தாய்லாந்தின் பொருளாதாரச் சந்திப்பு: தொழில்துறை மந்தநிலையால் குறைந்த ஊதிய சேவைத் துறை வேலைகளுக்குச் செல்லும் தொழிலாளர்கள்

பொருளாதார மந்தநிலை தாய்லாந்தின் தொழிலாளர் சந்தையை மாற்றுகிறது

நீடித்த தொழில்துறை மந்தநிலை, அதிக ஊதியம் தரும் உற்பத்தித் துறைப் பணிகளில் இருந்து குறைந்த ஊதியம் தரும் சேவைத் துறைப் பணிகளுக்குத் தொழிலாளர்களைத் தள்ளுவதால், தாய்லாந்து பொருளாதாரத்தின் முக்கியமான கட்டத்தை எதிர்கொள்கிறது. வருமானக் கண்ணோட்டம் வலுவிழந்து வருவது குறித்து தாய்லாந்து வங்கி எச்சரிக்கை விடுத்துள்ளது. இந்தக் கட்டமைப்பு மாற்றம் நாட்டின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதார ஆற்றலைக் குறைப்பதாகவும் அது குறிப்பிட்டுள்ளது. கொரோனா பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய 2022ஆம் ஆண்டு முதல் 2025ஆம் ஆண்டின் மூன்றாம் காலாண்டு வரை, நாட்டின் சராசரி மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 2.4% மட்டுமே. இந்த மந்தமான வளர்ச்சி சேவைத் துறையைப் பெரிதும் சார்ந்துள்ளது; தற்போது மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் அத்துறையின் பங்கு 60 முதல் 61% வரை உள்ளது.

தாய்லாந்து வங்கியின் பேரியல் பொருளாதாரத் துறையின் மூத்த இயக்குநர் பிரானீ சுத்தாஸ்ரீ, அண்மையில் நடைபெற்ற நாணயக் கொள்கை மன்றத்தில் தொழிலாளர் சந்தை மாற்றங்களின் தீவிரத்தை எடுத்துரைத்தார். தொழிலாளர்கள் தொழில்துறை மற்றும் வேளாண்மையிலிருந்து சேவைத் துறைக்கு நகர்வதால், உற்பத்தித் துறையின் பங்களிப்பு தொடர்ந்து குறைந்து வருவதாக அவர் விளக்கினார்.

பெரும்பாலான தொழிலாளர் இடம்பெயர்வு பாரம்பரிய சேவைத் துறைகளுக்குச் சென்றுள்ளது. அங்கு சராசரி ஊதியம் ஒரு மணி நேரத்துக்கு சுமார் 114 பாட் என்ற குறைந்த அளவிலேயே உள்ளது; இது கொரோனா காலத்திலிருந்த 110 பாட் அளவைவிடச் சற்றே அதிகம்.

நவீன சேவைத் துறைகளில் சராசரி ஊதியம் பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் இருந்த 558 பாடிலிருந்து ஒரு மணி நேரத்துக்கு 703 பாட் எனக் கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது. இதற்கு மாறாக, உற்பத்தித் துறையில் சராசரி ஊதியம் ஒரு மணி நேரத்துக்கு 183 பாட்; 173 பாடிலிருந்து மிகச் சிறிதளவே உயர்ந்துள்ளது. விரிவடைந்து வரும் பொருளாதாரத் துறைகள், குடும்ப நுகர்வை வலுவாகத் தக்கவைக்கத் தேவையான வருமான உயர்வை வழங்கவில்லை என்பதை இந்தத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.

ஒரு தசாப்த காலத் தேக்கமும் நடுத்தர வருமானப் பொறியும்

தற்போதைய சவால்கள் திடீரென உருவானவை அல்ல; ஒரு தசாப்தத்துக்கும் மேலாகத் தாய்லாந்து பொருளாதாரத்தைப் பாதித்து வரும் நீண்டகாலக் கட்டமைப்புச் சிக்கல்களின் விளைவாகும். குறைந்த உற்பத்தித்திறன் கொண்ட வேளாண்மையிலிருந்து அதிக உற்பத்தித்திறன் கொண்ட உற்பத்தித் துறைக்கு தொழிலாளர்கள் மாறியபோது, தாய்லாந்து ஒரு காலத்தில் இரட்டை இலக்கப் பொருளாதார வளர்ச்சியைப் பெற்றது என வரலாற்றுப் பகுப்பாய்வு காட்டுகிறது. ஆனால் அந்த வளர்ச்சி இயக்கம் முடங்கியுள்ளது. உயர்ந்து வரும் தொழிலாளர் செலவுகள் உற்பத்தித் துறையின் விரிவாக்கத்தைத் கணிசமாக மந்தப்படுத்தியுள்ளன. ஜவுளி, மின்சாதனங்கள் போன்ற அதிக தொழிலாளர் தேவைப்படும் பல தொழில்கள் மூடப்பட்டுவிட்டன அல்லது குறைந்த ஊதியமும் ஏராளமான அரைத் திறன் கொண்ட தொழிலாளர்களும் உள்ள லாவோஸ், கம்போடியா போன்ற அண்டை நாடுகளுக்கு இடம்பெயர்ந்துள்ளன.

தொழில்துறைத் துறை "உள்ளீடற்றதாகி வருதல்" எனப் பொதுவாக விவரிக்கப்படும் இந்த நிகழ்வு, வழக்கமாக வளர்ந்த நாடுகளில் ஏற்படுகிறது. தாய்லாந்து நடுத்தர வருமான நாடாக இருக்கும்போதே இந்தச் சிக்கலை எதிர்கொள்கிறது; செல்வந்த நாடாகும் முன்பே முதியோர் சமூகமாகிவிடும் அபாயம் உள்ளது. மிகக் குறைந்த பிறப்பு விகிதங்களால், நாடு விரைவில் முதியோர் சமூகமாகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. உற்பத்தித்திறனில் உள்ள பெரும் இடைவெளி, தாய்லாந்து பொருளாதாரத்தின் சமநிலையற்ற தன்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஏற்றுமதி சார்ந்த உற்பத்தித் துறையில் மட்டும் குறுகிய கவனம் செலுத்திய கொள்கைகள், வேளாண்மை மற்றும் சேவைத் துறைகளைப் பின்தங்கச் செய்துள்ளன. இதன் விளைவாக, பெரும்பாலான தொழிலாளர்கள் பொருளாதாரத்தின் குறைவாக வளர்ந்த பகுதிகளிலேயே சிக்கியுள்ளனர்; இதனால் தனிநபர் வருமான வளர்ச்சி கட்டுப்படுகிறது.

இந்தச் சூழலில் கல்வி அமைப்பு முக்கியத் தடையாக உள்ளது. அரசின் வரவுசெலவுத் திட்டத்தில் சுமார் 20% கல்விக்காக ஒதுக்கப்பட்டபோதும், முடிவுகள் மோசமாகவே உள்ளன. சர்வதேச மதிப்பீடுகளில், உலக நாடுகளின் மாணவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில் தாய்லாந்து மாணவர்கள் கணிதம், வாசிப்பு, அறிவியல் ஆகியவற்றில் குறைந்த தரவரிசையில் உள்ளனர். திறன்களுக்கும் வேலைத் தேவைகளுக்கும் இடையிலான பொருத்தமின்மை, அறிவுசார் அல்லது டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்துக்கு மாறுவதைத் தடுக்கிறது. இதனால் அதிக ஊதியம் வழங்கும் உயர் மதிப்புத் தொழில்களுக்கு தொழிலாளர்கள் மாறுவது கடினமாகிறது.

பிராந்திய நாடுகளிடம் பின்தங்குதல்

தாய்லாந்து கட்டமைப்பு சார்ந்த வளர்ச்சி மந்தநிலையுடன் போராடும் நிலையில், தென்கிழக்காசியாவின் பிற நாடுகள் அதிகத் துடிப்பான வளர்ச்சிப் பாதையில் முன்னேறுகின்றன. 2025ஆம் ஆண்டின் மூன்றாம் காலாண்டுக்கான அண்மைய பொருளாதார ஆய்வுகள் இந்த வேறுபாட்டை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. தாய்லாந்தின் பொருளாதாரம் முந்தைய ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில் வெறும் 1.2% மட்டுமே வளர்ந்தது; இது நான்கு ஆண்டுகளில் மிகக் குறைந்த வேகம். இதற்கு மாறாக, வலுவான தொழில்துறை உற்பத்தி மற்றும் சேவைத் துறைகளின் வளர்ச்சியால் வியட்நாம் குறிப்பிடத்தக்க 8.22% வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்தது. வலுவான உள்நாட்டுத் தேவை மற்றும் ஏற்றுமதியின் மீட்சியால் மலேசியாவும் 5.2% வளர்ச்சியைப் பெற்றது.

தொழில்நுட்பம் சார்ந்த உற்பத்தியில் உள்ள வேறுபாடு குறிப்பாகக் கவனிக்கத்தக்கது. இந்தத் துறையில் தாய்லாந்தின் வளர்ச்சி 17.2% மட்டுமே; இது பிராந்திய நாடுகளைவிட மிகவும் குறைவு. 73.8% வளர்ச்சியுடன் தைவான் பிராந்தியத்தில் முதலிடத்தில் இருந்தது. அதைத் தொடர்ந்து பிலிப்பைன்ஸ் 53.5%, மலேசியா 43.9%, தென் கொரியா 38.3%, வியட்நாம் 34.8% வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்தன. உற்பத்தித் துறையில் தாய்லாந்தின் போட்டித்திறன் வலுவிழந்து வருவதை இந்த இடைவெளி காட்டுகிறது. 2025ஆம் ஆண்டில் ஏற்றுமதி 12.3% உயர்ந்தபோதிலும், அந்த அதிகரிப்பு பெரும்பாலும் மின்னணுப் பொருள்கள் உள்ளிட்ட குறைந்த எண்ணிக்கையிலான பொருள்களிலேயே குவிந்திருந்தது. இது பன்முகத்தன்மை குறைவாக இருப்பதைப் பிரதிபலிக்கிறது. இதற்கு மாறாக, முந்தைய ஆண்டுகளில் பல்வேறு பொருள் வகைகளிலும் சமநிலையான வளர்ச்சி காணப்பட்டது.

மேலும், குறிப்பாகச் சீனாவிலிருந்து இறக்குமதிகள் தொடர்ந்து அதிகரித்துள்ளன. உள்ளூர் உதிரிப்பாகங்களின் பயன்பாடு குறைவாக இருப்பதையே இந்தப் போக்கு காட்டுகிறது; அதாவது, தாய்லாந்தின் உற்பத்தி மற்றும் அசெம்பிளிப் பணிகள் வெளிநாட்டுப் பாகங்களைப் பெரிதும் சார்ந்துள்ளன. இதனால் உள்நாட்டுப் பொருளாதாரம் முழுவதும் பரவலான பலன்களைப் பெறுவதில்லை. வர்த்தகக் கட்டமைப்பின்படி, தாய்லாந்து அசெம்பிளி மையமாகச் செயல்பட்டாலும், மதிப்பு உருவாக்கத்தின் பெரும்பகுதி வேறு இடங்களில் நிகழ்கிறது. இதனால் ஊதியங்களிலும் உள்நாட்டு வணிக வளர்ச்சியிலும் அதன் நேர்மறை விளைவுகள் குறைகின்றன.

சுற்றுலாத் துறைச் சரிவு சேவைத் துறை வளர்ச்சியைப் பாதிக்கிறது

தொழில்துறை தளர்ந்து வரும் நிலையில், வேலைவாய்ப்புச் சுமையைச் சேவைத் துறை ஏற்றுக்கொள்கிறது. ஆனால் சேவைப் பொருளாதாரத்தின் முதன்மை இயக்கியான சுற்றுலாத் துறை சோர்வடைவதற்கான அறிகுறிகளைக் காட்டுகிறது. தாய்லாந்துக்கு வந்த வெளிநாட்டுப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை, 2024ஆம் ஆண்டில் 3.6 கோடியாக இருந்த நிலையில், கடந்த ஆண்டு சுமார் 3.3 கோடியாகக் குறைந்தது; இது 7% சரிவு. அண்டை நாடுகள் பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய மீட்சியைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்த காலகட்டத்திலேயே இந்த வீழ்ச்சி ஏற்பட்டதால் கவலை அதிகரித்துள்ளது.

2025ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானுக்கு வந்த பயணிகளின் எண்ணிக்கை 3.9 கோடியாகப் பதிவானது; முந்தைய ஆண்டில் அது 3.7 கோடியாக இருந்தது. தென் கொரியாவுக்கு வந்தோர் எண்ணிக்கை 1.6 கோடியிலிருந்து 1.9 கோடியாக உயர்ந்தது. வியட்நாமுக்கு 1.8 கோடியிலிருந்து 2.1 கோடிப் பயணிகள் வந்தனர். பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய மீட்புக் காலத்தில் சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்த பிராந்தியத்தின் ஒரே நாடாக தாய்லாந்து உள்ளது.

"பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய மீட்புக் காலத்தில் சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்த பிராந்தியத்தின் ஒரே நாடு தாய்லாந்துதான்," என்று தாய்லாந்து வங்கி அதிகாரி தெரிவித்தார்.

போட்டித்திறன் சரிவதால் விருந்தோம்பல் துறை கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஐந்து ஆண்டுகளில் முதல்முறையாகத் தாய்லாந்தின் ஹோட்டல் துறை சுருங்கும் எனவும், 2025ஆம் ஆண்டில் வருவாய் 4.5% குறையும் எனவும் அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. குறைவான சுற்றுலாப் பயணிகள், குறைந்த அறை நிரப்பல் விகிதம், கூட்டங்கள் மற்றும் கருத்தரங்குகள் போன்ற துணைச் சேவைகள் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய் குறைதல் ஆகியவை இதற்குக் காரணங்களாகும். அதிகரிக்கும் தொழிலாளர் ஊதியத்தால் செயல்பாட்டுச் செலவுகள் உயர்ந்து லாப வரம்பு சுருங்குகிறது. அதேவேளையில், கடுமையான போட்டியால் ஹோட்டல் நிர்வாகிகள் இந்தச் செலவுகளை வாடிக்கையாளர்களிடம் ஏற்ற முடியவில்லை. தொழிற்சாலைகளை விட்டு வெளியேறும் தொழிலாளர்களுக்கு வேலை வழங்கும் என எதிர்பார்க்கப்படும் துறையே இப்போது கடினமான சூழலை எதிர்கொள்கிறது.

நுகர்வோர் பலவீனமும் கடுமையான எச்சரிக்கைகளும்

தொழில்துறை வீழ்ச்சி, குறைந்த ஊதியம், சுற்றுலாத் துறையின் நெருக்கடி ஆகியவற்றின் ஒட்டுமொத்த விளைவு தாய்லாந்து குடும்பங்களுக்குப் பெரும் சுமையாக உள்ளது. வருமான வளர்ச்சி மந்தமாக இருப்பதால், எதிர்கால நுகர்வு பாதிக்கப்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தனியார் நுகர்வு 2026ஆம் ஆண்டில் வெறும் 1.9% மட்டுமே விரிவடையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது; இது 2024ஆம் ஆண்டின் 4.4% மற்றும் 2025ஆம் ஆண்டின் 2.4% வளர்ச்சியைவிடக் கணிசமாகக் குறைவு. குடும்பங்கள் செலவிடுவதில் அதிக எச்சரிக்கையுடன் உள்ளன. இந்தப் போக்கு குறைந்த தேவை மற்றும் தேக்கமான வளர்ச்சி என்ற தீய சுழற்சிக்கு வழிவகுக்கக்கூடும்.

மூத்த கொள்கை வகுப்பாளர்கள் பொருளாதாரத்தின் பாதை குறித்து கடுமையான எச்சரிக்கைகளை வெளியிடத் தொடங்கியுள்ளனர். தாய்லாந்து வளர்ச்சி ஆய்வு நிறுவனத்தின் தலைவர் மற்றும் தாய்லாந்து வங்கியின் முன்னாள் ஆளுநரான டாக்டர் வீரதாய் சந்திபிரபோப், நிலைமையின் தீவிரம் குறித்து துணைப் பிரதமரும் நிதியமைச்சருமான டாக்டர் எக்னிதி நிதிதனப்பிரபாஸின் கருத்தை மேற்கோள் காட்டினார். தாய்லாந்து பொருளாதாரம் "முடங்கிய நிலையில் உள்ளது அல்லது செங்குத்தான சரிவைச் சந்திக்கக்கூடும்" என்று நிதியமைச்சர் அண்மையில் தெரிவித்திருந்தார்.

பொருளாதாரக் கொள்கைகளை வகுக்கும் உயர்மட்ட நிர்வாகிகள் உண்மையை இவ்வளவு நேரடியாக ஒப்புக்கொள்வதை நாம் அரிதாகவே கேட்கிறோம்," என்று டாக்டர் வீரதாய் கூறினார். "நீண்டகாலமாகப் புறக்கணிக்கப்பட்ட பிரச்சினைகள் எவ்வளவு தீவிரமானவை என்பதை இது காட்டுகிறது. இதன் விளைவாகத் தாய்லாந்து பொருளாதாரம் தேக்கமடைந்து, முடங்கிய நிலையில் அல்லது செங்குத்தான சரிவின் விளிம்பில் உள்ளது.

எச்சரிக்கைகள் வெறும் தேக்கநிலையை மட்டும் சுட்டிக்காட்டவில்லை. ஏறத்தாழ அனைத்துத் துறைகளிலும் உள்ள குறியீடுகள், ஒப்பிடத்தக்க நாடுகளைவிடத் தாய்லாந்தின் வளர்ச்சி பின்தங்கியிருப்பதைக் காட்டுகின்றன. தேசியப் போட்டித்திறன் தேக்கம், கல்வித் தரம் குறைவு, வேளாண் உற்பத்தித்திறன் குறைவு, அரசின் திறனின்மை, அதிக குடும்பக் கடன், பெரும் மூலதனக் குழுக்களின் சந்தை ஆதிக்கம் ஆகியவை இதற்கான காரணிகளில் அடங்கும். நாடு முடங்கிய நிலையில் நீடிக்கும் ஒவ்வொரு நாளும் மீண்டெழுவது கடினமாகும்; ஏனெனில், மீட்சிக்குத் தேவையான முதலீட்டுடன் ஒப்பிடுகையில் வளங்கள் தொடர்ந்து குறைந்து வருகின்றன.

கட்டமைப்புத் தடைகள் முன்னேற்றத்தைத் தடுக்கின்றன

இந்தச் சுழற்சியிலிருந்து தாய்லாந்து மீள்வதைப் பல ஆழமாக வேரூன்றிய தடைகள் தடுக்கின்றன. அரசியல் நிலையற்ற தன்மை இதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. கடந்த 20 ஆண்டுகளில், தாய்லாந்துப் பிரதமர்கள் சராசரியாக ஓராண்டுக்கும் சற்றே அதிக காலமே பதவியில் இருந்துள்ளனர். இந்தக் குறுகிய பதவிக்காலம் கொள்கைத் தொடர்ச்சியைத் தடுக்கிறது; நீண்டகால அர்ப்பணிப்பு தேவைப்படும் கட்டமைப்புச் சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதையும் கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாக்குகிறது. தலைமைப் பொறுப்பில் அடிக்கடி ஏற்படும் மாற்றங்கள், முழுமையான சீர்திருத்தங்களுக்குப் பதிலாகக் குறுகியகால "விரைவான பலன்" தரும் கொள்கைகளில் கவனம் செலுத்த வழிவகுக்கின்றன.

ஒழுங்குமுறைச் சூழலும் சவாலாக உள்ளது. முக்கியப் பொருளாதார நாடுகளிடையே சேவைத் துறை வர்த்தகக் கட்டுப்பாடுகள் அதிகமுள்ள நாடுகளில் தாய்லாந்தும் இடம்பெறுகிறது. இந்த விதிகள் தொலைத்தொடர்பு போன்ற துறைகளில் போட்டியைப் பாதிக்கின்றன; மேலும், பொறுப்புக்கூறல் இல்லாத பினாமி ஏற்பாடுகளுக்கு வழிவகுக்கின்றன. அதோடு, வெளிநாட்டு வணிகச் சட்டம் பல துறைகளில் வெளிநாட்டினர் பங்குகளை வைத்திருப்பதற்குக் கடுமையான வரம்புகளை விதிக்கிறது. இது சேவைத் துறைகளை நவீனப்படுத்தத் தேவையான மூலதனத்தையும் நிபுணத்துவத்தையும் ஈர்ப்பதைத் தடுக்கக்கூடும். கிழக்குப் பொருளாதாரப் பெருவழித் திட்டம் உயர் தொழில்நுட்பத் தொழில்களை ஈர்க்கும் நோக்கம் கொண்டிருந்தாலும், பரந்த பொருளாதாரத்தை மேம்படுத்த முழுமையான சீர்திருத்தம் அவசியம்.

ஊழல் தொடர்ந்து நிலவும் பிரச்சினையாக உள்ளது. டிரான்ஸ்பரன்சி இன்டர்நேஷனலின் ஊழல் உணர்வுக் குறியீட்டில், 180 நாடுகளில் தாய்லாந்து 108ஆவது இடத்தைப் பெற்றது. லஞ்சமும் அதிகாரிகளின் விருப்பத்துக்கேற்ப அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துவதும் வணிகச் செயல்பாடுகள் திறம்பட நடைபெறுவதற்குத் தடைகளை உருவாக்குகின்றன. முதியோர் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பும் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையும் சேர்ந்து, எளிய நாணயக் கொள்கை மாற்றங்களால் மட்டும் தீர்க்க முடியாத சிக்கலான சவால்களை உருவாக்குகின்றன.

புதிய வளர்ச்சி மாதிரிக்கான அவசர அழைப்புகள்

நிலைமை கடுமையாகத் தோன்றினாலும், பெரிய மாற்றங்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால் வேறொரு பாதை சாத்தியமே எனப் பொருளாதார நிபுணர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் கூறுகின்றனர். உள்ளூர் மக்களுக்குப் பலன்கள் கிடைப்பதை உறுதிசெய்யாமல், வெளிநாட்டு மூலதனத்தை ஈர்க்க வரிச் சலுகைகளைப் பெரிதும் நம்பிய பழைய வளர்ச்சி மாதிரியைத் தாய்லாந்து கைவிட வேண்டும் என வல்லுநர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். பொருளாதாரத்துக்கு மதிப்பு கூட்டுவதிலும், உள்நாட்டுப் பொருளாதார நடவடிக்கைகளால் தாய்லாந்து மக்கள் அதிகம் பயனடைவதை உறுதிசெய்வதிலும் புதிய தொழில்துறை கொள்கை கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

முதலீட்டுத் தொகையை மட்டும் அதிகரிப்பதைத் துரத்தாமல், தரமான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும் வகையில் ஆதரவுத் திட்டங்களை மறுவடிவமைப்பது முக்கியப் பரிந்துரைகளில் அடங்கும். டிஜிட்டல் பொருளாதாரத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றும் வகையில் தொழிலாளர்களின் திறன்களை மேம்படுத்துவதிலும் மறுபயிற்சி அளிப்பதிலும் கவனம் செலுத்துவது இதில் அடங்கும். சேவைத் துறைகளில் வெளிநாட்டினர் 50%-க்கும் அதிகமான பங்குகளை வைத்திருக்க அனுமதிப்பது, திறன் பற்றாக்குறை உள்ள துறைகளில் அறிவுப் பரிமாற்றத்தை எளிதாக்க வெளிநாட்டு நிபுணர்கள் பணியாற்ற வழிவகுப்பது போன்ற நடவடிக்கைகள் மூலம் வர்த்தகம் மற்றும் முதலீட்டுக் கொள்கைகளைத் தாராளமயமாக்க வேண்டும்.

குறிப்பிட்ட சில துறைகள் நம்பிக்கையளிக்கின்றன. அரசின் ஊக்கத்திட்டங்களுடன் வாகனத் துறை மின்சார வாகனங்களை நோக்கி மாறி வருகிறது. டிஜிட்டல் சேவைகள் மற்றும் சரக்குப் போக்குவரத்துத் துறைகள் வளர்ச்சிக்குத் தயாராக உள்ளன. புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலும் மற்றொரு வாய்ப்பாகும்; தூய்மையான ஆற்றல் பயன்பாட்டை அதிகரிக்க அரசு இலக்குகளை நிர்ணயித்துள்ளது. எனினும், இந்த வாய்ப்புகளை நனவாக்க அரசியல் நிலைத்தன்மையும், முன்னேற்றத்தைப் பல நேரங்களில் தடுக்கும் அரசு அமைப்புகளின் தன்னிச்சையான அதிகாரத்தைக் குறைக்கும் மனப்பான்மையும் தேவை.

தேக்கநிலையிலிருந்து மீள முற்றிலும் புதிய வளர்ச்சி மாதிரியை உருவாக்க வேண்டும் என டாக்டர் வீரதாய் வலியுறுத்தினார். புதிய தொழில்துறைக் கொள்கைகள், புத்தாக்க உத்திகள், திறன் மேம்பாடு, பொருளாதார முன்னேற்றத்தைத் தடுப்பதற்குப் பதிலாகத் தூண்டும் அரசின் பங்கு ஆகியவை இதில் அடங்கும். இத்தகைய முழுமையான சீர்திருத்தம் இல்லையெனில், தாய்லாந்து மேலும் ஆழமான பொருளாதாரத் தேக்கத்துக்குள் தள்ளப்படும் அபாயம் அதிகமாகவே இருக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• உற்பத்தித் துறையிலிருந்து குறைந்த ஊதியம் தரும் பாரம்பரிய சேவைப் பணிகளுக்கு தொழிலாளர்கள் மாறி வருவதாகத் தாய்லாந்து வங்கி தெரிவிக்கிறது; பாரம்பரிய சேவைகளில் சராசரி ஊதியம் ஒரு மணி நேரத்துக்கு 114 பாட்.
• 2022ஆம் ஆண்டு முதல் 2025ஆம் ஆண்டின் மூன்றாம் காலாண்டு வரை தாய்லாந்தின் சராசரி மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 2.4% ஆகப் பின்தங்கிய நிலையில், உற்பத்தித் துறையின் பங்களிப்பு குறைந்தது.
• 2025ஆம் ஆண்டில் சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை 7% குறைந்து 3.3 கோடியானது. பெருந்தொற்றுக்குப் பிந்தைய மீட்புக் காலத்தில் வெளிநாட்டுப் பயணிகளின் வருகை குறைந்த பிராந்தியத்தின் ஒரே நாடு தாய்லாந்து.
• வருமான வளர்ச்சி வலுவிழந்ததால், தனியார் நுகர்வு 2024ஆம் ஆண்டின் 4.4% வளர்ச்சியிலிருந்து 2026ஆம் ஆண்டில் 1.9% ஆகக் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
• தாய்லாந்தில் தொழில்நுட்பம் சார்ந்த உற்பத்தி 17.2% மட்டுமே வளர்ந்தது; தைவான், வியட்நாம் போன்ற பிராந்திய நாடுகளைவிட இது கணிசமாகக் குறைவு.
• நீண்டகாலக் கட்டமைப்புச் சிக்கல்களும் அரசியல் நிலையற்ற தன்மையும் காரணமாகப் பொருளாதாரம் "முடங்கியுள்ளது" அல்லது "செங்குத்தான சரிவைச் சந்திக்கிறது" என மூத்த அதிகாரிகள் எச்சரிக்கின்றனர்.