பந்தயத் தடத்திலிருந்து அரசக் கடமைகளுக்கு: ஜப்பானிய ஏகாதிபத்தியக் குடும்பமும் இரண்டாவது பணியில் ஈடுபடும் குதிரைகளும்

பந்தயக் குதிரைகளுக்கு ஒரு தனித்துவமான பணி மாற்றம்

டோக்கியோவின் பரபரப்பான மையப்பகுதியில், ஏகாதிபத்திய அரண்மனை வளாகத்தில், ஓய்வுபெற்ற விளையாட்டு வீரர்கள் குழு அமைதியாக ஓய்வைக் கழிக்கிறது. அவர்கள் முன்னாள் சுமோ மல்யுத்த வீரர்களோ பேஸ்பால் நட்சத்திரங்களோ அல்ல; ஜப்பானின் பந்தயத் தடங்களில் ஒரு காலத்தில் போட்டியிட்ட முழுமையான இனப் பந்தயக் குதிரைகள். இன்று, இந்த விலங்குகள் புதிய, கண்ணியமான சேவையை ஆற்றுகின்றன. ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படை உறுப்பினர்களைச் சுமப்பதோடு, வெளிநாட்டு தூதர்களை ஏற்றிச் செல்லும் சாரட் வண்டிகளுக்கும் பாதுகாப்பாகச் செல்கின்றன. ஜப்பானின் ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்துக்கும் குதிரை உலகத்துக்கும் இடையிலான குறிப்பிடத்தக்க, நீடித்த பிணைப்பை இந்த நடைமுறை எடுத்துக்காட்டுகிறது. பண்டைய சடங்குகள், நவீனமயமாக்கல் முயற்சிகள், சர்வதேச இராஜதந்திரம் எனப் பல காலகட்டங்களைக் கடந்து நீளும் தொடர்பு இது.

பந்தயத்தின் அதிவேகப் பரபரப்பிலிருந்து ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படையின் கட்டுப்பாடான, சடங்கு சார்ந்த கடமைகளுக்கு மாறுவது இந்த விலங்குகளுக்குக் குறிப்பிடத்தக்க பணி மாற்றமாகும். இதற்கு குறிப்பிட்ட குணநலனும் விரிவான மறுபயிற்சியும் தேவை. இருந்தாலும், நிச்சயமற்ற எதிர்காலத்தைச் சந்திக்கக்கூடிய குதிரைகளுக்கு இந்த இரண்டாவது வாழ்க்கை ஒரு கண்ணியமான பாதையை வழங்குகிறது. ஏகாதிபத்தியக் குதிரை லாயங்கள், இந்த விலங்குகள் நாட்டுக்குக் கண்ணியத்துடன் தொடர்ந்து சேவையாற்றும் புகலிடமாக உள்ளன.

தூதரகப் பாதுகாப்புப் பணிக்குப் பொருத்தமான குதிரையைத் தேர்ந்தெடுத்தல்

ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படைக் குதிரையைத் தேர்ந்தெடுக்கும் நடைமுறை கடுமையானது. உடல் வலிமையைவிட மன உறுதிக்கே அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. பாதுகாப்பு அணிவகுப்புக் குதிரைகளுக்குப் பொறுப்பான அதிகாரியான மிட்சுரு சாடோ, பல தசாப்தங்களாக இந்த விலங்குகளுக்குப் பயிற்சி அளித்து வருகிறார். சிறந்த குதிரை அமைதியான, நிலையான குணம் கொண்டதாகவும் நம்பகமானதாகவும் இருக்க வேண்டும் என அவர் விளக்குகிறார். அதிகாரபூர்வச் சடங்குகளின்போது டோக்கியோவின் பரபரப்பான வீதிகளில் செல்லும்போது எளிதில் மிரளாமல் இருப்பது மிக முக்கியமான பண்பாகும்.

ஏகாதிபத்தியக் குதிரைகளுடன் 35 ஆண்டுகளாகப் பணியாற்றி வரும் சாடோ, உடல் தோற்றம் முதன்மையான அளவுகோல் அல்ல என்றாலும், லாயங்களில் பாரம்பரிய நம்பிக்கைகளைக் கவனத்தில் கொள்வதாகக் கூறுகிறார். உதாரணமாக, பின் இடது காலில் ஒரே ஒரு வெள்ளைச் சாக்ஸ் போன்ற அடையாளம் இருப்பது சிறந்த குதிரையைக் குறிக்கும் என்றும், நெற்றியில் இரட்டைச் சுழி இருப்பது பதற்றமான குணத்தைக் காட்டலாம் என்றும் நீண்டகால நம்பிக்கைகள் கூறுகின்றன. ஆனால், இந்தக் கூற்றுகளை அப்படியே எடுத்துக்கொள்வதில்லை; தேர்வின்போது மனதில் வைத்துக்கொள்கிறோம் என சாடோ தெளிவுபடுத்துகிறார். இறுதியில், அழுத்தமான சூழலிலும் அமைதியாக இருக்கவும் மனிதர்களுடனான தொடர்புக்குப் பழகியிருக்கவும் கூடிய குதிரைகளே தேர்வு செய்யப்படுகின்றன. பந்தய வாழ்க்கையின்போது பெரும்பாலும் வளர்ந்திருக்கும் பண்புகள் இவை.

டோக்கியோ வீதிகளுக்கான பயிற்சி

ஒரு குதிரை ஏகாதிபத்தியக் குதிரை லாயத்துக்கு வந்தவுடன், பொதுவாக நான்கு அல்லது ஐந்து வயதில் பந்தயத்திலிருந்து ஓய்வுபெற்ற பிறகு, பயிற்சி உடனடியாகத் தொடங்குகிறது. முதலில், புதிய சூழலுக்கு அந்த விலங்கு பழக உதவுவார்கள். ஏகாதிபத்திய அரண்மனைச் சூழல், இரைச்சல் நிறைந்த பந்தயத் தடத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. அது அமைதியானது, சாந்தமானது, வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கது. இந்தப் புதிய வாழ்க்கைக்குப் பழகுவதற்காகக் குதிரைகள் பல்வேறு பயிற்சிக் கட்டங்களைக் கடக்கின்றன.

பாதுகாப்பானது எனப் பயிற்சியாளர்கள் கருதும் வரை குதிரைச் சவாரி தொடங்காது. படிப்படியாக அறிமுகப்படுத்துவதன் முக்கியத்துவத்தை சாடோ வலியுறுத்துகிறார். சவாரி செய்வதற்கு எளிதான குதிரை, புதிதாகப் பொறுப்பேற்கும் காவலர்களுக்கு நம்பிக்கையளித்து, அவர்கள் விரைவாக முன்னேற உதவுகிறது. இவ்வகையில், குதிரைகள் காவல்படையின் மனித உறுப்பினர்களுக்குப் பயிற்றுவிப்பாளர்களாகவும் அமைகின்றன. புதிய உறுப்பினர்களுக்குப் பயிற்சி அளிப்பது, அரசு விழாக்களில் பங்கேற்பதைப் போலவே அத்தியாவசியமான பங்காகக் கருதப்படுகிறது.

அவற்றின் அன்றாடப் பயிற்சி அட்டவணை கடினமானது. தினமும் காலையில் குதிரைகள் அருகிலுள்ள சவாரிப் பயிற்சி அரங்குக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு நடக்கவும், மெதுவாகப் பாய்ந்து செல்லவும், தாண்டவும் பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. சடங்குகளின்போது அவை தடைகளைத் தாண்ட வேண்டியிருப்பதால் அல்ல; அறிவுறுத்தல்களைத் துல்லியமாகப் பின்பற்றுவதை உறுதிசெய்யவே தடைகளைத் தாண்டும் பயிற்சி அளிக்கப்படுகிறது. லாயத்துக்குத் திரும்பியதும் அவற்றுக்குக் குளிப்பாட்டி, குளம்புகள் பராமரிக்கப்படுகின்றன. இருபது வயதைக் கடந்தும் இந்த வழக்கம் தொடர்கிறது; இதனால் குதிரைகளுக்கு நீண்டகால, பாதுகாப்பான பணிவாழ்க்கை கிடைக்கிறது.

சடங்குகளில் அவற்றின் பங்கு

புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட தூதர்களை ஏற்றிச் செல்லும் சாரட் வண்டிகளை டோக்கியோ ரயில் நிலையத்திலிருந்து ஏகாதிபத்திய அரண்மனைக்கு அழைத்துச் செல்வதே இந்தக் குதிரைகளின் முதன்மைக் கடமை. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, 1952-ல் மீண்டும் தொடங்கிய இந்த மரபு, நவீன உலகில் அரிதாகக் காணப்படும் காட்சியாகும். பேரரசரிடம் தமது நியமனச் சான்றுகளைச் சமர்ப்பிக்கத் தூதர் ஏகாதிபத்திய அரண்மனைக்குச் செல்லும்போது, குதிரைகள் இழுக்கும் சாரட் வண்டி, குதிரைமேல் செல்லும் காவலர்களின் அணிவகுப்புடன் டோக்கியோ வீதிகள் வழியாகச் செல்கிறது.

ஜப்பான் குதிரை அருங்காட்சியகத்தின் பொறுப்பாளரான கசுஹிகோ அகினாகா கூறுகையில், ஜப்பானைத் தவிர ஐக்கிய இராச்சியம், ஸ்பெயின் போன்ற சில நாடுகளே தூதர்களுக்கான இந்தப் பாரம்பரியப் போக்குவரத்து முறையைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்கின்றன. கார் அல்லது சாரட் வண்டி ஆகியவற்றில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முடிவு பெரும்பாலும் தூதரிடமே விடப்படுகிறது. எனினும், ஜப்பானியப் பண்பாட்டை அறிமுகப்படுத்தும் தனித்துவமான, மதிப்புமிக்க அனுபவமாகக் கருதி பெரும்பாலானோர் சாரட் வண்டியையே தேர்வு செய்கின்றனர்.

இந்தப் பயணத்தில் சவால்களும் உள்ளன. அமைதியான அரண்மனை வளாகத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட சூழலைக் குதிரைகள் எதிர்கொள்ள வேண்டும். உயரமான கட்டடங்கள், பெருந்திரளான மக்கள், எதிர்பாராத சத்தங்கள் ஆகியவற்றால் அவை சூழப்படுகின்றன. காற்றில் பறக்கும் பிளாஸ்டிக் பையோ திடீரென ஒலிக்கும் சைரனோ போதிய பயிற்சி பெறாத குதிரையை மிரளச் செய்யலாம். இத்தகைய கவனச்சிதறல்களுக்கு மத்தியிலும் சவாரி செய்பவரின் அறிவுறுத்தல்களைப் பின்பற்றும் திறன், குதிரையின் இயல்பான குணத்துக்கும் அன்றாடப் பயிற்சியின் தரத்துக்கும் சான்றாகும்.

கவனத்தை ஈர்க்கும் குதிரைகள்

ஏகாதிபத்தியக் குதிரை லாயத்தில் தற்போது இருக்கும் குதிரைகளில் யுகிகாஸேவும் ஒன்று. பதினொரு வயதான ஆண் குதிரையான இதற்கு குறிப்பிடத்தக்க வம்சாவளி உள்ளது. இதன் தந்தை ஸ்பெஷல் வீக், 1999-ஆம் ஆண்டு எம்பரர்ஸ் கோப்பை உட்பட நான்கு கிரேடு 1 பந்தயங்களில் வென்ற புகழ்பெற்ற பந்தயக் குதிரை. பந்தய வாழ்க்கையில் யுகினோ ட்ரீம் என அழைக்கப்பட்ட யுகிகாஸே, எட்டு பந்தயங்களில் பங்கேற்றும் வெற்றி பெறாத சாதாரணமான பந்தயப் பதிவைக் கொண்டிருந்தது. ஐந்து வயதில் அது ஏகாதிபத்தியக் குதிரை லாயத்தில் சேர்ந்தது.

"அது பயந்த சுபாவமும் அமைதியான குணமும் கொண்டது," என்கிறார் மிட்சுரு சாடோ.

டிசம்பரில் கவனிக்கப்பட்ட ஒரு பயிற்சியின்போது, யுகிகாஸே தனது எச்சரிக்கையான குணத்தை வெளிப்படுத்தியது. சாடோ தடுப்புக் கம்பியை உயர்த்தியபோது, முதலில் அதைச் சுற்றிச் சென்றது. இரண்டாவது முயற்சியில் ஊக்கமளிக்கப்பட்டதும் தடையைத் தாண்டியது. இந்த எச்சரிக்கை குணம் குறையாக இல்லாமல், அதன் பணிக்கு மிகப் பொருத்தமானதாக அமைகிறது. தூதரின் சாரட் வண்டியுடன் சீராக மெதுவாகப் பாய்ந்து செல்வதே அதன் முதன்மைப் பணி. அதற்கு வேகத்தைவிடப் பொறுமையும் நிலைத்தன்மையும் தேவை.

மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க குதிரை, ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படையில் 16 ஆண்டுகளாகப் பணியாற்றும் ஷோயூ. இந்தப் பணிக்கு ஷோயூ பொருத்தமானது என்பதை உணர்ந்த தருணத்தை சாடோ நினைவுகூர்ந்தார். அறிமுகமான ஒருவருக்குச் சொந்தமான சவாரிக் கழகத்தில் அந்தக் குதிரையைப் பார்த்த அவர், உடனடியாக அதில் சவாரி செய்தார்.

"இந்தப் பணிக்கான குதிரை இதுதான் என்று உடனே தெரிந்துகொண்டேன்," என்றார் சாடோ.

நான்கு வயதில் பந்தயத்திலிருந்து ஓய்வுபெற்ற பிறகு ஷோயூ பாதுகாப்புப் படையில் சேர்ந்தது; அதன்பிறகு அணியில் நம்பகமான உறுப்பினராக இருந்து வருகிறது. முன்னாள் பெயர் மையோ பிளாங்க் கொண்ட ஒன்பது வயது வெள்ளைக் குதிரையான ஹகுரெயும், எம்பரர்ஸ் கோப்பையை வென்ற பபுள் கம் ஃபெல்லோவின் 23 வயது மகனான ஆஒகாஸேவும் அந்த லாயத்தில் உள்ளன.

ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்தின் தனிப்பட்ட பாசம்

ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்துக்கும் இந்தக் குதிரைகளுக்கும் இடையிலான தொடர்பு, அதிகாரபூர்வப் பணிகளைத் தாண்டியும் விரிகிறது. பேரரசரும் பேரரசியும் குதிரைகள் மீது கொண்டுள்ள பற்று நன்கு அறியப்பட்டதாகும். தனிப்பட்ட குதிரைகள் குறித்த விரிவான அறிவையும் அவர்கள் அடிக்கடி வெளிப்படுத்துகின்றனர். 2025-ஆம் ஆண்டு இலையுதிர்காலத்தில் நடைபெற்ற ஏகாதிபத்தியத் தோட்ட விருந்தில், ஏகாதிபத்திய இணையர் புகழ்பெற்ற ஜாக்கியான யுடாகா டேக்குடன் உரையாடினர். அப்போது பல பந்தயக் குதிரைகளின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டு, பந்தய உலகம் குறித்த தமது பரிச்சயத்தை வெளிப்படுத்தினர்.

உரையாடல் ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படையில் உள்ள வெள்ளைக் குதிரையான ஹகுரெயைப் பற்றித் திரும்பியது. பல வெள்ளைக் குதிரைகள் இயல்பிலேயே முரட்டுத்தனமானவை என டேக் குறிப்பிட்டார். ஹகுரெய் "தனக்குத் தோன்றியபடி நடந்துகொள்கிறது" என்று பேரரசி பதிலளிக்க, "ஒவ்வொரு குதிரையும் தனித்துவமானது" என்று பேரரசர் கூறினார். குதிரைகளின் பெயர்களை ஏகாதிபத்திய இணையர் மிக இயல்பாக நினைவுகூர்ந்தது டேக்கை வியப்பில் ஆழ்த்தியதாகக் கூறப்படுகிறது.

"அவர்களுக்கு உண்மையிலேயே குதிரைகள் மீது பாசம் இருக்கிறது என்று உணர்ந்தேன்," என்று விருந்துக்குப் பிறகு டேக் கூறினார்.

பேரரசர் நருஹிட்டோ, விலங்குகள் மீதான தமது மதிப்பைப் பொதுவெளியில் பேசியுள்ளார். பிப்ரவரியில் நடைபெற்ற செய்தியாளர் சந்திப்பில், அரண்மனை வளாகத்தில் வழக்கமாக நடைப்பயிற்சி செல்லும்போது குதிரைகளைக் காண்பதை எதிர்பார்த்திருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். தற்போதைய ஆட்சிக்காலத்துடன் மட்டும் இந்தத் தனிப்பட்ட ஆர்வம் தொடங்கவில்லை. முன்னாள் பேரரசர் இளமையில் தனது பள்ளியின் குதிரையேற்றக் கழகத் தலைவராக இருந்தார். தற்போதைய பேரரசரும் பட்டத்து இளவரசர் அகிஷினோவும் குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே குதிரைகளுடன் பரிச்சயமானவர்கள்.

இந்தப் பிணைப்பின் வரலாற்று வேர்கள்

ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்துக்கும் குதிரைகளுக்கும் இடையிலான உறவு ஜப்பானிய வரலாற்றில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது. பண்டைய காலத்திலிருந்தே ஏகாதிபத்திய அரசவையின் சடங்குகளிலும் நிகழ்வுகளிலும் குதிரைகள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. எனினும், நவீன காலத்தில், குறிப்பாக ஜப்பான் வேகமாக நவீனமயமான மெய்ஜி காலத்தில் (1868-1912), குதிரைகளின் பயன்பாட்டில் மாற்றம் ஏற்பட்டது.

போக்குவரத்துக்கான முதன்மை வழியாகக் குதிரைகளைப் பயன்படுத்திய மெய்ஜி பேரரசர், நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளை ஆய்வு செய்யக் குதிரையில் பயணம் செய்தார். 1874 மார்ச்சில், அகசாகாவில் உள்ள தற்காலிக ஏகாதிபத்திய இல்லத்தில் நடைபெற்ற குதிரைப் பந்தயத்தை மெய்ஜி பேரரசர் முதன்முறையாகக் கண்டார். மேற்கத்திய பாணியிலான குதிரைப் பந்தயத்துடன் அரச குடும்பம் ஈடுபடத் தொடங்கியதற்கு இந்த அனுபவம் தொடக்கமாக அமைந்தது. அதன்பிறகு பந்தயம் தொடர்பான 50-க்கும் மேற்பட்ட நிகழ்வுகளில் அவர் கலந்துகொண்டார்.

இந்த ஆர்வத்தின் உச்சமாக, 1905-ல் எம்பரர்ஸ் கோப்பை குதிரைப் பந்தயம் நிறுவப்பட்டது. யோகோஹாமாவின் நெகிஷி மாவட்டத்தில் உள்ள பந்தய மைதானத்துக்கு, ஏகாதிபத்திய கிரிஸாந்தமம் சின்னம் பொறித்த குவளையை மெய்ஜி பேரரசர் கோப்பையாக வழங்கினார். ஜப்பானியப் பந்தய நாட்காட்டியில் மிகவும் மதிப்புமிக்க நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகத் திகழும் இந்தப் பந்தயம் இன்றும் தொடர்கிறது.

கசுஹிகோ அகினாகா கூறுகையில், குதிரைப் பந்தயத்துக்கு மெய்ஜி பேரரசர் ஆதரவளித்தது திட்டமிட்ட அரசியல் நடவடிக்கையாகும். மேற்கத்தியப் பண்பாட்டின் ஒரு கூறை ஏற்றுக்கொண்டதன் மூலம், ஜப்பான் நவீனமடைந்துவிட்டதை உள்நாட்டு, வெளிநாட்டு மக்களுக்குப் பேரரசர் எடுத்துக்காட்டினார். மேலும், தூதரகக் குழுக்களுக்கு விருந்தளிக்க ஏகாதிபத்தியக் குடும்பம் குதிரையேற்ற நிகழ்வுகளைப் பயன்படுத்தியது; சர்வதேச நட்புறவை வளர்க்கும் கருவியாகக் குதிரைகளைப் பயன்படுத்தியது.

ஓய்வுபெற்ற பந்தயக் குதிரைகளின் பரந்த நிலை

ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படையில் உள்ள குதிரைகளுக்கு சலுகைமிக்க இரண்டாவது பணிவாழ்க்கை கிடைத்தாலும், ஜப்பானில் ஓய்வுபெறும் பெரும்பாலான பந்தயக் குதிரைகளின் எதிர்காலம் மிகவும் நிச்சயமற்றது. பந்தயத் தொழில் மிகப் பெரியது; ஆண்டுதோறும் கிட்டத்தட்ட 8,000 குட்டிகள் பிறக்கின்றன. பந்தயக் குதிரைகள் பொதுவாக மூன்று முதல் ஆறு வயதுக்குள் ஓய்வுபெறுகின்றன. ஆனால் அவற்றின் இயற்கையான ஆயுட்காலம் 25 முதல் 30 ஆண்டுகள். பந்தய வாழ்க்கை முடிந்த பிறகு இந்த விலங்குகளுக்குப் புகலிடம் கண்டுபிடிப்பது ஒரு பெரும் சவாலாகும்.

ஆண்டுதோறும் சுமார் 6,000 பந்தயக் குதிரைகள் ஓய்வுபெறுவதாகப் புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. மாதந்தோறும் 100,000 யெனைத் தாண்டக்கூடிய பராமரிப்புச் செலவும், ஐரோப்பாவுடன் ஒப்பிடுகையில் சவாரிக் கழகங்களின் பற்றாக்குறையும் காரணமாக, அவற்றில் சிலவே சவாரி அல்லது இனப்பெருக்கப் பணிகளுக்கு மாற முடிகிறது. இதன் விளைவாக, ஓய்வுபெற்ற பல பந்தயக் குதிரைகள் இறைச்சிக் கூடங்களுக்கு அனுப்பப்படுகின்றன; அவற்றின் இறைச்சி சில வட்டாரங்களில் சுவைமிக்க உணவாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்க்கும் முயற்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன. த்ரோபிரெட் ஆஃப்டர்கேர் அண்ட் வெல்ஃபேர் போன்ற அமைப்புகள் ஓய்வுபெற்ற குதிரைகளுக்குத் தற்காலிகப் பராமரிப்பும் மறுபயிற்சியும் வழங்குவதற்காக நிறுவப்பட்டுள்ளன. ஆனால், இந்த மையங்களால் குறைந்த எண்ணிக்கையிலான விலங்குகளையே பராமரிக்க முடியும். ககோஷிமா மாகாணத்தில் உள்ள ஹார்ஸ் டிரஸ்ட் போன்ற புகலிடங்களும் உள்ளன; அவை ஓய்வுபெற்ற சுமார் 150 குதிரைகளுக்கு நிரந்தர இருப்பிடம் வழங்குகின்றன. குதிரைகள் கூட்டமாக வாழவும், தங்கள் அன்றாடச் செயல்பாடுகளில் தாங்களே தேர்வு செய்யும் சுதந்திரத்தை அனுபவிக்கவும் இந்தப் புகலிடங்கள் வழிவகுக்கின்றன.

முன்னாள் பந்தயக் குதிரைகளை ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படை ஏற்றுக்கொள்வது, வெற்றிகரமான மறுபயிற்சிக்கு உயர்மட்டத்தில் அறியப்பட்ட ஓர் எடுத்துக்காட்டாகும். பந்தயத் தடத்தைத் தாண்டியும் இந்த விலங்குகள் பயனுள்ள, கண்ணியமான வாழ்க்கையை வாழ முடியும் என்பதை இது எடுத்துக்காட்டுகிறது. மனிதர்களுடன் அவற்றுக்கு இருக்கும் பரிச்சயமும் ஒழுங்கான பயிற்சியும், அமைதியும் நம்பகத்தன்மையும் தேவைப்படும் பணிகளுக்கு அவற்றை மிகப் பொருத்தமானவையாக ஆக்குகின்றன.

பண்பாட்டுத் தாக்கமும் நவீன ஊடகங்களும்

பந்தயக் குதிரைகள் மீதான ஈர்ப்பும் அவற்றின் கதைகளும் ஏகாதிபத்திய அரண்மனையைத் தாண்டி ஜப்பானியப் பண்பாட்டில் பரவியுள்ளன. வெற்றி, தோல்விக் கணக்கைப் பொருட்படுத்தாமல், கற்பனையைக் கவரும் குதிரைகளைப் பொதுமக்கள் விரும்புகின்றனர். 113 பந்தயங்களில் பங்கேற்றும் ஒன்றில்கூட வெல்லாததால், "தோல்வியாளர்களின் ஒளிரும் நட்சத்திரம்" எனப் பெயர்பெற்ற ஹரு உராரா இதற்கு ஒரு புகழ்பெற்ற எடுத்துக்காட்டு. அதன் விடாமுயற்சி நாட்டின் மக்களின் பாசத்தைப் பெற்றது. பின்னர், பிரபலமான "உமா முசுமே: ப்ரிட்டி டெர்பி" விளையாட்டு மற்றும் அசைவூட்டத் தொடர் உரிமையில் ஒரு கதாபாத்திரத்துக்கும் அது உந்துதலாக அமைந்தது.

புகழ்பெற்ற பந்தயக் குதிரைகளைப் பெண் குதிரைகளாக மனித உருவில் சித்தரிக்கும் இந்த ஊடகத் தொடர், ஜப்பானியப் பொழுதுபோக்கில் குதிரைப் பந்தயம் ஆழமாகப் பதிந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது. பந்தய உலகைப் பற்றிய அண்மைய தொலைக்காட்சித் தொடருடனான கூட்டாண்மை உட்பட, பல்வேறு ஊடகங்களுடன் இந்தத் தொடர் இணைந்து செயல்பட்டுள்ளது. எதார்த்தமும் கற்பனையும் கலப்பது, இந்தக் குதிரைகளின் கதைகளைப் பொதுமக்களின் நினைவில் தொடர்ந்து நிலைநிறுத்துகிறது.

ஏகாதிபத்தியக் குடும்பத்தின் வெளிநாட்டுப் பயணங்களிலும் இந்த நீடித்த ஆர்வம் வெளிப்படுகிறது. மங்கோலியாவுக்குச் சென்றபோது, பேரரசர் நருஹிட்டோவும் பேரரசி மசாகோவும் நாதாம் திருவிழாவில் கலந்துகொண்டு, புல்வெளியில் நடைபெற்ற பாரம்பரியக் குதிரைப் பந்தயத்தைக் கண்டுகளித்தனர். தொலைநோக்கியின் மூலம் பந்தயத்தைப் பின்தொடர்ந்த ஏகாதிபத்திய இணையர், பிற பண்பாடுகளின் குதிரையேற்ற மரபுகளுக்கும் தங்கள் பாராட்டை வெளிப்படுத்தினர். இது குதிரைகளின் மீது ஆழ்ந்த பற்று கொண்ட ஆதரவாளர்கள் என்ற அவர்களின் பிம்பத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்தியது.

முக்கிய அம்சங்கள்

ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படைக் குதிரைகளின் கதை, மரபு, இராஜதந்திரம், விலங்கு நலன், அரச குடும்பத்தின் பற்று ஆகியவை பின்னிப் பிணைந்த பல பரிமாணங்களைக் கொண்டது. பந்தயக் குதிரைகளின் தகவமைப்புத் திறனுக்கும் ஜப்பானியச் சமூகத்தில் குதிரைகளின் நீடித்த குறியீட்டு முக்கியத்துவத்துக்கும் இது சான்றாகும்.

• தற்போது ஏகாதிபத்தியப் பாதுகாப்புப் படையில் 14 குதிரைகள் பணியாற்றுகின்றன; அவற்றில் 12 ஓய்வுபெற்ற பந்தயக் குதிரைகள்.
• புதிதாக நியமிக்கப்பட்ட தூதர்களை ஏற்றிச் செல்லும் சாரட் வண்டிகளை டோக்கியோ ரயில் நிலையத்திலிருந்து ஏகாதிபத்திய அரண்மனைக்கு இந்தக் குதிரைகள் அழைத்துச் செல்கின்றன.
• பந்தய வெற்றியையோ உடல் தோற்றத்தையோ விட அமைதியான குணமும் அடக்கமும் அடிப்படையாகக் கொண்டே பாதுகாப்புப் படைக்கான குதிரைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன.
• பேரரசர் நருஹிட்டோவும் பேரரசி மசாகோவும் குதிரைகள் பற்றிய தனிப்பட்ட அறிவுக்கும் அவற்றின் மீதான பாசத்துக்கும் பெயர்பெற்றவர்கள்.

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, தூதரக நியமனச் சான்றுகளைச் சமர்ப்பிப்பதற்கான குதிரை இழுக்கும் சாரட் வண்டி மரபு 1952-ல் மீண்டும் தொடங்கியது.

இந்த நடைமுறை மெய்ஜி காலத்தில் தொடங்கியது. அப்போது, உலகுக்கு ஜப்பானின் நவீனமயமாக்கலை எடுத்துக்காட்ட குதிரைப் பந்தயம் பயன்படுத்தப்பட்டது.