வறுமையை அற்பமாக்குவதாகக் கூறி தென் கொரியாவின் “வறுமைச் சவால்” போக்கு கடும் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கிறது

இலக்கைத் தவறவிடும் வைரல் போக்கு

தென் கொரியாவின் சமூக ஊடகத் தளங்கள், நாடு முழுவதும் கடும் விவாதத்தைத் தூண்டியுள்ள சர்ச்சைக்குரிய புதிய போக்குக்கான களமாக மாறியுள்ளன. “வறுமைச் சவால்” என்று அழைக்கப்படும் இந்த வைரல் போக்கில், வசதிபடைத்த பயனர்கள் தங்களின் ஆடம்பர வாழ்க்கைமுறையின் படங்களைப் பகிர்ந்து, தாங்கள் வறுமையில் வாடுவதாக நகைமுரணாகக் குறை கூறுகின்றனர். நையாண்டியாக இருக்க வேண்டும் என்று கருதப்பட்ட இது, மாறாக, கோடிக்கணக்கான கொரியர்கள் எதிர்கொள்ளும் உண்மையான பொருளாதார நெருக்கடியை அற்பமாகக் காட்டுவதாகப் பரவலான சீற்றத்தைத் தூண்டியுள்ளது.

இந்தப் போக்கில் முரண்பாடுகள் அப்பட்டமாக இடம்பெறுகின்றன: முதல் வகுப்பு விமான இருக்கையில் அமர்ந்து சாப்பிடும் உடனடி நூடுல்ஸ் படத்துக்கு “கடுமையான வறுமை” என்று தலைப்பிடுவது; 15 மில்லியன் வோன் (11,000 டாலர்) மதிப்புள்ள டியோர் குழந்தைத் தள்ளுவண்டியை வாங்கியதால் குடும்பம் “திவாலாகிவிட்டது” என்று காட்டுவது; எரிபொருள் வாங்கக்கூட முடியவில்லை என்று புலம்பும் தலைப்புடன், ஆடம்பர விளையாட்டு காரின் ஓட்டுநர் இருக்கையிலிருந்து, வடிவமைப்பாளர் கைக்கடிகாரம் தெரியும் வகையில் எடுக்கப்பட்ட படங்களைப் பகிர்வது ஆகியவை அவற்றில் அடங்கும். விலைமதிப்புள்ள கலைப்படைப்புகள் நிறைந்த விசாலமான வரவேற்பறைகளின் படங்களுடன், “என்னிடம் இருப்பதெல்லாம் சில ஓவியங்களும் ஒரு நாயும்தான்” போன்ற வாசகங்களும் இடம்பெறுகின்றன. இந்த முரண்பாடுகளே சர்ச்சையின் மையமாக உள்ளன.

பங்கேற்பாளர்கள் பொதுவாக “இந்தத் தாங்க முடியாத வறுமை”, “வறுமை நிறைந்த இந்தச் சோர்வூட்டும் வாழ்க்கை” அல்லது “வேலைக்குச் செல்ல எரிபொருள்கூட வாங்க முடியவில்லை” போன்ற சொற்றொடர்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். காட்சிப் பண்பாடு செழித்துள்ள Threads, Instagram, X போன்ற தளங்கள் வழியாகவே இந்த உள்ளடக்கம் முக்கியமாகப் பரவுகிறது. பல தென் கொரியர்கள், குறிப்பாக இதுவரை இல்லாத அளவிலான நிதி நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ளும் இளைய தலைமுறையினர், பொருளாதாரப் பதற்றத்தில் இருக்கும் காலகட்டத்தில் இந்தப் போக்கு தோன்றியிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

நோக்கத்துக்கும் தாக்கத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளி பெரிதாகத் தெரிகிறது. பங்கேற்பாளர்கள் தங்களின் பதிவுகளைச் செல்வம் குறித்த புத்திசாலித்தனமான விமர்சனமாகக் கருதலாம். ஆனால், அவை செழிப்பை மறைமுகமாகக் காட்டும் பதிவுகளாகவே செயல்படுகின்றன என்று பார்ப்பவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். உண்மையான பொருளாதார நெருக்கடி பல கொரியர்களுக்கு இன்னும் அவசரமான கவலையாக இருக்கும் நிலையில், இந்த நகைமுரண் மிகையான நுகர்வைக் காட்டுவதை மறைக்கப் பெரிதும் உதவவில்லை என்று விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர்.

தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்ட நகைமுரண்

இந்தப் போக்கில் பங்கேற்பவர்கள் பெரும்பாலும் மருத்துவர்கள், வழக்கறிஞர்கள் உள்ளிட்ட உயர் வருமானம் பெறும் தொழில்முனைவோராகத் தெரிகின்றனர். அவர்கள் நகைமுரணான சுய எள்ளல் தொனியைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தப் பதிவுகள் பாதிப்பில்லாத நையாண்டி என்று ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்; சிலர் “உயர்மட்ட வறுமை” அல்லது “முதல் 10 சதவீதத்தினரின் வறுமை” போன்ற சொற்களால் பதிலளிக்கின்றனர். ஃபெராரி காரின் சாவிக்கு அருகில் ராமன் நூடுல்ஸும் கிம்பாப்பும் வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பதிவு பரவலாகப் பகிரப்பட்டு 1,300-க்கும் மேற்பட்ட விருப்பங்களையும் நூற்றுக்கணக்கான கருத்துகளையும் பெற்றது. இதைத் தொடர்ந்து, நகைமுரணான சுய பரிதாபத்தில் மறைக்கப்பட்ட வசதியான வாழ்க்கைமுறைகளைச் சித்தரிக்கும் இதேபோன்ற பதிவுகள் வந்தன.

பல பார்வையாளர்களுக்கு இந்த நகைச்சுவை எடுபடவில்லை என்பதை எதிர்வினைகள் காட்டுகின்றன. பார்வையாளர்கள் மகிழ்வதற்குப் பதிலாக, புண்பட்டதாகவும் கோபமடைந்ததாகவும் தங்கள் குரல் கேட்கப்படவில்லை என்றும் தெரிவிக்கின்றனர். தனது குடும்பப்பெயரான கிம் என்று மட்டுமே அடையாளப்படுத்திக்கொள்ள விரும்பிய 24 வயது பல்கலைக்கழக மாணவர் ஒருவர் செய்தியாளர்களிடம், “தம்பட்டம் அடிக்க விரும்பினால், நேரடியாக அடியுங்கள். வறுமையை ஒரு சாக்குப் பொருளாகப் பயன்படுத்தாதீர்கள்” என்று கூறியபோது இந்த உணர்வை வெளிப்படுத்தினார். இந்தக் கருத்து சமூக ஊடகத் தளங்களில் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.

சுய எள்ளல் நகைச்சுவைக்கும் உணர்வற்ற கேலிக்கும் இடையிலான கோடு மெல்லியதாக இருக்கலாம்; இந்தப் போக்கு அந்தக் கோட்டைத் தாண்டிவிட்டதாகப் பலர் கருதுகின்றனர். செல்வத்தைக் காட்டிலும், வசதியான வாழ்க்கையைத் துன்பமாகச் சித்தரிப்பதே அதிகம் புண்படுத்துகிறது என்பதே விமர்சகர்களிடையே பொதுவான கருத்தாக உள்ளது. குறைந்தபட்சம் செழிப்பை நேரடியாகக் காட்டும்போது, துன்பப்படுவதாகப் பாசாங்கு செய்வதில்லை. வாடகை குறித்துக் கவலைப்படுகிற, உணவைத் தவிர்க்கிற அல்லது மருத்துவச் சிகிச்சையைத் தள்ளிப்போடுகிற குடும்பங்களுக்கு, இந்தப் பதிவுகள் நையாண்டியாக அல்ல, கேலியாகவே உணரப்படுகின்றன.

பொதுமக்களின் எதிர்ப்பு வலுப்பெறுகிறது

ஆன்லைன் எதிர்வினை பெரும்பாலும் எதிர்மறையாகவே இருந்துள்ளது. வறுமையை நகைச்சுவைக்குப் பயன்படுத்தலாமா என்று பல பயனர்கள் கேள்வி எழுப்பி, இந்தப் பதிவுகள் வரம்பு மீறுவதாகக் கூறினர். வசதியான வாழ்க்கையைத் துன்பமாகச் சித்தரிப்பதைவிட, செல்வத்தை நேரடியாகக் காட்டுவது குறைவாகவே புண்படுத்தும் என்று சிலர் கருத்து தெரிவித்தனர். இந்தப் போக்கு, நிதி நெருக்கடியின் உண்மை நிலை குறித்த விழிப்புணர்வின்மையை வெளிப்படுத்துவதாக மற்றவர்கள் கூறினர்.

இந்தப் போக்கை நிறுத்துமாறு மற்றவர்களிடம் வலியுறுத்தி, டிசம்பர் 20 அன்று ஒருவர் வேண்டுகோள் பதிவிட்டதைத் தொடர்ந்து எதிர்ப்பு வலுப்பெற்றது. அந்தச் செய்திக்கு 2,600-க்கும் மேற்பட்ட விருப்பங்கள் கிடைத்தன. இளைஞர்கள் அதிக வீட்டு வாடகை, வேலைப் பாதுகாப்பின்மை, வாழ்க்கைச் செலவு உயர்வு ஆகியவற்றை எதிர்கொள்ளும் இந்தக் காலத்தில், வறுமை என்பது நகைமுரணுக்கோ விளையாட்டுக்கோ உரிய பொருள் அல்ல என்று பலர் வாதிட்டனர். தனிப்பட்ட பதிவுகள் குறித்த விவாதம் விரைவில் சமூக ஊடக அறநெறி மற்றும் வர்க்க உணர்வுணர்வு பற்றிய பரந்த கேள்விகளுக்கு நகர்ந்தது.

உணவு, வீடு, மருத்துவப் பராமரிப்பு போன்ற அத்தியாவசியத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யப் போராடுவோருக்கு ஏற்படும் மன மற்றும் உடல் பாதிப்புகளைப் புறக்கணித்து, இந்தப் போக்கு வறுமையைப் பொழுதுபோக்காகக் குறுக்கிவிடுகிறது என்று விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். இந்தப் பதிவுகள் நகைச்சுவையைவிட கேலியாகவே இருந்ததாகப் பல பயனர்கள் தெரிவித்தனர். “இது வேடிக்கையானதல்ல. இது கேலி” என்று ஒருவர் ஆன்லைனில் எழுதியிருந்தார். பல தளங்களிலும் கருத்துப் பகுதிகளிலும் இதே உணர்வு எதிரொலித்துள்ளது.

இலக்கியப் பிரதிபலிப்புகளும் பண்பாட்டுச் சூழலும்

இந்தச் சர்ச்சை, மறைந்த நாவலாசிரியர் பார்க் வான்-சோ எழுதிய 1975ஆம் ஆண்டு சிறுகதையான “திருடப்பட்ட வறுமை” மீதான ஆர்வத்தை மீண்டும் தூண்டியுள்ளது. வறுமையை அனுபவிக்காமலேயே, வசதிபடைத்தவர்கள் அதை ஓர் அழகியல் அல்லது கதை சொல்லும் கருவியாகத் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்துவதை அந்தப் படைப்பு விமர்சிக்கிறது. சமூக ஊடகங்களில் பரவி வருவதாக அவர்கள் கூறும் “வறுமை வேடமிடல்” போக்குக்குப் பொருத்தமான விமர்சனமாக இந்தக் கதை அமைவதாக ஆன்லைன் கருத்தாளர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

பார்க்கின் கதையில், துன்பத்தை அனுபவிப்பதற்காக ஒரு பணக்காரர் ஏழையாக வேடமிடுகிறார்; ஆனால், இத்தகைய நடிப்பு சார்ந்த பரிவின் கொடூரத்தை அது வெளிப்படுத்துகிறது. தற்போதைய போக்குடன் உள்ள ஒற்றுமை பல பார்வையாளர்களிடம் ஆழமாக எதிரொலித்துள்ளது. வறுமையின் உண்மை நிலையைப் புரிந்துகொள்ளாமல், அதன் வெளிப்புற அடையாளங்களை மட்டும் வசதிபடைத்தோர் கடன் வாங்கும் அதே நிகழ்வின் டிஜிட்டல் வடிவமாகவே இன்றைய போக்கை அவர்கள் பார்க்கின்றனர்.

இந்தப் போக்கில் பங்கேற்பவர்களில் பலர் உயர் வருமானம் பெறும் தொழில்முனைவோராகத் தெரிகின்றனர் என்பதால், இந்த ஒப்பீடு குறிப்பாகப் பரவலாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. இந்த வர்க்கப் பரிமாணம் விமர்சனத்துக்கு மேலும் ஒரு அடுக்கைச் சேர்க்கிறது: மிகுந்த பாதுகாப்புடன் வாழ்பவர்களே வறுமையில் இருப்பதுபோல் நடிக்கின்றனர் என்பதைக் குறிக்கிறது. இந்தப் போக்கால் ஏற்படும் அசௌகரியத்தைப் பல கொரியர்கள் புரிந்துகொள்ளவும் வெளிப்படுத்தவும் இலக்கியக் குறிப்பு ஒரு கட்டமைப்பை வழங்கியுள்ளது.

பொதுவெளியில் எழுந்த குரல்கள்

பிரபலங்களும் விமர்சனக் குரலில் இணைந்துள்ளனர். பாடகரும் நடிகருமான கிம் டோங்-வான், தனது சமூக ஊடகக் கணக்கில் இந்தப் போக்கைப் பகிரங்கமாகக் கண்டித்து, இதைச் சுய எள்ளல் நகைச்சுவை என்று நியாயப்படுத்த முடியாது என வாதிட்டார். அவரது தலையீடு, ஆன்லைன் கருத்துகளிலிருந்து பொதுமக்கள் ஊடகச் செய்தியாக இந்த விவாதம் விரிவடைய உதவியது.

வறுமை என்பது நகைச்சுவையாகப் பேச வேண்டிய உணர்வு அல்ல,” என்று கிம் தனது பதிவில் குறிப்பிட்டார். “சிரிப்புக்காகக்கூட ஒருபோதும் பயன்படுத்தக் கூடாத சொற்களும் சித்தரிப்புகளும் உள்ளன. பணமில்லாததால் ஒரு முக்கோண வடிவ கிம்பாப்பைக்கூட வாங்க முடியுமா என்று இன்னும் முடிவு செய்ய முடியாமல் தவிக்கும் பல்கலைக்கழக மாணவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

தனது ஒற்றைப் பெற்றோரான தாயுடன் அரைத் தரைக்கீழ் குடியிருப்பில் வாழ்ந்ததாக எழுதி, இந்தப் பிரச்சினையுடன் தனக்குள்ள தொடர்பையும் கிம் பகிர்ந்துகொண்டார். “வறுமை” என்ற சொல் எப்போதும் தனது நெருக்கமான அனுபவமாக இருந்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார். அவர் சுட்டிக்காட்டிய பதிவுகள் பின்னர் நீக்கப்பட்டுவிட்டன; எனினும், அவரது கருத்துகள் தொடர்ந்து பரவலாகப் பகிரப்படுகின்றன. இந்த உணர்வுபூர்வமான தலைப்பில் தலையிடத் தயங்கி, பிற பொதுப் பிரமுகர்கள் மௌனம் காத்துள்ளனர்.

இந்தப் போக்கு இப்போது ஏன் உருவாகியிருக்கலாம் என்பது குறித்து, சூங்சில் பல்கலைக்கழகத்தின் சமூக நலப் பேராசிரியர் ஹியோ ஜுன்-சூ விளக்கமளித்தார். வேகமான பொருளாதார வளர்ச்சி, அந்தஸ்துக்கான போட்டியைத் தீவிரப்படுத்தி, செல்வத்தைக் காட்டுவதில் உணர்திறனை அதிகரித்துள்ளதாக அவர் குறிப்பிட்டார். மறுபங்கீடு குறைவாக உள்ள சமூகத்தில், வறுமையை நகைமுரணாகச் சித்தரிப்பது, உண்மையில் போராடுவோரின் வாழ்வனுபவங்களை மறைக்கும் அபாயம் கொண்டது.

இந்த மீம்களின் பிரபலத்தன்மை, குறைந்த வருமானம் கொண்ட குழுக்கள் எதிர்கொள்ளும் துன்பங்களிலிருந்து மக்கள் எவ்வளவு விலகியிருக்க முடியும் என்பதைக் காட்டுகிறது,” என்று பேராசிரியர் ஹியோ கூறினார். “இது புரிதல் குறைவையும், பாதிக்கப்படக்கூடிய சமூகங்கள் மீது அதிக சமூகக் கவனம் தேவை என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சீற்றத்துக்குப் பின்னுள்ள பொருளாதார யதார்த்தம்

இந்தப் போக்கு ஏன் இவ்வளவு தீவிரமான எதிர்வினையைத் தூண்டியுள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, அது உருவான பொருளாதாரச் சூழலைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். சமீபத்திய ஆண்டுகளில் தென் கொரியாவில் ஏற்றத்தாழ்வு அதிகரித்துள்ளது; இதனால் இளைய தலைமுறையினர் குறிப்பிடத்தக்க பாதிப்புகளைச் சந்தித்துள்ளனர். 2024ஆம் ஆண்டு கேலப் கொரியா நடத்திய கணக்கெடுப்பின்படி, 20 வயதுகளில் உள்ள கொரியர்களில் 62 சதவீதம் பேர் வேலை செய்தாலும் நிதிப் பாதுகாப்பற்ற உணர்வில் இருப்பதாகத் தெரிவித்தனர்.

இதற்கிடையில், கொரிய வர்த்தகச் சபையின் கூற்றுப்படி, உயர் வருமானக் குடும்பங்களின் ஆடம்பரப் பொருட்களுக்கான செலவு ஆண்டுக்கு ஆண்டு 28 சதவீதத்துக்கும் மேல் அதிகரித்துள்ளது. வெவ்வேறு பொருளாதார வர்க்கத்தினரின் அனுபவங்களுக்கு இடையிலான இந்தத் தெளிவான வேறுபாடு, செல்வம் உணர்வற்ற முறையில் காட்டப்படும்போது வெறுப்புணர்வு வளர்வதற்குச் சாதகமான சூழலை உருவாக்குகிறது. தென் கொரியாவின் இளைய தலைமுறையினரிடையே எதிர்கால வாய்ப்புகள் குறித்த ஆழமான நம்பிக்கையின்மையைச் சுட்டும் விரக்தியின் வலுவான அடையாளமாக “நரக ஜோசன்” என்ற சொல் மாறியுள்ளது.

கடும் கல்விசார் அழுத்தம், விண்ணை முட்டும் வீட்டு விலைகள், குறைந்த சமூக முன்னேற்ற வாய்ப்புகள், மிகுந்த போட்டி நிலவும் வேலைச் சந்தை ஆகியவை இந்த உணர்வைத் தூண்டுகின்றன. தங்களின் உழைப்புக்குப் பலன் கிடைப்பதில்லை என்றும், உயர்நிலைக்குச் செல்லும் தடைகளைத் தாண்ட முடியாது என்றும் பல இளம் கொரியர்கள் கருதுகின்றனர். திருமணம், குழந்தைப்பேறு போன்ற தனிப்பட்ட வாழ்க்கை முடிவுகளிலும் இந்த ஏமாற்றம் பிரதிபலிக்கிறது; நிதிச் சுமை மற்றும் பிரகாசமான எதிர்காலம் இல்லை என்ற எண்ணம் காரணமாக, பல இளைஞர்கள் அவற்றிலிருந்து விலகுகின்றனர்.

ஒரு முக்கோண வடிவ கிம்பாப்பைக்கூட வாங்க முடியுமா என்று முடிவெடுக்கிற பல்கலைக்கழக மாணவர்களுக்கும், அடிப்படைச் செலவுகளைச் சமாளிக்கப் போராடும் குடும்பங்களுக்கும், “வறுமைச் சவால்” என்பது வெறும் சமூக ஊடகத் தற்காலிகப் போக்கைவிட மிகவும் கவலைக்குரியது. பல கொரியர்கள் எதிர்கொள்ளும் பொருளாதார யதார்த்தங்களுக்கும், வசதி படைத்தவர்களின் வெளிப்படையாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட பார்வைக்கும் இடையிலான அடிப்படைத் துண்டிப்பை இது பிரதிபலிக்கிறது.

சந்தைப்படுத்தலுக்கான விளைவுகளும் மாறிவரும் நுகர்வோர் மனநிலையும்

வறுமைச் சவாலுக்கு எதிரான எதிர்ப்பு, தென் கொரியாவிலும் அதற்கு அப்பாலும் உள்ள நிறுவனங்கள் மற்றும் சந்தைப்படுத்துநர்களுக்கான விளைவுகளைக் கொண்டுள்ளது. ஏற்றத்தாழ்வு குறித்த உணர்திறன் அதிகரித்துவரும் சூழலில் செயல்படும் நிறுவனங்களுக்கு, செய்தியின் தொனி ஓர் உத்திசார் அபாயமாக மாறியுள்ளதாகத் துறை நோக்கர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். விருப்பத்தூண்டலை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஆடம்பர விளம்பரங்கள், சலுகை மனப்பான்மையைக் காட்டும் பதிவுகளுக்கு பார்வையாளர்கள் அதிக கவனம் செலுத்தும் சமூகச் சூழலுக்கு ஏற்ப மாற வேண்டும்.

சமூக அக்கறை கொண்ட நிலைப்பாட்டைக் கொண்ட பிராண்டுகள், குறிப்பாக நையாண்டியைவிட உண்மைத்தன்மையுடன் செய்தி இணையும் போது, Gen Z நுகர்வோரிடையே 1.7 மடங்கு அதிக ஈடுபாட்டைப் பெறுவதாக McKinsey APAC ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. பொருளாதாரப் பதற்றம் அதிகமாக இருக்கும் நேரத்தில், செல்வம் குறித்த நகைமுரணைப் பயன்படுத்தும் முயற்சிகள் எதிர்விளைவை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

பெருந்தொற்றுக் காலத்தில், சமூக ஊடகத் தளங்களில் ஆடம்பரத்தைப் பகட்டாக வெளிப்படுத்தும் கலாசாரம் செழித்தது. ஆனால், 2025ஆம் ஆண்டில் விவாதம் மாறிக்கொண்டிருக்கிறது. மனநலம், வாங்கும் திறன், நியாயம் ஆகியவை ஆடம்பர மற்றும் வாழ்க்கைமுறை உள்ளடக்கங்களைப் பார்வையாளர்கள் எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறார்கள் என்பதை இப்போது வடிவமைக்கின்றன. வறுமைச் சவால் செல்வக் கலாசாரத்தைக் கேள்விக்குட்படுத்தவில்லை; மாறாக, ஆடம்பர நுகர்வை அன்றாட வழக்கமாகக் காட்டி அதை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது என்று விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர்.

சந்தைப்படுத்துநர்களுக்கான பாடம் தெளிவானது: அந்தஸ்தை மட்டும் காட்டுவதைவிட, தங்களுடன் தொடர்புபடுத்திக்கொள்ளக்கூடிய உள்ளடக்கத்தையும் மதிப்புகளால் வழிநடத்தப்படும் செய்தியையும் பார்வையாளர்கள் அதிகம் மதிக்கின்றனர். பகட்டுக் கலாசாரத்துக்குப் பதிலாக, கைவினை, மரபு, நிலைத்தன்மை, பகிர்ந்த அனுபவம் போன்ற கருப்பொருள்களை முன்வைப்பதன் மூலம் ஆடம்பரத்தைப் பற்றிய கதைசொல்லல் அதிக ஆதரவைப் பெறலாம். குறிப்பாக இளைஞர்களிடையே நிதி நெருக்கடி அதிகரித்துவரும் சந்தைகளில், 2026ஆம் ஆண்டில் வெற்றிகரமான பிரசாரங்களைப் பண்பாட்டு நுண்ணறிவு வழிநடத்தக்கூடும்.

வரலாற்று முன்னுதாரணங்களும் மாறிவரும் உணர்திறன்களும்

கொரியாவின் சமூக ஊடகப் பண்பாட்டில் வறுமைச் சவால் முற்றிலும் முன்னுதாரணமற்றது அல்ல. சிக்கனமாகச் செலவழிக்கும் பழக்கங்களைப் பயனர்கள் பகிர்ந்த 2023ஆம் ஆண்டின் ஆன்லைன் “ஏழை அறைகள்” குறித்த விமர்சனம் உள்ளிட்ட இதேபோன்ற சர்ச்சைகள் முன்பும் எழுந்துள்ளன. அந்தச் சந்தர்ப்பங்களில், ஒற்றுமை வெளிப்பாட்டுக்கும் கேலிக்கும் இடையிலான கோடு அடிக்கடி மங்கியது; இதனால் ஆன்லைனில் பொருளாதார அந்தஸ்தை எப்படிப் பொருத்தமாக வெளிப்படுத்துவது என்ற பொதுவிவாதம் ஏற்பட்டது.

ஆனால், ஏற்றத்தாழ்வைத் தணிப்பதற்குப் பதிலாக அதைப் பெரிதாக்குவதாகப் பலர் கருதும் நகைச்சுவை குறித்த வளர்ந்து வரும் அசௌகரியத்தை தற்போதைய எதிர்ப்பு காட்டுகிறது. இந்த எதிர்வினையின் தீவிரம், குறிப்பாகப் பொருளாதார நெருக்கடி போன்ற உணர்வுபூர்வமான தலைப்புகளைத் தொடும்போது, ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய உள்ளடக்கம் எது என்பது குறித்த சமூக நெறிகள் மாறுவதைக் குறிக்கலாம். பிற சூழல்களில் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகக் கருதப்படும் போக்குகளுக்கு சமூக ஊடகத் தளங்கள் வரலாற்று ரீதியாக இடமளித்துள்ளன என்று சில பார்வையாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

தனிப்பட்ட பதிவுகளிலிருந்து பரவலான சர்ச்சையாக வறுமைச் சவால் வளர்ந்த பயணம், உள்ளூர் போக்குகளை சமூக ஊடகங்கள் எவ்வளவு விரைவாக தேசிய அளவிலான விவாதங்களாகப் பெரிதாக்கக்கூடும் என்பதை விளக்குகிறது. நகைமுரணான நகைச்சுவையின் தனித்தனி வெளிப்பாடுகளாகத் தொடங்கியிருக்கக்கூடியவை, வர்க்கம், உணர்வுணர்வு, சமூக ஊடகங்களில் பொருத்தமான நடத்தை ஆகியவற்றைப் பற்றிய பரந்த விவாதங்களுக்கான மையப்புள்ளியாக விரைவில் மாறின.

அடுத்து என்ன?

பெரும்பாலான வைரல் போக்குகளைப் போலவே, வறுமைச் சவாலும் காலப்போக்கில் முக்கியத்துவத்தை இழக்கக்கூடும். இருப்பினும், அதற்கு எதிரான எதிர்ப்பின் அடிப்படையிலுள்ள மனநிலை, தென் கொரியாவின் சமூக ஊடகப் பண்பாட்டிலும் பொதுவிவாதத்திலும் நீண்டகால விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம். செல்வத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கும் சமூகப் பொறுப்புக்கும் இடையிலான உறவு குறித்த முக்கியமான உரையாடல்களை இந்தச் சர்ச்சை தூண்டியுள்ளது.

கொரியச் சமூகத்தில் அதிகரித்து வரும் பொருளாதாரப் பிளவுகளையும், சலுகை பெற்ற நிலையை வெளிப்படுத்துவதைப் பலர் எவ்வளவு உணர்வுபூர்வமாகக் கருதுகின்றனர் என்பதையும் இது வெளிச்சமிட்டுள்ளது. இந்தத் தருணம் சமூக ஊடகப் பழக்கவழக்கங்களில் நீடித்த மாற்றங்களுக்கு வழிவகுக்குமா அல்லது தற்காலிகச் சர்ச்சையாகவே இருக்குமா என்பது, தனிநபர்களும் நிறுவனங்களும் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகின்றனர் என்பதைப் பொறுத்தது. பிரபலங்கள், கல்வியாளர்கள், சாதாரணக் குடிமக்கள் ஆகியோர் இந்த விவாதத்தில் பங்கேற்றிருப்பது, இந்தப் போக்கு எழுப்பியுள்ள பிரச்சினைகள் கொரியச் சமூகத்தின் பல்வேறு தரப்பினரிடமும் ஆழமாக எதிரொலிப்பதைக் காட்டுகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• “வறுமைச் சவால்” போக்கில், தென் கொரியாவின் வசதி படைத்தவர்கள் ஆடம்பரப் பொருட்களின் படங்களைப் பகிர்ந்து, ஏழையாக இருப்பதாக நகைமுரணான தலைப்புகள் இடுகின்றனர்
• முதல் வகுப்பில் உடனடி நூடுல்ஸ் சாப்பிடுவதை “கடுமையான வறுமை” என்று கூறுவதும், 11,000 டாலர் மதிப்புள்ள தள்ளுவண்டி குடும்பத்தை “திவாலாக்கிவிட்டது” என்று விவரிப்பதும் உதாரணங்கள்
• உண்மையான பொருளாதார நெருக்கடியைக் கேலி செய்வதாகக் கூறி, இந்தப் போக்குக்கு ஆன்லைனில் கடும் எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது
• பிரபலமான கிம் டோங்-வானும் கல்வியாளர்களும் இந்தப் போக்கை உணர்வற்றது என்று பகிரங்கமாகக் கண்டித்துள்ளனர்
• இந்தச் சர்ச்சை, பார்க் வான்-சோவின் 1975ஆம் ஆண்டு சிறுகதையான “திருடப்பட்ட வறுமை” மீதான ஆர்வத்தை மீண்டும் தூண்டியுள்ளது
• தென் கொரியாவில் அதிகரிக்கும் ஏற்றத்தாழ்வும், இளைஞர்களின் விரக்தியை விவரிக்கும் “நரக ஜோசன்” நிகழ்வும் இதன் பின்னணியில் உள்ளன
• வேலை இருந்தாலும், 20 வயதுகளில் உள்ள கொரியர்களில் 62 சதவீதம் பேர் நிதிப் பாதுகாப்பற்ற உணர்வில் இருப்பதாகத் தெரிவிக்கின்றனர்
• செல்வம் குறித்த உணர்வற்ற நகைச்சுவை பிராண்டின் நற்பெயருக்குப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தலாம் என்று சந்தைப்படுத்துநர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டுள்ளது