வட கொரியாவில் மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்கள் இரட்டிப்பாகியுள்ளன; ஊடகங்கள், வாழ்வாதாரச் செயல்பாடுகளுக்கும் தண்டனை விரிவடைவதாக ஐ.நா. எச்சரிக்கை

மரண தண்டனை அன்றாட வாழ்வில் ஆழமாக ஊடுருவுகிறது

வட கொரியாவின் குற்றவியல் சட்டத்தில் மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்களின் எண்ணிக்கை 2015 முதல் எட்டிலிருந்து 16 ஆக இரட்டிப்பாகியுள்ளதாக ஐ.நா. சிறப்பு அறிக்கையாளர் எலிசபெத் சால்மோன் தெரிவித்துள்ளார். 2020 முதல் 2023 வரை இயற்றப்பட்ட அல்லது திருத்தப்பட்ட தனிச் சட்டங்களின்படி, வெளிநாட்டுக் கலாசாரம் தொடர்பான செயல்பாடுகள், அங்கீகரிக்கப்படாத வர்த்தகம், தென் கொரியப் பேச்சு வழக்கு மற்றும் அவசரகால நோய்க் கட்டுப்பாட்டு விதிகள் ஆகியவற்றை மீறுவது மரண தண்டனைக்குரியதாக இருக்கலாம்.

வட கொரியாவில் மனித உரிமைகளைக் கண்காணிக்கும் பொறுப்புடைய சுதந்திரமான ஐ.நா. நிபுணரான சால்மோன், மரண தண்டனையை அரசியல் மற்றும் கருத்தியல் கட்டுப்பாட்டுக்கான கருவியாக விவரிக்கிறார். நியாயமற்ற விசாரணைகள், பொதுத் தண்டனைகள், கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடியில் மக்கள் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தைப் பேணுவதற்காக மேற்கொள்ளும் செயல்களை குற்றமாக்குதல் ஆகியவற்றுடன் மரண தண்டனைகளின் விரிவாக்கத்தை அவரது மதிப்பீடு தொடர்புபடுத்துகிறது.

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் உயர் ஆணையர் அலுவலகம் (OHCHR) 2025 செப்டம்பரில் வெளியிட்ட தனி மதிப்பீடு, வட கொரியாவை விட்டு வெளியேறிய 314 பேருடனான நேர்காணல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது. ஒரு தசாப்தத்துக்கு முன்பைவிட மரண தண்டனைக்கு அதிகமாக அனுமதி வழங்கப்பட்டு, அது அதிகம் பயன்படுத்தப்படுவதாகவும், கண்காணிப்பு இறுக்கப்பட்டுள்ளதாகவும், ஆபத்தான கட்டாய உழைப்பும் அரசியல் சிறைவாசமும் தொடர்வதாகவும் அது தெரிவிக்கிறது.

இந்த இரு மதிப்பீடுகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடு முக்கியமானது. மரணதண்டனைகள் மற்றும் தடுப்புக்காவலில் தடுக்கக்கூடிய மரணங்கள் உள்ளிட்ட சட்டவிரோத உயிர்பறிப்புகளை சால்மோன் ஆராய்கிறார். மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றங்கள் இடம்பெற்றதாகக் கண்டறிந்த 2014-ஆம் ஆண்டின் முக்கிய ஐ.நா. விசாரணைக்குப் பிறகான மாற்றங்களை OHCHR மதிப்பாய்வு செய்கிறது. சட்டரீதியாக மரணதண்டனை விதிக்கும் அதிகாரம் விரிவடைந்ததையும், திட்டமிட்டு கொலை செய்வதுடன் தொடர்பில்லாத செயல்களில் ஈடுபட்டதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களுக்கு அந்த அதிகாரம் பயன்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படும் விவரங்களையும் இரண்டும் இணைந்து எடுத்துரைக்கின்றன.

மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்களை எந்தச் சட்டங்கள் விரிவாக்கின?

மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்களின் எண்ணிக்கை எட்டிலிருந்து 16 ஆக உயர்ந்திருப்பது, குற்றவியல் சட்டத்தில் மட்டும் 100% அதிகரிப்பைக் குறிக்கிறது. அரசுக்கு எதிரான பிரசாரம் மற்றும் கிளர்ச்சி, சட்டவிரோத ஆயுதங்கள் மற்றும் வெடிமருந்துகளைத் தயாரித்தல் அல்லது பயன்படுத்துதல், வெடிபொருட்களைச் சட்டவிரோதமாகத் தயாரித்தல், சேமித்தல் அல்லது பயன்படுத்துதல் ஆகிய குற்றங்களைச் சேர்த்த 2023 டிசம்பர் திருத்தத்தை சால்மோனின் மதிப்பீடு குறித்த செய்தி அறிக்கை அடையாளம் காட்டுகிறது.

குற்றவியல் சட்டம் மட்டும் முழுப் படத்தையும் காட்டுவதில்லை. 2015 முதல் மரண தண்டனைக்கு அனுமதிக்கும் ஆறு புதிய சட்டங்களை OHCHR அடையாளம் காட்டுகிறது. 2020-இல் இயற்றப்பட்டு 2022-இல் திருத்தப்பட்ட பிற்போக்குச் சித்தாந்தம் மற்றும் கலாசார நிராகரிப்புச் சட்டமும், 2023-இல் இயற்றப்பட்ட பியோங்யாங் கலாசார மொழிப் பாதுகாப்புச் சட்டமும் தனிச் சட்டங்களில் அடங்கும். அவசரகால நோய்த் தடுப்பு, நெருக்கடி நிலைச் செயல்பாடுகள் மற்றும் விரோதமானவை எனக் கருதப்படும் பொருட்களைக் கையாளுதல் தொடர்பான பிற நடவடிக்கைகளும் உள்ளன.

இந்த நடவடிக்கைகள் கலாசார வெளிப்பாட்டுக்கும் அன்றாட நடத்தைக்கும் தண்டனையை விரிவுபடுத்துகின்றன. வெளிநாட்டு காணொளிகளைப் பகிர்தல், தென் கொரியப் பேச்சு மற்றும் எழுத்து வழக்குகளைப் பயன்படுத்துதல் அல்லது கற்பித்தல், நோய்க் கட்டுப்பாட்டு விதிகளை மீறுதல், அங்கீகரிக்கப்படாத பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுதல் ஆகியவற்றுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படலாம் என சால்மோனின் மதிப்பீடு விவரிக்கிறது.

இந்த இரு எண்ணிக்கைகளும் வெவ்வேறு விஷயங்களைக் குறிக்கின்றன: 16 என்பது குற்றவியல் சட்டத்திலுள்ள குற்றங்களின் எண்ணிக்கை; ஆறு என்பது மரண தண்டனைக்கு அனுமதிக்கும் புதிய சட்டங்களின் எண்ணிக்கை. இவற்றை ஒரே குற்ற எண்ணிக்கையாகக் கூட்டக்கூடாது. குற்றவியல் சட்டமும் தனிச் சட்டங்களும் மரண தண்டனை விதிக்கும் அரசின் அதிகாரத்தை விரிவுபடுத்தியுள்ளன என்பதே மையக் கண்டறிதல்.

வெளிநாட்டு ஊடகங்களைப் பகிர்வது மரணதண்டனை அபாயம் கொண்டது என ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது

வெளிநாட்டு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியைப் பார்க்கும் எவருக்கும் மரண தண்டனை விதிக்கப்படும் என்ற பொதுவான கூற்றைவிட, வெளிநாட்டு ஊடகங்களைப் பகிர்வது குறித்ததே ஐ.நா.வின் வலுவான ஆவணப்படுத்தப்பட்ட கண்டறிதல். வட கொரியா தொடர்பாகப் பணியாற்றும் ஐ.நா. மனித உரிமைகள் அலுவலகத் தலைவர் ஜேம்ஸ் ஹீனன், ஐ.நா.வின் செப்டம்பர் மதிப்பீட்டில் இந்த வேறுபாட்டை விளக்கினார்.

"தனிநபர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டதற்கான நம்பகமான ஆதாரங்கள் எங்களிடம் உள்ளன. அது கொரிய நாடகங்களைப் பார்த்ததற்காக மட்டுமல்ல. ஒரு குறிப்பிட்ட அளவில் வெளிநாட்டுத் தகவல், வெளிநாட்டு ஊடகங்களைப் பகிர்வதே குற்றம்," என்று அவர் கூறினார்.

சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள் சில நேரங்களில் சூழ்நிலையை இன்னும் விரிவாக விவரிக்கின்றன. 2023-இல் தப்பிய காங் கியூரி, தென் கொரிய உள்ளடக்கத்துடன் பிடிபட்ட தனது மூன்று நண்பர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டதாகக் கூறினார். மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்ட தனது 23 வயது நண்பரின் விசாரணையில் தான் கலந்துகொண்டதாகவும் அவர் விவரித்தார். ஒவ்வொரு வழக்கிலும் துல்லியமான சட்டக் குற்றச்சாட்டை அவரது வாக்குமூலம் உறுதிப்படுத்தவில்லை.

அந்த விசாரணையில் கலாசாரக் குற்றங்கள் பிற குற்றச்சாட்டுகளுடன் எவ்வாறு கையாளப்பட்டன என்பதை காங் விவரித்தார்:

"அவர் போதைப்பொருள் குற்றவாளிகளுடன் சேர்த்து விசாரிக்கப்பட்டார். இப்போது இந்தக் குற்றங்கள் ஒரே மாதிரியாகக் கருதப்படுகின்றன," என்று அவர் கூறினார்.

குறிப்பிட்ட வழக்குகளில் குற்றம் ஊடகங்களை வைத்திருந்ததா அல்லது பகிர்ந்ததா என்பது குறித்து அறிக்கைகள் வேறுபடுகின்றன. ஆவணப்படுத்தப்பட்ட மரணதண்டனை குறித்த OHCHR-இன் கண்டறிதல் குறிப்பாக ஊடகங்களைப் பகிர்வதைப் பற்றியது. செப்டம்பர் அறிக்கை குறித்த ஒரு விவரம், திரைப்படங்கள் மற்றும் நாடகங்களைப் பகிர்வதையும் அவற்றைப் பார்ப்பதையும் வேறுபடுத்திக் காட்டும் வகையில் பின்னர் திருத்தப்பட்டது. இந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாக வைத்திருப்பது, விசாரணையாளர்கள் உறுதிப்படுத்தியதை மிகைப்படுத்தாமல், ஆவணப்படுத்தப்பட்ட தண்டனையின் கடுமையை எடுத்துரைக்க உதவுகிறது.

இந்த மரணதண்டனைகள் சட்டவிரோதமானவை என ஐ.நா. கருதுவது ஏன்?

உயிர்வாழும் உரிமையைப் பாதுகாக்கும் சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு சால்மோன் தனது மதிப்பீட்டை முன்வைக்கிறார். மரண தண்டனையைத் தொடர்ந்து வைத்திருக்கும் நாடுகளுக்கு, சர்வதேச மனித உரிமைத் தரநிலைகள் அதை மிகக் கடுமையான குற்றங்களுக்கு மட்டுமே கட்டுப்படுத்துகின்றன; அதாவது, திட்டமிட்ட கொலை இடம்பெறும் மிகக் கொடூரமான குற்றங்களுக்கு.

காணொளிகளைப் பகிர்தல், மற்றொரு நாட்டின் பேச்சு வழக்குகளைப் பின்பற்றுதல் அல்லது அனுமதியின்றி வர்த்தகம் செய்தல் ஆகியவை அந்த வரம்பை எட்டுவதில்லை. புதிதாகச் சேர்க்கப்பட்ட மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்கள் இந்தத் தரநிலையைப் பூர்த்தி செய்யவில்லை என்றும், அந்த விதிகளின்படி நிறைவேற்றப்படும் மரண தண்டனைகள் சட்டவிரோதமானவை, தன்னிச்சையானவை என்றும் சால்மோன் கூறுகிறார். இந்தச் சூழலில், தன்னிச்சையானது என்பது அரசு எப்போது, எவ்வாறு மரண தண்டனையைப் பயன்படுத்தலாம் என்பதை நிர்ணயிக்கும் சட்டப் பாதுகாப்புகளை மீறி உயிரைப் பறிப்பதைக் குறிக்கிறது.

பின்னோக்கித் தண்டிப்பதற்கு எதிராகவும் தனி விதி உள்ளது. ஒரு செயல் செய்யப்பட்டபோது மரண தண்டனைக்குரியதாக இல்லாவிட்டால், அதற்காக ஒருவருக்கு சட்டப்படி மரண தண்டனை விதிக்க முடியாது. மரண தண்டனைக்குரிய சட்டத்தை விரிவுபடுத்துவதால், கடுமையான தண்டனையை முன்பிருந்த செயல்களுக்குப் பின்னோக்கிப் பொருத்த அதிகாரிகளுக்கு அனுமதி கிடையாது.

நியாயமான நடைமுறைகளும் இன்றியமையாத நிபந்தனையாகும். நம்பகமான சான்றுகளுக்குப் பதிலாக கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட ஒப்புதல் வாக்குமூலங்கள் பயன்படுத்தப்படுவதால், விசாரணைகள் வெறும் சடங்குகளாகச் செயல்படுவதாக சால்மோன் விவரிக்கிறார். ஆம்னஸ்டி இன்டர்நேஷனலின் 2025-ஆம் ஆண்டு நாட்டுக்கான அறிக்கையும் வெளிப்படைத்தன்மையற்ற வழக்காடல்களையும், நியாயமான விசாரணைக்கான உத்தரவாதங்கள் மறுக்கப்படும் பிரதிவாதிகளையும் விவரிக்கிறது. விசாரணையின்போது அடித்தல் மற்றும் தூங்கவிடாமல் செய்தல் ஆகியவற்றையும் அது பதிவு செய்கிறது.

குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவரின் லஞ்சம் கொடுக்கும் திறனைப் பொறுத்து வழக்கின் முடிவு அமையக்கூடும் என ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுவதாக சால்மோனின் மதிப்பீடு குறித்த செய்தி அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. இது சமமற்ற அணுகுமுறையின் மற்றொரு வடிவத்தைச் சுட்டுகிறது; எனினும், லஞ்சம் மரண தண்டனைத் தீர்ப்புகளை எத்தனை முறை மாற்றுகிறது என்பதற்கான நாடு தழுவிய அளவீட்டை ஆதாரங்கள் வழங்கவில்லை.

பொதுத் தண்டனையும் கண்காணிப்பும் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்துகின்றன

சமூகங்களை அச்சுறுத்தவும், கீழ்ப்படியாமையைத் தடுக்கவும் பொதுவிசாரணைகளும் மரணதண்டனைகளும் நடத்தப்படுவதாக OHCHR-இன் சாட்சிகள் விவரிக்கின்றனர். 2020 முதல் அங்கீகரிக்கப்படாத ஊடகப் பகிர்வு, போதைப்பொருள் குற்றங்கள், பொருளாதாரக் குற்றங்கள், பாலியல் தொழில், ஆபாசப் பொருட்கள், ஆட்கடத்தல் மற்றும் கொலை ஆகியவற்றுக்காக மரணதண்டனைகள் நிறைவேற்றப்பட்டதாகத் தப்பியவர்கள் தெரிவித்தனர். கொலை இந்தப் பட்டியலில் இருப்பதால், மற்ற குற்றங்கள் சர்வதேசத் தரநிலைக்கு உட்பட்டவை ஆகிவிடுவதில்லை.

மரணதண்டனைகளில் கலந்துகொள்ளவோ அல்லது கட்டாய அக்கம்பக்கக் கூட்டங்களில் அவை குறித்த தகவல்களைப் பெறவோ குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் கட்டாயப்படுத்தப்படுவதாக ஆம்னஸ்டி தெரிவிக்கிறது. அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் நோக்கில் நடத்தப்படும் தண்டனைகள், சித்திரவதை மற்றும் கொடூரமான, மனிதாபிமானமற்ற அல்லது இழிவான நடத்தையிலிருந்து பாதுகாக்கும் உரிமைக்கு முரணானவை என சால்மோன் எச்சரிக்கிறார்.

விரிவடைந்து வரும் கண்காணிப்பு வலையமைப்புடன் இந்த அச்சுறுத்தலும் இணைந்து செயல்படுகிறது. முன்னறிவிப்பின்றி வீடுகளைச் சோதித்தல், தகவல் தொடர்பைக் கண்காணிப்பதை விரிவுபடுத்துதல், கைப்பேசிகள், சேமிப்புக் கருவிகள் மற்றும் அச்சிடப்பட்ட பொருட்களைத் தேடுதல் ஆகியவற்றை விவரங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. தடைசெய்யப்பட்ட வெளிநாட்டு உள்ளடக்கத்துடன் பிடிபடும் மாணவர்கள் கல்வி நிறுவனங்களிலிருந்து நீக்கப்படுதல் அல்லது சிறார் தடுப்புக்காவலில் வைக்கப்படுதல் போன்றவற்றைச் சந்தித்துள்ளதாகவும், வெளிநாட்டுக் கலாசாரத்தின் மீதான ஆர்வத்தைத் தேசத்துரோகமாகச் சித்தரிக்க ஆசிரியர்களுக்கு அறிவுறுத்தப்படுவதாகவும் ஆம்னஸ்டி கூறுகிறது.

மரணதண்டனைகளின் எண்ணிக்கையைத் தாண்டி இந்தப் பிரச்சினை ஏன் விரிவடைகிறது என்பதை இந்தக் கண்டறிதல்கள் காட்டுகின்றன. ஆய்வுக் குழுக்கள், பள்ளிகள், பணியிடங்கள் மற்றும் அக்கம்பக்கக் கூட்டங்கள் வழக்குகள் நீதிமன்றத்தை அடைவதற்கு முன்பே கட்டுப்பாடுகளைச் செயல்படுத்த உதவுகின்றன. உறுதிப்படுத்தப்பட்ட நாடு தழுவிய மரணதண்டனை எண்ணிக்கையை இரு மதிப்பீடுகளிலும் எதுவும் வழங்கவில்லை; எனவே, சட்ட அதிகாரங்கள் விரிவடைந்துள்ளமை குறித்த ஆவணப்படுத்தப்பட்ட தகவலை மரணங்களின் துல்லியமான எண்ணிக்கையாகக் கருதக்கூடாது.

திருப்பி அனுப்பப்பட்ட இரு பெண்கள் உடனடியாகத் தூக்கிலிடப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது

அதிக விவரங்கள் இடம்பெறும் வழக்குகளில் ஒன்று, 43 மற்றும் 39 வயதுடைய இரு பெண்கள் 2024 ஆகஸ்ட் 31 அன்று, தண்டனை விதிக்கப்பட்ட அதே நாளில், சோங்ஜினில் தூக்கிலிடப்பட்டதாகக் கூறப்படும் சம்பவமாகும். 2023 அக்டோபரில் சீனாவிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாகத் திருப்பி அனுப்பப்பட்ட வட கொரியர்களில் அவர்களும் அடங்குவர். மேலும் ஒன்பது பெண்களுக்கு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டதாகவும், பின்னர் அவர்கள் காணாமல் போனதாகவும் கூறப்படுகிறது.

சால்மோன் உள்ளிட்ட ஏழு ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணைதாரர்கள், தகவல்களையும் விளக்கத்தையும் கோரி 2024 நவம்பர் 6 அன்று வட கொரியாவுக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்பினர். சீனாவில் உள்ள வட கொரியர்கள் தென் கொரியாவை அடைய உதவுதல், ஆட்கடத்தல், வயது வந்தோருக்கான பொழுதுபோக்கு மையம் நடத்துதல், பாலியல் தொழில் மற்றும் மக்களின் கண்ணியத்தை அவமதித்தல் உள்ளிட்ட குற்றச்சாட்டுகள் சுமத்தப்பட்டதாக அறிக்கைகள் விவரிக்கின்றன. இவை தெரிவிக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளே தவிர, குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டதாகச் சுதந்திரமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட கண்டறிதல்கள் அல்ல.

அந்தப் பெண்களே ஆட்கடத்தல் மற்றும் பாலியல் சுரண்டலுக்குப் பலியாகியிருக்கலாம் என நிபுணர்கள் எச்சரித்தனர். பின்னர் வெளியான மதிப்பீடு குறித்த செய்திகளில் தூக்கிலிடப்பட்ட பெண்கள் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக விவரிக்கப்படுகின்றனர்; முந்தைய தகவல் தொடர்பில் அவர்களின் நிலை, பாதுகாப்பு தேவைப்படும் தீவிர சாத்தியமாகக் கூறப்பட்டது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளை நிரூபிக்கப்பட்டவையாகக் கருத எந்த விவரமும் நியாயம் அளிக்கவில்லை.

தண்டனை விதிக்கப்பட்ட உடனேயே ஒருவரைத் தூக்கிலிடுவது, மேல்முறையீடு செய்ய உண்மையான வாய்ப்பை இல்லாமல் செய்கிறது. ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஒன்பது பெண்கள் காணாமல் போனதாகக் கூறப்படுவதும், வலுக்கட்டாயமாகக் காணாமல் ஆக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்ற கவலையை எழுப்புகிறது. சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்ட பின்னர் ஒருவரின் நிலை அல்லது இருப்பிடத்தை அதிகாரிகள் மறைப்பதே வலுக்கட்டாயமாகக் காணாமல் ஆக்கப்படுதல் ஆகும். பின்னர் வெளியான மதிப்பீடு குறித்த செய்தியின்படி, ஐ.நா. விசாரணைக்கு வட கொரியா பதிலளிக்கவில்லை.

மனிதர்களைச் சித்திரவதை அல்லது சட்டவிரோத மரணம் போன்ற கடுமையான அபாயங்களை எதிர்கொள்ளும் இடங்களுக்கு அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புவதைத் தடுக்கும் கொள்கையான மீளனுப்பாமையையும் நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டினர். சீனாவிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாகத் திருப்பி அனுப்பப்படுவோர் தடுப்புக்காவல், சித்திரவதை மற்றும் பிற துன்புறுத்தல்களை எதிர்கொள்வதாக ஆம்னஸ்டி தெரிவிக்கிறது. இந்தப் பெண்களின் வழக்குகள், அந்த அபாயத்தைப் பொதுவான எச்சரிக்கையாக அல்லாமல், குறிப்பிட்ட மரணக் குற்றச்சாட்டுகளுடன் இணைக்கின்றன.

தடுப்புக்காவல் மரணங்களும் கட்டாய உழைப்பும் கண்டறிதல்களின் வரம்பை விரிவாக்குகின்றன

உயிர்வாழும் உரிமை குறித்த சால்மோனின் ஆய்வு, நீதிமன்றத் தீர்ப்பின்படி நிறைவேற்றப்படும் மரணதண்டனைகளைத் தாண்டிச் செல்கிறது. சித்திரவதை, கட்டாய உழைப்பு, ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு மற்றும் மருத்துவச் சிகிச்சை மறுப்பு ஆகியவற்றால் அரசு தடுப்புக்காவலில் தடுக்கக்கூடிய மரணங்கள் நிகழ்வதாக அது விவரிக்கிறது. மரணங்களை இயற்கையான மரணங்களாகப் பதிவு செய்தோ, ஏற்கெனவே இருந்த நோய்களுக்குக் காரணம் சுமத்தியோ அதிகாரிகள் அவற்றை மறைப்பதாகவும் அறிக்கைகள் குற்றஞ்சாட்டுகின்றன.

கடந்த பத்தாண்டுகள் குறித்த OHCHR மதிப்பீட்டின்படி, குறைந்தது நான்கு அரசியல் சிறை முகாம்கள் தொடர்ந்து இயங்குகின்றன. வழக்கமான சிறைகளிலும் துன்புறுத்தல், அளவுக்கு மீறிய வேலை மற்றும் போதிய உணவின்மை காரணமாக மரணங்கள் நிகழ்வதாகச் சாட்சிகள் விவரிக்கின்றனர். காவலர்களின் வன்முறை குறைந்தது உள்ளிட்ட வரையறுக்கப்பட்ட முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டதாகச் சிலர் தப்பியவர்கள் தெரிவித்தனர்; எனினும், கடுமையான துன்புறுத்தல்கள் தொடர்வதற்கான ஆதாரங்களை அந்த வாக்குமூலங்கள் மறுப்பதில்லை.

சிறைகளுக்கு வெளியே, அதிரடிப் படைகள் என்று அழைக்கப்படும் திரட்டப்பட்ட குழுக்களின் மூலம் கட்டாய வேலை செய்யப்படுவதாக ஐ.நா. விவரிக்கிறது. ஆயிரக்கணக்கான அனாதைகளும் தெருக்களில் வாழும் குழந்தைகளும் நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள் மற்றும் பிற அபாயகரமான சூழல்களுக்கு அனுப்பப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. ராணுவத்தினரும் ஏழைக் குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களும் ஆபத்தான வேலைகளில் ஈடுபடுகின்றனர்; சிலர் தங்கள் தகுதியையோ கட்சியில் உறுப்பினராகும் வாய்ப்பையோ மேம்படுத்தும் நம்பிக்கையில் இதைச் செய்கின்றனர்.

கடினமான அறுவடைப் பணிகளுக்காகப் பள்ளி மாணவர்கள் பாடங்களிலிருந்து அழைத்துச் செல்லப்படுவதாக ஹீனன் கூறினார். இதை அரசு கல்வி நடவடிக்கை என விவரிப்பது ஏன் கவலையைத் தீர்க்காது என்பதையும் அவர் விளக்கினார்:

"இது வாழ்வுத் திறன்களைக் கற்றுக்கொள்ள உதவும் ஒரு வகையான பாடத்திட்டம் என்று அரசு கூறுகிறது. ஆனால், பல ஆண்டுகளாக எங்களுக்குக் கிடைத்த தகவல்களின்படி, இது கட்டாய உழைப்புக்கான வரையறையைப் பூர்த்தி செய்கிறது; ஏனெனில் குழந்தைகளுக்கு வேறு வழியில்லை," என்று அவர் கூறினார்.

ஆபத்தான வேலைச் சூழல்களில் அடிக்கடி மரணங்கள் நிகழ்வதாகவும், பாதுகாப்பை மேம்படுத்துவதற்குப் பதிலாக அவற்றைத் தலைவருக்கான தியாகங்களாக அதிகாரிகள் போற்றுவதாகவும் ஐ.நா. தெரிவிக்கிறது. தனிநபர் மரணங்களையும் வசதிகளுக்குள் நிலவும் சூழல்களையும் உறுதிப்படுத்துவதைக் கட்டுப்படுத்தும் வகையில், சுதந்திரமான அணுகல் தொடர்ந்து மறுக்கப்படுகிறது.

பொருளாதார நெருக்கடி கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து தப்புவதை மேலும் கடினமாக்குகிறது

வாழ்வாதார நெருக்கடிகள் மோசமடைவதுடன் தண்டனைகளையும் இந்த மதிப்பீடுகள் தொடர்புபடுத்துகின்றன. பல குடும்பங்களுக்கு நாள்தோறும் மூன்று வேளை உணவு எட்டாத நிலையில், போதிய உணவு கிடைப்பதில்லை என்று நேர்காணலில் பங்கேற்றவர்கள் தெரிவித்தனர். முறைசாரா சந்தைகள் மீதான கட்டுப்பாடுகள் சொந்தமாக வாழ்வாதாரம் தேடுவதைச் சிரமமாக்கின; எல்லைக் கட்டுப்பாடுகள் இறுக்கப்பட்டதால் வெளியேறுவதற்கான வாய்ப்புகளும் குறைந்தன.

ஒரு வருடத்துக்கு முன்புடன் ஒப்பிடும்போது அரிசி விலை 176% உயர்ந்துள்ளதாகவும், சோள விலை 36% உயர்ந்துள்ளதாகவும் சால்மோனின் மதிப்பீடு குறித்த செய்தி அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. இந்த ஒப்பீட்டுக்கான நம்பகமான காலண்டர் ஆண்டை அந்த அறிக்கை உறுதிப்படுத்தவில்லை. இந்த எண்ணிக்கைகள் விலைகள் கடுமையாக உயர்ந்ததாகக் கூறப்பட்டதைச் சுட்டுகின்றன; ஆனால், குறிப்பிட்ட தேதியுடன் கூடிய தேசிய விலைத் தொடராக அவற்றை முன்வைப்பது பாதுகாப்பானதல்ல.

2025-ஆம் ஆண்டில் 223 வட கொரியர்கள் தென் கொரியாவை அடைந்ததாகவும், அவர்களில் 198 பேர் பெண்கள், 25 பேர் ஆண்கள் என்றும் அந்த அறிக்கை தெரிவிக்கிறது. எனவே, அந்தக் குழுவில் பெண்கள் சுமார் 89% ஆக இருந்தனர். பெருந்தொற்றுக்கு முந்தைய காலத்தில் ஆண்டுதோறும் வந்த 1,000-க்கும் மேற்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கையில் இது நான்கில் ஒரு பங்குக்கும் குறைவாகும். தென் கொரியாவை வெற்றிகரமாக அடைந்தவர்களின் எண்ணிக்கையே வருகை எண்ணிக்கை; தப்பிச் செல்ல மேற்கொள்ளப்பட்ட எல்லா முயற்சிகளின் எண்ணிக்கை அல்ல.

மனிதாபிமான உதவிக்கான அணுகலும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளதாக ஆம்னஸ்டி பதிவு செய்கிறது. 2025 ஜனவரி முதல் ஜூன் வரை யுனிசெஃப் திட்டங்கள் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடுள்ள 18,444 குழந்தைகளுக்குச் சிகிச்சை அளித்தன; அவர்களில் 7,728 பேர் கடுமையான பாதிப்புக்குள்ளானவர்கள். பிப்ரவரி மற்றும் ஜூன் மாதங்களில் நடத்தப்பட்ட தடுப்பூசி இயக்கங்கள் இரண்டு மில்லியனுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகளைச் சென்றடைந்தன. சர்வதேசப் பணியாளர்கள் மற்றும் சுதந்திரமான கண்காணிப்புக்கு கட்டுப்பாடுகள் இருந்தபோதும், சில உதவிகள் தொடர்ந்ததை இது காட்டுகிறது.

உக்ரைனில் உள்ள ராணுவத்தினர் தனியான பாதுகாப்புக் கவலைகளை எதிர்கொள்கின்றனர்

உக்ரைனுக்கு எதிரான ரஷ்யாவின் போரில் வட கொரிய ராணுவப் பங்கேற்பையும் சால்மோன் எடுத்துரைக்கிறார். சுமார் 14,000 வீரர்கள் அனுப்பப்பட்டதாகவும், 2,000-க்கும் மேற்பட்டோர் உயிரிழந்ததாகவும் அவரது மதிப்பீடு தெரிவிக்கிறது. காயமடைந்தவர்களின் எண்ணிக்கை குறித்து விவரங்கள் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன: ஒரு தகவலில் 14,000 பேர் காயமடைந்ததாகவும், மற்றொன்றில் 4,000-க்கும் மேற்பட்டோர் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

இந்த எண்ணிக்கைகளை ஒன்றுசேர்த்து மொத்த உயிரிழப்பு எண்ணிக்கையாகக் கூறக்கூடாது. இந்த வேறுபாட்டுக்கான காரணத்தையோ, அதிகமான காயம் எண்ணிக்கை தனித்தனி நபர்களைக் கணக்கிடுகிறதா, மீண்டும் மீண்டும் ஏற்பட்ட காயங்களையா, வேறு பணிக்காலத்தையா குறிக்கிறது என்பதையோ விவரங்கள் விளக்கவில்லை. எனவே, காயமடைந்த வீரர்களின் விகிதத்தை நம்பகமாகக் கணக்கிட இதைப் பயன்படுத்த முடியாது.

பிடிபட்ட வட கொரிய வீரர்களின் அடையாளத்தைப் பொதுவில் வெளியிடுவதாலும், அவர்களது உறவினர்கள் தாயகத்தில் பழிவாங்கலுக்கு ஆளாகக்கூடும் என்பதாலும் உள்ள கவலைகளை சால்மோன் எழுப்புகிறார். சர்வதேச மனிதாபிமானச் சட்டத்தின் கீழ் கைதிகளுக்கான பாதுகாப்புகள், பொதுமக்களின் ஆர்வத்துக்காக அவர்களை வெளிப்படுத்துவதைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. அவர்களின் எதிர்காலம் குறித்த முடிவுகள் மனித உரிமைக் கடமைகளையும் ஒவ்வொருவரின் விருப்பத்தையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.

இங்கும் காலவரிசை குறித்து முரண்பாடு உள்ளது. செப்டம்பர் 14 அன்று சமர்ப்பிக்கப்பட்டதாகக் கூறும் விவரம், தென் கொரியாவுக்கு மாற்றுவது தொடர்பான அதற்குப் பிந்தைய நிகழ்வுகளை மதிப்பீடு உள்ளடக்கவில்லை என்கிறது. மற்றொரு விவரம், அங்கு ஏற்கெனவே கைதிகள் மாற்றப்பட்டதாகக் கூறுகிறது. ஒரே மாதிரியான தேதி மற்றும் ஆவணக் குறிப்புகள் இல்லாததால், இவை நிகழ்வுகளின் ஒரே கட்டத்தை விவரிப்பதாகக் கருத முடியாது.

ஐ.நா. கோரும் மாற்றங்களும் அவற்றுக்கான காலவரம்பும்

மரணதண்டனைகளுக்கு உடனடி தடை, விரிவாக்கப்பட்ட மரண தண்டனை விதிகளை ரத்து செய்தல் அல்லது திருத்துதல், நீதிமன்றங்கள் மற்றும் தடுப்புக்காவல் நிலையங்களில் சீர்திருத்தம் ஆகியவற்றை சால்மோன் கோருகிறார். மரணதண்டனைக்கு உடனடி தடை விதிப்பது, அதைத் தனியே ஒழிக்காமல், மரணதண்டனைகளை நிறுத்திவைக்கும். அதை ஒழிப்பதே அறிவிக்கப்பட்ட இலக்காகும்.

குற்றம், பாலினம், வயது ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் தண்டனை மற்றும் மரணதண்டனைப் புள்ளிவிவரங்களை வெளியிடுதல்; தடுப்புக்காவல், மரணதண்டனை மற்றும் அடக்கம் செய்யப்பட்ட இடம் குறித்து உறவினர்களுக்குத் தகவல் வழங்குதல்; சுரண்டலால் விளைந்த செயல்களுக்காக ஆட்கடத்தலால் பாதிக்கப்பட்டவர்களைத் தண்டிக்காமல் பாதுகாத்தல்; தடுப்புக்காவலில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு மரணத்தையும் சுதந்திரமாக விசாரித்தல் ஆகியவையும் பரிந்துரைகளில் இடம்பெற்றுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.

அரசியல் சிறை முகாம்களை மூடுதல், கொரிய தீபகற்பம் முழுவதும் பிரிந்த குடும்பங்களுக்கு இடையிலான தொடர்பை மீட்டெடுத்தல், கடத்தப்பட்ட மற்றும் காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள் குறித்த பதில்களை வழங்குதல் ஆகியவற்றை OHCHR வலியுறுத்துகிறது. சர்வதேசக் குற்றவியல் நீதிமன்றத்துக்கு விவகாரத்தைப் பரிந்துரைப்பதன் மூலம் பொறுப்புக்கூறலை ஏற்படுத்தவும் அது கோருகிறது. செய்தி அறிக்கையில் பாதுகாப்புச் சபை வழியிலான பரிந்துரையே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; ஆனால் 2019 முதல் புதிய தடைகள் விதிப்பதை சீனாவும் ரஷ்யாவும் மீண்டும் மீண்டும் தடுத்திருப்பது, அரசியல் தடைகளை வெளிப்படுத்துகிறது. தடைகள் தொடர்பான முடிவுகளும் சர்வதேசக் குற்றவியல் நீதிமன்றத்துக்கான பரிந்துரையும் தனித்தனி நடவடிக்கைகள்.

தேதியிடப்பட்ட முக்கிய நிகழ்வுகள்:

• 2014: வட கொரியாவில் மனிதகுலத்துக்கு எதிரான குற்றங்கள் நிகழ்ந்துள்ளதாக ஐ.நா. விசாரணை ஆணையம் கண்டறிகிறது.
• 2015 முதல்: குற்றவியல் சட்டத் திருத்தங்கள் மற்றும் புதிய சட்டங்கள் மூலம் மரண தண்டனை விதிகள் விரிவடைகின்றன.
• 2023 அக்டோபர்: சீனா நூற்றுக்கணக்கான வட கொரியர்களை வலுக்கட்டாயமாகத் திருப்பி அனுப்புகிறது; பின்னர் சோங்ஜினில் விசாரிக்கப்பட்ட பெண்களும் அவர்களில் அடங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது.
• 2024 ஆகஸ்ட் 31: திருப்பி அனுப்பப்பட்ட இரு பெண்கள் தண்டனை விதிக்கப்பட்ட உடனேயே தூக்கிலிடப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
• 2024 நவம்பர் 6: ஏழு ஐ.நா. ஆணைதாரர்கள் வட கொரியாவிடமிருந்து தகவல் கோருகின்றனர்.
• 2025 செப்டம்பர் 12: முந்தைய பத்தாண்டுகள் குறித்த தனது மதிப்பீட்டை OHCHR வெளியிடுகிறது.

சால்மோனின் தனி மதிப்பீட்டின் தேதி மற்றும் வெளியிடப்பட்ட இடம் குறித்து அறிக்கைகள் வேறுபடுகின்றன. ஒன்று, பொதுச் சபைக்கு செப்டம்பர் 14 அன்று சமர்ப்பிக்கப்பட்டதாகக் கூறுகிறது; மற்றொன்று, 2026 அக்டோபர் 13 அன்று வெளியிடப்பட்டதாகவும் மனித உரிமைகள் பேரவையைச் சுட்டுவதாகவும் தெரிவிக்கிறது. நம்பகமான ஆண்டு குறிப்பிடப்படாமல், பொதுச் சபையின் மூன்றாவது குழுவுடன் அக்டோபர் 27 அன்று கலந்துரையாடல் நடந்ததாக மற்றொரு விவரம் கூறுகிறது. இந்த நிச்சயமின்மை காரணமாக, அந்தக் கலந்துரையாடலை உறுதிசெய்யப்பட்ட எதிர்கால நிகழ்வாகக் கூற முடியாது.

ஐ.நா. மனித உரிமைகள் உயர் ஆணையர் வோல்கர் டுர்க், கடந்த பத்தாண்டுகள் குறித்த மதிப்பீட்டைச் சுருக்கமாக இவ்வாறு விவரித்தார்:

"நாம் கண்டிருப்பது இழந்த ஒரு தசாப்தம்," என்று அவர் கூறினார்.

பதிலளிக்கப்படாத கேள்விகள் தெளிவானவை: மரணதண்டனைகளின் எண்ணிக்கை என்ன, காணாமல் போன கைதிகளின் நிலை என்ன, பெண்கள் தொடர்பான வழக்குகளுக்கு என்ன பதில் கிடைக்கும், சுதந்திரமான ஆய்வுக்கு வட கொரியா அனுமதிக்குமா அல்லது மரணதண்டனைகளை நிறுத்திவைக்குமா?

முக்கிய அம்சங்கள்

• வட கொரியாவின் குற்றவியல் சட்டத்தில் மரண தண்டனைக்குரிய குற்றங்கள் 2015 முதல் எட்டிலிருந்து 16 ஆக இரட்டிப்பானதாகக் கூறப்படுகிறது.
• தனிச் சட்டங்கள் கலாசார வெளிப்பாடு, பொருளாதாரச் செயல்பாடுகள் மற்றும் நோய்க் கட்டுப்பாட்டு விதிமீறல்கள் ஆகியவற்றுக்கும் மரண தண்டனைக்கான சாத்தியத்தை விரிவுபடுத்துகின்றன.
• கடந்த பத்தாண்டுகள் குறித்த OHCHR மதிப்பீடு 314 நேர்காணல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதுடன், வெளிநாட்டு ஊடகங்களைப் பகிர்ந்ததற்காக நிறைவேற்றப்பட்ட மரணதண்டனைகளையும் ஆவணப்படுத்துகிறது.
• சீனாவிலிருந்து திருப்பி அனுப்பப்பட்ட இரு பெண்கள் 2024 ஆகஸ்ட் 31 அன்று சோங்ஜினில் தூக்கிலிடப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது; மேலும் ஒன்பது பேர் காணாமல் உள்ளனர்.
• தடுக்கக்கூடிய தடுப்புக்காவல் மரணங்கள், ஆபத்தான கட்டாய உழைப்பு மற்றும் தொடர்ந்து இயங்கும் அரசியல் சிறை முகாம்களையும் ஐ.நா. ஆவணப்படுத்துகிறது.
• மரணதண்டனைகளை உடனடியாக நிறுத்திவைத்தல், சட்டச் சீர்திருத்தங்கள், வெளிப்படையான புள்ளிவிவரங்கள் மற்றும் சுதந்திரமான விசாரணைகள் ஆகியவற்றை சால்மோன் கோருகிறார்.
• ராணுவத்தினரின் காயம் குறித்த எண்ணிக்கைகளிலும், சால்மோனின் மதிப்பீட்டின் காலவரிசையிலும் அறிக்கைகள் முரண்படுகின்றன.