40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தென்கிழக்கு ஆசியாவில் மேம்பட்ட கடலோட்டத் திறன் இருந்ததைப் பண்டைய கருவிகள் வெளிப்படுத்துகின்றன

முதல் கடலோடிகளின் கதையில் ஒரு முக்கியத் திருப்பம்

பிலிப்பைன்ஸ், இந்தோனேசியா, திமோர்-லெஸ்தே ஆகிய நாடுகளில் கிடைத்துள்ள புதிய தொல்லியல் சான்றுகள் வியப்பூட்டும் முடிவைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் வாழ்ந்த மக்கள் சுமார் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நீடித்துழைக்கும் படகுகளைக் கட்டி, கயிறுகளையும் வலைகளையும் செய்து, ஆழ்கடலில் மீன்பிடித்துள்ளனர். கல் கருவிகளில் காணப்படும் நுண்ணிய தடயங்களும், சூரை மீன்கள், சுறாக்கள் போன்ற பெரிய திறந்தகடல் மீன்களின் எச்சங்களும் இதற்கான சான்றுகளாக உள்ளன. இந்தத் தடயங்கள் அனைத்தும் சேர்ந்து, எழுத்துப்பூர்வ வரலாற்றுக்கு நீண்டகாலம் முன்பே கடல் பயணங்களைத் திட்டமிட்டு, கடலோரத்திலிருந்து வெகுதொலைவில் மீன்பிடித்த திறமையான கடலோடிகளின் சித்திரத்தை அளிக்கின்றன. பழைய கற்காலத் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றத்தின் மையம் ஆப்பிரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் மட்டுமே இருந்தது என்ற நீண்டகாலக் கருத்துக்கு இந்த ஆய்வு சவால் விடுக்கிறது. கடற்பயணத்திலும் கடல்சார் தொழில்நுட்பத்திலும் மிகப் பழமையான முன்னோடிகளில் ஒன்றாகத் தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவை இது நிலைநிறுத்துகிறது.

இந்தத் தீவுகள் ஆசியப் பெருநிலத்துடன் ஒருபோதும் இணைந்திருந்ததில்லை. கடல் மட்டம் தாழ்ந்திருந்த காலங்களில்கூட, போர்னியோ, சுலாவெசி, ஜாவாவின் கிழக்கே உள்ள தீவுகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே கடல் நீரிணைகள் இருந்தன; இந்தப் பகுதி வாலேசியா எனப்படுகிறது. இந்தத் தீவுகளை அடைந்து குடியேற, திறந்த கடலில் திட்டமிட்டுப் பயணிக்க வேண்டியிருந்தது. வெப்பமண்டலச் சூழலில் படகுகளின் கரிமப் பாகங்கள் அரிதாகவே அழியாமல் எஞ்சுவதால், நேரடிச் சான்றுகள் குறைவாகக் கிடைத்துள்ளன. எனவே, புதிய அணுகுமுறை அழியாமல் எஞ்சிய கருவிகளிலும் விலங்கு எச்சங்களிலும் படகுக் கட்டுமானம் மற்றும் கடலோரத்திலிருந்து தொலைவில் நடந்த மீன்பிடிப்பின் தடயங்களைத் தேடுகிறது. கல் வெட்டுக் கருவிகளின் விளிம்புகளில் தாவர நார்களைப் பதப்படுத்தியதற்கான தடயங்கள், மீன்பிடி கொக்கிகள் மற்றும் கூர்முனைக் குத்திகள், வலைக்கான எடைகள், ஆழமற்ற கடலோரப் பகுதிகளில் வாழாத வேட்டையாடும் மீன்களின் எலும்புகள் ஆகியவற்றை ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். குறிப்பிடத்தக்க கடற்பரப்புகளைக் கடந்து பயணிக்கவும் வணிகம் செய்யவும் உதவிய கயிறு தயாரித்தல், படகின் உடற்பகுதியை இணைத்தல், கடற்பயணம் ஆகியவற்றில் நடைமுறை அறிவு இருந்ததை இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் காட்டுகின்றன.

கருவிகள் காட்டும் சான்றுகள்

தொல்லியலாளர்கள் 40,000 ஆண்டுகள் வரை பழமையான கல் கருவிகளை ஆய்வு செய்து, நார் பிரித்தெடுக்கும் செயல்முறைகளுடன் பொருந்தும் நுண்ணிய மெருகேற்றம், கீறல்கள், தாவர எச்சங்கள் ஆகியவற்றைக் கண்டறிந்தனர். வலுவான கயிறுகளைத் தயாரிக்க, மக்கள் முதலில் தாவரப் பொருளை மென்மையாக்கி, நார்களைப் பிரித்து, இழைகளைச் சுரண்டித் திரித்துப் பின்னர் அவற்றை ஒன்றாகப் பிணைத்து வலுவான கயிறாக உருவாக்கினர். இத்தகைய கயிறுகளால் பலகைகளைக் கட்டவும், பக்கவாட்டுத் துணை மிதவைகளைப் பிணைக்கவும், படகின் இணைப்புகளைத் தைக்கவும், வலைகளையும் மீன்பிடி நூல்களையும் உருவாக்கவும் முடியும். இதே கருவித் தொகுப்பைப் படகுக் கட்டுமானத்துக்கும் மீன்பிடிப்புக்கும் பயன்படுத்தியிருக்கலாம். தொல்லியல் தளங்கள் காட்டும் சான்றுகளும் இதற்குப் பொருந்துகின்றன: தாவரப் பதப்படுத்தலுடன் தொடர்புடைய கருவிகள், மீன்பிடிச் சாதனங்களுடனும் ஆழ்கடல் மீன் எச்சங்களுடனும் காணப்படுகின்றன.

நுண்ணிய தேய்மானம் மற்றும் எச்சப் பகுப்பாய்வு எனப்படும் இந்த அணுகுமுறை, கரிமப் பொருட்கள் அழிந்துபோன நிலையில் பண்டைய கருவிகள் எவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதைக் கண்டறிய வலுவான வழியாக மாறியுள்ளது. வெவ்வேறு பணிகள் மேற்பரப்பில் வெவ்வேறு தடயங்களை விட்டுச் செல்கின்றன. கடின மரத்தைச் சுரண்டுவது மென்மையான நாரை வெட்டுவதற்கு ஒப்பானதல்ல; இவற்றை நுண்ணிய சேதத் தடயங்கள் வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றன. தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் உள்ள பல்வேறு தொல்லியல் தளங்களின் கருவிகளில் நார் பதப்படுத்தலுக்குரிய தனித்துவமான வடிவங்கள் காணப்படுகின்றன. ஒன்றோடொன்று பொருந்தும் இந்தத் தடயங்கள், கயிறு தயாரித்தல் அரிதாகவோ தற்செயலாகவோ நிகழ்ந்த பணி அல்ல என்பதைக் காட்டுகின்றன. கடல்வாழ்வைத் தாங்கிய அடிப்படைச் செயல்பாடுகளில் ஒன்றாக அது இருந்தது.

நுண்ணிய தடயங்களும் அவை உணர்த்துவதும்

அதிக உருப்பெருக்கத்தில் பார்க்கும்போது, தாவர எச்சங்கள் கருவி விளிம்புகளில் ஒட்டியிருக்கலாம். நார்களை உரித்துத் திரிக்கும் போது அவை மீண்டும் மீண்டும் உராய்ந்த இடங்களில் பளபளப்பான, தட்டையான மெருகு உருவாகலாம். இணையான கீறல்கள் கருவி நகர்ந்த திசையைக் காட்டக்கூடும். நவீன தாவர நார்களைக் கொண்டு கட்டுப்படுத்தப்பட்ட முறையில் நடத்தப்படும் சோதனைகளில் காணப்படும் தடயங்களுடன் இவை பொருந்தும்போது, பண்டைய மக்கள் கயிறு தயாரிக்க நார்களைப் பிரித்துத் தயாரித்தனர் என்ற நம்பிக்கை வலுப்பெறுகிறது. சில கருவிகளில், முதற்கட்ட உரித்தல் முதல் இறுதிப் பதப்படுத்தல் வரையிலான தொடர்ச்சியான செயல்பாடுகளைக் காட்டும் தேய்மானத் தடயங்கள் உள்ளன. ஒரு முறை மட்டும் பயன்படுத்துவதற்காக அல்லாமல், பெரிய அளவில் கயிறு தயாரிக்கும்போது எதிர்பார்க்கப்படும் செயல்முறைத் தொடர் இதுவாகும்.

கடலில் கயிறுகள் ஏன் முக்கியம்

ஆரம்பகாலப் படகு எதுவாக இருந்தாலும் அதற்கு வலுவான கயிறுகளே அடித்தளம். கயிறுகள் படகின் உடற்பகுதியைப் பிணைத்து உறுதிப்படுத்தும். பக்கவாட்டுத் துணை மிதவைகளைப் பாதுகாப்பாக இணைக்கும்; துடுப்புகள் அல்லது பாய்மரங்களைப் பொருத்தவும், சரக்குகளை இடத்தில் நிலைநிறுத்தவும் உதவும். கடலில் கயிறு அறுந்தால் ஆபத்து ஏற்படலாம். வலிமையான மீன்களின் இழுப்பையும் உராய்வையும் மீன்பிடி நூல்கள் தாங்க வேண்டும். வலைகள் சுமையின்போதும் உறுதியாக நிற்கும் இறுக்கமான முடிச்சுகளைக் கொண்டிருக்க வேண்டும். கல் கருவிகளின் சான்றுகள், தரமான கயிறுகளைத் தொடர்ந்து தயாரித்ததைச் சுட்டுகின்றன. இது திட்டமிடல், தரப்படுத்தப்பட்ட முறைகள், சமூகங்களுக்கிடையிலான அறிவுப் பகிர்வு ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது.

கடலிலிருந்து கிடைத்த சான்றுகள்

பிலிப்பைன்ஸின் மிண்டோரோவிலும் திமோர்-லெஸ்தேயிலும் உள்ள தொல்லியல் தளங்களில் சூரை மீன்கள், சுறாக்கள் மற்றும் பிற திறந்தகடல் மீன்களின் எலும்புகள் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த இனங்கள் கரையிலிருந்து வெகுதொலைவில் சுற்றித் திரிவதுடன், பருவகாலப் பாதைகளையும் பின்பற்றுகின்றன. அவற்றைப் பிடிக்கத் திறன்மிக்க படகுகளும், நீரோட்டங்கள், அலைகள், காற்று, மீன்களின் நடத்தை ஆகியவை குறித்த அறிவும் தேவை. இந்தத் தளங்களில் மீன்பிடிக் கொக்கிகள், கூர்முனைக் குத்திகள், வலைக்கான எடைகள் ஆகியவையும் கிடைத்துள்ளன. கூர்முனைக் குத்தி என்பது எலும்பு அல்லது சிப்பியால் செய்யப்பட்ட மெல்லிய துண்டு. அதை மீன் விழுங்கியதும் அது திரும்பி, மீனின் வாயில் சிக்கிக்கொள்ளும். கூர்முனைக் குத்திகளும் தொடக்ககாலக் கொக்கிகளும் வலுவான மீன்பிடி நூல்களுடன், பெரும்பாலும் தூண்டில் பொருத்தப்பட்ட அமைப்புகளுடனும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆழ்கடல் மீன் எச்சங்களுடன் இவை காணப்படுவது, கடலோரத்திலிருந்து தொலைவில் தீவிரமாக மீன்பிடித்ததற்கான முக்கிய அடையாளமாகும்.

திறந்தகடல் மீன்கள் பவளப்பாறைகளையோ ஆழமற்ற வளைகுடாக்களையோ சார்ந்து வாழ்வதில்லை. குகைகளிலும் பாறை மறைவிடங்களிலும் அவற்றின் எலும்புகள் கிடைப்பது, ஆழமான நீர்ப்பகுதிகளுக்குச் சென்றதை உணர்த்துகிறது. அத்தகைய சூழலில், மீன்பிடி நூல்களும் வலைகளும் கடுமையான அழுத்தத்தைத் தாங்க வேண்டும். இதனால் மீண்டும் நார் பதப்படுத்தல் மற்றும் கயிறு தயாரிப்புக்கான கருவிகளின் முக்கியத்துவம் தெளிவாகிறது. கிடைத்துள்ள சான்றுகள் ஒன்றோடொன்று பொருந்துகின்றன. கரிமப் பொருட்களால் செய்யப்பட்ட படகுகள் தாவர நார்க் கயிறுகளால் கட்டப்பட்டும் தைக்கப்பட்டும், பெரிய இடம்பெயரும் மீன்கள் கிடைக்கும் நீர்ப்பகுதிகளில் மீன்பிடிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம். இந்த அறிவு அவ்வப்போது நிகழ்ந்த பயணங்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், தீவுகளுக்கு இடையே மீண்டும் மீண்டும் கடக்கவும் உதவியிருக்கும்.

தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் ஆழமான கடற்பகுதிகளை மக்கள் எவ்வாறு கடந்திருக்கலாம்

புவியியல் சவாலை ஏற்படுத்தியது. பிளைஸ்டோசீன் காலத்தில், சுந்தாலாந்தின் ஆழமற்ற கடல் நிலப்பகுதிகள் (இன்றைய தென்கிழக்கு ஆசியப் பெருநிலம், போர்னியோ, ஜாவா, சுமத்ரா ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பகுதி) பல சமயங்களில் கடலுக்கு மேலே வெளிப்பட்டிருந்தன. அந்த நிலப்பரப்புக்குக் கிழக்கே, ஆழமான நீரிணைகளால் பிரிக்கப்பட்ட தீவுகளின் தொடரான வாலேசியா இருந்தது. கடல் மட்டம் தாழ்ந்தபோதும் இந்த இடைவெளிகள் மூடப்படவில்லை. பிலிப்பைன்ஸ், சுலாவெசி, மொலுக்கா தீவுகள், திமோர்-லெஸ்தே ஆகியவற்றை அடைய திறந்த கடலில் பயணிக்கக்கூடிய படகுகள் தேவைப்பட்டன. மனித வரலாற்றின் முந்தைய காலத்திலேயே மக்கள் சாஹுலை (ஆஸ்திரேலியாவும் நியூ கினியாவும்) அடைந்திருந்தனர்; அதற்கும் கடல் பயணம் தேவைப்பட்டது. தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் சான்றுகள் இதற்கு ஒரு கூடுதல் பரிமாணத்தை வழங்குகின்றன. அவை தீவுகளைக் கடந்த பயணங்களை மட்டுமல்லாமல், சிறப்புத் திறன்களைக் கொண்ட மீன்பிடி மற்றும் படகுக் கட்டுமான உத்திகள் தாங்கிய கடல்சார் வாழ்வியலையும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

அந்தப் படகுகள் எப்படித் தோன்றியிருக்கும்? வெப்பமண்டலக் கடின மரங்களும், பிரம்பு, தாழை, பனை போன்ற வேகமாக வளரும் தாவரங்களும் படகின் உடற்பகுதிகளுக்கும் கயிறுகளுக்கும் மூலப்பொருட்களை வழங்குகின்றன. எளிய மரக்குடைவு படகுகளைப் பக்கவாட்டுப் பலகைகளும் நிலைத்தன்மைக்கான துணை மிதவைகளும் கொண்டு வலுப்படுத்தலாம். பலகை விளிம்புகளை நார்களால் தைத்துப் பிசினால் மூடலாம். ஈரப்பதமிக்க காலநிலையில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இவற்றில் எதுவும் பெரிதாக எஞ்சியிருக்காது. கருவிகள், எச்சங்கள், மீன் எச்சங்கள் ஆகியவை மறைமுகத் தடயங்களை வழங்குகின்றன. ஒன்றாக உறுதியாகப் பொருந்தி, மக்களையும் கருவிகளையும் ஏற்றிச் சென்று, கடலோரத்திலிருந்து தொலைவான பயணங்களிலிருந்து திரும்பிவரக்கூடிய கூட்டிணைந்த படகுகளைக் கட்டுவதற்குத் தேவையான திறன்களும் பொருட்களும் மக்களிடம் இருந்ததை இவை காட்டுகின்றன.

பழைய கற்காலப் புதுமைகளை மறுபரிசீலனை செய்தல்

ஐரோப்பாவிலும் ஆப்பிரிக்காவின் சில பகுதிகளிலும் கிடைத்த கண்டுபிடிப்புகளையே முன்னிலைப்படுத்தி, குறைவாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட தொல்பொருட்களைக் கொண்ட பகுதிகளைக் கவனிக்காமல் விடும் தொல்லியலின் நீண்டகாலப் போக்குக்கு இந்தப் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் சவால் விடுக்கின்றன. வெப்பமண்டலக் காலநிலை மரம், நார், எலும்பு ஆகியவற்றைக்கூட விரைவாக அழித்துவிடுகிறது. கல் மட்டுமே எஞ்சும்போது, முழுமையான தொழில்நுட்பங்களே வரலாற்றுப் பதிவிலிருந்து மறைந்துவிடலாம். நுண்ணிய தேய்மானத் தடயங்கள் மற்றும் எச்சங்களைக் கொண்டு கருவிகளின் பயன்பாட்டைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், ஆய்வாளர்கள் அந்தத் தொழில்நுட்பங்களை மீண்டும் வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவருகின்றனர். தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவைப் பொறுத்தவரை இந்த வாதம் குறிப்பாக வலுவாக உள்ளது; ஏனெனில் வெவ்வேறு தீவுகளிலிருந்து கிடைத்துள்ள சான்றுகள், கடல்வாழ்வுக்குத் தேவையான அம்சங்களுடன் பொருந்துகின்றன.

இந்த மறுபார்வை பிற இடங்களின் சாதனைகளைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதில்லை. மாறாக, தொடக்ககாலப் புதுமைகளின் வரைபடத்தை விரிவுபடுத்துகிறது. 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசிய மக்கள் நீடித்துழைக்கும் கயிறுகளைத் தயாரித்து, படகுகளைக் கட்டி, கடலோரத்திலிருந்து தொலைவில் மீன்பிடித்திருந்தால், கடல்சார் திறன் விளிம்புநிலை அம்சமாக இருக்கவில்லை. பூமியின் மிகவும் சவாலான தீவுப் பகுதிகளில் ஒன்றில் உயிர்வாழவும் இடம்பெயரவும் அது மையப் பங்காற்றியது. நார், மரம், நீர்வழிப் போக்குவரத்துக் கலங்கள் குறித்த அறிவு மிகத் தொடக்கத்திலேயே உயர் நுட்பத்தை எட்டிய மையமாக இந்தப் பகுதியைக் கருதலாம்.

கள ஆய்விலிருந்து பரிசோதனைகள் வரை

மிண்டோரோவிலும் அருகிலுள்ள தீவுகளிலும் பல ஆண்டுகளாக நடந்த ஆய்வுகள், இந்தத் தொழில்நுட்பம் எவ்வளவு தூரம் வளர்ந்திருக்கலாம் என்பதைச் சோதிக்க ஆய்வாளர்களைத் தூண்டின. பிலிப்பைன்ஸைச் சேர்ந்த கடற்படை கட்டிடக் கலைஞர்களுடன் தொடங்கப்பட்ட ‘முதல் நீண்டதூரத் திறந்தகடல் நீர்வழிக் கலங்கள் திட்டம்’, தொல்லியல் பதிவுகள் சுட்டிக்காட்டும் பொருட்களையும் வடிவமைப்புகளையும் மதிப்பிடுவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. தாவர நார்கள் பிணைப்புகளாக எவ்வாறு செயல்படுகின்றன, தைக்கப்பட்ட இணைப்புகள் அலைகளின்போது எவ்வாறு தாங்குகின்றன, சிறிய படகுகளின் உடற்பகுதி காற்றிலும் நீரோட்டத்திலும் எவ்வாறு நகர்கிறது என்பவற்றை ஆய்வுக் குழுக்கள் ஆராய்கின்றன. அளவு குறைக்கப்பட்ட மாதிரிகளைப் பண்டைய கருவிகளின் தேய்மானத் தடயங்களுடன் ஒப்பிட்டு, அவற்றின் இயக்கங்களும் அழுத்தங்களும் பொருந்துகின்றனவா எனச் சரிபார்க்கலாம்.

சோதனைத் தொல்லியல் ஒரு முக்கியக் கேள்விக்குப் பதில் காண உதவுகிறது. கல் கருவிகள், தாவர நார்க் கயிறுகள், இயற்கைப் பசைகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்திக் கட்டப்பட்ட கூட்டிணைந்த படகுகள், வலுவான நீரோட்டங்களும் திறந்த கடலும் கொண்ட நீர்ப்பரப்புகளைக் கடந்து தீவுகளுக்கு இடையே பாதுகாப்பாகப் பயணிக்க முடியுமா? உப்புநீரிலும் வெயிலிலும் கயிறுகள் எவ்வளவு காலம் நீடிக்கின்றன, உலோக இணைப்புகள் இல்லாமல் உறுதியான பிணைப்புகளை எவ்வாறு இடுவது, படகைச் சமநிலையில் வைத்துக் கொண்டு முன்னே நகர்த்த எத்தனை பேர் தேவை என்பவற்றைச் சோதனைகள் ஆராயலாம். செயல்திறனும் தேய்மானமும் பண்டைய கருவிகளில் நுண்ணோக்கியில் காணப்படுபவற்றுடன் பொருந்தினால், அந்தக் காலத்தில் கடற்பயணம் நடந்திருக்கலாம் என்ற நம்பிக்கை வலுப்பெறும்.

வழிசெலுத்தலும் அறிவும்

கடலோரத்திலிருந்து தொலைவான வெற்றிகரமான பயணத்துக்கு, கருவிகளும் படகுகளும் மட்டுமே போதாது. வழிசெலுத்துவோர் விண்மீன்கள், சூரியன், காற்று, மேகங்கள், அலைகளின் வடிவங்கள், நீரின் நிறம் ஆகியவற்றைக் கவனிப்பர். நிலம் இருக்கும் திசையை உணர்த்தக்கூடிய கடற்பறவைகளையும் அவை பறக்கும் திசையையும் பார்ப்பர். மீன்கள் எப்பருவத்தில் இடம்பெயர்கின்றன, புயல்கள் எப்போது வரக்கூடும் என்பதையும் அறிவர். இந்தத் திறன்கள் எதுவும் புதைபடிவமாக எஞ்சுவதில்லை; இருப்பினும் அவற்றின் தடயங்கள் மறைமுகமாகத் தென்படுகின்றன. இடம்பெயரும் மீன்கள் மீண்டும் மீண்டும் பிடிபட்டிருப்பது, பருவகாலத்துக்கேற்ற வாய்ப்புகள் குறித்த அறிவைக் காட்டுகிறது. வெகுதொலைவில் உள்ள தீவுகளில் மக்கள் குடியேறியிருப்பது, நம்பகமான வழிகள் குறித்த அறிவு இருந்ததைச் சுட்டுகிறது. படகுத் தொழில்நுட்பமும் வழிசெலுத்தும் திறனும் ஒன்றையொன்று வலுப்படுத்துகின்றன. ஒவ்வொரு பயணமும், கற்றல் மற்றும் பயிற்சி மூலம் தலைமுறைகளுக்குக் கடத்தக்கூடிய அறிவைச் சேர்த்தது.

மிண்டோரோ உள்ளிட்ட தொல்லியல் தளங்களில் நடந்த ஆய்வுகள், விரிவான வாழ்வியல் வலையமைப்பையும் பதிவு செய்கின்றன. சிப்பிக் கருவிகள் தொடக்கத்திலேயே காணப்படுகின்றன. 7,000 முதல் 9,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகச் சிப்பி உளிகள் பரவலாகப் பயன்பாட்டுக்கு வந்தன; இதேபோன்ற வடிவங்கள் தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும், பப்புவா நியூ கினியாவிலும் காணப்படுகின்றன. பொதுவான கருவி வகைகளும் அடக்கச் சடங்குகளும் தொலைவுக்கு அப்பாற்பட்ட சமூக உறவுகளைச் சுட்டுகின்றன. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகக் கடல்வழிப் பாதைகளில் மக்கள் மற்றும் கருத்துகள் பயணித்த கடல்சார் உலகத்துடன் இந்தப் போக்குகள் பொருந்துகின்றன.

மனித இடம்பெயர்வு குறித்த இதன் பொருள்

கடல் கடப்பது தற்செயலான நிகழ்வாக இல்லாமல் திட்டமிட்டு மேற்கொள்ளப்பட்டால், குடியேற்றம் வேறுவிதமாக நடைபெறும். மக்கள் கருவிகள், மூலப்பொருட்கள், அறிவு ஆகியவற்றை நோக்கத்துடன் எடுத்துச் செல்ல முடியும். தங்கள் சொந்தத் தீவுகளுக்குத் திரும்பவும், குடும்ப உறவுகளைப் பேணவும், வணிகத்தைத் தொடரவும் முடியும். தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் தொல்லியல் பதிவுகள் இத்தகைய நடைமுறைகளை உணர்த்துகின்றன. ஆழ்கடல் மீன்களின் எலும்புகளும் மீன்பிடிச் சாதனங்களும், அரிதான நிகழ்வுகளைக் காட்டிலும் தொடர்ச்சியான கடலோரத்துக்கு அப்பாலான செயல்பாட்டையே சுட்டுகின்றன. தொடர்ந்து நார் தயாரித்ததைக் காட்டும் அளவில் நார் பதப்படுத்தும் கருவிகள் கிடைத்துள்ளன. தொடக்ககாலக் கல்லறைகளும் பொதுவான வழக்கங்களும் தொலைதூரப் பகுதிகளுக்கிடையே மக்கள் தொடர்பில் இருந்ததைக் காட்டுகின்றன. இது ஒருமுறை நடந்த இடம்பெயர்வை விட, கடலோட்டக் கலாசாரத்தைக் குறிக்கிறது.

தீவுத் தொடர்களுக்குள் ஹோமோ சேப்பியன்ஸ் பரவியதை அறிஞர்கள் எப்படிப் பார்க்கிறார்கள் என்பதையும் இந்தப் புரிதல்கள் மாற்றுகின்றன. தெப்பங்களில் செயலற்றுப் பயணித்துச் சென்றவர்கள் என்ற சித்திரத்துக்குப் பதிலாக, கரிமப் பொருட்களால் படகுகளைக் கட்டி, கயிறு தயாரிப்பில் தேர்ச்சி பெற்று, கடலின் இயல்பைப் புரிந்துகொண்ட மக்கள் திட்டமிட்டுப் பயணித்தார்கள் என்ற சித்திரம் உருவாகிறது. இத்திறன்கள் வாலேசியா வழியாகப் பயணிக்கவும், வளமான மீன்பிடிப் பகுதிகளால் சூழப்பட்ட தீவுகளில் அன்றாட வாழ்வை நடத்தவும் உதவியிருக்கும். சமூகங்களை இணைத்தும் அவற்றை வாழவைத்தும் இருந்த நெடுஞ்சாலையாகக் கடல் விளங்கியது.

வரம்புகளும் அடுத்தகட்ட ஆய்வுகளும்

இந்தக் காலத்தைச் சேர்ந்த கரிமப் பொருட்களால் ஆன படகுகள் எதுவும் எஞ்சவில்லை; இதனால் நிச்சயமின்மை ஏற்படுகிறது. நுண்ணிய தேய்மானம் மற்றும் எச்ச ஆய்வுகளுக்கு கவனமான கட்டுப்பாட்டு முறைகள் தேவை. வெவ்வேறு பணிகள் ஒரே மாதிரியான தடயங்களை விட்டுச் செல்லலாம்; மாசுபடுவதற்கான அபாயமும் உள்ளது. மீன்பிடிச் சாதனங்கள் வேறு தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம் அல்லது வேறு இடங்களுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டிருக்கலாம். அதனால்தான் வெவ்வேறு இடங்களிலிருந்து கிடைத்த, ஒரே கதையைச் சொல்லும் பல்வேறு வகைச் சான்றுகளுக்கு ஆய்வாளர்கள் முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றனர். நார் பதப்படுத்தும் கருவிகள், கடலோரத்துக்கு அப்பால் கிடைத்த மீன் எச்சங்கள், மீன்பிடிச் சாதனங்கள் ஆகியவற்றுக்கிடையிலான பொருத்தம் நம்பத்தகுந்ததாக உள்ளது. இருப்பினும், கால நிர்ணயம், பயன்பாடு, பிராந்திய வேறுபாடுகள் ஆகியவற்றை மேலும் தெளிவுபடுத்த கூடுதல் ஆய்வுகள் தேவை.

பண்டைய கடலோர முகாம்கள் இப்போது நீருக்கடியில் இருக்கக்கூடிய, மூழ்கிய கரையோரப் பகுதிகளை எதிர்கால ஆய்வுகள் ஆராயலாம். தாவர எச்சங்களைக் கொண்டு எந்தத் தாவரங்கள் சிறந்த நார்களை வழங்கின, மக்கள் அவற்றை எவ்வாறு பதப்படுத்தினர் என்பதைக் கண்டறியலாம். பண்டைய முறைகளில் கட்டப்பட்ட படகுகளில் மேற்கொள்ளப்படும் சோதனைப் பயணங்கள், நீடித்துழைக்கும் தன்மை, பாதுகாப்பு, பயணத் தூரம் ஆகியவற்றை அளவிடலாம். மீன் எலும்புகள் மற்றும் கருவிகளுக்கான துல்லியமான கால நிர்ணயம் காலவரிசையை மேலும் உறுதிப்படுத்தும். தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் தொடக்ககாலக் கடலோடிகள் தங்கள் நீர்வழிக் கலங்களைக் கட்டி, பராமரித்து, இயக்கிய விதத்தைச் சோதிக்க ஒவ்வொரு கட்ட ஆய்வும் உதவும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• பிலிப்பைன்ஸ், இந்தோனேசியா, திமோர்-லெஸ்தே ஆகிய நாடுகளின் தொல்லியல் தளங்களில் கிடைத்த கல் கருவிகளில், கயிறு தயாரிப்புடன் பொருந்தும் தாவர நார் பதப்படுத்தலுக்கான நுண்ணிய தடயங்கள் உள்ளன.
• மீன்பிடிக் கொக்கிகள், கூர்முனைக் குத்திகள், வலைக்கான எடைகள், சூரை மீன்கள் மற்றும் சுறாக்களின் எலும்புகள் ஆகியவை சுமார் 40,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே தீவிரமாகக் கடலோரத்திலிருந்து தொலைவில் மீன்பிடித்ததைக் காட்டுகின்றன.
• தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியா பெருநிலத்துடன் ஒருபோதும் இணைந்திருக்கவில்லை; எனவே குடியேற ஆழமான நீரிணைகளைக் கடந்து திட்டமிட்ட கடல் பயணம் தேவைப்பட்டது.
• கரிமப் பொருட்களால் கட்டப்பட்டு, தாவர நார்க் கயிறுகளால் பிணைக்கப்பட்ட கூட்டிணைந்த படகுகள் மீண்டும் மீண்டும் மேற்கொள்ளப்பட்ட பயணங்களுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டதைச் சான்றுகள் சுட்டுகின்றன.
• ஐரோப்பாவை மையமாகக் கொண்ட பழைய கற்கால முன்னேற்றக் கண்ணோட்டத்துக்கு இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் சவால் விடுத்து, கடல்சார் தொழில்நுட்பத்தின் தொடக்ககால மையமாகத் தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியாவை நிலைநிறுத்துகின்றன.
• ‘முதல் நீண்டதூரத் திறந்தகடல் நீர்வழிக் கலங்கள் திட்டத்தின்’ கீழ் நடைபெறும் சோதனை ஆய்வுகள், பண்டைய பொருட்களையும் வடிவமைப்புகளையும் கடற்பயணத் தகுதிக்காகச் சோதித்து வருகின்றன.
• சிப்பிக் கருவிகளும் பொதுவான அடக்கச் சடங்குகளும் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகத் தீவுத் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் பரந்திருந்த கடல்சார் வலையமைப்பைக் காட்டுகின்றன.
• கரிமப் பொருட்களால் செய்யப்பட்ட படகுகள் அரிதாகவே எஞ்சுவதால், பண்டைய கடற்பயணத்தை மீட்டமைக்க ஆய்வாளர்கள் கருவித் தேய்மானம், எச்சங்கள், விலங்கு எச்சங்கள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்துள்ளனர்.