ஜப்பான் சுருங்கும் வேளையிலும் வளர்ந்து வரும் டோக்கியோ: பிறப்புகள் குறையும் காலத்தில் பிராந்தியங்கள் செழிக்க முடியுமா?

ஜப்பானின் பெரும்பகுதி சுருங்கும் வேளையிலும் டோக்கியோ தொடர்ந்து வளர்கிறது

பிறப்புகள் வரலாறு காணாத அளவில் சரியும் நிலையை ஜப்பான் எதிர்கொண்டுள்ள அதே வேளையில், நாடு முழுவதிலிருந்தும் மக்களையும் வேலைவாய்ப்புகளையும் முதலீட்டையும் டோக்கியோ தொடர்ந்து ஈர்த்து வருகிறது. இந்தக் குவிப்பு விரிவானது. டோக்கியோ, கனகாவா, சைட்டாமா, சிபா ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய டோக்கியோ பெருநகரப் பகுதியில், இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் ஜப்பான் மக்கள்தொகையில் சுமார் 13 சதவீதம் பேர் வசித்தனர். 1970-ஆம் ஆண்டில் அது 23 சதவீதமாக உயர்ந்தது. இன்று அது சுமார் 30 சதவீதம், அதாவது கிட்டத்தட்ட மூவரில் ஒருவர். சமீபத்திய ஆண்டு மதிப்பீடுகளில் மக்கள்தொகை வளர்ச்சியைப் பதிவு செய்த ஒரே மாகாணம் டோக்கியோதான்; ஆண்டுக்கு ஆண்டு சுமார் 0.34 சதவீதம் உயர்ந்தது. இதற்கிடையில் பல கிராமப்புற மாகாணங்களின் மக்கள்தொகை குறைந்தது.

அதே நேரத்தில், தேசிய அளவிலான மக்கள்தொகைச் சவால்கள் தீவிரமடைந்து வருகின்றன. ஜப்பானின் மக்கள்தொகை 2008-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 12.8 கோடியாக உச்சத்தை எட்டி, 2022-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 12.5 கோடியாகக் குறைந்தது. 2050-களின் நடுப்பகுதியில் அது 10 கோடிக்கும் கீழ் சரியும் என்றும், 2070-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 8.7 கோடியாகும் என்றும் மக்கள்தொகை ஆய்வு அமைப்புகள் கணிக்கின்றன. மக்கள்தொகையை நிலையாக வைத்திருக்கத் தேவையான அளவைவிடப் பிறப்பு விகிதம் தொடர்ந்து மிகவும் குறைவாக உள்ளது. முதியோரின் விகிதம் வேகமாக அதிகரிக்க, வேலை செய்யும் வயதினரின் எண்ணிக்கை சுருங்கி வருகிறது. சரிவு மிகத் தீவிரமாக இருக்கும் தலைநகர் பிராந்தியத்துக்கு வெளியே உள்ள சமூகங்கள், வரி வருவாய் குறைந்து தொழிலாளர் பற்றாக்குறை பரவும்போது பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள், உள்ளூர் கலாசாரத்தை எப்படித் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்துவது என்று கேள்வி எழுப்புகின்றன.

இந்த விவாதம் மீண்டும் தேசிய அரசியலின் மையத்துக்கு வந்துள்ளது. புதிய நிர்வாகம் உள்ளூர் பொருளாதாரங்களுக்கும் நலவாழ்வுக்கும் கூடுதல் முக்கியத்துவம் அளிப்பதாக உறுதியளித்துள்ளது. இளைஞர்கள் தலைநகருக்குத் தொடர்ந்து வெளியேறுவது, ஏற்கெனவே குறைந்த பிறப்புகளாலும் வேகமான முதிர்வாலும் பாதிக்கப்பட்டுள்ள பிராந்தியங்களின் சரிவைத் தீவிரப்படுத்தும் என்று ஆளுநர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். டோக்கியோவுக்குள்ளும், ஜப்பானின் வளர்ச்சிக்கும் வரி வருவாய்க்கும் அதன் பொருளாதாரம் பெரும் பங்களிப்பு செய்கையில், தலைநகரை மிக விரைவாகக் குற்றவாளியாகச் சித்தரிப்பது குறித்து சில அதிகாரிகள் கவலைப்படுகின்றனர்.

ஜப்பான் டோக்கியோவை மையமாகக் கொண்டது எப்படி

போருக்குப் பிந்தைய வளர்ச்சி மாதிரி, பசிபிக் கடற்கரைப் பகுதியை மையமாகக் கொண்டு, டோக்கியோவையும் அதைச் சுற்றியுள்ள மாகாணங்களையும் வேகமாக வளரச் செய்தது. சாலைகள், ரயில்பாதைகள், துறைமுகங்கள், தொழிற்பூங்காக்கள் மூலம் பிராந்தியப் பொருளாதாரங்களை மேம்படுத்துவதற்கான விரிவான தேசியத் திட்டங்களை அரசு தொடர்ச்சியாகச் செயல்படுத்தியது. அந்த முதலீடுகள் நாட்டை நவீனமயமாக்கின. அதேவேளையில், பெருநிறுவனத் தலைமையகங்கள், முன்னணி பல்கலைக்கழகங்கள், அதிக ஊதிய வேலைகள் ஆகியவற்றுக்கான ஈடிணையற்ற ஈர்ப்பு மையமாகத் தலைநகர் பிராந்தியத்தையும் மாற்றின. மக்கள் அங்கு குவிந்ததால், தன்னைத்தானே வலுப்படுத்திக்கொள்ளும் சுழற்சி உருவானது; அதைத் தலைகீழாக மாற்றுவது கடினமாகியுள்ளது.

ஒரே மாதிரியான, மேலிருந்து கீழாகச் செயல்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறைகளும் பக்கவிளைவுகளை ஏற்படுத்தின. உள்ளாட்சிகள் ஒரே வளர்ச்சி மாதிரியைப் பின்பற்றுமாறு ஊக்குவிக்கப்பட்டன. இதனால், தனித்துவமான பலங்களை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக, பிராந்திய அடையாளம் பல நேரங்களில் நீர்த்துப்போனது. 2014-ஆம் ஆண்டிலிருந்து, உள்ளூரிலேயே உருவாகும் திட்டங்களுக்கு ஆதரவளிக்கப் பிராந்திய மறுமலர்ச்சி நிதியுதவிகளின் புதிய அலை முயன்றுள்ளது; தலைநகர் பிராந்தியத்துக்கு வெளியே நிறுவனங்கள் வேலைவாய்ப்புகளை மாற்ற ஊக்குவிக்க வரிச் சலுகைகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. இதன் முடிவுகள் கலவையாகவே உள்ளன. டோக்கியோவில் வீட்டு விலைகள் விண்ணைத் தொட்டுள்ளன; வாழ்க்கைச் செலவும் கல்விச் செலவும் தொடர்ந்து அதிகமாக உள்ளன. இருந்தாலும், வேலை மற்றும் வாய்ப்புகளுக்கான உறுதியான பாதையாகத் தலைநகர் பிராந்தியத்தையே பல இளைஞர்கள் இன்னும் பார்க்கின்றனர்.

மாற்றத்துக்குப் பின்னால் உள்ள எண்கள்

டோக்கியோ பெருநகரப் பகுதியில் இப்போது சுமார் 3.8 கோடி பேர் வசிக்கின்றனர்; இது ஜப்பான் மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட 30 சதவீதம். தேசிய உற்பத்தியிலும் அப்பகுதியின் பங்கு அளவுக்கு அதிகமானது. பெயரளவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP) அடிப்படையில் கணக்கிடும்போது, ஜப்பானின் மொத்த உற்பத்தியில் ஐந்தில் ஒரு பங்குக்கும் அதிகமாக டோக்கியோவின் பொருளாதாரம் மட்டும் வழங்குவதாக மதிப்பிடப்படுகிறது. பட்டியலிடப்பட்ட நிறுவனங்களின் தலைமையகங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை தலைநகரில் உள்ளன. இந்தக் குவிப்புகள், பெருநகரை நோக்கித் திறமையாளர்களைத் தொடர்ந்து ஈர்க்கும் தொழில் வாய்ப்புப் பாதைகள், புத்தாக்க வலையமைப்புகள், முதலீட்டு ஓட்டங்கள் ஆகியவற்றை வடிவமைக்கின்றன.

மக்கள்தொகைச் சரிவு நெருக்கடியைத் தீவிரப்படுத்துகிறது

ஜப்பானின் மக்கள்தொகை அமைப்பு வேகமாக மாறி வருகிறது. 2022-ஆம் ஆண்டில் பிறப்புகளின் எண்ணிக்கை 8 லட்சத்துக்குக் கீழ் சரிந்தது; வரும் பத்தாண்டுகளில் அது மேலும் குறையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 2020 முதல் 2070 வரை மக்கள்தொகை சுமார் 30 சதவீதம் சுருங்கக்கூடும் எனக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. 2022-ஆம் ஆண்டில் 65 வயதும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களும் மக்கள்தொகையில் சுமார் 29 சதவீதமாக இருந்தனர்; 2070-ஆம் ஆண்டில் அது 39 சதவீதத்தை நெருங்கக்கூடும். வேலை செய்யும் வயதினரின் விகிதம் 2000-ஆம் ஆண்டில் சுமார் 68 சதவீதமாக இருந்தது; இப்போது 60 சதவீதத்துக்கும் கீழே சரிந்துள்ளது, மேலும் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த மாற்றங்கள் சுகாதாரப் பராமரிப்பு, ஓய்வூதியம், கல்வி, உள்ளூர் சேவைகள் ஆகியவற்றுக்கு அழுத்தம் தருகின்றன. குறிப்பாக, தொலைவுகள் அதிகமாகவும் நிதி ஆதாரங்கள் குறைவாகவும் உள்ள பெரிய நகர்ப்புற மையங்களுக்கு வெளியே இந்த அழுத்தம் அதிகம்.

மற்றொரு கட்டமைப்பு மாற்றமும் நிகழும் என மக்கள்தொகை ஆய்வாளர்கள் கணிக்கின்றனர். சமீபத்திய ஆண்டுகளில் அதிகரித்துள்ள வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள், 2070-ஆம் ஆண்டில் மக்கள்தொகையில் பெரிய பங்கை வகிக்கக்கூடும். இந்த வளர்ச்சி சில தொழிலாளர் பற்றாக்குறைகளைச் சமாளிக்க உதவலாம்; ஆனால் நாடு முழுவதும் நிகழும் மக்கள்தொகைச் சரிவை ஈடுகட்டாது. அதிக நெகிழ்வுத்தன்மை கொண்ட குடியேற்றப் பாதைகள் குறித்து கொள்கை வகுப்பாளர்கள் விவாதிக்கின்றனர். அதேவேளையில் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்தவும், பெண்கள் மற்றும் முதியோரின் வேலைப்பங்கேற்பை அதிகரிக்கவும் முயல்கின்றனர். சவாலின் அளவு மிகப் பெரிதாக இருப்பதால், துணிச்சலான நடவடிக்கைகள்கூட காலத்துடன் போட்டியிடும் முயற்சியாகவே உள்ளன.

பிறப்புகள் ஏன் குறைந்தன; குடியேற்றம் ஏன் தலைநகருக்குச் சாதகமாக உள்ளது

பல காரணிகள் பிறப்பு விகிதத்தைக் குறைக்கின்றன. குழந்தைகளை வளர்ப்பதற்கான செலவு அதிகம்; குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களே இதனால் அதிகம் பாதிக்கப்படுகின்றன. நிரந்தரமற்ற வேலைகள் அதிகரித்ததால் வருமான இடைவெளிகள் விரிவடைந்து, குடும்பம் அமைப்பது கடினமாகியுள்ளது. வாழ்க்கைமுறைகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் மாறுவதால் திருமண விகிதங்கள் குறைந்துள்ளன. இளைஞர்கள் குழந்தை பெற முடிவெடுப்பதிலும், எங்கு வசிப்பதைத் தேர்வுசெய்வதிலும் வீடு, குழந்தைப் பராமரிப்பு, பணிச் சூழல் ஆகியவை தாக்கம் செலுத்துகின்றன.

உள்நாட்டு இடம்பெயர்வு முறைகளும் அழுத்தத்தை மேலும் அதிகரிக்கின்றன. டோக்கியோவின் பல்கலைக்கழகங்களும் வேலைச் சந்தையும் உயர்நிலைப் பள்ளி மற்றும் கல்லூரிப் படிப்பை முடித்தவர்களைத் தொடர்ந்து ஈர்க்கின்றன. முதலாளிகள், வாடிக்கையாளர்கள், முதலீட்டாளர்கள் எனப் பலருடன் தொடர்புகொள்ளும் செறிவான வலையமைப்புகளைத் தலைநகர் பிராந்தியம் வழங்குவதால் வாய்ப்புகள் பெருகுகின்றன. 2024-ஆம் ஆண்டில் சர்வதேசப் பயணிகள் வருகை சாதனை அளவை எட்டியதும், வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் அதிகரித்ததும் டோக்கியோவிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் செயல்பாடுகளைக் குவித்துள்ளன. இத்தகைய போக்குகள் ஒரு சுழற்சியை உருவாக்கக்கூடும்: தலைநகரில் சேவைகள், வேலைகள், வரி வருவாய் அதிகரிக்க, நகரங்களும் சிறு நகரங்களும் தங்களுக்குத் தேவையான மக்கள்தொகை வலுவை இழக்கின்றன.

பிரச்சினையா, தீர்வின் ஒரு பகுதியா டோக்கியோ?

டோக்கியோவை மட்டுமே குற்றம் சாட்டுவது பெரிய கண்ணோட்டத்தைத் தவறவிடுகிறது என நிபுணர்கள் வாதிடுகின்றனர். தலைநகர் பிராந்தியத்தின் செறிவான வலையமைப்புகளும் அளவும், அதை உலகளாவிய பொருளாதார இயந்திரமாக்குகின்றன. போட்டித்திறன் கொண்ட வேலைகளையும் சேவைகளையும் பிற இடங்களில் உருவாக்காமல், பெருநகரத்திலிருந்து ஒவ்வொரு கிராமப்புற மாகாணத்துக்கும் மக்களைத் திருப்பிவிடுவது நடைமுறைக்கு உகந்ததல்ல. நகர்ப்புறம் அல்லது கிராமப்புறம் என்ற வேறுபாடின்றி ஒவ்வொரு பிராந்தியத்திலும் வேலைவாய்ப்பு, வீடு, குழந்தைப் பராமரிப்பு, போக்குவரத்து வசதி, சமூக உறவுகள் ஆகியவற்றை மேம்படுத்தி, வாழ்க்கைத் திருப்தியை உயர்த்துவதில் விவாதத்தைக் கவனப்படுத்தலாம் என சில ஆய்வாளர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர்.

ரெய்தகு பல்கலைக்கழகத்தின் நகரத் திட்டமிடல் பேராசிரியர் தகேஷி சோ, தலைநகர் பிராந்தியத்தின் பலம் அதன் அளவில் மட்டுமல்ல, உற்பத்தித்திறனிலும் இருப்பதாக வாதிட்டுள்ளார். பெருநகரம் செயல்பட உதவும் அம்சங்களை அழிக்காமல், அதன் பலன்களை மேம்படுத்துவதே கொள்கையின் நோக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்கிறார் அவர்.

இந்தப் பகுதியின் விதிவிலக்கான உற்பத்தித்திறனை இது காட்டுகிறது. மக்கள்தொகையை கிராமப்புறப் பகுதிகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்க, தற்போதைய உற்பத்தித்திறன் நிலைகளைத் தக்கவைப்பது இன்றியமையாதது. ஆனால், அதை எவ்வாறு அடைவது என்பது இன்னும் தெளிவாகவில்லை.

அரசியல் பார்வையும் மாறி வருகிறது. பிரதமர் ஷிகெரு இஷிபா, பிராந்திய நலவாழ்வைத் தனது செயல் திட்டத்தில் சேர்த்து, உள்ளூர் பொருளாதாரங்களையும் வாழ்விடங்களையும் உருவாக்கப் புதிய வழிமுறைகளை அறிவித்துள்ளார். ஃபுகுஷிமா மாகாணத்தில் நடந்த தேர்தல் பரப்புரைக் கூட்டத்தில், இந்தப் பணியை தேசியத் தலைவர்கள் என்றல்லாமல், உள்ளூர் குடிமைத் தலைமை என்ற கண்ணோட்டத்தில் அவர் முன்வைத்தார்.

தலைநகரின் செல்வாக்கு மிக்கவர்கள்தான் நாட்டை மாற்றுகிறார்கள் என்பது ஒருபோதும் உண்மையல்ல. உள்ளூர் பிராந்தியங்களில் வாழும் மக்கள்தான், அன்றாடக் குடிமக்கள்தான் அதை மாற்றுகிறார்கள்.

பெருநகர முரண்பாடு

கிழக்கு ஆசியாவில் சுருங்கிவரும் நகரங்கள் குறித்த ஆய்வுகள், தேசிய மக்கள்தொகைச் சரிவும் ஒரே ஆதிக்கமிக்க நகர்ப்புறப் பிராந்தியத்தின் வளர்ச்சியும் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்தும் சுழற்சியைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. ஜப்பானில், டோக்கியோவை மையமாகக் கொண்ட ஒருமையக் குவிப்பே அந்தச் சுழற்சியாக உள்ளது. அதிகமான மக்களை இழந்ததும் சிறிய, தொலைதூர நகரங்கள் வழக்கமான நகர்ப்புற வளர்ச்சி வாழ்க்கைச் சுழற்சியிலிருந்து விலகிவிடலாம்; அதேவேளையில் மையப் பெருநகரம் வீட்டு வசதி, போக்குவரத்து, செலவுத்திறன் ஆகியவற்றின் வரம்புகளை எட்டுகிறது. பெருநகரத்தின் அளவு தொடர்ந்து பெருகும்போது, நிலைத்தன்மைக்கான புதிய செலவுகளும் அபாயங்களும் உருவாகும் முரண்பாட்டை ஆய்வாளர்கள் விவரிக்கின்றனர்.

பெரிய நகரங்கள் பிரச்சினைகள் மட்டுமல்ல, கருவிகளாகவும் இருக்கலாம் என டோக்கியோவின் நகர்ப்புறச் சிந்தனையாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். மக்கள்தொகை குறையத் தொடங்கியுள்ள சூழலில், டோக்கியோவுக்கான பல தீர்வுகள் மேலிருந்து திட்டமிடப்படும் மறுவளர்ச்சியை விட, உரிமையாளர்கள் முன்னெடுக்கும் சிறிய மாற்றங்களைச் சார்ந்துள்ளன. காலியாக உள்ள கட்டடங்களைச் சமூகத் தேவைகளுக்காக மாற்றுவதும், சிறு பசுமைப் பகுதிகளின் வலையமைப்புகளை உருவாக்குவதும், சிதறலான உரிமை அமைப்புகளுக்கு ஏற்ற நடைமுறை நடவடிக்கைகள். தொழில்நுட்பத்தையும் குடிமக்களின் ஆற்றலையும் பயன்படுத்தி சேவை இடைவெளிகளைக் குறைத்துக்கொண்டே, ஒவ்வொரு வட்டாரமாகத் தாங்குதிறனை வளர்ப்பதே தலைநகருக்கும் பிராந்திய நகரங்களுக்கும் பொருந்தும் பாடமாகும்.

முந்தைய கொள்கைகள் ஏன் போதவில்லை

தேசிய வளர்ச்சியைச் சமநிலைப்படுத்த ஜப்பான் மீண்டும் மீண்டும் முயன்றுள்ளது. நாடு முழுவதற்குமான ஐந்து சுற்றுத் திட்டங்கள் உள்கட்டமைப்பில் பெரும் நிதியைச் செலுத்தி, மக்கள் தாங்கள் வாழ்ந்த இடங்களிலேயே நிலைத்திருக்க வழிவகுக்க முயன்றன. அந்தத் திட்டங்கள் இணைப்பை மேம்படுத்தின; ஆனால், ஒரே இடத்தில் திரண்ட டோக்கியோவின் பொருளாதார ஈர்ப்புக்கு ஈடாக முடியவில்லை. பின்னர், அதிகாரப் பரவலாக்கத்தின் கீழ் நகராட்சிகளுக்கு கூடுதல் பொறுப்புகளும் முடிவெடுக்கும் சுதந்திரமும் வழங்கப்பட்டன. நடைமுறையில், பல உள்ளாட்சி அரசுகள் பணியாளர் பற்றாக்குறையாலும் நிதி வரம்புகளாலும் பாதிக்கப்பட்டன; மக்களைத் தலைநகரை நோக்கி இழுக்கும் வலுவான போக்குகள் தொடர்ந்தன.

2014-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்ட பிராந்திய மறுமலர்ச்சி நிதியுதவிகள் உள்ளூர் முயற்சிகளுக்கு இடமளித்தன. சில மாகாணங்களும் நகரங்களும் அவற்றைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தின; எனினும் நாடு முழுவதுமான மக்கள்தொகைப் போக்கு மாறவில்லை. நகராட்சிகளின் எண்ணிக்கையைப் போருக்குப் பின்னர் சுமார் 10,000-இலிருந்து இன்று ஏறத்தாழ 1,700 ஆகக் குறைத்த நகராட்சி இணைப்புகள், செயல்திறனை மேம்படுத்தின. ஆனால், பல இடங்களில் சேவைகளை அடைவதற்கான தொலைவு நீண்டது. ஒரு நகராட்சியால் மட்டுமே அனைத்து வகையான பொதுக் கட்டமைப்புகளையும் இனி தொடர்ந்து பராமரிக்க முடியாத நிலை உள்ளது. அண்டை நகராட்சிகள் மருத்துவமனைகள், கலாசார மையங்கள், சிறப்புப் பள்ளிகள் ஆகியவற்றை இணைந்த நிர்வாகம் மற்றும் சேவை வலையமைப்புகள் மூலம் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டியுள்ளது.

மக்கள்தொகைக் கொள்கையும் குடும்பங்களை மையமாகக் கொண்டுள்ளது. அரசு குழந்தை உதவித்தொகைகளையும், மகப்பேறு மற்றும் தொடக்கக் கல்விக்கான ஆதரவையும் விரிவுபடுத்தியுள்ளது; பெற்றோராகும் சுமையைக் குறைக்கப் பணியிடச் சீர்திருத்தங்களையும் ஆராய்கிறது. இவை குறிப்பிடத்தக்கதும் செலவு மிக்கதுமான நடவடிக்கைகள். பொதுக் கடன் அதிகமாக உள்ள நாட்டில் இவற்றுக்குப் பெரிய அளவில் நிதியளிப்பது சவாலானது. குடும்பக் கொள்கைகள் வலுப்படுத்தப்பட்டாலும், மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் வேகம் காரணமாக வரும் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறப்புகள் குறைவாகவே இருக்கும். எனவே, சேவை வழங்கும் முறையும் நகர்ப்புற அமைப்பும் அதற்கேற்ப மாற வேண்டும்.

பிராந்தியங்கள் இப்போது முயற்சிப்பவை

சில நகரங்கள் குறைந்த மக்கள்தொகையுடன் சிறப்பாக வாழ்வதற்கான எதிர்காலத்தைத் திட்டமிடத் தொடங்கியுள்ளன. ஜூலை மாதம், ஹியோகோ மாகாணத்தில் உள்ள சாயோ நகரம், ‘சுருங்கி வளம்பெறுதல்’ என்று பொருள்படும் ஷுகுஜு நகரமாகத் தன்னை அறிவித்துக்கொண்டது. இரண்டு ஆண்டுகள் நீடித்த சமூக விவாதத்துக்குப் பிறகு, நகரம் தொடர்ந்து சிறியதாகிக்கொண்டே இருந்தால் வாழ்க்கையை நிறைவானதாக மாற்றுவது எது என்று கேட்கும், குடியிருப்பாளர்கள் முன்னெடுக்கும் மாதிரியை சாயோ ஏற்றுக்கொண்டது. 2005-ஆம் ஆண்டு தற்போதைய நகராட்சியை உருவாக்கிய இணைப்பின்போது இருந்ததைவிட சுமார் 8,000 குறைந்து, இப்போது மக்கள்தொகை 14,000-ஐ நெருங்குகிறது. குறைந்த மக்கள்தொகைக்கேற்ற எதிர்காலத்துக்கு ஏற்ப நிகழ்ச்சிகளையும் சேவைகளையும் உள்ளூர் குழுக்கள் மறுமதிப்பீடு செய்கின்றன. மரபுகள் தொடர்ந்து வாழும் வகையில் திருவிழாக்களின் அளவைச் சரிசெய்து, அவற்றை நடத்தும் தன்னார்வலர்களுக்கு அதிகச் சுமை ஏற்படாமல் இளைஞர்களின் பங்கேற்பை ஊக்குவிப்பது இதற்கான எளிய எடுத்துக்காட்டு.

இந்த முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ள நகராட்சி அதிகாரி ஒருவர், சுருங்குதல் என்ற கருத்து எதிர்மறையாகத் தோன்றக்கூடும் என்பதால், திட்டத்தின் மையத்தில் மக்களின் பங்கேற்பு இருப்பதாக விளக்கினார்.

நாங்கள் இப்போதுதான் தொடங்கியிருக்கிறோம். புரிதலையும் பங்கேற்பையும் விரிவுபடுத்த விரும்புகிறோம்.

தனித்துவமான வேலைவாய்ப்புகளையும் வாழ்க்கைமுறைகளையும் உருவாக்கி, டோக்கியோவுடன் பிற இடங்களும் போட்டியிடுகின்றன. செமிகண்டக்டர்கள், உயிரித் தொழில்நுட்பம், புதிய நிறுவனங்களுக்கான ஆதரவு ஆகியவற்றில் ஃபுகுவோகா மாகாணம் முதலீடு செய்துள்ளது. வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்கள் ஒரே இடத்தில் பல மொழிகளில் உதவி பெறுவதன் மூலம் அங்கு குடியேறுவதையும் எளிதாக்கியுள்ளது. அப்பகுதியின் பயிற்சித் திட்டங்கள் ஆயிரக்கணக்கான பொறியாளர்களைத் தயாரித்து வருகின்றன; புதிய மையங்கள் தொழில்முனைவோரை நிதியுதவியுடனும் வழிகாட்டிகளுடனும் இணைக்கின்றன. தலைநகருக்கு வெளியே உள்ள ஒரு நகரம், வாழ்வதற்கேற்ற சூழலையும் தொழில் முன்னேற்றப் பாதைகளையும் இணைத்து எப்படித் திறமையாளர்களைத் தக்கவைத்துக் கொள்ளவும் புதியவர்களை ஈர்க்கவும் முடியும் என்பதை ஃபுகுவோகா காட்டுகிறது.

பல மையங்களைக் கொண்ட ஜப்பான் என்ற வரைபடத்தை உருவாக்கி, பல நகரங்களும் ஊர்களும் வலுவான முனைகளாக மாற வேண்டும் எனச் சமூகப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர். மக்கள், பொருட்கள், பணம் ஆகியவை நாட்டுக்குள் சிறப்பாகப் புழங்க வேண்டும்; உற்பத்தி அன்றாட வாழ்க்கையுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்; பரஸ்பர உதவி ஊக்குவிக்கப்பட வேண்டும்; சுற்றுச்சூழல் திறனுக்கும் மனிதத் திறன்களுக்கும் மதிப்பளிக்கும் வகையில் உற்பத்தி மறுவரையறை செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் அவர்கள் அழைப்பு விடுக்கின்றனர். இந்தக் கண்ணோட்டத்தில், உள்ளூர் மரபுகளும் கலாசாரமும் கூடுதல் அம்சங்கள் அல்ல. அவை இளைஞர்கள் தங்கள் வேர்களுடன் நிலைத்திருக்கச் செய்யும் சொத்துகள்; முன்பு அங்கிருந்து வெளியேறியவர்களைத் திரும்ப ஈர்க்கவும் உதவுகின்றன. இதனால் அன்றாட வாழ்க்கையைச் செயல்பட வைக்கும் சேவைகளும் சிறு வணிகங்களும் ஆதரிக்கப்படுகின்றன.

போக்கை மாற்றக்கூடிய உத்திகள்

மக்கள்தொகைச் சரிவைத் தலைகீழாக்கவோ, டோக்கியோவின் ஆதிக்கத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவோ எந்தவொரு தனிக் கொள்கையாலும் முடியாது. குறைந்த மக்கள்தொகையுடனும் பிராந்தியங்கள் செழிக்க உதவுவதோடு, தலைநகரை உற்பத்தித்திறனுடனும் வாழ்வதற்கு ஏற்றதாகவும் வைத்திருப்பதே பணியாகும். மக்கள் இருக்கும் இடத்துக்கே சேவைகளைச் சேர்க்கும் முதலீடு, சிறியதாகவும் ஒன்றோடொன்று இணைந்ததாகவும் உள்ள நகரங்களை உருவாக்குதல், தலைநகர் பிராந்தியத்துக்கு வெளியே உண்மையான வேலை முன்னேற்றப் பாதைகளை உருவாக்குதல் ஆகியவை இதற்குத் தேவை. வெற்றியை மக்கள்தொகை எண்ணிக்கையால் மட்டுமல்ல, வாழ்க்கைத் தரத்தாலும் மதிப்பிட வேண்டும்.

• தொலைதூரப் பணியை தேசிய வேலைவாய்ப்பின் நிரந்தர அம்சமாக்குங்கள். தொழில் முன்னேற்றமும் கல்வியும் தலைநகருக்குக் குடிபெயர்வதைச் சார்ந்திருக்காத வகையில், துணை அலுவலகங்கள், பகிர்ந்து பணிபுரியும் மையங்கள், உயர்தர மின்னணு வகுப்பறைகள் ஆகியவற்றுக்கு ஆதரவளியுங்கள்.
• நிறுவனங்களுக்கான வரிச் சலுகைகளை டோக்கியோ பிராந்தியத்துக்கு வெளியே உருவாக்கப்படும் அளவிடக்கூடிய வேலைவாய்ப்புகளுடன் இணைக்குங்கள். வெறும் அஞ்சல் முகவரிகளைத் திறப்பதற்குப் பதிலாக, முக்கியக் குழுக்களையே இடமாற்றும் நிறுவனங்களுக்கு ஊக்கமளித்து, சிறு, நடுத்தர நிறுவனங்கள் பிராந்தியச் சந்தைகளில் விரிவடைய உதவுங்கள்.
• ஒவ்வொரு நகரத்துக்கும் கிராமத்துக்கும் விரைவான, நம்பகமான இணைய வசதியில் முதலீடு செய்யுங்கள். நவீன சுகாதாரப் பராமரிப்பு, கல்வி, தொழில்முனைவு ஆகியவற்றுக்கு மின்னணு அணுகல் அடிப்படையாகும்.
• முதியோர் மற்றும் தொலைதூரப் பகுதிகளில் வசிப்போருக்குச் சேவைகளைச் சேர்க்க, தானியங்கி வாகனப் பேருந்துகள், ஆளில்லா விமான விநியோகம், தொலைமருத்துவம் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துங்கள். நிலையான வழித்தடங்களில் முன்னோடித் திட்டங்களைத் தொடங்கி, விதிமுறைகளும் பாதுகாப்புத் தரங்களும் மேம்படும்போது அவற்றை விரிவுபடுத்தலாம்.
• அண்டை நகராட்சிகளுக்கு இடையே பகிரப்பட்ட சேவை வலையமைப்புகளை உருவாக்குங்கள். நியாயமான செலவுப் பகிர்வு முறையுடன், போதிய அளவை எட்ட மருத்துவமனைகள், சிறப்புப் பள்ளிகள், கலாசார வசதிகள் ஆகியவற்றின் வளங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளுங்கள்.
• பொதுப் போக்குவரத்துக்கும் நடைபயணத்துக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கும் திட்டமிடலைப் பின்பற்றுங்கள். எளிதில் சென்றடையக்கூடிய மையங்களில் வீடுகளையும் அன்றாடச் சேவைகளையும் குவித்து, மக்கள்தொகை குறைந்த பகுதிகளில் தேவைக்கு அதிகமான உள்கட்டமைப்பை வேறு பயன்பாட்டுக்கு மாற்றுங்கள்.
• காலியாக உள்ள வீடுகளையும் கடைகளையும் குழந்தைப் பராமரிப்பு மையங்கள், முதியோருக்கான பகல்நேர இடங்கள், குடியிருப்பும் பணியிடமும் இணைந்த இடங்கள் ஆகியவையாக மாற்றுங்கள். மாற்றத்தை விரைவுபடுத்த எளிய புதுப்பித்தல் மானியங்களையும் ஒரே இடத்தில் அனுமதி பெறும் சேவைகளையும் உருவாக்குங்கள்.
• குடும்பங்களுக்கான ஆதரவைத் தெளிவாகவும் கணிக்கக்கூடியதாகவும் ஆக்குங்கள். குழந்தைப் பராமரிப்பு இடங்களை அதிகரித்து, நெகிழ்வான வேலை நேரம் மற்றும் தொலைதூரப் பணியை ஊக்குவித்து, பிராந்திய நகரங்களில் உள்ள இளம் குடும்பங்களுக்கு வீட்டுவசதி உதவி வழங்குங்கள்.
• மேலும் அதிகமான வெளிநாட்டு மாணவர்கள், செவிலியர்கள், பொறியாளர்கள், தொழில்முனைவோரை வரவேற்குங்கள். புதிய அண்டைவர்களைச் சமூகங்கள் தக்கவைத்துக்கொள்ள மொழி ஆதரவு, கல்வித் தகுதி அங்கீகாரம், தெளிவான நீண்டகாலக் குடியிருப்பு அனுமதிப் பாதைகள் ஆகியவற்றை வழங்குங்கள்.
• முக்கியமானவற்றை அளவிடுங்கள். மகிழ்ச்சி, பயண நேரம், குழந்தைப் பராமரிப்பு வசதி, சமூகத் தொடர்பு ஆகியவற்றைக் கண்காணியுங்கள். முன்னேற்றத்தை மக்கள் மதிப்பிடவும் தலைவர்களிடம் பொறுப்புக் கேட்கவும் எளிய தரவுப் பலகைகளை வெளியிடுங்கள்.
• தலைநகருக்கு வெளியேயும் பயணிகளைப் பரவச் செய்யுங்கள். பிராந்திய உணவு, இயற்கை, கலாசாரம் ஆகியவற்றை ஊக்குவித்து, கூட்ட நெரிசல் மிக்க இடங்களில் அதிகப்படியான சுற்றுலாவை நிர்வகித்து, அதிகம் அறியப்படாத பகுதிகளுக்கு மக்கள் செல்லப் போக்குவரத்துச் சலுகைச் சீட்டுகளைப் பயன்படுத்துங்கள்.

இந்த நடவடிக்கைகளில் சிலவற்றுக்குப் பணம் தேவை. பலவற்றுக்கு அமைச்சகங்கள், மாகாணங்கள், நகராட்சி அலுவலகங்கள் இடையே ஒருங்கிணைப்பு அவசியம். இதனால் கிடைக்கும் பலன் பெரிதாக இருக்கலாம். அத்தியாவசியச் சேவைகளை அருகிலேயே வைத்திருக்கும், நம்பகமான வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கும், நல்ல வாழ்க்கைக்குத் தெளிவான பாதை வழங்கும் பிராந்தியங்கள் அதிகமான இளைஞர்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளவும், சொந்த ஊருக்குத் திரும்புவோரை ஈர்க்கவும் முடியும். உலகளாவிய வணிக மையம் என்ற பங்கைத் தக்கவைத்துக்கொண்டே, வீட்டு வசதி மற்றும் போக்குவரத்துத் துறைகளின் அழுத்தத்தைக் தலைநகர் குறைக்கலாம். போருக்குப் பிந்தைய அதிவேக வளர்ச்சிக் காலங்களிலிருந்து, பல நகரங்களைக் கொண்ட ஜப்பான் மாறுபட்டதாக இருக்கும். தலைவர்களும் மக்களும் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்தத் தொடர்ந்து தேர்வுசெய்தால், புதிய வழியில் செழிப்படைய முடியும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• டோக்கியோ பெருநகரப் பகுதியில் இப்போது ஜப்பான் மக்கள்தொகையில் சுமார் 30 சதவீதம் பேர் வசிக்கின்றனர். 1945-ஆம் ஆண்டில் இது 13 சதவீதமாகவும், 1970-ஆம் ஆண்டில் 23 சதவீதமாகவும் இருந்தது.
• சமீபத்திய ஆண்டு மதிப்பீடுகளில் மக்கள்தொகை அதிகரித்த ஒரே மாகாணம் டோக்கியோதான்; பல கிராமப்புற மாகாணங்களின் மக்கள்தொகை குறைந்தது.
• 2070-ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானின் மக்கள்தொகை சுமார் 8.7 கோடியாகக் குறையக்கூடும்; முதியோரின் விகிதம் 39 சதவீதத்தை நெருங்கலாம்.
• 2022-ஆம் ஆண்டில் பிறப்புகள் 8 லட்சத்துக்குக் கீழ் சரிந்தன; மேலும் குறையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதனால் பதிலீட்டு அளவைவிடப் பிறப்பு விகிதம் தொடர்ந்து மிகவும் குறைவாக இருக்கும்.
• ஜப்பானின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் ஐந்தில் ஒரு பங்குக்கும் அதிகமாக டோக்கியோவின் பொருளாதாரம் வழங்குகிறது; பட்டியலிடப்பட்ட நிறுவனங்களின் தலைமையகங்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டவை தலைநகரில் உள்ளன.
• பிராந்தியங்களுக்கு ஆதரவளிக்க அரசின் கொள்கைகள் முயன்றுவரும் நிலையிலும், சுற்றுலாவும் வெளிநாட்டுக் குடியிருப்பாளர்களின் அதிகரிப்பும் டோக்கியோவிலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும் செயல்பாடுகளைத் தீவிரப்படுத்துகின்றன.
• தேசிய மக்கள்தொகைச் சரிவும் ஆதிக்கமிக்க நகர்ப்புறப் பிராந்தியத்தின் வளர்ச்சியும் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்தும் நிலையைப் பெருநகர முரண்பாடு என ஆய்வாளர்கள் விவரிக்கின்றனர்.
• பிராந்திய நலவாழ்வுக்கும் உள்ளூர் பொருளாதாரங்களுக்கும் கூடுதல் முக்கியத்துவம் அளிப்பதாகப் பிரதமர் ஷிகெரு இஷிபா உறுதியளித்துள்ளார்.
• ஹியோகோ மாகாணத்தின் சாயோ, மக்கள்தொகை குறையும் நிலையில் குடியிருப்பாளர்கள் முன்னெடுக்கும் வாழ்க்கைத் தரத்தை இலக்காகக் கொண்ட ‘சுருங்கி வளம்பெறுதல்’ அணுகுமுறையை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளது.
• மேம்பட்ட தொழில்களில் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கி, உலகளாவிய திறமையாளர்களை வரவேற்பதன் மூலம் பிராந்திய நகரங்கள் எப்படிப் போட்டியிடலாம் என்பதை ஃபுகுவோகா காட்டுகிறது.
• முக்கிய நடவடிக்கைகளில் தொலைதூரப் பணி, பிராந்திய வேலைவாய்ப்புகளுக்கான நிறுவன ஊக்கத்தொகைகள், நகராட்சிகளுக்கிடையிலான பகிரப்பட்ட சேவைகள், பொதுப் போக்குவரத்துக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் திட்டமிடல் ஆகியவை அடங்கும்.
• வெற்றியை மக்கள்தொகை எண்ணிக்கையால் மட்டுமல்ல, வாழ்க்கைத் திருப்தி, சேவைகளை அணுகும் வசதி, வாய்ப்புகள் ஆகியவற்றாலும் மதிப்பிட வேண்டும்.