டெட் தாக்குதலுக்கு ஏறத்தாழ ஆறு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, குடும்பங்கள் பெயர்களுக்காகக் காத்திருக்க, போரில் உயிரிழந்த 731 பேரை அடக்கம் செய்தது வியட்நாம்

நூற்றுக்கணக்கான போரில் உயிரிழந்தவர்களை ஒப்படைத்த பொதுப் பூங்கா

ஹோ சி மின் நகரிலுள்ள லே தி ரியெங் கலாசாரப் பூங்காவில் பல மாதங்களாக அகழாய்வு நடத்திய பிறகு, 1968 டெட் தாக்குதலின்போது கொல்லப்பட்டதாகக் கருதப்படும் 731 பேரின் உடல் எச்சங்களை வியட்நாம் 2026 அக்டோபர் 14 அன்று அடக்கம் செய்தது. இந்த இறுதிச்சடங்கின் மூலம் காணாமல்போன நூற்றுக்கணக்கானோர் கல்லறைக்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டனர். எனினும், பெரும்பாலான குடும்பங்களுக்கு மிகவும் தேவையான பதில் இன்னும் கிடைக்கவில்லை: கண்டெடுக்கப்பட்ட உடல் எச்சங்கள் யாருடையவை?

முன்னாள் டோ தான்ஹ் கல்லறைத் தளத்தில் அமைந்துள்ள அந்தப் பூங்காவில் நடைபெற்ற நினைவேந்தலில் பிரதமர் லே மின் ஹங் கலந்துகொண்டார். லாங் பின் வார்டிலுள்ள ஹோ சி மின் நகரத் தியாகிகள் கல்லறைக்குச் செல்லும் வழியில் ஆயிரக்கணக்கானோர் திரண்டனர். அவர்கள் வெள்ளைப் பூக்களை ஏந்தி, பிரார்த்தனை செய்தனர் அல்லது வியட்நாமின் தேசியக் கொடியால் மூடப்பட்ட செம்பழுப்பு நிறச் சவப்பெட்டிகளை ஏற்றிச் சென்ற பேருந்துகளைப் பார்த்தனர்.

அடக்கம் செய்யப்பட்டவற்றில் 698 தனித்தனி உடல் எச்சத் தொகுதிகளும், 33 பேரின் உடல் எச்சங்களைக் கொண்ட ஒரு கூட்டுத் தொகுதியும் அடங்கும் என்று நகர அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். 731 என்ற மொத்த எண்ணிக்கை மீட்புப் பணியின் அளவைக் காட்டுகிறது. பல தசாப்தங்களாக மண்ணுக்கடியில் இருந்த பிறகு உடல் எச்சங்களைத் தனித்தனியாகப் பிரிப்பது எவ்வளவு கடினம் என்பதையும் கூட்டுப் புதைகுழி காட்டுகிறது.

2027 ஜூலைக்குள் போரில் உயிரிழந்த சுமார் 7,000 பேரின் உடல் எச்சங்களை மீட்பதற்கான தேசியப் பிரச்சாரத்தின் ஒரு பகுதியாக இந்த நிகழ்வு அமைந்தது. வியட்நாமின் பரபரப்பான நகர்ப்பூங்கா முதல் வியட்நாம், லாவோஸ், கம்போடியா ஆகிய நாடுகளின் முன்னாள் போர்க்களங்கள் வரை இந்தப் பணி நீள்கிறது. காப்பகப் புகைப்படங்கள் முதல் சேதமடைந்த எலும்புகளிலிருந்து மரபணுத் தகவல்களைப் பிரித்தெடுக்க முயலும் ஆய்வகங்கள் வரை இதன் எல்லை விரிகிறது.

போரில் உயிரிழந்தவர்களை அடையாளம் காணும் நகரின் முயற்சிகளுக்குத் தலைமை தாங்கும் ஹோ சி மின் நகரத் துணை மேயர் நுயென் மான் குயோங், அடையாளம் காணும் பணி தொடர்ந்தபோதும் ஏன் அடக்கம் நடைபெறுகிறது என்பதை விளக்கினார்.

போரின் கடுமையான சூழ்நிலைகள் மற்றும் காலப்போக்கின் காரணமாக, இந்தக் குழுவில் உள்ள தியாகிகளில் பெரும்பாலானோரின் பெயர்கள், வயது அல்லது சொந்த ஊர்களை எங்களால் அடையாளம் காண முடியவில்லை.

நகருக்கு அடியில் கல்லறைகள் உருவாகக் காரணமான சண்டை

1968 ஜனவரி இறுதியில் சந்திரப் புத்தாண்டு விடுமுறையின்போது, தெற்கு வியட்நாம் முழுவதும் கம்யூனிஸ்ட் படைகள் ஒருங்கிணைந்த தாக்குதல்களை நடத்தியது டெட் தாக்குதலாகும். மீட்புப் பணியை விவரிக்கும் பதிவுகளில் முக்கியத் தாக்குதல்கள் ஜனவரி 31 அன்று நடந்ததாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. அதேவேளை, தாக்குதல் ஜனவரி 30 அன்று தொடங்கியதாகவும் கூறப்படுகிறது.

அப்போது சைகோன் என்று அழைக்கப்பட்ட ஹோ சி மின் நகரில், அமெரிக்கத் தூதரகம், ராணுவத் தளங்கள், அரசு அலுவலகங்கள் ஆகியவற்றைச் சுற்றி கடும் சண்டை நடந்தது. கம்யூனிஸ்ட் படைகள் ராணுவ ரீதியில் தோல்வியடைந்தபோதும், இந்தத் தாக்குதல்கள் வாஷிங்டனை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கி, போருக்கான அமெரிக்கப் பொதுமக்களின் ஆதரவைக் குறைத்தன.

வியட்நாம் அரசின் பதிவின்படி, தென் வியட்நாம் அரசு சண்டையின்போதும் அதற்குப் பிறகும் கம்யூனிஸ்ட் போராளிகள் மற்றும் பொதுமக்களின் உடல்களைச் சேகரித்து, அவற்றை வெகுஜனக் கல்லறைகளில் புதைத்தது. ஏறத்தாழ ஆறு தசாப்தங்களுக்குப் பிறகு, பூங்காவுக்கு அடியில் இருந்த அந்தப் புதைகுழிகளைக் கண்டறிய, முன்னாள் கல்லறைத் தளத்துக்கு விசாரணையாளர்கள் மீண்டும் சென்றனர்.

1968 கிளர்ச்சியை ஒடுக்கியபோது கொல்லப்பட்ட போராளிகளுடையவை என மீட்கப்பட்ட உடல் எச்சங்களை ராணுவம் விவரித்தது. பெரும்பாலானோர் இன்னும் அடையாளம் காணப்படவில்லை. எனவே, இப்போது நடைபெறும் பணியில் புதைகுழியின் வரலாறும் ஒவ்வொரு உடல் எச்சத் தொகுதியுடன் தொடர்புடைய சான்றுகளும் இணைக்கப்படுகின்றன.

புதைகுழிகளைக் கண்டறிய உதவிய புகைப்படம்

கட்டிடக் கலைஞர் நுயென் சுவான் தாங், பல ஆண்டுகளாகப் போர்க்காலப் படங்களை ஆய்வு செய்து, பழைய ராணுவ வரைபடங்களை இன்றைய நகரத்துடன் ஒப்பிட்டார். 1968 பிப்ரவரி 12 அன்று கவுத்ரோன் எனக் குறிப்பிடப்பட்ட பிரெஞ்சு புகைப்படக் கலைஞர் எடுத்த வண்ணப் புகைப்படம் ஒரு முக்கியத் தடயமாக அமைந்தது.

அந்தப் படத்தில் ஒருவர் உடலைத் தூக்கிச் செல்லும் காட்சி, அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த மற்றவர்கள், பின்னணியில் ஒரு நீர்த்தொட்டி ஆகியவை இடம்பெற்றிருந்தன. அந்தப் படத்தின் விளக்கக் குறிப்பில், தலா சுமார் 300 உடல்கள் கொண்ட மூன்று பெரிய புதைகுழிகள் இருந்ததாகக் கூறப்பட்டது. ஒவ்வொரு குழியிலும் சுமார் 200 உடல்கள் இருந்ததாகவும் ஒரு கணக்கு தெரிவிக்கிறது. வரைபடங்கள் மற்றும் பின்னர் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்க, நீர்த்தொட்டி ஒரு நேரடி அடையாளமாக உதவியது.

வரலாற்றுப் பதிவுகளுடன் அடையாளங்களை ஒப்பிட்டுப் பார்க்க, தாங் ஹோ சி மின் நகரம் முழுவதும் மோட்டார் சைக்கிளில் பயணம் செய்தார். ராணுவத்துடன் இணைந்து அவரது குழு மேற்கொண்ட பணி 2018 நவம்பர் முதல் 2026 மே வரை நடந்ததாகக் கூறப்பட்டது. அந்த ஆய்வுப் பணிக்கான காலமாக 2017 நவம்பர் முதல் 2025 மே வரையிலான தேதிகளும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

விசாரணையாளர்கள் வியட்நாம் மற்றும் வெளிநாடுகளின் புகைப்படங்கள், செயற்கைக்கோள் படங்கள், ராணுவ வரைபடங்கள், காப்பகப் பதிவுகள் ஆகியவற்றுடன் கள ஆய்வுகள் மற்றும் சாட்சிகளின் நினைவுகளையும் இணைத்தனர். ஒவ்வொரு வகைச் சான்றும் தேடலின் வெவ்வேறு கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க உதவியது: புதைகுழிகள் எங்கே தோண்டப்பட்டன, சுற்றியிருந்த நிலம் எவ்வாறு மாறியது, எந்தப் பகுதிகளில் அகழாய்வு செய்ய வேண்டும் என்பன அவற்றில் அடங்கும்.

பல மாத அகழாய்வுக்குப் பின் ஆய்வகப் பணி

முன்னாள் டோ தான்ஹ் கல்லறைத் தளத்தில் அகழாய்வு ஜூன் 23 அன்று தொடங்கியதாக வியட்நாம் அரசின் செய்தி இணையதளம் தெரிவித்தது. ஜூன் 12 மற்றும் ஜூன் 13 ஆகிய தேதிகளும் தொடக்கத் தேதிகளாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஜூலை மாதத்துக்குள் நூற்றுக்கணக்கான ராணுவ வீரர்களும் நிபுணர்களும் பல அடுக்குகளில் கிடந்த உடல் எச்சங்களை அகழ்ந்தெடுத்து வந்தனர்.

நிலத்தைத் திறந்து நீரை வெளியேற்ற புல்டோசர்கள், அகழ்வுக் கருவிகள், நீரிறைக்கும் பம்புகள் ஆகியவை உதவின. ஆனால், தொழிலாளர்கள் பல நேரங்களில் சேற்றை கைகளால் சலித்துத் தேடினர். எலும்புகள் மற்றும் அவற்றின் துண்டுகளுடன் ஆயுதங்கள், வெடிமருந்துகள், ராணுவக் காம்புகள், தனிப்பட்ட உடைமைகள் ஆகியவற்றையும் அவர்கள் மீட்டனர்.

நகரின் ராணுவத் தேடல் மற்றும் மீட்புப் பிரிவான குழு K74, அக்டோபர் 1 அன்று மேலும் 19 உடல் எச்சத் தொகுதிகளைக் கண்டெடுத்தது. இதனால் அந்தத் தளத்தில் இதுவரை கண்டெடுக்கப்பட்டதாக அப்போது அறிவிக்கப்பட்ட மொத்த எண்ணிக்கை 701 ஆனது. பின்னர் இறுதிச்சடங்கில் அடக்கம் செய்யப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை 731 எனக் குறிப்பிடப்பட்டது.

தனிப்பட்ட உடைமைகளுடன் மீட்கப்பட்ட உடல் எச்சத் தொகுதிகள் 307 என அரச ஊடகங்கள் தெரிவித்தன. 731 பேரில் இது சுமார் 42 சதவீதம். 265 மற்றும் 245 என்ற எண்ணிக்கைகளும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. உடல் எச்சங்களுடன் மீட்கப்படும் பொருட்கள், விசாரணையாளர்கள் பதிவுகள் மற்றும் உறவினர்களின் தகவல்களுடன் ஒப்பிட்டுச் சரிபார்க்க, பெயர்கள், படைப்பிரிவு விவரங்கள் அல்லது பிற தடயங்களை வழங்கக்கூடும்.

டிஎன்ஏ பரிசோதனைக்காக மாதிரிகள் ஹனோயிலுள்ள வியட்நாம் அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கழகத்துக்கு அனுப்பப்பட்டன. டிஎன்ஏ என்பது மரபுரிமையாகக் கடத்தப்படும் மரபணுத் தகவல். ஒருவரின் அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்த, உடல் எச்சங்களிலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்படும் தகவலை உயிருடன் இருக்கும் உறவினர்களிடமிருந்து பெறப்பட்ட மாதிரிகளுடன் விசாரணையாளர்கள் ஒப்பிடுகின்றனர்.

ஒரு பணப்பை வீரரின் பெயரை மீட்டுத் தந்தது

படைப்பிரிவுத் தலைவர் ஹுய்ங் வான் குயென் அடையாளம் காணப்பட்டதாக அதிகாரிகள் ஜூலை மாதம் அறிவித்தனர். அவரது உடல் எச்சங்களுடன் கண்டெடுக்கப்பட்ட பணப்பையில், அவரது பெயர் இடம்பெற்றிருந்த மங்கலான ராணுவ ஆவணம் இருந்தது. டிஎன்ஏ மாதிரிகளும் அவரது உறவினர்களின் மாதிரிகளுடன் பொருந்தின.

சைகோனின் Y வடிவப் பாலத்தில் ஏழு நாள்கள் நீடித்த போரில் ஈடுபட்ட கம்யூனிஸ்ட் படைப்பிரிவான 1வது லாங் ஆன் படைப்பிரிவில் குயென் பணியாற்றினார். உயிருடன் எஞ்சிய தனிப்பட்ட ஆவணம், அவரது படைப்பிரிவின் வரலாறு, குடும்பத்திடமிருந்து பெறப்பட்ட மரபணுச் சான்று ஆகியவற்றை அவரது அடையாளம் இணைத்தது.

இறுதிச்சடங்குக்குப் பிறகும் தேடல் மற்றும் பரிசோதனைகள் தொடரும் என்று நுயென் மான் குயோங் தெரிவித்தார். நகரின் உறுதிப்பாட்டைத் துணை மேயர் இவ்வாறு விவரித்தார்:

வீழ்ந்த தோழர்களைத் தேடும் பயணத்தைத் தொடர்வதற்கான எந்த வாய்ப்பையும் முறையையும் கைவிட மாட்டோம்.

பூங்காவில் ஒரே நேரத்தில் முன்னெடுக்கப்படும் இரு பணிகளை குயெனின் வழக்கு காட்டுகிறது: உயிரிழந்தவர்களை மீட்பது, அவர்களின் பெயர்களை மீட்டறிவது. இறுதிச்சடங்கு அடக்கம் செய்ய ஓரிடத்தை வழங்குகிறது; அடையாளம் காணப்படும்போதுதான், குறிப்பிட்ட குடும்ப உறுப்பினர் எங்கே ஓய்வெடுக்கிறார் என்பதை உறவினர்களால் அறிய முடியும்.

2027 ஜூலைக்குள் முடிக்கத் திட்டமிட்டுள்ள தேசியப் பிரச்சாரம்

சுமார் 7,000 உடல் எச்சத் தொகுதிகளை 2027 ஜூலை இறுதிக்குள் மீட்கும் இலக்குடன், 500 நாள்கள் நீடிக்கும் நடவடிக்கையாக வியட்நாமின் பிரச்சாரம் விவரிக்கப்படுகிறது. போர்க்காலத்தின் முக்கியப் போர்க்களமான குவாங் திரி கோட்டையில் ஏப்ரல் 2 அன்று தொடக்க விழா நடைபெற்றதாகக் கூறப்பட்டது. தேசிய அளவிலான இந்த நடவடிக்கை மார்ச் மாதத்தில் தொடங்கியதாகவும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.

வியட்நாம், லாவோஸ், கம்போடியா ஆகிய நாடுகளின் முன்னாள் போர்க்களங்களில் தேடுவதற்கு 1,500-க்கும் மேற்பட்டோர் பணியமர்த்தப்பட்டுள்ளனர். மேலும் ஆயிரக்கணக்கானோர் ஆவணங்களைச் சேகரித்து ஆய்வு செய்து வருகின்றனர். நான்கு மாதப் பணியில் ஏறத்தாழ 1,500 உடல் எச்சத் தொகுதிகள் மீட்கப்பட்டதாகவும், ஏழு வெகுஜனப் புதைகுழிகள் கண்டறியப்பட்டதாகவும் அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர்.

2025–26 வறண்ட பருவத்தில் கம்போடியாவில் தேடல் குழுக்கள் 850 உடல் எச்சத் தொகுதிகளை மீட்டன. அடுத்த பருவத்திலும் இந்தப் பணியைத் தொடர வியட்நாமும் கம்போடியாவும் ஒப்புக்கொண்டன. இதனால் தேடல் நாட்டின் எல்லைகளைக் கடந்து நீள்கிறது.

மாறிவரும் நிலப்பரப்பு, முழுமையற்ற புதைப்பு ஆவணங்கள் மற்றும் வரைபடங்கள், டிஎன்ஏ பரிசோதனைக் குறைபாடு ஆகியவை பணியைத் தாமதப்படுத்துவதாகப் பாதுகாப்புத் துறை அமைச்சர் பான் வான் ஜியாங் ஜூலை மாதம் தெரிவித்தார். சாட்சிகள் நினைவுகூரும் இடம் இப்போது விளைநிலம் அல்லது கட்டுமானப் பகுதிக்குக் கீழே இருக்கலாம். எஞ்சியிருக்கும் வரைபடத்தில் நேரடியாகத் தேடலுக்கு வழிகாட்டும் அளவுக்குத் தகவல் இல்லாமலும் இருக்கலாம்.

போர்க்காலப் புதைப்புக்கும் இறந்தவர்களை அடையாளம் காணும் தொடர்ச்சியான முயற்சிக்கும் இடையிலான முக்கியத் தேதிகள்:

• 1968 ஜனவரி இறுதி: டெட் தாக்குதல் சைகோனிலும் தென் வியட்நாமின் பிற பகுதிகளிலும் கடும் சண்டைக்குக் காரணமானது.
• 1968 பிப்ரவரி 12: புதைக்கும் பணியையும், பின்னர் ஆய்வாளர்கள் தளத்தைக் கண்டறிய உதவிய நீர்த்தொட்டியையும் ஒரு புகைப்படம் பதிவு செய்தது.
• 2026 ஜூன்: லே தி ரியெங் பூங்காவில் அகழாய்வு தொடங்கியது.
• 2026 ஜூலை: ஹுய்ங் வான் குயென் அடையாளம் காணப்பட்டதாக அதிகாரிகள் அறிவித்தனர்.
• 2026 அக்டோபர் 14: ஹோ சி மின் நகரத் தியாகிகள் கல்லறையில் போரில் உயிரிழந்த 731 பேரை வியட்நாம் அடக்கம் செய்தது.
• 2027 ஜூலை இறுதி: தேசிய மீட்புப் பிரச்சாரம் முடிவடையத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

முடிக்கப்படாத தேடல் எவ்வளவு பெரியது?

வியட்நாம் வீரர்களில் சுமார் 175,000 பேரின் உடல் எச்சங்கள் இன்னும் மீட்கப்படவில்லை என அரசு புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. சுமார் 150,000 என்ற குறைவான எண்ணிக்கையும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. உறுதிப்படுத்தப்பட்ட அடையாளங்கள் இல்லாமல் இன்னும் பல லட்சம் பேர் புதைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

அடையாளம் காணப்படாத வீரர்களுக்குச் சொந்தமானவை என 230,000 கல்லறைகளை அரசு குறிப்பிட்டுள்ளது. முழுமையான அடையாளத் தகவல்கள் இல்லாத கல்லறைகளையும் சேர்த்தால், முழுமையாக அடையாளம் காணப்படாத கல்லறைகளின் எண்ணிக்கை 300,000-ஐத் தாண்டும் என விரிவான கணக்கு கூறுகிறது.

பிரான்ஸ், பின்னர் அமெரிக்கா மற்றும் அதன் கூட்டாளிகள் ஈடுபட்ட போர்களின்போது, 1945 முதல் 1975 வரை 1.2 மில்லியன் வியட்நாம் வீரர்கள் வரை கொல்லப்பட்டதாக வியட்நாம் மதிப்பிடுகிறது. காணாமல்போனவர்களில் ஆயிரக்கணக்கானோர் தொலைதூரக் காடுகள், விளைநிலங்கள், முன்னாள் போர்க்களங்கள் ஆகியவற்றுக்கு அடியில் இருப்பதாக நம்பப்படுகிறது.

மீட்புப் பிரச்சாரத்தின் 7,000 என்ற இலக்கு, காணாமல்போனோர் என மதிப்பிடப்படும் 175,000 பேரில் சுமார் 4 சதவீதம். 2027 ஜூலைக்குப் பிறகும் பல குடும்பங்கள் ஏன் காத்திருக்க வேண்டியிருக்கும் என்பதை இந்த ஒப்பீடு விளக்குகிறது. தேடல்களுடன் சேர்த்து, அடையாளம் காணப்படாத கல்லறைகளிலிருந்து மாதிரிகளைச் சேகரிக்கவும், 18,000 உடல் எச்ச மாதிரிகளை ஆய்வு செய்யவும், உறவினர்களின் மரபணுத் தரவுத்தளத்தை உருவாக்கவும் அரசு திட்டமிட்டுள்ளது.

மேம்பட்ட டிஎன்ஏ மீட்பும் காலத்துடனான அவசரப் போட்டியும்

ஹனோயிலுள்ள டிஎன்ஏ அடையாள மையத்தில், பரிசோதனைக்குத் தேவையான பொருளைப் பெற தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் எலும்புத் துண்டுகளை வெட்டுகின்றனர். கடுமையாகச் சிதைந்த உடல் எச்சங்களைக் கையாளும் முறையை அரசு நிறுவனம் பெற்றுத் தழுவி உருவாக்கியுள்ளதாக அதன் இயக்குநர் டிரான் ட்ருங் தான்ஹ் தெரிவித்தார்.

காணாமல்போனோர் தொடர்பான சர்வதேச ஆணையம் வழியாக அமெரிக்க நிதியுதவியுடன் கிடைத்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்திய முன்னோடித் திட்டத்தில், 58 மாதிரிகளில் 54-இலிருந்து மரபணுத் தகவல் பிரித்தெடுக்கப்பட்டது. இது சுமார் 93 சதவீதமாகும். பரிசோதிப்பதற்குக் கடினமான எலும்புகளிலிருந்தும் பயனுள்ள மரபணுத் தகவலைப் பெற இது விசாரணையாளர்களுக்கு உதவுகிறது.

அதே ஆணையத்தின் ஆதரவுடன் தேசிய அறிவியல் கழகம் உருவாக்கிய புதிய வரிசைப்படுத்தும் முறை 5,000-க்கும் மேற்பட்ட மரபணுக் குறியீடுகளை ஆய்வு செய்கிறது. மரபணுக் குறியீடுகள் என்பது மாதிரிகளுக்கு இடையே ஒப்பிடக்கூடிய மரபணுத் தகவலின் குறிப்பிட்ட இடங்கள். காஓ பாங் மாகாணத்திலுள்ள போர்க் கல்லறையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட முன்னோடித் திட்டத்தில், பயன்படக்கூடிய டிஎன்ஏ கிடைத்த எலும்புகளின் விகிதம் சுமார் 20 சதவீதத்திலிருந்து 80 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக உயர்ந்தது. இது முந்தைய விகிதத்தைவிட குறைந்தது நான்கு மடங்கு அதிகம்.

இந்தச் செயல்முறைக்குக் காலம் தேவை என்று தான்ஹ் எச்சரித்தார். இயற்கையான சூழலில் எலும்புகள் தொடர்ந்து சிதைவதால், மரபணுப் பொருளை மீட்பது கடினமாகிறது. உயிருடன் இருக்கும் உறவினர்களும் வயதாகி இறந்துவருவதால், ஒப்பீட்டுக்கான மாதிரிகளை வழங்கக்கூடிய நெருங்கிய குடும்ப உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை குறைகிறது.

எனவே, கல்லறைகளைத் தேடுவதுடன் ஆய்வகப் பணியிலும் குடும்பங்களுக்கு பங்கு உண்டு. உடல் எச்சங்கள் பரிசோதனைக்காக வந்துசேரும்போது, அவற்றுடன் ஒப்பிடத் தேவையான மாதிரியை உறவினரிடமிருந்து பெறுவது தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களுக்கு உதவும்.

குடும்பங்களுக்கு அடக்கமும் பதில்களும் வெவ்வேறு மைல்கற்கள்

36 வயதான லே ஙொக் மாய் உயென், தனது பாட்டியும் புரட்சிப் போராளியுமான லே தி ரியெங் பெயரிடப்பட்ட பூங்காவுக்கு வழக்கமாகச் சென்று வந்தார். அங்குதான் தனது பாட்டியின் உடல் புதைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதை அவர் பின்னர் உணர்ந்தார். நினைவுப் பலகைக்கு அருகே தூபம் ஏற்றிய பிறகு, அந்த இடத்துடனான தனது பிணைப்பை அவர் விவரித்தார்.

இந்தப் பூங்காவில் எப்போதும் ஓர் ஆன்மிக உணர்வை நான் உணர்ந்திருக்கிறேன்,

தனது பாட்டியைக் கண்டுபிடிப்பது "மிகவும் கடினமாக இருக்கும்" என்று உயென் கூறினார். இருப்பினும், உடல் எச்சங்கள் கண்டெடுக்கப்படும் என்ற "உறுதியான நம்பிக்கையை" அவர் தக்கவைத்திருந்தார். ஏற்கெனவே பரிச்சயமான அந்த இடத்தில் நடைபெறும் அகழாய்வு மற்றும் அடையாளம் காணும் முயற்சியை அவரது குடும்பத்தின் தேடல் இப்போது சார்ந்துள்ளது.

68 வயதான டோவான் வான் காங் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர், 20 வயதுகளில் 1950-ல் உயிரிழந்த தனது மாமா குறித்து பல ஆண்டுகளாகக் கல்லறைகளுக்குச் சென்று, சாட்சிகளிடம் பேசி வந்தனர். வீட்டிலிருந்து சுமார் 50 கிலோமீட்டர் தொலைவில் பிரெஞ்சுப் படைகள் நடத்திய பதுங்கித் தாக்குதலுக்குப் பிறகு, மற்ற கம்யூனிஸ்ட் போராளிகளுடன் அவரது மாமா புதைக்கப்பட்டதாக அவர்கள் நம்புகின்றனர். சந்தேகிக்கப்படும் இடங்களில் அகழாய்வு நடைபெறவில்லை. அரசின் இந்தப் பிரச்சாரமே தனது கடைசி நம்பிக்கை என்று காங் கூறினார்.

அக்டோபர் 15 அன்று மேலும் சில அடக்கங்கள் திட்டமிடப்பட்டிருந்தன: துயென் குவாங் பகுதியில் 93 உடல் எச்சங்கள், ஹாய் போங்கில் 65, கான் தோவில் 120. துயென் குவாங் எண்ணிக்கை 82 அல்லது 73 என்றும், ஹாய் போங் எண்ணிக்கை 45 என்றும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஹோ சி மின் நகரில் அடக்கம் செய்யப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானோரின் பெயர்கள் இன்னும் தெரியவில்லை. அவர்களை அடையாளம் காணும் பணியை எப்போது முடிப்பது என்றும் அதிகாரிகள் தெரிவிக்கவில்லை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• ஹோ சி மின் நகரின் லே தி ரியெங் பூங்காவில் உடல் எச்சங்களை மீட்ட பிறகு, 2026 அக்டோபர் 14 அன்று போரில் உயிரிழந்த 731 பேரை வியட்நாம் அடக்கம் செய்தது.
• 1968 டெட் தாக்குதலின்போது கொல்லப்பட்டவர்களுடையவை என இந்த உடல் எச்சங்கள் கருதப்படுகின்றன; பெரும்பாலானோர் இன்னும் அடையாளம் காணப்படவில்லை.
• போர்க்காலப் புகைப்படங்கள், வரைபடங்கள், சாட்சிகளின் தகவல்கள், கள ஆய்வுகள் ஆகியவை புதைகுழிகளைக் கண்டறிய விசாரணையாளர்களுக்கு உதவின.
• ராணுவ ஆவணமும் டிஎன்ஏ ஒப்பீடும் படைப்பிரிவுத் தலைவர் ஹுய்ங் வான் குயெனை அடையாளம் காண உதவின.
• 2027 ஜூலைக்குள் சுமார் 7,000 உடல் எச்சத் தொகுதிகளை மீட்பதே தேசியப் பிரச்சாரத்தின் இலக்கு.
• மேம்படுத்தப்பட்ட டிஎன்ஏ முறைகள் விசாரணையாளர்களுக்கு உதவுகின்றன. அதேவேளை, உடல் எச்சங்கள் சிதைவதும் உறவினர்கள் வயதாவதும் இந்தப் பணியை அவசரமாக்குகின்றன.