நிலப்பரப்பு குப்பைக் கிடங்குகளின் சுமையைக் குறைத்து நகரங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்க, கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் எரியூட்டிகளில் இந்தோனேசியா முதலீடு

குப்பைக் கிடங்கு நெருக்கடியும் மின்சார வாய்ப்பும்

நிரம்பி வழியும் குப்பைக் கிடங்குகளின் அழுத்தத்தைக் குறைத்து, வளர்ந்து வரும் நகரங்களுக்கு மின்சாரம் தயாரிக்கும் நோக்கில், பல பெரிய கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் எரியூட்டிகளை அமைக்க இந்தோனேசியா நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது. தொடக்ககாலத் திட்டங்களில் ஒன்று, 1989 முதல் ஜகார்த்தாவின் பெரும்பாலான குப்பைகளைப் பெற்று வரும் பெகாசி நகரின் பந்தர் கெபாங் பகுதியில் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. சுமார் 110 ஹெக்டேர் பரப்பளவுள்ள இந்தக் குப்பைக் கிடங்கு, தலைநகரில் தற்போது நாளொன்றுக்கு சுமார் 8,000 டன் குப்பை உருவாகும் நிலையில், அதன் கொள்ளளவை நெருங்கி வருகிறது. இது பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த அளவைவிடக் கணிசமாக அதிகம். நாடு முழுவதும் நாளாந்தக் கழிவு உற்பத்தி பல லட்சம் டன்களை எட்டுகிறது. பல பகுதிகளில் உள்ளூர் சேகரிப்பு, வகைப்படுத்தல், அகற்றல் அமைப்புகளின் திறனை இந்த அளவு விஞ்சியுள்ளது.

குறைந்தது 30 நகரங்களில் நவீன ஆலைகளை அமைப்பதே அரசின் திட்டம். கொள்முதல் நடவடிக்கைகள் முன்னேறும்போது, 33 அல்லது 34 இடங்களாக விரிவுபடுத்தும் வழிமுறையையும் சில அதிகாரிகள் முன்வைத்துள்ளனர். இந்த ஆலைகள் நகராட்சி திடக்கழிவுகளை எரித்து நீராவி உருவாக்கி, விசையாழிகளைச் சுழற்றி மின்சாரத்தை மின் கட்டமைப்புக்கு வழங்கும். புதைக்க வேண்டிய குப்பையின் அளவை 90 சதவீதம் வரை குறைத்து, குப்பைக் கிடங்குகளின் பரப்பையும் தீ, கசிவுநீர், நோய் அபாயங்களையும் குறைக்க முடியும் என அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். இந்த அணுகுமுறைக்கு வலுவான ஆதரவாளர்களும் உறுதியான விமர்சகர்களும் உள்ளனர். ஐரோப்பா மற்றும் வடகிழக்கு ஆசிய நாடுகள் பல ஆண்டுகளாகக் கழிவுகளை எரிக்கும் முறையைப் பயன்படுத்தி வந்தாலும், புகைபோக்கி வழி வெளியேறும் மாசுகளால் ஏற்படும் உடல்நல அபாயங்கள், காலநிலைப் பயன்கள், செலவுகள், மறுசுழற்சி மற்றும் கழிவுகளைச் சார்ந்து வாழும் முறைசாரா துறையின் மீதான தாக்கம் குறித்த கேள்விகள் நீடிக்கின்றன.

அரசின் திட்டங்களும் அமைக்கப்படவுள்ள இடங்களும்

இந்தோனேசியாவின் உருவாகி வரும் திட்டத்தின்கீழ், ஒவ்வொரு இடத்திலும் நாளொன்றுக்கு சுமார் 1,000 முதல் 2,000 டன் கழிவுகளைச் செயலாக்கக்கூடிய பெரிய வளாகங்கள் அமைக்கப்படவுள்ளன. முதலில் அமைக்கப்படவுள்ள ஆலைகளில் ஒன்று பந்தர் கெபாங்கில் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது; அதன் பெயரளவிலான கொள்ளளவு நாளொன்றுக்கு சுமார் 1,000 டன். இதே அளவிலான நாட்டின் ஒரே பெரிய ஆலை தற்போது கிழக்கு ஜாவாவில் இயங்கி வருகிறது; அங்கு நாளொன்றுக்கு சுமார் 1,600 டன் கழிவு எரிக்கப்படுகிறது. யோக்யகர்த்தா, போகோர், செமராங் உள்ளிட்ட நகர மையங்களில் புதிய திட்டங்கள் தயாராகி வருகின்றன. சில நகரங்களில், எரியூட்டிகளுக்கு கழிவுகளைத் திறம்படக் கொண்டு செல்ல வகைப்படுத்தும் நிலையங்கள் மற்றும் இடமாற்று வசதிகளிலும் ஒருங்கிணைந்த முதலீடுகள் முன்மொழியப்பட்டுள்ளன.

இதற்கான வரவுசெலவுத் திட்டங்கள் கணிசமானவை. ஒவ்வொரு ஆலையும் இரண்டு முதல் மூன்று டிரில்லியன் ரூபியா செலவில் அமையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; இது சுமார் S$156 மில்லியன் முதல் S$234 மில்லியன் வரை. அதிக எரிப்புச் சூடு, மாசு கட்டுப்பாடு, சாம்பல் கையாளுதல், மின் கட்டமைப்புடன் இணைப்பு ஆகியவற்றுக்குத் தேவைப்படும் பொறியியல் பணிகளை இந்த அளவு செலவு பிரதிபலிக்கிறது. தெங்கராங்கில் நாளொன்றுக்கு சுமார் 2,000 டன் கழிவைக் கையாளும் வகையில் ஒரு திட்டம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது; மகஸ்ஸரில் 20 MW ஆலைக்கான பணிகள் தயாராகி வருகின்றன. நடுத்தர அளவிலான நகரங்களுக்கு நிலையான அடிப்படை மின்சாரத்தை வழங்குவதோடு, புதைக்கப்படும் குப்பையின் அளவையும் வெகுவாகக் குறைப்பதே இந்த ஆலைகளின் நோக்கம். ஜகார்த்தாவின் நாளாந்தக் கழிவு அளவும் பந்தர் கெபாங்கில் நிலவும் நெருக்கடியும், முதலில் பெரிய இடங்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்து, பின்னர் இந்த மாதிரியைப் பிற பகுதிகளுக்கும் விரிவுபடுத்த அரசு ஏன் திட்டமிடுகிறது என்பதை விளக்குகின்றன.

ஆலைகள் எவ்வாறு இயங்கும், எவ்வளவு மின்சாரம் வழங்கும்

புதிய ஆலைகளில் பெரும்பாலானவை கலப்பு கழிவுகளை நேரடியாக எரிக்கும் முறையைப் பயன்படுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. குப்பை லாரிகள் கலந்த நகராட்சி கழிவுகளைப் பெறும் கூடத்துக்குக் கொண்டு வரும். அங்கிருந்து கொக்குகள் கழிவுகளை உலைக்குள் செலுத்தும்; அங்கு நகரும் தட்டுகளில் அவை அதிக வெப்பநிலையில் எரிக்கப்படும். அந்த வெப்பம் கொதிகலனில் உள்ள நீரைச் சூடாக்கி நீராவியாக்கும்; நீராவி விசையாழியை இயக்கி மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யும். புகை வாயுக்கள் புகைபோக்கி வழியாக வெளியேற்றப்படுவதற்கு முன் பல கட்டங்களாகச் சுத்திகரிக்கப்படும். எஞ்சிய சாம்பல் சேகரிக்கப்பட்டு, முறையாகச் சுத்திகரித்த பிறகு அகற்றப்படும் அல்லது மீண்டும் பயன்படுத்தப்படும். காற்றாலை அல்லது சூரிய மின்சாரத்தைப் போல இடைவிட்டு அல்லாமல், தொடர்ந்து இயங்கி நிலையான மின்சாரத்தை வழங்கும் வகையில் இந்த ஆலைகள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.

உலைக்குள் செல்வதும் வெளியேறுவதும் என்ன?

இந்தோனேசியாவின் கழிவுகளில் ஈரப்பதம் அதிகமுள்ள உணவுக் கழிவுகள் பெரும் பங்கை வகிக்கின்றன; அவற்றுடன் பிளாஸ்டிக், காகிதம், துணிகள் மற்றும் பிற பொருள்களும் உள்ளன. ஈரமான கழிவுகளில் ஆற்றல் அளவு குறைவதால், முன்கூட்டிய வகைப்படுத்தலும் நீரை அகற்றும் படிகளும் உதவும். உள்வரும் கழிவின் அளவை சுமார் 80 முதல் 90 சதவீதம் வரை குறைப்பதே பெரும்பாலான ஆலைகளின் நோக்கம். எஞ்சியவை அடிச்சாம்பலாகவும் பறக்கும் சாம்பலாகவும் இருக்கும். பாதுகாப்புச் சோதனைகளுக்குப் பிறகு அடிச்சாம்பலைக் கட்டுமானத்தில் சில நேரங்களில் பயன்படுத்தலாம். பறக்கும் சாம்பலில் வடிகட்டிகள் பிடித்துள்ள கன உலோகங்களும் பிற மாசுகளும் இருக்கக்கூடும் என்பதால், அதை கவனமாக நிலைப்படுத்தி பாதுகாப்பான குப்பைக் கிடங்குகளுக்கு அனுப்ப வேண்டும். காலப்போக்கில், சாம்பலைக் கையாளவும் மீண்டும் பயன்படுத்தவும் நம்பகமான விநியோகச் சங்கிலிகள் உருவானால், இயக்கச் செலவும் சுற்றுச்சூழல் அபாயமும் குறையும்.

எரிசக்தி மற்றும் கனிமவள அமைச்சகத்தின் துணை அமைச்சர் யூலியோட் தஞ்சுங், இத்திட்டத்தை எவ்வாறு விரிவுபடுத்தி பல்வகைப்படுத்தலாம் என்பதை விளக்கியுள்ளார். உள்ளூர் கழிவுக் கலவை மற்றும் நகரத் தேவைகளைப் பொறுத்து, மின்சார உற்பத்திக்கும் புதிய எரிபொருட்கள் தயாரிப்பதற்குமான வழிமுறைகளை அவர் விவரித்துள்ளார்.

கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் தொழில்நுட்பங்களுக்கு இன்னும் தெளிவான வரையறைகளை வழங்க புதிய அதிபர் ஒழுங்குமுறையை உருவாக்கி வருகிறோம். 2029 முதல் 30 முக்கிய நகரங்களில் ஆலைகளைச் செயல்படுத்தி, ஒவ்வொரு மின் கட்டமைப்பிலும் 20 MW மின்சாரத்தைச் சேர்ப்பதே திட்டம்.

நகரம் மற்றும் ஆலையின் அளவைப் பொறுத்து, ஒரு ஆலை பல்லாயிரக்கணக்கான வீடுகளுக்கு மின்சாரம் வழங்கக்கூடும். முன்னதாக நாடு முழுவதும் முன்மொழியப்பட்ட 17 கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் திட்டங்களின் மொத்த உற்பத்தித் திறன் 100 MW-ஐத் தாண்டும் எனக் கணிக்கப்பட்டது. புதிய கட்டத் திட்டங்கள் இதைவிடப் பெரியதாக இருக்கும். பந்தர் கெபாங்கில் நாளொன்றுக்கு 1,000 டன் கழிவைக் கையாளும் தொடக்க அலகு, பெரிய வளாகத்துக்கான முதல் படியாகும். நகரம் முழுவதும் கழிவு சேகரிப்பு, மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பொருட்கள் மற்றும் மக்கும் கழிவுகளுக்கான வகைப்படுத்தும் வரிசைகள், ஆற்றல் மீட்பு ஆகியவற்றை ஒரே அமைப்பில் ஒருங்கிணைத்து, திறந்தவெளிக் குப்பைக் கொட்டுமிடங்களுக்குச் செல்லும் லாரிகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதே நீண்டகால இலக்கு.

நிதி, கூட்டாளர்கள், திட்டங்களை இயக்குபவர்கள்

பொது மற்றும் தனியார் நிதி ஆதாரங்கள் இணைந்து இத்திட்டங்களுக்கு நிதியளிக்கும். குடிமக்கள் மற்றும் நிறுவனங்களுக்கு விற்கப்படும் அரசு பத்திர வகையான தேசப்பற்று பத்திரங்கள் மூலம் கிடைக்கும் தொகை, தொடக்கச் செலவுகளை ஈடுகட்ட உதவும் என அரசு தெரிவித்துள்ளது. இந்தோனேசியாவின் இறையாண்மைச் செல்வ நிதி அமைப்பான டனந்தாராவிடம், திட்டங்களை வடிவமைப்பதும் 500-க்கும் மேற்பட்ட பிராந்திய அதிகார அமைப்புகளுக்கிடையிலான ஒருங்கிணைப்பும் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. நீண்டகால ஒப்பந்தங்களின்கீழ் ஆலைகளை வடிவமைத்து, நிதியளித்து, கட்டி, இயக்கும் கூட்டமைப்புகள் மூலம் பங்கேற்க நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச நிறுவனங்கள் ஆர்வம் தெரிவித்துள்ளதாக அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர்.

ஒப்பந்தங்கள் எவ்வாறு அமைக்கப்படுகின்றன?

வருவாய் இரண்டு முக்கிய வழிகளில் கிடைக்கும். வழங்கப்படும் ஒவ்வொரு டன் கழிவுக்கும் உள்ளாட்சி அமைப்புகள் கட்டணம் செலுத்தும்; அரசின் மின்சாரப் பயன்பாட்டு நிறுவனமான PLN, ஆலையிலிருந்து நிர்ணயிக்கப்பட்ட கட்டணத்தில் மின்சாரத்தை வாங்கும். அபாயகரமற்ற கழிவு மேலாண்மையில் முழுமையான வெளிநாட்டு உரிமையை இந்தோனேசியா அனுமதிப்பதால், எரிப்பு முறையில் நீண்டகால அனுபவமுள்ள நாடுகளின் தொழில்நுட்ப வழங்குநர்களை ஈர்க்க முடியும். நிதிச் சுமையைப் பகிரவும் ஒப்பந்தத்தின் மூலம் அபாயங்களை ஒதுக்கவும், பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள் வழக்கமான அணுகுமுறையாக இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. திட்ட உருவாக்குநர்கள், கடன் வழங்குநர்கள், நகராட்சி அரசுகள் ஆகியவை திட்டங்களுக்கு நிதி கிடைப்பதை உறுதிப்படுத்தும் முக்கிய அம்சங்களில் கவனம் செலுத்தும்: பிராந்திய வரவுசெலவுத் திட்டங்களில் உறுதியாகப் பதிவுசெய்யப்பட்ட கழிவு வழங்கல் கட்டணங்கள், PLN உடனான கட்டுப்படுத்தும் மின்சார விலை ஒப்பந்தங்கள், பறக்கும் சாம்பல் மற்றும் அடிச்சாம்பலுக்கான தெளிவான திட்டம், நகராட்சிக் கழிவுகள் கணிக்கத்தக்க வகையில் தொடர்ந்து கிடைப்பது ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். சிறப்பாக வடிவமைக்கப்பட்ட திட்டங்கள் கண்காணிப்புத் தரவுகளை வெளியிட்டு, மேற்பார்வையில் சமூகங்களுக்கு அணுகல் வழங்கும்; இதனால் தகராறுகளும் தாமதங்களும் குறையும்.

காலக்கெடுக்கள், விதிமுறைகள், கொள்கை மாற்றங்கள்

மூத்த அதிகாரிகள் லட்சியமிக்க கால அட்டவணையை வகுத்துள்ளனர். நகர்ப்புறக் கழிவு மேலாண்மை தொடர்பாக 2025-ல் வெளியிடப்பட்ட அதிபர் ஒழுங்குமுறை, கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் திட்டத்தின் வரம்பை விரிவுபடுத்துகிறது. இதன்படி நகரங்கள் கழிவுகளை மின்சாரமாக மட்டுமல்லாமல், சாத்தியமான இடங்களில் செயற்கை எரிபொருட்கள் மற்றும் பிற பயன்பாட்டுப் பொருட்களாகவும் மாற்றலாம். 2027 இறுதிக்குள் சுமார் 33 நகரங்களில் ஆலைகளை முடிக்க அதிகாரிகள் இலக்கு வைத்துள்ளனர்; 2025 இறுதியில் பத்து இடங்களில் முதல் கட்டத் திட்டங்கள் தொடங்கவுள்ளன. திட்ட உருவாக்குநர்களுக்கான வரி விதிகளையும் பெரிய ஆலைகளுக்கான செயலாக்க வரம்புகளையும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மறுஆய்வு செய்து வருகின்றனர்.

ஜகார்த்தாவில் நடைபெற்ற விருது வழங்கும் நிகழ்ச்சியில், ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் சுல்கிஃப்லி ஹசன், மாற்றத்தின் வேகத்தை வலியுறுத்தி, திட்டங்களை விரைவாகச் செயல்படுத்த அதிபர் ஆதரவளிப்பதாகத் தெரிவித்தார்.

சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி நகர்ப்புறங்களில் கழிவு மேலாண்மையை விரைவுபடுத்துவதற்கு அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ ஒப்புதல் அளித்துள்ளார்.

நூற்றுக்கணக்கான மாவட்டங்களும் நகரங்களும் கழிவு சேகரிப்பு மற்றும் அகற்றலை நிர்வகிக்கும், அதிகாரங்கள் பரவலாக்கப்பட்ட இந்தோனேசியாவின் கழிவு அமைப்புக்குள் இத்திட்டம் செயல்பட வேண்டும். இந்தச் சிதறலான அமைப்பு, வகைப்படுத்தல், குப்பைக் கிடங்கு செயல்பாடு, கட்டணங்கள் ஆகியவற்றில் ஒரே மாதிரியான தரநிலைகளைப் பின்பற்றுவதற்குத் தடையாக இருந்துள்ளது. கொள்முதல் மாதிரிகள், செயல்திறன் அளவுகோல்கள், மாசு வெளியீட்டு அறிக்கை விதிகள் ஆகியவற்றை நிர்ணயிக்கும் தேசியக் கட்டமைப்பு, பல ஆண்டுகள் தாமதமின்றி கருத்தாக்க நிலையிலிருந்து கட்டுமானத்துக்கு நகர பிராந்திய அரசுகளுக்கு உதவும். PLN-இன் மின் கட்டமைப்புத் திட்டமிடலுடனும் உள்ளூர் பொதுப்பணித் துறை வரவுசெலவுத் திட்டங்களுடனும் ஒத்திசைவது, கால அட்டவணையைப் பின்பற்ற அதே அளவு முக்கியம்.

உடல்நலம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அபாயங்களும் அவற்றை நிர்வகிக்கும் முறைகளும்

பெரிய குப்பைக் கிடங்குகளுக்கு அருகே வாழும் சமூகங்கள் பெரும்பாலும் புகை, துர்நாற்றம், நீர் மாசுபாடு ஆகியவற்றை எதிர்கொள்கின்றன. 2005-ல் லியூவிகஜாவில் ஏற்பட்ட பேரழிவுகரமான நிலச்சரிவும், 2023-ல் சரிமுக்தியில் ஏற்பட்ட பெரும் தீயும் உட்பட, உயிரிழப்புகளையும் பேரழிவையும் ஏற்படுத்திய கழிவுத் தள விபத்துகள் இந்தோனேசியாவில் நிகழ்ந்துள்ளன. பந்தர் கெபாங் அருகிலுள்ள மக்கள் நீண்டகாலமாகக் கடுமையான துர்நாற்றம் மற்றும் நிலத்தடி நீர் மாசுபாடு குறித்து புகார் தெரிவித்து வருகின்றனர்; சுவாச நோய்களின் விகிதமும் தொடர்ச்சியான கவலையாக உள்ளது. திறந்தவெளிக் குப்பைக் கொட்டுமிடங்களிலிருந்து கழிவுகளை கட்டுப்படுத்தப்பட்ட எரிப்புக்கு மாற்றுவது தீ மற்றும் மீத்தேன் கசிவைக் குறைக்கலாம். ஆனால் வடிவமைப்பும் கண்காணிப்பும் பலவீனமாக இருந்தால், எரியூட்டிகளும் அவற்றுக்கே உரிய அபாயங்களை ஏற்படுத்தும்.

தீங்கு விளைவிக்கும் மாசு வெளியீடுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் வகையில் நவீன ஆலைகள் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. உலையில் அதிக வெப்பநிலையும் போதுமான எரிப்பு நேரமும் முழுமையான எரிப்பை ஊக்குவிக்கின்றன. பல கட்ட புகை வாயுச் சுத்திகரிப்பில், துகள்களைப் பிடிக்க பை வடிகட்டிகளும், அமில வாயுக்களை நடுநிலையாக்கச் சுத்திகரிப்பான்களும், டையாக்சின்கள், ஃபியூரான்கள், பாதரசம் ஆகியவற்றைப் பிடிக்கச் செயல்படுத்தப்பட்ட கார்பனும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. தொடர்ச்சியான மாசு கண்காணிப்பு அமைப்புகள் தரவுகளை ஒழுங்குமுறை அமைப்புகளுக்கு அனுப்பி, முடிவுகளைப் பொதுமக்களுக்குத் தெரியப்படுத்தலாம். கடுமையான பராமரிப்பு அட்டவணைகளும் அவசரகால நிறுத்த நடைமுறைகளும் இன்றியமையாதவை. தொழில்நுட்பம் முறையாக நிறுவப்பட்டு இயக்கப்படும்போது இந்தப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் பயனளிக்கும். கண்காணிப்பு அவ்வப்போது மட்டுமே நடைபெறும்போதோ தரநிலைகள் தெளிவற்றதாக இருக்கும்போதோ சமூகங்கள் கவலைப்படுவது நியாயமானது. சில ஐரோப்பிய நாடுகள் எரியூட்டிகளுக்கு கார்பன் வரி விதிப்பது குறித்து விவாதித்து வருகின்றன; ஐரோப்பிய ஒன்றியம் இனி எரிப்பை பசுமை அல்லது புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மூலமாகக் கருதுவதில்லை. புதிய ஆலைகள் செயல்பாட்டுக்கு வரும்போது, இந்தோனேசியாவில் காலநிலைத் தாக்கத்தை கவனமாகக் கணக்கிட்டு வெளிப்படையாக அறிக்கையிட வேண்டியதன் அவசியத்தை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது.

சமூக ஏற்றுக்கொள்ளலும் பெனோவோவிலிருந்து கிடைக்கும் பாடங்களும்

சுரபயாவின் பெனோவோ ஆலையின் அனுபவம், சமூக ஏற்றுக்கொள்ளலை எவ்வாறு பெற்று தக்கவைக்கலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது. அருகிலுள்ள குடியிருப்புப் பகுதிகளில் தொடக்கத்தில் எழுந்த எதிர்ப்பு, வாழ்வாதாரத்துக்கும் அன்றாட வாழ்க்கைக்கும் ஏற்படக்கூடிய பாதிப்புகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தது. வழக்கமான தகவல் தொடர்பு வழிகளைத் திறந்து, இழப்பீட்டு முறையை அமைத்து, உள்ளூர் வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கி, அருகிலுள்ள சாலைகளையும் பொதுவசதிகளையும் மேம்படுத்தி, இயக்குநர்களும் நகர அதிகாரிகளும் ஆதரவைப் பெற்றனர். சுற்றுப்புறம் தூய்மையாகியுள்ளதாகவும் பூச்சிகள் குறைந்துள்ளதாகவும் மக்கள் தெரிவித்துள்ளனர். அதேவேளையில், அவ்வப்போது ஏற்படும் துர்நாற்றம் மற்றும் கசிவுநீர் சம்பவங்களுக்கு இன்னும் கவனம் தேவைப்படுகிறது. பாடம் எளிமையானது: கண்கூடாகத் தெரியும் மேம்பாடுகள், நேர்மையான தொடர்பு, பிரச்சினைகள் ஏற்படும்போது தீர்வுகள் ஆகியவற்றுக்கு சமூகங்கள் நல்ல முறையில் எதிர்வினையாற்றுகின்றன.

புதிய திட்டங்கள் இந்த நடைமுறைகளை அடிப்படையாகக் கொள்ளலாம். ஆலை செயல்பாடுகள் குறித்த தெளிவான தகவல்கள், உள்ளூர் மக்களுக்கான திறந்தநாள் நிகழ்வுகள், மாசு வெளியீட்டுத் தரவுகளை நிகழ்நேரத்தில் வெளியிடுதல் ஆகியவை கவலையைக் குறைக்கலாம். அக்கம்பக்கத்தினருக்கு குரல் கொடுத்து, தகராறுகள் பெரிதாகும் முன் தீர்க்க சமூகக் கண்காணிப்புக் குழுக்கள் உதவும். பயிற்சி, சுகாதாரம், கல்வி உதவித்தொகை ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய சமூகத் திட்டங்கள் பலருக்கும் பலன்களைப் பகிர்ந்தளிக்கலாம். இந்நடவடிக்கைகள் இல்லாவிட்டால், தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சிறப்பான திட்டங்கள்கூட முடங்கக்கூடும்.

மறுசுழற்சி, கழிவு சேகரிப்பாளர்கள், நியாயமான மாற்றம்

குப்பைக் கிடங்குகளிலும் அக்கம்பக்கச் சேகரிப்பு மையங்களிலும் மறுசுழற்சிப் பொருட்களைச் சேகரித்து வகைப்படுத்தும் பல்லாயிரக்கணக்கானோரின் வாழ்வாதாரத்துக்கு இந்தோனேசியாவின் முறைசாரா கழிவுப் பொருளாதாரம் ஆதரவளிக்கிறது. கலந்த கழிவுகளிலிருந்து மறுசுழற்சிப் பொருட்களை நேரடியாகப் பிரித்தெடுக்காமல் எரித்தால், பெரிய மையப்படுத்தப்பட்ட எரியூட்டிகளுக்கு விரைவாக மாறுவது அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கக்கூடும். நீண்டகால விநியோக ஒப்பந்தங்களைக் கொண்ட ஆலைகள், மறுசுழற்சி செய்யக்கூடிய பிளாஸ்டிக் உட்பட அதிகக் கழிவுகளை வழங்குமாறு நகரங்களை நிர்ப்பந்திக்கலாம் என ஆதரவாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். கொள்முதல் விதிகளை கவனமாக உருவாக்காவிட்டால், இந்த நிலை மறுசுழற்சி இலக்குகளைப் பலவீனப்படுத்தலாம்.

கொள்கைகளைத் திட்டமிடுவதன் மூலம் இந்தச் சிக்கலைத் தவிர்க்கலாம். கழிவுகளைக் குறைத்தல், மீண்டும் பயன்படுத்துதல், மறுசுழற்சி செய்தல் ஆகியவற்றுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் கழிவு முன்னுரிமை வரிசையை நகரங்கள் பின்பற்றலாம்; பொருளாதார ரீதியாக மறுசுழற்சி அல்லது உரமாக்க முடியாத எஞ்சிய கழிவுகளுக்கு மட்டுமே ஆற்றல் மீட்பு கடைசிப் படியாக இருக்கலாம். மறுசுழற்சி மற்றும் மக்கும் கழிவுகளைத் தனியே பிரித்தல் ஆகியவற்றுக்கான குறைந்தபட்ச இலக்குகளை ஒப்பந்தங்களில் சேர்க்கலாம். அந்த இலக்குகளைப் பாதிக்கும் தரம் அல்லது அளவு உத்தரவாதங்களைக் கோருவதற்கு ஆலைகளுக்குத் தடை விதிக்கலாம். எரியூட்டிகளுடன் சேர்த்து வகைப்படுத்தும் மையங்களுக்கும் பொருள் மீட்பு வசதிகளுக்கும் நிதி வழங்க வேண்டும். கழிவு பொறுக்குவோர் மற்றும் சேகரிப்பாளர்களை ஒப்பந்த வகைப்படுத்துநர்களாகவோ, பாதுகாப்புப் பயிற்சி பெற்ற ஊழியர்களாகவோ, சுத்தமான மறுசுழற்சிப் பொருட்களை வழங்கும் கூட்டுறவுச் சங்க உறுப்பினர்களாகவோ அமைப்புக்குள் சேர்க்கலாம். தற்போது குப்பைக் கிடங்கு வேலைகளைச் சார்ந்து வாழ்பவர்களுக்கு, சுகாதாரக் காப்பீடு, பாதுகாப்பு உபகரணங்கள், நிலையான ஊதியம் ஆகியவை இந்த மாற்றத்தை இழப்பாக அல்லாமல் மேம்பாடாக மாற்றலாம். புதிய கழிவு மேலாண்மை மாதிரியில் தங்களையும் இணைக்குமாறு பந்தர் கெபாங் அருகிலுள்ள சமூகங்கள் கோரியுள்ளன; கட்டுமானம் தொடங்கும்போது நியாயமான மாற்றத் திட்டம் இன்றியமையாததாக இருக்கும்.

காலநிலை மற்றும் ஆற்றல் சூழல்

கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிப்பது இந்தோனேசியாவின் காலநிலைச் சவாலுக்கு ஒரே தீர்வு அல்ல. இருப்பினும், கடுமையான பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுடன் செயல்படுத்தப்பட்டால் அது உதவக்கூடும். எடையின் அடிப்படையில் நாட்டின் குப்பைகளில் உணவுக் கழிவுகளே பெரும்பங்கு வகிக்கின்றன; மக்கும் கரிமக் கழிவுகள் சிதைவதால் உருவாகும் மீத்தேன் சக்திவாய்ந்த பசுமைக்குடில் வாயுவாகும். நாட்டின் உணவு விநியோகச் சங்கிலி வெளியிடும் பசுமைக்குடில் வாயுக்களில் பெரும்பகுதிக்கு மீத்தேனே காரணம் என ஆய்வாளர்கள் கணிக்கின்றனர். மாசுக் கட்டுப்பாட்டுக்கான கடுமையான தரநிலைகளை ஆலைகள் பின்பற்றுவதுடன், நகரங்கள் லட்சியமிக்க மறுசுழற்சி மற்றும் உரமாக்கல் திட்டங்களையும் தொடர்ந்தால், நகராட்சிக் கழிவுகளைத் திறந்தவெளிக் கொட்டுமிடங்கள் மற்றும் வழக்கமான குப்பைக் கிடங்குகளிலிருந்து நவீன எரியூட்டிகளுக்கு மாற்றுவது தற்போதைய நிலையைவிட நிகரப் பசுமைக்குடில் வாயு வெளியீட்டைக் குறைக்கலாம் என வாழ்க்கைச் சுழற்சி மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன. ஜாவாவின் தலைநகரங்களைப் பற்றிய அண்மைய ஓர் ஆய்வில், நிர்வகிக்கப்படாத குப்பைப் புதைப்புக்குப் பதிலாக எரிப்பைப் பயன்படுத்தும்போது வெளியீடுகள் சுமார் 40 சதவீதம் குறையக்கூடும் எனக் கண்டறியப்பட்டது. எரிப்பிலிருந்து உற்பத்தியாகும் மின்சாரத்தின் சமப்படுத்தப்பட்ட செலவு kWh ஒன்றுக்கு சுமார் 0.044 அமெரிக்க டாலர் என அந்த ஆய்வு கணித்தது; இது தற்போதைய தேசிய விலைகளுக்கு ஏறத்தாழ இணையானது. போதுமான ஆலைத் திறனும் கழிவு விநியோகமும் இருந்தால், 2025-ல் அந்த நகரங்களில் எரிப்பிலிருந்து மட்டும் கிடைக்கும் மின்சார உற்பத்தி ஆண்டுக்கு இரண்டு மில்லியன் மெகாவாட் மணிநேரத்தைத் தாண்டக்கூடும்.

கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிப்பு வெளியீடுகளை எவ்வளவு குறைக்கும்?

காலநிலைத் தாக்கத்தின் கணக்கீடு சிக்கலானது. பிளாஸ்டிக்கை எரிப்பதால் புதைபடிவ கார்பனிலிருந்து கார்பன் டை ஆக்சைடு வெளியேறுகிறது. மக்கும் கழிவுகளை எரிப்பதால், அவை குப்பைக் கிடங்குகளில் சிதையும்போது உருவாகியிருக்கும் மீத்தேன் தவிர்க்கப்படுகிறது; சில பத்தாண்டுகளின் காலப்பகுதியில் கார்பன் டை ஆக்சைடை விட மீத்தேன் வெப்பமயமாதல் தாக்கம் அதிகம். சேகரிப்பு, வகைப்படுத்தல், எரிப்புத் திறன், மின் கட்டமைப்பில் மாற்றாகப் பயன்படுத்தப்படும் ஆற்றல் மூலங்கள் ஆகியவற்றின் விவரங்களைப் பொறுத்து முடிவுகள் மாறுபடும். ஐரோப்பாவில், எரிப்பால் கிடைக்கும் காலநிலைப் பயன்கள் குறித்து கொள்கை வகுப்பாளர்கள் அதிக சந்தேகம் கொண்டுள்ளனர்; சில நாடுகள் எரியூட்டி புகைபோக்கிகளுக்கு கார்பன் வரி விதிக்கத் திட்டமிடுகின்றன. அந்த விவாதம் இந்தோனேசியாவுக்கும் பொருந்தும். தேசிய மின்சாரக் கலவையில் இன்னும் நிலக்கரியே பெரும் பங்கு வகிப்பதால், கழிவிலிருந்து கிடைக்கும் ஒவ்வொரு மின்சார அலகுக்குமான தவிர்க்கப்பட்ட வெளியீடு, தூய்மையான மின் கட்டமைப்புகளைக் காட்டிலும் அதிகமாக இருக்கலாம். இருப்பினும், ஆற்றல் உற்பத்தியை அதிகரிக்கப் பிளாஸ்டிக் எரிப்பை உயர்த்துவது மறுசுழற்சி முயற்சிகளைப் பலவீனப்படுத்தி, வெளியீடுகளையும் அதிகரிக்கும். நகரங்கள் மக்கும் கழிவுகளை உரமாக்கல் அல்லது காற்றில்லா செரிமானத்துக்கு அனுப்பி மீட்டெடுப்பதும், வலுவான மறுசுழற்சித் திட்டங்களைப் பராமரிப்பதும், எஞ்சிய கழிவுகளை மட்டுமே மிக உயர்ந்த தரத்திலான மாசுக் கட்டுப்பாடுகளைக் கொண்ட எரியூட்டிகளுக்கு அனுப்புவதும் சிறந்த பலன்களைத் தரும்.

கொள்கை மாற்றங்கள் நிதியளிப்பைப் பாதிக்கக்கூடும். வெளியீடுகளைச் சரிபார்க்கக்கூடிய வகையில் குறைக்கும் திட்டங்களில் முதலீட்டை ஈர்க்கும் நோக்கில், புதிய ஆணையின் கீழ் சர்வதேச கார்பன் வர்த்தகத்துக்கான வழிகளை இந்தோனேசியா மீண்டும் திறந்துள்ளது. உலகளவில் காலநிலை நடவடிக்கையின் முக்கிய இலக்குகளில் கழிவுகளிலிருந்து மீத்தேன் வெளியேறுவதைக் குறைப்பதும் ஒன்றாகும். கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் ஆலைகள் இத்தகைய சந்தைகளில் பங்கேற்க முடியுமா, எவ்வாறு பங்கேற்கலாம் என்பது தேசிய விதிகளையும் சர்வதேச தரநிலைகளையும் பொறுத்தது; தற்போதைய தரநிலைகள் எரிப்பு குறித்து எச்சரிக்கையுடன் அணுகுகின்றன. நம்பகத்தன்மை பெற, தெளிவான அறிக்கையிடல், சுயாதீனச் சரிபார்ப்பு, விரிவான கழிவுக் குறைப்பு உத்தியுடன் ஒத்திசைவு ஆகியவை அவசியம்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• குறைந்தது 30 நகரங்களில் பெரிய கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் ஆலைகளை அமைக்க இந்தோனேசியா திட்டமிட்டுள்ளது. 2027-க்குள் சுமார் 33 இடங்கள் என்ற இலக்குடன், 2025 இறுதியில் பத்து நகரங்களில் முதல் கட்டத்தைத் தொடங்க அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர்.
• ஜகார்த்தா அருகே, பல தசாப்தங்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு கொள்ளளவை நெருங்கும் 110 ஹெக்டேர் பந்தர் கெபாங் குப்பைக் கிடங்கில், நாளொன்றுக்கு 1,000 டன் கழிவைக் கையாளும் முதல் ஆலை அமைக்கப்படவுள்ளது.
• ஒவ்வொரு ஆலைக்கும் இரண்டு முதல் மூன்று டிரில்லியன் ரூபியா செலவாகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. தேசப்பற்று பத்திரங்கள் மற்றும் பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள் மூலம் நிதி திரட்டப்படும்; டனந்தாரா திட்டங்களை ஒருங்கிணைக்கும், PLN மின்சாரத்தை வாங்கும்.
• குப்பைக் கிடங்குகளின் தேவையை 90 சதவீதம் வரை குறைத்து, நிலையான மின்சாரத்தை வழங்குவதே ஆலைகளின் நோக்கம். ஒவ்வொரு நகரிலும் 20 MW மின்சாரம் சேர்ப்பதும், சில இடங்களில் கூடுதல் எரிபொருள் தயாரிப்பதும் சில திட்டங்களில் இடம்பெற்றுள்ளன.
• 2025-ல் வெளியிடப்பட்ட புதிய விதிகள் கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிக்கும் திட்டத்தின் வரம்பை விரிவுபடுத்துகின்றன. நகர்ப்புறங்களில் சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த கழிவு மேலாண்மையை விரைவுபடுத்த அதிபர் ஒப்புதல் அளித்துள்ளதாக அமைச்சர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
• புகைபோக்கி மாசு வெளியீடுகள் மற்றும் சாம்பல் மேலாண்மை ஆகியவை உடல்நலம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அபாயங்களின் முக்கிய மையங்களாகும். இவற்றைக் கட்டுப்படுத்த உயர்தர வடிகட்டிகள், தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு, வெளிப்படையான அறிக்கையிடல் தேவை.
• சுரபயாவின் பெனோவோ ஆலையில் கிடைத்த அனுபவத்தின்படி, தொடர்ச்சியான தகவல் தொடர்பு, இழப்பீட்டு முறைகள், உள்ளூர் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம் ஆகியவை சமூக ஏற்றுக்கொள்ளலை மேம்படுத்துகின்றன.
• எரிப்பால் மறுசுழற்சி பாதிக்கப்படவோ முறைசாரா துறைக்கு சேதம் ஏற்படவோ கூடாது என நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். ஆற்றல் மீட்புடன் மறுசுழற்சி மற்றும் மக்கும் கழிவுகளைத் தனியே பிரிக்கும் இலக்குகளையும் ஒப்பந்தங்கள் கட்டாயப்படுத்தலாம்.
• ஜாவா நகரங்கள் குறித்த ஆய்வுகள், நிர்வகிக்கப்படாத குப்பைப் புதைப்புடன் ஒப்பிடும்போது எரிப்பு பசுமைக்குடில் வாயு வெளியீடுகளைக் குறைக்கவும், போட்டித்தன்மை வாய்ந்த செலவில் மின்சாரம் வழங்கவும் முடியும் எனக் காட்டுகின்றன.
• இந்தோனேசியாவின் மின்சார அமைப்பு இன்னும் நிலக்கரியைச் சார்ந்துள்ளது. எனவே, வலுவான மறுசுழற்சி மற்றும் மாசு வெளியீட்டுப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளுடன் இணைக்கப்பட்டால், பரந்த மாற்றத்தின் ஒரு மிதமான ஆனால் பயனுள்ள பகுதியாகக் கழிவிலிருந்து ஆற்றல் தயாரிப்பு அமையும்.