‘ஆல்வேஸ் லலிசா’ ஆவணப்படத்தில் இனவெறித் தூற்றல் சர்ச்சை, தனிப்பட்ட இசை லட்சியங்கள், சுதந்திரம் குறித்து மனம் திறக்கும் லிசா

சுதந்திரத்தின் ஓராண்டும், அதைத் தொடர்ந்து வந்த அழுத்தங்களும்

2025 ஜூனில் சியோலுக்குத் திரும்பும் லிசாவுடன், ஆல்வேஸ் லலிசா ஆவணப்படத்தின் ஒரு அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது. பிளாக்பிங்க் பாடகி ஆல்டர் ஈகோ ஆல்பத்தை உருவாக்குவது, தி வைட் லோட்டஸ் தொடரில் அறிமுகமாக நடிப்பது, கோச்செல்லாவில் தனியாக நிகழ்ச்சி நடத்தத் தயாராவது ஆகியவற்றை இந்த ஆவணப்படம் பின்தொடர்கிறது. இந்த முக்கிய நிகழ்வுகளுடன், இனவெறித் தூற்றல் சர்ச்சை, கொலை மிரட்டல்கள், லிசாவின் பாடும் திறன் குறித்த சந்தேகங்கள், அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும் தொழிலுடன் இணைந்த எதிர்பார்ப்புகளையும் பிரித்துப் பார்க்க அவர் எதிர்கொண்ட போராட்டம் ஆகியவற்றையும் இயக்குநர் சூ கிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

2026 செப்டம்பர் 11 அன்று டொராண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் முதன்முதலில் திரையிடப்பட்ட இந்தப் படம், அக்டோபர் 12 முதல் குறிப்பிட்ட திரையரங்குகளில் வெளியாகத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. பிளாக்பிங்கிலிருந்து நிரந்தரமாக விலகுவதல்ல இதன் மையக் கதை. தனிப்பட்ட திட்டங்களில் ஈடுபடுவதற்காகக் குழுச் செயல்பாடுகளில் இருந்து ஓய்வு எடுக்க லிசாவும் சக உறுப்பினர்களான ஜென்னி, ஜிசூ, ரோசேயும் ஒப்புக்கொண்டனர்; பின்னர் மீண்டும் ஒன்றிணைந்தனர்.

லலிசா மனோபாலுக்கு, அந்த இடைவெளி தன் முடிவுகளைத் தானே எவ்வளவு எடுக்க முடியும் என்பதற்கான சோதனையாக அமைந்தது. அவருக்குப் பழக்கமில்லாத தயாரிப்பாளர்களுடன் பணியாற்றினார், தாய்லாந்தில் நடிப்புப் பாத்திரத்தைத் தேடினார், மேலும் ஒய்ஜி என்டர்டெயின்மென்ட்டில் இருந்த காலத்தில் தனது வாழ்க்கையை நிர்வகித்ததாகக் கூறப்படும் காதல் உறவுகள் மற்றும் மது அருந்துதல் தொடர்பான கட்டுப்பாடுகளையும் கேள்விக்குட்படுத்தினார்.

பழைய ஒத்திகைக் காணொளிகள் இணையத்தில் பரவியபோது லிசா எதிர்வினையாற்றிய தருணத்தையும் இந்த ஆவணப்படம் பதிவு செய்கிறது. அமெரிக்க ராப் பாடல்களைப் பாடியபோது பிளாக்பிங்க் உறுப்பினர்கள் இனவெறித் தூற்றல்களைப் பயன்படுத்திய காட்சிகள் அந்தக் காணொளிகளில் இடம்பெற்றிருந்தன. அந்தக் காட்சிகள் வெளியான நாளிலேயே உரையாடல் படமாக்கப்பட்டதாகவும், முன்கூட்டியே தயாரித்த பதில்கள் எதுவும் இல்லை என்றும் கிம் கூறுகிறார். படத்தின் முக்கியக் கவலைகளில் இரண்டை அந்தக் காட்சி இணைக்கிறது: கடந்தகாலச் செயல்களுக்கான லிசாவின் பொறுப்பு, நிர்வாக முடிவுகளால் நீண்டகாலம் வடிவமைக்கப்பட்ட அவரது தொழிலில் பொதுவெளியில் பேசுவதற்கான ஆற்றல்.

இடைவெளி 2024இல் தொடங்கியதாக லிசா கூறுகிறார். 2025 கோச்செல்லா நிகழ்ச்சி வரையிலும், அந்த ஜூனில் சியோலுக்குத் திரும்பியது வரையிலும் நடந்தவற்றை ஆவணப்படம் பின்தொடர்கிறது. இந்தக் காலகட்டம் அவருக்கு அதிக சுதந்திரத்தை அளித்தது; ஆனால் அமைதியான விடுமுறையாக இருக்கவில்லை.

கசிந்த ஒத்திகைக் காணொளிகள் குறித்து லிசா கூறுவது

அந்தக் காணொளிகளில், அப்போது பதின்ம வயதிலிருந்த பயிற்சியாளர்களான லிசாவும் பிளாக்பிங்கின் பிற உறுப்பினர்களும், ‘என்’ சொல்லையும் சேர்த்து, புண்படுத்தும் சொற்களை நீக்காமல் ராப் பாடல்களைப் பாடியிருந்தனர். கோச்செல்லாவுக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தபோது அவை பரவியதால், மன்னிப்புக் கோர வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் எழுந்தன.

ஆவணப்படத்தில், காட்சிகள் பதிவு செய்யப்பட்டபோது தனக்கு 15 அல்லது 16 வயது என்று லிசா கூறுகிறார். ஆங்கிலம் தனது தாய்மொழி அல்ல என்றும், அந்தச் சொல்லின் புண்படுத்தும் வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ளாமல் இசையில் அதைக் கேட்டிருந்ததாகவும் விளக்குகிறார். தனது செயல் தவறு என்பதையும் அவர் ஒப்புக்கொள்கிறார்.

அந்தப் பதிவுகளுக்குப் பிறகு தான் கற்றுக்கொண்டது குறித்து லிசா கூறுகிறார்:

இப்போது நான் அப்படிச் செய்யவே மாட்டேன்; ஏனென்றால் இப்போது எனக்குப் புரிதல் இருக்கிறது,” என்கிறார் அவர். “இப்போது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும்.

தனது தவறை அவர் நேரடியாக ஒப்புக்கொள்கிறார்:

ஆனால் நான் தவறு செய்தேன்.

ஆரம்பத்தில் அமைதி காக்குமாறு நிறுவனத் தரப்பில் கூறப்பட்டதன் அளவு குறித்து வெளியான செய்திகள் வெவ்வேறாகக் கூறுகின்றன. உறுப்பினர்கள் அறிக்கை வெளியிடத் தடை விதிக்கப்பட்டதாக ஒரு செய்தி கூறுகிறது; மற்றொன்று, லிசாவுக்கு வந்த கொலை மிரட்டல்களுடன் சேர்த்து, நிறுவனம் ஓர் ஆலோசனை வழங்கியதாக விவரிக்கிறது. இரண்டுமே அவர் உடனடியாக ரசிகர்களிடம் பொதுவெளியில் பேசாத சூழலைக் குறிப்பிடுகின்றன. பின்னர் ஒரு இதழுக்கு அளித்த நேர்காணலில் அவர் பொதுவாக மன்னிப்புக் கேட்டார்; இருப்பினும் சிலர் அதில் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை.

லிசாவிடம் ஒரு கேள்வி கேட்டதாகவும், பாடகி சுமார் ஒரு மணி நேரம் பேசினார் என்றும் கிம் கூறுகிறார். ஆவணப்படத்துக்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட அறிக்கைபோல் அல்லாமல், அந்தப் பதில் தன்னிச்சையாக வந்ததாக இயக்குநர் விவரிக்கிறார். அந்தக் காட்சி வருத்தத்தையும் விளக்கத்தையும் பதிவு செய்கிறது; ஆனால் இந்த மொழியால் புண்பட்டவர்கள் அவரது பதிலை எவ்வாறு மதிப்பிடுவார்கள் என்பதை அது தீர்மானிப்பதில்லை.

ஆல்பம் வெளியீட்டின்போது மிரட்டல்களும் விமர்சனங்களும்

லிசாவின் தனிப்பட்ட இசைப் பயணத்தில் கடினமான காலகட்டத்தின்போது இந்தச் சர்ச்சை எழுந்தது. கொலை மிரட்டல்கள் வந்தபோதும், தனது பாதுகாப்பு குறித்த கவலையுடன் அவர் பொதுநிகழ்ச்சிகளில் தொடர்ந்து பங்கேற்றதை ஆல்வேஸ் லலிசா பதிவு செய்கிறது. காணொளிகள் குறித்த விமர்சனங்களிலிருந்து அந்த மிரட்டல்கள் வேறுபட்டவை; ஆயினும் இரண்டும் அவரைச் சூழ்ந்த அழுத்தத்தின் ஒரு பகுதியாகின.

பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகள் “என் மனதில் சுழன்றுகொண்டே இருந்தன” என்று லிசா விவரிக்கிறார். ஆல்டர் ஈகோவுக்கு வந்த எதிர்மறையான எதிர்வினைகளையும் ஆவணப்படம் காட்டுகிறது. இதனால் ஆல்பம் வெளியீட்டுக் காலம் தனிப்பட்ட மனவேதனையுடன், தொழில்முறை நிச்சயமின்மையும் சேர்ந்த காலமாக அமைந்தது.

இன்னொரு கசிவும் அந்த அனுபவத்தை மேலும் மோசமாக்கியது. ஆல்பம் வெளியாக சில நாட்களுக்கு முன்பு ஆல்டர் ஈகோ பாடல்கள் இணையத்தில் தோன்றின. இதற்குப் பொறுப்பானவர் யார் என்பது அடையாளம் காணப்படவில்லை. தனது படைப்பை மக்கள் மதிக்க வேண்டும் என்றும், மற்ற கலைஞர்களும் இதே அனுபவத்தை எதிர்கொள்ளக் கூடாது என்றும் விரும்பியதாக லிசா கூறுகிறார்.

தடையற்ற வெற்றியாக ஆல்பம் வெளியானதைச் சித்தரிப்பதற்குப் பதிலாக, ரசிகர்கள் மற்றும் விமர்சகர்களின் எதிர்மறைப் பதிவுகளைப் படம் காட்டுகிறது. அந்த வரவேற்பு தன்னை வருத்தமடையச் செய்ததாக லிசா கூறினாலும், ஆல்பம் குறித்து அவர் பெருமை கொண்டிருந்தார். இந்த வேறுபாடு அவரது சித்தரிப்பில் முக்கியமானது: மற்றவர்களின் பாராட்டைப் பெறுவது அவரது கட்டுப்பாட்டுக்கு அப்பாற்பட்டது; தனது தேர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு படைப்பை நிறைவு செய்ததை அவர் உரிமையுடன் கூற முடிந்தது.

பிளாக்பிங்கை விட்டு விலகாமல் கட்டுப்பாடுகளைக் கடந்து செல்வது

தனிப்பட்ட இசைப் பயணத்துக்காக ஒய்ஜியிலிருந்து விலகியதும், அமெரிக்காவின் ஆர்சிஏ ரெக்கார்ட்ஸுடன் ஒப்பந்தம் செய்ததும் சுதந்திரம் குறித்த ஆவணப்படத்தின் பதிவில் இடம்பெறுகின்றன. பின்னர் அவர் பிளாக்பிங்கிற்குத் திரும்பியது, தனிப் பணியைத் தொடர்வதும் குழுவில் நீடிப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று முரணான தேர்வுகளாக முன்வைக்கப்படவில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

மது அருந்துதல் மற்றும் காதல் உறவுகள் தொடர்பான கட்டுப்பாடுகள் ஒய்ஜியின் விதிகளில் இருந்ததாக லிசா கூறுகிறார். தனது காதல் வாழ்க்கை பிளாக்பிங்கின் பிரபலத்துக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று கவலைப்பட்டதைப் படத்தில் அவர் நினைவுகூர்கிறார். 25 அல்லது 26 வயதில், தன்னுடைய அந்தப் பக்கத்தை மறைத்து வாழ்வது இனி விரும்பிய வாழ்க்கைமுறையல்ல என்று உணரத் தொடங்கினார்.

அந்த மாற்றத்தின் வெளிப்பாடுகளில் ஒன்றாக ட்ரீம் பாடல் அமைந்தது. முன்பு காதல் உறவுகளை ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டியிருந்ததால், அந்தப் பாடலைப் பதிவு செய்தபோது பதற்றமடைந்ததாக லிசா கூறுகிறார். பாடலின் பின்னணியில் உள்ள நபர் யார் என்பதை அவர் குறிப்பிடவில்லை; அந்த மர்மத்தை ரசிகர்கள் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள் என்ற கருத்தையும் மறுக்கிறார்.

இளம்வயது முதலே கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட ஒருவருக்கு வேறுவிதமான பணி ஏற்பாட்டைத் தேடுவது கடினமான முடிவு என்று கிம் கருதுகிறார். இது லிசாவின் அனுபவம் குறித்த இயக்குநரின் விளக்கம்; கொரிய இசைத்துறையில் உள்ள ஒவ்வொரு கலைஞரும் இதே நிலைமைகளை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்பதற்கான ஆதாரம் அல்ல.

திருமணம் செய்துகொண்டு குழந்தைகள் பெற விரும்புவதாகவும், அந்த விருப்பங்கள் தனது தொழிலுடன் இணைந்திருக்க முடியும் என்பதை ரசிகர்கள் புரிந்துகொள்வார்கள் என நம்புவதாகவும் லிசா பேசுகிறார். படத்தின் அந்த உணர்வுபூர்வமான பகுதி குறித்துக் கேட்டபோது பாடகி கூறுகிறார்:

அவர்கள் என்னை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்,” என்கிறார் லிசா. “நானும் ஒரு பெண்; நாளின் முடிவில் நாமெல்லோரும் விரும்புவது ஒன்றைத்தான். அவ்வளவுதான். அவர்கள் என்னை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதுதான் என் விருப்பம்.

ராப் பாடகி என்ற அடையாளத்துக்கு அப்பால் தன்னம்பிக்கையை வளர்த்தல்

பதிவுப் பணிகள், என்ன மாறியது என்பதற்கான நடைமுறை அளவுகோலை வழங்குகின்றன. கொரியாவில் பல ஆண்டுகளாக ஒரே தயாரிப்பாளருடன் பணியாற்றியதாகவும், பின்னர் அந்தப் பழக்கமான சூழலுக்கு வெளியே தயாரிப்பாளர்களையும் பாடலாசிரியர்களையும் தேட வேண்டியிருந்ததாகவும் லிசா கூறுகிறார். சுதந்திரம் கிடைத்தபோதும், சில முடிவுகளை எடுப்பதில் அவர் இன்னும் தயங்கினார்.

பிரிட்டிஷ் தயாரிப்பாளரும் பாடலாசிரியருமான சாமி சோசோவும், குரல் தயாரிப்பாளரான குக் ஹாரலும் ஆவணப்படத்தின் முன்னோட்டத்தில் இடம்பெறுகின்றனர். ஆரம்பத்தில் தன்னிடம் நேரடியாகப் பேச லிசா மிகவும் கூச்சப்பட்டதாக சோசோ நினைவுகூர்கிறார். பிளாக்பிங்க் குழுவுக்கு வெளியே உள்ள குரல் தயாரிப்பாளருடன் இதற்கு முன் பணியாற்றியதில்லை என்று லிசா தன்னிடம் கூறியதாக ஹாரல் சொல்கிறார்.

பழக்கமில்லாத ஒத்துழைப்பாளர்களிடம் தனது பாடும் திறனைக் காட்டுவது குறித்த பதற்றத்தை விளக்கும்போது லிசா கூறுகிறார்:

எனக்குத் தன்னம்பிக்கை குறைவாக இருந்தது என்று நினைக்கிறேன்.

அந்தச் சந்தேகத்துக்குப் பின்னணியில் ஒரு வரலாறு இருந்தது. புருனோ மார்ஸின் டாக்கிங் டு தி மூன் பாடலைத் தான் பாடியபோது ஒய்ஜியில் கிடைத்த எதிர்வினை, பாடுவது தனக்கானதல்ல என்று உணரவைத்ததாக லிசா கூறுகிறார். பிளாக்பிங்கில் அவர் முதன்மையாக ராப் பாடகியாகவும் நடனக் கலைஞராகவும் இருந்தார். பாட விரும்பியிருந்தாலும், அதைத் தனியாக ஆராய்வதற்கான அதே வாய்ப்பு தனக்குக் கிடைக்கவில்லை என்கிறார்.

கண்ணீர், நிச்சயமின்மை, குரல் பயிற்சியாளரின் விமர்சனம் ஆகியவற்றை ஆல்வேஸ் லலிசா காட்டுகிறது. நிறுவனத்தை அல்லது கலைஞர் அடையாளத்தை மாற்றுவதைக் காட்டிலும் ஆழமான ஒரு மாற்றத்துக்கு அந்தத் தருணங்கள் பொருள் அளிக்கின்றன: தனது வரம்புகள் குறித்த முந்தைய தீர்ப்பை எதிர்கொண்டபடியே, ஒரு திறனை வளர்க்க அவர் முயன்றார்.

ஆல்டர் ஈகோவில் விக்சி, கிக்கி, ஸ்பீடி, ராக்ஸி, சன்னி என ஐந்து ஆளுமைகளின் வழியாக அந்தத் தேடல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அவை தன்னுடைய வெவ்வேறு பக்கங்கள் என்றும், துணிச்சலாக உணர வேண்டியபோது அல்லது பயமூட்டும் ஒன்றை எதிர்கொள்ளும்போது அவற்றில் சிலவற்றைத் தனக்குள் அழைத்துக்கொள்ள முடியும் என்றும் லிசா கூறுகிறார். ஆல்பத்தின் தன்னம்பிக்கையான வெளிப்பாட்டுக்கு அருகில், அதன் படைப்பாளர் சில நேரங்களில் எவ்வளவு நிச்சயமற்றவராக உணர்ந்தார் என்பதைக் காட்டும் காட்சிகளும் இடம்பெறுகின்றன.

‘தி வைட் லோட்டஸ்’ அவரை மீண்டும் தாய்லாந்துக்கு அழைத்துச் சென்றது

பிளாக்பிங்கின் இடைவெளியில் முதலில் பயணம் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்ததாக லிசா கூறுகிறார். தி வைட் லோட்டஸ் தொடரின் மூன்றாவது பருவத்துக்கான தேர்வில் பங்கேற்கும் வாய்ப்பு அந்தத் திட்டத்தை மாற்றியது. அவரே தேர்வுக்கான காணொளியைப் பதிவு செய்து, தொடரின் தாய்லாந்துப் பின்னணியில் ஆரோக்கியப் பயிற்சியாளராக வரும் மூக் சோர்ன்சின் கதாபாத்திரத்தைப் பெற்றார்.

அந்தத் தேர்வுக்குப் பின்னால் குடும்பத் தொடர்பும் இருந்தது. தனது தாய் சிறுமியாக இருந்தபோது நடிகையாக வேண்டும் என்று கனவு கண்டதாகவும், அது இந்த வாய்ப்பைத் தேட தனக்கு ஊக்கமளித்ததாகவும் லிசா கூறுகிறார். தொடரை உருவாக்கிய மைக் வைட், உலகளாவிய இசை நட்சத்திரத்தை நடிக்கத் தேர்ந்தெடுப்பது வெறும் விளம்பர முயற்சியாகிவிடுமா அல்லது கூடுதல் பாதுகாப்பு தேவைப்படுமா என்பது உள்ளிட்ட ஆரம்பக் கவலைகள் குறித்து ஆவணப்படத்தில் பேசுகிறார். லிசாவைச் சந்தித்த பிறகு அவரது கருத்து மாறியது.

படப்பிடிப்பு, வீட்டுக்கு அருகில் நீண்ட காலம் தங்கும் வாய்ப்பை லிசாவுக்கு வழங்கியது. ஆறு மாதங்கள் தாய்லாந்தில் இருந்ததாகவும், இசைப் பணிக்காக லாஸ் ஏஞ்சல்ஸுக்குத் தொடர்ந்து பயணம் செய்ததாகவும் அவர் கூறுகிறார். குடும்பத்துக்கு அருகில் இருப்பது அந்த அனுபவத்தை மதிப்புமிக்கதாக்கியதில் ஒரு பகுதியாக இருந்தது; அது வெறுமனே அவரது பணிப் பட்டியலில் சேர்ந்த மற்றொரு வரவாக இருக்கவில்லை.

படப்பிடிப்புத் தளத்தில் ஒப்பீட்டளவில் கட்டுப்பாடுகள் குறைந்த சமூக வாழ்க்கையையும் ஆவணப்படம் காட்டுகிறது. வேறு யாரையும் விட அதிக விருந்துகளை லிசா நடத்தியதாகவும், டெகீலா ஷாட்கள் அதில் முக்கிய அம்சமாக இருந்ததாகவும் ஒரு நிர்வாகத் தயாரிப்பாளர் கூறுகிறார். தனது முந்தைய தொழில் வாழ்க்கையில் இருந்த மது தொடர்பான கட்டுப்பாடுகளுக்கு இது தெளிவான மாறுபாட்டை அளிக்கிறது.

ஆகவே, அந்த ஒரே இடைவெளிக் காலத்தில் நடிப்புப் பணியும் இசைப் பணியும் வெவ்வேறு நோக்கங்களை நிறைவேற்றின. ஒன்று, குடும்பத்துக்கு அருகில் இருக்கச் செய்தபடியே அவரைப் பழக்கமில்லாத படைப்புத் துறைக்குள் அழைத்துச் சென்றது; மற்றொன்று, புதிய குழுவை அமைத்து, தனக்கு என்ன வேண்டும் என்பதை நம்பிக்கையுடன் பேசக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பணியாக இருந்தது.

உலகளாவிய இசைப் பயணத்துக்குப் பின்னால் உள்ள குடும்ப நினைவுகள்

லிசாவும் அவரது தாயும் குறிசொல்பவரைச் சந்தித்ததை நினைவுகூர்வதுடன் ஆல்வேஸ் லலிசா தொடங்குகிறது. பலராலும் நேசிக்கப்படும் பெயராக மாறும் என்று கூறி, லலிசா எனப் பெயர் மாற்றிக்கொள்ள அந்தக் குறிசொல்பவர் பரிந்துரைத்தார். அப்போது தனக்கு சுமார் 13 வயது என்று லிசா நினைவுகூர்கிறார்.

தொழில்துறைக்குள் நுழைந்த கதையை அவர் கூறுவது, அந்தக் குழந்தைப் பருவக் கதையைத் தொடர்ந்து வந்த கடினமான பயணத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது. 13 வயதில் ஒய்ஜி தேர்வில் பங்கேற்றார்; 14 வயதில் தாய்லாந்திலிருந்து தென் கொரியாவுக்குச் சென்றார்; பிளாக்பிங்கில் அறிமுகமாவதற்கு முன் ஐந்து ஆண்டுகள் பயிற்சி பெற்றார். நிகழ்ச்சிப் பயிற்சியுடன் சேர்த்து தினமும் இரண்டு மணி நேரம் கொரிய மொழிப் பாடம் நடந்ததாக அவர் கூறுகிறார்.

தனியாக வெளிநாட்டுக்குச் செல்லும் அளவுக்கு நம்பிக்கை வைத்து அனுப்பியதற்காகத் தனது தாய்க்கும் மாற்றாந்தந்தைக்கும் லிசா நன்றி தெரிவிக்கிறார். அந்த ஆண்டுகளின் தனிமையையும் அழுத்தத்தையும் சமாளிக்க உதவியதற்காக இசைக்குழு உறுப்பினர்களுக்கும் நன்றி கூறுகிறார். அவரது சுதந்திரத்தை மையமாகக் கொண்ட படத்தின் கதை, இந்த உறவுகளை மறைப்பதில்லை.

நிகழ்ச்சிகளுக்கு முன்பு மறைந்த தனது தாத்தாவையும் மறைந்த நடன ஆசிரியர் நோக்கையும் வந்து பார்க்குமாறு அழைப்பதாக லிசா கூறுகிறார். கொரோனா பெருந்தொற்றுக் காலத்தில், தாத்தாவைப் பார்க்கத் தாய்லாந்துக்குத் திரும்ப முடியாதபோது அவர் காலமானார். ஆதரவளித்த முக்கியமான இருவராக அந்த ஆண்களை அவர் விவரிக்கிறார்; அவர்களின் தாக்கம் இன்றும் தன்னுடன் இருப்பதாகவும் கூறுகிறார்.

அந்த வழக்கம் குறித்துப் பேசும்போது லிசா கூறுகிறார்:

அவர்கள் எனது காவல் தேவதைகள் என்று தோன்றுகிறது.

உலகப் புகழுக்கு முன்பே ஆதரவளித்தவர்களுடன், ஆவணப்படத்தின் முக்கியக் கட்டங்களை இந்த நினைவுகள் இணைக்கின்றன. கோச்செல்லா, தனிப்பட்ட இசைப் பயணத்துக்கான சோதனையாக மட்டுமல்ல; ஆரம்பகாலத்தில் ஆதரவளித்தவர்கள் காண வேண்டும் என்று அவர் விரும்பும் நிகழ்ச்சியாகவும் அமைகிறது.

ஆவணப்படத்துக்கு எவ்வளவு அணுகல் கிடைத்தது?

தென் கொரியாவின் ஜெஜு தீவுப் பெண் மூழ்குநர்கள் குறித்த தி லாஸ்ட் ஆஃப் தி சீ விமன் ஆவணப்படத்தை இயக்கியதும், கே-பாப் ஐடல்ஸ் தொடரில் நிர்வாகத் தயாரிப்பாளராகப் பணியாற்றியதும் கிம்மின் முந்தைய படைப்புகளில் அடங்கும். ஆல்வேஸ் லலிசாவில், ஐடல் விளம்பரத்தின் வழக்கமான மரபுகள் வழியாக மட்டுமே வடிகட்டப்படாத நெருக்கத்தையும் உணர்வுபூர்வமான வெளிப்பாட்டையும் காட்ட விரும்பியதாக அவர் கூறுகிறார்.

மூன்று அல்லது நான்கு மணி நேரம் வரை சில நேரங்களில் வெளிப்படையாகப் பேசும் அளவுக்கு கிம் தன்னை அமைதியாக உணரச் செய்ததாக லிசா கூறுகிறார். கிட்டத்தட்ட முழுமையான அணுகலைப் பாடகி அனுமதித்ததாகவும், படத்தைப் பார்த்த பிறகு ஒரு காட்சியைக்கூட நீக்குமாறு கேட்கவில்லை என்றும் இயக்குநர் கூறுகிறார்.

வேறு சில இடங்களில் கட்டுப்பாடுகள் இருந்தன. பிளாக்பிங்கின் இசைக்கும், லிசாவின் முன்னாள் நிறுவனத்திடம் இருந்த காணொளிகளுக்கும் உரிமம் பெற அனுமதி கிடைக்கவில்லை என்கிறார் கிம். அவரது முந்தைய படைப்பைக் கேட்க பார்வையாளர்களுக்கு உதவும் சில உள்ளடக்கங்களைப் பயன்படுத்த விரும்பியபோதும் அது சாத்தியமாகவில்லை. முந்தைய நிறுவனத்துடனான தனது ஒரே தொடர்பு உரிமம் பெறும் முயற்சிதான் என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

லிசாவின் இசை நிறுவனத்தின் திரைப்படப் பிரிவு இந்தப் படத்துக்கு நிதியளித்தது. ஒரு கலைஞரின் தொழிலை ஊக்குவிக்கவும் உதவும் ஆவணப்படத்தை மதிப்பிடும்போது, இந்த வணிக உறவு கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டியது. சங்கடமான தருணங்களைப் படமாக்க அனுமதி கிடைத்தது என்பதால், அந்தப் படைப்பு வணிக நலன்களிலிருந்து சுதந்திரமானதாகிவிடாது.

ஆயினும், ஒலிப்பதிவுக் கூடத்தின் சிரமங்கள், எதிர்மறை விமர்சனங்கள், சர்ச்சை ஆகியவை இப்படத்தை வெற்றியைக் கொண்டாடும் எளிய படத்திலிருந்து வேறுபடுத்துகின்றன. கடினமான காட்சிகளை நீக்காமல் வைக்க லிசா தயாராக இருந்ததை கிம்மின் பதிவு காட்டுகிறது; இசை உரிமம் தொடர்பான கட்டுப்பாடுகள், பிளாக்பிங்கின் முழுமையான இசை வரலாற்றை ஆவணப்படம் வழங்க முடியாததற்கான காரணத்தையும் விளக்குகின்றன.

கோச்செல்லா, மீண்டும் இணைதல், வெளியீட்டு அட்டவணை

தனிப்பட்ட கலைஞராகத் தன்னை அங்கீகரிப்பார்களா என்பதைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியச் சோதனையாக லிசா கோச்செல்லாவைக் கருதுகிறார். ஆல்பம், அவரது குரல், பொதுமக்களின் எதிர்பார்ப்பு ஆகியவற்றின் அழுத்தங்கள் அனைத்தும் அந்த நிகழ்ச்சிக்கான தயாரிப்பில் ஒன்றிணைகின்றன. நிகழ்ச்சி கச்சிதமாக இருக்க வேண்டும் என்று உணர்ந்ததாக அவர் கூறுகிறார்.

அதன்பிறகு, 2025 ஜூனில் அவர் சியோலுக்குத் திரும்புவதுடன் ஆவணப்படம் முடிகிறது. பிளாக்பிங்குக்கு எதிரான மனநிலையைக் காட்டுவதற்குப் பதிலாக, தாம் அனுபவித்த சுதந்திரத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியுமா என்ற கவலையையே லிசா உணர்வதாக கிம் விவரிக்கிறார்.

மீண்டும் இணைந்ததைப் பற்றிய லிசாவின் பின்னைய விளக்கம் அதிகத் தன்னம்பிக்கை கொண்டது. தனிப்பட்ட பணிகளின் மூலம் உறுப்பினர்கள் தன்னம்பிக்கை பெற்றதாகவும், புதிய உற்சாகத்துடன் மீண்டுவந்ததாகவும் அவர் கூறுகிறார். இடைவெளிக் காலத்தில் செய்திகள், அழைப்புகள், காணொளி அழைப்புகள், ஒன்றாக உணவருந்துதல் மூலம் தொடர்பில் இருந்தனர். தனிப் பணியின்போது தனிமையாக உணர்ந்தது, குழுவின் ஆதரவை இழந்துவிட்டார்கள் என்று பொருளல்ல.

நிகழ்வுகள் மற்றும் அறிவிக்கப்பட்ட வெளியீடுகளின் வரிசை:

• 2024: தனிப்பட்ட திட்டங்களில் ஈடுபட பிளாக்பிங்கின் குழுச் செயல்பாடுகளில் இருந்து இடைவெளி எடுக்கத் தொடங்கியதாக லிசா கூறுகிறார்.
• 2025: தி வைட் லோட்டஸ் தொடரில் அவரது அறிமுக நடிப்பு ஒளிபரப்பாகிறது; கோச்செல்லாவில் தனியாக நிகழ்ச்சி நடத்துகிறார்.
• 2025 ஜூன்: சியோலுக்குத் திரும்பி, பிளாக்பிங்குடன் மீண்டும் பணியைத் தொடங்குகிறார். இத்துடன் ஆவணப்படம் முடிகிறது.
• 2026 செப்டம்பர் 11: டொராண்டோ சர்வதேசத் திரைப்பட விழாவில் ஆல்வேஸ் லலிசா முதன்முதலில் திரையிடப்படுகிறது. திரையிடலுக்குப் பிந்தைய கலந்துரையாடலில் லிசா பங்கேற்கிறார்.
• 2026 அக்டோபர் 12 முதல் 18 வரை: தாய்லாந்தில் சாதாரண மற்றும் ஐமேக்ஸ் திரையிடல்கள் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன.
• அக்டோபர் 23: அவரது ஈ.பி.யான பிரஸ் ப்ளே வெளியிடப்படும் என அறிவிக்கப்படுகிறது.

திரையரங்க வெளியீட்டுத் தேதி அக்டோபர் 12 என்பதில் செய்திகள் ஒத்துப்போகின்றன; ஆனால் வார நாளைக் குறிப்பிடுவதில் வேறுபடுகின்றன. ஒரு செய்தி திங்கட்கிழமை என்றும் மற்றொன்று சனிக்கிழமை என்றும் கூறுகிறது. 2026ஆம் ஆண்டுக்கான தாய்லாந்து அட்டவணைப்படி அக்டோபர் 12 திங்கட்கிழமை. சிங்கப்பூரிலும் அக்டோபர் 12 முதல் திரையிடல்கள் தொடங்கும் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தாய்லாந்தில் சாதாரணத் திரையிடலுக்கான தொடக்க நுழைவுச்சீட்டு விலை 350 பாட்; ஐமேக்ஸ் நுழைவுச்சீட்டின் தொடக்க விலை 550 பாட். ஐமேக்ஸின் தொடக்க விலை 200 பாட் அதிகம்; சாதாரணத் திரையிடலின் தொடக்க விலையைவிட சுமார் 57 சதவீதம் உயர்வு. 2026இன் பிற்பகுதியில் யூடியூப் பிரீமியத்தில் மட்டும் இந்தப் படம் ஸ்ட்ரீம் செய்யத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது; துல்லியமான தேதி இன்னும் அறிவிக்கப்படவில்லை.

லிசாவின் அடுத்த தனிப்பட்ட இசைக் கட்டத்தில் சவாடிகா என்ற தனிப்பாடலும் பிரஸ் ப்ளேவும் இடம்பெறுகின்றன. லாஸ் வேகாஸ் நிகழ்ச்சித் தொடரும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் இந்தச் செய்திகளில் தேதிகள் குறிப்பிடப்படவில்லை. குழுப் பணிக்குத் திரும்பும் தருணத்தில் ஆவணப்படம் அவரை விட்டுச் செல்கிறது; அதற்குப் பிந்தைய தனிப்பட்ட வெளியீடுகள், அந்தப் படத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட காலம் அவரது தனிப்பட்ட லட்சியங்களின் முடிவல்ல என்பதைக் காட்டுகின்றன.

முக்கிய அம்சங்கள்

• லிசாவின் தனிப்பட்ட ஆல்பம், நடிப்பு அறிமுகம், கோச்செல்லா நிகழ்ச்சிக்கான தயாரிப்பு, 2025 ஜூனில் பிளாக்பிங்குக்குத் திரும்பியது ஆகியவற்றை ஆல்வேஸ் லலிசா பின்தொடர்கிறது.
• பதின்ம வயதிலான ஒத்திகைக் காணொளிகளில் இனவெறித் தூற்றல்களைப் பயன்படுத்தியது தவறு என லிசா ஒப்புக்கொள்கிறார். முன்கூட்டியே தயாரித்த பதில்கள் இல்லாமல் அவரது பதில் படமாக்கப்பட்டதாக கிம் கூறுகிறார்.
• கொலை மிரட்டல்கள், குரல் குறித்த தன்னம்பிக்கையின்மை, ஆல்பம் கசிவு, ஆல்டர் ஈகோவுக்கு வந்த எதிர்மறை எதிர்வினைகள் ஆகியவற்றை இப்படம் பதிவு செய்கிறது.
• இசை, உறவுகள், தனிப்பட்ட வாழ்க்கை ஆகியவற்றின் மீது கூடுதல் கட்டுப்பாட்டைப் பெற முயன்ற அதேவேளை, இசைக்குழு உறுப்பினர்களுடனான உறவுகளைத் தொடர்ந்து பேணியதாக லிசா விவரிக்கிறார்.
• 2026 அக்டோபர் 12 முதல் 18 வரை தாய்லாந்தில் திரையிடல்கள் திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. சாதாரணத் திரையிடலுக்கான நுழைவுச்சீட்டுகள் 350 பாட் முதலாகவும், ஐமேக்ஸுக்கு 550 பாட் முதலாகவும் தொடங்குகின்றன.
• 2026இன் பிற்பகுதியில் யூடியூப் பிரீமியத்தில் ஒளிபரப்பத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது; துல்லியமான தேதி அறிவிக்கப்படவில்லை.