நுசந்தாரா: இந்தோனேசியாவின் எதிர்காலத் தலைநகருக்குத் தற்போதைய சவால்கள்

காட்டில் ஒரு கனவு

இந்தோனேசியாவின் போர்னியோ தீவில், கிழக்கு கலிமந்தானின் வெப்பமண்டலக் காடுகளின் ஆழத்தில், தனது எதிர்காலத்தை உருவாக்க முயல்கிறது இந்தோனேசியா. திட்டமிடப்பட்டுள்ள புதிய தலைநகரான நுசந்தாராவின் கட்டுமானப் பகுதி கிட்டத்தட்ட 1,000 சதுர மைல் நிலப்பரப்பில் விரிந்துள்ளது. இது நியூயார்க் நகரத்தின் பரப்பளவைப் போல ஏறத்தாழ மூன்று மடங்கு. அதன் மையத்தில், இந்தோனேசியாவின் தேசியச் சின்னமாக விளங்கும் கருடனைப் போன்ற புராணப் பறவையின் வடிவில் 250 அடி உயர உலோகக் கட்டமைப்பு நிற்கிறது. தாவரங்களால் மூடப்பட்ட வெள்ளை அலுவலகக் கட்டடங்களும், விண்கலத்தைப் போன்ற தோற்றமுடைய எதிர்கால வங்கியும் சூழ்ந்துள்ள இந்த உயரமான நினைவுச்சின்னம், குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையைப் பார்த்தபடி அமைந்துள்ளது.

புதிதாகத் தொடங்குவதற்கான ஓர் லட்சிய முயற்சியாக இந்த நகரம் உருவாக்கப்படுகிறது. இந்தோனேசியாவின் தற்போதைய தலைநகரான ஜகார்த்தா, உலகிலேயே அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட நகரமாக மாறியுள்ளது. அதன் பெருநகரப் பகுதியில் 4 கோடிக்கும் அதிகமான மக்கள் வசிக்கின்றனர். ஆண்டுக்கு சுமார் 4.5 பில்லியன் டாலர் பொருளாதார இழப்பை ஏற்படுத்தும் நீடித்த போக்குவரத்து நெரிசல், கடுமையான காற்று மாசுபாடு ஆகியவற்றுடன், இன்னும் அடிப்படையான ஓர் அச்சுறுத்தலையும் அது எதிர்கொள்கிறது: நிலம் தாழ்ந்து வருகிறது. ஜகார்த்தாவின் சில பகுதிகள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் 3 முதல் 10 சென்டிமீட்டர் வரை தாழ்கின்றன. நகரின் சுமார் 40 சதவீதப் பகுதி தற்போது கடல் மட்டத்துக்குக் கீழே இருப்பதால், வெள்ளம் மற்றும் கடல் மட்ட உயர்வால் பாதிக்கப்படும் அபாயம் அதிகரித்து வருகிறது.

2019ஆம் ஆண்டில், அப்போதைய அதிபர் ஜோகோ விடோடோ இதற்கான தீர்வை அறிவித்தார்: புதிதாகக் கட்டப்படும் முற்றிலும் புதிய தலைநகரம்; அது புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலால் இயங்குவதுடன், மேம்பட்ட தொழில்நுட்பத்தால் நிர்வகிக்கப்படும். 2022ஆம் ஆண்டு கட்டுமானம் தொடங்கியது. 2024 ஆகஸ்டுக்குள் நகரைத் திறந்து வைக்க முதலில் திட்டமிடப்பட்டது. அந்தக் காலக்கெடு, குறைக்கப்பட்ட கொண்டாட்டங்களுடனும் முழுமையடையாத கட்டடங்களுடனும் கடந்துபோனது. இன்று, அரசின் முக்கிய அலுவலகப் பகுதி கிட்டத்தட்ட நிறைவடைந்துள்ளது. எனினும், பரந்த பெருநகரப் பகுதியில் சுமார் 1,50,000 பேர் மட்டுமே வசிக்கின்றனர்; அவர்களில் பெரும்பாலோர் கட்டுமானத் தொழிலாளர்களும் நீண்டகாலமாக அங்கு வாழும் கிராம மக்களும் ஆவர். புதிய நகரின் மையப் பகுதியில் சுமார் 1,000 அரசு ஊழியர்கள் உட்பட வெறும் 10,000 குடியிருப்பாளர்களே உள்ளனர்.

தேசியத் தலைநகரிலிருந்து அரசியல் தலைநகருக்கு

2024 அக்டோபரில் பதவியேற்ற அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ, அதிகாரத்துக்கு வந்த ஓராண்டுக்கும் மேலான காலத்துக்குப் பிறகு, இந்த ஜனவரி மாதம் முதன்முறையாகக் கட்டுமானத் தளத்துக்குச் சென்றார். மிகவும் திட்டமிடப்பட்ட இந்தப் பயணத்தில் அவர் ஓர் இரவு தங்கினார். இந்தத் திட்டத்துக்கான தனது உறுதியைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்துவதே இதன் நோக்கமாக இருந்தது. பயணத்தின்போது, சுமார் 32 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான மேம்பாட்டுத் திட்டத்துக்கு ஆதரவைப் பிரபோவோ மீண்டும் உறுதிப்படுத்தினார். 2028க்குள் நாடாளுமன்றம் மற்றும் நீதிமன்றக் கட்டடங்களை நிறைவு செய்யப் புதிய இலக்குகளையும் நிர்ணயித்தார்.

அதிபர் ஓர் இரவு தங்கியதும், அந்தப் பயணத்தின் பரவலான ஊடகக் கவனமும் பார்வையாளர்களுக்கு விடுக்கப்பட்ட திட்டமிட்ட செய்தி என்று பேங்க் பெர்மாட்டா பொருளாதார நிபுணர் ஜோசுவா பார்தேதே விவரித்தார்.

உரிமை கொண்டாடுவதையும், திட்டத்தைத் திரும்பப்பெற முடியாததாக்குவதையும் குறிக்கும் அரசியல் சமிக்ஞை

எனினும், நிதி மற்றும் அரசியல் விருப்பம் குறித்த கவலைகள் அதிகரித்துவரும் சூழலில் இந்தப் பயணம் இடம்பெற்றது. முந்தைய ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில், 2026ஆம் ஆண்டுக்கான திட்டத்தின் அரசு நிதி பாதியாகக் குறைக்கப்பட்டது. மேலும், 2028க்குள் நுசந்தாராவை இந்தோனேசியாவின் அரசியல் தலைநகராக அறிவிக்கும் ஒழுங்குமுறையில் பிரபோவோ கையெழுத்திட்டார். இது, முன்பு அதனைத் தேசியத் தலைநகரம் என்று குறிப்பிட்டுவந்த சொற்பயன்பாட்டிலிருந்து நுட்பமானதாயினும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாகும். இந்த மாற்றம், திட்டத்தின் முக்கியத்துவம் குறைக்கப்படுவதைக் குறிப்பதாக இருக்கலாம் என்று கவலைப்பட்ட சட்டமன்ற உறுப்பினர்களையும் கொள்கை நிபுணர்களையும் குழப்பமடையச் செய்தது.

நுசந்தாரா தலைநகர் நிர்வாக ஆணையத்தின் தலைவரான பாசுகி ஹாதிமுல்ஜோனோ, நகரம் ஆளில்லா நகரமாகிவிடக்கூடும் என்ற கவலைகளை நிராகரித்துள்ளார்.

கவலைப்பட வேண்டாம். இது தொடரும்.

சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை கட்டடங்கள் அடுத்த ஆண்டு நிறைவடைந்ததும், 2028ஆம் ஆண்டில் நுசந்தாராவுக்குக் குடிபெயர அதிபர் திட்டமிட்டுள்ளார். இந்த ஆண்டு மேலும் 4,100 அரசு ஊழியர்களை இடமாற்றம் செய்ய அதிகாரிகள் இலக்கு வைத்துள்ளனர். எனினும், 2029க்குள் 12 லட்சம் குடியிருப்பாளர்களைக் குடியேற்ற வேண்டும் என்ற தொடக்க இலக்கைவிட இது மிகக் குறைவு. பள்ளிகள், திருமணமான அரசு ஊழியர்களுக்கான வீடுகள், வணிக வளாகங்கள், பொழுதுபோக்கு இடங்கள் போன்ற அத்தியாவசியக் கட்டமைப்புகள் பெரும்பாலும் இன்னும் இல்லை.

சுற்றுச்சூழல் வாக்குறுதிகளும் கள யதார்த்தங்களும்

நுசந்தாரா காட்டு நகரமாக விளம்பரப்படுத்தப்படுகிறது. மறுகாடு வளர்ப்பின் மூலம் அதன் பரப்பளவில் 65 சதவீதம் காடாகவே இருக்க வேண்டும் என்றும், மேலும் 10 சதவீதம் பூங்காக்கள் மற்றும் உணவு உற்பத்திக்காக ஒதுக்கப்பட வேண்டும் என்றும் முதன்மைத் திட்டங்கள் கட்டாயப்படுத்துகின்றன. 2030க்கு முன்னர் நகரம் கரிமத்தை நிகர அளவில் உறிஞ்சும் பகுதியாக மாறவும், 2045க்குள் கரிம நடுநிலையை அடையவும் அரசு இலக்கு வைத்துள்ளது. இது 2060ஆம் ஆண்டுக்கான நாட்டின் நிகர பூஜ்ஜிய இலக்கைவிட முன்னதாகும். காலநிலை மாற்றத்தை எதிர்கொள்வதில் இந்தோனேசியாவின் உறுதிப்பாட்டின் வெளிப்பாடே இந்நகரம் என்று அதிபர் விடோடோ கூறினார்.

ஆனால், சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் வேறுபட்ட சித்திரத்தை முன்வைக்கின்றன. கட்டுமானத்தால் பாலிக்பப்பான் விரிகுடாவைச் சுற்றியுள்ள சதுப்புநிலக் காடுகள் ஏற்கெனவே அழிக்கப்பட்டுள்ளதாக இந்தோனேசியச் சுற்றுச்சூழல் மன்றமான வால்ஹி தெரிவிக்கிறது. பாதிப்புக்குள்ளாகும் உயிரினங்கள் எதிர்கொள்ளும் சூழலியல் பாதிப்பை வால்ஹி கிழக்கு கலிமந்தான் பிரிவின் நிர்வாக இயக்குநர் ஃபாத்தூர் ரோசிகின் ஃபென் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

நாங்கள் ‘மௌனப் பாதிப்புக்குள்ளானவை’ என்று அழைப்பவற்றுக்கே அதிகப் பாதிப்பு ஏற்படும்; அவற்றில் சதுப்புநிலச் சூழலமைப்பு, மூக்குக் குரங்கு, கலிமந்தான் ஊவா ஆகியவையும் அடங்கும்.

கலிமந்தான் ஊவா என்பது அந்தப் பகுதியைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட அழிவாபத்தில் உள்ள ஒரு குரங்கினமாகும். சுலாவேசியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட கட்டுமானப் பொருட்களால் அப்பகுதியில் வெள்ளமும் தூசி மாசுபாடும் அதிகரித்துள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. இது பசுமை மேம்பாடு என்ற கதையாடலுக்கு முரணாக உள்ளது.

சட்டவிரோதச் சுரங்கத் தொழில் மற்றொரு சவாலாக உள்ளது. நுசந்தாராவைச் சுற்றியுள்ள 13,000 ஹெக்டேருக்கும் அதிகமான காடுகள், சட்டவிரோதச் சுரங்க மற்றும் விவசாய நடவடிக்கைகளால் சேதமடைந்துள்ளதாகச் சிறப்புப் பணிக்குழு தெரிவிக்கிறது. சட்டவிரோதப் பண்ணைகளால் 8,338 ஹெக்டேரும், சட்டவிரோதச் சுரங்கங்களால் 4,236 ஹெக்டேரும் அழிக்கப்பட்டதாகக் காவல் துறைத் தலைமை ஆய்வாளர் எட்கர் டிபோனெகோரோ கூறுகிறார். சீர்குலைந்த நிலங்களை மறுசீரமைப்பதாக அரசு உறுதியளித்து, கண்காணிப்பு நிலையங்களை அமைத்துள்ளது. எனினும், செல்வாக்குமிக்க சுரங்கத் தொழில் தரப்பினருக்கு எதிராகச் சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில் அரசுக்கு உண்மையான உறுதி உள்ளதா என்று விமர்சகர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

பழங்குடியின உரிமைகளும் புனித நிலங்களும்

தலைமுறை தலைமுறையாக இந்தக் காடுகளில் வாழ்ந்துவரும் பழங்குடிச் சமூகங்களை இந்த மேம்பாட்டுத் திட்டம் அச்சுறுத்துகிறது. 20,000க்கும் மேற்பட்ட பழங்குடியினர் இடம்பெயர நேரிடலாம் என்று இந்தோனேசியத் தீவுக்கூட்டப் பழங்குடி மக்களின் கூட்டமைப்பான AMAN மதிப்பிடுகிறது. செபாக்கு லாமா கிராமம் அமைந்துள்ள பகுதி உட்பட, திட்டப் பகுதியில் பாலிக் சமூகத்தைச் சேர்ந்த சுமார் 800 குடும்பங்கள் வாழ்கின்றன.

51 வயதான சியாம்சியாவும் அவரது கணவர் பாண்டியும், இருவரும் பாலிக் சமூகத்தினர், செபாக்கு லாமாவில் உள்ள தங்கள் பண்ணையில் கான்கிரீட் கட்டைகளால் கட்டப்பட்ட வீட்டில் வசிக்கின்றனர். அவர்கள் மரவள்ளிக்கிழங்கு, வாழைப்பழம், பச்சைப் பயறு மற்றும் பழ மரங்களைப் பயிரிடுகின்றனர். அவர்களைப் பொறுத்தவரை, அந்த நிலத்துடன் ஆழமான குடும்ப வரலாறு பிணைந்துள்ளது; சியாம்சியாவின் பெற்றோரும் தாத்தா, பாட்டியும் கிராமக் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளனர். அருகிலுள்ள செபாக்கு ஆற்றில், காண்டாமிருக வடிவிலான பாறை ஒன்று ‘பாட்டு படோக்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. பாலிக் மக்களுக்கு அது புனிதத் தலமாகும். இன்று அந்தப் பாறை நீர் சுத்திகரிப்பு வளாகத்துக்குள் அமைந்துள்ளது. வெள்ளத் தடுப்புக்காகக் கட்டப்பட்ட கான்கிரீட் சுவர், சமூகத்தினரிடமிருந்து அதனைத் துண்டித்துள்ளது.

பாரம்பரியமாகக் குளிக்கவும் துணி துவைக்கவும் கிராம மக்கள் ஆற்று நீரைப் பயன்படுத்துவதை அந்தச் சுவர் தடுக்கிறது. நகர நிர்வாகம் இலவசமாக வடிகட்டிய நீரை வழங்கினாலும், வீடுகளில் குழாய்களைப் பொருத்துவதற்குக் குடியிருப்பாளர்கள் கட்டணம் செலுத்த வேண்டும். பலர் மழைநீரைச் சேகரிக்கவோ, விநியோகிக்கப்படும் தண்ணீர்த் தொட்டிகளை வாங்கவோ செய்கின்றனர். சியாம்சியா, பாண்டி போன்ற குடியிருப்பாளர்கள் இறுதியில் தங்கள் நிலத்தைத் திட்டத்துக்காக விற்க வேண்டியிருக்கும் என்று நகர அதிகாரிகள் ஏற்கெனவே தெரிவித்துள்ளனர். 53 வயதான பாண்டி அதற்கு இன்னும் சம்மதிக்கவில்லை.

செடிகளுக்கோ, வீட்டுக்கோ அரசு இழப்பீடு தரலாம். ஆனால் என் நினைவுகளையும் என் வரலாற்றையும் அரசால் ஈடுசெய்ய முடியுமா?

சமீபத்திய சட்ட முன்னேற்றங்கள் நிலம் கையகப்படுத்தும் நடவடிக்கையைச் சிக்கலாக்கியுள்ளன. முதலீட்டாளர்களுக்கு 190 ஆண்டுகள் வரை நிலச் சாகுபடி உரிமைகளை வழங்கிய 2024ஆம் ஆண்டு ஆணையை நவம்பரில் அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் ரத்து செய்தது. அந்தச் சலுகைகள் அரசியலமைப்புக்கு முரணானவை என்று அது தீர்ப்பளித்தது. தயாக் பழங்குடியினப் பிரதிநிதியான ஸ்டெபானுஸ் ஃபெப்யான் பபாரோவும் மற்றொரு குடியிருப்பாளரும் இந்த மனுவைத் தாக்கல் செய்திருந்தனர். சாகுபடி உரிமைகள் அதிகபட்சம் 95 ஆண்டுகள் என்ற தேசிய விதிமுறைகளை நுசந்தாரா பின்பற்ற வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. பழங்குடிக் குழுக்கள் இந்தத் தீர்ப்பை வரவேற்றாலும், முதலீட்டைத் தடுக்கும் சாத்தியமான காரணியாக மேம்பாட்டாளர்கள் அதைக் கருதுகின்றனர்.

சர்வதேச முதலீடும் சீனாவின் பங்கும்

மொத்தச் செலவு 33 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ள நிலையில், அதில் சுமார் 19 சதவீதத்தை மட்டுமே அரசின் வரவுசெலவுத் திட்டத்தால் ஈடுகட்ட முடியும். மீதமுள்ள தொகை தனியார் மற்றும் வெளிநாட்டு முதலீடுகளிலிருந்து வர வேண்டும். ஆனால், அந்த இலக்கை எட்டுவது கடினமாகியுள்ளது. போதுமான தனியார் ஆதரவை ஈர்க்கத் தவறியதாகக் கூறி, விமர்சகர்கள் இந்தத் திட்டத்தை ‘வெள்ளை யானை’ என்று அழைத்துள்ளனர்.

சீனா முக்கியமான சர்வதேசப் பங்காளியாக உருவெடுத்துள்ளது. 2025 மே நிலவரப்படி, சீன நிறுவனங்கள் நுசந்தாராவில் கிட்டத்தட்ட 70 டிரில்லியன் ரூபியா (சுமார் 4.3 பில்லியன் டாலர்) முதலீடு செய்துள்ளன. 2024 இறுதியில், கலப்பு வர்த்தக வளாகத்தில் முதலீடு செய்த டெலோனிக்ஸ் குழுமம், கட்டுமானப் பணிகளைத் தொடங்கிய முதல் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளரானது. போக்குவரத்து, எரிசக்தி, மின்னணு அமைப்புகள் மற்றும் தொழில்துறை மேம்பாடு ஆகியவற்றில் சீன நிறுவனங்கள் ஆர்வம் தெரிவித்துள்ளன.

பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள் மூலம், சீனாவின் தலைமையிலான இரண்டு பெரிய கூட்டமைப்புகள் ஒருங்கிணைந்த போக்குவரத்துத் திட்டங்களை முன்னெடுத்து வருகின்றன: சைனா ஹார்பர் எஞ்சினியரிங் கம்பெனி-ஐஜேஎம் கூட்டமைப்பு மற்றும் சைனா ஸ்டேட் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் எஞ்சினியரிங் கார்ப்பரேஷன்-சைனா ரயில்வே குரூப் லிமிடெட் கூட்டமைப்பு. இவை ஒவ்வொன்றின் மதிப்பும் சுமார் 27 டிரில்லியன் ரூபியா. நகரின் தகவல் மற்றும் தொடர்புத் தொழில்நுட்பச் சூழலமைப்புக்கு ஆதரவளிக்க ஹுவாவே ஆர்வம் தெரிவித்துள்ளது. ஏற்கெனவே ஜகார்த்தா-பாண்டுங் அதிவேக ரயில் திட்டம் போன்றவற்றின் மூலம் இந்தோனேசியக் கட்டமைப்பை மாற்றியுள்ள சீனாவின் ‘பட்டுப்பாதை முன்முயற்சி’யுடன் இந்த முதலீடுகள் இணைகின்றன.

இருப்பினும், சீன நிதியை அதிகமாகச் சார்ந்திருப்பது கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும் நிலைத்தன்மை மற்றும் உத்திசார் சார்புநிலை குறித்த கவலைகளை ஏற்படுத்துகிறது. தொழில்துறைத் திட்டங்கள் காடழிப்புக்கும் சமூகங்களின் இடப்பெயர்வுக்கும் வழிவகுக்கும் அபாயம் இருப்பதால், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் மிக முக்கியமானவை. வெளிநாட்டு மூலதனத்தைப் பயன்படுத்துவதையும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பதையும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சியையும் இந்தோனேசியா சமநிலைப்படுத்த வேண்டும்.

பிற புதிய தலைநகரங்களிலிருந்து கற்றல்

புதிய தலைநகரைக் கட்டும் முதல் நாடு இந்தோனேசியா அல்ல. ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் ஆதரவுடன் செயல்படும் ‘தன்னார்வ உள்ளாட்சி ஆய்வு’ (VLR) என்ற வழிமுறையின் மூலம், முந்தைய முயற்சிகளைத் திட்டமிடுவோர் ஆராய்ந்து வருகின்றனர். ஒரு புதிய நகரத்துக்கான இத்தகைய முதல் ஆய்வு இதுவாகும். கட்டுமானத்துக்குப் பிறகு அல்லாமல், மேம்பாட்டுக் கட்டத்திலேயே நிலைத்தன்மை நடவடிக்கைகளையும் மனித உரிமைக் கொள்கைகளையும் ஒருங்கிணைப்பதே இந்தச் செயல்முறையின் நோக்கம்.

நிலைத்தன்மை தொடர்பான படிப்பினைகளை மலேசியாவின் புத்ராஜெயா வழங்குகிறது. கோலாலம்பூருக்குத் தெற்கே அறிவார்ந்த தோட்ட நகரமாக வடிவமைக்கப்பட்ட புத்ராஜெயா, பழங்குடி மக்களை அவர்களது நிலத்திலிருந்து பிரிப்பதற்குப் பதிலாக, ஏற்கெனவே இருந்த மலாய் கிராமங்களைத் தனது திட்டத்தில் இணைத்தது. சியோலில் இருந்து நிர்வாகத்தைப் படிப்படியாகவும் கட்டங்கட்டமாகவும் இடமாற்றம் செய்வதன் நன்மைகளை தென் கொரியாவின் செஜோங் நகரம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. நீண்டகால முழுமையான தொலைநோக்குப் பார்வையின் முக்கியத்துவத்தை கசகஸ்தானின் அஸ்தானா காட்டுகிறது. தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட்ட கட்டமைப்பு முதலீட்டால் அது 13 லட்சம் மக்கள் வாழும் செழிப்பான நகரமாக மாறியுள்ளது.

நுசந்தாராவுக்கான முக்கியப் படிப்பினைகளில் வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் பொறுப்புக்கூறல், தரவுகளின் அடிப்படையிலான முடிவெடுத்தல், பங்குதாரர்களின் அர்த்தமுள்ள பங்கேற்பு ஆகியவை அடங்கும். அரசுத் துறைகளுக்கு இடையிலான தடைகளைத் தகர்த்து, சமூகத்தின் கருத்துகள் மேம்பாட்டை எவ்வாறு வடிவமைக்கின்றன என்பதை ஆவணப்படுத்த வேண்டும் என்று VLR செயல்முறை வலியுறுத்துகிறது. முன்னேற்றத்தையும் அபாயத் தணிப்பு உத்திகளையும் எடுத்துக்காட்டி முதலீட்டாளர்களை ஈர்ப்பதற்கான கருவியாகவும் இது அமைகிறது.

வீட்டுவசதி மற்றும் கட்டமைப்புச் சவால்கள்

பளபளப்பான அரசு அலுவலகக் கட்டடங்களுக்கு அப்பால், அடிப்படைக் கட்டமைப்பு இன்னும் போதுமானதாக இல்லை. போதிய பள்ளிகள், பொழுதுபோக்கு வசதிகள், குறிப்பாகத் திருமணமான அரசு ஊழியர்களுக்கான வீடுகள் ஆகியவை தற்போது நகரில் இல்லை. புதிய தலைநகரம் தவிர்க்க முயலும் அதே பிரச்சினைகள் உருவாக இந்தக் குறைபாடு வழிவகுக்கலாம்.

தொழிலாளர்களுக்கான தங்குமிடப் பிரச்சினையைச் சமாளிக்க, கட்டுமானத் தொழிலாளர்களுக்காக ‘ஹுனியான் பெக்கர்ஜா கோன்ஸ்ட்ருக்சி’ (HPK) குடியிருப்புகளை அரசு கட்டியுள்ளது. நுசந்தாரா தலைநகர் நிர்வாக ஆணையமும் ‘பதான் உசாஹா மிலிக் ஓட்டோரிட்டா’ (BUMO) அமைப்பும் இவற்றை நிர்வகிக்கின்றன; பொதுப்பணிகள் மற்றும் வீடமைப்பு அமைச்சகம் உதவி வழங்குகிறது. பிற புதிய தலைநகரங்களைப் பாதித்துவந்த முறைசாரா குடியிருப்புகள் உருவாவதைத் தடுப்பதே இந்த நடவடிக்கையின் நோக்கம். எனினும், குறுகிய மற்றும் நீண்டகால இரண்டிலும் எண்ணிக்கையின் அடிப்படையில் போதாமை ஏற்படலாம் என்று MIT ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். தொழிலாளர்கள் வருகைக்கு ஏற்ப வீடுகள் அதிகரிக்காவிட்டால், நகரம் அதிகாரபூர்வமாகத் திறக்கப்படுவதற்கு முன்பே குடிசைப் பகுதிகள் உருவாகக்கூடும்.

சட்ட மற்றும் நிர்வாகத் தடைகள்

இந்தத் திட்டம் குறிப்பிடத்தக்க சட்டச் சவால்களை எதிர்கொள்கிறது. சர்ச்சைக்குரிய இந்தோனேசிய வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கச் சட்டம், அதாவது ‘ஆம்னிபஸ்’ சட்டம், தற்போது சிவில் சமூக அமைப்புகளின் நீதித்துறை மறுஆய்வுக்கு உட்பட்டுள்ளது. சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை அது பலவீனப்படுத்துவதாகவும், கட்டாய வெளியேற்றங்களுக்கு வழிவகுப்பதாகவும் அந்த அமைப்புகள் வாதிடுகின்றன. 2020ஆம் ஆண்டு நிறைவேற்றப்பட்ட இந்தச் சட்டம், நடைமுறைக் காரணங்களால் அரசியலமைப்புக்கு முரணானது என்று முன்னர் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டிருந்தபோதிலும், 2023இல் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடுகளில் பொதுமக்களின் பங்கேற்பை இச்சட்டம் கட்டுப்படுத்துவதுடன், சுற்றுச்சூழல் அனுமதிகளுக்குப் பதிலாக மேம்பாட்டாளர்கள் தாங்களே அறிவித்துக்கொள்ளும் ஒப்புதல்களை அனுமதிக்கிறது.

நுசந்தாரா உள்ளிட்ட தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் குறிக்கப்பட்ட திட்டங்களுக்கு (PSN), விரைவுபடுத்தப்பட்ட உரிமங்களும் நில உரிமைகள் தொடர்பான தளர்த்தப்பட்ட பாதுகாப்புகளும் வழங்கப்படுகின்றன. 173ஆம் பிரிவு, பொதுநலன் என்ற பெயரில் அரசாங்கம் மட்டுமின்றித் தனியார் நிறுவனங்களும் நிலத்தைக் கையகப்படுத்த அனுமதிக்கிறது. ரெம்பாங் எக்கோ சிட்டியில் இதேபோன்ற ஒரு வழக்கு நிலுவையில் உள்ளது. அங்கு கண்ணாடித் தொழிற்சாலையும் சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலா விடுதியும் அமைப்பதற்காகக் குடியிருப்பாளர்கள் வெளியேற்றத்தை எதிர்கொள்கின்றனர். இதில் ரப்பர் குண்டுகளைப் பயன்படுத்திப் போராட்டக்காரர்களைக் காவல்துறை சுட்டதும், அவர்களைக் கைது செய்ததும் உட்பட, வன்முறையான ஒடுக்குமுறைகள் நிகழக்கூடும் என்பதை இந்த வழக்கு எடுத்துக்காட்டுகிறது.

வால்ஹி போன்ற சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள், கொள்கை முடிவுகளும் புல்டோசர்களைப் போலவே சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன என்று வாதிட்டு, இந்தக் கட்டமைப்புகளைத் தொடர்ந்து எதிர்த்து வருகின்றன. பொதுமக்களின் பங்கேற்பு உரிமைகளை மீட்டெடுக்கவும், சமூக நலனையும் உரிமைகளையும் மதிக்கும் வகையில் பொதுநலன் என்பதற்கான வரையறைகளை வலுப்படுத்தவும் அவை கோருகின்றன.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• போர்னியோவின் கிழக்கு கலிமந்தானில் அமைந்துள்ள இந்தோனேசியாவின் திட்டமிடப்பட்ட புதிய தலைநகரான நுசந்தாரா, கடலில் மூழ்கும் அபாயமுள்ள நெரிசல் மிகுந்த ஜகார்த்தாவுக்குப் பதிலாக 2028க்குள் உருவாக்கப்பட உள்ளது
• 33 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான இந்தத் திட்டத்துக்கான அரசு நிதி, அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவின் ஆட்சியில் பாதியாகக் குறைக்கப்பட்டுள்ளது; இதன் நிலையும் முழுமையான தேசியத் தலைநகரிலிருந்து அரசியல் தலைநகராகத் தரம் குறைக்கப்பட்டுள்ளது
• நகரின் மையப் பகுதியில் தற்போது 10,000 பேர் மட்டுமே வசிக்கின்றனர்; இது இலக்கைவிட மிகக் குறைவு. பள்ளிகள், அரசு ஊழியர்களுக்கான வீடுகள் போன்ற அத்தியாவசியக் கட்டமைப்புகளும் இன்னும் நிறைவடையவில்லை
• சதுப்புநிலக் காடுகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், சட்டவிரோதச் சுரங்கத் தொழிலால் 13,000 ஹெக்டேர் நிலம் சேதமடைந்துள்ளதாகவும் சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் தெரிவிக்கின்றன; இது காட்டு நகரம், நிகர பூஜ்ஜியம் என்ற கூற்றுகளுக்கு முரணானது
• பாலிக் பழங்குடியினர் உட்பட 20,000க்கும் மேற்பட்ட பழங்குடி மக்கள் இடம்பெயர வேண்டிய அபாயத்தை எதிர்கொள்கின்றனர்; நீர் சுத்திகரிப்பு நிலையங்களால் புனிதத் தலங்கள் தற்போது அவர்களிடமிருந்து துண்டிக்கப்பட்டுள்ளன
• முதலீட்டாளர்களுக்கான 190 ஆண்டு நில உரிமைகளை அரசியலமைப்புக்கு முரணானவை என்று கூறி அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் ரத்து செய்துள்ளது; உரிமைக் காலத்தை அதிகபட்சம் 95 ஆண்டுகளாகக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளது
• பட்டுப்பாதை முன்முயற்சியின் தொடர்புகள் வழியாக சீன நிறுவனங்கள் 4.3 பில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்துள்ளன; அவை முக்கிய வெளிநாட்டு ஆதரவாளர்களாக உருவெடுத்துள்ளன
• ஐ.நா. ஆதரவுடன் செயல்படும் தன்னார்வ உள்ளாட்சி ஆய்வு, புத்ராஜெயா, செஜோங் போன்ற பிற புதிய தலைநகரங்களிலிருந்து திட்டமிடுவோர் கற்றுக்கொள்ள உதவுகிறது; நிலைத்தன்மை மற்றும் வெளிப்படைத்தன்மைக்கு அது முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது