கங்கை நதி முன்னெப்போதும் இல்லாத வேகத்தில் வறண்டு வருகிறது: காரணங்களும் விளைவுகளும்

நெருக்கடியில் உயிர்நாடி

கங்கை, இமயமலையிலிருந்து வங்காள விரிகுடா வரை 2,500 கி.மீ.க்கும் அதிகமாகப் பாய்கிறது. அதன் நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதி 1 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமாகப் பரவியுள்ளது; 650 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களின் வாழ்வாதாரத்துக்கு ஆதரவளிக்கிறது. விவசாய நிலங்கள், நகரங்கள், தொழில்துறை மற்றும் செழுமையான வனவிலங்கு வாழிடங்களுக்கு இது நீரளிக்கிறது. பலருக்கு இது புனிதமானது. அனைவருக்கும் நீர், உணவு, வேலைவாய்ப்பு ஆகியவற்றின் ஆதாரம். வறண்ட மாதங்களில் நதி நீண்ட காலத்துக்கு குறைவாகப் பாய்வதும், முன்னறிவிப்பின்றி கடும் வெள்ளம் ஏற்படுவதும் இந்த உயிர்நாடியின் மீதான அழுத்தத்தை அதிகரிக்கின்றன.

காலநிலை வெப்பமடைதல், பருவமழையின் நிலையற்ற தன்மை, மனிதர்களின் அழுத்தம் ஆகியவை இணைந்து இந்தப் படுகைக்கு ஒரே நேரத்தில் நெருக்கடியை ஏற்படுத்துவதை விஞ்ஞானிகள் இப்போது காண்கிறார்கள். கடந்த சில பத்தாண்டுகளில் வறட்சிக் காலங்கள் தீவிரமடைந்துள்ளன. முக்கியப் பகுதிகளில் வறண்ட பருவ நீர்மட்டம், பல நூற்றாண்டுகளாகப் பதிவான பிராந்திய காலநிலை வரலாற்றில் வழக்கத்துக்கு மாறானது எனப் பல மறுகட்டமைப்புகள் காட்டும் அளவுக்குக் குறைந்துள்ளது. முன்பு ஆண்டு முழுவதும் தொடர்ந்த நீர்வழிப் போக்குவரத்து இப்போது தடைப்படுகிறது. கோடைக்காலத்தில் ஆழம் குறைந்த பகுதிகளில் பெரிய படகுகள் தரைதட்டியுள்ளன; அங்கு முன்பு நீர்வழிகள் நம்பகமாக இருந்தன. பருவத்தின் இறுதிவரை பல வாரங்கள் நீர்பாய்ந்த பாசனக் கால்வாய்கள் இப்போது முன்னதாகவே வறண்டுவிடுகின்றன.

இந்த விளைவுகளுக்குக் காலநிலை மட்டுமே காரணமல்ல. ஆயிரக்கணக்கான சிறிய, பெரிய நீரெடுப்புகள் ஆற்றுப்படுகையிலிருந்து நீரை உறிஞ்சுகின்றன. பரந்த பாசனத் தேவைகளுக்காக நிலத்தடி நீர் எடுக்கப்படுவதால் நீர்மட்டம் தாழ்கிறது. அணைகளும் தடுப்பணைகளும் மதகுகள், கால்வாய்கள் வழியாக நீரோட்டத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கின்றன; இதனால் சதுப்புநிலங்களை மீண்டும் நிரப்பவும் உவர்நீரைத் தடுக்கவும் ஆற்றுக்குத் தேவைப்படும் இயற்கையான நீர்ப்பெருக்கு அலைகள் அடிக்கடி மழுங்கடிக்கப்படுகின்றன. மாசுபாடு, நீர்த் தரத்தையும் நதி மீள்திறன் பெற உதவும் சூழலமைப்புகளையும் சீர்குலைத்து அழுத்தத்தை அதிகரிக்கிறது. இந்தச் சக்திகள் அனைத்தும் சேர்ந்து, உலகின் மிகப் பெரிய ஆறுகளில் ஒன்றை மாற்றியமைத்து, உணவுப் பாதுகாப்பு, பொதுச் சுகாதாரம், பிராந்திய நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றில் நீடித்த விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

இமயமலையில் என்ன மாறுகிறது

நதியின் தொடக்கப் பகுதியில் இமயமலையின் பனிப்பரப்பு மாறி வருகிறது. பாகீரதி ஆற்றின் தொடக்கப்பகுதிக்கு நீரளிக்கும் கங்கோத்ரி பனிப்பாறை அமைப்பைப் பற்றிய 41 ஆண்டு மறுகட்டமைப்பு, வெப்பமடைதலால் பனி, பனிப்பாறை உருகுநீர், மழை, நிலத்தடி நீர் ஆகியவற்றின் கலவை எவ்வாறு மாறியுள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது. சராசரியாக, ஆண்டின் நீரோட்டத்தில் பனிஉருகல் சுமார் 64 சதவீதத்தையும், பனிப்பாறை உருகுநீர் சுமார் 21 சதவீதத்தையும், மழைநீர் வழிந்தோட்டம் சுமார் 11 சதவீதத்தையும், அடிநிலை நீரோட்டம் சுமார் 4 சதவீதத்தையும் வழங்கின. 1990க்குப் பிறகு, குளிர்காலங்களில் பனிப்பொழிவு குறைந்ததாலும், கோடைக்கால உருகலும் மழையும் முன்னதாக வந்ததாலும், பருவகால உச்சநிலை ஆகஸ்டிலிருந்து ஜூலைக்கு மாறியது. தலைமுறைகளாக விவசாயிகளும் அணை இயக்குநர்களும் நம்பியிருந்த நீர்வரத்து நேரத்தை இது மாற்றுகிறது.

மேல் கங்கைப் பகுதியை ஆராய்ந்த மற்றொரு மாதிரி ஆய்வு, சில பருவங்களில் கனமழையால் மொத்த நீரோட்டம் அதிகரிக்கக்கூடும்; அதேவேளை பனி மற்றும் பனிக்கட்டியிலிருந்து கிடைக்கும் பங்கு குறையும் எனக் கணிக்கிறது. நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் பனிஉருகல் பங்களிப்பு பெருமளவு குறையும் என ஆய்வு கணித்துள்ளது. மொத்த ஆண்டு நீரோட்டம் அதிகரிக்கக்கூடும் என்றாலும், அந்த அதிகரிப்பு வெப்பமான மாதங்களில் குவியும். இதனால் குறுகிய காலத்தில் பெருக்கெடுக்கும் நீர்வரத்து வெள்ள அபாயத்தை உயர்த்தும்; அதேசமயம் சமூகங்கள் நிலையான அடிநிலை நீரோட்டத்தை நம்பியிருக்கும் நீண்ட வறண்ட வாரங்களில் நதி பலவீனமடையக்கூடும்.

உலகளாவிய நீரியலிலும் இந்தப் பரந்த போக்கைக் காணலாம். 2024இல் பனிப்பாறைகளின் நிறை மீண்டும் கடுமையாக இழக்கப்பட்டதாகவும், சுமார் 450 பில்லியன் டன் பனிக்கட்டி உருகியதாகவும், முக்கிய ஆற்றுப் படுகைகளில் மூன்றில் ஒரு பகுதி மட்டுமே இயல்பான நிலையை ஒத்த சூழலை அனுபவித்ததாகவும் உலக வானிலை அமைப்பு தெரிவித்தது. திட்டமிடலைப் பாதிக்கும் தரவுப் பற்றாக்குறையை அந்த அமைப்பின் தலைவர் வலியுறுத்தினார். சிறந்த கண்காணிப்புக்கும் ஒத்துழைப்புக்கும் அழைப்பு விடுத்த உலக வானிலை அமைப்பின் பொதுச் செயலாளர் செலஸ்தே சௌலோ, அளவிட முடியாததை இப்பகுதியால் நிர்வகிக்க முடியாது என்றார்.

கண்காணிப்பில் உள்ள இடைவெளிகளை நிரப்ப, தொடர்ச்சியான முதலீடும் தரவுப் பகிர்வில் மேம்பட்ட ஒத்துழைப்பும் இன்றியமையாதவை. தரவு இல்லையெனில், எங்கு செல்கிறோம் என்று தெரியாமல் செயல்படும் அபாயம் உள்ளது.

கங்கைத் தலைநீர்ப் பகுதிக்கு, நீரோட்டம், பனிப்பரப்பு, பனிப்பாறை நிறை, உள்ளூர் வானிலை ஆகியவற்றைக் கண்காணிக்கும் நீண்டகாலக் கள ஆய்வு நிலையங்கள் தேவை என்பதே இதன் பொருள். மேம்பட்ட தரவு, பனிப்பாறை ஏரிகள் உடைப்பெடுத்து வெள்ளம் ஏற்படுவது குறித்த முன்னெச்சரிக்கைகளை மேம்படுத்துகிறது; நீர்மின் நிலைய இயக்கம் குறித்த முடிவுகளுக்கு ஆதரவளிக்கிறது; கீழ்ப்பகுதிகளில் வறண்ட பருவத்தில் கிடைக்கக்கூடிய நீரை முன்னறிவிக்க உதவுகிறது.

பருவமழை மாற்றங்களும் கணிக்க முடியாத நீர்ச் சுழற்சியும்

தெற்காசியப் பருவமழையை கங்கை சார்ந்துள்ளது. சில மாதங்களிலேயே இப்பகுதியின் ஆண்டு மழையில் சுமார் 70 சதவீதத்தை அது அளிக்கிறது. அண்மைய ஆண்டுகளில் சில பகுதிகளில் பருவமழை தாமதமாகத் தொடங்கியது; குறுகிய காலத்தில் மிகத் தீவிரமாக மழை பெய்ததுடன், மழையில்லாத இடைவெளிகளும் நீண்டன. குறுகிய காலத்தில் பெருமளவு மழைநீர் வரும்போது வெள்ளம் கடுமையாகிறது. அதைத் தொடர்ந்து நீண்ட காலம் மழை பெய்யாமல் போகிறது; ஒரே பருவத்தில் இரு தீவிர நிலைகளையும் விவசாயிகள் எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

2024இல் ஆசியா முழுவதும் பல ஆற்றுப் படுகைகளில் ஈரப்பதமான மாதங்களில் இயல்பைவிட அதிகமான நீரோட்டம் பதிவானது. வலுவான எல் நினோ நிகழ்வு, அதிக ஈரப்பதத்தைத் தக்கவைக்கும் வெப்பமான காற்று, சூடான கடற்பரப்புகள் ஆகியவை குறுகிய காலத் தீவிர மழைக்கு பங்களித்தன. இந்தியாவின் பல மாநிலங்களில் உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்திய வெள்ளமும் நிலச்சரிவுகளும் ஏற்பட்டன. குறுகிய காலத்தில் பெய்த தீவிர மழையைச் சமாளிக்க உள்கட்டமைப்பும் நில மேலாண்மையும் திணறின. மிகைநீருக்கும் பற்றாக்குறைக்கும் இடையே நீர்ச் சுழற்சி மேலும் தீவிரமாக ஊசலாடும் போக்குடன் இது பொருந்துகிறது.

கங்கைப் படுகைக்குள், தீவிரப் புயல்கள் நிலத்தின் மேற்பரப்பில் வேகமாகப் பாயும் திடீர் வெள்ளநீரை அதிகரிக்கின்றன. நிலத்துக்குள் ஊறும் நீர் குறைகிறது. தார் சாலைகள், கான்கிரீட் பரப்புகள் அதிகமுள்ள நகர்ப்புறப் பகுதிகள் இந்த விளைவை மேலும் அதிகரிக்கின்றன. மழை அதிகமுள்ள ஆண்டுகளில்கூட நிலத்தடி நீர் மீள்நிரப்பு பாதிக்கப்படுகிறது; இதனால் அடுத்த வறண்ட பருவத்தில் கடுமையான நெருக்கடி உருவாகிறது. இதன் விளைவாக, ஒரு மாதம் அதிக நீரையும், சில மாதங்கள் கழித்து ஆறு மற்றும் நிலத்தடி நீர்மட்டங்களில் கூர்மையான சரிவையும் சமூகங்கள் எதிர்கொள்கின்றன.

நிலத்தடி நீரும் கண்ணுக்குப் புலப்படாத வடிகாலும்

கங்கை–பிரம்மபுத்திரா நீர்நிலைக் களஞ்சியம், பூமியில் மிக வேகமாக வற்றிவரும் களஞ்சியங்களில் ஒன்றாகும். படுகையின் சில பகுதிகளில் நீர்மட்டம் ஆண்டுக்கு சுமார் 15 முதல் 20 மில்லிமீட்டர் வரை குறைவதாக ஆய்வுகள் மதிப்பிட்டுள்ளன. கிராமப்புறங்களில், கோடைக்கால நீர்ப் பற்றாக்குறையிலிருந்து குடும்பங்களைக் காத்த கிணறுகளில் இப்போது மிகக் குறைந்த நீரே கிடைக்கிறது. நிலத்தடி நீரின் தரமும் கூடுதல் ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. படுகையின் சில பகுதிகளில் நீண்டகாலமாக ஆர்சனிக், ஃபுளூரைடு மாசுபாடு நிலவுகிறது. இது உடல்நலத்தைப் பாதிப்பதுடன், மேற்பரப்பு நீரோட்டம் குறையும் போது பாதுகாப்பான நீர் கிடைப்பதையும் கட்டுப்படுத்துகிறது.

பீகாரில் மேற்கொள்ளப்பட்ட புதிய மாதிரி ஆய்வு, நிலத்தடி நீர் மீள்நிரப்பில் மழையின் தீவிரம் ஏன் முக்கியம் என்பதைக் காட்டுகிறது. ஆண்டு மொத்த மழை அதிகரித்தாலும், அந்த மழை சில கனமழை நிகழ்வுகளாகக் குவிந்தால் நீர்நிலைக் களஞ்சியங்கள் தானாகவே நிரம்பிவிடாது. குறைந்த தீவிர மழை அதிகமாகப் பெய்யும் சூழல்களில் மீள்நிரப்பு சிறப்பாகவும் நீர்மட்டச் சரிவு குறைவாகவும் இருந்தது. தற்போதைய நீரெடுப்பு தொடர்ந்தும், மழை குறைவான எண்ணிக்கையிலான மிகக் கனமழை நிகழ்வுகளாகப் பெய்தாலும், 42 ஆண்டுகளில் நாளந்தா மாவட்டத்தில் மட்டும் 0.8 கன கிலோமீட்டர் வரையிலான நிலத்தடி நீர் இழக்கப்படலாம் என ஒரு கணிப்பு தெரிவிக்கிறது. இதிலிருந்து கிடைக்கும் பாடம் எளிது: நிலத்தடி நீரை நிர்வகிக்க நீரெடுப்பைக் கட்டுப்படுத்துவதும், நீர் மெதுவாக நிலத்துக்குள் ஊறுவதற்கு ஏற்ற உத்திகளும் தேவை; மொத்த மழை அதிகரிக்கும் என்ற நம்பிக்கை மட்டும் போதாது.

விவசாயமே நிலத்தடி நீரை அதிகம் பயன்படுத்துகிறது. போரா பருவ நெல், அதிக நீர் தேவைப்படும் நெற்பயிர், கரும்பு ஆகியவை வறண்ட மாதங்களில் கால்வாய்கள், கிணறுகளிலிருந்து பெருமளவு நீரை உறிஞ்சுகின்றன. சாத்தியமான இடங்களில் குறைந்த நீர் தேவைப்படும் பயிர்களுக்கு மாறுவது, பாசனத் திறனை மேம்படுத்துவது, கசிவு உள்ள விநியோக அமைப்புகளைச் சரிசெய்வது ஆகியவை தேவையைக் குறைக்கும். தடுப்பணைகள் அமைப்பது, குளங்களைப் புதுப்பிப்பது உள்ளிட்ட சமூகத் தலைமையிலான நீர்மீள்நிரப்பு நடவடிக்கைகள் உள்ளூர் நீர்மட்டத்தை உயர்த்தி, அருகிலுள்ள ஆறுகளின் அடிநிலை நீரோட்டத்தை மீட்டெடுக்க உதவும்.

அணைகள், நீர்த் திசைமாற்றங்கள், ஆற்றுப்படுகை பொறியியல்

கங்கையின் பிரதான ஆற்றுப்பகுதியும் இமயமலைத் துணையாறுகளும் பெருமளவில் பொறியியல் கட்டமைப்புகளால் மாற்றப்பட்டுள்ளன. நூற்றுக்கணக்கான அணைகளும் தடுப்பணைகளும் கட்டப்பட்டுள்ளன அல்லது திட்டமிடப்பட்டுள்ளன; அவற்றின் மதகுகள் வழியாக நீர் கால்வாய்களுக்கோ மின்சார உற்பத்திச் சுரங்கங்களுக்கோ திருப்பப்படுகிறது. நிபுணர் மதிப்பீடுகளின்படி, 2,525 கி.மீ. நீளமுள்ள ஆற்றின் சுமார் 80 கி.மீ. பகுதி மட்டுமே இப்போது தடையின்றிப் பாய்கிறது. நீரோட்டம் துண்டிக்கப்படுவதால், படிவுகளை நகர்த்தவும் மாசுகளை அகற்றவும் ஒன்றோடொன்று இணைந்த சதுப்புநிலங்களையும் வெள்ளச் சமவெளிகளையும் பராமரிக்கவும் ஆற்றின் திறன் குறைகிறது.

பாதிப்புக்குள்ளாகும் டெல்டா

கீழ்ப்பகுதியில், இந்தியா–வங்கதேச எல்லைப் பகுதியில் உள்ள ஃபராக்கா தடுப்பணை படிவுகளையும் நீர்வழிப் போக்குவரத்தையும் நிர்வகிக்கும் நோக்கில் அமைக்கப்பட்டது. இருப்பினும், இது வங்கதேசத்துக்குள் செல்லும் வறண்ட பருவ நீரோட்டத்தையும் குறைக்கிறது. ஆற்றின் நீரோட்டம் குறையும் போது உவர்நீர் மேலும் உள்நாட்டை நோக்கி நகரக்கூடும். இது உலகின் மிகப் பெரிய சதுப்புநிலக் காடான சுந்தரவனங்களுக்கு வளர்ந்து வரும் அச்சுறுத்தலாகும். வடக்கு வங்கதேசம், மேற்கு வங்கம் முழுவதும் உள்ள சிறிய ஆறுகள் வெப்பமான பருவத்தில் ஏற்கெனவே வறண்டுவிடுகின்றன; இதனால் பயிர்களுக்கும் கால்நடைகளுக்கும் நம்பகமான நீரின்றிச் சமூகங்கள் தவிக்கின்றன.

அணைகளும் தடுப்பணைகளும் மேல்பகுதியில் படிவுகளைத் தடுத்து நிறுத்தும்போது, டெல்டாவைச் சென்றடையும் வண்டல் மண் குறைகிறது. இயற்கையாக நிலப்பரப்பை உருவாக்க வேண்டிய பொருட்கள் தாழ்வான சமவெளிகளுக்குக் கிடைக்காமல் போகின்றன. நிலத்தடி நீர் எடுப்பால் ஏற்படும் நிலத்தாழ்வும் புதிய கட்டுமானங்களின் எடையும் இதனுடன் சேர்ந்ததால் டெல்டா தாழ்கிறது. கடல்மட்ட உயர்வு அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது. நூற்றாண்டின் இறுதியில் வங்காள விரிகுடாவில் கடல்மட்ட உயர்வு 1 மீட்டரை நெருங்கலாம் அல்லது அதைத் தாண்டலாம் என சில கணிப்புகள் கூறுகின்றன; டெல்டாவுக்கான மிக மோசமான கணிப்புகள் சுமார் 1.4 மீட்டர் வரை உள்ளன. பாதுகாப்புத் திட்டமிடல் இல்லையெனில், கீழ்ப்படுகையில் வாழும் பெரும் மக்கள் தொகை புயல் அலைகள் உயர்வது, உவர்நீர் ஊடுருவல், இடம்பெயர்வு ஆகியவற்றை எதிர்கொள்ளும்.

மலைப்பகுதி நீர்மின் திட்டங்களும் பேரிடர் பாதிப்பை அதிகரிக்கக்கூடும். உத்தராகண்டில் 2013ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட வெள்ளம், 2021ஆம் ஆண்டு ரிஷி கங்கா நிகழ்வு ஆகியவற்றுக்குப் பிறகு நடத்தப்பட்ட விசாரணைகளில், கட்டுமானத்தில் இருந்தும் செயல்பாட்டில் இருந்தும் வந்த திட்டங்கள் சாலைகள் அமைத்தல், வெடிவைத்தல், கட்டுமானக் கழிவுகள் குவிதல் ஆகியவற்றால் உள்ளூர் அபாயத்தை அதிகரித்ததாகவும், வெள்ளம் வந்தபோது கடும் சேதத்தைச் சந்தித்ததாகவும் கண்டறியப்பட்டது. காலநிலை மாற்றம் இத்தகைய ஏரி உடைப்புவெள்ளங்களும் நிலச்சரிவுகளும் ஏற்படும் வாய்ப்பை அதிகரிக்கிறது. மாறிவரும் தீவிர வானிலை நிகழ்வுகளைக் கணக்கில் கொள்ளாத திட்ட வடிவமைப்பு இழப்புகளைப் பெரிதாக்கக்கூடும்.

நீர்த் தரம், சூழலியல், பொதுச் சுகாதாரம்

ஆற்றின் நலத்தை அளவிடுவது நீரோட்டத்தை மட்டும் சார்ந்ததல்ல. சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுநீர், தொழிற்சாலைக் கழிவுநீர், விவசாய நிலங்களிலிருந்து வழிந்துவரும் கழிவுகள் ஆகியவற்றால் படுகை முழுவதும் நீர்த் தரம் பாதிக்கப்படுகிறது. வறண்ட பருவத்தில் நீரோட்டம் குறைவதால் மாசுபடுத்திகள் செறிவடைகின்றன. வெப்பமான நீர் சில வேதிவினைகளை வேகப்படுத்தினாலும், கரைந்த ஆக்சிஜனைக் குறைக்கக்கூடும். இந்தச் சேர்க்கை மீன்களுக்கு அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தி, பாசிப் பெருக்கம் ஏற்படும் அபாயத்தை அதிகரிக்கிறது.

கான்பூரும் தொழில்துறைப் பாதையும்

கடுமையாகத் தொழில்மயமாக்கப்பட்ட கான்பூர் ஆற்றுப்பகுதியை மாதிரியாகக் கொண்டு நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகள், காலநிலை மாற்றம், நிலப் பயன்பாடு, நீரோட்ட மாற்றங்கள் ஆகியவை கரைந்த ஆக்சிஜன், உயிர்வேதியியல் ஆக்சிஜன் தேவை, அமோனியா, நைட்ரேட், பாஸ்பரஸ், மலக் கோலிஃபார்ம் பாக்டீரியா போன்ற முக்கியக் குறியீடுகளை எவ்வாறு பாதிக்கும் எனச் சோதித்தன. பல்வேறு சூழல்களிலும் ஊட்டச்சத்துகள் மிகுந்த, சூழலியல் சமநிலை குலைந்த நிலை ஏற்படும் அபாயம் அதிகம் என முடிவுகள் காட்டுகின்றன. ஆற்றோட்டம் குறையும்போது மாசுபடுத்திகளின் செறிவு அதிகரிக்கிறது. நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள், கரைந்த ஆக்சிஜன் குறைவாக இருக்கும் காலங்கள் அடிக்கடி வருவதால் மீன்கள் பெருமளவில் செத்து மடியும் நிகழ்வுகளின் சாத்தியம் அதிகரிக்கிறது. மிகவும் பாதிக்கப்பட்ட ஆற்றுப்பகுதிகளில் கழிவுநீர், தொழிற்துறை ஆகியவற்றிலிருந்து வரும் மாசுச் சுமையே ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. எனவே, காலநிலை வெப்பமடைந்தாலும், மேம்பட்ட சுத்திகரிப்பும் கடுமையான அமலாக்கமும் இன்னமும் பெரும் பலன்களைத் தரும்.

அழுத்தத்தில் டால்பின்கள், ஆமைகள், கரியால்கள்

கங்கை நதி டால்பின்கள், கரியால்கள், நன்னீர் ஆமைகள், நீர்நாய்கள் ஆகியவை தூய்மையான, ஒன்றோடொன்று இணைந்த ஆற்றுவாழிடங்களைச் சார்ந்துள்ளன. டால்பின்களின் எண்ணிக்கை பல்லாயிரத்திலிருந்து தற்போது 1,200 முதல் 1,800 வரையிலான உயிரினங்களாகக் குறைந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்படுகிறது. தடுப்பணைகள் வாழிடங்களைத் துண்டிப்பதுடன், நீர்த் திசைமாற்றக் கட்டமைப்புகளில் விலங்குகள் சிக்கிக்கொள்ளவும் செய்கின்றன. நீரோட்டம் குறைவதால் வேட்டையாடும் பகுதிகள் சுருங்கி, டால்பின்கள் மாசடைந்த பின்நீர்ப் பகுதிகளுக்குத் தள்ளப்படுகின்றன. பாதுகாப்பு அமைப்புகளும் அரசு நிறுவனங்களும் பாதுகாக்கப்பட்ட ஆற்றுப்பகுதிகளை விரிவுபடுத்தி, கண்காணிப்பை மேம்படுத்தி, உள்ளூர் சமூகங்களிடையே நீர்ப் பொறுப்புணர்வை ஊக்குவித்து வருகின்றன. பருவகால நீர்ப்பெருக்கு அலைகளையும் வறண்ட மாதங்களில் குறைந்தபட்ச நீரோட்டத்தையும் பாதுகாக்கும் சுற்றுச்சூழல் நீரோட்ட விதிகளுடன் இணைக்கப்படும்போது இந்த நடவடிக்கைகள் சிறப்பாகச் செயல்படும்.

ஆபத்தில் உணவு, ஆற்றல், வாழ்வாதாரம்

நீரின் நேரம், கிடைக்கும் அளவு ஆகியவற்றில் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கு படுகை முழுவதும் உள்ள விவசாயம் எளிதில் பாதிக்கப்படுகிறது. பனிஉருகல் முன்னதாகத் தொடங்கி, நீரோட்ட உச்சநிலையும் முன்னதாக வருவதால், காரீஃப் பருவத்தின் பிற்பகுதியில் கிடைக்கும் நீர் குறைகிறது; பின்னர் ஒழுங்கற்ற குளிர்கால மழை ரபி பயிர்த் திட்டமிடலைச் சீர்குலைக்கிறது. வெப்ப அழுத்தமும் நீண்ட வறண்ட காலங்களும் கோதுமை, பருப்பு வகைகள், காய்கறிகளின் விளைச்சலைக் குறைக்கின்றன. கால்வாய்களில் நீர் தாமதமாக வருவதையோ முன்கூட்டியே நிறுத்தப்படுவதையோ விவசாயிகள் காண்கிறார்கள். பற்றாக்குறை வாரங்களில் முன்பு கைகொடுத்த கிணறுகள் இப்போது வறண்டுவிடும் வாய்ப்பு அதிகம். மீன்கள் பெருமளவில் செத்து மடிவதும் வாழிடங்கள் அழிவதும் மீனவர்களைப் பாதிக்கின்றன. நீரோட்டம் குறையும்போது மாசுகள் செறிவடைவதால், நகர்ப்புற நீர் விநியோக நிறுவனங்கள் குடிநீர்த் தரத்தைப் பராமரிக்கச் சிரமப்படுகின்றன.

ஆற்றல் அமைப்புகளும் இதனால் அழுத்தத்தை உணர்கின்றன. நீர்மின் உற்பத்தி நீரின் அளவையும் வருகை நேரத்தையும் சார்ந்துள்ளது. நீரோட்ட உச்சநிலை ஆகஸ்டிலிருந்து ஜூலைக்கு மாறுவது மின்சாரத் திட்டமிடலைப் பாதித்து, கோடையின் பிற்பகுதியில் உறுதியான மின்விநியோகத்தைக் குறைக்கலாம். திடீர் மேக வெடிப்புகளைத் தொடர்ந்து வரும் படிவுகள் நீர் உட்கொள்ளும் அமைப்புகளை அடைத்து, விசையாழிகளை அரிக்கின்றன. தானியங்கள், மொத்தப் பொருட்களை எடுத்துச் செல்ல முன்பு நம்பகமாக இருந்த உள்நாட்டு நீர்வழிப் போக்குவரத்து, ஆழம் குறைந்த பகுதிகளில் குறைந்த சுமையுடன் செல்ல வேண்டியதாலோ பருவகாலத்தில் நிறுத்தப்படுவதாலோ பாதிக்கப்படுகிறது. இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் பெரும்பகுதிக்கு கங்கைப் படுகை ஆதரவளிப்பதால், இந்த ஆற்றுத் தொகுதியில் நீர் நெருக்கடி ஏற்படுவது ஒட்டுமொத்த நாட்டின் செலவையும் அபாயத்தையும் உயர்த்துகிறது.

எல்லைகளைக் கடந்த ஒத்துழைப்பா, மோதலா

கங்கை இந்தியா, நேபாளம், வங்கதேசம் ஆகிய நாடுகளுக்கிடையே பகிரப்படும் ஆறாகும். மாறுபடும் நீரோட்டம், வெள்ளம், வறட்சி ஆகியவற்றை நிர்வகிக்க பகிரப்பட்ட தரவும் நம்பிக்கையும் தேவை. தற்போதுள்ள பல ஒப்பந்தங்கள் காலநிலை மாறுபாடு குறித்து தெளிவான புரிதல் உருவாகுமுன் எழுதப்பட்டவை. கீழ்ப்பகுதிகளில் வாழும் மக்களையும் சூழலமைப்புகளையும் பாதுகாக்கும் குறைந்தபட்ச நீரோட்ட வரம்புகள், நீர் வெளியேற்ற விதிகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு நிலைமைகளைக் கணக்கில் கொள்ளும் வகையில் ஒப்பந்தங்கள் மாற்றப்பட வேண்டும்.

பிராந்திய நீரரசியல் மேலும் சிக்கலாகி வருகிறது. பிற ஆற்றுத் தொகுதிகள் தொடர்பான ஒப்பந்தங்களை இடைநிறுத்த அண்மையில் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளும், கங்கைப் படுகைக்கு வெளியே இமயமலைத் தலைநீர்ப் பகுதிகளில் பெரிய நீர்மின் திட்டங்களுக்கான புதிய திட்டங்களும், நீர் ஒரு மூலோபாயச் சொத்தாகக் கருதப்படுவது அதிகரித்துள்ளதைக் காட்டுகின்றன. நீரரசியல் உறவுகள் சீர்குலைந்தால் வெளிப்படைத்தன்மை குறைந்து, வெள்ளம் குறித்த முன்னெச்சரிக்கை பலவீனமடைகிறது; எல்லையின் இருபுறமும் உள்ள சமூகங்கள் இதனால் பாதிக்கப்படுகின்றன. காலநிலை அறிவியல், திறந்த தரவுகள், கூட்டுக் கணிப்புகள், நியாயமான பகிர்வு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கி ஒப்பந்தங்களைப் புதுப்பிப்பது இப்போது இப்பகுதியின் முக்கியப் பணியாகும்.

இதன் பின்னணி புவிசார் அரசியலோடு மட்டும் தொடர்புடையதல்ல. மலைகள் முதல் டெல்டா வரை கிடைக்கும் கண்காணிப்புத் தரவுகளை நாடுகள் ஒன்றிணைக்கும்போது, முன்னெச்சரிக்கை அமைப்புகள், வெள்ள அபாயப் பகுதிகளைக் குறிக்கும் திட்டங்கள், வறட்சித் திட்டமிடல் ஆகியவை சிறப்பாகச் செயல்படும். எல்லை கடந்த படிவு மேலாண்மை, சதுப்புநிலப் பாதுகாப்பு, கூட்டுப் மாசுக் கட்டுப்பாடு ஆகியவை ஒட்டுமொத்தப் படுகையின் மீள்திறனை வலுப்படுத்தும்.

கங்கையை மீட்டெடுக்க முடியுமா

சீரழிவைத் தடுத்து மாற்றுவது சாத்தியமே. தேவையைக் குறைத்து, இயற்கையான செயல்பாடுகளை மீட்டெடுத்து, சிறந்த தரவுகளுடன் மேலாண்மையை நவீனப்படுத்தும் விரிவான நடவடிக்கைகள் இதற்குத் தேவை.

• சுற்றுச்சூழல் நீரோட்டத்தை உறுதிசெய்து, எஞ்சியுள்ள தடையற்ற ஆற்றுப்பகுதிகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; அப்போதுதான் நதி படிவுகளை நகர்த்தவும் மாசுகளை நீர்த்துப்போகச் செய்யவும் சதுப்புநிலங்களைப் பராமரிக்கவும் முடியும்.
• அதிக அபாயமுள்ள நீர்மின் நிலையங்களையும் தடுப்பணைகளையும் பாதுகாப்புக்கும் நெகிழ்வான இயக்கத்துக்கும் ஏற்றவாறு மேம்படுத்த வேண்டும்; நிலச்சரிவு, வெள்ள அபாயப் பகுதிகளில் நன்மையைவிட ஆபத்தை அதிகரிக்கும் திட்டங்களைக் கைவிட வேண்டும்.
• நீர்நிலைக் களஞ்சியங்களில் பற்றாக்குறை நிலவும் இடங்களில் நீரெடுப்புக்கு உச்சவரம்பு விதித்து, அதிக நீர் பயன்படுத்துவோருக்கு அளவீட்டுக் கருவிகள் பொருத்தி, திறனை மேம்படுத்த நுண்பாசனத்தில் முதலீடு செய்து நிலத்தடி நீரை நிர்வகிக்க வேண்டும்.
• பொருத்தமான இடங்களில் பயிர்த் தேர்வை குறைந்த நீர் தேவைப்படும் வகைகளுக்கு மாற்றி, அந்தத் தேர்வுகளை ஊக்குவிக்க குறைந்தபட்ச ஆதரவு விலைகளையும் கொள்முதல் முறையையும் சீரமைக்க வேண்டும்.
• தடுப்பணைகள், நீர்கசிவுக் குளங்கள், வெள்ளச் சமவெளி மறுசீரமைப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் நீர்நிலைக் களஞ்சியங்களை மீள்நிரப்பி, மழைநீர் வழிந்தோடாமல் நிலத்துக்குள் ஊறுமாறு செய்ய வேண்டும்.
• மாசை அதன் மூலத்திலேயே கட்டுப்படுத்த வேண்டும். கழிவுநீர், தொழிற்துறைக் கழிவுநீர் சுத்திகரிக்கப்படுவதை உறுதிப்படுத்தி, தோல் பதனிடும் ஆலைகள் மற்றும் ஜவுளித் தொழில் தொகுதிகளை திரவக் கழிவு இல்லாத செயல்முறைக்கு மாற்ற வேண்டும்; மேல்பகுதி முதல் கீழ்ப்பகுதி வரையிலான செலவுகளைத் தொழில்துறையே ஏற்கும் வகையில் தொகுதி ஒழுங்குமுறை அல்லது இணைப்புகளையும் பரிசீலிக்க வேண்டும்.
• நீரியல், வானிலை கண்காணிப்பு வலையமைப்புகளையும் பனிப்பாறை, பனிப்பரப்புக் கண்காணிப்பையும் விரிவுபடுத்தி, நீர்த்தேக்க இயக்கம், வறட்சித் திட்டமிடல் ஆகியவற்றுக்கு வழிகாட்டும் மாதிரிகளை வலுப்படுத்த திறந்த தரவுகளை வெளியிட வேண்டும்.
• பனிப்பாறை ஏரிகள் உடைப்பெடுத்து வெள்ளம் ஏற்படுதல், திடீர் வெள்ளம், வெப்ப அழுத்தம் ஆகியவற்றுக்கான முன்னெச்சரிக்கை மற்றும் அபாயக் குறைப்பில் முதலீடு செய்ய வேண்டும்; சமூகப் பயிற்சிகளையும் கடைசி மைல் தகவல் தொடர்பையும் உறுதிசெய்ய வேண்டும்.
• மணல் அகழ்வைக் குறைத்து, படிவுகள் சென்றடைவதைத் திட்டமிட்டு, மிக அதிக அபாயமுள்ள இடங்களில் காலநிலை மாற்றத்துக்கு ஏற்ற இடமாற்றத்துக்குத் தயாராகி டெல்டாவைப் பாதுகாத்து மீட்டெடுக்க வேண்டும்.
• சமூகங்களின் பொறுப்புணர்வை ஆதரிக்க வேண்டும். குடிமக்கள் அறிவியல், சதுப்புநில மறுசீரமைப்பு, உள்ளூர் ஆற்றுக் காவலர்கள் ஆகியோருக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும். சமூகங்கள், அரசு, வணிக நிறுவனங்களை இணைக்கும் திட்டங்கள் நடைமுறைத் தீர்வுகளைப் பெரிய அளவில் செயல்படுத்த உதவும்.

ஆற்றை நீரைக் கடத்தும் கால்வாயாக மட்டுமன்றி உயிருள்ள அமைப்பாகக் கருதும் கொள்கைகள் பின்பற்றப்படும்போது முன்னோடித் திட்டங்கள் பலன் தருவதை அனுபவம் காட்டுகிறது. இந்த முயற்சியால் தூய்மையான நீர், பாதுகாப்பான நகரங்கள், நிலையான விவசாய வருமானம், ஆரோக்கியமான டெல்டா ஆகிய பலன்கள் கிடைக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• கங்கைப் படுகையில் அண்மைய வறண்ட பருவ நீர்மட்டச் சரிவுகளும் வறட்சித் தொடர்களும் வெப்பமடைதல், நிலையற்ற பருவமழை, கடுமையான மனித அழுத்தம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய நீண்டகால மாற்றத்தைக் காட்டுகின்றன.
• கங்கோத்ரியில் நீரோட்டத்தின் பெரும்பகுதிக்கு பனிஉருகலே இன்னமும் காரணம் எனத் தலைநீர்ப் பகுதிகள் குறித்த ஆய்வுகள் காட்டுகின்றன; ஆனால் அதன் பங்கு குறைந்து வருவதுடன், 1990களுக்குப் பிறகு பருவகால உச்சநிலை முன்னதாக மாறியுள்ளது.
• வெப்பமடையும் உலகில் பனிப்பாறை நிறை இழப்பு வேகமடைகிறது. 2024இல் சுமார் 450 பில்லியன் டன் பனிக்கட்டி இழக்கப்பட்டதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது; உலகளவில் வெள்ளம், வறட்சி அபாயங்களும் அதிகரித்துள்ளன.
• தீவிர மழைப்பொழிவும் நீண்ட வறண்ட இடைவெளிகளும் ஆண்டு மொத்த மழை அதிகரித்தாலும் நிலத்தடி நீர் மீள்நிரப்பைக் குறைக்கின்றன.
• படுகையின் சில பகுதிகளில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் ஆண்டுக்கு சுமார் 15 முதல் 20 மில்லிமீட்டர் வரை குறைகிறது. தேவையை நிர்வகிக்காவிட்டால் இந்தச் சரிவு தொடரும் எனப் புதிய மாதிரி ஆய்வுகள் கணிக்கின்றன.
• பிரதான ஆற்றுப்பகுதியின் மிகச் சிறிய பங்கே இப்போது தடையின்றிப் பாய்கிறது. நீரோட்டம் துண்டிக்கப்படுவதும் படிவுகள் தடுத்து நிறுத்தப்படுவதும் டெல்டா, சுந்தரவனங்களுக்கான அபாயத்தை அதிகரிக்கின்றன.
• கான்பூர் உள்ளிட்ட தொழில்துறைப் பகுதிகள் நீண்டகால மாசுபாட்டை எதிர்கொள்கின்றன. நீரோட்டம் குறையும் காலங்களில் காலநிலை மாற்றம் ஊட்டச்சத்து மிகுதியையும் மீன்கள் பெருமளவில் செத்து மடிவதையும் அதிகரிக்கும் அபாயம் உள்ளது.
• நீரின் நேரத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் விவசாயப் பருவ அட்டவணைகள், நீர்மின் உற்பத்தி, உள்நாட்டு நீர்வழிப் போக்குவரத்து ஆகியவற்றைச் சீர்குலைத்து, நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் மக்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் பிராந்தியத்தின் பொருளாதார அபாயத்தை உயர்த்துகின்றன.
• தரவு, நீரோட்டம், படிவுகள் ஆகியவற்றில் எல்லை கடந்த ஒத்துழைப்பு இன்றியமையாதது. காலநிலை மாறுபாடு, சுற்றுச்சூழல் நீரோட்டம் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் கொள்ளும் வகையில் ஒப்பந்தங்கள் புதுப்பிக்கப்பட வேண்டும்.
• சுற்றுச்சூழல் நீரோட்ட விதிகள், நிலத்தடி நீர் சீர்திருத்தம் முதல் மாசுக் கட்டுப்பாடு, நீர்நிலைக் களஞ்சிய மீள்நிரப்பு, மேம்பட்ட கண்காணிப்பு, சமூகப் பொறுப்புணர்வு வரை தீர்வுகள் உள்ளன.