ஜப்பானின் சமமற்ற ஒப்பந்தப் புயல்: டிரம்பின் வர்த்தக ஒப்பந்தமும் அதன் தொலைநோக்கு விளைவுகளும்

ஜப்பானும் அமெரிக்காவும்: பழைய காயங்களைக் கிளறும் வர்த்தக ஒப்பந்தம்

ஜப்பானுக்கும் அமெரிக்காவுக்கும் இடையிலான வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகளின் அண்மைய சுற்று, டோக்கியோவில் அரசியல் புயலைக் கிளப்பியுள்ளது. ஒரு காலத்தில் கிழக்கு ஆசியாவுக்கும் மேற்கத்திய வல்லரசுகளுக்கும் இடையிலான உறவை வரையறுத்த “சமமற்ற ஒப்பந்தங்கள்” குறித்த நினைவுகளை இது மீண்டும் எழுப்பியுள்ளது. ஜப்பானிய வாகன ஏற்றுமதிகளுக்கான அமெரிக்க வரிகளைக் குறைப்பது தொடர்பான சர்ச்சைக்குரிய முடிவே இந்த விவகாரத்தின் மையமாக உள்ளது. ஜப்பானிய அதிகாரிகள் இதை வெற்றியாகக் கொண்டாடினாலும், அமெரிக்காவின் அதிகாரபூர்வ ஆவணங்களில் இது உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. இதன் விளைவுகள் ஜப்பானின் உள்நாட்டு அரசியலை மட்டும் உலுக்கவில்லை; அமெரிக்கா-ஜப்பான் கூட்டணியின் எதிர்காலத்தையும் உலகப் பொருளாதார ஒழுங்கையும் நிழலடையச் செய்துள்ளன.

சமமற்ற ஒப்பந்தங்கள் குறித்த விவாதத்தைத் தூண்டியது எது?

ஜப்பானிய வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தையாளர் அகசாவா ரியோசெய், ஒரு முக்கிய வாக்குறுதியை டிரம்ப் நிர்வாகம் உறுதிப்படுத்தத் தவறியதைத் தொடர்ந்து அவசரப் பேச்சுவார்த்தைக்காக வாஷிங்டனுக்குத் திரும்பினார். ஜப்பானிய கார்களுக்கான அமெரிக்க இறக்குமதி வரியை 27.5%-லிருந்து 15%-ஆகக் குறைப்பதே அந்த வாக்குறுதி. பிரதமர் ஷிகெரு இஷிபா இதை முக்கிய வெற்றியாகப் பெருமிதத்துடன் கூறியிருந்தார். ஆனால், எழுத்துப்பூர்வ ஒப்பந்தம் இல்லாததால் ஜப்பானுக்கு வாய்மொழி உத்தரவாதங்கள் மட்டுமே கிடைத்தன. இந்தத் தெளிவின்மை விரைவிலேயே இஷிபாவுக்கு அரசியல் நெருக்கடியாக மாறியது. நாடாளுமன்றத்தில் (ஜப்பானின் பாராளுமன்றம்) அவர் கடுமையான கேள்விகளை எதிர்கொண்டார்; வரிகள் உண்மையில் குறைக்கப்படாவிட்டால் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்படும் என்ற எச்சரிக்கைகளும் எழுந்தன.

இந்தச் சர்ச்சை, ஜப்பானிய அரசியல் உரையாடலில் “சமமற்ற ஒப்பந்தம்” என்ற சொல்லை மீண்டும் முன்னிறுத்தியுள்ளது. 19ஆம் நூற்றாண்டில், பல நேரங்களில் படைபலத்தைப் பயன்படுத்தும் அச்சுறுத்தலின் கீழ், மேற்கத்திய வல்லரசுகள் கிழக்காசிய நாடுகள் மீது திணித்த ஒப்பந்தங்களுடன் வரலாற்றுரீதியாகத் தொடர்புடைய சொல் இது. இன்று, டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் உத்திகள் அந்த அவமானகரமான ஒப்பந்தங்களை நினைவூட்டுவதாகக் கருதும் ஜப்பானிய உயரடுக்கினரிடையே நிலவும் அதிகாரமின்மை மற்றும் விரக்தி உணர்வை இது வெளிப்படுத்துகிறது.

வரலாற்றின் எதிரொலிகள்: சமமற்ற ஒப்பந்தங்கள் என்றால் என்ன?

“சமமற்ற ஒப்பந்தங்கள்” என்பது 19ஆம் நூற்றாண்டிலும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் ஆசிய நாடுகளான கிங் சீனா, தொக்குகாவா ஜப்பான், ஜோசான் கொரியா ஆகியவற்றுக்கும் மேற்கத்திய வல்லரசுகளுக்கும் இடையே கையெழுத்தான ஒப்பந்தங்களின் தொடரைக் குறிக்கிறது. இவை பொதுவாக ராணுவத் தோல்விக்குப் பிறகு அல்லது அச்சுறுத்தலின் கீழ் கையெழுத்திடப்பட்டன. அவற்றின் கடமைகள் கிட்டத்தட்ட அனைத்தும் ஆசியத் தரப்பின் மீதே சுமத்தப்பட்டன. நிலப்பரப்பை ஒப்படைத்தல், இழப்பீடு வழங்குதல், துறைமுகங்களைத் திறத்தல், சுங்கவரி மீதான கட்டுப்பாட்டை விட்டுக்கொடுத்தல், வெளிநாட்டவர்களுக்கு நாட்டின் சட்ட அதிகார வரம்பிலிருந்து விலக்கு அளித்தல் ஆகியவை அவற்றின் நிபந்தனைகளில் அடங்கும். ஜப்பானில், 1854ஆம் ஆண்டின் கனகவா ஒப்பந்தமும் 1858ஆம் ஆண்டின் ஹாரிஸ் ஒப்பந்தமும் இந்தக் காலகட்டத்தின் தொடக்கத்தைக் குறித்தன. அவை ஜப்பானைச் சந்தைகளைத் திறக்கவும் இறையாண்மையைக் கட்டுப்படுத்தவும் கட்டாயப்படுத்தின.

ஜப்பானைப் பொறுத்தவரை, இந்த ஒப்பந்தங்களின் நினைவு தேசிய உணர்வில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளது. “சமமற்ற ஒப்பந்தம்” என்ற சொற்றொடர் இழந்த இறையாண்மை மற்றும் தேசிய அவமானத்தின் வலுவான அடையாளமாகும். டிரம்பின் வர்த்தக ஒப்பந்தச் சூழலில் இந்தச் சொல் மீண்டும் எழுந்திருப்பது, உலகில் ஜப்பானின் நிலை மற்றும் அமெரிக்காவுடனான அதன் உறவு குறித்த ஆழ்ந்த கவலையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

டிரம்பின் வர்த்தக ஒப்பந்தத்துக்குள்: பணயம் என்ன?

டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் வர்த்தக அணுகுமுறை, “பரஸ்பர வரிகள்” என்ற கொள்கையால் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. வர்த்தகக் கூட்டாளிகள் மீது அதிக வரிகளை விதிப்பதும், அதைவிட உயர்ந்த வரிகளை விதிப்போம் என்ற அச்சுறுத்தலைப் பேரம்பேசுவதற்கான அழுத்தமாகப் பயன்படுத்துவதும் இதில் அடங்கும். ஜப்பான் விவகாரத்தில், வாகன ஏற்றுமதிகளுக்கு ஆரம்பத்தில் 27.5% வரி விதிப்பதாக அமெரிக்கா அச்சுறுத்தியது. பின்னர் அதை 15%-ஆகக் குறைக்க முன்வந்தது. ஆனால், அமெரிக்காவில் அதிக முதலீடு செய்வதும் அமெரிக்க வேளாண் பொருட்களை அதிகமாக வாங்குவதும் உள்ளிட்ட குறிப்பிடத்தக்க சலுகைகளை ஜப்பான் வழங்கினால் மட்டுமே இந்தக் குறைப்பு சாத்தியம் என நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது.

பிரதமர் இஷிபாவின் அரசாங்கம் தொடக்கத்தில் இந்த ஒப்பந்தத்தைக் கொண்டாடியது. இது ஜப்பானின் முக்கியமான வாகனத் துறையைப் பாதுகாப்பதுடன், பல மாத நிச்சயமற்ற நிலைக்குப் பிறகு நிலைத்தன்மையையும் கொண்டுவரும் என்று கூறியது. எனினும், அமெரிக்காவிடமிருந்து எழுத்துப்பூர்வ உறுதிப்பாடு இல்லாதது விரைவிலேயே அரசியல் பலவீனமாக மாறியது. வாஷிங்டனின் எழுத்துப்பூர்வமற்ற வாக்குறுதிகளை நம்புவது ஆபத்தானது என்றும், கடந்த காலத்தில் சமமற்ற ஒப்பந்தங்களின் கீழ் ஜப்பான் அடிமைப்படுத்தப்பட்டதை நினைவூட்டுவதாகவும் எச்சரித்து, அந்நாட்டின் எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் இந்த விவகாரத்தை முன்வைத்துள்ளனர்.

ஜப்பானுக்கும் அதற்கு அப்பாலும் ஏற்படும் பொருளாதார விளைவுகள்

ஜப்பான் உலகின் நான்காவது பெரிய பொருளாதாரமாகவும், வாகனங்கள், மின்னணுப் பொருட்கள், இயந்திரங்கள் ஆகியவற்றின் முக்கிய ஏற்றுமதியாளராகவும் உள்ளது. அதன் மிகப்பெரிய ஏற்றுமதிச் சந்தை அமெரிக்கா. பிபிசி தெரிவிப்பதன்படி, புதிய ஒப்பந்தம் நடைமுறைக்கு வந்தால், சீனா போன்ற போட்டியாளர்களின் கார்களைவிட ஜப்பானிய கார்கள் அமெரிக்காவில் குறைந்த விலையில் கிடைக்கும். இதனால் டொயோட்டா, ஹோண்டா, நிசான் போன்ற ஜப்பானிய வாகனப் பெருநிறுவனங்களுக்கு ஊக்கம் கிடைக்கலாம். இதற்குப் பதிலாக, மருந்துத் துறை, குறைக்கடத்திகள் போன்ற துறைகளில் வலுவான விநியோகச் சங்கிலிகளை உருவாக்க அமெரிக்காவில் 550 பில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்ய ஜப்பான் முன்மொழிந்துள்ளது.

எனினும், இந்த ஒப்பந்தத்துக்கு விமர்சகர்களும் உள்ளனர். ஜப்பானுக்கு விதிக்கப்படும் 15% வரியுடன் ஒப்பிடும்போது, கனடா மற்றும் மெக்சிகோவில் உள்ள தங்கள் ஆலைகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் வாகனங்களுக்கு அதிக வரி விதிக்கப்படும் என அமெரிக்க வாகன உற்பத்தியாளர்கள் கவலை தெரிவித்துள்ளனர். இதற்கிடையே, அமெரிக்க வேளாண் பொருட்களின் இறக்குமதி அதிகரிப்பதால் போட்டி அதிகரிக்கும் என்று ஜப்பானிய விவசாயிகள் கவலைப்படுகின்றனர். ஒப்பந்தத்தைச் சுற்றியுள்ள நிச்சயமற்ற நிலை நிதிச் சந்தைகளையும் பதற்றமடையச் செய்துள்ளது; உலக வர்த்தக விதிகளின் நிலைத்தன்மை குறித்த கேள்விகளையும் எழுப்பியுள்ளது.

ஜப்பானில் அரசியல் விளைவுகள்: தேசியவாதமும் கூட்டணிகளை மறுபரிசீலனை செய்வதும்

வர்த்தக ஒப்பந்தம் குறித்த சர்ச்சை ஜப்பானில் உடனடி அரசியல் விளைவுகளை ஏற்படுத்தியுள்ளது. வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட வரிக் குறைப்புகள் நடைமுறைக்கு வராவிட்டால் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்படும் என்று எதிர்க்கட்சிகள் மிரட்டியுள்ள நிலையில், பிரதமர் இஷிபாவின் தலைமைத்துவம் விமர்சனத்துக்குள்ளாகியுள்ளது. இஷிபாவின் சொந்தக் கட்சியினர்கூட பேச்சுவார்த்தைகளை அவர் கையாண்ட விதத்தை விமர்சித்துள்ளனர். வாஷிங்டனுடன் ஜப்பான் எழுத்துப்பூர்வமற்ற ஒப்பந்தங்களை ஏற்கக் கூடாது என்று அவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

இந்த விவாதம் தேசியவாத உணர்வுகளுக்கும் வலுசேர்த்துள்ளது. அமெரிக்காவுடனான ஜப்பானின் பாதுகாப்புக் கூட்டணியை மறுபரிசீலனை செய்வது, தனியான அணு ஆயுதத் தடுப்புத் திறனை உருவாக்குவதற்கான சாத்தியத்தை ஆராய்வது உள்ளிட்ட, மேலும் சுதந்திரமான வெளியுறவுக் கொள்கைக்கு சில அரசியல்வாதிகள் அழைப்பு விடுத்துள்ளனர். குடியேற்ற எதிர்ப்பு மற்றும் அமெரிக்க எதிர்ப்பு பேச்சுகளை இணைக்கும் சன்செய்டோ கட்சியின் வளர்ச்சி, ஜப்பானின் பிரதான அரசியலில் ஏற்பட்டுவரும் மாற்றத்தைக் காட்டுகிறது. அதிரடியான மாற்றங்கள் குறித்து பொதுமக்கள் எச்சரிக்கையுடன் இருக்கக்கூடும் என்றாலும், “சமமற்ற ஒப்பந்தம்” என்ற பேச்சு பிரதான அரசியல் உரையாடலில் இடம்பிடிப்பது, அமெரிக்கா-ஜப்பான் கூட்டணியின் அடித்தளங்களை ஜப்பானிய உயரடுக்கினர் மறுபரிசீலனை செய்வதைக் காட்டுகிறது.

பாதுகாப்புப் பதற்றங்கள்: அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகும் கூட்டணி

வர்த்தக மோதல் பாதுகாப்பு விவகாரங்களுக்கும் பரவியுள்ளது. அமெரிக்கா ஜப்பானைப் பாதுகாக்க வேண்டிய கடமை இந்த ஒப்பந்தத்தில் உள்ளது; ஆனால் அதற்கு இணையான உத்தரவாதங்கள் இல்லை என்று வாதிட்டு, அதிபர் டிரம்ப் அமெரிக்கா-ஜப்பான் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தைப் பகிரங்கமாக விமர்சித்துள்ளார். குறிப்பாக, அமெரிக்கா தனது மூலோபாயக் கவனத்தை சீனாவுக்கும் பசிபிக் பிராந்தியத்துக்கும் மாற்றிவரும் நிலையில், அமெரிக்க ஆதரவு நம்பகமானதா என்ற ஜப்பானின் கவலைகள் இதனால் மேலும் அதிகரித்துள்ளன. ஜப்பான் பாதுகாப்புச் செலவுகளை உயர்த்தி, கூட்டு தற்காப்புக்கு அனுமதித்திருந்தாலும், டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் பரிவர்த்தனை சார்ந்த அணுகுமுறை கூட்டணி மீதான நம்பிக்கையைப் பலவீனப்படுத்தியுள்ளது.

அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப், “ஜப்பானுடன் எங்களுக்கு மிகச்சிறந்த உறவு உள்ளது. ஆனால், ஜப்பானுடனான ஒரு சுவாரஸ்யமான ஒப்பந்தத்தின்படி, நாம் அவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; அவர்கள் நம்மைப் பாதுகாக்க வேண்டியதில்லை” என்று கூறினார்.

இந்தக் கருத்து சில ஜப்பானிய அரசியல்வாதிகளிடையே ஆதரவைப் பெற்றுள்ளது. ஜப்பான் தனது பாதுகாப்புக்கான அதிகப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு, அமெரிக்காவைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

உலகளாவிய விளைவுகள்: பொருளாதார நிர்ப்பந்தத்தின் புதிய சகாப்தமா?

அமெரிக்கா-ஜப்பான் வர்த்தக மோதல் தனிப்பட்ட நிகழ்வு அல்ல. ஐரோப்பிய ஒன்றியம் முதல் தென்கிழக்கு ஆசியா வரை உலகெங்கிலும் உள்ள நாடுகளை, டிரம்ப் நிர்வாகம் வரிகளைப் பேரம்பேசுவதற்கான அழுத்தமாகப் பயன்படுத்துவது பாதித்துள்ளது. ஒவ்வொரு விவகாரத்திலும், அமெரிக்கா அதிக வரிகளை விதிப்பதாக அச்சுறுத்திவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக குறிப்பிடத்தக்க சலுகைகளைப் பெற்று, குறைந்த வரி விகிதங்களை வழங்கியுள்ளது. இந்த அணுகுமுறை புதிய வகையான பொருளாதாரக் காலனித்துவத்துக்கு ஒப்பானது என்றும், கூட்டாளிகளின் இழப்பில் அமெரிக்காவுக்குப் பயனளிக்கும் ஒருதலைப்பட்ச ஒப்பந்தங்களைத் திணிக்கிறது என்றும் விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

எடுத்துக்காட்டாக, வியட்நாம், இந்தோனேசியா, பிலிப்பைன்ஸ் போன்ற தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள், அமெரிக்க ஏற்றுமதிகளுக்கு பூஜ்ஜிய வரியுடன் முழுச் சந்தை அணுகலை வழங்கும் ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட அழுத்தம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அதேவேளையில், அவற்றின் சொந்தப் பொருட்களுக்கு அதிக வரிகளை ஏற்கவும் அவை நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டுள்ளன. இதனால் பிராந்திய ஒற்றுமை பலவீனமடைந்து, சர்வதேச வர்த்தகத்தில் நியாயம் என்ற கொள்கையும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

19ஆம் நூற்றாண்டுக் காலனித்துவத்துடனான ஒப்பீடுகள்

டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் உத்திகளுக்கும், 19ஆம் நூற்றாண்டின் “துப்பாக்கிப் படகுத் தூதரகம்” என்ற அணுகுமுறைக்கும் இடையே நேரடித் தொடர்புகள் இருப்பதாக ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர். அக்காலத்தில், ஆசிய நாடுகளைச் சமமற்ற ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திடச் செய்ய மேற்கத்திய வல்லரசுகள் ராணுவ மற்றும் பொருளாதார அழுத்தங்களைப் பயன்படுத்தின. இன்று கடற்படை வலிமைக்குப் பதிலாகப் பொருளாதார வலிமை வந்துள்ளது. ஆனால் விளைவு ஒன்றுதான்: அமெரிக்காவுடன் தாழ்நிலைப் பொருளாதார உறவுகளை ஏற்க நாடுகள் கட்டாயப்படுத்தப்படுகின்றன.

திங்க்சைனாவில் வெளியான ஒரு கருத்துரையில், “இன்றைய அமெரிக்காவின் பரஸ்பர வரிக் கொள்கையை, 21ஆம் நூற்றாண்டின் சமமற்ற ஒப்பந்த வடிவமாகக் கருதலாம். தொழில்நுட்ப ரீதியில் இருதரப்பு ஒப்பந்தங்கள் பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் எட்டப்பட்டாலும், நடைமுறையில், தனது பரந்த பொருளாதார வலிமையையும் சந்தை அணுகலையும் பயன்படுத்தி, சாதகமற்ற நிபந்தனைகளை ஏற்க மற்ற நாடுகளுக்கு அமெரிக்கா அழுத்தம் கொடுக்கிறது” என்று வாதிடப்பட்டது.

இந்த அணுகுமுறை உலகப் பொருளாதார ஒழுங்கின் நீண்டகால விளைவுகள் குறித்தும், சர்வதேச வர்த்தகத்தில் அமெரிக்காவின் நம்பகத்தன்மை குறித்தும் கவலைகளை எழுப்பியுள்ளது. உலக வர்த்தக அமைப்பின் பாகுபாடின்மை மற்றும் மிகவும் சாதகமான தேசத்துக்கு வழங்கப்படும் முன்னுரிமை ஆகிய கொள்கைகள் பலவீனப்படுத்தப்படுகின்றன; பலதரப்பு அமைப்புகள் மீதான நம்பிக்கையும் அரிக்கப்பட்டு வருகிறது.

ஜப்பானின் தெரிவுகள்: வெளியுறவுக் கொள்கையையும் பொருளாதார உத்தியையும் மறுபரிசீலனை செய்தல்

வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகள் நீண்டுகொண்டிருக்கும் நிலையில், ஜப்பான் தனது எதிர்காலம் குறித்து கடினமான தெரிவுகளை எதிர்கொள்கிறது. முதன்மைக் கூட்டாளியாகவும் பொருளாதாரப் பங்காளியாகவும் அமெரிக்காவைச் சார்ந்திருப்பதைத் தொடர வேண்டுமா, அல்லது அதிகத் தன்னாட்சியை நாடி தனது உறவுகளைப் பல்வகைப்படுத்த வேண்டுமா? ஐரோப்பாவுடனும் பிற ஆசிய நாடுகளுடனும் நெருக்கமான உறவுகளை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று சில ஜப்பானியத் தலைவர்கள் அழைப்பு விடுத்துள்ளனர். மற்றவர்கள் வர்த்தகம் மற்றும் பாதுகாப்பு விவகாரங்களில் மேலும் உறுதியான நிலைப்பாட்டை ஆதரிக்கின்றனர்.

பசிபிக் கடந்த விரிவான மற்றும் முற்போக்கான ஒப்பந்தம் (CPTPP), பிராந்திய விரிவான பொருளாதாரக் கூட்டாண்மை (RCEP) உள்ளிட்ட முக்கிய பிராந்திய வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் ஜப்பான் ஏற்கெனவே உறுப்பினராக உள்ளது. இந்தக் கட்டமைப்புகள் அமெரிக்காவுடனான இருதரப்பு ஒப்பந்தங்களுக்கு மாற்று வழிகளை வழங்குவதுடன், அமெரிக்க அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகும் பாதிப்பைக் குறைக்கவும் ஜப்பானுக்கு உதவக்கூடும். எனினும், குறிப்பாக வாகன மற்றும் மின்னணுத் துறைகளில் ஜப்பானிய ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு அமெரிக்கச் சந்தை இன்றியமையாததாகவே உள்ளது.

நிபுணர்களின் பார்வை: அடுத்து என்ன?

டிரம்பின் வர்த்தக ஒப்பந்தத்தின் நீண்டகால விளைவுகள் குறித்து நிபுணர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு நிலவுகிறது. இந்த ஒப்பந்தம் நடைமுறைக்கு வந்தால், உலகச் சந்தைகளில் நிலைத்தன்மையையும் உறுதிப்பாட்டையும் ஏற்படுத்தி, நிறுவனங்கள் திட்டமிடவும் முதலீடு செய்யவும் உதவும் என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். இந்த ஒப்பந்தம் அடிப்படையிலேயே சமநிலையற்றது என்றும், எதிர்கால வர்த்தகப் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு ஆபத்தான முன்னுதாரணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்றும் மற்றவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

ஹட்சன் நிறுவனத்தின் மூத்த ஆய்வாளரான ரைலி வால்டர்ஸ், “அமெரிக்கா-ஜப்பான் பேச்சுவார்த்தைகள் ஓர் ஆர்வமூட்டும் ஆய்வுக் களமாக இருக்கும். வர்த்தகம் மற்றும் பொருளாதார விவகாரங்களில் டிரம்ப் நிர்வாகத்துடன் எப்படிப் பேச்சுவார்த்தை நடத்துவது என்பதை மற்ற அரசாங்கங்கள் சில வகைகளில் இதிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளலாம். ஆனால், அமெரிக்காவுக்கும் ஜப்பானுக்கும் இடையிலான உறவு தனித்துவமானதும்கூட. அமெரிக்காவுக்கும் ஜப்பானுக்கும் இடையே நிலவும் அதே அளவிலான பொருளாதார, பாதுகாப்பு, அரசியல் உறவுகள் பெரும்பாலான நாடுகளுக்கு இல்லை” என்று எழுதினார்.

இதற்கிடையே, ஜப்பானில் “சமமற்ற ஒப்பந்தம்” என்ற சொற்றொடர் பிரதான அரசியல் உரையாடலில் இடம்பெறுவது, அமெரிக்க ஆதரவைத் தொடர்ந்து கிடைக்கும் ஒன்றாக அந்நாட்டின் உயரடுக்கினர் இனி கருதவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. டிரம்ப் நிர்வாகத்தின் பரிவர்த்தனை சார்ந்த அணுகுமுறை, ஜப்பானைத் தனது வெளியுறவுக் கொள்கைத் தெரிவுகளை மறுபரிசீலனை செய்யவும், மேலும் நிச்சயமற்ற எதிர்காலத்துக்குத் தயாராகவும் நிர்ப்பந்தித்துள்ளது.

சுருக்கமாக

• அமெரிக்கா-ஜப்பான் வர்த்தக ஒப்பந்தம் டோக்கியோவில் அரசியல் நெருக்கடியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. 19ஆம் நூற்றாண்டில் மேற்கத்திய வல்லரசுகள் திணித்த “சமமற்ற ஒப்பந்தங்கள்” குறித்த நினைவுகளையும் மீண்டும் எழுப்பியுள்ளது.
• வாகன வரிகளைக் குறைப்பதாக அமெரிக்கா எழுத்துப்பூர்வமாக உறுதியளிக்காததைத் தொடர்ந்து, ஜப்பானிய அரசாங்கம் உள்நாட்டில் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கிறது. எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொண்டுவரப்போவதாக எச்சரித்துள்ளனர்.
• இந்தச் சர்ச்சை தேசியவாத உணர்வுகளையும், அமெரிக்கா-ஜப்பான் பாதுகாப்புக் கூட்டணியை மறுபரிசீலனை செய்வது உள்ளிட்ட, மேலும் சுதந்திரமான ஜப்பானிய வெளியுறவுக் கொள்கைக்கான அழைப்புகளையும் வலுப்படுத்தியுள்ளது.
• வரிகளைப் பேரம்பேசுவதற்கான அழுத்தமாக டிரம்ப் நிர்வாகம் பயன்படுத்துவதை, பலதரப்பு வர்த்தக விதிகளையும் உலகளாவிய நம்பிக்கையையும் பலவீனப்படுத்தும் புதிய வகையான பொருளாதாரக் காலனித்துவமாக விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர்.
• கூட்டணியின் எதிர்காலம் குறித்த நிச்சயமின்மை அதிகரித்துவரும் நிலையில், அமெரிக்காவைத் தொடர்ந்து சார்ந்திருப்பதா அல்லது தனது பொருளாதார மற்றும் தூதரக உறவுகளைப் பல்வகைப்படுத்துவதா என்பதை ஜப்பான் இப்போது தீர்மானிக்க வேண்டும்.