கல்வி அழுத்தத்தால் தூக்கமின்மை மற்றும் மனநல நெருக்கடியை எதிர்கொள்ளும் தென் கொரிய உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள்

சோர்வடைந்த மாணவர்களின் நாடு

தேசிய இளைஞர் கொள்கை நிறுவனத்தின் சமீபத்திய அறிக்கை, தென் கொரிய உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களின் வாழ்க்கை குறித்த அதிர்ச்சியூட்டும் சித்திரத்தை முன்வைக்கிறது. உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேர் நாளொன்றுக்கு ஆறு மணி நேரத்துக்கும் குறைவாகவே தூங்குவதாக ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. கல்வியில் வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற வேட்கை, அடிப்படை உடலியல் தேவைகளின் இழப்பில் வளர்ந்து வரும் நெருக்கடியை இந்தப் புள்ளிவிவரம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. நாடு முழுவதும் 2,258 உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களிடம் நடத்தப்பட்ட இந்தக் கருத்துக்கணிப்பில், சராசரித் தூக்க நேரம் வெறும் ஆறு மணி நேரம் என்பது தெரியவந்தது. இளம்பருவத்தினருக்கு மருத்துவ நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கும் எட்டு முதல் பத்து மணி நேரத்துடன் ஒப்பிடுகையில் இது மிகவும் குறைவு.

பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களில் 46.7 சதவீதம் பேர் நாள்தோறும் ஆறு மணி நேரத்துக்கும் குறைவாகத் தூங்குவதாகத் தரவுகள் காட்டுகின்றன. மேலும் விவரமாகப் பார்க்கும்போது, 29.7 சதவீதம் பேர் ஐந்து முதல் ஆறு மணி நேரம் தூங்குகின்றனர்; 17 சதவீதம் பேர் ஐந்து மணி நேரத்துக்கும் குறைவான ஓய்வுடன் சமாளிக்கின்றனர். பரிந்துரைக்கப்படும் எட்டு மணி நேரம் அல்லது அதற்கு மேல் தூங்குவதாகக் கூறியவர்கள் வெறும் 5.5 சதவீதம் மட்டுமே. தூக்கப் பற்றாக்குறை என்பது சிறிய அசௌகரியம் அல்ல; மாணவர் சமூகத்தின் பெரும்பான்மையினரைப் பாதிக்கும் பரவலான கட்டமைப்புச் சிக்கல்.

நாள்பட்ட தூக்கமின்மையின் விளைவுகள் எளிய சோர்வைத் தாண்டி நீள்கின்றன. ஓய்வின்மைக்கும் தற்கொலை எண்ணங்கள், மனச்சோர்வு உள்ளிட்ட கடுமையான மனநலச் சிக்கல்களுக்கும் நேரடித் தொடர்பு இருப்பதாக அறிக்கை சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளின் விளைவுகளை நாடு எதிர்கொள்ளும் நிலையில், இளைஞர்களிடம் இத்தகைய தீவிரமான தியாகங்களைக் கோரும் கல்வி முறையின் நிலைத்தன்மை குறித்து கேள்விகள் எழுகின்றன.

தூக்க இழப்புக்குப் பின்னால் உள்ள முக்கியக் காரணி

மோசமான தூக்கத்துக்குப் பல காரணிகள் பங்களிக்கக்கூடும் என்றாலும், தென் கொரிய மாணவர்களிடம் அதற்கான முதன்மைக் காரணம் கல்வி அழுத்தம் என்பதில் ஐயமில்லை. தூக்கமின்மைக்கான காரணங்களை மாணவர்கள் குறிப்பிடுமாறு கருத்துக்கணிப்பு கேட்டபோது, பெரும்பாலான பதில்கள் படிப்பையே மையமாகக் கொண்டிருந்தன. இணையவழி விரிவுரைகளைப் பார்ப்பதும் வீட்டுப்பாடங்களை முடிப்பதும் உள்ளிட்ட வீட்டுப் படிப்பு, தாமதமாக விழித்திருப்பதற்கான முக்கியக் காரணம் என்று 25.5 சதவீத மாணவர்கள் தெரிவித்தனர். இதற்கு அடுத்ததாக, உள்ளூரில் ‘ஹாக்வோன்’ என்று அழைக்கப்படும் தனியார் பயிற்சி நிலையங்கள் மற்றும் தனிப்பட்ட பயிற்சிகளில் கலந்துகொள்வதை 19.3 சதவீதம் பேர் குறிப்பிட்டனர். மேலும் 13.4 சதவீதம் பேர் பள்ளியில் இரவு நேரத்தில் நடைபெறும் சுயபடிப்பு அமர்வுகளைக் காரணமாகக் கூறினர்.

தென் கொரிய இளம்பருவத்தினரின் வாழ்க்கைமுறை குறித்த விரிவான கல்வியியல் ஆய்வுகளும் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகளை உறுதிப்படுத்துகின்றன. ஆய்வாளர் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்ட இதழ்களில் வெளியான ஆய்வுகள், கல்விச் சுமையும் இரவு நேரப் படிப்பும் தூக்கமின்மைக்கு முக்கியக் காரணங்களாக இருப்பதை உறுதிசெய்கின்றன. சமூகச் செயல்பாடுகள் அல்லது திரை நேரம் தூக்கத்தைக் கெடுக்கும் முக்கியக் காரணங்களாக இருக்கக்கூடிய பல மேற்கத்திய நாடுகளைப் போலல்லாமல், தென் கொரிய மாணவர்களின் பள்ளி நாள் நடைமுறையில் மாலை நேரம் வரையிலும் நீளும் தனித்துவமான சூழலை அவர்கள் எதிர்கொள்கின்றனர்.

இந்த நிலைமைக்கு தனியார் கல்வியைச் சார்ந்திருப்பது முக்கியக் காரணமாகும். தென் கொரியாவில் சிக்கலானதும் அடிக்கடி மாறுவதுமான கல்லூரி சேர்க்கைக் கொள்கைகளால், மாணவர்களைப் போதுமான அளவில் தயார்படுத்துவது பொதுப் பள்ளிகளுக்குக் கடினமாக இருப்பதாக ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால், குடும்பங்கள் தனியார் பயிற்சியில் அதிகம் செலவிட வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளதாக உணர்கின்றன. மாணவர்கள் வழக்கமான பள்ளியில் பல மணி நேரம் செலவிட்டுப் பின்னர் தனியார் பயிற்சி நிலையங்களிலும் பல மணி நேரம் இருந்து, வீடு திரும்பிய பிறகும் வீட்டுப்பாடம் மற்றும் தனிப்படிப்பைத் தொடரும் சுழற்சியை இது உருவாக்குகிறது.

குடும்பங்களின் நிதிச்சுமையும் பாதிப்பும்

கல்வியில் சிறந்து விளங்க வேண்டும் என்ற உறுதிப்பாடு குடும்பங்கள் மீது குறிப்பிடத்தக்க நிதிச்சுமையை ஏற்படுத்துகிறது. குடும்பங்கள் தங்களது வருமானத்தின் கணிசமான பகுதியைத் தனியார் கல்விக்காக ஒதுக்குவதாகத் தரவுகள் காட்டுகின்றன. சில நேரங்களில், இந்தச் செலவு குடும்பத்தின் செலவிடக்கூடிய வருமானத்தில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்காக உள்ளது. இந்த நிதி நெருக்கடி மாணவர்கள் மீதான அழுத்தத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது. வெற்றி பெற வேண்டும், செலவிடப்பட்ட பணத்துக்கு ஏற்ற பலனை அளிக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு அவர்களுக்குப் பெரும் சுமையாக இருக்கலாம்.

மனநலம் முறிவின் விளிம்பில்

தூக்கமின்மையால் ஏற்படும் உடல் பாதிப்பு கடுமையானது; ஆனால் அதன் உளவியல் தாக்கம் இன்னும் கவலைக்குரியது. பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களில் 30.5 சதவீதம் பேர் தற்கொலை எண்ணங்களை எதிர்கொண்டுள்ளதாக தேசிய இளைஞர் கொள்கை நிறுவன அறிக்கை கண்டறிந்துள்ளது. தற்கொலை குறித்து சிந்தித்தவர்களில், 46.4 சதவீதம் பேர் மதிப்பெண்களையும் கல்வி அழுத்தத்தையும் முதன்மைக் காரணமாகக் குறிப்பிட்டனர். எதிர்காலத் தொழில் பாதை குறித்த கவலை, 25.2 சதவீதப் பதிலளிப்பாளர்கள் குறிப்பிட்ட இரண்டாவது பொதுவான காரணமாக இருந்தது.

பொதுவான வயதுவந்தோர் மக்கள்தொகையுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்த விகிதங்கள் கவலையளிக்கும் அளவுக்கு அதிகம். மாணவர்களையும் வயதுவந்தோரையும் ஒப்பிடும்போது, மாணவர்களிடையே தற்கொலை எண்ணங்களின் விகிதம் கிட்டத்தட்ட பத்து மடங்கு அதிகமாக உள்ளது. ஐந்து மாணவர்களில் கிட்டத்தட்ட ஒருவர், அதாவது 19.5 சதவீதம் பேர், தங்களை “மகிழ்ச்சியற்றவர்கள்” என்று விவரித்ததாகவும் கருத்துக்கணிப்பு காட்டியது. மீண்டும், இந்த மகிழ்ச்சியின்மைக்கு கல்வி அழுத்தமே முக்கியக் காரணமாக இருந்தது. பதிலளித்தவர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர், அதாவது 54.9 சதவீதம் பேர், மதிப்பெண்களையும் படிப்பையும் தங்களது மன உளைச்சலுக்கான மிகப் பெரிய காரணமாகக் குறிப்பிட்டனர்.

தூக்கமின்மை உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதை மேலும் கடினமாக்குகிறது; குறிப்பாக மூளை இன்னும் வளர்ச்சியடைந்து வரும் இளம்பருவத்தினரிடம்,” என்று சுங்ஷின் மகளிர் பல்கலைக்கழக உளவியல் பேராசிரியர் சோ சு-யோன் கூறினார். “தூக்கம் அறிவாற்றல் செயல்பாட்டுடன் நேரடியாகத் தொடர்புடையது. போதிய தூக்கமின்மை கவனத்தையும் நினைவாற்றலையும் பாதித்து, முடிவெடுக்கும் மாணவர்களின் திறனைப் பாதிக்கலாம்.

மனநல அழுத்தம் சில மாணவர்கள் கல்வியிலிருந்து முற்றிலும் விலகுவதற்கும் வழிவகுக்கிறது. பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களில் 38.7 சதவீதம் பேர் பள்ளிப் படிப்பைக் கைவிடுவது குறித்து யோசித்துள்ளதாகக் கருத்துக்கணிப்பு கண்டறிந்தது. அவர்கள் கூறிய காரணங்கள் ஆழ்ந்த சோர்வின் சித்திரத்தை அளிக்கின்றன. மிக அதிகமானோர், அதாவது 25.1 சதவீத மாணவர்கள், மிகவும் சோர்வாக அல்லது ஊக்கமின்றி உணர்வதாகக் கூறினர். படிக்க விருப்பமின்மையும் குறைந்த மதிப்பெண்களும் அடுத்தடுத்த காரணங்களாக இருந்தன.

இரு வகைப் பள்ளி முறைகளின் நிலை

பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளிகளுக்கும் தொழிற்கல்வி உயர்நிலைப் பள்ளிகளுக்கும் இடையே குறிப்பிடத்தக்க வேறுபாடு இருப்பதை அறிக்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது. பெரும்பாலும் குறைவான கல்வி அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ளும் தொழிற்கல்விப் பள்ளி மாணவர்கள், மனநலத்தில் கணிசமாகச் சிறந்த நிலையைப் பதிவு செய்தனர். தொழிற்கல்வி மாணவர்களிடையே தற்கொலை எண்ணங்களின் விகிதம் 23.3 சதவீதமாக இருந்தது. இது பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களைவிட 6.2 சதவீதப் புள்ளிகள் குறைவு.

இந்த மாணவர்கள் தற்கொலை குறித்து சிந்திப்பதற்கான காரணங்களில் உள்ள வேறுபாடு இன்னும் தெளிவாகப் பேசுகிறது. தொழிற்கல்வி மாணவர்களில் 23.6 சதவீதம் பேர் மட்டுமே கல்வி அழுத்தத்தைக் காரணமாகக் குறிப்பிட்டனர்; பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களிடம் இந்த விகிதம் 46.4 சதவீதமாக இருந்தது. 22.8 சதவீதப் புள்ளிகள் கொண்ட இந்த இடைவெளி, பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் கல்லூரி நுழைவுத் தேர்வுகளுக்கும் மதிப்பெண்களுக்கும் அளிக்கப்படும் தீவிர முக்கியத்துவம் குறிப்பிட்ட வகையில் தீங்கு விளைவிக்கும் மன அழுத்தக் காரணியாக இருப்பதைச் சுட்டுகிறது. இளம்பருவம் மட்டுமல்லாமல், கல்விச் சூழலே மனநலத்தைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியக் காரணியாக இருப்பதாகத் தரவுகள் உணர்த்துகின்றன.

உயிரியல் போராட்டம்: உடலின் நேரச் சுழற்சியும் தொழில்நுட்பமும்

இந்தச் சவாலின் ஒரு பகுதி இளம்பருவத்தின் உயிரியல் இயல்பில் உள்ளது. இளம்பருவத்தினரின் உடலின் நேரச் சுழற்சியில் மாற்றம் ஏற்படுவதாகவும், இது பொதுவாகத் தூக்க நேரத் தாமதம் என்று குறிப்பிடப்படுவதாகவும் மருத்துவ நிபுணர்கள் விளக்குகின்றனர். இந்த உயிரியல் மாற்றத்தால், இரவு 11 மணிக்கு முன் பதின்ம வயதினர் தூங்குவது கடினமாகிறது. ஆனால் தென் கொரியக் கல்வி முறை பெரும்பாலும் மாணவர்கள் நாளை அதிகாலையிலேயே தொடங்க வேண்டிய நிலையை ஏற்படுத்துகிறது; இதனால் தூக்கப் பற்றாக்குறை மேலும் அதிகரிக்கிறது.

பதின்ம வயதினர் அதிகாலையில் எழுந்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும்போது, கனவுகள் அதிகம் வரும் முக்கியமான விரைவுக் கண் இயக்கத் தூக்கத்தை அவர்கள் இழக்கிறார்கள் என்று தூக்க மருத்துவ நிபுணர்களின் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தவும் அறிவாற்றல் செயலாக்கத்துக்கும் இந்தத் தூக்க நிலை முக்கியமானது. மாணவர்களின் உயிரியல் நேரத்துக்கும் பள்ளி அட்டவணைக்கும் இடையிலான முரண்பாடு, ஈடுசெய்வது கடினமான நாள்பட்ட தூக்கக் கடனை உருவாக்குகிறது.

தொழில்நுட்பமும் இந்தப் பிரச்சினையை அதிகரிக்கிறது. தென் கொரிய இளம்பருவத்தினரில் கிட்டத்தட்ட 30 சதவீதம் பேர் அதிக ஆபத்துள்ள அல்லது ஆபத்தில் உள்ள திறன்பேசி பயனர்களாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றனர். திரைகளிலிருந்து வெளிப்படும் நீல ஒளி தூக்கம் தொடங்குவதை மேலும் தாமதப்படுத்தலாம்; எந்நேரமும் இணைப்பில் இருப்பதால் ஏற்படும் முடிவற்ற கவனச்சிதறல்களும் மாணவர்களை விழித்திருக்கச் செய்கின்றன. இரவு நேரப் படிப்பும் திறன்பேசிகளின் மீதான அதிகச் சார்பும் இணைந்து, தூக்கமின்மையைத் தீவிரப்படுத்துகின்றன.

கட்டமைப்புக் காரணங்களும் கொள்கைச் சவால்களும்

கல்வி முறையின் கட்டமைப்பிலும் கல்லூரி சேர்க்கைச் செயல்முறையிலும் இந்தப் பிரச்சினையின் அடிப்படை ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. உயர்மட்டப் பல்கலைக்கழகப் பட்டமே சமூக முன்னேற்றத்துக்கான முதன்மைப் பாதையாகக் கருதப்படும் தென் கொரியா, “தேர்வுக் குடியரசு” என்று அடிக்கடி விவரிக்கப்படுகிறது. இந்தக் கடுமையான போட்டி, தனியார் கல்விக்கும் இரவு நேரப் படிப்புக்கும் தேவையைத் தூண்டுகிறது.

கல்வி முறையைச் சீர்திருத்துவதற்கான அரசின் முயற்சிகள் சில நேரங்களில் எதிர்பாராத விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. தனியார் கல்வியின் பங்கைக் குறைக்கவோ சேர்க்கை முறையை நியாயமானதாக்கவோ கொண்டுவரப்பட்ட கொள்கைகள், பல சமயங்களில் மேலும் சிக்கலான தேவைகளை உருவாக்கியுள்ளன. மாணவர்கள் இப்போது பல்வேறு சேர்க்கை வழிகளை எதிர்கொள்கின்றனர்; ஒவ்வொன்றுக்கும் வெவ்வேறு தயாரிப்பு தேவைப்படுகிறது. இந்தச் சிக்கல்தன்மை, சாத்தியமான ஒவ்வொரு சூழலுக்கும் தயாராகுமாறு மாணவர்களைத் தூண்டி, அவர்களின் பணிச்சுமையைக் குறைப்பதற்குப் பதிலாக அதிகரிக்கிறது.

கல்விக் கொள்கைகளில் அடிக்கடி ஏற்படும் மாற்றங்களும் குழப்பத்தை உருவாக்கியுள்ளன. நிலையான, முன்கூட்டியே கணிக்கக்கூடிய முறை இல்லாததால், மாணவர்களும் பெற்றோர்களும் எல்லா வாய்ப்புகளுக்கும் தயாராக வேண்டும் என்று கருதுகின்றனர்; இதனால் கல்விச் செயல்பாடுகள் அளவுக்கு மீறுகின்றன. இந்தச் சிக்கலான சேர்க்கைத் தேவைகளை எதிர்கொள்வதற்குப் பொதுப் பள்ளி முறை போதுமானதல்ல என்று பலர் கருதுகின்றனர். இதனால் மாணவர்கள் தனியார் கல்விச் சந்தையை மேலும் சார்ந்திருக்கின்றனர்.

தீர்வுகளையும் முன்னேறும் பாதையையும் தேடி

இந்த நெருக்கடியைச் சமாளிக்கச் சிறிய மாற்றங்கள் மட்டும் போதாது. பலதரப்பட்ட அணுகுமுறை அவசியம் என்று நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். பள்ளி தொடங்கும் நேரத்தை மாற்றுவது ஒரு கட்டமைப்புத் தீர்வாக இருக்கலாம். பள்ளி தொடங்கும் நேரத்தைத் தாமதப்படுத்துவது தூக்க நேரத்தை அதிகரித்து, கல்வி மற்றும் மனநலப் பலன்களை மேம்படுத்தும் என்று ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன. வேறு சில நாடுகளில் பள்ளி தொடங்கும் நேரத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளிய பள்ளிகளில், மனச்சோர்வு விகிதம் குறைந்து வருகை மேம்பட்டுள்ளது.

தென் கொரியாவில் குடும்பத்தினருடனான தொடர்பை ஊக்குவிக்கவும் தூக்கமின்மையை எதிர்கொள்ளவும் 2015ஆம் ஆண்டு அதிகாரிகள் பள்ளி தொடங்கும் நேரத்தைத் தாமதப்படுத்தினர். இருப்பினும், தூக்கமின்மை விகிதங்கள் தொடர்ந்து அதிகமாக இருப்பது, தொடங்கும் நேரத்தைத் தாமதப்படுத்துவது மட்டுமே போதாது என்பதைக் காட்டுகிறது. பள்ளியிலும் தனியார் பயிற்சி நிலையங்களிலும் தேவைப்படும் படிப்பின் அளவு மிக அதிகமாக இருப்பதால், காலையில் பள்ளி மணி எப்போது ஒலித்தாலும் தூங்கும் நேரம் குறைகிறது.

தூக்கத்தின் மதிப்பு மற்றும் வெற்றிக்கான வரையறை குறித்த பண்பாட்டு மாற்றம் உண்மையான மாற்றத்துக்குத் தேவைப்படலாம். எதிர்பார்ப்புகளை வகுப்பதிலும் மாணவர்கள் நேரத்தை நிர்வகிக்க உதவுவதிலும் பெற்றோர்களுக்கும் கல்வியாளர்களுக்கும் முக்கியப் பங்கு உண்டு. மனநலப் பிரச்சினைகள் குறித்த களங்கத்தைக் குறைப்பதும், மாணவர்களுக்கு ஆதரவு சேவைகள் கிடைப்பதை உறுதிசெய்வதும் முக்கியமான படிகளாகும்.

தூக்கம் ஆடம்பரம் அல்ல, அது ஓர் உயிரியல் தேவை என்பதை நிபுணர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். அறிவாற்றல் செயல்பாடு, உணர்ச்சி நிலைத்தன்மை, நீண்டகால ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றுக்கு ஓய்வுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பது அவசியம். சர்வதேசக் கல்வித் தரவரிசைகளில் நாடு தொடர்ந்து சிறந்து விளங்கும் நிலையில், அந்தச் சாதனைக்குப் பங்களிக்கும் மாணவர்களின் நலனுடன் அதை எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துவது என்பதே சவாலாக உள்ளது.

முக்கியக் கருத்துகள்

• தென் கொரிய உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களில் கிட்டத்தட்ட பாதிப் பேர் நாளொன்றுக்கு ஆறு மணி நேரத்துக்கும் குறைவாகத் தூங்குகின்றனர்.
• மாணவர்களின் சராசரித் தூக்க நேரம் ஆறு மணி நேரம்; இது பரிந்துரைக்கப்படும் எட்டு முதல் பத்து மணி நேரத்தைவிடக் கணிசமாகக் குறைவு.
• வீட்டுப்பாடம், தனியார் பயிற்சி, இரவு நேரப் படிப்பு உள்ளிட்ட கல்வி அழுத்தமே தூக்க இழப்புக்கான முதன்மைக் காரணம்.
• மாணவர்களில் 30 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் தற்கொலை எண்ணங்களை எதிர்கொண்டுள்ளதாகத் தெரிவித்துள்ளனர்.
• மகிழ்ச்சியின்மை மற்றும் தற்கொலை எண்ணங்களுக்கான முதன்மைக் காரணங்களாக மதிப்பெண்களும் கல்வி அழுத்தமும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.
• பொதுப் பிரிவு உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களைவிடத் தொழிற்கல்வி உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் மனநலத்தில் சிறந்த நிலையைப் பதிவு செய்கின்றனர்.
• கல்வி இலக்குகளை ஆதரிப்பதற்காகக் குடும்பங்கள் தங்களது வருமானத்தின் பெரும் பகுதியைத் தனியார் கல்விக்குச் செலவிடுகின்றன.
• இளம்பருவத்தில் ஏற்படும் உயிரியல் மாற்றங்களால் பதின்ம வயதினர் சீக்கிரம் தூங்குவது கடினமாகிறது; இது பள்ளியின் அதிகாலை அட்டவணையுடன் முரண்படுகிறது.
• இளம்பருவத்தினரில் கிட்டத்தட்ட 30 சதவீதத்தைப் பாதிக்கும் திறன்பேசிகளின் மீதான அளவுக்கு மீறிய சார்பு, தூக்கத்தை மேலும் பாதிக்கிறது.
• சிக்கலான கல்லூரி சேர்க்கைக் கொள்கைகள் அதிகப் பணிச்சுமைக்கும் தனியார் பயிற்சியைச் சார்ந்திருப்பதற்கும் வழிவகுக்கின்றன.