கடத்தப்பட்ட குழந்தைகள் மறுகல்விக்காக வட கொரியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டதாக உக்ரைன் கூறுகிறது

கடத்தப்பட்ட உக்ரைனியக் குழந்தைகள் தொடர்பான போராட்டத்தில் புதிய களம்

ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட உக்ரைனியப் பகுதிகளிலிருந்து கடத்தப்பட்ட குழந்தைகள், கருத்தியல் பயிற்சிக்காக ஆயிரக்கணக்கான கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள வட கொரியாவுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டதாக உக்ரைனிய அதிகாரிகள் வாஷிங்டனில் சட்டமியற்றுபவர்களிடம் தெரிவித்தனர். ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட டொனெட்ஸ்கைச் சேர்ந்த மிஷா என்ற 12 வயது சிறுவனும், கிரிமியாவின் சிம்ஃபெரோபோலைச் சேர்ந்த லிசா என்ற 16 வயது சிறுமியும் தொடர்பான இரண்டு வழக்குகளைச் சுற்றியே இந்த விவரிப்பு அமைந்துள்ளது. அவர்களது வீடுகளிலிருந்து சுமார் 9,000 கிலோமீட்டர் தொலைவில், வட கொரியாவின் கிழக்குக் கடற்கரையில் உள்ள சோங்டோவோன் சர்வதேச குழந்தைகள் முகாமுக்கு அவர்கள் அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். அங்கு ராணுவம் சார்ந்த பயிற்சிகளும், வட கொரியக் கருத்தியலுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைக்கப்பட்ட சோவியத் காலக் கதையாடல்களும் அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. ஜப்பானிய ராணுவவாதிகளைத் தோற்கடிக்குமாறு குழந்தைகளை வலியுறுத்திய வகுப்புகளும், 1968ஆம் ஆண்டு அமெரிக்கக் கடற்படைக் கப்பலான பியூப்லோ மீதான தாக்குதலில் பங்கேற்ற முன்னாள் ராணுவத்தினருடனான சந்திப்புகளும் அங்கு நடந்ததாக சாட்சியம் விவரிக்கிறது.

சட்டவிரோத நாடுகடத்தல்கள், மறுகல்வி மற்றும் கட்டாயப் பண்பாட்டு ஒன்றிணைப்பு ஆகியவற்றைக் கொண்ட, பரந்தும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்டதுமான ஒரு அமைப்பின் பகுதிகளாகவே இந்த வழக்குகளை உக்ரைனும் சுதந்திர ஆய்வாளர்களும் விவரிக்கின்றனர். 2022ஆம் ஆண்டிலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட 19,500-க்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் குறித்த தகவல்களைத் தாங்கள் சரிபார்த்துள்ளதாக கீவ் தெரிவித்துள்ளது. யேல் பல்கலைக்கழகத்தின் மனிதாபிமான ஆய்வக ஆய்வாளர்கள், பச்சிளம் குழந்தைகள் முதல் 17 வயதினர் வரை குறைந்தது 35,000 உக்ரைனியக் குழந்தைகள் தற்காலிகமாகவோ நிரந்தரமாகவோ ரஷ்யக் காவலில் இருந்துள்ளதாக மதிப்பிடுகின்றனர். நாடுகடத்தப்பட்ட குழந்தைகள் தங்கவைக்கப்பட்ட அல்லது பயிற்றுவிக்கப்பட்ட ரஷ்யாவிலும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட உக்ரைனியப் பகுதிகளிலும் உள்ள 210-க்கும் மேற்பட்ட இடங்களை அவர்களின் ஆய்வு ஆவணப்படுத்தியுள்ளது. அவற்றில் கோடைக்கால முகாம்கள், சுகாதார விடுதிகள், சமயத் தலங்கள், ராணுவத் தளம் ஒன்றுகூட இடம்பெறுகின்றன.

2014ஆம் ஆண்டிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக வேறு இடங்களுக்கு மாற்றப்பட்ட அல்லது சட்டவிரோதமாக நாடுகடத்தப்பட்ட உக்ரைனியக் குழந்தைகள் அனைவரையும் உடனடியாகத் திருப்பி அனுப்பவும், புதிய நாடுகடத்தல்கள், குடும்பப் பிரிவுகள், குடியுரிமை மாற்றங்கள், தத்தெடுப்புகள் மற்றும் கருத்தியல் வழிப்படுத்தல் ஆகியவற்றை நிறுத்தவும் கோரி ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை தீர்மானம் நிறைவேற்றியது. குற்றச்சாட்டுகளை ரஷ்யா மறுக்கிறது; குழந்தைகளின் பாதுகாப்புக்காக அவர்களை வெளியேற்றியதாகவும், உக்ரைனியக் குழந்தைகள் பல லட்சம் பேர் ரஷ்யாவுக்குள் வந்ததாகவும் கூறுகிறது. சாத்தியமான இடங்களில் குடும்பங்களை மீண்டும் இணைக்க நடைமுறைகள் இருப்பதாக மாஸ்கோ தெரிவிக்கிறது.

ரஷ்யாவுக்கு அப்பாலும் இது ஏன் முக்கியம்

உக்ரைனியக் குழந்தைகளை மூன்றாவது நாடான வட கொரியாவுக்கு அனுப்புவது, மாஸ்கோவுக்கும் பியோங்யாங்குக்கும் இடையிலான ஒருங்கிணைப்பு மேலும் ஆழமடைந்துள்ளதைக் காட்டும். குழந்தைகளைத் திருப்பி அனுப்புவதற்கான செலவையும் சிரமத்தையும் இது அதிகரிக்கிறது; ஏனெனில் அதற்கு ஒரு அரசாங்கத்துடன் அல்ல, இரண்டு அரசாங்கங்களுடன் ஒத்துழைப்பு தேவைப்படும். ரஷ்யாவுக்கு வெளியே குழந்தைகளை மாற்றுவது, அவர்களைக் கண்டறிதல், தூதரக அணுகல் மற்றும் நடுநிலை அமைப்புகளின் கண்காணிப்பு ஆகியவற்றையும் சிக்கலாக்குகிறது. ஏற்கெனவே சிக்கலான குடும்ப மீளிணைப்பு முயற்சியின் புவியியல் பரப்பையும் இது விரிவாக்குகிறது.

மிஷாவுக்கும் லிசாவுக்கும் என்ன நடந்ததாக விசாரணையாளர்கள் கூறுகின்றனர்

அமெரிக்க செனட் துணைக்குழுவிடம் உறுதிமொழியுடன் அளித்த சாட்சியத்தில், வட கொரியாவுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட குழந்தைகள் தொடர்பாகத் தமது அமைப்பு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட இரண்டு வழக்குகளைப் பதிவு செய்துள்ளதாக உக்ரைனிய மனித உரிமை வழக்கறிஞர் ஒருவர் தெரிவித்தார். ரஷ்யா ஆக்கிரமித்துள்ள டொனெட்ஸ்க்கைச் சேர்ந்த 12 வயது மிஷாவும், சிம்ஃபெரோபோலைச் சேர்ந்த 16 வயது லிசாவும் சோங்டோவோன் முகாமுக்கு மாற்றப்பட்டனர். வொன்சானுக்கு அருகிலுள்ள கடற்கரை வளாகமான இந்த முகாம், உள்நாட்டுக் குழுக்களுக்கும் அழைக்கப்பட்ட வெளிநாட்டுக் குழுக்களுக்கும் தேசப்பற்றை மையமாகக் கொண்ட பெரிய அளவிலான இளைஞர் நிகழ்ச்சிகளை நீண்டகாலமாக நடத்தி வருகிறது. சாட்சியத்தின்படி, வட கொரிய ராணுவ வரலாற்றின் வீரமிக்க சித்தரிப்பு அந்த இரு குழந்தைகளுக்கும் காட்டப்பட்டது; ஜப்பானிய ராணுவவாதிகளை அழிக்குமாறும் அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. 1968ஆம் ஆண்டு பியூப்லோ சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய கொரிய முன்னாள் ராணுவத்தினரையும் அவர்கள் சந்தித்தனர்.

இந்தக் குழந்தைகள் குடும்பங்களிடமிருந்து தனிமைப்படுத்தப்பட்டு, உக்ரைனிய மொழியைப் பயன்படுத்தத் தடை விதிக்கப்பட்டு, உக்ரைன் ஒரு தேசமாக இருப்பதையே மறுக்கும் கதையாடலில் மூழ்கடிக்கப்பட்டதாக உக்ரைனிய விசாரணையாளர்கள் கூறுகின்றனர். உக்ரைனியச் சிறார்கள் தங்கவைக்கப்பட்டுள்ள பிற இடங்களிலும் ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ள நடைமுறைகளையே இது பிரதிபலிக்கிறது: உறவினர்களுடனான தொடர்புக்குக் கட்டுப்பாடுகள், ரஷ்ய மொழியைப் பயன்படுத்துவதைக் கட்டாயமாக்குதல், உக்ரைனிய அடையாளத்தை அழிக்கும் “தேசப்பற்றுக் கல்வி” ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும்.

சோங்டோவோன் முகாமுக்குள்

கடற்கரையோரக் குழந்தைகள் ஓய்விடமாக வட கொரிய ஊடகங்கள் சித்தரிக்கும் முதன்மையான இளைஞர் வளாகமாக சோங்டோவோன் பல தசாப்தங்களாகச் செயல்பட்டு வருகிறது. வெளிப்புறத் தகவல்களின்படி, அங்கு கட்டுப்பாடான அட்டவணைகள், பெரிய குழு நடவடிக்கைகள், சீருடை அணியும் நடைமுறைகள் மற்றும் அடிக்கடி அரசியல் பயிற்சிகள் இடம்பெறுகின்றன. அங்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட உக்ரைனியக் குழந்தைகளுக்கு, தேசிய அடையாளத்தை உடைத்து, ரஷ்யா மற்றும் அதன் நட்பு நாடுகளிடம் விசுவாசத்தை உருவாக்குவதே நோக்கம் என உக்ரைன் கூறும் பரந்த கருத்தியல் வழிப்படுத்தல் திட்டத்தின் ஓர் அங்கமாகவே முகாம் அனுபவம் அமைகிறது. குறுகிய கால விடுமுறை முகாம்களைப் போலன்றி, இந்த இடமாற்றங்களில் நீண்ட காலத் தங்கல், கடுமையான தனிமைப்படுத்தல், போர் தொடர்பான கதையாடல்களை வலுப்படுத்தும் அதிகாரிகள் மற்றும் முன்னாள் ராணுவத்தினருடன் திட்டமிட்டு ஏற்படுத்தப்படும் தொடர்புகள் ஆகியவை இடம்பெறலாம்.

நாடுகடத்தல் அமைப்பு எவ்வாறு செயல்படுகிறது, அது ஏன் சட்டவிரோதம் என வல்லுநர்கள் கூறுகின்றனர்

2022ஆம் ஆண்டிலிருந்து உக்ரைனியக் குழந்தைகள் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள குறைந்தது 210 இடங்களைக் கொண்ட வலையமைப்பை யேல் பல்கலைக்கழகத்தின் மனிதாபிமான ஆய்வகம் வரைபடமிட்டுள்ளது. கோடைக்கால முகாம்கள், சுகாதார விடுதிகள், கல்வி மையங்கள், சமய நிறுவனங்கள், ராணுவ வளாகம் ஒன்று, தற்காலிகத் தங்குமிடங்கள் உள்ளிட்ட எட்டு வகையான இடங்கள் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சில குழந்தைகள் வாரக்கணக்கிலும், மற்றவர்கள் மாதக்கணக்கிலோ அதற்கும் மேலாகவோ இடமாற்றப்படுகின்றனர். அரசுக் காப்பகங்களில் இருந்த குழந்தைகள், மோதல் பகுதிகளில் பெற்றோரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர்கள், மாற்றுத்திறனாளிச் சிறார்கள், ஆக்கிரமிப்பு அதிகாரிகளால் குடும்பங்களிலிருந்து நேரடியாக அழைத்துச் செல்லப்பட்ட குழந்தைகள் எனப் பலரும் இந்தக் குழுவில் உள்ளனர். இவர்களில் சிலர் ரஷ்யக் காப்பாளர்களிடமோ தத்தெடுக்கும் குடும்பங்களிடமோ ஒப்படைக்கப்படுகின்றனர்; சில நேரங்களில் வெவ்வேறு முகாம்கள் வழியாகப் பலமுறை இடமாற்றப்பட்ட பின்னர் இது நிகழ்கிறது.

உக்ரைனியச் சிறார்களுக்கு ரஷ்யக் குடியுரிமை பெறும் நடைமுறையை ரஷ்ய அதிகாரிகள் எளிதாக்கியதுடன், தத்தெடுப்பு நடைமுறைகளையும் விரைவுபடுத்தினர். இந்த நடைமுறைகள் ஜெனீவா ஒப்பந்தங்களை மீறுவதாக மனித உரிமை வழக்கறிஞர்கள் வாதிடுகின்றனர். மோதல் பகுதிகளிலிருந்து இடமாற்றப்படும் குழந்தைகளை முறையாகப் பதிவு செய்தல், கண்காணித்தல், குடும்பத்துடன் மீண்டும் இணைத்தல் ஆகியவற்றை அந்த ஒப்பந்தங்கள் கட்டாயப்படுத்துகின்றன. ஒரு தேசியக் குழுவைச் சேர்ந்த குழந்தைகளை மற்றொரு குழுவிடம் மாற்றுவது, பாதுகாக்கப்பட்ட குழுவின் அடையாளத்தையும் தொடர்ச்சியையும் அழிக்கும் நோக்கத்துடன் செய்யப்பட்டால், இனப்படுகொலை ஒப்பந்தத்தின்கீழ் இனப்படுகொலை என்ற வரையறைக்குள்ளும் வரலாம். 2023 மார்ச்சில், உக்ரைனியக் குழந்தைகளைச் சட்டவிரோதமாக நாடுகடத்தியதில் பங்கு வகித்ததாகக் குற்றம்சாட்டி, அதிபர் விளாடிமிர் புதின் மற்றும் ரஷ்யக் குழந்தைகள் உரிமை ஆணையர் மரியா ல்வோவா-பெலோவா ஆகியோருக்கு எதிராகச் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் கைது ஆணைகளைப் பிறப்பித்தது. இது சட்டரீதியான ஒரு மைல்கல்லாக அமைந்தது; எனினும், குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவர்கள் பயணம் செய்யக்கூடிய நாடுகளின் ஒத்துழைப்பைப் பொறுத்தே அந்த ஆணைகளைச் செயல்படுத்த முடியும்.

சர்வதேசச் சட்டம் கோரும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் இன்றி, நாடுகடத்தல்களை வெளியேற்றங்களாகத் தவறாகக் குறிப்பிடுவதாக உக்ரைனியச் சட்ட வல்லுநர்கள் கூறுகின்றனர். செஞ்சிலுவைச் சங்கங்களின் சர்வதேசக் குழுவுடன் பகிரப்பட்ட பதிவேடுகள் இல்லாதது, தரப்படுத்தப்பட்ட ஆவணங்கள் இல்லாதது, தாமாக முன்வந்து திரும்புவதற்கு அனுமதி மறுக்கப்படுவது ஆகியவற்றை அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். தமது சாட்சியத்தைத் தொடங்கியபோது, உக்ரைனிய மனித உரிமை வழக்கறிஞர் ஒருவர் இந்தத் தவறுகளை எளிய சொற்களில் விவரித்தார்.

“செஞ்சிலுவைச் சங்கத்திடம் எந்தப் பட்டியலும் அளிக்கப்படவில்லை. எந்த மதிப்பீடும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. தாமாக முன்வந்து நாடு திரும்பும் நடவடிக்கை எதுவும் நடக்கவில்லை,” என்று கூறிய அவர், குழந்தைகள் திரும்புவதை உறுதிசெய்ய வலுவான அழுத்தம் கொடுக்குமாறு வலியுறுத்தினார்.

வட கொரியாவும் ரஷ்யாவும் நெருக்கமடைகின்றன

2022இல் உக்ரைன் மீதான முழு அளவிலான படையெடுப்புக்குப் பிறகு, மாஸ்கோவும் பியோங்யாங்கும் தங்களது உறவுகளை வலுப்படுத்தியுள்ளன. 2024 நடுப்பகுதியில் இரு நாட்டுத் தலைவர்களும் விரிவான பாதுகாப்பு அம்சங்களைக் கொண்ட ஒத்துழைப்புக் கூட்டாண்மை ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர். வட கொரியா ரஷ்யாவுக்கு பீரங்கிக் குண்டுகளையும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளையும் வழங்கியுள்ளதாக மேற்கத்திய அரசுகள் கூறுகின்றன. இரு தலைநகரங்களும் தங்களது ஒத்துழைப்பு சர்வதேச விதிகளை மீறவில்லை என வாதிடுகின்றன. வட கொரியா சுதந்திரமான ஆய்வுக்கு மிகக் குறைந்த அளவிலேயே அனுமதிப்பதால், அந்த உறவைப் பற்றிய தகவல்கள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், அரசியல் மற்றும் ராணுவ ரீதியில் கூட்டாண்மை தெளிவாக வலுப்பெற்றுள்ளது.

இந்தப் பின்னணியில், உக்ரைனியக் குழந்தைகளை வட கொரிய முகாமில் தங்கவைப்பது, பியோங்யாங்கில் வழக்கமாகக் காணப்படும் பிரசார மற்றும் கட்டுப்பாட்டு முறைகளுடன் ஒத்துப்போகும். சோங்டோவோன் நிகழ்ச்சிகள் விசுவாசம், ஒழுக்கம் மற்றும் அரசின் வரலாறு ஆகியவற்றை முன்னிறுத்துகின்றன; அங்கு நடைபெறும் வருகைகளில் தேசப்பற்றை வெளிப்படுத்தும் நிகழ்ச்சிகளும் இடம்பெறுகின்றன. ரஷ்யாவின் ஏற்பாட்டில் உக்ரைனியச் சிறார்கள் அங்கு இருந்தால், அவர்களின் வழக்குகள் ரஷ்யாவுக்குள் ஏற்கெனவே காணப்படும் காவல் தொடர்பான சிக்கல்களுடன் வட கொரியாவின் மூடப்பட்ட சூழலையும் இணைக்கின்றன; இதனால் அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புவது மேலும் கடினமாகிறது.

எதிர்காலத்தில் மோதல் தொடர்பான பேச்சுவார்த்தைகளில் வட கொரியாவும் பங்கேற்க வேண்டும் என்றும் ரஷ்யத் தலைவர்கள் கூறியுள்ளனர். பேச்சுவார்த்தைகளில் பியோங்யாங்குக்கு ஏதேனும் பங்கு கிடைத்தால், குழந்தைகளைத் திருப்பி அனுப்புவது உள்ளிட்ட மனிதாபிமான ஏற்பாடுகள் தொடர்பாகக் கருத்து தெரிவிக்கும் வாய்ப்பு அதற்கு கிடைக்கும். குழந்தைகள் எங்குள்ளனர் என்பதை ஆவணப்படுத்தவும், அணுகல், தொடர்பு மற்றும் இறுதியில் அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புவது குறித்த உறுதியான வாக்குறுதிகளைப் பெறவும் வேண்டிய அவசரத்தை இந்த வாய்ப்பு அதிகரிக்கிறது.

உக்ரைன், ஐ.நா. மற்றும் நீதிமன்றங்கள் மேற்கொள்வது என்ன

2014ஆம் ஆண்டிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக இடமாற்றப்பட்ட அல்லது நாடுகடத்தப்பட்ட உக்ரைனியக் குழந்தைகள் அனைவரையும் உடனடியாகவும் நிபந்தனையின்றியும் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும் எனக் கோரும் தீர்மானத்தை ஐக்கிய நாடுகள் பொதுச் சபை நிறைவேற்றியது. 91 நாடுகள் ஆதரவாக வாக்களித்தன; ரஷ்யா, பெலாரஸ், ஈரான் உள்ளிட்ட 12 நாடுகள் எதிராக வாக்களித்தன. புதிய நாடுகடத்தல்கள், குடும்பப் பிரிவுகள், நிலை அல்லது குடியுரிமை மாற்றங்கள், தத்தெடுப்புகள் அல்லது வளர்ப்புக் குடும்பங்களில் ஒப்படைத்தல், கருத்தியல் வழிப்படுத்தல் ஆகியவற்றை உடனடியாக நிறுத்த வேண்டும் எனத் தீர்மானம் கோருகிறது. பொதுச் சபைத் தீர்மானங்கள் கட்டுப்படுத்தும் தன்மை கொண்டவை அல்ல என்றாலும், அவை அரசியல் அளவுகோல்களை வகுத்து, சர்வதேசக் கருத்தைப் பதிவுசெய்கின்றன.

விவாதத்தின்போது உக்ரைனின் துணை வெளியுறவு அமைச்சர் மரியானா பெட்சா இந்த விவகாரத்தின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார். இது அரசியலைக் கடந்து நிற்கும் பிரச்சினை என்றும், இதை விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

“உக்ரைனியக் குழந்தைகளை நிபந்தனையின்றித் திருப்பி அனுப்பாமல் உக்ரைனில் நியாயமான அமைதி ஏற்படாது. இந்தத் தீர்மானம் அரசியல் பற்றியது அல்ல. இது மனிதநேயத்தின் பிரச்சினை,” என்று பெட்சா கூறினார்.

ரஷ்யத் தலைவருக்கும் குழந்தைகள் உரிமை ஆணையருக்கும் எதிராகச் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் பிறப்பித்த கைது ஆணைகள், நாடுகடத்தல்களைத் தீவிரமான குற்றங்களாகக் கருதி வழக்குத் தொடர முடியும் என்ற தெளிவான சட்டச் செய்தியை அளித்தன. இந்த ஆணைகள் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டோரின் தூதரகப் பயணங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதுடன், இந்தத் திட்டத்தைத் தொடர்வதற்கான நீண்டகாலச் செலவையும் அதிகரிக்கின்றன. மேலும், குழந்தைகள் இடமாற்றத்துடன் தொடர்புடைய ரஷ்ய அதிகாரிகள், முகமைகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் மீது அரசுகள் தடைகளை விதித்துள்ளன.

2022ஆம் ஆண்டிலிருந்து சுமார் 1,800 குழந்தைகளை உக்ரைன் திரும்ப அழைத்து வந்துள்ளது; பெரும்பாலும் மூன்றாம் தரப்பினரின் மத்தியஸ்தம் மூலம் இது சாத்தியமானது. தனிப்பட்ட வழக்குகளில் கத்தார், தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் வத்திக்கான் உதவியுள்ளன. ஒவ்வொரு குழந்தையையும் திரும்ப அழைத்து வருவதற்கும் பல மாதங்கள் சரிபார்ப்பு, பேச்சுவார்த்தை மற்றும் பயண ஏற்பாடுகள் தேவைப்படுகின்றன. ஆயிரக்கணக்கான குழந்தைகள் காணாமல் போயுள்ள அல்லது வெளிநாட்டுக் காவலில் உள்ள நிலையில், இந்தச் சவாலின் அளவை இது காட்டுகிறது.

எதிர்கால அமைதிக்கு நாடுகடத்தல்கள் ஏன் முக்கியம்

அமெரிக்கச் சட்டமியற்றுபவர்களிடம் சாட்சியமளித்தபோது, யேல் பல்கலைக்கழகத்தின் மனிதாபிமான ஆய்வக இயக்குநர் நதானியல் ரேமண்ட், கடத்தப்பட்ட குழந்தைகளைத் திருப்பி அனுப்புவது எந்தப் பேச்சுவார்த்தை மூலமான தீர்வுக்கும் நிபந்தனையாக இருக்க வேண்டும் என்றார். தார்மீக நம்பகத்தன்மைக்கான அடிப்படை அளவுகோலாகவும், போர்க்காலத்தில் குழந்தைகளை இடமாற்றுவதை இயல்பானதாக ஏற்றுக்கொள்வதைத் தடுக்கும் நடைமுறைப் பாதுகாப்பாகவும் அவர் இதை முன்வைத்தார்.

“இந்தப் போருக்கான எந்தப் பேச்சுவார்த்தைத் தீர்வுக்கும் கடத்தப்பட்ட உக்ரைனியக் குழந்தைகள் அனைவரையும் திருப்பி அனுப்புவது முன்நிபந்தனையாக இருக்க வேண்டும்,” என்று ரேமண்ட் கூறினார்.

ஒவ்வொரு குழந்தையையும் கண்டறிந்து திருப்பி அனுப்புவதற்கான கட்டுப்படுத்தும் நடைமுறை இல்லாவிட்டால், ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் உள்ள குடும்பங்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப முடியாது. இந்தப் பிரச்சினை உக்ரைனிலும் வெளிநாடுகளிலும் மக்களின் ஆதரவைப் பாதிக்கிறது; போர் நிறுத்தம், கைதிகள் பரிமாற்றம் அல்லது மனிதாபிமானப் பாதைகள் குறித்த எந்தப் பேச்சுவார்த்தையிலும் இது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. குழந்தைகள் திரும்புவதில் அளவிடக்கூடிய முன்னேற்றம் ஏற்பட்டால், ஒப்பந்தங்களை நடைமுறைப்படுத்த முடியும் என்பதையும், பொதுமக்களுக்கான அடிப்படைப் பாதுகாப்புகளை மதிக்க இரு தரப்பினரும் தயாராக உள்ளனர் என்பதையும் அது காட்டும்.

உக்ரைனியர்களும் மனித உரிமை வல்லுநர்களும் கூறுவது

காணாமல் போன ஒவ்வொரு குழந்தையையும் ஒருங்கிணைந்து தேடவும், கருத்தியல் மற்றும் உடல் ரீதியான பாதிப்பிலிருந்து அவர்களைப் பாதுகாக்கும் விரிவான அமைப்பை உருவாக்கவும் உக்ரைனின் மனித உரிமைகள் குறைதீர்ப்பாளர் டிமிட்ரோ லுபினெட்ஸ் வலியுறுத்தியுள்ளார். ஒப்புதல் இன்றி குழந்தைகளை எல்லைகளைக் கடந்து இடமாற்றி, அவர்களின் அடையாளத்தைப் பறிக்கும் எந்தத் திட்டமும் அவர்களை ஆயுதமாக்கும் செயலே என அவர் வாதிடுகிறார்.

“ஒவ்வொரு குழந்தையும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, பாதுகாக்கப்பட்டு, வீட்டுக்குக் கொண்டுவரப்பட வேண்டும். ஆக்கிரமிப்பாளரால் உக்ரைனியக் குழந்தைகளை ஆயுதங்களாகப் பயன்படுத்த முடியாது,” என்று லுபினெட்ஸ் கூறினார்.

உக்ரைனின் முதல் பெண்மணி ஒலேனா செலென்ஸ்கா, இந்த நாடுகடத்தல்கள் குடும்பங்களுக்கும் தேசத்துக்கும் ஏற்படுத்தும் உணர்ச்சிப் பாதிப்பைப் பற்றிப் பேசியுள்ளார். அண்மைய உரையொன்றில், கட்டாய இடமாற்றங்கள் போரின் மிக வேதனையான யதார்த்தங்களில் ஒன்று என விவரித்த அவர், சர்வதேச நடவடிக்கைகளை விரைவுபடுத்துமாறு அழைப்பு விடுத்தார்.

“இந்தப் போரின் மிக வேதனையான உண்மை, உக்ரைனியக் குழந்தைகள் திட்டமிட்டு நாடுகடத்தப்படுவதுதான்,” என்று கூறிய செலென்ஸ்கா, முடிவுகளைத் தாமதிப்பதற்கு உயிரிழப்புகள் மற்றும் பறிபோகும் குழந்தைப் பருவங்கள் என்ற மனித விலை உண்டு என்றும் தெரிவித்தார்.

குழந்தைகளை வீட்டுக்குத் திரும்ப அழைத்து வர உதவக்கூடியவை

நான்கு வகையான பணிகள் அவசியம் என மனிதாபிமானப் பணியாளர்கள் கூறுகின்றனர். முதலில், ஒவ்வொரு குழந்தையையும் வரைபடமிட்டு, சரிபார்த்து, கண்காணிக்க வேண்டும். இதற்கு நடுநிலை அமைப்புகளுடன் பகிரப்படும் திறந்த பதிவேடுகளும், இடமாற்றங்கள், காப்பாளர்கள் மற்றும் இருப்பிடங்கள் குறித்த விரிவான பதிவுகளும் தேவை. இரண்டாவதாக, அமைதியாக மத்தியஸ்தம் செய்யவும் பயண ஆவணங்களை வழங்கவும் கூடிய மூன்றாம் நாடுகள் வழியாக, பாதுகாப்பான திரும்பும் வழிகளை விரிவுபடுத்த வேண்டும். பெற்றோர் அடையாளம் காணப்பட்டு தொடர்புகொள்ளக்கூடிய குழந்தைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும். மூன்றாவதாக, இந்தத் திட்டத்தை நடத்தும் அதிகாரிகள் மற்றும் நிறுவனங்கள் மீது நேரடி அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும். இலக்கு வைக்கப்பட்ட தடைகள், சொத்து முடக்கங்கள் மற்றும் பயணத் தடைகள் ஆகியவை நாடுகடத்தல்களையும் தத்தெடுப்புகளையும் ஏற்பாடு செய்பவர்கள், நிதியளிப்பவர்கள், விளம்பரப்படுத்துபவர்கள் ஆகியோருக்கான செலவை அதிகரிக்கின்றன. நான்காவதாக, பொறுப்புக்கூறலுக்குத் தயாராக வேண்டும். இப்போது திரட்டப்படும் சான்றுகள் எதிர்கால வழக்குகளுக்கு அடித்தளமிடுவதுடன், இழப்பீடு மற்றும் ஆதரவுக்கான சிவில் வழக்குகளையும் வலுப்படுத்தும்.

களத்தில், திறந்த மூலத் தகவல்கள், பள்ளிப் பதிவுகள் மற்றும் டிஎன்ஏ ஒப்பீடு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி, அரசு சாரா குழுக்களும் உக்ரைனிய அமைப்புகளும் குழந்தைகளைக் கண்டறிந்து வருகின்றன. ரஷ்யாவுடனான பேச்சுவார்த்தைகளில் நாடுகடத்தப்பட்ட சிறார்களின் அதிகாரப்பூர்வப் பட்டியல்களையும் உக்ரைன் வழங்கி, அவர்கள் இருக்கும் இடம் மற்றும் நிலை குறித்த நேரடியான பதில்களைக் கோரியுள்ளது. சோங்டோவோனுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படும் இரு குழந்தைகளைப் போன்ற ஒவ்வொரு உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வழக்கும் சட்டரீதியான ஆவணத் தொடரை நிறுவ உதவுவதுடன், நாடு திரும்புவதற்கான குறுகிய வாய்ப்பையும் திறக்கலாம். சவால் இன்னும் மிகப் பெரியதாகவே உள்ளது; இருப்பினும், ஆவணப்படுத்தல், தூதரக நடவடிக்கை மற்றும் சட்ட அழுத்தம் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பு ஏற்கெனவே நூற்றுக்கணக்கான குழந்தைகள் குடும்பங்களிடம் திரும்ப உதவியுள்ளது.

சுருக்கமாக

• கடத்தப்பட்ட குறைந்தது இரண்டு குழந்தைகள் கருத்தியல் பயிற்சிக்காக, வீட்டிலிருந்து சுமார் 9,000 கிலோமீட்டர் தொலைவிலுள்ள வட கொரியாவின் சோங்டோவோன் முகாமுக்கு அனுப்பப்பட்டதாக உக்ரைனிய அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர்.
• 19,500-க்கும் மேற்பட்ட நாடுகடத்தப்பட்ட குழந்தைகள் குறித்த தகவல்களைச் சரிபார்த்துள்ளதாக கீவ் தெரிவித்துள்ளது; 2022ஆம் ஆண்டிலிருந்து குறைந்தது 35,000 குழந்தைகள் ரஷ்யக் காவலில் இருந்துள்ளதாக ஆய்வாளர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர்.
• நாடுகடத்தப்பட்ட சிறார்களைத் தங்கவைக்கும் அல்லது பயிற்றுவிக்கும் ரஷ்யாவிலும் ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட உக்ரைனிலும் உள்ள 210-க்கும் மேற்பட்ட இடங்களை விசாரணையாளர்கள் ஆவணப்படுத்தியுள்ளனர்.
• 2014ஆம் ஆண்டிலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட உக்ரைனியக் குழந்தைகள் அனைவரையும் திருப்பி அனுப்பவும், கட்டாய இடமாற்றங்கள் மற்றும் தத்தெடுப்புகளை நிறுத்தவும் கோரி ஐ.நா. பொதுச் சபை தீர்மானம் நிறைவேற்றியது.
• சட்டவிரோத நாடுகடத்தல் குற்றச்சாட்டுகள் தொடர்பாக ரஷ்ய அதிபர் மற்றும் குழந்தைகள் உரிமை ஆணையருக்கு எதிராகச் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் கைது ஆணைகளைப் பிறப்பித்தது.
• குழந்தைகளின் பாதுகாப்புக்காக அவர்களை வெளியேற்றியதாகக் கூறி, தவறு எதுவும் செய்யவில்லை என ரஷ்யா மறுக்கிறது; போரின்போது ரஷ்யாவுக்குள் வந்த சிறார்களின் எண்ணிக்கையையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
• மூன்றாம் நாடுகளின் மத்தியஸ்தம் மூலம் பெரும்பாலும் சுமார் 1,800 குழந்தைகளை உக்ரைன் திரும்ப அழைத்து வந்துள்ளது.
• போருக்கான எந்தப் பேச்சுவார்த்தைத் தீர்வுக்கும் கடத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு குழந்தையையும் திருப்பி அனுப்புவது நிபந்தனையாக இருக்க வேண்டும் என வல்லுநர்கள் வாதிடுகின்றனர்.