உயரும் கடல்மட்டமும் தாழும் நிலமும் வியட்நாமின் மீகாங் டெல்டாவுக்கு அச்சுறுத்தல்

தென் சீனக் கடலின் விளிம்பில் வாழ்வும் வாழ்வாதாரங்களும்

வின் சாவுக்கு வெளியே உள்ள தனது சிறிய உணவகத்தின் உயர்த்தப்பட்ட தூண்களிலிருந்து, இனி இல்லாதுபோன ஓர் இடத்தின் சிதிலங்களை அலை உள்வாங்கும்போது டான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார். பழைய குளியலறையின் ஓடுகள் சிறிது நேரம் தென்பட்டு, பின்னர் பழுப்பு நிற நீருக்குள் மீண்டும் மறைகின்றன. கருகிய கான்கிரீட் துண்டுகள் சேற்றில் எலும்புகளைப் போலச் சிதறிக் கிடக்கின்றன. 2021 ஆகஸ்டில், ஒரு பெருங்கடல் அலை அவர் வளர்ந்த கிராமத்தைத் தாக்கி, ஒரே இரவில் கிட்டத்தட்ட அனைத்தையும் அடித்துச் சென்றது. அலைநீர் சாலையையும் அதன் இருபுறங்களிலிருந்த வீடுகளையும் எட்டியது. நீர் வடிந்தபோது, மீண்டும் கட்டியெழுப்புவதற்கு மிகக் குறைவே எஞ்சியிருந்தது.

வெள்ளத்துக்குப் பிறகு உயரமான தூண்களின்மீது எளிய உணவகம் ஒன்றை மீண்டும் கட்டிய டான், அன்றைய அதிர்ச்சியையும் அதைத் தொடர்ந்து வந்த நீண்ட மாதங்களையும் இன்னும் நினைவுகூர்கிறார்.

எல்லாமே போய்விட்டன. அலைகள் மிக உயரமாக இருந்தன. அவை சாலை வரை வந்தன. அன்று நான் எல்லாவற்றையும் இழந்தேன்.

அவருடைய இழப்பு தனித்த நிகழ்வு அல்ல. சுமார் 40,000 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவுள்ள, பெரும்பாலான நிலப்பரப்பு கடல் மட்டத்திலிருந்து இரண்டு மீட்டருக்கும் குறைவான உயரத்தில் அமைந்துள்ள வியட்நாமின் மீகாங் டெல்டா, இரு பக்கங்களிலிருந்தும் நெருக்கடிக்கு உள்ளாகிறது. கடல்மட்டம் உயர்ந்து உப்புநீரை உள்நாட்டுக்குத் தள்ளுகிறது. மக்கள் நிலத்தடி நீரை இறைப்பதாலும், ஒரு காலத்தில் டெல்டாவுக்குப் படிவுகளைக் கொண்டு வந்த ஆற்றில் இப்போது மணலும் வண்டலும் மிகவும் குறைவாக வருவதாலும் நிலமே தாழ்ந்து வருகிறது. வியட்நாமின் உணவு உற்பத்தியில் முக்கியப் பங்கையும் கொண்டுள்ள இந்தப் பாதிக்கப்படக்கூடிய பகுதியில் கிட்டத்தட்ட 2 கோடி மக்கள் வசிக்கின்றனர். இந்த நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் பரந்த நிலப்பகுதிகள் நீரில் மூழ்கக்கூடும் என முன்னறிவிப்புகள் எச்சரிக்கின்றன. வளர்ச்சி அமைப்புகள் பரவலாக மேற்கோள் காட்டும் மதிப்பீடுகளின்படி, தற்போதைய போக்குகள் தொடர்ந்தால் 2100ஆம் ஆண்டுக்குள் டெல்டாவின் சுமார் 40 சதவீதம் நீரில் மூழ்கக்கூடும்; அதன் மக்கள்தொகையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் நேரடியாகப் பாதிக்கப்படக்கூடும்.

டெல்டா தாழ்வதற்குக் காரணம் என்ன?

மேல்பகுதியிலிருந்து அடித்துவரப்படும் படிவுகள் ஈரநிலங்களிலும் வெள்ளச் சமவெளிகளிலும் பரவுவதன் மூலம் ஆற்றுக் கழிமுகங்கள் உருவாகின்றன. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக மீகாங் ஆறும் இதையே செய்து வந்துள்ளது. இன்று இந்தச் சமன்பாடு மாறிவிட்டது. நிலப்பரப்பு வேகமாக அமுங்குகிறது, படிவுகளின் வரத்து குறைந்துள்ளது, கடல்மட்டம் மெதுவாக உயர்கிறது. இதன் விளைவாக நிலத்தின் உயரம் நிகரமாகக் குறைந்து, அலைகள் மற்றும் புயல் அலை உயர்வுகளுக்கு அது அதிகம் வெளிப்படுகிறது.

நிலத்தடி நீர் எடுப்பும் நிலத்தாழ்வும்

டெல்டா முழுவதும் நகரங்கள், பண்ணைகள், இறால் குளங்கள் ஆகியவற்றுக்குக் கிணறுகள் நீர் வழங்குகின்றன. ஆழத்தில் உள்ள மென்மையான அடுக்குகளிலிருந்து அதிக அளவு நீரை உறிஞ்சுவது படிவுகளை அமுக்கி, நிலப்பரப்பைத் தாழச் செய்கிறது. டெல்டா சராசரியாக ஆண்டுக்கு சுமார் 1.1 சென்டிமீட்டர் தாழ்ந்து வருவதாகச் சர்வதேச மதிப்பீடுகள் கணிக்கின்றன. நிலத்தடி நீர் அதிகமாக எடுக்கப்படும் பகுதிகளில் ஆண்டுக்கு இரண்டு முதல் மூன்று சென்டிமீட்டர் வரை தாழ்வு ஏற்படுவதை ஆய்வாளர்கள் பதிவுசெய்துள்ளனர். அதாவது, பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு குறிப்பிட்ட உயரத்தில் கட்டப்பட்ட கால்வாய்க் கரை, சாலை அல்லது வீடு இன்று அலைமட்டத்துடன் ஒப்பிடும்போது பல சென்டிமீட்டர் தாழ்ந்திருக்கலாம். மனிதச் செயல்பாடுகளால் ஏற்படுவதால், நீர் இறைப்பு அதிகரிக்கும் இடங்களில் இந்தத் தாழ்வு வேகமடையலாம்; தூய்மையான மேற்பரப்பு நீர் அல்லது குழாய் நீருக்கு மாறும் இடங்களில் இது குறையலாம்.

நிலத்தை உருவாக்கும் படிவுகளின் பற்றாக்குறை

படிவுகளே டெல்டாவின் மூலப்பொருள். மேல்நிலை நீர்மின் அணைகள் மணலையும் வண்டலையும் தடுத்து நிறுத்துகின்றன. டெல்டாவுக்குள், கட்டுமானப் பணிகளுக்கான தீவிர மணல் அகழ்வு ஆற்றுப்படுகைகளை ஆழமாக்குகிறது. இந்த இரு காரணிகளும் சேர்ந்து, கரைகளையும் சேற்றுத் திடல்களையும் புதுப்பிக்க ஆற்றுக்குத் தேவையான பொருளைப் பறித்துவிடுகின்றன. இயற்கைப் பாதுகாப்புக் குழுக்களும் கல்வியியல் ஆய்வுக் குழுக்களும் மேற்கொண்ட பகுப்பாய்வுகள், கீழ் மீகாங் பகுதியில் சில ஆற்றுப்படுகைகள் ஆண்டுக்கு 200 முதல் 300 மில்லிமீட்டர் வரை ஆழமடைந்துள்ளதாகக் காட்டுகின்றன. இப்போது அலைகள் ஆற்றுப்பாதைகளில் முன்பைவிட வெகுதூரம் உள்நுழைந்து, அதிக உயரத்தையும் எட்டுகின்றன. சில கால்வாய்களில் உப்புத்தன்மை சுமார் 15 ஆண்டுகளில் இரட்டிப்பாகியுள்ளது. பல நெல் பயிர்களைப் பயிரிட வயல்களை உலர்வாக வைத்திருக்கக் கட்டப்பட்ட உயரமான தடுப்பணைகள், வெள்ளநீர் நிலப்பரப்பில் பரவுவதையும் தடுக்கின்றன. இதனால் வயல் மண்ணுக்கு ஊட்டச்சத்துகளும் படிவுகளும் குறைவாகவே கிடைக்கின்றன.

கலிபோர்னியா பல்கலைக்கழகத்தின் பெர்க்லி வளாகத்தில் நிலப்பரப்புக் கட்டிடக்கலை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் திட்டமிடல் பேராசிரியரான மாட் கொண்டோல்ஃப், தானும் சக ஆய்வாளர்களும் ஒரு முக்கிய அறிவியல் ஆய்வில் டெல்டாவின் எதிர்காலத்தை மதிப்பிட்டபோது, ஆபத்தின் அளவு குறித்து எச்சரித்தார்.

நெதர்லாந்தின் அளவுக்கும் அதற்கு இணையான மக்கள்தொகையையும் கொண்ட ஒரு நிலப்பரப்பு இந்த நூற்றாண்டின் இறுதிக்குள் மறைந்துபோகக்கூடும் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதே கடினமாக இருக்கிறது.

படிவுகள், நீர், நிலத்தின் உயரம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை. ஆற்றால் புதிய படிவுகளைச் சேர்த்து நிலப்பரப்பை உயர்த்த முடியாவிட்டால், நிலமும் தொடர்ந்து அமுங்கினால், கடலுடன் ஒப்பிடும்போது டெல்டா தாழ்ந்துவிடும். அந்த மாற்றம் ஒவ்வொரு புயல் அலை உயர்வின், ஒவ்வொரு உயர் அலையின், ஒவ்வொரு வறண்ட பருவத்திலும் உள்நோக்கி நகரும் உப்புநீரின் தாக்கத்தையும் பெரிதாக்குகிறது.

உயரும் கடல்மட்டமும் உப்புநீரும் கடற்கரையை மாற்றியமைக்கின்றன

உலகளாவிய கடல்மட்டம் ஆண்டுக்கு சுமார் மூன்று மில்லிமீட்டர் உயர்கிறது. நிலத்தாழ்வு மற்றும் உள்ளூர் கடல் இயக்கவியல் காரணமாக, சில பிராந்தியங்களில் இந்த உயர்வு அதிகமாக இருக்கலாம். மீகாங் டெல்டாவில், கணிக்க முடியாத கடற்கரை அரிப்பு, வலுவடையும் அலைநீர் ஊடுருவல், மேலும் ஆழமான உப்புநீர் ஊடுருவல் ஆகியவற்றின் மூலம் இந்த மாற்றம் வெளிப்படுகிறது. இயற்கைப் பாதுகாப்பு இல்லாத சில திறந்த கடற்கரைப் பகுதிகளில், ஆண்டுக்கு பல பத்து மீட்டர் அளவுக்கு கடல் கரையை அரித்துச் செல்வதைப் பார்வையாளர்கள் அளந்துள்ளனர். தொடர்ச்சியாக வந்த கடுமையான வறண்ட பருவங்கள் இந்த நெருக்கடியை மேலும் அதிகரித்துள்ளன. கிட்டத்தட்ட ஒரு நூற்றாண்டில் மிக மோசமான வறட்சி என 2016ஆம் ஆண்டின் வறட்சி விவரிக்கப்பட்டது. ஆற்றின் நீரோட்டம் குறைவாகவும், மேல்நிலை நீர்த்தேக்கங்கள் நீரைத் தடுத்து நிறுத்தும்போதும், நீண்டகாலம் நீடிக்கும் அதிக வெப்பமுள்ள வறண்ட காலங்கள் எத்தகைய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கான எச்சரிக்கையாக அது அமைந்தது.

உயரும் அலைகளால் எடுத்துவரப்படும் உப்பு, கடற்கரையிலிருந்து வெகுதொலைவில் உள்ள பண்ணைகளிலும் கிராமங்களிலும் இப்போது தீர்மானிக்கும் சக்தியாக மாறியுள்ளது. ஒரு காலத்தில் நெல் வயல்களுக்கு நன்னீரைக் கொண்டுவந்த கால்வாய்கள், வறண்ட பருவத்தின் நீண்ட காலப்பகுதிகளில் உவர்ப்பாக மாறியுள்ளன. உப்புநிலத்தடி நீர் வேர்களை எட்டும்போது பழத்தோட்டங்கள் பாதிக்கப்படுகின்றன. பருவங்களுக்கு இடையே உப்புத்தன்மை வேகமாக மாறுவதால், மீன் கூண்டுகளையும் இறால் குளங்களையும் நிர்வகிப்பது கடினமாகிறது.

உப்பு பண்ணைகளையும் உணவையும் எவ்வாறு மாற்றுகிறது

வியட்நாமின் நெல்லில் சுமார் பாதியையும், அதன் மீன்வளர்ப்பு மற்றும் பழ உற்பத்தியில் பெரும் பங்கையும் இந்த டெல்டா வழங்குகிறது. கடுமையான பாதிப்புகளின்போது உப்புநீர் புகுந்த நிலப்பகுதிகளில் பேரழிவான அறுவடை இழப்புகள் பதிவாகியுள்ளன; உப்புத்தன்மையால் பெரும்பாலான நெல் வயல்கள் பாதிக்கப்பட்டு, பல வயல்களில் பயிர்கள் முற்றிலும் அழிந்துள்ளன. முக்கிய நெல் விளைச்சல் பகுதியான கேன் தோ நகருக்கான காலநிலை மாதிரிகள், விவசாயிகள் தகவமைத்துக்கொள்ள முடியாவிட்டால், வெப்பநிலை உயர்வும் மழைப்பொழிவில் ஏற்படும் மாற்றங்களும் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள் மூன்று பயிரிடும் பருவங்களிலும் நெல் விளைச்சலைக் குறைக்கக்கூடும் எனக் கணிக்கின்றன. பயிர் உருவகப்படுத்தலைப் பயன்படுத்திய விரிவான ஓர் ஆய்வில், கார்பன் டை ஆக்சைடால் ஏற்படக்கூடிய உரமூட்டும் நன்மைகளைக் கணக்கில் கொள்ளாதபோது, கேன் தோவில் சராசரியாக சுமார் 5.5 முதல் 8.5 சதவீதம் வரை விளைச்சல் குறையக்கூடும் எனக் கண்டறியப்பட்டது. கூடுதல் பாசனமும் உரமும் மட்டும் இந்த இழப்புகளை ஈடுசெய்யவில்லை. உண்மையான பண்ணைச் சூழலில் கார்பன் டை ஆக்சைடு உரமூட்டலால் கிடைக்கும் நன்மைகள் நிச்சயமற்றவை என்றும், ஓசோன் மற்றும் வெப்ப அலைகள் உள்ளிட்ட பிற அழுத்தக் காரணிகளால் அவை பாதிக்கப்படலாம் என்றும் அந்த ஆய்வு குறிப்பிட்டது.

உப்புநீர் ஊடுருவல், விவசாயிகள் பயிரிடக்கூடியவற்றையும் மாற்றுகிறது. கா மௌ தீபகற்பம் மற்றும் பிற கடலோர மாவட்டங்களில், பல குடும்பங்கள் மழைக்காலத்தில் மூன்றாவது நெல் பயிருக்குப் பதிலாக மீன்வளர்ப்பை மேற்கொள்கின்றன; பின்னர் வெள்ளநீர் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் வண்டலால் வளமடைந்த மண்ணில் மீண்டும் பயிரிடுகின்றன. குளங்களின் ஓரங்களில் அலையாத்திக் காடுகள் மீட்டெடுக்கப்படும் இடங்களில், இறாலுக்கு கூடுதல் விலை கிடைப்பதுடன் மரங்களும் அலைகளின் தாக்கத்தைக் குறைக்க உதவுகின்றன. இந்த மாற்றங்கள் எல்லா இடங்களிலும் பொருந்தாது; நீரையும் வேதிப்பொருட்களையும் அளவுக்கு அதிகமாகப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்க்க, சந்தை ஆதரவும் தெளிவான விதிகளும் அவசியம். ஒவ்வொரு தடவையும் நீரை எதிர்த்துப் போராடுவதற்குப் பதிலாக, அதனுடன் இணைந்து வாழ்வது எவ்வாறு ஆபத்தைக் குறைக்கலாம் என்பதை இவை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

உணவுப் பாதுகாப்புக்கும் பொருளாதாரத்துக்கும் ஏற்படும் பாதிப்பு

மீகாங் டெல்டா வியட்நாமின் நெற்களஞ்சியமாகவும், தேசிய உணவுப் பாதுகாப்பின் தூணாகவும் உள்ளது. கடலுணவு மற்றும் பழங்களின் வளர்ந்துவரும் ஏற்றுமதிப் பொருளாதாரத்துக்கும் இது அடித்தளமாக விளங்குகிறது. நிலத்தாழ்வு, அரிப்பு, உப்புநீர் ஊடுருவல் ஆகியவற்றின் கூட்டு விளைவுகள் இந்தப் பங்குக்கு நெருக்கடியை ஏற்படுத்துகின்றன. அண்மைய பொருளாதாரப் பகுப்பாய்வுகளின்படி, வியட்நாமில் காலநிலை தொடர்பான இழப்புகளில் டெல்டா அளவுக்கு அதிகமான பங்கைச் சுமக்கிறது. வெப்பநிலை மற்றும் கடல்மட்ட உயர்வின் மிதமான நிலைகள்கூட நெல் பயிரிட ஏற்ற பரப்பைக் குறைத்து, தாழ்வான நிலங்களில் உள்ள வீடுகளையும் சாலைகளையும் அச்சுறுத்துகின்றன. வறட்சி ஆண்டுகளில் காடுகளுக்கு தீ அபாயம் ஏற்படுகிறது. மத்திய கடலோர மாகாணங்களைவிட தெற்கில் புயல்களால் ஏற்படும் சராசரிப் பாதிப்பு குறைவாக இருந்தாலும், வலுவான புயல்கள் இன்னும் வீடுகளை அழித்து, மீட்புக்கான செலவுகளை அதிகரிக்கின்றன. குறிவைத்த தகவமைப்பு நடவடிக்கைகள் இல்லாவிட்டால், இப்பகுதியின் விவசாயம், உள்கட்டமைப்பு, குடும்ப வருமானம் ஆகியவை அதிக நிலையற்ற தன்மையை எதிர்கொள்ளும்.

டெல்டாவின் பண்ணைகளும் நீர்வழிகளும் நெருக்கமாகப் பிணைந்திருப்பதால், அமைப்பின் ஒரு பகுதியில் ஏற்படும் சிக்கல் வெகுதூரம் பரவக்கூடும். அடைக்கப்பட்ட கால்வாய், கீழ்நிலப் பகுதிகளுக்கு நன்னீர் செல்வதைத் தடுக்கலாம். மணல் அதிகமாக அகழப்படும் ஒரு இடம் பல கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள பாலத்தின் அடித்தளத்தை அரித்துப் பலவீனப்படுத்தலாம். உப்புநீர் முனை பின்வாங்க அதிகக் காலம் எடுத்துக்கொண்டால், விதைப்புக் கால அட்டவணை மாறி, அறுவடை சந்தைக்கான காலக்கெடுவைத் தவறவிடலாம். சிறிய பண்ணைகளே பெரும்பான்மையான உற்பத்தியை வழங்குகின்றன; புதிய உபகரணங்கள், உப்புத்தன்மைக் கட்டுப்பாடு அல்லது பயிர்ப் பல்வகைப்படுத்தலுக்கான மூலதனம் அவற்றிடம் பெரும்பாலும் இல்லை. அதனால்தான் பிராந்தியத் திட்டமிடல், கடன் அணுகல், தொழில்நுட்ப ஆதரவு ஆகியவை கான்கிரீட்டுக்கும் எஃகுக்கும் இணையாக முக்கியம்.

நீருடன் வாழ்வது குறித்து வியட்நாம் மறுபரிசீலனை செய்கிறது

வியட்நாம் தனது அணுகுமுறையை மாற்றத் தொடங்கியுள்ளது. 2017ஆம் ஆண்டில், டெல்டாவுக்கான ‘இயற்கையுடன் இணைந்து வாழ்தல்’ என்ற உத்தியை அரசு ஏற்றுக்கொண்டது. வெள்ளம், உவர்நீர், பருவகால மாற்றங்கள் ஆகியவை இந்த அமைப்பின் ஓர் அங்கம் என்பதை இந்த அணுகுமுறை ஏற்றுக்கொள்கிறது. பருவகால வெள்ளத்தால் பயனடையக்கூடிய பகுதிகளில் மூன்றாவது நெல் பயிரைத் திணிப்பதிலிருந்து விலக இது ஊக்குவிக்கிறது. மழைக்காலத்தில் மீன்வளர்ப்புக்காக வயல்களில் வெள்ளநீரை அனுமதிக்கவும், பின்னர் நீர் வடிந்ததும் இயற்கைப் படிவுகளால் வளமடைந்த மண்ணில் பயிரிடவும் விவசாயிகளுக்கு ஆதரவு வழங்கப்படுகிறது. வெள்ளச் சமவெளிகளில், கிராமங்களைப் பாதுகாக்கும் அதேவேளையில், ஊட்டச்சத்து நிறைந்த நீர் குறிப்பிட்ட வயல்களுக்குள் சென்று பாதுகாப்பாகச் சேமிக்கப்பட்டுப் பயன்படுத்தப்படவும் அணைக்கட்டுகள் வடிவமைக்கப்படுகின்றன.

இந்த மாற்றத்துக்குப் பின்னால், 2030ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலத்தைக் கருத்தில் கொண்டு, 2050ஆம் ஆண்டுக்கான தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் நீர், நிலம், விவசாயம், போக்குவரத்து, தொழில் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் புதிய பிராந்திய முதன்மைத் திட்டம் உள்ளது. தொழில்நுட்பக் கூட்டாளர்களுடன் தயாரிக்கப்பட்டு, விரிவான தரவுகளின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ள இந்தத் திட்டம், ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய நான்கு இலக்குகளை முன்வைக்கிறது. அதிக மதிப்புள்ள விவசாயத்தை மேம்படுத்துதல், வேளாண்-தொழில் மையங்களை உருவாக்குதல், போக்குவரத்து மற்றும் சரக்குப் போக்குவரத்தை மேம்படுத்துதல், சூழலியல் மண்டலப் பிரிப்பின் மூலம் நீரை நிர்வகித்தல் ஆகியவை அவை. காலநிலை மாற்றத்தைத் தாங்கக்கூடிய வாழ்வாதாரங்களுக்கும், சாத்தியமான இடங்களில் இயற்கையுடன் இணைந்து கட்டமைப்பதற்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. ஆறுகள் மற்றும் கடலோர நிலைமைகளைக் கண்காணிக்க டிஜிட்டல் கருவிகளும் கண்காணிப்பு வலையமைப்புகளும் உதவுவதால், நிகழ்நேரத் தரவுகளின் அடிப்படையில் முடிவுகள் எடுக்கப்படுகின்றன.

சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளுடன் இணைந்து செயல்படும் கடலோரப் பாதுகாப்பு

இயற்கை சார்ந்த தீர்வுகள் ஏற்கெனவே டெல்டாவின் கடலோரப் பகுதிகளை வடிவமைத்து வருகின்றன. அலையாத்திக் காடுகளை மீட்டெடுப்பது, அலை ஆற்றலை உள்வாங்கி பண்ணைகளையும் சாலைகளையும் பாதுகாக்கும் உயிருள்ள தடுப்பை உருவாக்குகிறது. பல மாகாணங்களில் ஆழமற்ற நீரில் அமைக்கப்படும் மூங்கில் வேலிகள் அலைகளின் வேகத்தைக் குறைத்து வண்டலைப் பிடித்துவைக்கின்றன. புதிய சேற்றுத் திடல்கள் உருவாகி, அலையாத்தி மரங்கள் மீண்டும் வேரூன்ற உதவுகின்றன. சில இடங்களில் இந்த மென்மையான தடுப்புகள் கடற்கரை நூறு மீட்டருக்கும் அதிகமாகக் கடல்புறம் முன்னேற உதவியுள்ளன. அலை ஆற்றல் அதிகமுள்ள பகுதிகளிலும் அடர்ந்த நகர்ப்புறங்களிலும் கான்கிரீட் சுவர்கள் இன்னும் தேவைப்படுகின்றன. உள்ளூர் நீரோட்டங்கள், படிவுகளின் வரத்து, நிலப் பயன்பாடு ஆகியவற்றுக்குப் பொருந்தும் நடவடிக்கைகளின் கலவையை ஒவ்வொரு கடற்கரைப் பகுதியும் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதே முன்னோடித் திட்டங்களிலிருந்து கிடைக்கும் பாடமாகும்.

உவர்நில வேளாண்மைத் துறையிலும் பணிகள் வேகமடைந்து வருகின்றன. பல்கலைக்கழகங்கள், உள்ளூர் கூட்டாளர்கள், வளர்ச்சி வங்கிகள் ஆகியவை முன்னெடுக்கும் பயிற்சித் திட்டங்கள், உப்பைத் தாங்கும் ரகங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது, நீரைத் திறம்பட நிர்வகிப்பது, உவர்நீர் நிலைகளில் செழிக்கக்கூடிய பயிர்களுக்கான மதிப்புச் சங்கிலிகளை மாற்றியமைப்பது ஆகியவற்றை விவசாயிகளுக்குக் கற்பிக்கின்றன. விதைகள், மண் பரிசோதனை, சேமிப்பு ஆகியவற்றில் தனியார் முதலீட்டுக்கான நம்பிக்கையை ஆரம்பகட்ட முயற்சிகள் அதிகரித்துள்ளன. நிலைமைகள் மாறினாலும் விளைபொருட்கள் போட்டித்திறனுடன் இருக்க இவை உதவும்.

நீர், படிவுகள், இராஜதந்திரம்

டெல்டாவை வாழத்தக்க நிலையில் வைத்திருப்பது, வியட்நாமின் எல்லைகளுக்கு அப்பால் எடுக்கப்படும் முடிவுகளையும் சார்ந்துள்ளது. சீனாவின் மலைப்பகுதிகளில் தோன்றும் மீகாங் ஆறு, கடலை அடைவதற்கு முன்பு ஐந்து நாடுகளைக் கடந்து பாய்கிறது. ஒவ்வொரு அணை அமைவிடமும், நீர்த்தேக்கத்தின் நீர்மட்டமும், மணல் அகழ்வு நடவடிக்கையும் எவ்வளவு நீரும் படிவும் டெல்டாவை அடைகின்றன, அவை எப்போது வந்து சேருகின்றன என்பதையெல்லாம் பாதிக்கின்றன. இந்தப் புரிதலை மேம்படுத்தப் பிராந்திய அமைப்புகள் பணியாற்றி வருகின்றன. முக்கிய அணைகள் கட்டப்பட்ட காலத்திலிருந்து காலநிலையும் நீர்மின்சாரத் திட்டங்களும் நீரோட்டங்களை எவ்வாறு மாற்றியுள்ளன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, மீகாங் ஆணையம் சீனக் கூட்டாளர்களுடன் பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும் ஆய்வில் இணைந்துள்ளது. இதன் வெற்றி, தரவுகள் வெளிப்படையாகப் பகிரப்படுவதையும் கீழ்நிலைப் பாதிப்புகளைக் குறைக்க இயக்க நடைமுறைகளை மாற்றுவதற்கான விருப்பத்தையும் சார்ந்திருக்கும்.

ஐஹெச் டெல்ஃப்டில் நீர்ச் சட்டம் மற்றும் இராஜதந்திரத் துறையின் இணைப் பேராசிரியரும், முக்கிய அறிவியல் ஆய்வின் இணை ஆசிரியருமான சூசன்னே ஷ்மைர், இந்த விவகாரத்தின் முக்கியத்துவத்தை நேரடியாக எடுத்துரைத்தார்.

விரைவான, அவசரமான நடவடிக்கை தேவை. மீகாங் டெல்டாவுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்க வேண்டுமெனில் தேசிய அரசுகள், பிராந்திய அமைப்புகள், சர்வதேசச் செயல்பாட்டாளர்கள் மட்டுமின்றி, தனியார் துறையும் குடிமைச் சமூகமும் மேற்கொள்ளும் முயற்சிகள் அனைத்தும் அவசியம். நதிப் படுகை முழுவதும் உள்ள அனைத்துக் கூட்டாளர்களும் விரைவாகவும் ஒருங்கிணைந்தும் ஒத்துழைக்க வேண்டும்.

ஆய்வுக் குழுக்களும் களத்தில் பணியாற்றுவோரும் நடைமுறை நடவடிக்கைகளை முன்வைத்துள்ளனர். அதிகப் படிவுகள் கடந்து செல்லும் வகையில் அணைகளை அமைத்தும் இயக்கியும் கொள்ளலாம். மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருட்கள், செயற்கையாகத் தயாரிக்கப்பட்ட கட்டுமானத் திரட்டுப் பொருட்கள் போன்ற ஆற்றுமணலுக்கான மாற்றுகள், மணல் அகழ்வின் அழுத்தத்தைக் குறைக்கலாம். தொடரும் அகழ்வுப் பணிகளுக்கு கடுமையான உரிமம் வழங்கி கண்காணிக்க வேண்டும். டெல்டாவுக்குள், சில தடுப்பணைகளைக் குறைப்பதோ அல்லது மறுவடிவமைப்பதோ குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் வெள்ளநீர் பாதுகாப்பாகப் பரவி வண்டலைப் படியச் செய்யும்; அதேசமயம் முக்கியமான சொத்துகள் பாதுகாக்கப்படும். கடற்கரையில், ஒவ்வொரு செலவுக்கும் ஒவ்வொரு கிலோமீட்டருக்கும் அதிகப் பலன் கிடைக்கும் இடங்களில் அலையாத்திக் காடுகளை மீட்டெடுக்கும் பணிகளையும் மென்மையான தடுப்புகளையும் விரிவுபடுத்த வேண்டும்.

உள்நாட்டில் நிலத்தடி நீர்ப் பயன்பாட்டைக் குறைத்தல்

நிலத்தடி நீர் இறைப்பைக் குறைப்பதன் மூலம் வியட்நாம் நிலத்தாழ்வைத் தணிக்க முடியும். இதற்காகத் தூய்மையான மேற்பரப்பு நீர் ஆதாரங்களிலிருந்து குழாய் வழி நீர் விநியோகத்தை விரிவுபடுத்தவும், கசிவுகளைச் சரிசெய்யவும், சுத்திகரிப்பை மேம்படுத்தி குடும்பங்களும் வணிக நிறுவனங்களும் தனியார் கிணறுகளைப் பயன்படுத்துவதிலிருந்து மாறவும் வேண்டும். பூங்காக்கள், குளங்கள், மீட்டெடுக்கப்பட்ட ஈரநிலங்கள் ஆகியவற்றில் அதிக மழைநீரைச் சேமிக்கும் நகர்ப்புறத் திட்டங்கள், ஆழமற்ற நிலத்தடி நீர்ப்படுகைகளை நிரப்பி உள்ளூர் வெள்ளத்தைக் குறைக்கலாம். நிலத்தடி நீரின் உண்மையான செலவைப் பிரதிபலிக்கும் விலை நிர்ணயம், மாற்று வழிகளைப் பயன்படுத்துவோருக்கு வழிகாட்டும். புதிய கிணறுகளுக்கு கவனமாக உரிமம் வழங்குவதும், சட்டவிரோதக் கிணறுகளை மூடுவதும், ஏற்கெனவே நெருக்கடியில் உள்ள மாவட்டங்களில் அழுத்தம் மேலும் அதிகரிப்பதைத் தடுக்கும்.

நிர்வாகம் மேம்பட்டு வருகிறது. 2020ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட மீகாங் டெல்டா ஒருங்கிணைப்புக் குழுவுக்கு அமைச்சகங்களும் மாகாணங்களும் மேற்கொள்ளும் பணிகளை ஒருங்கிணைக்கும் பொறுப்பு அளிக்கப்பட்டுள்ளது. புதிய பிராந்திய முதன்மைத் திட்டம் முதலீடுகளுக்கான கட்டமைப்பை வகுக்கிறது. இடர் வரைபடமிடல், சமூகப் பங்கேற்பு, புதுமை ஆகியவற்றுக்கு சர்வதேசக் கூட்டாளர்கள் ஆதரவளிக்கின்றனர். புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், காலநிலைக்கு உகந்த வேளாண்மை, பதப்படுத்துதல், தெற்குப் பகுதியில் சரக்குப் போக்குவரத்து ஆகியவற்றில் பல பத்து பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான முதலீட்டு வாய்ப்புகள் இருப்பதாக வளர்ச்சி அமைப்புகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. குறு மற்றும் சிறு நிறுவனங்கள் புதிய தொழில்நுட்பங்களை ஏற்க உதவும் திட்டங்கள், காலநிலை ஆபத்துகளுக்கான வெளிப்பாட்டைக் குறைத்தபடியே வருமானத்தை உயர்த்தக்கூடும்.

இடம்பெயரும் மக்கள்; மனிதர்களுக்கான பாதிப்பு

வரைபடங்களுக்கும் மாதிரிகளுக்கும் பின்னால், கடினமான முடிவுகளை எதிர்கொள்ளும் டான் போன்ற குடும்பங்கள் உள்ளன. அரிப்பும் நிலத்தாழ்வும் சில கிராமங்களை உள்நாட்டுக்கு நகரச் செய்துள்ளன. வேறு சில இடங்களில், முதிய குடியிருப்பாளர்கள் இடம்பெயர அதிகாரிகள் உதவியுள்ளனர்; இளைய குடும்பங்கள் நகரங்களிலோ வேறு மாகாணங்களிலோ வேலை தேடுகின்றன. சேதமடைந்த வீடுகளால் மட்டுமல்ல, சமூக உறவுகள் இழக்கப்படுவதாலும் உள்ளூர் பண்பாடு மெதுவாக அரிக்கப்படுவதாலும் சமூகச் செலவு அளவிடப்படுகிறது. பேரிடர் மேலாண்மை விரிவடைந்துள்ளது. எனினும், முன்கூட்டிய எச்சரிக்கைகள், வெளியேற்ற ஆதரவு, மீட்புக்கான நிதி ஆகியவை மிகச் சிறிய குடியிருப்புகளையும் சென்றடைய இன்னும் அதிகப் பணிகள் தேவை.

சமூகப் பங்கேற்பு அடிப்படையானது. கால்வாய்களில் எங்கு வண்டல் படிகிறது, எந்தக் கரை உடையக்கூடும் என்பது விவசாயிகளுக்கும் மீனவர்களுக்கும் தெரியும். எந்தக் கால்வாயை ஆழப்படுத்துவது, எந்தத் தோப்பை மீட்டெடுப்பது, மூங்கில் வேலியையோ கான்கிரீட் சுவரையோ எங்கே அமைப்பது என்பதைத் தீர்மானிக்க அவர்கள் உதவும்போது, திட்டங்கள் நீடித்து நிலைப்பதுடன் செலவும் குறைகிறது. உவர்நில வேளாண்மைப் பயிற்சியும் கூட்டுறவுகளுக்கான ஆதரவும், தரம் மற்றும் நிலைத்த நடைமுறைகளுக்கு மதிப்பளிக்கும் சந்தைகளுக்கு ஏற்ப சிறு உற்பத்தியாளர்கள் தங்களை மாற்றிக்கொள்ள உதவுகின்றன. இவை அனைத்துப் பிரச்சினைகளையும் தீர்க்கும் மாயத் தீர்வுகள் அல்ல. ஒவ்வொரு மாவட்டமாக டெல்டாவின் மீள்திறனை அதிகரிக்கும் படிக்கட்டுகள் இவை.

அடுத்த பத்தாண்டில் வெற்றி எப்படி இருக்கும்?

சிக்கலான நிலப்பரப்பில் முன்னேற்றம் ஏற்பட, மக்கள் பார்த்து அளவிடக்கூடிய தெளிவான இலக்குகள் தேவை. களத் திட்டங்களிலும் அறிவியல் ஆய்வுகளிலும் இருந்து பெறப்பட்ட பின்வரும் முன்னுரிமைகள், 2030களின் தொடக்கத்தில் அர்த்தமுள்ள முன்னேற்றம் எப்படி இருக்கும் என்பதை விளக்குகின்றன.

• குழாய் வழி மேற்பரப்பு நீர் விநியோகத்தை விரிவுபடுத்தி, சட்டவிரோதக் கிணறுகளை மூடுவதன் மூலம் நிலத்தாழ்வு அதிகமுள்ள மாவட்டங்களில் நிலத்தடி நீர் இறைப்பைக் கணிசமாகக் குறைத்தல்.
• அதிக நீரோட்டக் காலங்களில் அதிகப் படிவுகள் கடந்து செல்லும் வகையில் முக்கிய மேல்நிலை அணைகளை இயக்குதல்; ஆற்றுப்படுகை மிக அதிகமாக ஆழமடைந்துள்ள இடங்களில் மணல் அகழ்வைக் கட்டுப்படுத்துதல்.
• பொருத்தமான கடற்கரைகளில் அகலமான அலையாத்திக் காடுகளை மீட்டெடுத்தல்; இயற்கையாகச் சேற்றுத் திடல்களை உருவாக்கக்கூடிய இடங்களில் மூங்கில் அல்லது பிற மென்மையான தடுப்புகளை அமைத்தல்.
• நகரங்களுக்கும் சாலைகளுக்கும் ஆபத்து ஏற்படாமல் வெள்ளநீர் பரவி வயல்களில் வண்டலைப் படியச் செய்ய, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தடுப்பணை அமைப்புகளை மறுவடிவமைத்தல்.
• மண் மற்றும் நீரின் தரம் தேவைப்படும் இடங்களில் பயிரிடும் கால அட்டவணையை மாற்றவும், மீன்வளர்ப்பு அல்லது உப்பைத் தாங்கும் பயிர்களுக்கு மாறவும் விவசாயிகளுக்கு ஆதரவளித்தல்.
• அலைகள், உப்புத்தன்மை, நிலத்தடி நீர்மட்டம் ஆகியவற்றைக் கண்காணிப்பதை விரிவுபடுத்தி, விவசாய மற்றும் நகராட்சி முடிவுகளுக்கு வழிகாட்டத் தற்போதைய தரவுகளை வெளியிடுதல்.
• அலையாத்திக் காடுகளில் வளர்க்கப்பட்ட இறால் அல்லது வெள்ள வண்டலால் வளமடைந்த பழத்தோட்டங்களின் பழங்கள் போன்ற தகவமைக்கப்பட்ட உற்பத்தி முறைகளின் விளைபொருட்கள் நியாயமான விலையில் சந்தைகளைச் சென்றடைய, சரக்குப் போக்குவரத்து, குளிர்ச் சங்கிலி, பதப்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்தல்.
• நீர் மற்றும் படிவுகளின் ஓட்டம் குறித்த பொதுவான புரிதலின் அடிப்படையில் நாடுகள் செயல்பட, தரவுப் பகிர்வும் கூட்டுத் திட்டமிடலும் மூலம் எல்லை தாண்டிய ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துதல்.

சுருக்கமாக

• கடலிலிருந்து உயரும் கடல்மட்டமும், நிலத்தடி நீர் இறைப்பாலும் ஆற்றுப் படிவுகளின் பற்றாக்குறையாலும் நிலம் தாழ்வதும் என இரட்டை நெருக்கடியை மீகாங் டெல்டா எதிர்கொள்கிறது.
• சராசரி நிலத்தாழ்வு ஆண்டுக்கு சுமார் 1.1 சென்டிமீட்டர்; நிலத்தடி நீர் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படும் இடங்களில் உள்ளூர் அளவில் இது இரண்டு முதல் மூன்று சென்டிமீட்டராக உள்ளது.
• மேல்நிலை அணைகளும் மணல் அகழ்வும் படிவுகள் வந்து சேர்வதைக் குறைத்து, ஆற்றுப்படுகைகளை ஆழமாக்கி, டெல்டாவின் வெகுதொலைவு வரை அலைகளையும் உப்புநீர் ஊடுருவலையும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன.
• தற்போதைய போக்குகள் தொடர்ந்தால் 2100ஆம் ஆண்டுக்குள் டெல்டாவின் சுமார் 40 சதவீதம் நீரில் மூழ்கக்கூடும்; மக்கள்தொகையில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் நேரடியாகப் பாதிக்கப்படலாம்.
• தகவமைப்பு நடவடிக்கைகள் இல்லாவிட்டால் முக்கிய விளைச்சல் பகுதிகளில் நெல் விளைச்சல் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது; அதேவேளையில் உப்புநீர் ஊடுருவல் ஏற்கெனவே மீன்வளர்ப்பு மற்றும் உப்பைத் தாங்கும் பயிர்களை நோக்கிய மாற்றத்தைத் தூண்டியுள்ளது.
• வியட்நாமின் இயற்கையுடன் இணைந்து வாழும் உத்தியும் புதிய பிராந்திய முதன்மைத் திட்டமும் அதிக மதிப்புள்ள விவசாயம், மேம்பட்ட நீர் மேலாண்மை, கடற்கரைகளிலும் வெள்ளச் சமவெளிகளிலும் இயற்கையுடன் இணைந்து கட்டமைத்தல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்துகின்றன.
• வெற்றிக்கு அணைகளைக் கடந்து அதிகப் படிவுகள் செல்லும் வகையிலான நதிப் படுகை முழுமையான ஒத்துழைப்பு, மணல் அகழ்வின் மீதான கடுமையான கட்டுப்பாடு, நிலத்தடி நீர் இறைப்புக் குறைப்பு ஆகியவை அவசியம்.
• சமூகப் பங்கேற்பு, உவர்நில வேளாண்மைப் பயிற்சி, சிறு உற்பத்தியாளர்களுக்கான ஆதரவு ஆகியவை கொள்கைகளை உள்ளூர் நடவடிக்கைகளாக மாற்ற உதவுகின்றன.