வெப்பமடையும் குளிர்காலங்களும் பூச்சிகளும் தாக்குவதால் மவுண்ட் ஜாவோவின் பனிப் பேய்கள் வேகமாக மெலிகின்றன

மாற்றத்தின் விளிம்பில் ஒரு மென்மையான குளிர்கால அதிசயம்

ஒவ்வொரு குளிர்காலத்திலும் மவுண்ட் ஜாவோவின் மேல் சரிவுகளில் பசுமை மாறாத தேவதாரு மரங்கள், பேயுருவிலான வெள்ளை உருவங்களாக மாறுகின்றன. காற்று, மேகம், குளிர் ஆகியவற்றால் உருவாகும் இந்தப் பனி அரக்கர்களை உள்ளூர்வாசிகள் ஜுஹ்யோ என்று அழைக்கின்றனர். நல்ல ஆண்டுகளில், முகட்டின் குறுக்கே நெருக்கமான வரிசைகளில் இந்த உருவங்கள் எழுந்து நிற்கும்; ஜப்பான் முழுவதிலிருந்தும், அதற்கு அப்பாலும் பார்வையாளர்களை ஈர்க்கும் அமைதியான படைபோலக் காட்சியளிக்கும். இந்தக் காட்சி அரிதானது; இப்போது மேலும் அரிதாகி வருகிறது. சமீபத்திய அறிவியல் ஆய்வுகளின்படி, இந்தப் பனி அரக்கர்கள் வேகமாக மெலிந்து வருகின்றனர். வானிலை மற்றும் வனத்தின் ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றின் நுட்பமான சமநிலையை நீண்டகாலமாகச் சார்ந்திருக்கும் நிலப்பரப்புக்கு இது ஓர் எச்சரிக்கை அறிகுறியாகும்.

ஜுஹ்யோ கையால் செதுக்கப்பட்ட சிற்பங்கள் அல்ல. அவை உறைபனி; மிகக் குளிர்ந்த மேகத்துளிகள் மரங்களின் காற்றை எதிர்கொள்ளும் பக்கங்களில் மோதியவுடன் உறைவதால் உருவாகின்றன. ஜாவோவில் இந்தச் செயல்முறைக்கு குறிப்பிட்ட சில அம்சங்கள் ஒருங்கிணைய வேண்டும். தொடர்ந்து வீசும் மேற்குக் காற்றின் வேகம் மணிக்கு 26 மீட்டர் வரை எட்டலாம். உச்சியில் மேற்பரப்புக் காற்றின் வெப்பநிலை உறைநிலைக்கு அருகில், தோராயமாக மைனஸ் 6.3 முதல் மைனஸ் 0.1 டிகிரி செல்சியஸ் வரை இருக்க வேண்டும். மேகங்களில் வழக்கத்தைவிட அதிக அளவு திரவ நீர் இருக்க வேண்டும். இந்த அம்சங்கள் ஒன்றிணையும்போது, இறால் வால் போன்ற அடுக்குகளாகப் பனி வளர்கிறது; அருகருகே உள்ள மரங்கள் ஒன்றிணைந்து, குளிர்கால ஒளியில் உயிருள்ளவைபோல் தோன்றும் பிரம்மாண்டமான வெள்ளை உருவங்களாக மாறுகின்றன.

வானிலை, நிலவடிவு, தாவரங்கள் ஆகியவற்றின் இந்தக் கலவை மிகச் சில இடங்களில்தான் ஒன்றிணைகிறது. பூமியில் வேறு எங்கும் இல்லாத அளவுக்கு வடக்கு ஜப்பானில் இத்தகைய நிலை அடிக்கடி ஏற்படுகிறது. அதனால்தான் ஜாவோவிலிருந்து வரும் செய்தி, ஒரு மலையைத் தாண்டிய முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. நீண்டகாலமாகக் கவனித்து வருபவர்களும் புதிதாக வரும் சுற்றுலாப் பயணிகளும் இப்போது இடைவெளி அதிகமுள்ள உருவங்களையும், மெலிந்த வெளித்தோற்றங்களையும், பல இடங்களில் முன்பு பனி அரக்கர்கள் நின்ற இடங்களில் வெறும் மரத்தண்டுகளையும் காண்கின்றனர். இந்த மாற்றத்தை அளவிட முடிகிறது. வெப்பமடையும் குளிர்காலங்களுடனும், தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும் காடுகளுடனும் இது தொடர்புடையது.

குளிர்காலச் சுற்றுலாவைச் சார்ந்திருக்கும் யமகாட்டா சமூகங்களுக்கு, இதனால் ஏற்படும் தாக்கம் உணர்வுபூர்வமானது மட்டுமல்ல; நடைமுறை சார்ந்ததும்கூட. ஜுஹ்யோ உச்சத்தில் இருக்கும் வாரங்களைச் சுற்றியே ஒவ்வொரு பருவத்துக்குமான திட்டங்களை விடுதிகள், உணவகங்கள், பனிச்சறுக்கு வணிகங்கள் வகுக்கின்றன.

மவுண்ட் ஜாவோவில் பனி அரக்கர்கள் உருவாவது எப்படி?

பனி அரக்கர்களின் அடிப்படைத் தாவரம் ஆமோரி தோடோமட்சு; இது மரீஸ் தேவதாரு (Abies mariesii) என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. ஜாவோவின் உயரமான சரிவுகளில் நெருக்கமான கூட்டங்களாக வளரும், சப்அல்பைன் பகுதியில் காணப்படும் பசுமை மாறாத மரம் இது. தாழ்வான மேகக் கூட்டங்களில் உள்ள மிகக் குளிர்ந்த நீர்த்துளிகள், ஜப்பான் கடலிலிருந்து வீசும் வலுவான மேற்குக் காற்றில் அடித்துவரப்படுகின்றன. 0 C-க்குக் கீழேயும் அந்தத் துளிகள் திரவமாகவே இருந்து, ஒரு மேற்பரப்பில் மோதியதும் உடனடியாக உறைகின்றன. திரும்பத் திரும்ப வீசும் காற்று, ஒவ்வொரு கிளையின் காற்றை எதிர்கொள்ளும் பக்கத்திலும் புதிய அடுக்குகளைப் பதிக்கிறது. இதனால் ஜுஹ்யோவுக்கு செதுக்கப்பட்ட தோற்றத்தைத் தரும் இறால் வால் வடிவ முகடுகள் உருவாகின்றன. வாரக்கணக்கில் புயல்கள் தொடரும்போது, இந்த உருவங்கள் தடிமனாகி, அருகிலுள்ள மரங்கள் ஒன்றிணைந்து பல மீட்டர் அகலமுள்ள சிலைகளாக மாறுகின்றன.

ஜாவோவைச் சிறப்பாக்கும் அம்சங்கள் இரண்டு. முதலாவது, மலையின் அமைவிடமும் வடிவமும் குளிர்காலக் காற்றை ஒருமுகப்படுத்தி, திசை மாறாமல் நீண்ட நேரம் மேற்கிலிருந்து வீசச் செய்கின்றன. இரண்டாவது, மரீஸ் தேவதாருவின் பசுமை மாறாத இலைகள், துளிகள் உறைவதற்குப் பல மேற்பரப்புகளை வழங்குகின்றன. இலை உதிர்க்கும் மரங்கள் இலைகளை உதிர்த்துவிடுவதால், அவற்றில் அதே அளவு உறைபனி உருவாவதில்லை. இதன் விளைவு மரத்தின் மீது படியும் பனி மட்டுமல்ல. சீரான குளிர், நிலையான காற்றுப் பாதை, ஈரப்பதம் நிறைந்த மேகங்கள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்திருக்கும் இயற்பியல் விதிகளால் உருவான, வேறுலகக் காட்சி இது; இயற்கையின் முப்பரிமாண அச்சிடுதல் போன்ற ஒன்று.

இந்த உருவங்கள் ஏன் மிகச் சில இடங்களில் மட்டுமே தோன்றுகின்றன?

உலகெங்கிலும் உள்ள மலை முகடுகளில் உறைபனி உருவாகலாம். ஆனால் அடர்த்தியான வரிசைகளில் நிற்கும் தடிமனான, ஒன்றிணைந்த உருவங்களைக் கொண்ட உண்மையான ஜுஹ்யோவுக்கு குறிப்பிட்ட குறுகிய அளவிலான சூழ்நிலைகள் தேவை. ஜப்பான் கடலை நோக்கியுள்ள தோஹோகு பகுதி, சரியான மரம், காற்று, மேகச் சூழல் ஆகியவை வாரக்கணக்கில் மீண்டும் மீண்டும் அமையும் அரிதான இடங்களில் ஒன்று. வரலாற்றில், வடக்கே ஹொக்கைடோ முதல் ஜப்பான் கடற்கரையில் உள்ள இஷிகாவா மாகாணம் வரை ஜுஹ்யோ காணப்பட்டன. கடந்த சில தசாப்தங்களில் அவை காணப்படும் பரப்பு சுருங்கியுள்ளது. இப்போது ஜாவோ, ஆமோரியில் உள்ள ஹக்கோடா மலைத்தொடர், இவாட்டேயில் உள்ள மவுண்ட் ஹச்சிமந்தாய், அகிட்டாவில் உள்ள மவுண்ட் மொரியோஷிசான், ஃபுகுஷிமா மற்றும் யமகாட்டா இடையே பரவியுள்ள மவுண்ட் அசுமயாமா போன்ற சிகரங்களில் மட்டுமே நம்பகமான காட்சிகள் தென்படுகின்றன. குளிர்காலங்கள் வெப்பமடைவதால், போதிய குளிர் நிலவும் உயரம் மேல்நோக்கி நகர்ந்துள்ளது. சில வடக்குப் பகுதிகளில், தேவையான அளவுகோல்களைப் பூர்த்தி செய்யும் உயரங்களில் ஊசியிலை மரக் கூட்டங்கள் இனி இல்லை.

ஒரு நூற்றாண்டு புகைப்படங்கள், சுருங்கிவரும் பிரம்மாண்ட உருவங்களைக் காட்டுகின்றன

உருவங்கள் மெலிவது பல ஆண்டுகளாகவே உள்ளூர்வாசிகளுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்துவந்தது. 2025 ஆகஸ்டில், யமகாட்டா பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் எமரிட்டஸும் நீண்டகாலமாகச் செயல்படும் ஜுஹ்யோ ஆய்வுக் குழுவின் தலைவருமான ஃபுமிதாகா யானகிசாவா தலைமையிலான ஆய்வுக் குழு, இந்தக் கவனிப்புகளுக்கு எண்வடிவம் கொடுத்தது. 1933 முதல் ஜாவோ உச்சியைச் சுற்றிய ஒரே இடங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்களை ஆய்வு செய்த குழு, ஒவ்வொரு குளிர்காலத்திலும் உருவானவற்றுக்கு ஆறு நிலை தடிமன் அளவுகோலில் மதிப்பிட்டதுடன், தனித்தனி உருவங்களின் அகலத்தையும் அளந்தது.

முடிவுகள் நீண்டகாலச் சரிவைக் காட்டுகின்றன. 1930களில், பல உருவங்கள் ஐந்து முதல் ஆறு மீட்டர் அகலம் வரை இருந்தன; பனி அரக்கர்களின் வரிசைகள் வான்வெளியையே நிரப்பின. போருக்குப் பிந்தைய தசாப்தங்களில், அவை பெரும்பாலும் இரண்டு முதல் மூன்று மீட்டர் அகலத்தில் இருந்தன. 2019 முதல் பல உருவங்கள் அரை மீட்டர் அல்லது அதற்கும் குறைவாக உள்ளன; சில இடங்களில் காற்றை எதிர்கொள்ளும் பக்கத்தில் சிறிதளவு உறைபனியுடன் குறுகிய தூண்களாகச் சுருங்கியுள்ளன. ஒரே நேரத்தில் செயல்படும் இரண்டு காரணிகளுடன் இந்த மாற்றத்தை ஆய்வுக் குழு தொடர்புபடுத்துகிறது. மலையில் குளிர்காலங்கள் வெப்பமடைந்து வருகின்றன. அதேவேளையில், பனியைப் பற்றிக்கொள்ளத் தேவையான இலைகள் குறைந்து, சரியான சூழ்நிலைகள் நிலவும் உயரங்களில் ஆரோக்கியமான மரக் கூட்டங்களும் குறைந்ததால், அவற்றைத் தாங்கும் மரங்கள் பூச்சிகளால் பலவீனமடைந்துள்ளன.

பூச்சிகளின் தாக்கம் கடுமையானது. சுமார் 2013இல், டார்ட்ரிக்ஸ் அந்துப்பூச்சிகளின் புழுக்கள் ஜாவோ மலைத்தொடர் முழுவதும் மரீஸ் தேவதாரு மரங்களின் ஊசிவடிவ இலைகளைத் தின்று அழித்தன. சுமார் 2015 முதல், பட்டை வண்டுகள் அந்தப் பலவீனமான மரங்களுக்குள் புகுந்தன. பலவீனமடைந்த மரங்களை விரும்பும் இந்த வண்டுகள், பட்டைக்குக் கீழே துளையிட்டு அவற்றை முற்றிலும் கொல்லக்கூடும். யமகாட்டா அதிகாரிகளின் கணிப்பின்படி, சுமார் 23,000 தேவதாரு மரங்கள் இறந்துள்ளன; இது மாகாணத்தின் இந்தப் பக்கத்தில் உள்ள மரக் கூட்டங்களில் தோராயமாக ஐந்தில் ஒரு பங்காகும். ஊசிவடிவ இலைகளும் நுண்ணிய கிளைகளும் இல்லையெனில், உறைபனி பற்றிக்கொள்ள எதுவும் இருக்காது. கடுமையான புயல்கள் வீசும் குளிர்காலங்களில்கூட, வெறும் மரத்தண்டுகளில் தடிமனான ஜுஹ்யோவை உருவாக்கும் அடுக்கு உறைபனியைப் படியச் செய்ய முடியாது.

சமீபத்திய குளிர்காலங்கள், உயரத்துக்கு ஏற்ப பாதிப்பு எவ்வளவு மாறுபடுகிறது என்பதைக் காட்டுகின்றன. குறிப்பாகக் குளிரும் பனிப்பொழிவும் நிறைந்த ஒரு பருவத்தில், மரங்கள் இன்னும் ஆரோக்கியமாக இருக்கும் 1,500 முதல் 1,600 மீட்டர் உயரப் பகுதிகளில் பெரிய உருவங்கள் மீண்டும் தோன்றின. அதைவிட உயரமான, 1,600 மீட்டருக்கு மேலுள்ள இடங்களில், காடுகளின் பெரும் பகுதிகள் இறந்தோ முறிந்தோ கிடந்தன; அந்நிலப்பரப்பில் எலும்புக்கூடு போன்ற வெறும் மரத்தண்டுகள் சிதறிக் காணப்பட்டன. ஒரே காரணத்தால் ஏற்பட்ட விளைவாக அல்லாமல், காலநிலை மாற்றத்தின் அறிகுறியுடன் வன அழுத்தப் பிரச்சினையும் சேர்ந்திருப்பதை இந்தப் போக்கு சுட்டுகிறது.

இந்த மாற்றத்தை அளவிட முடிவதாகவும், புறக்கணிக்க முடியாததாகவும் யானகிசாவா விவரிக்கிறார். தமது குழுவின் ஆய்வு முடிவுகளை அறிமுகப்படுத்தியபோது, வழக்கமாக வருபவர்கள் பல ஆண்டுகளாகக் கவனித்து வந்ததைப் புகைப்படப் பதிவுகள் இப்போது உறுதிப்படுத்துவதாக அவர் கூறினார்.

பனி அரக்கர்கள் எவ்வளவு சுருங்கியுள்ளன என்பதற்கு இப்போது அளவுசார் ஆதாரம் உள்ளது.

காலநிலை அழுத்தம், பூச்சிகள், மாறும் குளிர்காலக் கணக்கு

வடக்கு ஜப்பானில் குளிர்காலங்கள் இன்னமும் குளிராகவே உள்ளன; பெரிய புயல்களும் இன்னமும் வருகின்றன. இருந்தாலும், நீண்டகால சராசரிகள் மாறிக்கொண்டிருக்கின்றன. அருகிலுள்ள யமகாட்டா நகரில், டிசம்பர் முதல் மார்ச் வரையிலான சராசரி வெப்பநிலை கடந்த 120 ஆண்டுகளில் சுமார் 2 டிகிரி செல்சியஸ் உயர்ந்துள்ளது. ஜப்பானின் ஆல்பைன் மண்டலங்களில், 1980களில் இருந்து வெப்பநிலை உயர்வு உலகளாவிய சராசரியைவிட வேகமாக உள்ளது. நாடு முழுவதும், கடந்த நூற்றாண்டில் சராசரியாக சுமார் 1.3 C வெப்பமடைந்துள்ளதாக ஜப்பான் வானிலை ஆய்வு நிறுவனம் தெரிவிக்கிறது. ஹொக்கைடோவில், 100 ஆண்டுகளில் இந்த உயர்வு சுமார் 1.6 C ஆகும். பயனுள்ள எதிர்நடவடிக்கைகள் இந்தப் போக்கைத் தடுக்காவிட்டால், 20ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதிக் காலத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கணிப்புகளின்படி, இந்த நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ஜப்பானின் வெப்பநிலை சுமார் 4.5 C உயரக்கூடும்.

ஜுஹ்யோவைப் பொறுத்தவரை, குளிர்கால வெப்பநிலையிலும் மேக அமைப்பிலும் ஏற்படும் சிறிய மாற்றங்கள்கூட மிகப் பெரிய தாக்கங்களை ஏற்படுத்தலாம். மேகங்களுக்குள் உள்ள மிகக் குளிர்ந்த திரவ நீரைச் சார்ந்தே உறைபனி உருவாகும் செயல்முறை நடைபெறுகிறது. வெப்பமான காற்று, குளிர்காலப் புயல்களின் செங்குத்து அமைப்பை மாற்றி, துளிகள் சரியான வெப்பநிலை வரம்பில் இருக்கும் காலப்பகுதிகளைக் குறைக்கக்கூடும். ஒன்று அல்லது இரண்டு டிகிரி மாற்றம், துளிகள் மரத்தில் உறைகின்றனவா அல்லது ஈரமான பனியாக விழுந்து கிளைகளிலிருந்து வழுக்கிச் செல்கின்றனவா என்பதைத் தீர்மானிக்கலாம். வெப்பமான இடைவேளைகள் பருவத்தின் காலத்தையும் குறைக்கின்றன. வசந்தகாலம் போன்ற வெப்பநிலை உயர்வு முன்கூட்டியே வரும்போது, பனி அரக்கர்கள் வேகமாக உருகி மறைகின்றன; அவற்றைக் காணக்கூடிய மொத்த நாள்களின் எண்ணிக்கையும் குறைகிறது.

இந்த வானிலை வாய்ப்புக் காலங்களுடன் காடுகளின் ஆரோக்கியமும் தொடர்பு கொண்டுள்ளது. இலைகளை இழந்த தேவதாரு மரங்களில் குறைந்த அளவு பனியே படியும்; அகன்ற இறால் வால் வடிவ முகடுகளும் உருவாகாது. வெப்பமான கோடைகளுக்கும் மிதமான குளிர்காலங்களுக்கும் பிறகு பட்டை வண்டுகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கக்கூடும்; இதனால் அவை உயிர் பிழைக்கும் விகிதம் உயரும், ஒரு பருவத்தில் பல தலைமுறைகளும் உருவாகும். சில நேரங்களில் புயல்கள் இன்னமும் ஈர்க்கக்கூடிய உருவங்களை உருவாக்குகின்றன; சில குளிர்காலங்களில் குளிரும் காற்றும் மிகச் சரியாக அமைகின்றன. இருந்தாலும், ஜாவோவின் புகைப்படப் பதிவுகளில் அளவிடப்பட்ட நீண்டகாலப் போக்கு, மெலிந்த உருவங்கள், உச்சக் காட்சிகளைக் காணக் கிடைக்கும் குறைவான நாள்கள், போதிய குளிர் நிலவும் குறைந்தபட்ச உயரத்தின் தொடர்ச்சியான உயர்வு ஆகியவற்றையே காட்டுகிறது.

நூலிழையில் தொங்கும் சுற்றுலா

ஜாவோவின் குளிர்காலப் பொருளாதாரத்துக்கு பனி அரக்கர்கள் ஒரு முக்கியத் தூணாக உள்ளன. ஒவ்வொரு பருவத்திலும் பல்லாயிரக்கணக்கான பார்வையாளர்கள் உச்சிக்குச் செல்லும் கேபிள் ரயிலில் பயணிக்க வரிசையில் நிற்கின்றனர். உச்சக் காட்சிகள் தென்படும் வாரங்களை மையமாகக் கொண்டு விடுதிகளும் தங்கும் இல்லங்களும் நிகழ்ச்சிகளைத் திட்டமிடுகின்றன. பனிச்சறுக்கு மற்றும் ஸ்னோபோர்டு பயணிகள், உருவங்களுக்கு இடையே நெளிந்து செல்லும்போது தங்கள் வேகத்தைக் குறைக்கின்றனர்; தெளிவான மாலைகளில் வழிகாட்டிகளுடன் செல்லும் இரவுச் சுற்றுப்பயணங்கள் மிகப் பிரகாசமான பனி அரக்கர்களை முன்னிறுத்துகின்றன. சமூக ஊடகங்கள் படங்களை உலகம் முழுவதும் பரப்பி, ஒவ்வோர் ஆண்டும் யமகாட்டாவுக்கு புதிய விருந்தினர்களை அழைத்து வருகின்றன.

இந்த வெற்றிக்கு நிலையான கணிப்புகள் அவசியம். சராசரியான ஜனவரி அல்லது பிப்ரவரி மாதத்தில், மேகங்கள் விலகி காற்று தணியும் சில நாள்களில்தான் சிறந்த காட்சிகளைக் காண முடியும்; பெரும்பாலும் மாதத்துக்கு ஒரு சில நாள்களே. வெப்பமான குளிர்காலங்களும் பூச்சிப் பாதிப்பும் முடிவுகளை மேலும் நிலையற்றதாக்கியுள்ளன. ஒரு வாரம் வெப்பநிலை உயர்ந்த பிறகு அல்லது பூச்சித் தாக்கம் கடுமையாக இருந்த ஆண்டில் வரும் பார்வையாளர்களுக்கு, பிரம்மாண்ட உருவங்களுக்குப் பதிலாக, ஒட்டுப்போட்டதுபோலப் பனி படிந்த மெலிந்த மரங்களின் முகடே காணப்படலாம். எதிர்பார்ப்புக்கும் உண்மை நிலைக்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளி, மீண்டும் வரும் விருந்தினர்களையும் வாய்மொழிப் பரிந்துரைகளையும் சார்ந்திருக்கும் சிறு வணிகங்களுக்கு முக்கியமானது.

பார்வையாளர்கள் யதார்த்தமான திட்டங்களை வகுக்க உதவும் வகையில் உள்ளூர் அமைப்புகள் தகவல் பரிமாற்றத்தை அதிகரித்துள்ளன. கேபிள் ரயில் நிர்வாகம் பார்வைத்திறன் மற்றும் உருவங்களின் வளர்ச்சி பற்றிய புதுப்பிப்புகளை வெளியிடுகிறது. சூடுநீர் ஊற்றுகள், உள்ளூர் உணவு, அருங்காட்சியகங்கள் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கிய நெகிழ்வான பயணத் திட்டங்களைச் சுற்றுலா அலுவலகங்கள் ஊக்குவிக்கின்றன. முக்கிய ஈர்ப்பாகத் தொடரும் ஜுஹ்யோவின் முக்கியத்துவத்தைக் குறைப்பது நோக்கமல்ல; பனி அரக்கர்கள் குறைவாக இருக்கும் ஆண்டுகளிலும் பயணிகள் நல்ல அனுபவத்துடன் திரும்புவதை உறுதிசெய்வதே நோக்கம்.

ஒரு காட்டை மீண்டும் உருவாக்கத் தாமதமாகிவிடுமா?

ஜுஹ்யோவுக்குத் தேவையான சூழ்நிலைகளைப் பாதுகாக்க சமூகக் குழுக்கள், ஆய்வாளர்கள், அரசுத் துறைகள் இணைந்து செயல்படுகின்றன. 2023 மார்ச்சில், யமகாட்டா மாகாணம் ஜுஹ்யோ மறுமலர்ச்சி மாநாட்டைத் தொடங்கியது. விஞ்ஞானிகள், உள்ளூர் அதிகாரிகள், வணிக நிறுவனங்கள், குடியிருப்பாளர்கள் ஆகியோரை இணைக்கும் நிரந்தரக் குழு இது. இயன்ற இடங்களில் தேவதாரு மரக் கூட்டங்களை மீட்டெடுப்பதும், ஆரோக்கியமான பகுதிகளைப் பாதுகாப்பதும், நூற்றாண்டு கால நெருக்கடிகளைக் கடந்து உயர்மலைக் காட்டைப் பேணுவதற்குத் தேவையான அறிவை வளர்ப்பதும் இதன் நோக்கமாகும்.

2019 முதல், உள்ளூர் வன அலுவலகம் இயற்கையாக மீண்டும் வளர்ந்த 190க்கும் மேற்பட்ட மரீஸ் தேவதாரு கன்றுகளைத் தாழ்வான சரிவுகளில் இருந்து, கேபிள் ரயில் நிலையத்துக்கு அருகிலுள்ள உச்சிப் பகுதிக்கு மாற்றி நட்டுள்ளது. அவற்றின் வளர்ச்சி மெதுவாகவே இருக்கும். இந்த மரங்கள் முதிர்ச்சியடைய 50 முதல் 70 ஆண்டுகள் ஆகும்; எனவே இன்றைய பணி எதிர்காலத் தலைமுறைகளுக்கு அளிக்கப்படும் பரிசாகும். ஊழியர்கள் அவற்றின் உயிர்வாழ்வைக் கண்காணித்து, வெவ்வேறு நடவு அடர்த்திகளை முயற்சித்து வருகின்றனர். சில நடவு இடங்களில் வயல் எலிகள் சேதம் ஏற்படுத்திய பிறகு, கொறித்துண்ணிகளிடமிருந்து பாதுகாப்பதற்கான முறைகளையும் பரிசோதிக்கின்றனர். இறந்த மரக் கூட்டங்களில் சுகாதார நோக்கிலான மரவெட்டும், கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்ட பொருட்களை அகற்றுவதும், டார்ட்ரிக்ஸ் அந்துப்பூச்சிகள் மற்றும் பட்டை வண்டுகளைக் குறிவைத்துக் கண்காணிப்பதும் பல ஊசியிலை காடுகளில் பயன்படுத்தப்படும் நடவடிக்கைகளாகும்; அவற்றிலிருந்து கிடைக்கும் பாடங்கள் ஜாவோவின் தனித்துவமான சூழலுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

இளைஞர்களும் இந்த முயற்சியில் பங்கெடுக்கின்றனர். ஜாவோவுக்கு வடமேற்கே சுமார் 20 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள முராயாமா தொழில்நுட்ப உயர்நிலைப் பள்ளியின் வனவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அறிவியல் பாடநெறி மாணவர்கள், 2022 முதல் மரீஸ் தேவதாரு நாற்றுகளை நட்டு, அவற்றைத் திறம்படப் பெருக்கும் முறைகளை ஆய்வு செய்து வருகின்றனர். யமகாட்டா வன அலுவலகத்தின் ஆதரவுடன், அவர்கள் மலையில் கன்றுகளைச் சேகரித்து, கிளைத் துண்டுகள் மூலம் வளர்க்கும் முறைகளைப் பரிசோதித்து, ஆரோக்கியமான நாற்றுகளை வளர்ப்பதற்கான நாற்றங்கால் முறைகளைச் சோதிக்கின்றனர். அவர்களின் பணி வானிலையை மாற்றாது; ஆனால் ஜுஹ்யோ சார்ந்திருக்கும் வளத்தை, அதாவது சரியான உயரத்தில் வளரும் வலிமையான தேவதாரு மரக் கூட்டத்தை, அது வலுப்படுத்துகிறது.

சவாலின் அளவை உள்ளூர் தலைவர்கள் யதார்த்தமாகப் புரிந்துகொண்டுள்ளனர். மரங்களை மீண்டும் நடுவது வெப்பமான குளிர்காலத்தை மாற்றாது. சேதமடைந்த மரக் கூட்டங்களின் கட்டமைப்பை மீண்டும் உருவாக்கவும், குளிரும் காற்றும் நிறைந்த காலப்பகுதிகள் திரும்பும்போது மலைக்கு நல்ல வாய்ப்பை வழங்கவும் அது உதவும். நீண்டகால வெப்பமயமாதலைக் குறைக்கும் பரந்த காலநிலை நடவடிக்கைகளுடன் இணைந்து, தற்போது மேற்கொள்ளப்படும் இம்முயற்சிகள், எதிர்காலத் தலைமுறையினர் இந்த நிகழ்வை நேரில் காண்பதற்கான வாய்ப்பைத் திறந்துவைக்கின்றன.

இப்போதே பார்வையாளர்கள் உதவுவது எப்படி?

வானிலையைப் பயணிகளால் கட்டுப்படுத்த முடியாது. ஆனால் பனி அரக்கர்களைப் பாதுகாக்கும் இடங்களுக்கு அவர்கள் ஆதரவளிக்கலாம். உள்ளூர் சேவை நிறுவனங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதும், உருவங்களுக்கு இடையே குறிக்கப்பட்ட பாதைகளிலேயே நடப்பதும், மரத்தண்டுகள் அல்லது கிளைகளைத் தொடாமல் இருப்பதும் உறைபனிக்குக் கீழே உள்ள உயிருள்ள மரங்களைப் பாதுகாக்கும். மேலே செல்வதற்கு முன் கேபிள் ரயில் மற்றும் வானிலைப் புதுப்பிப்புகளைப் பார்ப்பது, பார்வைத்திறன் குறைந்த நாள்களில் கூட்ட நெரிசலைத் தவிர்க்க உதவும். மேலும் உதவ விரும்பும் பார்வையாளர்கள், சமூக வனவியல் குழுக்களுக்கும் மரீஸ் தேவதாரு மரங்களை நட்டு பாதுகாக்கும் தன்னார்வ நிகழ்ச்சிகளுக்கும் ஆதரவளிக்கலாம்.

சிந்தித்துத் தேர்வுகளை மேற்கொள்வது அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகியிருக்கும் நிலப்பரப்பைப் பாதுகாக்க உதவும். பனி அரக்கர்கள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் சில வாரங்களே தென்படும்; ஆனால் அவற்றைத் தாங்கும் மரங்கள் ஆண்டு முழுவதும் உயிருடன் இருக்கின்றன, மேலும் பல தசாப்த காலப் பராமரிப்பு அவற்றுக்குத் தேவைப்படும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• வலுவான மேற்குக் காற்று மிகக் குளிர்ந்த நீர்த்துளிகளை அடித்துவந்து மரத்தில் மோதியதும் உறையச் செய்வதால், மவுண்ட் ஜாவோவில் உள்ள மரீஸ் தேவதாரு மரங்களில் ஜுஹ்யோ எனப்படும் பனி அரக்கர்கள் உருவாகின்றன; இவ்வாறு உருவாகும் உறைபனி தடிமனான வடிவங்களை உருவாக்குகிறது.
• யமகாட்டா பல்கலைக்கழகம் தலைமையிலான புதிய ஆய்வு, 1933 முதல் ஒரே கோணத்தில் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்களை ஒப்பிட்டு, உருவங்களின் தடிமன் நீண்டகாலமாகக் குறைந்து வருவதைக் கண்டறிந்தது. 1930களில் ஐந்து முதல் ஆறு மீட்டர் அகலமாக இருந்த உருவங்கள், 2019 முதல் பல இடங்களில் சுமார் அரை மீட்டராகக் குறைந்துள்ளன.
• பூச்சிகள், பனி அரக்கர்களைத் தாங்கும் மரங்களைப் பெருமளவில் அழித்துள்ளன. 2013 அளவில் டார்ட்ரிக்ஸ் அந்துப்பூச்சித் தாக்குதல்கள் தொடங்கின; அதைத் தொடர்ந்து 2015 அளவில் பட்டை வண்டுகள் வந்தன. யமகாட்டா பக்கத்தில் சுமார் 23,000 தேவதாரு மரங்கள் இறந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
• வெப்பமான குளிர்காலங்கள் உறைபனி வளரக்கூடிய கால இடைவெளிகளைக் குறைக்கின்றன. யமகாட்டாவில் டிசம்பர் முதல் மார்ச் வரையிலான சராசரி வெப்பநிலை 120 ஆண்டுகளில் சுமார் 2 C உயர்ந்துள்ளது; ஜுஹ்யோ உருவாகத் தேவையான குறைந்தபட்ச உயரமும் மேல்நோக்கி நகர்ந்துள்ளது.
• குளிரும் புயலும் நிறைந்த குளிர்காலங்களில் 1,500 முதல் 1,600 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள சில ஆரோக்கியமான மரக் கூட்டங்கள் இன்னமும் பெரிய உருவங்களை உருவாக்குகின்றன; அதேசமயம், அதிக உயரங்களில் விரிவான மர இறப்பும் வெறும் தண்டுகளும் காணப்படுகின்றன.
• ஜாவோவின் குளிர்காலச் சுற்றுலாவுக்கு பனி அரக்கர்கள் முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளன; பல்லாயிரக்கணக்கான பார்வையாளர்களை ஈர்க்கின்றன. ஆனால் சூழ்நிலைகளின் அதிகரித்த நிலையற்ற தன்மை, வணிகங்களுக்கு ஏமாற்றமளிக்கும் பருவங்கள் ஏற்படும் அபாயத்தை உயர்த்துகிறது.
• 2023 மார்ச்சில் தொடங்கப்பட்ட யமகாட்டாவின் ஜுஹ்யோ மறுமலர்ச்சி மாநாடு, மறுசீரமைப்புப் பணிகளை ஒருங்கிணைக்கிறது. 2019 முதல் 190க்கும் மேற்பட்ட தேவதாரு கன்றுகள் உச்சிப் பகுதிகளில் நடப்பட்டுள்ளன; மீட்புக்கு பல தசாப்தங்கள் தேவைப்படும்.
• முராயாமா தொழில்நுட்ப உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்கள் மரீஸ் தேவதாரு மரங்களைப் பெருக்கி, நடவு முறைகளைச் சோதித்து வருகின்றனர். தலைமுறைகளைக் கடந்து வனத்தின் ஆரோக்கியத்தை மீண்டும் கட்டியெழுப்பும் சமூக முயற்சி இது.
• வலுவான எதிர்நடவடிக்கைகள் இல்லாவிட்டால், ஜப்பானின் நீண்டகால வெப்பமயமாதல் தொடரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் வழக்கத்தைவிட வெப்பமான குளிர்காலங்களில் பனி அரக்கர்கள் உருவாகாமல்கூட போகலாம்.
• குறிக்கப்பட்ட பாதைகளில் நடப்பது, நிலைமைகளைச் சரிபார்ப்பது, உள்ளூர் பாதுகாப்பு முயற்சிகளுக்கு ஆதரவளிப்பது ஆகியவற்றின் மூலம் பார்வையாளர்கள் உதவலாம். பனிக்குக் கீழே உள்ள உயிருள்ள மரங்களைப் பாதுகாக்கும் சிறிய நடவடிக்கைகள் இவை.