ஜகார்த்தாவின் பூனைத் தீவுத் திட்டம்: சரணாலயமா, தீர்வா, அல்லது சூழலியல் சூதாட்டமா?

ஜகார்த்தாவின் லட்சிய பூனைத் தீவுத் திட்டம்: தெருப் பூனைகளுக்குப் புதிய இல்லமா?

இந்தோனேசியாவின் பரந்து விரிந்த தலைநகரான ஜகார்த்தா, அதிகரித்துவரும் நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது: தெருப் பூனைகளின் எண்ணிக்கை திடீரென உயர்ந்து வருகிறது. நகரின் தெருக்கள், சந்தைகள், குடியிருப்புப் பகுதிகளில் 750,000 முதல் 860,000-க்கும் மேற்பட்ட தெருப் பூனைகள் சுற்றித்திரிவதாக மதிப்பிடப்படுகிறது. இந்தப் பிரச்சினை பொது சுகாதாரம், விலங்கு நலன், நகர நிர்வாகம் ஆகியவற்றுக்குப் பெரும் கவலையாகியுள்ளது. இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், ஆளுநர் பிரமோனோ அனுங் துணிச்சலானதும் சர்ச்சைக்குரியதுமான ஒரு திட்டத்தை அறிவித்துள்ளார்: ஜகார்த்தா கடற்கரைக்கு அப்பால் உள்ள ஆயிரம் தீவுகள் மாவட்டத்தில், குறிப்பிட்ட “பூனைத் தீவு” ஒன்றுக்கு ஆயிரக்கணக்கான தெருப் பூனைகளை இடமாற்றுவது. ஜப்பானின் புகழ்பெற்ற பூனைத் தீவுகளால் ஊக்கமடைந்த இந்தத் திட்டம், தெருப் பூனைகளுக்குச் சரணாலயம் அமைப்பதோடு, சுற்றுலாவை மேம்படுத்தவும் விலங்கு நலன் குறித்த பொதுக் கல்வியை வளர்க்கவும் நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

ஆனால், திட்டம் கவனம் பெறத் தொடங்கியுள்ள நிலையில், விலங்கு நல ஆர்வலர்கள், சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள், உள்ளூர் குடியிருப்பாளர்கள், கொள்கை வகுப்பாளர்கள் ஆகியோரிடையே கடுமையான விவாதத்தைத் தூண்டியுள்ளது. ஜகார்த்தாவின் பூனைத் தீவு இரக்கமுள்ள தீர்வா, சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கும் இடமா, அல்லது ஆபத்தான சூழலியல் பரிசோதனையா?

ஜகார்த்தா ஏன் பூனைத் தீவை விரும்புகிறது?

பூனைத் தீவு என்ற யோசனை புதிதல்ல. ஜப்பானில், ஆஷிமா, தஷிரோஜிமா போன்ற தீவுகள் பெரும் பூனை எண்ணிக்கைக்காக உலகப் புகழ்பெற்று, உலகம் முழுவதிலுமிருந்து பூனை விரும்பிகளையும் ஆர்வமுள்ள சுற்றுலாப் பயணிகளையும் ஈர்த்துள்ளன. மனிதர்களைவிடப் பூனைகள் அதிகமாக இருக்கும் இந்தத் தீவுகள், அமைதியான சகவாழ்வின் அடையாளங்களாகவும் தனித்துவமான சுற்றுலாத் தலங்களாகவும் மாறியுள்ளன. ஜகார்த்தாவில் இந்த வெற்றியை மீண்டும் உருவாக்க ஆளுநர் பிரமோனோ அனுங் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளார். மீட்கப்பட்ட தெருப் பூனைகளுக்கு இல்லமாகவும், சுற்றுலா மற்றும் கல்வி மூலம் வருவாய் ஈட்டும் இடமாகவும் விளங்கும் தீவுச் சரணாலயத்தை அவர் கற்பனை செய்கிறார்.

ஜகார்த்தாவின் தெருப் பூனைப் பிரச்சினை தீவிரமானது. நகரின் கருத்தடைத் திட்டங்கள் தொடர்ந்து செயல்பட்டாலும், ஆண்டுக்கு சுமார் 20,000 பூனைகளை மட்டுமே அவற்றால் எட்ட முடிகிறது. இதனால் பெரும்பாலான பூனைகள் கட்டுப்பாடின்றிப் பெருகுகின்றன. பூனைகள் ஆண்டுக்கு மூன்று முதல் நான்கு முறை குட்டி ஈனக்கூடும் என்பதால், ஐந்து ஆண்டுகளில் அவற்றின் எண்ணிக்கை நான்கு மடங்காக உயர்ந்து, நோய் பரவல், சொத்துச் சேதம், சூழலியல் சமநிலையின்மை ஆகிய ஆபத்துகளை அதிகரிக்கக்கூடும் என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

இந்தத் திட்டத்தின் இரட்டை நோக்கங்களை ஆளுநர் பிரமோனோ வலியுறுத்தியுள்ளார்: தெருப் பூனைகளின் எண்ணிக்கையை மனிதாபிமான முறையில் நிர்வகிப்பதும், புதிய சுற்றுலா ஈர்ப்பை உருவாக்குவதும். “இதைச் செயல்படுத்த முடிந்தால், இந்தத் தீவு வருவாய் ஈட்டும் ஆதாரமாக அமையும்,” என்று செய்தியாளர்களிடம் அவர் கூறினார். இதனால் கிடைக்கக்கூடிய பொருளாதார மற்றும் கல்விசார் நன்மைகளையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார்.

பூனைத் தீவு எப்படிச் செயல்படும்?

முன்மொழியப்பட்டுள்ள பூனைத் தீவு, ஜகார்த்தாவிலிருந்து வடமேற்கே நீளும் சுமார் 340 தீவுகளைக் கொண்ட ஆயிரம் தீவுகள் தீவுக்கூட்டத்தில் அமைந்திருக்கும். தற்போதுள்ள அடிப்படை வசதிகளைக் கொண்ட, 0.32 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவுள்ள, கிட்டத்தட்ட மக்கள் வசிக்காத லெசர் திடுங் தீவை மிகவும் பொருத்தமான இடமாக அதிகாரிகள் அடையாளம் கண்டுள்ளனர். கருத்தடை செய்யப்பட்டு தடுப்பூசி செலுத்தப்பட்ட சுமார் 1,000 தெருப் பூனைகளை அங்கு இடமாற்றி, கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சூழலில் பராமரிப்பதே திட்டம்.

ஜகார்த்தா உணவுப் பாதுகாப்பு, மீன்வளம் மற்றும் வேளாண்மை முகமையின் தலைவர் ஹசுதுங்கன் சிடபாலோக் கூறுகையில், இந்தத் தீவு பூனைகளைக் கைவிடும் இடமாக இருக்காது. அதற்குப் பதிலாக, மூடப்பட்ட வசதிகள், முறையான உணவளிப்பு, கால்நடை மருத்துவப் பராமரிப்பு, கருத்தடை மூலம் தொடர்ச்சியான எண்ணிக்கைக் கட்டுப்பாடு ஆகியவை அங்கு இருக்கும். விலங்கு மருத்துவமனை, கண்காட்சி இடங்கள், பூனைகளுடன் பார்வையாளர்கள் பழகுவதற்கான வாய்ப்புகள் உள்ளிட்டவற்றுடன், சரணாலயமாகவும் கல்வி மையமாகவும் சுற்றுலாத் தலமாகவும் இந்தத் தீவை உருவாக்க அரசு திட்டமிட்டுள்ளது.

“அவற்றுக்கு வசதியான இடத்தை அமைத்து, நன்றாகப் பராமரித்து, சீராக வைத்திருப்போம். சுற்றுலா மற்றும் கல்வி ஆகிய இரண்டுக்கும் பயன்படும் இந்தத் தீவுக்கு மக்கள் வரலாம்,” என்று ஹசுதுங்கன் கூறினார். சரணாலய நிர்வாகத்தில் விலங்கு உரிமைக் குழுக்கள், கால்நடை மருத்துவர்கள், உள்ளூர் சமூகங்கள் ஆகியோரையும் ஈடுபடுத்த நகரம் திட்டமிட்டுள்ளது.

விலங்கு நலனும் பொது சுகாதாரமும்: முக்கியக் கவலைகள்

விலங்குகளை அழிப்பதற்குப் பதிலான மனிதாபிமான மாற்றாகச் சிலர் இந்தத் திட்டத்தை வரவேற்றாலும், விலங்கு நல ஆர்வலர்கள் மற்றும் நிபுணர்களிடையே இது குறிப்பிடத்தக்க கவலைகளையும் எழுப்பியுள்ளது. முறையான நிர்வாகமும் நிதியும் இல்லையெனில், இந்தத் தீவு விரும்பப்படாத பூனைகளைக் கைவிடும் “குப்பைக் கிடங்காக” மாறி, அவை புறக்கணிக்கப்பட்டுத் துன்புறும் நிலை ஏற்படலாம் என ஜகார்த்தா பூனை விரும்பிகள் சமூக உறுப்பினர் ஷிந்தா சரஸ்வதி எச்சரிக்கிறார்.

ஷிந்தா சரஸ்வதி தனது கவலைகளைத் தெரிவிக்கிறார்:

இடமாற்றப்படும் பூனைகளுக்கு உள்ளூர் குடியிருப்பாளர்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றக்கூடும் என்பதையும், மோதல்கள் ஏற்படாமல் தடுக்க நிர்வாகம் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். பூனைத் தீவை உருவாக்குவதில் அவசரப்படவோ பிடிவாதம் காட்டவோ வேண்டாம். கேட்பதற்கு அழகாக இருக்கிறது, ஆனால் இதைச் செயல்படுத்துவது அவ்வளவு எளிதானதல்ல.

கால்நடை மருத்துவர் அபித் முர்ஷித்தும் இதே கவலைகளைப் பகிர்ந்துகொண்டு, நோய் பரவலைக் குறைக்கப் புழு நீக்கம், உண்ணி மற்றும் தெள்ளுப்பூச்சி சிகிச்சை, தடுப்பூசி உள்ளிட்ட விரிவான சுகாதாரச் சேவைகள் அவசியம் என வலியுறுத்துகிறார். மேலும், திட்டத்தை முன்னெடுப்பதற்கு முன் காலநிலை, உணவு கிடைப்பது, பல்லுயிர் வளம் உள்ளிட்டவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு தீவின் சூழலியல் பொருத்தத்தை மதிப்பிட வேண்டும் என்றும் அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

ஐபிபி பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் ரோனி ராச்மான் நூர் உள்ளிட்ட பொது சுகாதார நிபுணர்கள், கட்டுப்பாடற்ற காட்டுப் பூனை எண்ணிக்கையால் ஏற்படும் ஆபத்துகளைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ரேபீஸ், டாக்சோபிளாஸ்மோசிஸ், சில வகைக் கொரோனா வைரஸ்கள் போன்ற விலங்குகளிடமிருந்து மனிதர்களுக்குப் பரவும் நோய்களைப் பூனைகள் பரப்பக்கூடும். இதனால் மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் அச்சுறுத்தல் ஏற்படுகிறது. சைப்ரஸில் ஏற்பட்ட பூனை கொரோனா வைரஸ் பெருந்தொற்று போன்ற பிற நாடுகளின் கடந்தகால நோய்ப் பரவல்கள் எச்சரிக்கைப் பாடங்களாக உள்ளன.

சூழலியல் ஆபத்துகள்: தீவின் வனவிலங்குகளுக்கு என்ன நேரும்?

பூனைத் தீவுத் திட்டத்தின் மிகச் சர்ச்சைக்குரிய அம்சம், உள்ளூர் சூழலியலில் அது ஏற்படுத்தக்கூடிய தாக்கமாக இருக்கலாம். ஆயிரம் தீவுகளில் அழிவின் விளிம்பிலுள்ள இனங்கள், முக்கியமான பாதுகாப்புப் பகுதிகள் உள்ளிட்ட பல்வகை வனவிலங்குகள் வாழ்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, லெசர் திடுங் தீவில் கடல் ஆமைகள் முட்டையிட்டு குஞ்சு பொரிக்கும் இடமும், சதுப்புநில விதைப் பரப்பும் உள்ளது. இயற்கையாகவே வேட்டையாடும் குணம்கொண்ட பூனைகளை அதிக எண்ணிக்கையில் அறிமுகப்படுத்துவது, உள்ளூர் பறவைகள், ஊர்வன, சிறிய பாலூட்டிகளுக்கு அச்சுறுத்தலாகலாம்.

ஜகார்த்தா விலங்கு உதவி வலையமைப்பின் நிறுவனர் ஃபெம்கே டென் ஹாஸ் குறிப்பாகக் கவலை தெரிவிக்கிறார்:

பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய பல உயிரினங்கள் ஆயிரம் தீவுகளில் வாழ்கின்றன. நகர அரசு நூற்றுக்கணக்கான பூனைகளைச் சிறிய தீவில் கொண்டுவந்து விட விரும்பினால், அவை அங்குள்ள வனவிலங்குகளைப் பிடிக்காதா?

தீவுக்கூட்டத்தில் மக்கள் வசிக்காத தீவுகளில் பூனைகள் கைவிடப்பட்டு, காட்டுப் பூனைகளாக மாறி, உள்ளூர் விலங்கினங்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்பதாக ஏற்கெனவே தகவல்கள் உள்ளன. இந்தப் பூனைகள் பெரும்பாலும் பசி, நோய், பிற விலங்குகளுடனான மோதல் ஆகியவற்றால் துன்புறுகின்றன. இதனால் மேலும் பூனைகளை இடமாற்றுவதன் நெறிமுறை மற்றும் நிலைத்தன்மை குறித்த கேள்விகள் எழுகின்றன.

நகர மன்ற உறுப்பினர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு நிலவுகிறது. அயல் இன வேட்டையாடும் விலங்குகளை அறிமுகப்படுத்துவதைத் தீவின் பாதுகாப்பு நிலை தடுக்க வேண்டும் என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். திட்டத்தைப் பொறுப்புடன் நிர்வகித்தால் சுற்றுலா மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு வாய்ப்புள்ளதாக மற்றவர்கள் கருதுகின்றனர்.

ஜப்பானிடமிருந்து படிப்பினைகள்: பூனைத் தீவுகள் நிலைத்திருக்குமா?

ஜகார்த்தாவின் திட்டத்துக்கு ஜப்பானின் பூனைத் தீவுகளே ஊக்கமளித்துள்ளன. ஆனால், இந்த எடுத்துக்காட்டுகளை அப்படியே இங்கு பொருத்த முடியாது என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். ஜப்பானில், ஆஷிமா, தஷிரோஜிமா போன்ற தீவுகளில் பூனைகளின் எண்ணிக்கை தலைமுறை தலைமுறையாக மெதுவாக வளர்ந்தது. அங்குள்ள குடியிருப்பாளர்கள் உணவும் பராமரிப்பும் வழங்கி, அவற்றுக்கு ஆதரவளித்தனர். இந்தத் தீவுகளில் பூனைகளின் எண்ணிக்கை ஒப்பீட்டளவில் குறைவு. ஆஷிமாவில் உச்சகட்டமாக சுமார் 210 பூனைகள் இருந்தன. இனப்பெருக்கக் குறைபாடுகள் மற்றும் வளப்பற்றாக்குறை காரணமாக அவற்றின் எண்ணிக்கை முதிர்ந்து குறைந்து வருவதாக அண்மைய தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

இந்தோனேசியப் பல்கலைக்கழகத்தின் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் விரிவுரையாளர் மஹாவான் கருணியாசா, ஜப்பானின் பூனைத் தீவுகள் பெருமளவிலான இடமாற்றத்தால் உருவானவை அல்ல; மாறாக, சமூகங்கள் இயல்பாக வளர்த்தெடுத்தவை எனக் குறிப்பிடுகிறார். ஒரே நேரத்தில் 1,000 பூனைகளை இடமாற்றும் ஜகார்த்தாவின் திட்டம் முன்னுதாரணமற்றது என்றும், பல சவால்கள் நிறைந்தது என்றும் அவர் எச்சரிக்கிறார். இத்திட்டம் நிலைத்திருக்க, தொடர்ந்து நிதியளிப்பு, நிர்வாகம், செயல்பாட்டுச் செலவுகளை ஈடுகட்டப் போதுமான பார்வையாளர்கள் வருகை ஆகியவை அவசியம்.

“ஆக, ஜப்பானில்கூட பூனைத் தீவுகள் நிலையானவை அல்ல,” என்று மஹாவான் கூறினார். ஜகார்த்தாவின் கருத்தடைத் திட்டங்களை விரிவுபடுத்தவும், ஏற்கெனவே உள்ள விலங்குகள் காப்பகங்களுக்கு ஆதரவளிக்கவும் வளங்களைப் பயன்படுத்துவது சிறந்ததாக இருக்கலாம் என்றும் அவர் பரிந்துரைத்தார்.

சமூகத்தின் எதிர்வினைகள்: நம்பிக்கை, ஐயம், உள்ளூர் கவலைகள்

முன்மொழியப்பட்ட பூனைத் தீவு, ஜகார்த்தா குடியிருப்பாளர்கள் மற்றும் ஆயிரம் தீவுகளில் வசிப்பவர்களிடையே கலவையான எதிர்வினைகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சிலர் இதைச் சுற்றுலா மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்பாகக் காண்கின்றனர். மற்றவர்கள் தொல்லை, வளங்களுக்கான போட்டி, சூழலியல் பாதிப்பு ஆகியவை ஏற்படக்கூடும் எனக் கவலைப்படுகின்றனர்.

கிரேட்டர் திடுங் தீவின் குடியிருப்பாளரான முக்தி, மாறுபட்ட கருத்துகளைப் பிரதிபலிக்கிறார்:

மேலும் சுற்றுலாப் பயணிகள் வருவதையும் புதிய பொருளாதார வாய்ப்புகள் உருவாவதையும் காணலாம் என்பதால் சில குடியிருப்பாளர்கள் இந்தத் திட்டத்தை ஆதரித்தனர். ஆனால், பூனைகள் நம் தீவுக்குள் புகுந்து, நம் உணவைத் திருடி, நாம் பிடிக்கும் மீன்களைத் தின்று, சமூகத்துக்குத் தொல்லையாக மாறுமா என்று சிலர் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

ஜகார்த்தாவின் பூனை விரும்பிகளிடையேயும் இதேபோல் கருத்துகள் பிரிந்துள்ளன. நகரத் தெருக்களின் ஆபத்துகளிலிருந்து விலகி, தீவில் பூனைகள் சிறப்பாகப் பராமரிக்கப்படும் எனச் சிலர் நம்புகின்றனர். மற்றவர்கள், அந்த நிதியை விலங்குகள் காப்பகங்களுக்கு ஆதரவளிக்கவோ நகரில் கருத்தடை முயற்சிகளை விரிவுபடுத்தவோ பயன்படுத்துவது சிறந்ததா எனக் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

செயல்படுத்துவதில் உள்ள சவால்கள்: ஏற்பாடுகள், நிதி, நிலைத்தன்மை

பூனைத் தீவு என்ற கனவை நனவாக்குவது சிக்கலான ஏற்பாடுகளை உள்ளடக்கியது. இடமாற்றத்துக்கு முன் தெருப் பூனைகளைப் பிடித்து, தடுப்பூசி செலுத்தி, கருத்தடை செய்யப் பெரிய அளவிலான நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர். கட்டுப்பாடற்ற இனப்பெருக்கத்தையும் நோய்ப் பரவலையும் தடுக்க, ஆரோக்கியமான, கருத்தடை செய்யப்பட்ட பூனைகள் மட்டுமே தீவுக்கு மாற்றப்படும். பராமரிப்பாளர்கள், கால்நடை மருத்துவப் பணியாளர்கள், உணவு மற்றும் மருந்துகளின் வழக்கமான விநியோகம் உள்ளிட்டவற்றுடன் சரணாலயத்தைத் தொடர்ந்து நிர்வகிக்க வேண்டும்.

நிதி முக்கியக் கவலையாக உள்ளது. இத்திட்டத்தின் நீண்டகால வெற்றி, அரசின் தொடர்ச்சியான முதலீடு, அரசு சாரா நிறுவனங்களுடனான கூட்டாண்மை, தனியார் ஆதரவாளர்களின் பங்களிப்பு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது. சுற்றுலா மற்றும் கல்வித் திட்டங்கள் மூலம் வருவாய் ஈட்ட நகரம் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளது. ஆனால், புதுமையின் ஈர்ப்பு குறைந்துவிட்டால், செயல்பாட்டுச் செலவுகளை ஈடுகட்டும் அளவுக்குப் பார்வையாளர்கள் வராமல் போகலாம் என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

இந்தச் சவால்களை எதிர்கொள்ள, சுற்றுச்சூழல் நிபுணர்கள், விலங்கு நல அமைப்புகள், உள்ளூர் சமூகங்கள் ஆகியோருடன் அரசு ஆலோசித்து வருகிறது. விலங்கு நலன், சூழலியல் பாதுகாப்பு, சமூகத்தின் நலன்கள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே சமநிலை ஏற்படுத்தும் நிலையான செயல்பாட்டு மாதிரியை உருவாக்குவதே இலக்கு.

மாற்று மற்றும் துணைத் தீர்வுகள்

பூனைத் தீவைத் தனித்து நிற்கும் தீர்வாகக் கருதக் கூடாது எனப் பல நிபுணர்கள் வாதிடுகின்றனர். பெருமளவிலான கருத்தடை, பொதுக் கல்வி, ஏற்கெனவே உள்ள விலங்குகள் காப்பகங்களுக்கான ஆதரவு ஆகியவை தெருப் பூனைகளைச் சிறப்பாக நிர்வகிக்கும் எந்த உத்தியிலும் இன்றியமையாத கூறுகளாகும். கால்நடை மருத்துவர்கள், விலங்கு விரும்பிகள், அரசு ஆகியோர் இணைந்து வழக்கமான கருத்தடைத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவது முக்கியம் எனப் பேராசிரியர் ரோனி ராச்மான் நூர் வலியுறுத்துகிறார்.

பொறுப்பான செல்லப்பிராணி வளர்ப்பு குறித்த அணுகுமுறைகளை மாற்றவும், விரும்பப்படாத பூனைகளைக் கைவிடுவதைத் தடுக்கவும், காப்பகங்களிலிருந்து பூனைகளைத் தத்தெடுப்பதை ஊக்குவிக்கவும் பொதுவிழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகள் உதவும். எண்ணிக்கைக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் மனிதாபிமானமாகவும் பயனுள்ளதாகவும் சமூகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாகவும் இருப்பதை உறுதிசெய்வதில் சமூகப் பங்கேற்பு முக்கியமானது.

சுருக்கமாக

• ஜப்பானின் பூனைத் தீவுகளால் ஊக்கமடைந்து, ஜகார்த்தாவின் பூனைத் தீவுத் திட்டம் 1,000 வரையிலான தெருப் பூனைகளை ஆயிரம் தீவுகளில் உள்ள சரணாலயத்துக்கு இடமாற்றுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.
• நகரில் கடுமையாக அதிகரித்துள்ள தெருப் பூனைகளின் எண்ணிக்கையைச் சமாளிப்பதோடு, புதிய சுற்றுலாத் தலத்தையும் கல்வி மையத்தையும் உருவாக்க இத்திட்டம் முயல்கிறது.
• தீவு பூனைகளைக் கைவிடும் இடமாக மாறுவது, நோய்ப் பரவல்கள், உள்ளூர் வனவிலங்குகளுக்குச் சூழலியல் பாதிப்பு ஏற்படுவது உள்ளிட்ட ஆபத்துகள் குறித்து விலங்கு நல ஆர்வலர்களும் நிபுணர்களும் எச்சரிக்கின்றனர்.
• பூனைத் தீவுகள் எளிதில் நிலைத்திருக்காது; அவற்றுக்குத் தொடர்ச்சியான சமூக ஆதரவும் வளங்களும் தேவை என்பதையே ஜப்பானின் அனுபவம் காட்டுகிறது.
• நிதி, நிர்வாகம், தீவின் சூழலியலில் ஏற்படும் தாக்கம் குறித்த கவலைகளால் உள்ளூர் குடியிருப்பாளர்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் பிளவுபட்டுள்ளனர்.
• பெருமளவிலான கருத்தடை, பொதுக் கல்வி, விலங்குகள் காப்பகங்களுக்கான ஆதரவு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய விரிவான உத்தியின் ஒரு பகுதியாகவே பூனைத் தீவு அமைய வேண்டும் என நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர்.
• கவனமான திட்டமிடல், ஒத்துழைப்பு, விலங்கு நலன் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புக்கான உறுதிப்பாடு ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே இத்திட்டத்தின் வெற்றி அமையும்.