இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பழைய ஆடைகளுக்கான தடையை இந்தோனேசியா தீவிரப்படுத்துவதற்கு எதிராக பழைய ஆடை விற்பனையாளர்கள் குரல்

ஜகார்த்தாவில் பழைய ஆடை விற்பனை குறித்துவரும் மோதல்

இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பழைய ஆடைகளுக்கு இந்தோனேசியா தீவிரமாகத் தடை விதித்து வரும் நிலையில், பணவீக்கமும் மாறிவரும் ஃபேஷன் விருப்பங்களும் தேவையை அதிகமாக வைத்திருப்பதால், ஜகார்த்தாவில் பழைய ஆடை விற்பனையாளர்களும் வாங்குவோரும் அதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்து வருகின்றனர். மத்திய ஜகார்த்தாவில் உள்ள செனென் போன்ற சந்தைகள், குறைந்த விலையில் தனித்துவமான ஆடைகளைத் தேடி வரும் கூட்டத்தை ஈர்க்கின்றன. அதேவேளை, இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகள் சட்டவிரோதமானவை என்றும் உள்நாட்டுத் தயாரிப்பாளர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பவை என்றும் அதிகாரிகள் எச்சரிக்கின்றனர். மலிவான விலை, பொது சுகாதாரம், இந்தோனேசியாவின் ஜவுளித் துறையின் எதிர்காலம் ஆகியவை குறித்த விவாதத்தின் மையத்தில் இந்த வணிகம் உள்ளது.

பழைய ஆடைகள் மற்றும் காலணிகளை இறக்குமதி செய்வதை இந்தோனேசிய அரசு நீண்டகாலமாகத் தடை செய்துள்ளது. ஆனால், தடையை அமல்படுத்துவது அவ்வப்போது மாறுபட்டுள்ளது. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் அதிகாரிகள் சோதனைகளைத் தீவிரப்படுத்தி, துறைமுகக் கண்காணிப்பை கடுமையாக்கி, பறிமுதல் செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகளின் பொதிகளை அழித்துள்ளனர். வருமானத்துக்காகவோ, குறைந்த செலவில் ஆடை வாங்குவதற்காகவோ பழைய ஆடை விற்பனைக் கடைகளைச் சார்ந்திருப்போரிடமிருந்து இந்த நடவடிக்கைக்கு எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது. உள்ளூர் பிராண்டுகளின் விலை அதிகமாக இருக்கலாம் என்றும், தங்களுக்கு விருப்பமான குறிப்பிட்ட வடிவமைப்புகள் அவற்றில் பெரும்பாலும் கிடைப்பதில்லை என்றும் பலர் கூறுகின்றனர். அந்த வடிவமைப்புகள் பெரும்பாலும் ஜப்பான், கொரிய நகர்ப்புற ஆடைப் பாணிகளால் ஈர்க்கப்பட்டவை.

இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகள் நுகர்வோருக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன, சுகாதாரக் கட்டுப்பாடுகள் இன்றி நாட்டுக்குள் வரக்கூடும், மேலும் குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களின் வணிகத்தைப் பாதிக்கின்றன என்று அதிகாரிகள் வாதிடுகின்றனர். வரி செலுத்தப்படாமல் நாட்டுக்குள் நுழையும் மலிவான இறக்குமதிப் பொருட்களால், குறிப்பாக விற்பனை உச்சத்தில் இருக்கும் காலங்களில், தொழிற்சாலைகள் தொடர்ந்து பாதிக்கப்படுவதாகத் தொழில் குழுக்கள் கூறுகின்றன. நெருக்கடியான பொருளாதாரத்தில் நுகர்வோரும் வணிகர்களும் இன்றியமையாததாகக் கருதும் இந்த வணிகத்தைக் கடுமையான அமலாக்க நடவடிக்கைகள் மட்டுமே கட்டுப்படுத்துமா என்பதே கொள்கை வகுப்பாளர்களின் கேள்வி.

தடை எவற்றை உள்ளடக்குகிறது, அது ஏன் உள்ளது

இந்தோனேசியாவின் சட்டக் கட்டமைப்பு தெளிவாக உள்ளது. தடைசெய்யப்பட்ட இறக்குமதிகள் மீதான கட்டுப்பாடுகளுக்கு 2014ஆம் ஆண்டின் வர்த்தகச் சட்டம் எண் 7 அடித்தளமாக உள்ளது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகள் மற்றும் காலணிகளைத் தடைசெய்த 2015ஆம் ஆண்டின் விதிமுறை உள்ளிட்ட தொடர்ச்சியான கட்டுப்பாடுகள் மூலம் வர்த்தக அமைச்சகம் இந்தத் தடையை வலுப்படுத்தியுள்ளது. நாட்டுக்குள் பழைய ஆடைகள் வருவதைத் தடுக்கும் வகையில், 2021ஆம் ஆண்டின் விதிமுறை எண் 18-ஐத் திருத்திய 2022ஆம் ஆண்டின் வர்த்தக அமைச்சக விதிமுறை எண் 40-உம் இதில் அடங்கும். பொது சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பைப் பேணுவது, உள்நாட்டு வணிகங்களுக்கு ஆதரவளிப்பது, வரி செலுத்தாத மற்றும் கட்டுப்பாடற்ற பொருட்களால் ஏற்படும் நியாயமற்ற போட்டியைத் தடுப்பது ஆகியவையே இதன் அறிவிக்கப்பட்ட நோக்கங்கள்.

இந்தத் தடை இறக்குமதிக்கே பொருந்தும்; நாட்டுக்குள் பயன்படுத்திய ஆடைகளை மறுவிற்பனை செய்வதற்கு அல்ல. உள்நாட்டில் பெறப்பட்ட பழைய ஆடைகளை மக்கள் தொடர்ந்து வாங்கவும் விற்கவும் முடியும். சந்தைகளில் விற்கப்படும் பயன்படுத்திய ஆடைகளில் பெரும்பாலானவை வெளிநாடுகளில் இருந்து வரும், பொதுவாக “பால்பிரஸ்” என்று அழைக்கப்படும் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்ட பொதிகளாக இருப்பதே பிரச்சினை என அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். சிங்கப்பூர், மலேசியா, வியட்நாம், தாய்லாந்து, தென் கொரியா, ஜப்பான், சீனா ஆகியவை அவற்றின் பொதுவான மூல நாடுகள். சிக்கலான வழித்தடங்கள் மற்றும் தவறான சரக்கு அறிவிப்புகள் மூலம் இந்தப் பொருட்கள் பெரும்பாலும் இந்தோனேசியக் கரையை அடைவதால் கண்காணிப்பது கடினமாகிறது. ஆடைச் சந்தையின் பெரும் பகுதியை கடத்தப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகள் ஊடுருவியுள்ளதாக வரும் தகவல்களையும் அதிகாரிகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். இதனால் அரசுக்கு வரி வருவாய் இழப்பு ஏற்படுவதுடன், உள்ளூர் பொருட்களுக்கான தேவையும் குறைகிறது.

இந்தத் தடையின் மற்றொரு முக்கிய அடிப்படை சுகாதாரம். இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகளில் அறியப்படாத எச்சங்கள் இருக்கலாம்; அவை உள்ளூர் விநியோகச் சங்கிலிக்குள் வருவதற்கு முன்பு போதுமான அளவில் சுத்தம் செய்யப்பட்டிருக்காமலும் கிருமிநீக்கம் செய்யப்பட்டிருக்காமலும் இருக்கலாம். இத்தகைய ஆபத்துகள் நுகர்வோருக்கு ஏற்படாமல் தடுக்கக் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் தேவை என அரசு கூறுகிறது. ஆடைகளின் வரத்து நிறுத்தப்பட்டால், சில்லறை விற்பனையாளர்கள் உள்ளூரில் தயாரிக்கப்பட்ட ஆடைகளுக்கு மாறவும், உற்பத்தியாளர்கள் விலை மற்றும் வடிவமைப்பில் நியாயமான முறையில் போட்டியிடவும் உதவும் என்றும் தடையை ஆதரிப்பவர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

அமலாக்கம் தீவிரமடைகிறது

அமலாக்க நடவடிக்கைகள் தீவிரமடைந்துள்ளன. 2023 மற்றும் 2025ஆம் ஆண்டுகளில் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகள் பெருமளவில் பறிமுதல் செய்யப்பட்டதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். மேற்கு ஜாவா முழுவதும் உள்ள கிடங்குகளிலிருந்து 19,391 பொதிகள் கைப்பற்றப்பட்டன; அவற்றின் மதிப்பு 112.3 பில்லியன் ரூபியாவுக்கும் (சுமார் 7 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்) அதிகம். பொருட்கள் நுழையும் இடங்களிலிருந்து சேமிப்புக் கிடங்குகள் வரை அவற்றைக் கண்காணிக்க, வர்த்தக அமைச்சகம் உளவுத்துறை மற்றும் சட்ட அமலாக்க அமைப்புகளுடன் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டது. முக்கிய துறைமுகங்களிலும் பொதுவான கடத்தல் வழித்தடங்களிலும் சுங்க அதிகாரிகள் சோதனைகளையும் இடைமறிப்புகளையும் அதிகரித்துள்ளனர்.

சந்தைகளையும் இணையவழி விற்பனையாளர்களையும் பொருட்கள் சென்றடைவதற்கு முன்பே அவற்றின் விநியோகத்தைத் துண்டிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட தொடக்கநிலை உத்தியாக இந்த நடவடிக்கையை வர்த்தக அமைச்சர் ஸுல்கிஃப்லி ஹசன் விவரித்தார். துறைமுகங்களிலும் சரக்குப் போக்குவரத்து மையங்களிலும் பொருட்களின் வரத்தை நிறுத்த அரசு விரும்புவதாக அவர் விளக்கினார். இதனால் பாரம்பரிய சந்தைகளில் சோதனை நடத்த வேண்டிய தேவை குறையும்.

அமைச்சரின் அணுகுமுறையை விளக்கிய அதிகாரிகள், சட்டவிரோத இறக்குமதிகளின் விநியோகச் சங்கிலியைத் தடுத்து உற்பத்தியாளர்களைப் பாதுகாப்பதே நோக்கம் என்றனர். அவர் கூறியதாவது:

தொடக்க நிலையிலேயே வரத்து நின்றால், சில்லறை விற்பனையும் நின்றுவிடும்.

நிதி அமைச்சர் புர்பாயா யுதி சாதேவா, மேலும் கடுமையான கண்காணிப்பையும் தண்டனைகளையும் வலியுறுத்தியுள்ளார். சட்டவிரோதமாகப் பயன்படுத்திய ஆடைகளை விற்பனை செய்யும் இறக்குமதியாளர்களைத் தடுப்புப் பட்டியலில் சேர்க்கவும், பொருட்களை அழிப்பதுடன் அபராதங்களையும் விதிக்கவும், கடுமையான மீறல்களுக்கு சிறைத்தண்டனை வழங்கவும் அரசு திட்டமிட்டுள்ளதாக அவர் கூறினார். சிறு வணிகர்களை நேரடியாகச் சோதனை செய்வதற்குப் பதிலாக, துறைமுகங்களில் அமலாக்க நடவடிக்கைகளைக் குவிக்க அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் அவர் தெரிவித்தார். மூல இடத்திலேயே ஊக்குவிப்புகளை மாற்றுவதன் மூலம், வாங்குவோரும் விற்பவர்களும் சட்டப்பூர்வமான உள்ளூர் தயாரிப்புகளுக்கு மாறலாம் என்பதே அரசின் பார்வை என்பதை அவரது கருத்து வலியுறுத்துகிறது.

பொது நிகழ்வில் தனது நிலைப்பாட்டை விளக்கிய புர்பாயா, சட்டவிரோத விநியோகச் சங்கிலிக்கு அரசு ஏன் சட்ட அங்கீகாரம் அளிக்காது என்பதை விவரித்தார். உள்நாட்டு வணிகங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் நடைமுறையை அரசு ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்றார். அவர் கூறியதாவது:

உள்ளூர் தொழில்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் சட்டவிரோதமான ஒன்றை ஏன் சட்டப்பூர்வமாக்க வேண்டும்?

பழைய ஆடை விற்பனை ஏன் செழிக்கிறது

இறக்குமதியாளர்களுக்கு சட்டரீதியான ஆபத்துகள் இருந்தாலும், பழைய ஆடைகளின் ஈர்ப்பு களத்தில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. பல இந்தோனேசியர்களின் குடும்பச் செலவுத் திட்டங்கள் நெருக்கடியில் உள்ளன; புதிய ஆடைகளின் சில்லறை விலையைவிட மிகக் குறைந்த விலையில் அன்றாடப் பயன்பாட்டுப் பொருட்களைப் பழைய ஆடை விற்பனைக் கடைகள் வழங்குகின்றன. மத்திய ஜகார்த்தாவில் உள்ள செனென் போன்ற சந்தைகள் பல்வகைத் தேர்வுகளுக்குப் புகழ்பெற்றவை. உள்ளூர் கடைகளில் கிடைப்பது அரிதான ஜப்பானிய, கொரிய பாணிகள் உள்ளிட்ட தனித்துவமான ஆடைகளைத் தேடி வாடிக்கையாளர்கள் ஆடைகளைத் துழாவிப் பார்க்கின்றனர். சிலர் தங்களுக்குக் கிடைத்த ஆடைகளைத் தைத்துத் திருத்தி, பழுதுபார்த்து, அதிகம் செலவிடாமல் அவற்றின் பயன்பாட்டுக் காலத்தை நீட்டிப்பதோடு தங்களுக்கெனத் தனித்த தோற்றத்தையும் உருவாக்குகின்றனர்.

டிஜிட்டல் தளங்களும் இந்தப் பழைய ஆடை கலாசாரத்தின் வரம்பை விரிவுபடுத்தியுள்ளன. இன்ஸ்டாகிராம், டிக்டாக், இணையச் சந்தைச் செயலிகள் ஆகியவற்றில் தினமும் புதிய ஆடைகள் அறிமுகமாகின்றன; நேரலை நிகழ்ச்சிகளில் விற்பனையாளர்கள் ஆடைகளை அணிந்து காட்டி, கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கின்றனர். கூரியர் சேவைகள் கிராமப்புற வாங்குவோரை நகர்ப்புற இருப்புப் பொருட்களுடன் இணைப்பதால், ஆடைகள் நகரங்களுக்கு இடையே விரைவாகப் பரிமாறப்படுகின்றன. மாணவர்களுக்கும் குறைந்த வருமானக் குடும்பங்களுக்கும், புதிய ஆடைகளின் விலையில் ஒரு சிறு பகுதிக்கே தரமான ஆடைகள் கிடைப்பதால், பயன்படுத்திய ஆடைகளை வாங்குவது நடைமுறைக்கு ஏற்ற தேர்வாக உள்ளது.

சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான வாதங்களும் இந்த விவாதத்துக்கு மற்றொரு பரிமாணத்தைச் சேர்க்கின்றன. ஆடைகளை மீண்டும் பயன்படுத்துவதன் மூலம் ஜவுளிகள் குப்பைக் கிடங்குகளுக்குச் செல்வது தவிர்க்கப்படுவதுடன், நீரையும் ஆற்றலையும் பயன்படுத்தும் புதிய உற்பத்திக்கான தேவையும் குறைகிறது என ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர். 2023ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூரில் நடந்த காலணி மறுசுழற்சித் திட்டம் குறித்த சர்ச்சை தனியாகப் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. மறுசுழற்சிக்காக ஒதுக்கப்பட்ட காலணிகள் இந்தோனேசியப் பழைய ஆடைச் சந்தைகளில் விற்பனைக்கு வந்ததால், விநியோகச் சங்கிலியில் கசிவுகள் இருப்பது தெரியவந்தது. தொடர்புடைய நிறுவனங்கள் மன்னிப்புக் கோரின. கடுமையான கண்காணிப்பு இல்லாதபோது மறுபயன்பாட்டு அமைப்புகள் எவ்வளவு சிக்கலானவையாக மாறக்கூடும் என்பதை இந்த நிகழ்வு எடுத்துக்காட்டியது.

ஜவுளிப் பொருளாதாரத்தில் வெற்றியாளர்களும் இழப்பாளர்களும்

இறக்குமதி செய்யப்பட்ட மலிவான பயன்படுத்திய ஆடைகள் புதிய பொருட்களுக்கான தேவையைக் குறைப்பதோடு, மூலப்பொருட்கள் மற்றும் துணைப் பொருட்களுக்கான கொள்முதல் உத்தரவுகளையும் குறைப்பதாக உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்கள் கூறுகின்றனர். குடும்பங்கள் வழக்கமாகப் புதிய ஆடைகள் வாங்கும் முக்கிய பண்டிகைகளுக்கு முன்பு இந்தப் பிரச்சினை அதிகமாகத் தெரிகிறது. அந்தக் காலங்களில் அதிகமான நுகர்வோர் பழைய ஆடைகளை வாங்கத் திரும்புவதால் விற்பனை குறைந்துள்ளதாக உற்பத்தியாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். கடத்தல் காரணமாகத் தொழிற்சாலைகளை அவற்றின் முழுத் திறனில் இயக்குவது கடினமாகியுள்ளதாகத் தொழில் துறை ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

ஜவுளித் துறையின் அண்மைக்கால வரலாறு நிலையற்றதாக இருந்துள்ளது. பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு ஏராளமான தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டுள்ளன. 2022 முதல் 2024 வரை குறைந்தது 60 தொழிற்சாலைகள் மூடப்பட்டதாகவும், அந்தக் காலகட்டத்தில் சுமார் 2.5 லட்சம் வேலைவாய்ப்புகள் இழக்கப்பட்டதாகவும் தொழில் துறைப் பிரதிநிதிகள் கூறுகின்றனர். பெரிய உற்பத்தியாளரான ஸ்ரிடெக்ஸ் குழுமம் திவாலானதுடன் ஆயிரக்கணக்கான ஊழியர்களை பணிநீக்கம் செய்தது. சட்டவிரோத இறக்குமதிகளுக்கு எதிரான நடவடிக்கைக்கு வணிகக் குழுக்கள் ஆதரவளிக்கின்றன. உள்நாட்டு பிராண்டுகளும் வழங்குநர்களும் மீண்டும் நிலைபெற இதுவொரு வாய்ப்பை வழங்குவதாக அவை கூறுகின்றன. அதேசமயம், சிறிய பழைய ஆடை விற்பனையாளர்கள் சட்டப்பூர்வமான, உள்நாட்டில் பெறப்படும் பொருட்களுக்கு மாற உதவி தேவைப்படும் என்பதையும் அவை ஒப்புக்கொள்கின்றன.

இந்த மாற்றத்துக்கு ஆதரவான நடவடிக்கைகள் குறித்து அதிகாரிகள் ஆலோசித்துள்ளனர். முடிக்கப்பட்ட ஜவுளிப் பொருட்களின் இறக்குமதிக் கட்டுப்பாடுகள் கடுமையாக்கப்படுவதுடன், உள்ளூர் உற்பத்தியை மேம்படுத்தவும், வடிவமைப்புப் பல்வகைமையை அதிகரிக்கவும், செலவைக் குறைக்கவும் ஊக்கத்தொகை வழங்கும் முன்மொழிவுகளும் இடம்பெற்றுள்ளன. சமநிலையான கொள்கைகளை ஆதரிப்பவர்கள், சட்டப்பூர்வமான உள்ளூர் தேர்வுகள் வடிவமைப்பிலும் விலையிலும் கவர்ச்சிகரமாக இருப்பதை உறுதிசெய்வதே இலக்காக இருக்க வேண்டும் என்கின்றனர். அப்போதுதான் சாம்பல் வழிகளில் வரும் இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பழைய ஆடைகளைத் தேட வேண்டிய அழுத்தம் வாடிக்கையாளர்களுக்குக் குறையும்.

கடத்தல் சங்கிலியின் உட்புறம்

2025ஆம் ஆண்டில் நடந்த பெரிய அளவிலான பறிமுதல்கள், சட்டவிரோத விநியோகச் சங்கிலி எவ்வளவு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டதாக மாறியுள்ளது என்பதை எடுத்துக்காட்டின. தென் கொரியா, ஜப்பான், சீனா ஆகிய நாடுகளில் இருந்து அனுப்பப்பட்ட பொருட்கள் மேற்கு ஜாவாவில் உள்ள சேமிப்புக் கிடங்குகள் வழியாகக் கொண்டுவரப்பட்டதை அதிகாரிகள் கண்டறிந்தனர். துறைமுகங்கள், சரக்குந்து வழித்தடங்கள், பாரம்பரிய சந்தைகள் எனப் பரவிய விநியோக வலையமைப்பை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. கிடங்குகளில் சோதனை நடத்துவதைக் கடந்து, சரக்குகளை ஒருங்கிணைத்து அனுப்புவது, பணம் செலுத்துவதைக் கையாள்வது, மொத்த விநியோகத்தை நிர்வகிப்பது ஆகியவற்றில் ஈடுபடும் முக்கியத் திட்டமிடுபவர்களை அடையாளம் காண விசாரணையாளர்கள் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என ஜவுளிச் சங்கங்கள் வலியுறுத்தியுள்ளன.

வர்த்தகத் தரவுகளும் இந்தச் சவாலைப் பிரதிபலிக்கின்றன. இந்தோனேசியாவில் தடை இருந்தபோதிலும், HS Code 630900-இன் கீழ் பழைய ஆடை வர்த்தகப் பரிவர்த்தனைகள் சர்வதேசத் தரவுத்தளங்களில் தொடர்ந்து இடம்பெறுகின்றன. 2024ஆம் ஆண்டுக்கும் 2025ஆம் ஆண்டின் முதல் பாதிக்கும் உரிய அறிக்கைகளில் சரக்குகள் தொடர்ந்து பதிவாகியுள்ளன. இறுதி இலக்கை மறைக்க, சரக்குகள் குறித்த தவறான அறிவிப்புகள் அல்லது இடைநிலை நாடுகள் வழியாக அனுப்பும் உத்திகள் பயன்படுத்தப்படுவதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. தெளிவான தண்டனைகள் இல்லாததால் 2015ஆம் ஆண்டின் பழைய தடை தடுப்பாற்றலைக் குறைவாகவே கொண்டிருந்தது. பொருட்களை அழிப்பதுடன் அபராதங்களையும், கடுமையான வழக்குகளில் சிறைத்தண்டனையையும் இணைப்பதன் மூலம் புதிய விதிமுறைகளும் திட்டமிடப்பட்டுள்ள தடுப்புப் பட்டியல்களும் தடையை வலுப்படுத்த முயல்கின்றன.

நடைமுறையில், தஞ்சுங் பிரியோக் துறைமுகம் போன்ற முக்கிய நுழைவிடங்களிலும், மலாக்கா நீரிணை மற்றும் கலிமந்தான் வழித்தடங்களிலும் அமலாக்க நடவடிக்கைகள் குவிக்கப்படுகின்றன. கடல் மற்றும் துறைமுகப் பறிமுதல்களில் சுங்கத் துறையும் கடற்படையும் இணைந்து செயல்பட்டுள்ளன. பல பொதிகள் மலேசியாவிலிருந்து வந்து, சிறிய துறைமுகங்கள் மற்றும் சேமிப்புக் கிடங்கு மையங்கள் வழியாகச் சில்லறைச் சந்தைகளைச் சென்றடைவதாக அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். எல்லையிலேயே கண்காணிப்பைத் தீவிரப்படுத்துவதன் மூலம் கடத்தலையும் நகரச் சந்தைகளில் இடையூறு ஏற்படுத்தும் சோதனைகளின் தேவையையும் குறைக்க அதிகாரிகள் நோக்குகின்றனர்.

செலவு, கலாசாரம், நுகர்வோர் தேர்வு

பல குடும்பங்களுக்கு, பழைய ஆடைகள் வாங்குவது செலவைக் கட்டுப்படுத்தும் வழியாக உள்ளது. சீருடைகள், குழந்தைகளுக்கான ஆடைகள், வேலைக்கான உடைகள், பருவகால ஆடைகள் எனச் செலவுகள் கூடிக்கொண்டே போகின்றன. செனென் போன்ற சந்தைகளில் உள்ள விற்பனையாளர்கள் ஆடைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து, சுத்தம் செய்து, பழுதுபார்த்து, உள்ளூர் குடும்பங்களின் செலவுத் திட்டங்களுக்கு ஏற்ற விலையில் விற்பனை செய்து வாழ்வாதாரம் பெற்றனர். பழைய ஆடைகள் வாங்குவதைப் பலர் ஒரு தேடுதல் வேட்டை என விவரிக்கின்றனர். பழங்காலப் பாணி டெனிம் முதல் தனித்துவமான நகர்ப்புற ஆடைத் தோற்றங்கள் வரை பல்வேறு தேர்வுகள் கிடைப்பதுடன், தையல் மற்றும் பழுதுபார்ப்புச் சேவைகளில் ஈடுபடும் சிறு வணிகங்களுக்கும் இது ஆதரவளிக்கிறது.

இந்தக் கலாசாரம், இறக்குமதித் தடையுடன் இணக்கமின்றி உள்ளது. இறக்குமதிப் பொருட்களின் வரத்து குறைந்தால், வாடிக்கையாளர்களின் விருப்பத்துக்கு ஏற்ற இருப்புப் பொருட்களைக் கண்டுபிடிக்கக் கடை உரிமையாளர்கள் சிரமப்படுகின்றனர். சிலர் பொருட்களை ஒப்படைப்பு முறையில் பெறுவது அல்லது மீண்டும் வாங்கும் திட்டங்கள் மூலம் உள்நாட்டில் கிடைக்கும் பழைய ஆடைகளுக்கு மாறுகின்றனர். ஆனால், அவற்றின் அளவும் பல்வகைமையும் ஒப்பிட முடியாது எனப் பலர் கூறுகின்றனர். மற்றவர்கள் உள்ளூர் பிராண்டுகளுக்கு மாற முயன்றுள்ளனர். எனினும், விலையை உயர்த்தாமல் குறிப்பிட்ட வெட்டுகள், துணிகள், அச்சு வடிவங்களுக்கான தேவையைப் பூர்த்திசெய்வது கடினமாக இருப்பதாக அவர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

நுகர்வோர் பாதுகாப்பு தொடர்ந்து முக்கியப் பிரச்சினையாக உள்ளது. இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகள் சுகாதாரத் தரங்களைப் பூர்த்திசெய்யாமல் இருக்கலாம் என அதிகாரிகள் எச்சரிக்கின்றனர். எல்லையில் தெளிவான தடையைச் சட்டம் விதிப்பதற்கான காரணங்களில் பொது சுகாதாரக் கவலைகளும் அடங்கும். ஆடைகள் எங்கிருந்து பெறப்பட்டன என்பதைக் கண்டறியவும், அவற்றை எவ்வாறு பதப்படுத்தினார்கள் என்பதை விற்பனையாளர்கள் காட்டவும் முடியும் என்பதால், நாட்டுக்குள் தெளிவான சுத்திகரிப்பு நடைமுறைகளையும் கண்காணிக்கக்கூடிய மூலத் தகவல்களையும் அமல்படுத்துவது எளிது. அங்கு அதிகாரிகள் நிறுவனங்களை ஆய்வு செய்து உரிமம் வழங்கவும் முடியும்.

சமநிலையான கொள்கை எப்படி இருக்கும்?

இரண்டு வழிகளைக் கொண்ட அணுகுமுறையை நிபுணர்களும் தொழில் குழுக்களும் அடிக்கடி முன்வைக்கின்றனர். முதலாவதாக, துறைமுகக் கட்டுப்பாடுகளை இறுக்குவது, மீண்டும் மீண்டும் விதிமீறுவோரைத் தடுப்புப் பட்டியலில் சேர்ப்பது, சரக்குகளுக்குப் பின்னால் உள்ள நிதி வலையமைப்புகளை விசாரிப்பது ஆகியவற்றின் மூலம் கடத்தலைத் தடுக்க வேண்டும். இரண்டாவதாக, சட்டப்பூர்வமான உள்நாட்டு மறுவிற்பனைக்கும் உள்ளூர் உற்பத்திக்கும் ஆதரவளிக்க வேண்டும். இந்தோனேசியாவுக்குள் சேகரிக்கப்படும் பயன்படுத்திய ஆடைகளுக்கான சுகாதாரத் தரநிலைகள், உள்ளூர் பிராண்டுகளுடன் கூட்டாண்மை ஏற்படுத்துவதற்கு சிறு வணிகர்களுக்குப் பயிற்சி, பழுதுபார்ப்பு மற்றும் மறுசுழற்சி வடிவமைப்புச் சேவைகளை விரிவாக்க குறுநிதி ஆகியவை இதில் அடங்கலாம்.

இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகளுக்கு வாடிக்கையாளர்களை ஈர்க்கும் பாணி மற்றும் பல்வகைமையை உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்களும் வழங்க வேண்டும். அதற்காக உற்பத்தித் தொகுப்புகளில் நெகிழ்வுத்தன்மை, வடிவமைப்புச் சுழற்சியில் வேகம், குடும்பங்களின் நெருக்கடியான செலவுத் திட்டங்களுக்கு ஏற்ற விலைகள் தேவை. நவீன இயந்திரங்களுக்கு வரிச் சலுகை போன்ற கொள்கை ஆதரவுகள், பழைய ஆடை விற்பனைக் கடைகளில் கிடைக்கும் தனித்துவமான தேர்வுகளை ஒத்த சிறிய அளவிலான உற்பத்தியைத் தொழிற்சாலைகள் மேற்கொள்ள உதவும். சட்டவிரோத இறக்குமதிப் பட்டியல்களைச் சோதித்து, உள்நாட்டுப் பொருட்களைப் பெறும் சரிபார்க்கப்பட்ட உள்ளூர் மறுவிற்பனையாளர்களை முன்னிலைப்படுத்துவதன் மூலம் இணையச் சந்தைகளும் உதவலாம்.

நுகர்வோர் விழிப்புணர்வும் இந்த அணுகுமுறையின் ஒரு பகுதியாகும். ஆடைகளின் மூல இடம் மற்றும் சுத்திகரிப்பு குறித்த தெளிவான குறியீடுகள், சந்தேகத்துக்குரிய பட்டியல்களை எளிதில் புகாரளிக்கும் வழிகள், சட்டவிரோத இறக்குமதிகளுடன் தொடர்புடைய சுகாதார மற்றும் பொருளாதார ஆபத்துகள் குறித்த பொதுப் பிரசாரங்கள் ஆகியவை காலப்போக்கில் நுகர்வோர் நடத்தையை மாற்றலாம். உள்ளூர் பொருட்களின் விநியோகம் பல்வகையாகவும் மலிவாகவும் மாறினால், பழைய ஆடை விற்பனையைப் பிரபலமாக்கும் படைப்பாற்றலும் தனித்துவமும் தொடர்ந்து இருந்தால், பல வாடிக்கையாளர்கள் அவற்றை விருப்பத்துடன் தேர்ந்தெடுப்பார்கள்.

பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய சூழல்

இந்தோனேசியா மட்டும் இந்தப் பிரச்சினையை எதிர்கொள்ளவில்லை. பிலிப்பைன்ஸ் 1960களிலிருந்தே பயன்படுத்திய ஆடைகளின் வணிக இறக்குமதியைத் தடை செய்துள்ளது. இருப்பினும், “உகாய் உகாய்” என்ற பெயரில் இந்த வணிகம் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது. மலிவான விலைக்கும் உள்ளூர் தொழில்துறையைப் பாதுகாப்பதற்கும் இடையிலான இதே முரண்பாட்டை தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் உள்ள அரசுகள் எதிர்கொள்கின்றன. சர்வதேச அளவில், சமூக ஊடகங்களும் மறுவிற்பனைத் தளங்களும் ஊக்குவிப்பதால் பழைய ஆடை ஃபேஷன் வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது. அதேவேளை, வளரும் நாடுகளுக்குள் ஜவுளிக் கழிவுகள் பெருமளவில் வருவது குறித்தும், கழிவு மேலாண்மை அமைப்புகள் மீது அது ஏற்படுத்தும் அழுத்தம் குறித்தும் பிரசாரகர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

கடத்தலைக் கட்டுப்படுத்துவதுடன் கவர்ச்சிகரமான சட்டப்பூர்வ மாற்றுத் தேர்வுகளை உருவாக்க நாடுகளால் முடியுமா என்பதைப் பொறுத்தே கொள்கை முடிவுகள் அமையும். இந்தோனேசியாவின் தற்போதைய முயற்சி இரண்டையும் செய்ய முற்படுகிறது. தொடர்ச்சியான எல்லைக் கண்காணிப்பு, சிறு சில்லறை விற்பனையாளர்களுக்கு இலக்குவைத்த ஆதரவு, வலுவான உள்ளூர் பிராண்டுகள் ஆகியவை சந்தையை மறுவடிவமைக்கக்கூடும். மில்லியன் கணக்கான மக்களுக்கு மலிவான ஆடைகளின் இன்றியமையாத ஆதாரத்தைத் துண்டிக்காமல், வேலைவாய்ப்புகளையும் சுகாதாரத்தையும் எவ்வாறு பாதுகாப்பது என்பதே சவால்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2014ஆம் ஆண்டின் வர்த்தகச் சட்டம் மற்றும் வர்த்தக அமைச்சக விதிகளின்கீழ், இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பயன்படுத்திய ஆடைகளை இந்தோனேசியா தடைசெய்கிறது; உள்நாட்டு மறுவிற்பனைக்கு அனுமதி அளிக்கிறது.
• 2023ஆம் ஆண்டிலிருந்து அதிகாரிகள் அமலாக்க நடவடிக்கைகளைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளனர். மேற்கு ஜாவாவில் 112.3 பில்லியன் ரூபியாவுக்கும் அதிக மதிப்புள்ள 19,391 பொதிகள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டதும் இதில் அடங்கும்.
• ஒவ்வொரு சந்தைக் கடையிலும் சோதனை நடத்துவது அல்ல, எல்லையிலேயே பொருட்களின் வரத்தைத் தடுப்பதே உத்தி என்று வர்த்தக அமைச்சர் ஸுல்கிஃப்லி ஹசன் கூறினார்.
• சட்டவிரோத இறக்குமதியாளர்களுக்கு எதிராகத் தடுப்புப் பட்டியல், அபராதம், சிறைத்தண்டனை ஆகியவற்றைத் திட்டமிட்டுள்ளதாகவும், துறைமுகக் கட்டுப்பாடுகளில் கவனம் செலுத்தப்படும் என்றும் நிதி அமைச்சர் புர்பாயா யுதி சாதேவா தெரிவித்துள்ளார்.
• குறைந்த விலைகள், தனித்துவமான பாணிகள், குடும்பங்களின் நெருக்கடியான செலவுத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றால் ஜகார்த்தாவின் செனென் போன்ற பழைய ஆடைச் சந்தைகள் தொடர்ந்து பிரபலமாக உள்ளன.
• தொழிற்சாலைகள் மூடப்படுவதையும் வேலைவாய்ப்புகள் இழக்கப்படுவதையும் சுட்டிக்காட்டும் தொழில் குழுக்கள் தடையை ஆதரிப்பதுடன், சிறு வணிகர்கள் சட்டப்பூர்வமான உள்ளூர் பொருட்களுக்கு மாற ஆதரவளிக்குமாறும் வலியுறுத்துகின்றன.
• ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கடத்தல் வலையமைப்பு இருப்பதாகக் கூறும் ஜவுளிச் சங்கங்கள், கிடங்குகளைப் பறிமுதல் செய்வதுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், அதன் ஏற்பாட்டாளர்களையும் விசாரிக்க வேண்டும் எனக் கோருகின்றன.
• டிஜிட்டல் தளங்கள் பழைய ஆடை விற்பனையை அதிகரித்துள்ளதால், இணையவழி விற்பனைச் சேனல்களில் இறக்குமதித் தடையை அமல்படுத்துவது மேலும் சிக்கலாகியுள்ளது.
• மறுபயன்பாட்டுக்கு ஆதரவான சுற்றுச்சூழல் வாதங்கள், பொது சுகாதாரக் கவலைகள் மற்றும் சட்டவிரோத இறக்குமதிகளால் ஏற்படும் பொருளாதாரச் சேதம் ஆகியவற்றுடன் சமநிலைப்படுத்தப்படுகின்றன.
• சமநிலையான கொள்கைகள், கடுமையான எல்லைக் கண்காணிப்புடன் உள்ளூர் உற்பத்திக்கான ஊக்கத்தொகைகளையும் சட்டப்பூர்வமான உள்நாட்டு மறுவிற்பனைக்கான ஆதரவையும் இணைக்கலாம்.