குழப்பத்துக்கு மத்தியில் ஏழு ஆண்டுகளில் இல்லாத சாதனை
எரிபொருள் தட்டுப்பாட்டால் பாதிக்கப்பட்ட ஆசியப் பொருளாதாரங்களுக்கு எதிர்பாராத மீட்பாளராக இந்தியா உருவெடுத்துள்ளது. மார்ச் மாதத்தில் தென்கிழக்கு ஆசியாவுக்கான டீசல் ஏற்றுமதி, ஏழு ஆண்டுகளுக்கும் மேலான காலத்தில் இல்லாத உச்சத்தை எட்டியது. சுமார் பத்து லட்சம் டன் (745 லட்சம் பீப்பாய்கள்) டீசல் அனுப்பப்பட்டது. 1970களின் எண்ணெய் நெருக்கடிக்குப் பிறகு மிகக் கடுமையான எரிசக்தி இடையூறை எதிர்கொண்டுள்ள இந்தப் பிராந்தியத்துக்கு இது முக்கியமான உயிர்நாடியாக அமைந்துள்ளது. அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், ஈரான் இடையிலான தொடரும் போர் ஹார்முஸ் ஜலசந்தியை நடைமுறையில் மூடியதால் இந்த நெருக்கடி ஏற்பட்டுள்ளது.
உள்ளடக்கம்
சிங்கப்பூரைத் தலைமையிடமாகக் கொண்ட பகுப்பாய்வு நிறுவனமான கெப்லரின் கப்பல் போக்குவரத்துத் தரவுகளின்படி, இந்த அவசரகால டீசல் சரக்குகளில் ஏறத்தாழ பாதி, பிராந்தியத்தின் முக்கிய வர்த்தக மையமான சிங்கப்பூரை நோக்கிச் சென்றன. எஞ்சிய சரக்குகள் தென்கிழக்கு ஆசியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியாவின் சந்தைகளுக்கு விநியோகிக்கப்பட்டன. இந்த வர்த்தகத்தில் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், ஒரே நிறுவனத்தின் ஆதிக்கம்: உலகின் மிகப்பெரிய சுத்திகரிப்பு வளாகத்தை ஜாம்நகரில் இயக்கும் ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ், இந்தச் சரக்குகளில் சுமார் 90 சதவீதத்தை அனுப்பியதாக கெப்லரின் கண்காணிப்புத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன.
ஆசியப் பொருளாதாரங்கள் கடுமையான பாதிப்புக்குள்ளாகக்கூடிய நிலையில் இருக்கும் தருணத்தில் இந்த ஏற்றுமதி அதிகரிப்பு நிகழ்ந்துள்ளது. உலகளாவிய எண்ணெய் ஏற்றுமதியில் ஐந்தில் ஒரு பங்கையும், ஆசியாவின் எண்ணெய் இறக்குமதியில் 80 சதவீதத்துக்கும் மேலானதையும் வழக்கமாகக் கையாளும் ஹார்முஸ் ஜலசந்தி மூடப்பட்டதால், மத்திய கிழக்கிலிருந்து எரிசக்தி விநியோகத்துக்கான முக்கியப் பாதை துண்டிக்கப்பட்டுள்ளது. கச்சா எண்ணெய் விலை பீப்பாய்க்கு 100 டாலரைத் தாண்டியுள்ளதுடன், மூலப்பொருள் விநியோகம் தடைபட்டதால் பிராந்திய சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் உற்பத்தியைக் குறைத்துள்ளன. இதற்கிடையே, அதிக லாபம் கிடைக்கும் சந்தைகளுக்கு சுத்திகரிக்கப்பட்ட பொருட்களைத் திருப்பிவிடக்கூடிய தனித்துவமான “தேவைக்கேற்ப விநியோகிக்கும் நாடு” என்ற தனது நிலையை இந்தியா பயன்படுத்திக் கொண்டுள்ளது.
போர் ஆசியாவின் எரிசக்தி வரைபடத்தை எவ்வாறு மாற்றியது
பிப்ரவரி 28 அன்று அமெரிக்கா-இஸ்ரேல் கூட்டுத் தாக்குதல்களுடன் தொடங்கிய மோதல், உடனடி போர்ப் பகுதிக்கு அப்பாற்பட்ட முழுமையான பிராந்திய எரிசக்தி நெருக்கடியாக விரிவடைந்துள்ளது. ஈரானின் பதிலடியில் ஏவுகணைத் தாக்குதல்கள் மட்டுமல்லாமல், கடல் கண்ணிவெடிகளைப் பயன்படுத்துவதும் வணிகக் கப்பல்கள் மீது தாக்குதல் நடத்துவதும் இடம்பெற்றுள்ளன. இதனால், உலகளாவிய எண்ணெய் வர்த்தகத்தில் 20 சதவீதத்தையும் ஆசியாவுக்கு அனுப்பப்படும் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு சரக்குகளில் 83 சதவீதத்தையும் கையாளும், 21 மைல் அகலமுள்ள நீர்வழி நடைமுறையில் முடங்கியுள்ளது.
இறக்குமதியைச் சார்ந்த பொருளாதாரங்களுக்கு இந்த இடையூறு பேரழிவாக அமைந்துள்ளது. இந்தியா, சிங்கப்பூர், தென் கொரியா உள்ளிட்ட நாடுகளிடம் 50 நாட்கள் அல்லது அதற்கும் குறைவான எண்ணெய் கையிருப்பே உள்ளது; இதனால் விநியோகத் தடைகளுக்கு அவை ஆபத்தான அளவில் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் உள்ளன. வியட்நாமின் நிலை மிகவும் நெருக்கடியானது: அந்நாட்டின் கையிருப்பு 20 நாட்களுக்கும் குறைவான நுகர்வுக்கே போதுமானதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பாகிஸ்தான், இந்தோனேசியா ஆகிய நாடுகளிடம் சுமார் 20 நாட்களுக்கான கையிருப்பு உள்ளது.
நெருக்கடிக்கு சீனா அளித்த பதில், இந்திய விநியோகஸ்தர்களுக்கு உடனடி வாய்ப்பை உருவாக்கியது. மார்ச் 5 அன்று, உள்நாட்டு நிலைத்தன்மைக்கு முன்னுரிமை அளித்து, டீசல் மற்றும் பெட்ரோல் ஏற்றுமதியை முழுமையாக நிறுத்துமாறு பெய்ஜிங் தனது மிகப்பெரிய சுத்திகரிப்பு ஆலைகளுக்கு உத்தரவிட்டது. மாற்று விநியோக ஆதாரங்கள் மிகவும் அவசியமான தருணத்தில், ஆசியாவின் முக்கிய எரிபொருள் விநியோகஸ்தர்களில் ஒன்று சந்தையிலிருந்து விலகியது. இதைத் தொடர்ந்து, மார்ச் 1 அன்று தாய்லாந்தும் தனது கச்சா எண்ணெய் மற்றும் பெட்ரோலியப் பொருட்கள் ஏற்றுமதியை நிறுத்தி, பிராந்தியத்தின் கிடைப்பை மேலும் குறைத்தது.
எஃப்ஜிஇ நெக்சான்ட்ECA ஆலோசனை நிறுவனத்தின் ஆய்வாளர்கள் விநியோகச் சங்கிலி நிலவரத்தை இவ்வாறு விளக்குகின்றனர்: “வழக்கமாக சீனா மற்றும் வடகிழக்கு ஆசியாவிலிருந்து விநியோகத்தைப் பெறும் ஆசிய வாங்குநர்கள் மாற்று விநியோகத்தைத் தேட வேண்டியுள்ளது; அந்தப் பிராந்தியத்தில் ரிலையன்ஸ் இந்தியா முக்கியத் தேர்வுகளில் ஒன்றாகும்.” ஒரே இந்திய நிறுவனத்தின் மீது விநியோகம் குவிந்திருப்பது, இந்தியாவின் சுத்திகரிப்புத் துறையின் செயல்திறனையும் தென்கிழக்கு ஆசியாவைத் தாங்கி நிற்கும் அவசரகால விநியோக வலையமைப்பின் பலவீனத்தையும் ஒருசேர வெளிப்படுத்துகிறது.
அவசர விநியோகத்தின் பொருளாதாரம்
டீசல் விநியோகம் பெருமளவில் திருப்பிவிடப்பட்டதற்கு, துறையில் “கிராக் ஸ்பிரெட்ஸ்” எனப்படும் சந்தைச் சூழல் அரிதாக ஒருங்கிணைந்ததே காரணம். இது கச்சா எண்ணெய் விலைக்கும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட பொருட்களின் விலைக்கும் இடையிலான வித்தியாசமாகும். ஹார்முஸ் மூடப்பட்டதைத் தொடர்ந்து கச்சா எண்ணெய் விலை பீப்பாய்க்கு 100 டாலரைத் தாண்டியுள்ள நிலையில், பெட்ரோலுடன் ஒப்பிடுகையில் டீசல் மற்றும் விமான எரிபொருளுக்கான கிராக் ஸ்பிரெட்கள் பெரிதும் அதிகரித்துள்ளன. இதனால் கிடைக்கும் கச்சா எண்ணெயை நடுத்தர எண்ணெய் வகைகளாகச் சுத்திகரிக்கக்கூடிய ஆலைகளுக்கு இதுவரை இல்லாத லாப வாய்ப்பு உருவாகியுள்ளது.
இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள், வியூகபூர்வமான கச்சா எண்ணெய் கொள்முதல் மூலம் இந்த லாபத்தைப் பெறச் சரியான நிலையில் உள்ளன. உலகச் சந்தை விலைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கில், கடலில் உள்ள ரஷ்ய மற்றும் ஈரானிய எண்ணெய் சரக்குகளை விற்பனை செய்ய வாஷிங்டன் தற்காலிக விலக்குகளை வழங்கியுள்ளது. இதைப் பயன்படுத்தி, தடைபட்ட மத்திய கிழக்கு விநியோகத்துக்குப் பதிலாக இந்திய வாங்குநர்கள் தள்ளுபடி விலையில் அதிக அளவு ரஷ்ய கச்சா எண்ணெயைக் கொள்முதல் செய்துள்ளனர். இதனால் சுத்திகரிப்பு ஆலைகள் முழுத் திறனில் இயங்குவதுடன், மூலப்பொருள் செலவுக்கும் விண்ணைத் தொடும் பிராந்திய டீசல் விலைக்கும் இடையிலான பெரிய வித்தியாசத்திலிருந்தும் பயனடைகின்றன.
இந்தியா தனது சுத்திகரிப்பு ஆலைகளை முழுத் திறனில் தொடர்ந்து இயக்குவதில் உறுதியாக இருப்பதாகத் தெரிகிறது. ரஷ்ய மற்றும் ஈரானிய எண்ணெய் கொள்முதல் இரண்டிலும் வாஷிங்டன் காட்டும் ஒப்பீட்டளவில் தளர்வான அணுகுமுறை, அவ்வாறு செய்வதற்கான வாய்ப்பை இந்தியாவுக்கு அளித்துள்ளது.
ஸ்பார்டா கமாடிட்டீஸ் நிறுவனத்தின் ஆய்வாளர் ஜேம்ஸ் நோயல்-பெஸ்விக், இந்த வர்த்தக ஓட்டம் குறைந்தபட்சம் ஆகஸ்ட் வரை தொடரக்கூடும் என விலை வேறுபாட்டு கணக்கீடுகள் காட்டுவதாகக் கூறுகிறார். சிங்கப்பூர் காகிதப் பரிவர்த்தனைகளுக்கும் இன்டர்கான்டினென்டல் எக்ஸ்சேஞ்ச் கேசாயில் எதிர்கால ஒப்பந்தங்களுக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தைக் கணக்கிடும் கிழக்கு-மேற்கு விலை வேறுபாடு, மார்ச் மாத இறுதியில் டன்னுக்கு சராசரியாக 20 டாலர் தள்ளுபடியாகக் குறைந்தது. டன்னுக்கு 40 டாலருக்கும் குறைவான தள்ளுபடி இருந்தால், ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு அனுப்புவதைவிட ஆசியச் சந்தைகளுக்கு சரக்குகளை அனுப்புவது சாதகமானது என வர்த்தகர்கள் பொதுவாகக் கருதுகின்றனர்.
இருப்பினும், இந்த ஏற்றுமதி ஏற்றம் இந்தியாவின் உள்நாட்டுக் கடமைகளுடன் முரண்படுகிறது. 140 கோடி குடிமக்களுக்குப் போதுமான எரிபொருள் கிடைப்பதை உறுதிசெய்ய, டீசலுக்கு லிட்டருக்கு 21.5 ரூபாயும், விமான விசையாழி எரிபொருளுக்கு லிட்டருக்கு 29.5 ரூபாயும் ஏற்றுமதி வரிகளை புதுதில்லி மீண்டும் விதித்துள்ளது. வெளிநாட்டில் லாபம் ஈட்டுவதற்காக உள்நாட்டு இருப்புகளைக் காலி செய்வதைத் தனியார் சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் தவிர்க்கச் செய்வதே இந்த வரிகளின் நோக்கம். அண்டை நாடுகளுக்கு அவசர உதவியாக விநியோகிப்பதற்கும் உள்நாட்டின் அரசியல் நிலைத்தன்மையைப் பேணுவதற்கும் இடையில் நுட்பமான சமநிலையை இது உருவாக்குகிறது.
பிராந்தியப் பாதிப்புகளும் அவசர நடவடிக்கைகளும்
டீசல் பற்றாக்குறை, மத்திய கிழக்கு எரிசக்தி விநியோகத்தைப் பிராந்தியம் எந்த அளவுக்குச் சார்ந்துள்ளது என்பதை வெளிப்படுத்தும் வகையில் தெற்கு மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் தொடர்ச்சியான அவசர நடவடிக்கைகளைத் தூண்டியுள்ளது. தனது எரிபொருள் தேவையில் 95 சதவீதத்தை இறக்குமதி செய்யும் வங்கதேசத்தில் கடுமையான பற்றாக்குறை ஏற்பட்டுள்ளது. இதனால் அதிகாரிகள் பல்கலைக்கழகங்களை மூடி, எரிபொருள் ஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்தி, பதுக்கலைத் தடுக்க எண்ணெய்க் கிடங்குகளுக்குக் காவலாக ராணுவத்தினரை நிறுத்தியுள்ளனர். வங்கதேசத்தின் ஏற்றுமதி வருவாயில் பெரும்பங்கைக் கொண்ட ஆடை உற்பத்தித் துறை, தினசரி ஐந்து மணி நேரமாக இரட்டிப்பான மின்வெட்டுகளின்போது டீசல் ஜெனரேட்டர்களை இயக்குவதில் சிரமப்படுகிறது.
எரிபொருள் நுகர்வை ஐந்தில் ஒரு பங்கு குறைப்பதற்காக பிலிப்பைன்ஸ் அதிகாரிகள் அரசுப் பணிகளை நான்கு நாள் வேலைவாரத்துக்கு மாற்றியுள்ளனர். மதிய உணவு இடைவேளைகளில் கணினிகளை அணைக்க உத்தரவிட்டதுடன், குளிரூட்டிகளின் வெப்பநிலையை 24 டிகிரி செல்சியஸுக்குக் (75 டிகிரி ஃபாரன்ஹீட்) கீழே அமைக்கக் கூடாது என்றும் கட்டாயப்படுத்தியுள்ளனர். பரவலாக வீட்டிலிருந்து பணிபுரியும் ஏற்பாடுகளை வியட்நாம் வலியுறுத்தியுள்ளது. தாய்லாந்து பிரதமர், மின்தூக்கிகளுக்குப் பதிலாகப் படிக்கட்டுகளைப் பயன்படுத்துமாறு அதிகாரிகளிடம் கேட்டுக்கொண்டதுடன், தற்காலிக டீசல் விலைக் கட்டுப்பாடுகளையும் அமல்படுத்தியுள்ளார்.
உடனடி எரிபொருள் பற்றாக்குறைக்கு அப்பால், இந்த நெருக்கடி பிராந்தியம் முழுவதும் உணவுப் பாதுகாப்பையும் அச்சுறுத்துகிறது. உலகளாவிய உர வர்த்தகத்தில் சுமார் 30 சதவீதத்தையும், உலக யூரியா ஏற்றுமதியில் 35 சதவீதத்தையும் ஹார்முஸ் ஜலசந்தி கையாள்கிறது. நைட்ரஜன் உர விலைகள் 30 முதல் 40 சதவீதம் வரை உயர்ந்துள்ளதுடன், பாஸ்பேட் ஏற்றுமதியைக் சீனா கட்டுப்படுத்துகிறது. இதனால் ஆசிய வேளாண்மைத் துறைகளின் இடுபொருள் செலவுகள் அதிகரித்து, பயிர் விளைச்சல் குறையவும் உணவுப் பணவீக்கம் தீவிரமடையவும் அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளது. உயர்ந்த திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு விலைகள் உற்பத்திச் செலவை அதிகரித்துள்ளதால், இந்திய உர உற்பத்தியாளர்கள் ஏற்கெனவே யூரியா உற்பத்தியைக் குறைத்துள்ளனர். நாட்டின் பருவமழைக் காலம் நெருங்கும் நிலையில் இது குறிப்பாக அவசரமான பிரச்சினையாக உள்ளது.
வரலாற்று முன்னுதாரணங்களை நினைவில் கொண்டுள்ள கொள்கை வகுப்பாளர்கள், சமூக நிலைத்தன்மை பாதிக்கப்படலாம் எனக் கவலைப்படுகின்றனர். 1998-ல் இந்தோனேசியாவில் நடந்த மக்கள் எழுச்சி, சுஹார்த்தோ ஆட்சியின் முடிவுக்குக் காரணமானது; அதற்கு ஆசிய நிதி நெருக்கடியின்போது உயர்த்தப்பட்ட எரிபொருள் விலைகளும் ஓரளவு தூண்டுதலாக அமைந்தன. எரிபொருள் செலவுகள் தொடர்பாக இந்தியாவிலும் வங்கதேசத்திலும் வன்முறைப் போராட்டங்கள் நடந்த வரலாறு உள்ளது. பல தலைநகரங்களில் நாடு தழுவிய ஆர்ப்பாட்டங்கள் ஏற்கெனவே தொடங்கியுள்ளன. அமைதியின்மையைத் தடுக்க அரசுகள் மானியங்களுக்குப் பல பில்லியன் டாலர்களைச் செலவிடுகின்றன. தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரமான இந்தோனேசியாவின் செலவுகள், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3 சதவீதம் என்ற சட்டப்பூர்வ பற்றாக்குறை வரம்பை மீறும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.
உள்நாட்டில் சமநிலை காணும் புதுதில்லி
இந்திய டீசல் தென்கிழக்கு ஆசியச் சந்தைகளை நிரப்பும் நிலையில், வளைகுடா பிராந்தியத்திலிருந்து பரவும் பணவீக்க அதிர்ச்சியிலிருந்து உள்நாட்டு நுகர்வோரைப் பாதுகாக்க மோடி அரசு கடும் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கிறது. இந்தியா தனது கச்சா எண்ணெய் தேவையில் சுமார் 90 சதவீதத்தை இறக்குமதி செய்கிறது; அதில் ஏறத்தாழ பாதி தற்போது முடக்கப்பட்டுள்ள ஹார்முஸ் ஜலசந்தி வழியாகப் பயணிக்கிறது. உலகளாவிய விலையேற்றத்தை இந்திய வாகன ஓட்டிகளுக்கு மாற்றாமல், “அரசின் சொந்த நிதியில் இழப்பை ஏற்க” அரசு முடிவெடுத்ததாக பெட்ரோலிய அமைச்சர் ஹர்தீப் சிங் பூரி ஒப்புக்கொண்டுள்ளார்.
இதனால் ஏற்படும் நிதிச் செலவு கணிசமானது. உள்நாட்டு எரிபொருள் வரிக் குறைப்புகளின் வருடாந்திர தாக்கம் சுமார் 1.55 லட்சம் கோடி ரூபாய் (16.3 பில்லியன் டாலர்) எனப் பொருளாதார நிபுணர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். இதனால் அரசுக்குச் சொந்தமான எண்ணெய் சந்தைப்படுத்தல் நிறுவனங்கள் தற்போது சந்தித்து வரும் இழப்புகளில் 30 முதல் 40 சதவீதம் வரை ஈடுசெய்யப்படலாம். அதே நேரத்தில், சுத்திகரிக்கப்பட்ட பொருட்களுக்கான ஏற்றுமதி வரிகள் மீண்டும் விதிக்கப்பட்டிருப்பது, திடீர் லாபத்தைப் பெறுவதிலிருந்து விநியோக நிலைத்தன்மைக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் கொள்கை மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது.
கச்சா எண்ணெயைத் தாண்டியும் இந்தியாவின் பாதிப்புகள் திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய வாயு (LPG) வரை நீள்கின்றன. பாரம்பரிய உயிரி எரிபொருட்களுக்குப் பதிலாக சமையலுக்காக அதைப் பயன்படுத்தும் அரசுத் திட்டங்களுக்குப் பிறகு, எல்பிஜி குடும்பங்களுக்கு இன்றியமையாததாகியுள்ளது. இந்தியாவின் எல்பிஜி நுகர்வில் 80 முதல் 85 சதவீதம் இறக்குமதி செய்யப்படுகிறது. அவை பெரும்பாலும் கத்தார், சவூதி அரேபியா, ஐக்கிய அரபு அமீரகம், குவைத் ஆகிய நாடுகளிலிருந்து வருகின்றன; கிட்டத்தட்ட அனைத்துச் சரக்குகளும் ஹார்முஸ் வழியாகச் செல்கின்றன. சுமார் 30 முதல் 35 நாட்களுக்கான கச்சா எண்ணெய் வியூகக் கையிருப்பை இந்தியா வைத்திருந்தாலும், அதற்கு மாறாக எல்பிஜி கையிருப்பு இரண்டு முதல் மூன்று வாரத் தேவையை மட்டுமே பூர்த்தி செய்யும்.
இந்தப் பாதிப்பைக் குறைக்க, சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் ஹைட்ரோகார்பன் ஓட்டங்களை பெட்ரோல் உற்பத்தியிலிருந்து எல்பிஜி உற்பத்திக்குத் திருப்பியுள்ளன. மோதல் தொடங்கியதிலிருந்து உள்நாட்டு சமையல் எரிவாயு உற்பத்தி 40 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளது. இதனால்தான் மார்ச் மாதத்தில் பெட்ரோல் ஏற்றுமதி 33 சதவீதம் குறைந்தபோதும், டீசல் ஏற்றுமதி 20 சதவீதம் அதிகரித்தது. அந்த மாதத்தின் மொத்த சுத்திகரிக்கப்பட்ட எரிபொருள் ஏற்றுமதியில் 75 சதவீதத்தை ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் வழங்கியது.
இந்த உயிர்நாடி நீடிக்குமா?
இந்தியாவின் அவசரகால விநியோகப் பங்கு நீடிக்குமா என்ற கேள்வி உள்ளது. ஆசியாவுக்கு டீசல் விற்பனை சாதகமாக இருப்பதற்கான விலை வேறுபாட்டு வாய்ப்பு, மத்திய கிழக்கு விநியோகத்தில் தொடரும் இடையூறையும் பெரிய கிராக் ஸ்பிரெட்கள் நிலவுவதையும் சார்ந்துள்ளது. போர் முடிவுக்கு வந்தாலோ, ஹார்முஸ் மீண்டும் திறக்கப்பட்டாலோ, பொருளாதாரக் கணக்கீடுகள் விரைவாக மீண்டும் ஐரோப்பியச் சந்தைகளுக்குச் சாதகமாக மாறக்கூடும்.
வழக்கமாக நாள்தோறும் ஹார்முஸ் வழியாகச் செல்லும் 2 கோடி பீப்பாய் எண்ணெயைக் கையாள்வதற்கான உள்கட்டமைப்பு மாற்றுக் கப்பல் போக்குவரத்துப் பாதைகளில் இல்லை. ஜலசந்தி வழியாக ராணுவக் கப்பல் பாதுகாப்புடன் சரக்குகளை அனுப்புவது குறித்து இன்னும் விவாதிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், அதற்கு மிகப்பெரிய தளவாட மற்றும் காப்பீட்டுச் சவால்கள் உள்ளன. கப்பல்களுக்கான போர் அபாயக் காப்பீட்டு பிரீமியங்கள், வழக்கமாக ஒரு நாளுக்கு 100,000 டாலருக்கும் குறைவாக இருந்த நிலையில், தற்போது நாளொன்றுக்கு 436,000 டாலருக்கும் மேலாக விண்ணைத் தொட்டுள்ளன.
தற்போதைக்கு, இந்திய டீசல் கிழக்கு நோக்கிப் பாய்ந்துகொண்டிருக்கிறது. பொருளாதார வீழ்ச்சியைத் தடுக்கப் போராடும் அரசுகளுக்கு இது அவகாசம் அளிக்கிறது. இந்தச் சரக்குகள் வணிகப் பரிவர்த்தனைகளைவிட மேலானவை; தலைமுறைகளில் காணாத மிகக் கடுமையான எரிசக்திப் பாதுகாப்புச் சோதனையை எதிர்கொள்ளும் பிராந்தியத்தைத் தற்காலிகமாக நிலைப்படுத்தும் வழிமுறையாக அவை அமைந்துள்ளன. வங்கதேசம், பிலிப்பைன்ஸ், தாய்லாந்து உள்ளிட்ட நாடுகள் எரிபொருளை ஒதுக்கீடு செய்து, வேலைவாரத்தைக் குறைத்துவரும் நிலையில், இந்திய சுத்திகரிப்பு ஆலைகளிலிருந்து வரும் டீசல், வளைகுடா குழப்பத்துக்கு இறுதியில் தீர்வு கிடைக்கும் வரை ஒரு தற்காலிகப் பாலமாக உள்ளது.
சுருக்கமாக
- மார்ச் மாதத்தில் இந்தியா தென்கிழக்கு ஆசியாவுக்கு பத்து லட்சம் டன் டீசலை ஏற்றுமதி செய்தது. இது ஏழு ஆண்டுகளில் இல்லாத அதிகபட்ச அளவு; இந்தச் சரக்குகளில் 90 சதவீதத்தை ரிலையன்ஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் அனுப்பியது.
- மார்ச் 5 அன்று சுத்திகரிக்கப்பட்ட எரிபொருள் ஏற்றுமதிக்குச் சீனா விதித்த தடையும், ஹார்முஸ் ஜலசந்தி மூடப்பட்டதைத் தொடர்ந்து ஆசியா முழுவதும் சுத்திகரிப்பு ஆலைகளில் ஏற்பட்ட உற்பத்தி நிறுத்தங்களும் இந்த அதிகரிப்புக்குக் காரணமாகின.
- தடைபட்ட மத்திய கிழக்கு கச்சா எண்ணெய் விநியோகத்துக்குப் பதிலாக, அமெரிக்காவின் தற்காலிக விலக்குகளின் கீழ் அனுமதிக்கப்பட்ட தள்ளுபடி விலை ரஷ்ய எண்ணெயை இந்திய சுத்திகரிப்பு நிறுவனங்கள் கொள்முதல் செய்துள்ளன.
- ஏற்றுமதி அதிகரித்தபோதும், உள்நாட்டு விநியோகத்தைப் பாதுகாக்க ஏற்றுமதி வரிகளை விதித்த இந்தியா, ஆண்டுக்கு 16.3 பில்லியன் டாலர் செலவாகும் என மதிப்பிடப்படும் உள்நாட்டு எரிபொருள் வரிக் குறைப்புகளையும் அமல்படுத்தியது.
- கையிருப்பு குறைந்துவரும் நிலையில், வங்கதேசம், பிலிப்பைன்ஸ், வியட்நாம், தாய்லாந்து ஆகியவை அவசர எரிபொருள் ஒதுக்கீடு, குறுகிய வேலைவாரம், விலைக் கட்டுப்பாடு ஆகிய நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுள்ளன.
- உர விநியோகத் தடைகள் பிராந்திய உணவுப் பாதுகாப்பை அச்சுறுத்துகின்றன. யூரியா விலைகள் 30 முதல் 40 சதவீதம் வரை உயர்ந்துள்ள நிலையில், முக்கிய வேளாண் பொருளாதார நாடுகளின் விதைப்புப் பருவம் நெருங்குகிறது.






