நாடு தழுவிய சுகாதாரத் திட்டத்தில் தாய் காபி கடைகள் இயல்புநிலை சர்க்கரை அளவைப் பாதியாகக் குறைத்தன

தாய்லாந்து பானங்களின் இனிப்பைக் குறைக்கிறது

பல தாய்லாந்து மக்களுக்கு, இனிப்புப் பண்டத்துக்கு இணையான அளவு சர்க்கரை கலந்த ஐஸ்காபி அல்லது தேநீர் இல்லாமல் எந்த உணவும் முழுமையடைவதில்லை. ஆழமாக வேரூன்றிய இந்தப் பண்பாட்டுப் பழக்கம், சாலையோரக் காபிக் கடைகளையும் வசதிக் கடை விற்பனை மேசைகளையும் இனிப்பு நிறைவை உணர்த்தும் அன்றாடச் சடங்குகளாக மாற்றியுள்ளது. வெப்பநிலை வழக்கமாக 30 டிகிரி செல்சியஸைத் தாண்டும் வெப்பமண்டலச் சூழலில், குளிர்பானங்கள் அத்தியாவசியமான புத்துணர்ச்சியை அளிக்கின்றன. எனினும், பாரம்பரியமாகத் தயாரிக்கப்படும் இந்தப் பானங்களில் செறிவூட்டப்பட்ட பாலும் பாகும் அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. நாள்தோறும் மூன்று அல்லது நான்கு முறை அருந்தப்படும் இந்தப் பானங்கள், பெரும்பாலான மேற்கத்தியர்களைத் திகைக்க வைக்கும் அளவிலான இனிப்புக்குப் பழக்கப்பட்ட மக்களை உருவாக்கியுள்ளன.

பண்பாட்டில் ஆழமாக வேரூன்றிய இந்த வழக்கம் இப்போது பெரும் மாற்றத்தை எதிர்கொள்கிறது. 2026 பிப்ரவரி 11 முதல், நாடு முழுவதும் உள்ள ஒன்பது முக்கியக் காபி சங்கிலிகள் தங்கள் பானங்களில் இயல்பாகக் கலக்கப்படும் சர்க்கரையின் அளவைப் பாதியாகக் குறைக்க உறுதியளித்துள்ளன. நாட்டின் அதிகரித்து வரும் பொது சுகாதார நெருக்கடியைத் தாய்லாந்து எதிர்கொள்ளும் விதத்தில் இது முக்கிய மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது. சுகாதாரத் துறையின் தலைமையில், "இயல்பான இனிப்பு என்பது 50% இனிப்பே" என்ற முழக்கத்துடன் தொடங்கப்பட்டுள்ள இந்த முயற்சி, நாளொன்றுக்கு சராசரியாக 21 தேக்கரண்டி சர்க்கரையை உட்கொள்ளும் மக்களைக் குறிவைக்கிறது. இது உலக சுகாதார நிறுவனம் பரிந்துரைக்கும் ஆறு தேக்கரண்டி வரம்பைவிட மூன்று மடங்குக்கும் அதிகம். பங்கேற்கும் நிறுவனங்கள், பெட்ரோல் நிலையக் கஃபேக்கள் முதல் முக்கிய வீதிகளில் உள்ள சங்கிலிகள் வரை, தாய்லாந்தின் பானப் பண்பாட்டின் பல்வேறு பிரிவுகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன. கஃபே அமேசான், இன்தானின், ஆல் கஃபே, பிளாக் கேன்யன், புன்தாய், சாவ் டோய், குட்சன் பேக்கரி & காபி, பெல்லினீஸ் ஆகியவை இதில் அடங்கும். இனிப்பூட்டப்பட்ட பானங்கள் சமூக மற்றும் உணவுப் பழக்கவழக்கங்களின் முதுகெலும்பாகத் திகழும் நாட்டில், இந்த ஏழு நிறுவனங்கள் ஒன்பது முக்கிய பிராண்டுகளை நடத்தி, சந்தையின் கணிசமான பங்கைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

தேக்கரண்டிகளில் அளவிடப்படும் சுகாதார நெருக்கடி

தாய்லாந்தின் சுகாதாரப் புள்ளிவிவரங்களைப் பார்க்கும்போது இந்தக் கொள்கையின் அவசரம் தெளிவாகிறது. சுகாதாரத் துறையின் 2025 தரவுகளின்படி, 15 வயதும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களில் சுமார் 45% பேர் உடற்பருமனுடன் உள்ளனர்; இது ஏறத்தாழ 2.74 கோடி மக்களைக் குறிக்கிறது. மக்கள்தொகையில் சுமார் 10% பேருக்கு, அதாவது 61 லட்சம் பெரியவர்களுக்கு நீரிழிவு நோய் உள்ளது. மேலும் பலர் நீரிழிவு நோய்க்கு முந்தைய எல்லைக்கோட்டுப் பிரிவில் உள்ளனர். மக்கள்தொகையில் 29.5% பேருக்கு உயர் இரத்த அழுத்தம் உள்ளது; 28.4% பேர் வளர்சிதை மாற்ற நோய்க்குறியுடன் வாழ்கின்றனர். உணவுப் பழக்கவழக்கங்களுக்கும், குறிப்பாக இனிப்பூட்டப்பட்ட பானங்களின் நுகர்வுக்கும் பெருமளவில் தொடர்புள்ளதாக சுகாதார அதிகாரிகள் கூறும் நாள்பட்ட நோய்கள் வேகமாக அதிகரிப்பதை இந்த எண்ணிக்கைகள் காட்டுகின்றன.

பிரபலமான பானங்களில் சர்க்கரையின் அளவு கவலையளிக்கும் வகையில் இருப்பதை ஊட்டச்சத்துப் பிரிவு நடத்திய விரிவான ஆய்வுகள் வெளிப்படுத்தின. வழக்கமான 22 அவுன்ஸ் ஐஸ்காபியில் சராசரியாக ஒன்பது தேக்கரண்டி சர்க்கரை உள்ளது. அதேவேளை, 10 அவுன்ஸ் அளவுள்ள ஒரு சிறிய பபுள் மில்க் டீயில் 12 தேக்கரண்டி வரை சர்க்கரை இருக்கலாம். இவ்வாறு நாளொன்றுக்கு பலமுறை வாங்கும்போது, இந்த அளவுகள் விரைவில் பாதுகாப்பான வரம்புகளை மீறிவிடுகின்றன. புதிய தரநிலையின்படி, முன்பு சுமார் 7.3 தேக்கரண்டி சர்க்கரை கொண்டிருந்த 16 அவுன்ஸ் ஐஸ்காபியில் இனி சுமார் 3.7 தேக்கரண்டி சர்க்கரை இருக்கும். அதேபோல், மில்க் டீ மற்றும் ஐஸ்டீயில் ஒரு பரிமாறலுக்கான சர்க்கரை அளவு சுமார் 6.6 தேக்கரண்டியிலிருந்து 3.3 தேக்கரண்டியாகக் குறையும். இதனால் இந்தப் பானங்கள் பாதுகாப்பான தினசரி நுகர்வு வரம்புக்குள் வரும்.

சர்க்கரை உட்கொள்ளலைக் குறைப்பது உடல் எடையைக் கட்டுப்படுத்துவதைக் கடந்து உடனடிப் பலன்களைத் தரும் என சுகாதாரத் துறை வல்லுநர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். குறைவான சர்க்கரை நுகர்வு, சரும ஆரோக்கியம் மேம்படுதல், முன்கூட்டிய முதுமை குறைதல், கவனம் அதிகரித்தல், களைப்பு குறைதல், கொழுப்புக் கல்லீரல் நோய் ஏற்படும் அபாயம் குறைதல் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது. அதிகப்படியான சர்க்கரை உட்கொள்ளல், வகை 2 நீரிழிவு, இதயநாளக் கோளாறுகள் மற்றும் வீக்கம் ஏற்படும் அபாயத்தை நேரடியாக அதிகரிக்கிறது என சுகாதார அதிகாரிகள் எச்சரிக்கின்றனர்.

சிறந்த ஆரோக்கியத்திற்கான நடத்தைப் பொருளாதாரம்

சர்க்கரையைத் தடைசெய்வதற்கோ கடுமையான கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பதற்கோ பதிலாக, நடத்தைப் பொருளாதாரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட நுட்பமான அணுகுமுறையைத் தாய்லாந்து சுகாதார அதிகாரிகள் தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர். இந்த உத்தி, நடத்தை அறிவியலாளர்கள் உருவாக்கியுள்ள "தூண்டல் கோட்பாட்டை" (Nudge Theory) சார்ந்தது. தேர்வுச் சுதந்திரத்தை முழுமையாகப் பறிக்காமல், இயல்புநிலைத் தேர்வுகளை மாற்றுவதன் மூலம் மக்களைச் சிறந்த முடிவுகளை நோக்கி வழிநடத்தலாம் என்பதே இக்கோட்பாடு. "இயல்பான இனிப்பு" என்பதை 100% என்பதற்குப் பதிலாக 50% என மறுவரையறை செய்வதன் மூலம், வாடிக்கையாளர்கள் விரும்பினால் அதிக சர்க்கரை அளவைக் கோர அனுமதித்தபடியே, அவர்களின் சுவைப்பழக்கத்தைப் படிப்படியாக மாற்ற அதிகாரிகள் நம்புகின்றனர்.

பெரும்பாலான வாடிக்கையாளர்கள் இயல்புநிலை அமைப்புகளையே ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள் என்பதை இந்த உளவியல் அணுகுமுறை கணக்கில் கொள்கிறது. 100% இனிப்பு வழக்கமான தேர்வாக இருந்தபோது, சில வாடிக்கையாளர்களே தங்கள் சர்க்கரை நுகர்வைக் குறைப்பது குறித்து முன்வந்து சிந்தித்தனர். இயல்புநிலையை 50% ஆக மாற்றுவதன் மூலம், கூடுதல் சர்க்கரை விரும்புவோருக்கு இந்தக் கொள்கை ஒரு தடையை ஏற்படுத்துகிறது; அதேவேளை ஆரோக்கியமான தேர்வை எளிதான வழியாக்குகிறது. காலப்போக்கில், குறைந்த இனிப்பை விரும்பும் வகையில் சுவைப்பழக்கம் மாறும் என்றும், குறைக்கப்பட்ட அளவு இயல்பான சுவையாகத் தோன்றும் என்றும், முன்பு வழக்கமாக இருந்த அளவு மிக அதிக இனிப்பாகத் தோன்றத் தொடங்கும் என்றும் இக்கோட்பாடு கூறுகிறது.

இந்த முயற்சியைப் பொது சுகாதார உத்தியில் ஒரு திருப்புமுனையாக சுகாதாரத் துறையின் தலைமை இயக்குநர் ஆம்போர்ன் பெஞ்சபோன்பிடாக் வர்ணித்தார். முந்தைய பிரசாரங்களில் சர்க்கரையைக் குறைக்க வாடிக்கையாளர்கள் தாங்களாகவே முன்வந்து முடிவெடுக்க வேண்டியிருந்தது; புதிய அணுகுமுறையோ சூழலில் உள்ள இயல்புநிலையையே மாற்றுகிறது என்று அவர் விளக்கினார்.

வாடிக்கையாளர்களின் சர்க்கரை நுகர்வுப் பழக்கத்தை மாற்றுவதற்கான முதல் குறிப்பிடத்தக்க படி இந்த முயற்சியாகும்.

உடற்பருமன் மற்றும் நீரிழிவு விகிதங்கள் அவசரத் தலையீடு தேவைப்படும் அபாய நிலையை எட்டியுள்ளதாகக் காட்டும் 2025 சுகாதாரத் தரவுகளைச் சுட்டிக்காட்டி, துணைத் தலைமை இயக்குநர் பகோர்ன் துங்க்காசீரராக் இந்த அவசரத் தேவையை வலியுறுத்தினார்.

ஐந்தாண்டு கால முன்னேற்றத்தின் படிப்பினைகள்

இந்தப் புதிய பிரசாரம் வெற்றிடத்தில் உருவானதல்ல. சர்க்கரையைக் குறைப்பதற்கான கட்டமைப்பைத் தாய்லாந்து ஏறத்தாழ பத்தாண்டுகளாகப் படிப்படியாக உருவாக்கி வந்துள்ளது. 2017ஆம் ஆண்டு, பதப்படுத்தப்பட்ட பானங்களைக் குறிவைத்து சர்க்கரை கலந்த பானங்களுக்கான வரியை அரசு அறிமுகப்படுத்தியது. 2020ஆம் ஆண்டில், சுகாதாரத் துறை "குறைந்த இனிப்பைக் கோரலாம்" என்ற பிரசாரத்தைத் தொடங்கியது. இதன்படி, காபிக் கடைகளில் சர்க்கரை அளவு குறித்த லேபிள்கள் கட்டாயமாக்கப்பட்டதுடன், 0% முதல் 100% வரை 25% இடைவெளிகளில் குறைந்த சர்க்கரை அளவுகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதும் ஊக்குவிக்கப்பட்டது. இந்த லேபிள்கள், 0% (சர்க்கரை சேர்க்கப்படவில்லை), 25% (2.5 தேக்கரண்டி), 50% (5 தேக்கரண்டி), 75% (7.5 தேக்கரண்டி), 100% (10 தேக்கரண்டி) எனச் சர்க்கரை அளவைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.

இந்த முயற்சிகள் அளவிடக்கூடிய பலன்களைத் தந்தன. 2025ஆம் ஆண்டு தி லான்செட் ரீஜனல் ஹெல்த் சவுத் ஈஸ்ட் ஏஷியா இதழில் வெளியான ஆய்வு இதை ஆவணப்படுத்தியது. ஐந்தாண்டுகளில் தாய்லாந்து நுகர்வோர் சர்க்கரை உட்கொள்ளலை 57% குறைத்ததாக ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர். 2020 ஏப்ரலில், பங்கேற்ற 9,674 காபிக் கடைகளின் தொடக்க விற்பனைத் தரவுகளின்படி, 32% நுகர்வோர் குறைந்த சர்க்கரைத் தேர்வுகளைத் தெரிவுசெய்தனர். தரப்படுத்தப்பட்ட சர்க்கரை அளவு லேபிள்கள் அறிமுகமான மூன்று மாதங்களுக்குள் இந்த எண்ணிக்கை 55% ஆக உயர்ந்தது. 2023ஆம் ஆண்டுக்குள், 57% நுகர்வோர் குறைந்த இனிப்புள்ள பானங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

தேசிய அளவிலான சர்க்கரை நுகர்வு, 2019ஆம் ஆண்டில் ஆண்டுக்கு 25 லட்சம் டன்னாக இருந்ததிலிருந்து தற்போது 8 லட்சம் டன்னாகக் கணிசமாகக் குறைந்துள்ளது. இதனால் தனிநபர் தினசரி சர்க்கரை உட்கொள்ளல் 25 தேக்கரண்டியிலிருந்து எட்டு தேக்கரண்டியாகக் குறைந்துள்ளது. தற்போது பெரியவர்களில் 75% பேர் 0% முதல் 75% வரையிலான சர்க்கரை அளவுள்ள பானங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர்; 34.1% பேர் வெறும் 0% முதல் 25% சர்க்கரை கொண்ட பானங்களைத் தெரிவுசெய்கின்றனர். 2027ஆம் ஆண்டுக்குள் 90% நுகர்வோர் குறைந்த இனிப்புள்ள பானங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்ற லட்சிய இலக்கை சுகாதாரத் துறை நிர்ணயித்துள்ளது.

வணிக நலன்களும் பொது சுகாதாரமும் கைகோக்கும் தருணம்

தாய்லாந்தின் தற்போதைய சர்க்கரை வரி கட்டமைப்புடன் இந்தப் புதிய முயற்சி உத்திபூர்வமாகப் பொருந்துகிறது. பாட்டிலில் அடைக்கப்பட்ட பானங்களுக்கு, ஒரு லிட்டரில் உள்ள சர்க்கரை அளவை அடிப்படையாகக் கொண்டு எளிதில் வரி விதிக்க முடியும். ஆனால், தயாரிப்பு முறையில் மாறுபாடுகள் இருப்பதால் புதிதாகத் தயாரிக்கப்படும் பானங்கள் இதேபோன்ற கட்டுப்பாட்டிலிருந்து வரலாற்று ரீதியாகத் தப்பிவந்தன. இந்தத் தன்னார்வக் கூட்டாண்மை, அந்த அமலாக்க இடைவெளியை நிரப்ப அரசுக்கு உதவுவதுடன், வணிகங்களுக்கு போட்டி நன்மையையும் அளிக்கிறது. கடை நடத்துநர்களைப் பொறுத்தவரை, சிரப் பயன்பாட்டைப் பாதியாகக் குறைப்பது விற்பனை விலையை மாற்றாமல் மாறும் செலவுகளைக் குறைக்கிறது. இதனால் அதிகரிக்கும் வரி அழுத்தம் மற்றும் மூலப்பொருள் விலை உயர்வை எதிர்கொள்ளும் லாப விகிதங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

2026ஆம் ஆண்டுக்கான அடுத்தகட்ட சர்க்கரை வரி வசூல் இலக்குகள், 578.2 பில்லியன் தாய் பாட் (ஏறத்தாழ 17.1 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) என நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், இந்த முயற்சியும் அதே காலகட்டத்தில் வருகிறது. இதை வரி உயர்வாகக் காட்டாமல் சுகாதார முயற்சியாக முன்னிறுத்துவதன் மூலம், ஒத்த பொது சுகாதாரப் பலன்களை அடையும் அதேவேளை அரசு மக்களின் நன்மதிப்பையும் பெறுகிறது. நுகர்வோர் விருப்பம் ஏற்கெனவே குறைந்த இனிப்புள்ள தேர்வுகளை நோக்கி மாறி வருவதால், சந்தைத் தேவை மாறிவரும் சூழலில் இந்த மாற்றம் சங்கிலிக் கடைகளுக்கு உத்திபூர்வமாகத் தப்பிப் பிழைப்பதற்கான வழி எனத் தொழில் துறைப் பிரதிநிதிகள் கூறுகின்றனர்.

பங்கேற்கும் நிறுவனங்களில், இன்தானின் காபியை நடத்தும் பாங்சாக் ரீடெய்ல் கம்பெனி லிமிடெட், கஃபே அமேசானை நிர்வகிக்கும் பி.டி.டி. ஆயில் அண்ட் ரீடெய்ல் பிசினஸ், ஆல் கஃபே, குட்சன் பேக்கரி அண்ட் காபி, பெல்லினீஸ் ஆகியவற்றை மேற்பார்வையிடும் சி.பி. ஆல் ஆகிய முக்கிய நிறுவனங்கள் அடங்கும். தனித்த கஃபேக்கள் முதல் வசதிக் கடை விற்பனை மேசைகள், சாலையோரப் பெட்ரோல் நிலையங்கள் வரை, பல்வேறு சமூகப் பொருளாதாரப் பிரிவுகளைச் சேர்ந்த நுகர்வோரைச் சென்றடையும் வகையில் இந்த நிறுவனங்கள் துறையில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன.

காபிக்கடை வரிசையில் ஒலிக்கும் குரல்கள்

புதிய தரநிலைகள் நடைமுறைக்கு வரும்போது தாய்லாந்து நுகர்வோரின் ஆரம்பகட்ட எதிர்வினைகள், பழக்கத்தை மாற்றிக்கொள்வதில் கலவையான போக்கைக் காட்டுகின்றன. பாங்காக்கில் அலுவலகப் பணியாளரான சிரின்யா குய்க்லாங், ஏற்கெனவே தங்கள் பழக்கத்தை மாற்றியுள்ள ஆரோக்கியத்தில் அக்கறை கொண்ட நுகர்வோர் பிரிவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறார். அவர் தற்போது தமது பானங்களை 25% இனிப்பில் கேட்டு வாங்குகிறார்; பொது சுகாதாரத்திற்காக இந்தக் கொள்கை அவசியமான திருத்தம் எனக் கருதுகிறார்.

இது தாய்லாந்து மக்களுக்கு நல்லது. நான் ஏற்கெனவே என் பானங்களை வழக்கமான சர்க்கரை அளவில் வெறும் 25% மட்டும் சேர்த்துக் கேட்கிறேன். ஆனால் பலர் அளவுக்கு அதிகமாகச் சர்க்கரை உட்கொள்கிறார்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும்.

மற்றொரு அலுவலகப் பணியாளரான போராவாரெஸ் தந்திகன்பனித், பாரம்பரிய இனிப்பு அளவை விரும்புவோரின் பழக்கத்தை மாற்றுவதில் உள்ள சவாலை எடுத்துக்காட்டுகிறார். காபி அல்லாத பானங்களை தற்போதைய சர்க்கரை அளவிலேயே விரும்பி அருந்துவதாக அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார். எனினும், தனிநபர் கட்டுப்பாட்டுக்கு விட்டுவிடாமல் கடைகள் முறையாக இனிப்பைக் குறைத்தால் தாமும் மாறத் தயாராக இருப்பதாகக் கூறுகிறார்.

இருப்பினும், நடைமுறைப்படுத்தலில் சில குழப்பங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. தங்களுக்குப் பிடித்த இனிப்பு அளவை எவ்வாறு தொடர்ந்து பெறுவது என்று சமூக ஊடக அறிவிப்புகளுக்குப் பதிலளித்த சில வாடிக்கையாளர்கள் கேள்வி எழுப்பினர். சர்க்கரை குறைப்பு குறிப்பிட்ட மெனுப் பொருட்களுக்கு மட்டுமே பொருந்தும் எனப் பல பிராண்டுகள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளன. இதனால் இடத்துக்கும் பான வகைக்கும் ஏற்ப சர்க்கரை அளவு மாறுபடும் நிலை உருவாகியுள்ளது. ஒவ்வொரு பிராண்டும் தங்களுக்கு ஏற்றவாறு இந்த முயற்சியைச் செயல்படுத்தலாம் என்பதால், வெவ்வேறு சங்கிலிகளில் ஒரே மாதிரியான அனுபவத்தை எதிர்பார்க்கும் வாடிக்கையாளர்களுக்கு நிலைத்தன்மை இன்னும் சவாலாக உள்ளது. நடைமுறைப்படுத்தலில் இத்தகைய வேறுபாடுகள் இருப்பதை சுகாதார அதிகாரிகள் ஒப்புக்கொள்கின்றனர். எனினும், இந்த ஒப்பந்தம் தன்னார்வ அடிப்படையிலானது என்பதால், தங்களின் செயல்பாட்டுத் திறனுக்கு ஏற்ப திட்டத்தை மாற்றியமைக்க பிராண்டுகளுக்கு நெகிழ்வுத்தன்மை கிடைக்கிறது என அவர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

வெளிநாட்டுப் பயணிகளுக்கான விளைவுகள்

தாய்லாந்துக்கு வரும் பயணிகள் தங்களுக்குப் பரிச்சயமான பானங்களை ஆர்டர் செய்யும்போதே இந்த மாற்றத்தை உணரக்கூடும். பாரம்பரிய தாய் பானங்கள், குறிப்பாக சா யென் (தாய் பால் தேநீர்) மற்றும் செறிவூட்டப்பட்ட பாலுடன் தயாரிக்கப்படும் ஐஸ்காபி ஆகியவற்றின் தீவிரமான இனிப்பைப் பற்றி சர்வதேசச் சுற்றுலாப் பயணிகள் அடிக்கடி குறிப்பிடுகின்றனர். புதிய தரநிலைகளின்படி, முழு இனிப்பைக் குறிப்பாகக் கோராவிட்டால், மீண்டும் வருகை தரும் பயணிகளுக்குத் தாங்கள் வழக்கமாக ஆர்டர் செய்யும் பானங்களின் சுவை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் மாறியிருப்பதாகத் தோன்றலாம்.

குறைந்த சர்க்கரையுடன் தாய்லாந்தின் பானப் பண்பாட்டை அனுபவிக்க இந்த மாற்றம் பயணிகளுக்கு ஒரு வாய்ப்பை அளிக்கிறது. பெரும்பாலான சங்கிலிகள் கேட்டால் 100% இனிப்பைத் தொடர்ந்து வழங்குவதால், மிதமான இனிப்புள்ள தேர்வுகளை எளிதில் பெறுவதோடு, சுற்றுலாப் பயணிகளால் பாரம்பரியத் தயாரிப்புகளையும் சுவைத்துப் பார்க்க முடியும். உலகளாவிய சுகாதாரப் போக்குகளுடன் இந்த மாற்றம் ஒத்துப்போவதைச் சர்வதேசப் பயணிகள் வரவேற்கக்கூடும் என்றும், அதேவேளை விரும்புவோருக்குப் பானங்களின் உண்மையான சுவை பாதுகாக்கப்படுகிறது என்றும் தாய் காபி சங்கம் இந்த முயற்சிக்கு ஆதரவளித்துள்ளது.

2027ஆம் ஆண்டுக்குள் 90% நுகர்வோர் குறைந்த இனிப்புள்ள பானங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள் என சுகாதார அதிகாரிகள் நம்புகின்றனர். இந்த இலக்கு எட்டப்பட்டால், தாய்லாந்தின் புகழ்பெற்ற பானப் பண்பாட்டின் சுவை குறிப்பிடத்தக்க வகையில் மாறும். தற்போதைக்கு, காதலர் தினக் காலத்தில் தொடங்கப்பட்ட இந்த முயற்சி, ஒரு கோப்பை வீதம் குறைந்த சர்க்கரையைத் தேர்ந்தெடுப்பதிலிருந்து ஒருவரின் ஆரோக்கிய அக்கறை தொடங்கலாம் என்பதை நினைவூட்டும் அடையாளமாக உள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• கஃபே அமேசான், இன்தானின், ஆல் கஃபே, பிளாக் கேன்யன், புன்தாய், சாவ் டோய், குட்சன் பேக்கரி & காபி, பெல்லினீஸ் உள்ளிட்ட ஒன்பது முக்கியத் தாய் காபி சங்கிலிகள், 2026 பிப்ரவரி 11 முதல் "இயல்பான இனிப்பு" என்பதை முன்பிருந்த சர்க்கரை அளவில் 50% என நிர்ணயித்துள்ளன
• தாய் மக்கள் நாளொன்றுக்கு சராசரியாக 21 தேக்கரண்டி சர்க்கரையை உட்கொள்கின்றனர்; இது உலக சுகாதார நிறுவனம் பரிந்துரைக்கும் ஆறு தேக்கரண்டி அளவைவிட மூன்று மடங்குக்கும் அதிகம்
• தாய்லாந்து பெரியவர்களில் 45% பேர் உடற்பருமனுடனும், 10% பேர் நீரிழிவு நோயுடனும் உள்ளனர்; 28.4% பேருக்கு வளர்சிதை மாற்ற நோய்க்குறி உள்ளது எனச் சுகாதாரத் தரவுகள் காட்டுகின்றன
• நுகர்வோரின் தேர்வுச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாத்தபடியே குறைந்த சர்க்கரையை இயல்புநிலையாக்க, இந்தக் கொள்கை "தூண்டல் கோட்பாட்டை" அடிப்படையாகக் கொண்ட நடத்தைப் பொருளாதார அணுகுமுறையைப் பயன்படுத்துகிறது
• முந்தைய பிரசாரங்கள் ஐந்தாண்டுகளில் சர்க்கரை நுகர்வை 57% குறைத்துள்ளன; 2027ஆம் ஆண்டுக்குள் 90% நுகர்வோர் குறைந்த சர்க்கரைத் தேர்வுகளைச் செய்வதை தற்போதைய இலக்கு நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது
• வாடிக்கையாளர்கள் 100% இனிப்பைக் கோரலாம்; எனினும், வெவ்வேறு பிராண்டுகளில் இந்தத் திட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் விதம் குறித்த குழப்பம் ஏற்பட்டுள்ளது
• இந்த முயற்சி தாய்லாந்தின் சர்க்கரை வரிக் கொள்கைகளுடன் ஒத்துப்போவதுடன், சிரப் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதன் மூலம் பான விற்பனையாளர்களுக்குச் செலவுச் சேமிப்பையும் வழங்குகிறது