நவீனமயமாக்கல் தென்கிழக்காசியா முழுவதும் இஸ்லாமிய மறுமலர்ச்சிக்கு வித்திடுகிறது

அமைதியான மாற்றம்

பல தசாப்தங்களாக, தென்கிழக்காசிய அரசுகள் இஸ்லாமின் எழுச்சியைப் பெரும்பாலும் பாதுகாப்புக் கவலைகளின் கண்ணோட்டத்திலேயே பார்த்து வந்தன. பயங்கரவாத வலைப்பின்னல்கள், வன்முறைத் தீவிரவாதம் ஆகியவற்றின் அச்சுறுத்தல் கொள்கை விவாதங்களில் மேலோங்கியிருந்தது. இதனால், போராளிக் குழுக்களை வெற்றிகரமாக ஒடுக்கிய தீவிரமான பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இன்று, முற்றிலும் மாறுபட்ட ஓர் அடிப்படை மாற்றம் இப்பகுதியின் மதப் பரப்பை மறுவடிவமைத்து வருகிறது. தென்கிழக்காசியாவின் மிகப்பெரிய முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடுகளான மலேசியாவிலும் இந்தோனேசியாவிலும், வன்முறையின் வழியாக அல்லாமல், நவீன வாழ்க்கையின் கட்டமைப்புகள் வழியாக இஸ்லாம் தன்னை வெளிப்படுத்தி வருகிறது. அரசியல் பிரசாரங்கள், சட்டத் தொகுப்புகள், நுகர்வோர் விருப்பங்கள், சமூக நெறிமுறைகள் ஆகியவற்றில் மதம் அதிகம் தென்படுகிறது. பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்துக்கும் இணையாகச் செழிக்கும் புதிய இஸ்லாமிய வெளிப்பாட்டு வடிவம் உருவாகி வருகிறது. பாரம்பரிய சமூகவியல் கோட்பாடுகள் கணிப்பதுபோல் நவீனமயமாக்கல் இப்பகுதியை மதச்சார்பற்றதாக்கவில்லை என்பதை இந்த அமைதியான, ஆனால் ஆழமான மாற்றம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மாறாக, பொருளாதார வளர்ச்சி, டிஜிட்டல் இணைப்பு, நிறுவனச் சீர்திருத்தம் ஆகியவை மதத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான புதிய வழிகளை வழங்கி, சுமார் 242 மில்லியன் முஸ்லிம்கள் வாழும் இப்பகுதியின் பொதுவாழ்விலும் தனிப்பட்ட வாழ்விலும் இஸ்லாமிய மதிப்புகளை மேலும் ஆழமாகப் பதியச் செய்கின்றன. இது தென்கிழக்காசியாவின் மொத்த மக்கள்தொகையில் சுமார் 42 சதவீதமாகும்.

வரலாற்றுப் பின்னணியும் சமகாலச் செல்வாக்கும்

தென்கிழக்காசியாவில் இஸ்லாமின் இருப்பு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் முந்தையது. ஐரோப்பியக் காலனிய சக்திகள் வருவதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே, அரபு, பாரசீக, இந்திய வணிகர்கள் இந்தியப் பெருங்கடல் வழியாகக் கொண்டு வந்து, சுமத்ரா முதல் மலாக்கா வரையிலான துறைமுக நகரங்களில் தங்கள் தளங்களை அமைத்தனர். உலகின் பிற பகுதிகளில் காணப்பட்ட படையெடுப்பு சார்ந்த விரிவாக்கத்தைப் போலல்லாமல், வணிகம் மற்றும் உள்ளூர் சூழல்களுக்கு ஏற்ப இஸ்லாமியக் கொள்கைகளைத் திறம்படப் பொருத்திய சூஃபி மதப்பரப்புநர்களின் போதனைகள் வழியாகவே இஸ்லாம் பெரும்பாலும் தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் பரவியது. அமைதியான ஒருங்கிணைப்பின் இந்த வரலாற்றுப் போக்கு, குண்டுவெடிப்புகள், கிளர்ச்சிகள் மூலம் நிலைத்தன்மைக்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்த இப்பகுதியின் அண்மைக்காலக் கடந்தகாலத்திலிருந்து மாறுபடுகிறது. கார்னெல் பல்கலைக்கழகத்தின் நவீன தென்கிழக்காசிய வரலாற்றுப் பேராசிரியர் எரிக் தக்லியகோஸோ, தென்கிழக்காசியாவுக்கும் மத்திய கிழக்குக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் எப்போதும் பன்முகத்தன்மை கொண்டவையாக இருந்து வந்துள்ளன என்றும், அவை மதத்தைத் தாண்டி வணிகம், புனிதப் பயணம், பண்பாட்டுப் பரிமாற்றம் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியுள்ளன என்றும் குறிப்பிடுகிறார். ஹஜ் குறித்த தனது ஆய்வில், 17ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்தே இந்தோனேசியப் புனிதப் பயணிகள் மக்காவுக்குச் சென்று வந்ததை தக்லியகோஸோ ஆவணப்படுத்தியுள்ளார். 19ஆம் நூற்றாண்டின் நீராவிக் கப்பல் புரட்சி, உயர்குடியினருக்கான முயற்சியாக இருந்த புனிதப் பயணத்தைப் பெருமளவிலான நிகழ்வாக மாற்றியது. இன்று, சவூதி அரேபியாவுக்கு ஆண்டுதோறும் 200,000-க்கும் மேற்பட்ட புனிதப் பயணிகளை இந்தோனேசியா அனுப்புகிறது; இது வேறு எந்த நாட்டையும்விட அதிகம். இதன் மூலம், மத நோக்குநிலையைத் தொடர்ந்து வடிவமைக்கும் ஆன்மிகப் பிணைப்புகள் வலுப்பெறுகின்றன. முதலில் இஸ்லாமைப் பரப்ப உதவிய சூஃபி அமைப்புகள், மறைஞானத்தையும் சகிப்புத்தன்மையையும் வலியுறுத்தின. உள்ளூர் வழக்கங்களை மரபுவழி நடைமுறைகளுடன் இணைத்துப் பேணிய இந்த மரபை அறிஞர்கள் இப்போது ‘நுசந்தாரா இஸ்லாம்’ என்று அழைக்கின்றனர்.

ஹலால் பொருளாதாரமும் நுகர்வோர் பக்தியும்

தென்கிழக்காசியா முழுவதும் மத அனுசரிப்பு, நுகர்வோர் நடத்தை மற்றும் பொருளாதார முடிவுகளுடன் எந்த அளவுக்கு பின்னிப் பிணைந்துள்ளது என்பதை அண்மைய கருத்துக்கணிப்புகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. வுண்டர்மேன் தாம்சன் இன்டெலிஜென்ஸ் மற்றும் முஸ்லிம் இன்டெல் லேப் நடத்திய ஆய்வில், இப்பகுதியைச் சேர்ந்த முஸ்லிம் பதிலளித்தவர்களில் 91 சதவீதத்தினர் அல்லாஹ்வுடனான நெருங்கிய உறவு மிகவும் முக்கியமானது எனக் கூறியுள்ளனர்; செல்வத்துக்கு முன்னுரிமை அளிப்பவர்கள் 34 சதவீதம் மட்டுமே. மலேசியா, இந்தோனேசியாவைச் சேர்ந்த முஸ்லிம்களில் 84 சதவீதத்தினர் நாள்தோறும் ஐந்துவேளை தொழுவதாகவும், 33 சதவீதத்தினர் தங்கள் பெற்றோரை விடத் தாங்கள் அதிகம் மதத்தைப் பின்பற்றுவதாகவும் தரவுகள் காட்டுகின்றன. இந்த மத மறுமலர்ச்சி, நம்பிக்கையையும் நவீன வணிகத்தையும் இணைக்கும் லாபகரமான சந்தைகளை உருவாக்குகிறது. உலக இஸ்லாமியப் பொருளாதாரக் குறியீட்டின்படி, சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம் ஆகியவற்றுடன் மலேசியாவும் இந்தோனேசியாவும் உலகின் முதல் நான்கு ஹலால் சந்தைகளில் இடம்பெறுகின்றன. உணவு, இஸ்லாமிய நிதிச் சேவைகள், முஸ்லிம்களுக்கு ஏற்ற பயணம், மத ஊடகங்கள் ஆகியவற்றை இந்தத் துறை உள்ளடக்கியுள்ளது. ஷரியா விதிகளுக்கு இணங்கும் நிதிகளில் முதலீடு 20 சதவீதம் அதிகரித்ததும், குழந்தைகளுக்கான இஸ்லாமியக் கல்வி உள்ளடக்கங்கள் வெற்றி பெற்றதும் மலேசியா முதலிடத்தைத் தக்கவைத்துள்ளன. இதன் பொருளாதாரத் தாக்கம் பாரம்பரியத் துறைகளைத் தாண்டியும் விரிகிறது. தென்கிழக்காசிய முஸ்லிம்களில் 61 சதவீதத்தினர் வங்கி மற்றும் முதலீட்டு விருப்பங்களில் ஹலால் சான்றிதழைக் கணக்கில் கொள்கின்றனர்; 77 சதவீதத்தினர் பயண இலக்கைத் தேர்ந்தெடுக்கும்போது ஹலால் வசதிகள் இருப்பதைக் கருத்தில் கொள்கின்றனர். முஸ்லிம்களுக்கெனத் தனியாக வடிவமைக்கப்பட்ட மெய்நிகர் உலகில் 85 சதவீதத்தினர் ஆர்வம் தெரிவித்திருப்பதும், 53 சதவீதத்தினர் தங்கள் திறன்பேசிகளில் தொழுகை மற்றும் குர்ஆன் செயலிகளைத் தொடர்ந்து பயன்படுத்துவதும் குறிப்பிடத்தக்கவை. மத வெளிப்பாட்டை மாற்றீடு செய்வதற்குப் பதிலாக, டிஜிட்டல் நவீனமயமாக்கல் அதற்கான ஊடகமாகச் செயல்படுவதை இந்தத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.

செயற்கை நுண்ணறிவும் மத மதிப்பீடுகளும்

அதிநவீனத் தொழில்நுட்பமும் இஸ்லாமிய அறநெறியும் சந்திக்கும் இடம் எதிர்பாராத வகையில் பொதுவிவாதத்துக்கு வந்துள்ளது. செயற்கை நுண்ணறிவு அமைப்புகளில் இஸ்லாமிய மதிப்புகளைப் புகுத்துமாறு மலேசியப் பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிம் அண்மையில் மென்பொருள் உருவாக்குநர்களைக் கேட்டுக்கொண்டார். இத்தகைய ஒருங்கிணைப்பு, தொழில்நுட்பம் அறநெறியுடன் மனிதகுலத்துக்குச் சேவையாற்றுவதை உறுதிசெய்யும் என்று அவர் வாதிட்டார். 2022ஆம் ஆண்டின் பிற்பகுதியில் பதவியேற்றதிலிருந்து, மலேசியாவின் பொருளாதாரத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகச் செயற்கை நுண்ணறிவு மேம்பாட்டுக்கு அன்வார் முன்னுரிமை அளித்து வருகிறார். நெறிமுறை சார்ந்த முடிவுகளை எடுப்பதில் மதக் கட்டமைப்புகள் வழிகாட்ட முடியும் என்றும் அவர் தெரிவித்துள்ளார். இயந்திரக் கற்றல் அமைப்புகளில் தார்மிக முழுமையான கொள்கைகளைப் புகுத்துவது குறித்துச் சிக்கலான கேள்விகளை இந்த முன்மொழிவு எழுப்புகிறது. மற்ற மத மரபுகளைப் போலவே இஸ்லாமியச் சட்டத்திலும் பல்வேறு சிந்தனைப் பள்ளிகள், பண்பாட்டுச் சூழல்களுக்கு ஏற்ப விளக்க வேறுபாடுகள் உள்ளன என்று விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஒரே இறையியல் கட்டமைப்பைச் செயற்கை நுண்ணறிவில் புகுத்துவது, முஸ்லிம்கள் அனைவரும் பகிர்ந்துகொள்ளாத அல்லது முஸ்லிம் அல்லாத சிறுபான்மையினருக்கு விலக்குவாதமாகத் தோன்றக்கூடிய குறிப்பிட்ட கோட்பாட்டுக் கண்ணோட்டங்களை அதில் பதியச் செய்யக்கூடும். இம்முன்மொழிவு, இப்பகுதியின் நவீனமயமாக்கல் செயல்முறையில் உள்ள பரந்த முரண்பாட்டை வெளிச்சமிடுகிறது. உலகளவில் போட்டியிடுவதற்காக அரசுகள் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தை ஊக்குவிக்கும் அதே வேளையில், இஸ்லாமியக் கொள்கைகளுடன் வளர்ச்சி ஒத்துப்போக வேண்டும் எனப் பழமைவாத மதச் சமூகங்கள் வலியுறுத்துகின்றன. நிதி, கல்வி, டிஜிட்டல் கட்டமைப்பு உள்ளிட்ட நவீன நிறுவனங்களை இஸ்லாமியமயமாக்குவதற்கான அழுத்தத்தை இந்த இயக்கம் ஏற்படுத்துகிறது; மத அடையாளத்தைப் பலிகொடுத்துப் முன்னேற்றம் ஏற்படக் கூடாது என்பதே இதன் நோக்கம்.

சட்டரீதியான வலியுறுத்தல்களும் பண்பாட்டுப் பதற்றங்களும்

இஸ்லாமியக் கொள்கைகளுடன் அதிகம் ஒத்துப்போகும் முயற்சி, ஒவ்வொரு நாட்டிலும் வெவ்வேறு விதமாக வெளிப்படுகிறது; சில நேரங்களில் மத மரபுவழிக் கொள்கைகளுக்கும் உள்ளூர் மரபுகளுக்கும் இடையே உரசலை ஏற்படுத்துகிறது. ஷரியா சட்டத்தால் நிர்வகிக்கப்படும் இந்தோனேசியாவின் ஒரே மாகாணமான ஆச்சேயில், தேசிய விளையாட்டுப் போட்டிகளின்போது மழையைத் தடுக்க அரசுக் கட்டுமான நிறுவனங்கள் நியமித்த மழை மந்திரவாதியை அதிகாரிகள் வெளியேற்றியபோது, அண்மைய நிகழ்வுகள் இந்தப் பதற்றத்தை எடுத்துக்காட்டின. அந்த மந்திரவாதியின் ஜாவானிய நாட்டுப்புறச் சடங்குகளை மதத் தலைவர்கள் ‘ஷிர்க்’ (பலதெய்வ வழிபாடு) எனக் கண்டித்தனர். அதேவேளை, அரபுச் சொற்களைப் பயன்படுத்தும் ‘ருக்யா’ (இஸ்லாமியப் பேயோட்டல்) போன்ற ஒத்த மறைஞான நடைமுறைகள் குறித்து அவர்கள் மௌனம் காத்தனர். உள்ளூர் மறைஞானத்தைத் தங்கள் நம்பிக்கையுடன் இணைக்கும் ‘அபாங்கன்’ முஸ்லிம்களுக்கும், அரபு அல்லாத தாக்கங்களை நீக்கி இஸ்லாமைத் தூய்மைப்படுத்த விரும்பும் ‘சான்த்ரி’ தூய்மைவாதிகளுக்கும் இடையிலான தொடரும் மோதலை இந்தச் சம்பவம் பிரதிபலிக்கிறது. அரசால் முன்னெடுக்கப்படும் இஸ்லாமியமயமாக்கலின் மாறுபட்ட எடுத்துக்காட்டாக புரூணை திகழ்கிறது. இந்த முழுமையான முடியாட்சி, 2013ஆம் ஆண்டின் ஷரியா தண்டனைச் சட்ட ஆணையை நடைமுறைப்படுத்தியுள்ளது. இது முஸ்லிம் அல்லாதவர்களையும் உள்ளடக்கும் வகையில் இஸ்லாமியக் குற்றவியல் சட்டத்தை விரிவுபடுத்தியதுடன், கொள்ளை முதல் விபச்சாரம் வரையிலான குற்றங்களுக்கு உடல் தண்டனைகளையும் அறிமுகப்படுத்தியது. இஸ்லாமியச் சட்ட வலியுறுத்தல்கள் குறித்து பொதுவெளியில் விவாதம் நடைபெறும் அண்டை நாடான மலேசியாவிலிருந்து மாறுபட்டு, புரூணையின் ‘மெலாயு இஸ்லாம் பெராஜா’ (மலாய் முஸ்லிம் முடியாட்சி) கொள்கை, மத அதிகாரிகள் அல்லது சுல்தானின் மத ஆணைகளை விமர்சிப்பதைக் குற்றமாக்கி எதிர்ப்புக் குரல்களை ஒடுக்குகிறது. அதிகாரப்பூர்வ இஸ்லாமிய விளக்கங்களுக்கு முரணாகப் பேசினால் ஐந்து ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை வழங்க இந்தச் சட்டம் வழிவகுக்கிறது. இதனால், அரசின் மதக் கொள்கைகளை உள்நாட்டிலிருந்து சவாலுக்கு உட்படுத்தும் உரையாடல் இல்லாத ஒரேமாதிரியான மதச் சூழல் உருவாகிறது.

மிதவாத எதிரோட்டமாக நுசந்தாரா இஸ்லாம்

மத மரபுவழிப் போக்குகள் அதிகரித்துவரும் சூழலில், இந்தோனேசியாவின் மிகப்பெரிய இஸ்லாமிய அமைப்பான நஹ்தத்துல் உலமா (NU), மிதவாதம், பன்மைத்துவம், ஜனநாயக மதிப்புகளுடன் இணக்கம் ஆகியவற்றை வலியுறுத்தும் தனித்துவமான இறையியல் கட்டமைப்பாக நுசந்தாரா இஸ்லாமை முன்னெடுத்து வருகிறது. சுமார் 60 மில்லியன் உறுப்பினர்களைக் கொண்ட NU, இந்தோனேசிய இஸ்லாம் படையெடுப்பின் வழியாக அல்லாமல் உள்ளூர் பண்பாடுகளுடனான அமைதியான உரையாடலின் வழியாக வளர்ந்தது என்றும், இதனால் சகிப்புத்தன்மையை மதித்து தீவிரவாதத்தை நிராகரிக்கும் மரபு உருவானது என்றும் வாதிடுகிறது. இந்தக் கருத்து ஆறு தூண்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது: வன்முறையைவிட அமைதியை முன்னிறுத்துதல்; உள்ளூர் மரபுகளை இணைத்துக்கொள்ளும்போது சமயக் கலப்பைத் தவிர்த்தல்; அரசின் அதிகாரத்தைவிடக் குடிமைச் சமூகத்தை நம்புதல்; இஸ்லாமையும் தேசியவாதத்தையும் ஒருங்கிணைத்தல்; மத வேறுபாடின்றிக் குடிமக்கள் சமம் என்பதை உறுதிப்படுத்துதல்; தீவிரவாதத்தை நிராகரித்தல். இந்த அணுகுமுறை மத்திய கிழக்கின் அடிப்படைவாதத்துக்கும் மேற்கத்திய மதச்சார்பின்மைக்கும் மாற்றாக அமைகிறது என்றும், தாய்நாட்டின் மீதான அன்பே நம்பிக்கையின் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் மாதிரியை வழங்குகிறது என்றும் NU தலைவர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தோனேசிய மத நடைமுறையை மேலும் கடுமையான விளக்கங்களிலிருந்து வேறுபடுத்தும் ஒரு தொலைநோக்குப் பார்வையை அறிவித்து, இந்தத் தத்துவத்தை அதிபர் ஜோகோ விடோடோ ஆதரித்தார்.

எங்கள் இஸ்லாம் நுசந்தாரா இஸ்லாம்.

மிதவாத இஸ்லாமியத் தலைவர்களின் உச்சி மாநாடுகளை நடத்தியும், முஸ்லிம் உலகில் மதச் சீர்திருத்தத்தின் தொட்டிலாக மத்திய கிழக்கைவிட தென்கிழக்காசியா திகழலாம் என்று முன்மொழிந்தும் இந்த அமைப்பு தனது செய்தியைச் சர்வதேச அளவுக்குக் கொண்டு சென்றுள்ளது. தேசிய அடையாளத்தையும் உள்ளூர் மரபுகளையும் மத நடைமுறையுடன் இணக்கமானவையாக ஏற்றுக்கொள்வதால், நுசந்தாரா இஸ்லாமை எதிர்க்கும் இஸ்லாமியப் பாதுகாப்பு முன்னணி, இந்தோனேசிய ஹிஸ்புத் தஹ்ரீர் போன்ற குழுக்களின் கருத்துகளுக்கு இந்த நோக்குப் பார்வை நேரடியாகச் சவால் விடுக்கிறது.

சர்வதேச ஒற்றுமையும் பாலஸ்தீனப் பிரச்சினையும்

தென்கிழக்காசியாவின் மத மறுமலர்ச்சி, குறிப்பாக வெளிநாடுகளில் மோதல்களை எதிர்கொள்ளும் முஸ்லிம் சமூகங்களுக்கான ஒற்றுமை தொடர்பாக, வெளியுறவுக் கொள்கையில் குறிப்பிடத்தக்க தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகிறது. இந்தோனேசியா, மலேசியா, புரூணை ஆகிய நாடுகள் இஸ்ரேலுடன் முறையான தூதரக உறவுகளைக் கொண்டிருக்கவில்லை. வழக்கமான சூழலில் இஸ்ரேலியக் குடிமக்களும் நிறுவனங்களும் அந்நாடுகளுக்குள் நுழைவதற்கும் தடை விதித்துள்ளன. இது இஸ்லாமிய மத ஒற்றுமையையும், மேற்கத்திய ஆதிக்கம் குறித்த இப்பகுதியின் சொந்த வரலாற்றில் வேரூன்றிய காலனிய எதிர்ப்புணர்வையும் பிரதிபலிக்கிறது. மலேசியாவின் மகாதீர் முகமது போன்ற தலைவர்கள் இஸ்ரேலின் கொள்கைகளைத் தொடர்ந்து கண்டித்து வந்துள்ளனர். அண்மையில் பதவியில் இருந்தபோது, உலகின் நிலையற்ற தன்மைக்கு இஸ்ரேலே அடிப்படைக் காரணம் என்று அவர் வர்ணித்தார். இந்த நாடுகள் பாலஸ்தீன அரசமைப்பை ஆதரிப்பதுடன், பாலஸ்தீனத் தூதரகப் பணிகளுக்கும் இடமளித்து, பாலஸ்தீன மக்களுக்கு கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புகளையும் வழங்குகின்றன. தென்கிழக்காசியாவின் இஸ்லாமிய அடையாளம், மேற்கத்திய நட்பு நாடுகளின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து மாறுபடும் தெளிவான அரசியல் நிலைப்பாடுகளாக எவ்வாறு வெளிப்படுகிறது என்பதை இந்த வெளியுறவுக் கொள்கை காட்டுகிறது. அரசு கொள்கைகளைத் தாண்டி, இன, தேசிய எல்லைகளைக் கடந்து மக்களை ஒன்றிணைக்கும் பிரச்சினையாக பாலஸ்தீன விவகாரம் பொதுமக்களின் ஆதரவையும் பெறுகிறது. மத அமைப்புகள் இந்த மோதலை இஸ்லாமியப் புனிதத் தலங்களைப் பாதுகாப்பதாக இறையியல் கண்ணோட்டத்தில் அணுகுகின்றன; அரசியல் தலைவர்கள் காலனிய அடக்குமுறையில் தங்களுக்குள்ள பொதுவான அனுபவங்களை வலியுறுத்துகின்றனர். வெவ்வேறு அரசுகள், உள்நாட்டு அரசியல் சூழல்கள் மாறினாலும் இந்த நிலைப்பாடு தொடர்ந்து நிலவுவது, பாலஸ்தீன ஆதரவு ஒற்றுமை தென்கிழக்காசிய இஸ்லாமிய அரசியல் அடையாளத்தின் நிரந்தர அம்சமாகிவிட்டதைச் சுட்டுகிறது. இத்தகைய உறவு பொருளாதார அல்லது மூலோபாய நன்மைகளைத் தரக்கூடியதாக இருந்தாலும், இஸ்ரேலுடனான உறவுகளை இயல்பாக்கும் முயற்சிகளுக்கு இது தடையாக உள்ளது.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• தென்கிழக்காசியா முழுவதும் வன்முறைத் தீவிரவாதத்தின் வழியாக அல்லாமல், அமைதியான அரசியல், சட்ட, நுகர்வோர் வழிகள் மூலம் இஸ்லாம் தன்னை வெளிப்படுத்தி வருகிறது; இந்த மாற்றத்தில் மலேசியாவும் இந்தோனேசியாவும் முன்னணியில் உள்ளன.
• இப்பகுதியில் சுமார் 242 மில்லியன் முஸ்லிம்கள் வாழ்கின்றனர்; இது தென்கிழக்காசிய மக்கள்தொகையில் 42 சதவீதம். உலகிலேயே மிகப்பெரிய முஸ்லிம் மக்கள்தொகையான 230 மில்லியன் பேர் இந்தோனேசியாவில் உள்ளனர்.
• இளைய முஸ்லிம்களிடையே மதப் பற்று அதிகரித்து வருவதை ஆய்வுத் தரவுகள் காட்டுகின்றன. மலேசியாவிலும் இந்தோனேசியாவிலும் 84 சதவீதத்தினர் நாள்தோறும் தொழுகின்றனர்; 33 சதவீதத்தினர் தங்கள் பெற்றோரை விட அதிகம் மதத்தைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறுகின்றனர்.
• நிதி, உணவு, பயணம், டிஜிட்டல் சேவைகள் உள்ளிட்ட உலகின் முதல் நான்கு இஸ்லாமியச் சந்தைகளில் மலேசியாவும் இந்தோனேசியாவும் இடம்பெறுவதால், ஹலால் பொருளாதாரம் முக்கியப் பொருளாதாரச் சக்தியாக வளர்ந்துள்ளது.
• தொழில்நுட்ப நவீனமயமாக்கல் மத நடைமுறைகளுக்கு இடமளிக்கிறது: 53 சதவீத முஸ்லிம்கள் தொழுகைச் செயலிகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர்; 85 சதவீதத்தினர் முஸ்லிம்களுக்கெனத் தனியாக வடிவமைக்கப்பட்ட மெய்நிகர் உலகத் தளங்களில் ஆர்வம் கொண்டுள்ளனர்.
• கடுமையான ஷரியா நடைமுறைக்கும் உள்ளூர் மரபுகளுக்கும் இடையே பதற்றம் நீடிக்கிறது. ஜாவானிய மறைஞானத்தை ஆச்சே நிராகரித்ததும், முஸ்லிம் அல்லாதவர்களுக்கும் இஸ்லாமியக் குற்றவியல் சட்டத்தைப் புரூணை விரிவுபடுத்தியதும் இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள்.
• இந்தோனேசியாவின் நஹ்தத்துல் உலமா, சகிப்புத்தன்மை, ஜனநாயகம், உள்ளூர் பண்பாடுகளுடன் இணக்கம் ஆகியவற்றை வலியுறுத்தும் மிதவாத மாற்றாக நுசந்தாரா இஸ்லாமை முன்னெடுக்கிறது; இது மேலும் பழமைவாதமான விளக்கங்களிலிருந்து வேறுபடுகிறது.
• தென்கிழக்காசிய முஸ்லிம் பெரும்பான்மை நாடுகள், மத மற்றும் காலனிய எதிர்ப்புக் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் இஸ்ரேலுடன் தூதரக உறவுகளை மறுத்து, பாலஸ்தீனத்துக்கு வெளியுறவுக் கொள்கை ரீதியான ஒற்றுமையைத் தொடர்ந்து வெளிப்படுத்துகின்றன.