ஒப்பந்தப் பிடியில்: நீண்டகால நிலக்கரி ஒப்பந்தங்கள் ஆசியாவின் தூய்மையான மின்சார மாற்றத்தை எவ்வாறு முடக்குகின்றன

காலநிலை இலக்குகளைவிட நீடிக்கும் ஒப்பந்தங்கள்

ஆசியா முழுவதும், காலநிலைக் கொள்கைகளும் சந்தைப் போக்குகளும் எதிர்பார்க்கச் செய்வதைவிட நீண்ட காலத்துக்கு மின் பயன்பாட்டு நிறுவனங்கள் நிலக்கரியில் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. மலிவான காற்றாலை மற்றும் சூரிய மின்சாரம் மின்வலையில் கிடைத்தாலும், பல தசாப்தங்களுக்கான மின்கொள்முதல் ஒப்பந்தங்கள் நிலக்கரி மின் நிலையங்களை இயங்க வைக்கின்றன. தென்கிழக்கு ஆசியாவில், நிலக்கரி மின் உற்பத்தித் திறனில் 50 சதவீதம் முதல் 100 சதவீதம் வரை இத்தகைய ஒப்பந்தங்களின் கீழ் உள்ளது; சராசரியாக இன்னும் சுமார் 9 முதல் 18 ஆண்டுகள் ஒப்பந்தக் காலம் எஞ்சியுள்ளது என்று Powering Past Coal Alliance பகிர்ந்த தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. இதனால் ஒரு முரண்பாடு உருவாகிறது. புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சார உற்பத்தி விரிவடைகிறது; ஆனாலும், மின்சாரம் தேவைப்படுகிறதா இல்லையா என்பதைப் பொருட்படுத்தாமல் நிலக்கரி மின் நிலையங்களுக்குப் பணம் செலுத்த வேண்டும் என ஒப்பந்தங்கள் கோருவதால் நிலக்கரி மின் உற்பத்தி குறையாமல் உயர்ந்தே உள்ளது.

இந்த ஒப்பந்தப் பிடிப்பு பிராந்திய மின் உற்பத்தித் தரவுகளிலும் வெளிப்படுகிறது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மின்வழங்கலில் நிலக்கரியின் பங்கு சுமார் 35 சதவீதத்திலிருந்து சுமார் 45 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது. இதே காலத்தில், உலக மின்சார உற்பத்தியில் நிலக்கரியின் பங்கு சுமார் 39 சதவீதத்திலிருந்து சுமார் 34 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளது. தூய்மையான மின்சார உற்பத்தி இன்னும் பின்தங்கியுள்ளது. இப்பிராந்தியத்தின் மின்சாரத்தில் சுமார் 26 சதவீதத்தைப் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வழங்குகிறது; இது உலக சராசரியான சுமார் 41 சதவீதத்தைவிட மிகக் குறைவு. சூரிய, காற்று மின்சாரமும் மின்சேமிப்பும் தொடர்ந்து மலிவாகி வரும் நிலையில், கார்பன் மாசைக் குறைப்பதற்கும் மின் அமைப்புச் செலவைக் குறைப்பதற்கும் உள்ள வாய்ப்புகள் நழுவுவதை இந்த இடைவெளி காட்டுகிறது.

சவால் தொழில்நுட்பம் சார்ந்தது மட்டுமல்ல; சட்டம் மற்றும் நிதி சார்ந்ததும்கூட. மின் நிலைய உரிமையாளர்களுக்கு நிலையான வருமானத்தையும் தொழிலாளர்களுக்கு வேலைப் பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்யும் வகையில் நிலக்கரி ஒப்பந்தங்கள் வடிவமைக்கப்பட்டன. புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்துக்கு இடமளிக்க, ஒப்பந்தப்படி உற்பத்தி செய்ய வேண்டிய நிலக்கரி மின்சாரத்தை மின் பயன்பாட்டு நிறுவனங்கள் குறைத்தால், அபராதங்களை எதிர்கொள்ள நேரிடலாம் அல்லது செயலற்றுக் கிடக்கும் நிலக்கரி மின் நிலையங்களுக்கான நிலையான கட்டணங்களைத் தொடர்ந்து செலுத்த வேண்டியிருக்கும். ஒரு நாட்டின் மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் அனைத்தையும் கணக்கில் கொண்டால், இத்தகைய பொறுப்புகள் பல பில்லியன் டாலர்களை எட்டக்கூடும். அதனால்தான் மின்வலையில் மின்சாரத்தை ஏற்கத் தேவையான இடம் குறைந்திருக்கும்போதும், அதிகச் செலவாகும் என்றாலும், மின் வலை இயக்குநர்கள் முதலில் காற்று அல்லது சூரிய மின் உற்பத்தியைக் குறைக்கிறார்கள்.

‘எடுத்தாலும் எடுக்காவிட்டாலும் பணம் செலுத்தும்’ ஒப்பந்தங்கள் எப்படிச் செயல்படுகின்றன

வளர்ந்துவரும் ஆசியச் சந்தைகளில் பெரும்பாலான நிலக்கரித் திட்டங்களுக்கு நீண்டகால மின்கொள்முதல் ஒப்பந்தங்களின் அடிப்படையில் நிதியுதவி அளிக்கப்பட்டது. பல ஒப்பந்தங்களில் ‘எடுத்தாலும் எடுக்காவிட்டாலும் பணம் செலுத்த வேண்டும்’ என்ற நிபந்தனைகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அதன்படி, மின் நிலையம் இயங்கினாலும் இயங்காவிட்டாலும், குறைந்தபட்ச அளவு மின்சாரம் அல்லது உற்பத்தித் திறனுக்காக வாங்குவோர் பணம் செலுத்த வேண்டும். 20 முதல் 30 ஆண்டுகளுக்கான வருவாயை உறுதி செய்து முதலீட்டு அபாயத்தைக் குறைப்பதே இதன் நோக்கம். மின்வலையின் முதுகெலும்பாகப் பெரிய, நிலையாக இயங்கும் நிலக்கரி அலகுகளைப் பயன்படுத்திய பழைய மாதிரிக்கு இந்த அமைப்பு பொருத்தமாக இருந்தது. ஆனால், மாறுபடும் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மின்சாரத்தில் அதிகரித்துவரும் பங்கைக் கொண்டிருக்கும், நிலையான உற்பத்தியைவிட நெகிழ்வுத்தன்மை அதிகம் தேவைப்படும் நவீன மின் அமைப்புக்கு இது பொருந்தவில்லை.

இந்த ஒப்பந்தங்களை ரத்து செய்வதோ மறுபேச்சுவார்த்தை நடத்துவதோ கடினம். ஒப்பந்தங்கள் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், ஒப்பந்த அளவுக்குக் குறைவான விநியோகத்துக்கான அபராதங்கள் பொதுவானவை. வெளிநாட்டுக் கடன் வழங்குநர்களும் முதலீட்டாளர்களும் பங்கேற்ற திட்டங்களில், மின்சார ஒப்பந்தங்களுடன் முதலீட்டாளர்களுக்கு வலுவான பாதுகாப்பு அளிக்கும் அரசாங்க ஆதரவு ஒப்பந்தங்களும் இணைக்கப்பட்டிருக்கலாம். கொள்கைகள் மின் நிலையங்களை முன்கூட்டியே மூடச் செய்தால், இவை இழப்பீட்டுக் கோரிக்கைகளுக்கு வழிவகுக்கலாம். முதலீட்டாளர் தகராறுகள் ஏற்படுமோ என்று அஞ்சும் அரசுகள், காலநிலைத் திட்டங்கள் அவசியம் எனக் கூறினாலும் மின் நிலையங்களை மூட உத்தரவிடத் தயங்குகின்றன.

பிராந்தியம் முழுவதும் மின்உற்பத்திக் கட்டுப்பாடு அதிகரிக்கிறது

ஒப்பந்தப்படி நிலக்கரி மின் உற்பத்தி, மின்வலையில் உள்ள திறனை முழுமையாகப் பயன்படுத்தும்போது, புதுப்பிக்கத்தக்க மின் நிலையங்களின் உற்பத்தி குறைக்கப்படுகிறது. புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்தியைக் திட்டமிட்டுக் குறைக்கும் இந்த நடைமுறை, மின்உற்பத்திக் கட்டுப்பாடு எனப்படுகிறது; இது அதிகரித்து வருகிறது. தூய்மையான மின்சார உற்பத்தி வேகமாகப் பெருகியுள்ள சீனாவில், முந்தைய ஆண்டின் அக்டோபருடன் ஒப்பிடுகையில், நிலக்கரி மற்றும் எரிவாயு மின் நிலையங்களின் உற்பத்தி 7.3 சதவீதம் உயர்ந்தது. நீண்டகால நிலக்கரி ஒப்பந்தங்கள் சூரிய, காற்று மின் உற்பத்திக் கட்டுப்பாட்டுக்கு ஒரு காரணமாகின்றன என்று ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். அடுத்த பத்தாண்டுகளில் 21 மாகாணங்களில் சராசரி சூரிய மின் உற்பத்திக் கட்டுப்பாடு 5 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக இருக்கும் என Wood Mackenzie கணிக்கிறது. ஜப்பான், ஆஸ்திரேலியா, இந்தியா உள்ளிட்ட ஆசிய-பசிபிக் பிராந்தியத்தின் முக்கியப் பொருளாதாரங்களிலும் கடந்த ஆண்டில் புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்திக் கட்டுப்பாடு அதிகரித்துள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

மின்உற்பத்திக் கட்டுப்பாட்டுக்கு நேரடிச் செலவுகள் உண்டு. காற்றாலை, சூரிய மின் முதலீட்டாளர்களுக்கு எதிர்பார்த்ததைவிடக் குறைவான வருவாய் கிடைக்கிறது. இது எதிர்கால முதலீட்டைக் குறைக்கக்கூடும். தேவைக்கு அதிகமான மின்சாரத்துக்காக மின் அமைப்பு பணம் செலுத்த வேண்டியிருப்பதால் நுகர்வோரும் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்: நிலக்கரி ஒப்பந்தங்களை நிறைவேற்றுவதற்கும் முழு உற்பத்தியை வழங்க முடியாத புதுப்பிக்கத்தக்க மின் திட்டங்களுக்கு இழப்பீடு அளிப்பதற்கும் பணம் செலுத்தப்படுகிறது. நெகிழ்வற்ற நிலக்கரி ஒப்பந்தங்கள் நீடிக்கும் காலம் அதிகரிக்கும்போது, தூய்மையான எரிசக்திச் சொத்துகள் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் போகும் அபாயமும், மின் அமைப்புச் செலவுகள் உயரும் அபாயமும் அதிகரிக்கின்றன.

நெகிழ்வற்ற மின் நிலையங்களை மையமாகக் கொண்ட மின்வலை

நிலக்கரி மின் அலகுகள் நீண்ட நேரம் தொடர்ந்து இயங்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டவை; அவற்றின் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதும் குறைப்பதும் செலவு மிகுந்தது. இதற்கு மாறாக, புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்தி மாறுபடக்கூடியது. இவ்விரண்டையும் பொருத்தமாக இணைக்கச் சிறந்த அட்டவணைத் திட்டமிடல், கூடுதல் மின்சேமிப்பு, நெகிழ்வுத்தன்மைக்கு மதிப்பளிக்கும் ஒப்பந்தங்கள் தேவை. இந்த மாற்றங்கள் இல்லாவிட்டால், ஒப்பந்த அபராதங்களையும் தொழில்நுட்பச் சிக்கல்களையும் தவிர்க்க மின் விநியோகப் பொறுப்பாளர்கள் நிலக்கரி அலகுகளை இயங்கவிடுவார்கள்; பின்னர் நண்பகல் உச்சநேரங்களிலும் காற்று வீசும் இரவுகளிலும் சூரிய, காற்று மின் உற்பத்தியைக் குறைப்பார்கள். நவீன மின்வலைக்கு தேவைக்கேற்ப மின் நுகர்வை மாற்றும் நடவடிக்கைகள், மின் பரிமாற்றக் கட்டமைப்பை மேம்படுத்துதல், குறுகிய காலத்துக்குத் தேவையான இடங்களில் உச்சத் தேவையை ஈடுசெய்யும் நெகிழ்வான எரிவாயு மின் நிலையங்கள், மேலும் அதிகளவில் மின்கலங்கள் ஆகியவை தேவை. அதேபோல், புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரம் அதிகமாகக் கிடைக்கும்போது நிலக்கரி மின் உற்பத்தியைக் குறைக்க அனுமதிக்கும் பழைய ஒப்பந்தங்களும் அவசியம்.

நாட்டுவாரியான நிலவரம்

நிலக்கரி ஒப்பந்தச் சிக்கல் ஒவ்வொரு சந்தையிலும் வெவ்வேறாக இருந்தாலும், நீண்ட ஒப்பந்த மீதிக்காலம், அதிக நிலையான கட்டணங்கள், மின் நிலைய ஓய்வுக்கான நிதி ஏற்பாடுகளில் நிலவும் கொள்கை நிச்சயமின்மை ஆகியவை பல இடங்களில் பொதுவாகக் காணப்படுகின்றன. முக்கிய நாடுகளின் நிலவரம் வருமாறு.

இந்தோனேசியா

இந்தோனேசியா நிலக்கரியைப் பெரிதும் நம்பியிருப்பதுடன், நீண்டகால ஒப்பந்த ஆதரவுடன் இயங்கும் மின் நிலையங்களின் பெரும் தொகுப்பையும் கொண்டுள்ளது. நிலக்கரிப் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதற்கான இலக்குகளை அரசு அறிவித்துள்ளது. இதற்கு உதவ பல பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான Just Energy Transition Partnership திட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் முன்னேற்றம் சீராக இல்லை. 2030-க்குள் சுமார் 6.7 ஜிகாவாட் மின் உற்பத்தித் திறனை ஓய்வுறச் செய்யும் திட்டங்கள், சர்வதேச நிதி மெதுவாக வழங்கப்படுவதால் ஆபத்தில் உள்ளன. கடந்த முதலீட்டுச் சுழற்சியில் அளவுக்கு அதிகமாகக் கட்டப்பட்ட சில மின் நிலையங்களில் பயன்படுத்தப்படாத திறனுக்காக அரசுக்குச் சொந்தமான மின் பயன்பாட்டு நிறுவனமான PLN இன்னும் பணம் செலுத்துகிறது. இந்தச் சுமையை இறுதியில் நுகர்வோரும் அரசும் ஏற்கின்றனர். 2040-க்குள் நிலக்கரிப் பயன்பாட்டை முற்றிலும் நிறுத்த, ஆண்டுதோறும் சுமார் 3 ஜிகாவாட் நிலக்கரி மின் உற்பத்தித் திறனை ஓய்வுறச் செய்ய வேண்டும் என்றும், குறிப்பாக சூரிய மின்சாரத்துடன் மின்கலங்களையும் இணைத்து, புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியை வேகமாக விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்றும் Ember ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். இதனால் 2040-க்குள் மொத்த மின் உற்பத்திக் கலவையில் தூய்மையான மின்சாரத்தின் பங்கு சுமார் 65 சதவீதத்தை எட்டும். Asian Development Bank-இன் Energy Transition Mechanism-உடன் தொடர்புடைய ஒப்பந்தம் உள்ளிட்ட, மின் நிலையங்களை முன்கூட்டியே ஓய்வுறச் செய்யும் பரிவர்த்தனைகளையும் இந்தோனேசியா சோதித்து வருகிறது. நிலக்கரி சொத்துகளுக்கான கடனை குறைந்த செலவில் மறுநிதியம்செய்து, முதலீட்டாளர்களுக்கான தொகையை விரைவாகத் திருப்பிச் செலுத்தி, முதலில் ஒப்பந்தத்தில் அனுமதிக்கப்பட்டதைவிட முன்கூட்டியே அலகுகளை மூடுவது இந்த மாதிரியின் அடிப்படை.

வியட்நாம்

நிலக்கரியிலிருந்து தூய்மையான எரிசக்திக்கு மாறுவதற்கான உயர்மட்ட உறுதிமொழிகளில் வியட்நாம் கையெழுத்திட்டுள்ளது; அதன் முதலீட்டுச் சூழலும் ஒப்பீட்டளவில் சாதகமாக உள்ளது. மின்சாரப் பற்றாக்குறை ஏற்படலாம் என்ற கவலை, நிலக்கரி மின் அலகுகளை மிக விரைவாக மூடுவதில் கொள்கை வகுப்பாளர்களை எச்சரிக்கையுடன் இருக்கச் செய்துள்ளது. புதிய நிலக்கரி மின் உற்பத்தித் திறனைச் சேர்ப்பதை நிறுத்துவது, ஏற்கெனவே உள்ள புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்தைச் சிறப்பாகப் பயன்படுத்துவது, அபராதம் விதிக்கப்படாமல் நிலக்கரி மின் நிலையங்கள் குறைவான நேரம் இயங்கும் வகையில் ஒப்பந்தங்களைச் சீரமைப்பது ஆகியவையே உடனடியாகச் செய்யக்கூடிய நடைமுறைச் செயல்கள் என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். மின்சார விநியோகத்தைத் தொடர்ந்து உறுதிசெய்தபடி, அதிக காற்று மற்றும் சூரிய மின்சாரத்துக்கு இடமளித்து, மின்உற்பத்திக் கட்டுப்பாட்டு அபாயத்தைக் குறைப்பதே நோக்கம்.

பிலிப்பைன்ஸ்

பிலிப்பைன்ஸ் 2020-இல் புதிய நிலக்கரித் திட்டங்களுக்குத் தடை விதித்தது. ஆனால் ஏற்கெனவே திட்டமிடப்பட்டிருந்த மின் நிலையங்கள் நீண்டகால ஒப்பந்தங்களுடன் கட்டி முடிக்கப்பட்டன. படான் மாகாணத்தில் உள்ள GNPower Dinginin மின் நிலையம், ஒப்பந்தப் பிடிப்புக்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டு. ஒரு பெரிய நிலக்கரி ஒப்பந்தத்தை முன்கூட்டியே ரத்து செய்தால், நிலுவைக் கடன்கள், வரிகள், இழந்த லாபம் ஆகியவற்றைக் கணக்கில் எடுத்தபின், நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் டாலர்கள் செலவாகலாம். இந்தச் செலவுகள் பொதுவாக மின்கட்டணம் செலுத்துவோரிடம் சென்றடைகின்றன. தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் நிலக்கரிச் சொத்துகளில் அரசுக்குச் சொந்தமான நிறுவனங்கள் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டுள்ளன. ஒப்பந்தங்களை விலைக்கு வாங்க அரசுத் துறைகள் உள்ள செல்வந்த நாடுகளைப் போலன்றி, இப்பிராந்தியத்தின் பல அரசுகளுக்கு அதற்குத் தேவையான நிதிவாய்ப்பு இல்லை. எனவே, மின் நிலையங்களை ஓய்வுறச் செய்யும் எந்தத் திட்டத்துக்கும் கலப்பு நிதியுதவியும் பலதரப்பு ஆதரவும் முக்கியம்.

இந்தியா

இந்தியா சூரிய, காற்று மின் உற்பத்தித் திறனை விரைவாக விரிவுபடுத்தி வருகிறது. இருப்பினும், மாநில மின் வாங்குவோர் நிலக்கரி மின் உற்பத்தியாளர்களுடன் புதிய நீண்டகால ஒப்பந்தங்களுக்குத் தயாராகி வருகின்றனர். தூய்மையான மின் உற்பத்தி அதிகரிக்கும்போது, போதிய அளவு பயன்படுத்தப்படாத நிலக்கரி மின் சொத்துகளுக்குப் பெரிய நிலையான கட்டணங்களைச் செலுத்த வேண்டிய அபாயம் மின் சில்லறை விநியோக நிறுவனங்களுக்கு உள்ளது. தூய்மையான மின்சாரம் கிடைக்கும்போது அதற்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் வகையில், மின் விநியோக நிறுவனங்கள் தங்கள் வளத் திட்டங்களை மறுவடிவமைத்து, நெகிழ்வான ஒப்பந்த முறைக்கு மாற வேண்டும் என்று Ember, Climate Trends உள்ளிட்ட ஆய்வு நிறுவனங்கள் வலியுறுத்துகின்றன. இந்த மாற்றமின்றி, மின்உற்பத்திக் கட்டுப்பாடும் பயன்பாடற்ற சொத்துகளாக மாறும் அபாயமும் அதிகரிக்கும்.

பணம், சட்டம், செலவை யார் ஏற்கிறார்கள்

ஒவ்வொரு நிலக்கரி மின் நிலையத்துக்கும் பின்னால் ஒரு நிதி அமைப்பு உள்ளது. பல சந்தர்ப்பங்களில் வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களும் கடன் வழங்குநர்களும் திட்டங்களுக்கு நிதியளித்துள்ளனர்; ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் உத்தரவாதங்கள் மூலம் அவற்றை நடத்தும் அரசுகளும் ஆதரவளித்துள்ளன. World Resources Institute நடத்திய ஆய்வு கடினமான ஓர் உண்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. பல முதலீட்டு ஒப்பந்தங்களின்படி, கொள்கை நடவடிக்கைகளால் மின் நிலையங்கள் முன்கூட்டியே மூடப்பட்டால், முதலீட்டாளர்களுக்கு இழப்பீடு வழங்க வேண்டிய பொறுப்பு அவற்றை நடத்தும் அரசுகளுக்கு உண்டு. விரைவாகச் செயல்படுவதற்கு இது வலுவான தடையாகிறது. நிதிவாய்ப்பு குறைவாக உள்ள அரசுகள் பெரிய இழப்பீட்டுப் பொறுப்புகளை ஏற்க வாய்ப்பில்லை; சர்வதேசத் தீர்ப்பாயங்களில் முதலீட்டாளர் தகராறுகளை எதிர்கொள்ளவும் அவை தயங்குகின்றன. கடந்தகால முதலீட்டு முறையின் சட்ட வடிவமைப்பு, காலநிலை இலக்குகளைக் கருத்தில் கொண்டு உருவாக்கப்படவில்லை.

இருப்பினும், வழிகள் உள்ளன. மின் நிலைய உரிமையாளர்கள், கடன் வழங்குநர்கள், வளர்ச்சி வங்கிகள் உள்ளிட்ட அனைத்து பங்குதாரர்களையும் இணைத்து, அரசுகள் கட்டமைக்கப்பட்ட பேச்சுவார்த்தைகளை முன்னெடுக்கலாம். சீனா, ஜப்பான், கொரியா போன்ற முக்கிய வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களின் தாய்நாடுகள் உதவ முடியும். தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பல நிலக்கரி மின் அலகுகளுக்கு இந்நாடுகளின் அரச ஆதரவு பெற்ற வங்கிகளே நிதியளித்திருப்பதால் இந்த உதவி குறிப்பாகப் பொருத்தமானது. முட்டுக்கட்டைகளைத் தளர்த்த, பலதரப்பு வளர்ச்சி வங்கிகள் சலுகைக் கடன்கள், சட்ட உதவி, இடர் காப்பீடு ஆகியவற்றை வழங்கலாம். எல்லாத் தரப்பினரும் சமரசம் செய்யாமல் மின் நிலையங்களை முன்கூட்டியே ஓய்வுறச் செய்வது அரிது. ஆனால், இந்தோனேசியா, சிலி உள்ளிட்ட நாடுகளில் வட்டி விகிதங்களைக் குறைப்பதை விரைவான மாசு உமிழ்வு குறைப்புடன் இணைக்கும் ஒப்பந்தங்கள் போன்ற முன்னுதாரணங்கள் உருவாகி வருகின்றன.

முன்கூட்டியே ஓய்வுறச் செய்யும் திட்டங்கள் ஏன் தொடர்ந்து தேங்குகின்றன

யோசனை எளிமையானது: மின் நிலையங்களை முன்கூட்டியே மூடி, அவற்றுக்குப் பதிலாகத் தூய்மையான எரிசக்தியைப் பயன்படுத்துவது. நடைமுறையில், இழந்த செயல்பாட்டு ஆண்டுகளுக்காக முதலீட்டாளர்களுக்கு யாராவது இழப்பீடு வழங்க வேண்டும் அல்லது ஒப்பந்த நிபந்தனைகள் மாற்றப்பட வேண்டும். நிலக்கரிச் சொத்துகளை விலைக்கு வாங்குவதற்குப் பொதுநிதியைப் பயன்படுத்துவதைக் கொடையாளர் விதிமுறைகள் கட்டுப்படுத்தியுள்ளன. நிலக்கரி மின் நிலையங்களை மூட அதன் உரிமையாளர்களுக்குப் பணம் செலுத்தினால், தனியார் கடன் வழங்குநர்கள் தங்கள் நற்பெயருக்கு ஏற்படும் பாதிப்பை எதிர்கொள்கின்றனர். இந்தக் கட்டுப்பாடுகள், மின் நிலையங்களை முன்கூட்டியே ஓய்வுறச் செய்யும் திட்டங்களின் வேகத்தைக் குறைத்துள்ளன. இதனால், தற்போதைய ஒப்பந்தங்களின் கீழ் நிலக்கரி மின் நிலையங்கள் இயங்கும் நேரத்தைக் குறைக்க முயல்வதுடன், புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்தியை விரைவுபடுத்துவது போன்ற பிற வழிகளில் திட்டமிடுவோர் கவனம் செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது.

பட்ஜெட்டைச் சீர்குலைக்காமல் ஒப்பந்தங்களை எவ்வாறு திறப்பது

குறைந்த செலவில் தூய்மையான மின்சாரத்தை விரிவுபடுத்தும் வகையில் நிலக்கரி ஒப்பந்தங்களை மறுசீரமைக்கப் புதிய நிதி மற்றும் சட்டக் கருவிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. நடைமுறையில் செயல்படுத்தக்கூடிய மூன்று வழிகளை RMI-யின் ஆய்வு விவரிக்கிறது. முதலாவது, நிலக்கரி மின் சொத்துக்கு மறுநிதியம்செய்து, முதலீட்டாளர்களுக்குத் தொகையை விரைவாகத் திருப்பிச் செலுத்துவதன் மூலம் மின்கொள்முதல் ஒப்பந்தத்தை முன்கூட்டியே முடிப்பது; இதனால் திட்டமிட்டதைவிடப் பல ஆண்டுகள் முன்பே மின் நிலையத்தை ஓய்வுறச் செய்யலாம். இரண்டாவது, நிலக்கரி ஒப்பந்தத்துக்குப் பதிலாகத் தூய்மையான எரிசக்தி ஒப்பந்தத்தை அமைப்பது; அப்போது கடன் திருப்பிச் செலுத்துதலும் வருவாயும், மின் உற்பத்தி இடைவெளியை நிரப்பும் புதிய புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மற்றும் மின்சேமிப்புடன் இணைக்கப்படும். மூன்றாவது, நிலக்கரி ஒப்பந்தத்தை மறுசீரமைத்து, மூடுவதற்கு முன்பே மாசு உமிழ்வைக் குறைப்பது. குறைந்தபட்ச மின்கொள்முதல் அளவைக் குறைத்தல், கட்டாயமாக இயங்க வேண்டிய நேரத்தைக் குறைத்தல், மின் விநியோகத்தின் உண்மையான அளவுடன் பணம் செலுத்துவதை இணைத்தல், உறுதியான ஓய்வு தேதியை நிர்ணயித்தல் ஆகியவை இதற்கான எடுத்துக்காட்டுகள்.

இந்த அணுகுமுறைகள், நுகர்வோர் மற்றும் வரி செலுத்துவோரின் செலவைக் கட்டுக்குள் வைத்தபடி முதலீட்டாளர்களுக்குப் பெருமளவில் இழப்பின்றி ஈடுகொடுக்கும் வகையில், சலுகைக் கடனையும் வணிக மூலதனத்தையும் இணைக்கும் நிலக்கரி மாற்று நிதி முறைகளைச் சார்ந்துள்ளன. நிர்வகிக்கப்பட்ட மாற்றத்துக்கான நிதி அமைப்புகள் போன்ற சில முறைகள், பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும் மாற்றக் காலத்தை உருவாக்கலாம். அக்காலத்தில் தூய்மையான மின் உற்பத்தித் திறன் கட்டியெழுப்பப்பட்டு, நிலக்கரி மின் நிலையங்களின் இயக்க நேரம் பெருமளவு குறைக்கப்படும். உரிய கொள்கை ஆதரவு இருந்தால், குறிப்பிட்ட மின் நிலையங்களில் 80 சதவீதம் அல்லது அதற்கும் அதிகமான மாசு உமிழ்வுக் குறைப்பை இந்தக் கருவிகள் சாத்தியமாக்கும்; சில இடங்களில் அது 90 சதவீதத்தையும் தாண்டலாம். மின் பயன்பாட்டு நிறுவனங்கள், மின் நிலைய உரிமையாளர்கள், கடன் வழங்குநர்கள், ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே ஊக்கங்கள் ஒத்துப்போகும், நிதி வழங்கத் தகுந்த திட்டங்களை வடிவமைப்பதே முக்கியம்.

ஒப்பந்தங்களை நெகிழ்வானதாக்குங்கள்

நிதியளிப்புக்கு இணையாக ஒப்பந்த நெகிழ்வுத்தன்மையும் முக்கியமானது. நிலக்கரியை மையமாகக் கொண்ட காலத்தில் கையெழுத்தான மின்கொள்முதல் ஒப்பந்தங்கள், அடிப்படைத் தேவைக்கான நிலையான உற்பத்தியையும் அதிக திறன் பயன்பாட்டு விகிதத்தையும் வழக்கமாகக் கருதுகின்றன. முதலில் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்திக்கு முன்னுரிமை தரும் மின் அமைப்பில், இந்த அம்சங்கள் சுமையாகின்றன. புதிய ஒப்பந்தங்களிலும் மறுபேச்சுவார்த்தைக்குப் பிறகு திருத்தப்படும் ஒப்பந்தங்களிலும், பொருளாதார அடிப்படையிலான மின் விநியோக உரிமைகள், குறைந்தபட்ச மின்கொள்முதல் அளவைக் குறைத்தல், நிலையான உற்பத்திக்குப் பதிலாக நெகிழ்வுத்தன்மைக்கான செயல்திறன் அடிப்படையிலான கொடுப்பனவுகள், புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்தி அதிகமாக இருக்கும் போது நிலக்கரி உற்பத்தியை நிறுத்தி வைக்கும் உரிமை ஆகியவற்றை ஒழுங்குமுறை அமைப்புகள் கட்டாயப்படுத்தலாம். மின் பரிமாற்ற முதலீடும் பிராந்தியங்களுக்கு இடையிலான மின் இணைப்புகளும், உபரி சூரிய, காற்று மின்சாரத்துக்கான சந்தையை விரிவுபடுத்தலாம். மின்சேமிப்பும் தேவைக்கேற்ப மின் நுகர்வை மாற்றும் நடவடிக்கைகளும், புதுப்பிக்கத்தக்க உற்பத்தி அதிகமாக இருக்கும் நேரங்களுக்கு மின்நுகர்வை மாற்ற உதவும்.

மாற்றக் கடன்களையும் கார்பன் சந்தைகளையும் பயன்படுத்துங்கள்

தவிர்க்கப்பட்ட மாசு உமிழ்வுக்கு மதிப்பு கிடைக்கும்போது, மின் நிலையங்களை முன்கூட்டியே ஓய்வுறச் செய்யும் ஒப்பந்தங்களுக்கு நிதியளிப்பது எளிதாகிறது. சரிபார்க்கக்கூடிய மின் நிலைய மூடல்களுடன் இணைக்கப்பட்ட மாற்றக் கடன்கள், மறுநிதியம்செய்தல் மற்றும் ஓய்வுறச் செய்வதற்கான செலவைக் குறைக்கலாம். Asian Development Bank-இன் Energy Transition Mechanism போன்ற திட்டங்கள், குறைந்த செலவிலான மூலதனத்தை அளவிடக்கூடிய மாசு உமிழ்வுக் குறைப்புடனும் தெளிவான ஓய்வு கால அட்டவணைகளுடனும் இணைக்க முயல்கின்றன. கடன்கள் உண்மையான கூடுதல் குறைப்புகளைப் பிரதிபலிப்பதையும் மின் நிலையங்களைச் சுற்றியுள்ள சமூகங்களுக்கு உறுதியான பலன்கள் கிடைப்பதையும் உறுதிசெய்ய, அவற்றை கவனமாக வடிவமைப்பது அவசியம்.

எரிசக்திப் பாதுகாப்பும் வேலைவாய்ப்புகளும்

நம்பகமான மின் விநியோகம் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு குறித்த கவலைகள், நிலக்கரி விவாதத்தில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. திட்டமிடல் மூலம் தீர்க்கக்கூடிய சிக்கல்கள் இவை. நம்பகத்தன்மைக்கு அடிப்படைத் தேவைக்கான மின் அலகுகள் மட்டும் போதாது; மின்வழங்கலிலும் தேவையிலும் ஏற்படும் மாற்றங்களுக்கு விரைவாகப் பதிலளிக்கக்கூடிய வளங்கள் தேவை. மின்கலங்கள், இடைக்காலப் பாலமாகத் தேவையான இடங்களில் நெகிழ்வான எரிவாயு மின் உற்பத்தித் திறன், மின்வலையை வலுப்படுத்துதல், மேம்பட்ட முன்கணிப்பு ஆகியவை இதற்கு உதவுகின்றன. குறுகிய காலத்தில் நிலக்கரி அலகுகள் இன்னும் நெகிழ்வாக இயங்கும் வகையில், குறைந்தபட்ச நிலையான உற்பத்தியைக் குறைத்து, உற்பத்தியை வேகமாக அதிகரிக்கவோ குறைக்கவோ கொள்கைகள் வழிவகுக்கலாம். இதனால் புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரம் வீணாவது குறையும்.

ஒவ்வொரு திட்டத்திலும் நியாயமான மாற்றம் இடம்பெற வேண்டும். நிலக்கரியைச் சார்ந்த மாகாணங்களுக்கும் சமூகங்களுக்கும் புதிய தொழில்களில் முதலீடு, பயிற்சி, இலக்குவைத்த ஆதரவு ஆகியவை தேவை. சமூகப் பாதிப்பைக் குறைக்கும் வகையில் மின் நிலைய ஓய்வு அட்டவணைகளை வரிசைப்படுத்தலாம். உள்ளூர் மக்களின் உடல்நலத்துக்கு குறிப்பிடத்தக்க ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் மின் நிலையங்களை விரைவாக மூடுவது உடனடிப் பலன்களைத் தரலாம். தொழிலாளர்களுக்கும் பாதிக்கப்படும் நிறுவனங்களுக்கும் அளிக்கப்படும் ஆதரவு, மாற்று நிதியுதவித் திட்டங்களில் தொடக்கத்திலிருந்தே சேர்க்கப்பட வேண்டும்; பின்னர் நினைவுகூரப்படும் அம்சமாக விடப்படக் கூடாது.

இந்த மின் நிலையங்கள் உண்மையிலேயே மூடுவதற்கு மிக இளமையானவையா?

தென்கிழக்கு ஆசியாவின் நிலக்கரி மின் உற்பத்தி நிலையங்கள் மூடுவதற்கு மிக இளமையானவை என்பது அடிக்கடி முன்வைக்கப்படும் வாதம். புதிய ஆய்வு அந்தக் கருத்தை மறுக்கிறது. தூய்மையான மின்சாரத்துக்கு மின் அமைப்பைத் திருப்பும் கொள்கைகள் இருந்தால், தென்கிழக்கு ஆசியாவின் நிலக்கரி மின் அலகுகளின் சராசரி வயது 2040-க்குள் சுமார் 28 ஆண்டுகளை எட்டும்; இதனால் பெரும்பாலான மின் நிலையங்கள் வழக்கமான ஓய்வு வயதுக்குள் வந்துவிடும் என்று Global Energy Monitor கணிக்கிறது. புதிய நிலக்கரி மின் உற்பத்தித் திறனைச் சேர்ப்பதை நிறுத்துவது இன்றியமையாதது. கூடுதல் திறன் எதுவும் சேர்க்கப்படாவிட்டால், 2040-க்குள் மொத்த மின் நிலையங்களில் சிறிய பகுதி மட்டுமே 20 வயதுக்குக் குறைவானதாக இருக்கும். உரிய கொள்கையும் நிதியுதவியும் இருந்தால், சில மின் அலகுகளைப் பதினைந்து வயதைக் கடந்த உடனேயே ஓய்வுறச் செய்து, அவற்றுக்குப் பதிலாகப் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி மற்றும் மின்சேமிப்பைப் பயன்படுத்துவது செலவுக்கேற்றதாக அமையும்; இதனால் மொத்த விலைகளும் உயராது என நிதி ஆய்வுகளும் காட்டுகின்றன.

Global Energy Monitor-இல் Global Coal Plant Tracker திட்டத்தை நிர்வகிக்கும் கிறிஸ்டின் ஷியரர், இப்பிராந்தியத்தின் நிலக்கரி மின் அலகுகள் இளமையாக இருப்பதால் அவற்றை ஓய்வுறச் செய்ய முடியாது என்ற கருத்துக்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார்.

கிறிஸ்டின் ஷியரர், Global Energy Monitor: "தென்கிழக்கு ஆசியாவின் நிலக்கரி மின் நிலையங்கள் ஓய்வுறச் செய்வதற்கு மிக இளமையானவை என்ற கருத்து தவறான புரிதலாகும்."

ஒப்பந்தங்களும் கொள்கைகளும் ஒருங்கிணைந்தபின் நிலக்கரிப் பயன்பாடு விரைவாகக் குறைந்த பிற பிராந்தியங்களின் அனுபவங்களுடனும் இந்தக் கருத்து ஒத்துப்போகிறது. சோதனை அடிப்படையிலான ஒப்பந்தங்களைப் பெரிய அளவில் செயல்படுத்தக்கூடிய திட்டங்களாக மாற்றுவதும், நிலக்கரி அல்லது தூய்மையான மின்சாரம் எதற்கான புதிய ஒப்பந்தமாக இருந்தாலும், தொடக்கத்திலிருந்தே நெகிழ்வுத்தன்மையை உள்ளடக்குவதும் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் அடுத்த படியாகும். சீர்திருத்தங்கள் இல்லாவிட்டால், நிலக்கரி மின் நிலையங்களுக்கான நிலையான கட்டணமாகவும் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படாத புதுப்பிக்கத்தக்க மின்சாரத்தின் விலையாகவும் இப்பிராந்தியம் இருமுறை பணம் செலுத்தும் அபாயம் உள்ளது. சீர்திருத்தங்கள் மூலம், மின்விநியோகத்தைத் தொடர்ந்து உறுதிசெய்தபடி, மாசு உமிழ்வை விரைவாகக் குறைக்கவும் முதலீட்டை ஈர்க்கவும் பொதுச் சுகாதாரத்தை மேம்படுத்தவும் முடியும்.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• தென்கிழக்கு ஆசியாவின் நிலக்கரி மின் உற்பத்தித் திறனில் 50 சதவீதம் முதல் 100 சதவீதம் வரை மின்கொள்முதல் ஒப்பந்தங்களால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது; சராசரியாக 9 முதல் 18 ஆண்டுகள் ஒப்பந்தக் காலம் எஞ்சியுள்ளது.
• கடந்த பத்தாண்டுகளில் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மின் உற்பத்தியில் நிலக்கரியின் பங்கு சுமார் 45 சதவீதமாக உயர்ந்தது; அதேநேரத்தில் உலகளாவிய நிலக்கரிப் பங்கு சுமார் 34 சதவீதமாகக் குறைந்தது.
• தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மின்சாரத்தில் சுமார் 26 சதவீதத்தைப் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வழங்குகிறது; உலகளவில் இந்தப் பங்கு சுமார் 41 சதவீதம். நிலக்கரி ஒப்பந்தங்கள் தூய்மையான மின்சாரத்துக்கான வாய்ப்பைக் குறைப்பதும் இதற்குக் காரணம்.
• நீண்டகால நிலக்கரி ஒப்பந்தங்கள் மின்வலையின் நெகிழ்வுத்தன்மையைக் குறைப்பதால், சீனா, ஜப்பான், ஆஸ்திரேலியா, இந்தியா ஆகிய நாடுகள் புதுப்பிக்கத்தக்க மின் உற்பத்திக் கட்டுப்பாடு அதிகரித்துள்ளதாகத் தெரிவித்துள்ளன.
• நிலக்கரி ஒப்பந்தங்களை முறிப்பது அபராதங்களுக்கும் இழப்பீட்டுக் கோரிக்கைகளுக்கும் வழிவகுக்கும்; குறிப்பாக வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டிருக்கும் இடங்களில் இது முன்கூட்டிய ஓய்வைத் தாமதப்படுத்துகிறது.
• இந்தோனேசியாவின் நிலக்கரிப் பயன்பாட்டைக் குறைக்கும் திட்டங்கள் நிதி வழங்கல் தாமதத்தை எதிர்கொள்கின்றன. 2040-க்குள் நிலக்கரிப் பயன்பாட்டை நிறுத்த ஆண்டுதோறும் சுமார் 3 ஜிகாவாட் நிலக்கரி மின் உற்பத்தித் திறனை ஓய்வுறச் செய்து, மொத்த மின் உற்பத்தியில் புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியின் பங்கை சுமார் 65 சதவீதமாக உயர்த்த வேண்டும் என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
• முன்கூட்டிய ஒப்பந்த நிறுத்தம், தூய்மையான எரிசக்தி ஒப்பந்தங்களால் மாற்றீடு செய்தல், மாசு உமிழ்வைக் குறைக்கும் வகையில் ஒப்பந்தங்களை மறுசீரமைத்தல் உள்ளிட்ட வழிகளில் ஒப்பந்தப் பிடிப்பைத் தளர்த்தலாம் என RMI உள்ளிட்ட அமைப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.
• மாற்று நிதியுதவியும் கார்பன் கடன்களும் மின் நிலையங்களை ஓய்வுறச் செய்வதற்கான செலவைக் குறைக்கலாம். புதிய ஒப்பந்த விதிகள் நெகிழ்வுத்தன்மைக்கும் பொருளாதார அடிப்படையிலான மின் விநியோகத்துக்கும் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.
• தென்கிழக்கு ஆசியாவின் நிலக்கரி மின் நிலையங்களின் சராசரி வயது 2040-க்குள் வழக்கமான ஓய்வு வயதை நெருங்கும் என Global Energy Monitor கணிக்கிறது; உரிய கொள்கைகள் இருந்தால் அவற்றை அதற்கு முன்பே மூடுவதும் சாத்தியம்.