மக்கள்தொகையின் இரு வேறு எதிர்காலங்கள்
வேகமாகப் பெருகும் மக்கள்தொகை மற்றும் கூர்மையாக விரிவடையும் பணியாளர் எண்ணிக்கையுடன் மத்திய ஆசியா தீர்மானகரமான மக்கள்தொகைக் கட்டத்துக்குள் நுழைகிறது. அதேவேளையில், ஐரோப்பா முதியோர் சமூகங்களையும் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையையும் எதிர்கொள்கிறது. ஐக்கிய நாடுகள் மக்கள் தொகை நிதியத்தின் (UNFPA) கணிப்பின்படி, 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் மத்திய ஆசியாவின் மக்கள்தொகை 114 மில்லியனைத் தாண்டும். பிறப்பு விகிதங்கள் குறைந்து, முதியோர் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது முக்கியக் கவலையாக மாறியுள்ள ஐரோப்பா மற்றும் கிழக்காசியாவின் போக்குகளிலிருந்து இது குறிப்பிடத்தக்க வகையில் வேறுபடுகிறது. மத்திய ஆசியா முழுவதும் உள்ள குடும்பங்களுக்கு, இந்த மக்கள்தொகைப் போக்குகள் அன்றாட வாழ்வின் யதார்த்தங்களாக உள்ளன; அவை ஐரோப்பியக் குடும்பங்களைப் பாதிக்கும் காரணிகளிலிருந்து கணிசமாக மாறுபடும் பண்பாட்டுப் பாரம்பரியங்கள், பொருளாதார நிலைமைகள் மற்றும் தனிப்பட்ட தேர்வுகளால் வடிவமைக்கப்படுகின்றன.
உள்ளடக்கம்
- மக்கள்தொகையின் இரு வேறு எதிர்காலங்கள்
- மக்கள்தொகைச் சாளரத்தைப் புரிந்துகொள்வது
- மக்கள்தொகைப் பெருக்கத்தின் மையத்தில் உஸ்பெகிஸ்தான்
- கஜகஸ்தானின் மக்கள்தொகை மாற்றம்
- எண்களுக்குப் பின்னால் உள்ள மனிதக் கதைகள்
- ஐரோப்பாவின் மக்கள்தொகைச் சவால்
- பொருளாதாரத் தாக்கங்களும் கொள்கை எதிர்வினைகளும்
- சுற்றுச்சூழல் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு அழுத்தங்கள்
- எதிர்காலம் எப்படியிருக்கும்?
- முக்கிய அம்சங்கள்
இந்த வேறுபாடு மக்கள்தொகை எண்ணிக்கையைத் தாண்டி, வயதுக் கட்டமைப்பு, பொருளாதார ஆற்றல் மற்றும் சமூக இயக்கவியல் ஆகியவற்றில் உள்ள அடிப்படை வேறுபாடுகளையும் உள்ளடக்கியது. ஐரோப்பிய நாடுகள் சுருங்கும் பணியாளர் எண்ணிக்கையையும் அதிகரிக்கும் சார்பு விகிதங்களையும் எதிர்கொள்ளும் நிலையில், மத்திய ஆசிய நாடுகள் மக்கள்தொகை ஆய்வாளர்கள் அரிய மக்கள்தொகைச் சாளரம் என்று விவரிக்கும் ஒரு காலகட்டத்தை அனுபவிக்கின்றன. அதாவது, கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் உரிய முதலீடுகள் செய்யப்பட்டால், அதிக இளைஞர் மக்கள்தொகை விரைவான பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் தற்காலிகக் காலம் இது. இந்த வேறுபாடு யூரேசியக் கண்டம் முழுவதும் உள்ள கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு சவால்களையும் வாய்ப்புகளையும் முன்வைக்கிறது; இதன் தாக்கங்கள் தேசிய எல்லைகளையும் தாண்டிச் செல்கின்றன.
மக்கள்தொகைச் சாளரத்தைப் புரிந்துகொள்வது
பொருளாதார வல்லுநர்களும் வளர்ச்சித் துறை நிபுணர்களும் உன்னிப்பாகக் கவனிக்கும் மக்கள்தொகை நிகழ்வை மத்திய ஆசியா தற்போது அனுபவிக்கிறது. UNFPA அறிக்கையின்படி, இப்பிராந்தியத்தில் 15-64 வயதுடைய வேலை செய்யும் வயதினரின் எண்ணிக்கை தற்போது சுமார் 50 மில்லியனிலிருந்து 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் சுமார் 71 மில்லியனாக அதிகரிக்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அடுத்த கால் நூற்றாண்டில் 20 மில்லியனுக்கும் அதிகமான பெண்களும் ஆண்களும் தொழிலாளர் சந்தையில் புதிதாக நுழைவார்கள் என்பதையே இந்த விரிவாக்கம் குறிக்கிறது. இதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால், பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் புத்தாக்கத்துக்கும் குறிப்பிடத்தக்க வாய்ப்பு உருவாகும்.
மத்திய ஆசிய மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் 15 வயதுக்குக் குறைந்தவர்கள். இதனால் வரும் பத்தாண்டுகளில் கல்வி அமைப்புகள், தொழிலாளர் சந்தைகள் மற்றும் சமூக நிறுவனங்கள் தொடர்ந்து அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ளும். இந்த மக்கள்தொகை வேகம் பிராந்தியத்துக்கு வரையறுக்கப்பட்டதாயினும் முக்கியமான வாய்ப்பை உருவாக்குவதாக, உஸ்பெகிஸ்தானுக்கான UNFPA பிரதிநிதி நிகினா அப்பாஸ்ஸாதே வலியுறுத்தினார்.
இந்த வளர்ச்சி பொருளாதார மற்றும் சமூக ஆதாயங்களாக மாறுமா என்பது, நாடுகள் இப்போதே எவ்வளவு சிறப்பாகத் தயாராகின்றன என்பதைப் பொறுத்தது," என்று அப்பாஸ்ஸாதே கூறினார். "வளர்ந்து வரும் மக்கள்தொகை சமூகத்துக்கு ஆக்கபூர்வமாகப் பங்களிப்பதை உறுதிசெய்ய, குறிப்பாகப் பெண்கள் மற்றும் இளைஞர்களுக்கான கல்வி, சுகாதாரம், கண்ணியமான வேலைவாய்ப்பு ஆகியவற்றில் முதலீடு செய்வது அவசியம்.
அப்பாஸ்ஸாதேவின் கூற்றுப்படி, கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புக்கான பெண்களின் அணுகலை விரிவுபடுத்துவது நீண்டகால மக்கள்தொகை மற்றும் பொருளாதார விளைவுகளை வடிவமைப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. மக்கள்தொகையின் வயதுக் கட்டமைப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்களால் உருவாகக்கூடிய பொருளாதார வளர்ச்சி வாய்ப்பான மக்கள்தொகைப் பலன் தானாகக் கிடைத்துவிடாது. அதற்குத் திட்டமிட்ட கொள்கைத் தேர்வுகளும் மனித மூலதனத்தில் கணிசமான முதலீடும் தேவை. இந்த முதலீடுகள் இல்லாவிட்டால், வேலையின்மை, புலம்பெயர்வைச் சார்ந்திருத்தல், சுற்றுச்சூழல் அழுத்தம் மற்றும் சமூகப் பிளவு ஆகியவற்றை நாடுகள் எதிர்கொள்ளும் அபாயம் உள்ளது.
மக்கள்தொகைப் பெருக்கத்தின் மையத்தில் உஸ்பெகிஸ்தான்
மத்திய ஆசியாவின் அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட நாடான உஸ்பெகிஸ்தான், இப்பிராந்தியத்தின் மக்கள்தொகைப் போக்குக்கு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறது. 2024ஆம் ஆண்டில் 37.4 மில்லியன் மக்களுடன், இது பிராந்திய மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்டப் பாதியைக் கொண்டுள்ளது. 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்த எண்ணிக்கை 52 மில்லியனை எட்டும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இது கணிசமான வளர்ச்சியாகும்; வரவிருக்கும் பல தசாப்தங்களுக்கு நாட்டின் பொருளாதார மற்றும் சமூகச் சூழலை இது வடிவமைக்கும். அன்றாடப் புள்ளிவிவரங்களிலும் நாட்டின் மக்கள்தொகை வளர்ச்சி வெளிப்படுகிறது. 2026ஆம் ஆண்டின் முதல் 24 மணி நேரத்தில் மட்டும் உஸ்பெகிஸ்தானில் 1,815 குழந்தைகள் பிறந்தனர்; அவர்களில் 894 பேர் பெண் குழந்தைகள், 921 பேர் ஆண் குழந்தைகள். அதிக எண்ணிக்கையிலான பிறப்புகள் சுர்கந்தர்யா பிராந்தியத்தில் பதிவாகின; அங்கு 243 குழந்தைகள் பிறந்தனர்.
உஸ்பெகிஸ்தானின் மக்கள்தொகைச் சுயவிவரத்தின் முக்கிய அம்சம் அதன் இளமையான தன்மையாகும். மக்கள்தொகையில் சுமார் 60% பேர் 30 வயதுக்குக் குறைந்தவர்கள். இது பொருளாதார வளர்ச்சி, புத்தாக்கம் மற்றும் தொழிலாளர் சந்தை விரிவாக்கத்துக்குப் பெரும் உந்துதலை அளிக்கிறது. நாட்டின் மக்கள்தொகை ஆண்டுக்கு சுமார் 2% வீதம் வளர்கிறது; இது உலக சராசரியின் கிட்டத்தட்ட இரு மடங்கு. உஸ்பெகிஸ்தானின் தேசிய புள்ளிவிவரக் குழுவின்படி, ஆண்டுதோறும் மக்கள்தொகை சுமார் 740,000 அதிகரிக்கிறது. தெற்கு உஸ்பெகிஸ்தானில் உள்ள சுர்கந்தர்யா பிராந்தியத்தில் பிறப்பு விகிதங்கள் அதிகமாகப் பதிவாகின்றன. வேலை செய்யும் வயதுடைய குடிமக்களின் எண்ணிக்கை ஒவ்வோர் ஆண்டும் சுமார் 350,000 அதிகரிப்பதால், கல்வி, திறன் மேம்பாடு மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்தில் தொடர்ச்சியான முதலீடு செய்வது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இந்த வளர்ச்சி எடுத்துக்காட்டுகிறது.
கஜகஸ்தானின் மக்கள்தொகை மாற்றம்
மத்திய ஆசியாவுக்குள் கஜகஸ்தான் வேறுபட்ட மக்கள்தொகைப் படத்தை முன்வைக்கிறது. மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் வழியாக அது முன்னேறும்போது, பிராந்தியத்தின் எதிர்காலம் எப்படியிருக்கும் என்பதற்கான ஒரு சித்திரத்தையும் வழங்குகிறது. 2025ஆம் ஆண்டில் 20.3 மில்லியனாக இருந்த அதன் மக்கள்தொகை, 1992ஆம் ஆண்டிலிருந்து 23% அதிகரித்துள்ளது; 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் சுமார் 26 மில்லியனை எட்டும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. கஜகஸ்தானின் மக்கள்தொகையில் கணிசமானோர் இளையவர்களாகவே உள்ளனர்; 0-14 வயதுடையோர் சுமார் 29-30% ஆக உள்ளனர். வயதுக் கட்டமைப்பில் குழந்தைகள் மற்றும் இளம் பருவத்தினர் அதிக அளவில் இருப்பதை இது காட்டுகிறது. நாடு படிப்படியாக மக்கள்தொகை மாற்றக் கட்டத்தைக் கடந்து வந்தாலும், இந்த விகிதம் மக்கள்தொகை வளர்ச்சியின் வேகத்தைத் தக்கவைக்க உதவுகிறது.
ஒரு பெண்ணுக்கு சுமார் மூன்று குழந்தைகள் என்ற அளவில் பிறப்பு விகிதம் ஒப்பீட்டளவில் உயர்ந்தே இருந்தாலும், மத்திய ஆசிய அண்டை நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் கஜகஸ்தான் மக்கள்தொகை மாற்றத்தின் மேம்பட்ட கட்டத்துக்குள் நுழைந்து வருகிறது. 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டோரின் பங்கு கிட்டத்தட்ட இருமடங்காகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது: 8%-லிருந்து ஏறத்தாழ 15% ஆக. கஜகஸ்தானின் பல்வேறு பகுதிகளில் மக்கள்தொகைப் போக்குகள் மாறுபடுகின்றன. தெற்கு மற்றும் மேற்குப் பகுதிகளில் வளர்ச்சி குவிந்துள்ள நிலையில், வடக்குப் பகுதிகளில் மக்கள்தொகை குறைவதுடன் பொருளாதாரச் செயல்பாடும் மந்தமாக உள்ளது. இந்தப் பிராந்திய வேறுபாடுகள் நாடுகளுக்குள்ளேயே மக்கள்தொகை மாற்றம் சிக்கலான தன்மையைக் கொண்டிருப்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. உள்ளூர் நிலைமைகள் மற்றும் தேவைகளுக்கேற்ப நுணுக்கமான கொள்கை அணுகுமுறைகள் இதற்குத் தேவை.
எண்களுக்குப் பின்னால் உள்ள மனிதக் கதைகள்
பிராந்தியத் தரவுகளுக்குப் பின்னால், குடும்பத்தின் அளவு மற்றும் அமைப்பு குறித்து ஆழ்ந்த தனிப்பட்ட முடிவுகளை எடுக்கும் குடும்பங்கள் உள்ளன. உஸ்பெகிஸ்தானைச் சேர்ந்த 59 வயது இல்லத்தரசி சய்யோரா மமரைமோவாவுக்கு, பெரிய குடும்பத்தில் வளர்ந்தது சொந்தமாகக் குழந்தைகளைப் பெற வேண்டும் என்ற விருப்பத்தை உருவாக்கியது.
எங்கள் குடும்பத்தில் எட்டு பேர் இருந்தோம். எப்போதும் ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவாக இருந்தோம்," என்று மமரைமோவா கூறினார். "அதனால்தான் என் குழந்தைகளுக்குச் சகோதர சகோதரிகள் இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினேன்; அவர்கள் ஒருபோதும் தனிமையாக உணரக்கூடாது.உடல்நலம் மற்றும் நிதி வரம்புகளை கவனமாகக் கருத்தில் கொண்டு மமரைமோவா ஐந்து மகள்களைப் பெற்றார்.
"உங்களுக்கு எத்தனை குழந்தைகள் இருந்தாலும், அவர்களின் கல்வி, உணவு, எதிர்காலம் ஆகியவற்றைப் பற்றிச் சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது," என்று அவர் மேலும் கூறினார்.
உஸ்பெகிஸ்தானைச் சேர்ந்த ஃபெரூசா சைத்ஹத்ஜயேவா, தாய்மையுடன் நீண்டகாலத் தொழில்முறை வாழ்க்கையையும் இணைத்துக்கொண்டார். நான்கு குழந்தைகளை வளர்த்தபோது தொடர்ந்து பணியாற்றிய அவர், திட்டமிடலும் பெண்களின் சுதந்திரமும் இன்றியமையாதவை என நம்புகிறார்.
நிதிப் பொறுப்பு முக்கியம். யாரையும் சார்ந்திருக்க நான் ஒருபோதும் விரும்பியதில்லை," என்று சைத்ஹத்ஜயேவா கூறினார். "பெரிய குடும்பங்களில் பல நன்மைகள் உள்ளன; ஆனால் அவற்றுக்கு ஒழுக்கம், திட்டமிடல் மற்றும் சமமான பொறுப்பு தேவை.கஜகஸ்தானில் இரட்டைக் குழந்தைகள் மற்றும் மும்மைக் குழந்தைகள் உட்பட ஆறு குழந்தைகளுக்குத் தாயான அஜாரா கபிடோவா, பண்பாட்டு மதிப்புகளும் அன்றாட யதார்த்தங்களும் குடும்பத்தின் அளவை எவ்வாறு தீர்மானிக்கின்றன என்பதை விவரிக்கிறார்.
பண்பாட்டின்படி, அதிகக் குழந்தைகள் பெறுவது ஊக்குவிக்கப்படுகிறது," என்று கபிடோவா கூறினார். "ஆனால் குடும்பங்கள் தங்கள் நிதி நிலைமை மற்றும் நீண்டகாலத் திட்டமிடல் குறித்தும் கவனமாகச் சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது.குடும்பத்தின் அளவு குறித்த முடிவுகளில் பண்பாட்டு நெறிமுறைகள் செல்வாக்குச் செலுத்தினாலும், பொருளாதார யதார்த்தங்களும் தனிப்பட்ட விருப்பங்களும் அதே அளவு முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன என்பதை இந்தத் தனிப்பட்ட கதைகள் காட்டுகின்றன.
ஐரோப்பாவின் மக்கள்தொகைச் சவால்
மத்திய ஆசியாவின் மக்கள்தொகைப் போக்கு, ஐரோப்பாவின் போக்குகளிலிருந்து கூர்மையாக வேறுபடுகிறது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மொத்தப் பிறப்பு விகிதம் ஒரு பெண்ணுக்கு சுமார் 1.38 குழந்தைகள் என யூரோஸ்டாட் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. இது மாற்றீட்டு அளவான 2.1-ஐவிடக் கணிசமாகக் குறைவு; அதேநேரத்தில் ஆயுட்காலம் தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது. இந்தப் போக்குகள் இணைந்து, கண்டம் முழுவதும் தொழிலாளர் சந்தைகள், நலத்திட்ட அமைப்புகள் மற்றும் சமூகக் கொள்கைகளை மறுவடிவமைக்கின்றன. இதன் விளைவுகள் ஆழமானவை: குறிப்பிடத்தக்க குடியேற்றமோ கொள்கை மாற்றங்களோ இல்லாவிட்டால், பல ஐரோப்பிய நாடுகள் சுருங்கும் பணியாளர் எண்ணிக்கையையும் அதிகரிக்கும் சார்பு விகிதங்களையும் எதிர்கொள்ளும்; இவை பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கும் சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளுக்கும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளன.
ஐரோப்பாவில் வாழும் குடும்பங்களுக்கு, மத்திய ஆசியாவுடனான இந்த வேறுபாடு தெளிவாகத் தெரிகிறது. பின்லாந்தில் வாழும் உஸ்பெக் குடிமகனான இல்கோம் கலிம்சோடா, ஐரோப்பாவின் தனிநபர்சார் வாழ்க்கை முறை பெரிய குடும்பங்களைப் பராமரிப்பதைச் சிரமமாக்குகிறது என்றார்.
ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் அதிக நேரம், ஆற்றல், பணம் தேவைப்படுகிறது; பெற்றோர்கள் கிட்டத்தட்ட எல்லாவற்றையும் தாங்களே செய்கிறார்கள்," என்று கலிம்சோடா விளக்கினார். "உஸ்பெகிஸ்தானில் இருப்பதைப் போன்ற விரிவான குடும்ப ஆதரவு இங்கு இல்லை.டென்மார்க்கைச் சேர்ந்த மூன்று குழந்தைகளின் தந்தை யோனாஸ் அஸ்ட்ருப் கூறுகையில், வட ஐரோப்பாவில் ஒன்று அல்லது இரண்டு குழந்தைகள் பெறுவதே வழக்கமாக உள்ளது; பெரிய குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் விதிவிலக்காகவே கருதப்படுகின்றன. ஐரோப்பாவில் பெண்களின் மகப்பேறு முடிவுகள் தொழில் திட்டமிடல், வீட்டுச் செலவுகள் மற்றும் வேலை-வாழ்க்கைச் சமநிலை ஆகியவற்றுடன் நெருக்கமாகப் பிணைந்துள்ளன. மத்திய ஆசியாவில் குடும்பத்தின் அளவு பண்பாட்டு நெறிமுறைகள் மற்றும் தலைமுறைகள் இடையிலான ஆதரவால் இன்னும் அதிகமாகத் தீர்மானிக்கப்படுகிறது; என்றாலும் பொருளாதார நிலைமைகள் மாறிவருவதால் இது படிப்படியாக மாறுகிறது.
பொருளாதாரத் தாக்கங்களும் கொள்கை எதிர்வினைகளும்
மத்திய ஆசியாவுக்கும் ஐரோப்பாவுக்கும் இடையிலான மக்கள்தொகை வேறுபாடு, கொள்கை வகுப்பாளர்கள் கவனிக்க வேண்டிய குறிப்பிடத்தக்க பொருளாதாரத் தாக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது. உலக வங்கியின் ஐரோப்பா மற்றும் மத்திய ஆசியப் பொருளாதாரப் புதுப்பிப்பு அறிக்கையின்படி, ஐரோப்பா மற்றும் மத்திய ஆசியாவின் வளரும் பொருளாதாரங்களில் வளர்ச்சி 2024ஆம் ஆண்டின் 3.7%-லிருந்து 2025ஆம் ஆண்டில் 2.4% ஆகக் குறையும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ரஷ்யக் கூட்டமைப்பில் விரிவாக்கத்தின் வேகம் மந்தமடைவதே இதற்கு முக்கியக் காரணம். கடந்த 15 ஆண்டுகளில் உருவான பெரும்பாலான வேலைகள் குறைந்த திறன் தேவைப்படும், வருமானம் ஈட்டும் வாய்ப்பு குறைந்த பணிகளாக இருந்ததால், இப்பிராந்தியம் கடுமையான வேலைவாய்ப்புச் சவாலையும் எதிர்கொள்கிறது.
மாறிவரும் மக்கள்தொகையைக் கருத்தில் கொண்டு உற்பத்தித்திறனை அதிகரிக்கவும், வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கவும், மீள்திறன் மிக்க தொழிலாளர் சந்தையை உருவாக்கவும் உள்கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்தல், வணிகச் சூழலை மேம்படுத்துதல், தனியார் மூலதனத்தைத் திரட்டுதல் ஆகியவை முக்கியமானவை. முதியோரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தல் மற்றும் பிறப்பு விகிதங்கள் குறைதல் உள்ளிட்ட மக்கள்தொகைத் தடைகளும், உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சி மந்தமாதலும் பிராந்தியத்தின் தொழிலாளர் சந்தை மீள்திறனை அச்சுறுத்தி, வேலைவாய்ப்புச் சவாலை மேலும் தீவிரமாக்குவதாக அறிக்கை வலியுறுத்துகிறது. இதை மாற்றத் துணிச்சலான சீர்திருத்தங்கள் தேவை; குறிப்பாக உள்கட்டமைப்பு முதலீட்டை அதிகரித்தல், வணிகச் சூழலை மேம்படுத்துதல், தனியார் மூலதனத்தைத் திரட்டுதல் அவசியம்.
இப்பிராந்தியத்தின் பன்முகத்தன்மை காரணமாக, வேலைவாய்ப்புச் சவாலை எதிர்கொள்ள நாடுகள் ஒரே அணுகுமுறையைப் பின்பற்ற முடியாது. எடுத்துக்காட்டாக, பிராந்தியத்தின் பிற பகுதிகளுடன் ஒப்பிடுகையில் மத்திய ஆசியா மற்றும் துருக்கியில் மக்கள்தொகை அழுத்தங்கள் வேறுபட்டுள்ளன. அங்கு வளர்ந்து வரும் இளைஞர் மக்கள்தொகைக்கு வேலைவாய்ப்புகளை அதிகரிப்பது அவசர முன்னுரிமையாகும். மேற்கு பால்கன் அல்லது மத்திய ஐரோப்பாவில் பணியாளர் எண்ணிக்கை குறைந்து வரும் சூழலில், வேலைகளின் தரத்தையும் உற்பத்தித்திறனையும் மேம்படுத்துவது முக்கியமாக இருக்கும். நாட்டின் சொந்தப் பொறுப்புணர்வு, சூழலுக்கேற்ற அணுகுமுறைகள், மனிதத் திறமை மற்றும் இயற்கை வளங்கள் போன்ற சொத்துகளைப் பயன்படுத்துதல் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே வெற்றி அமையும்.
சுற்றுச்சூழல் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு அழுத்தங்கள்
நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதிக்குள், மத்திய ஆசியாவின் வளர்ந்து வரும் மக்கள்தொகை நீர்வளம், நிலம் மற்றும் நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்பு மீது அதிகரித்த அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தும். குறிப்பாக ஆரல் கடல் பகுதி மற்றும் ஃபெர்கானா பள்ளத்தாக்கு போன்ற பாதிப்புக்குள்ளாகக்கூடிய பகுதிகளில் இது தீவிரமாக இருக்கும். இந்தச் சுற்றுச்சூழல் சவால்கள் மக்கள்தொகைப் போக்குகளுடன் சிக்கலான வகையில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுகின்றன. காற்று மாசுபாடு மற்றும் கார்பன் உமிழ்வு காரணமாக உலகெங்கிலும் உள்ள நகர்ப்புறப் பகுதிகள் அதிகரிக்கும் சுற்றுச்சூழல் அழுத்தங்களை எதிர்கொள்வதாக நேச்சர் இதழில் வெளியான ஆய்வு தெரிவிக்கிறது. உயர் வருமான நாடுகளில் காற்றுத் தரத்தை மேம்படுத்தும் முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், வேகமாக வளர்ந்து வரும் பகுதிகளில் மாசுபடுத்திகளின் மொத்த அளவு அதிகரித்து வருகிறது.
போதிய வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கம், கல்வி மற்றும் சமூகப் பாதுகாப்பு இல்லாவிட்டால், வேலையின்மை, புலம்பெயர்வைச் சார்ந்திருத்தல், சுற்றுச்சூழல் அழுத்தம் மற்றும் சமூகப் பிளவு ஆகிய அபாயங்கள் ஏற்படும். காலநிலை மாற்றத்தால் இப்பிராந்தியம் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் இருப்பதால், இந்தச் சவால் குறிப்பாகத் தீவிரமானது. பாதிப்புக்குள்ளாகக்கூடிய மக்களை அளவுக்கு அதிகமாகப் பாதிக்கக்கூடிய தீவிர வானிலை நிகழ்வுகள் அதிகரிக்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. சுற்றுச்சூழல் சீரழிவை அதிகரிக்காமல் மக்கள்தொகை வளர்ச்சிக்கு இடமளிக்க, மத்திய ஆசிய அரசாங்கங்கள் பொருளாதார வளர்ச்சியையும் சுற்றுச்சூழல் நிலைத்தன்மையையும் சமநிலைப்படுத்த வேண்டும்; காலநிலை மாற்றத்தைத் தாங்கக்கூடிய உள்கட்டமைப்பிலும் நிலையான நகர்ப்புறத் திட்டமிடலிலும் முதலீடு செய்ய வேண்டும்.
எதிர்காலம் எப்படியிருக்கும்?
எதிர்காலத்தைக் கணிக்கும்போது, வரும் தசாப்தங்களில் மத்திய ஆசியாவுக்கும் ஐரோப்பாவுக்கும் இடையிலான மக்கள்தொகை வேறுபாடு மேலும் தீவிரமடையும் எனக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. தி லான்செட் இதழில் வெளியான முக்கிய ஆய்வின்படி, உலக மக்கள்தொகை 2064ஆம் ஆண்டில் 9.73 பில்லியன் என்ற உச்சத்தை எட்டிய பின்னர், 2100ஆம் ஆண்டுக்குள் 8.79 பில்லியனாகக் குறையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த உலகளாவிய போக்கு பிராந்தியங்களுக்கிடையே உள்ள கணிசமான வேறுபாடுகளை மறைக்கிறது: ஐரோப்பாவின் பெரும்பகுதி மக்கள்தொகைச் சரிவை எதிர்கொள்ளும் அதேவேளையில், மத்திய ஆசியாவில் வளர்ச்சி தொடரும். பெண்களின் கல்வி அடைவு மற்றும் கருத்தடை வசதிக்கான அணுகல் ஆகியவற்றில் தொடரும் போக்குகள் பிறப்பு விகிதச் சரிவைத் துரிதப்படுத்தி, மக்கள்தொகை வளர்ச்சியை மந்தமாக்கும்; இதனால் வெவ்வேறு பிராந்தியங்கள் வெவ்வேறு சவால்களை எதிர்கொள்ளும் என ஆய்வு குறிப்பிடுகிறது.
2050ஆம் ஆண்டுக்கான குழந்தைகள் குறித்த யுனிசெஃப் கணிப்புகளின்படி, துணை-சஹாரா ஆப்பிரிக்கா மற்றும் தெற்காசியாவில் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக இருக்கும். அதேவேளையில், ஐரோப்பா மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் குழந்தைகளின் பங்கு குறைந்து, முதியோர் மக்கள்தொகை அதிகரிக்கும். இந்த மக்கள்தொகை மாற்றங்கள் சவால்களை உருவாக்குகின்றன: சில நாடுகள் அதிக எண்ணிக்கையிலான குழந்தைகளுக்கான சேவைகளை விரிவுபடுத்த வேண்டிய அழுத்தத்தில் இருக்கும்; மற்றவை வளர்ந்து வரும் முதியோர் மக்கள்தொகையின் தேவைகளைச் சமநிலைப்படுத்தும். இன்று உலகத் தலைவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகள், அல்லது எடுக்கத் தவறும் முடிவுகள், 2050ஆம் ஆண்டிலும் அதற்குப் பின்னரும் குழந்தைகள் மரபுரிமையாகப் பெறும் உலகை வரையறுக்கும் என்று அறிக்கை வலியுறுத்துகிறது.
மத்திய ஆசியாவுக்கு வரும் தசாப்தங்கள் மிக முக்கியமான காலகட்டமாகும். மனித மூலதனம் மற்றும் தொழிலாளர் சந்தைகளில் தொடர்ச்சியான முதலீடு செய்யப்பட்டால், பல ஐரோப்பிய நாடுகள் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்ளும் நேரத்தில், வளர்ந்து வரும் இளைஞர் மக்கள்தொகையைத் தொழிலாளர் சந்தையில் இணைப்பதில் இப்பிராந்தியம் மேம்பட்ட நிலையில் இருக்கலாம். இது பிராந்திய ஒத்துழைப்பு மற்றும் பொருளாதாரக் கூட்டாண்மைக்கான புதிய வாய்ப்புகளை உருவாக்கி, இரு பிராந்தியங்களுக்கும் பயனளிக்கும் வகையில் மத்திய ஆசியாவுக்கும் ஐரோப்பாவுக்கும் இடையிலான உறவை மறுவடிவமைக்கக்கூடும். எனினும், இந்த ஆற்றலை நனவாக்கத் தொலைநோக்குப் பார்வை, மூலோபாய முதலீடு மற்றும் அனைத்து குடிமக்களின் நலனுக்கும் எதிர்கால வாய்ப்புகளுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கும் கொள்கைத் தேர்வுகள் தேவை.
முக்கிய அம்சங்கள்
- 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் மத்திய ஆசியாவின் மக்கள்தொகை 114 மில்லியனைத் தாண்டும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது; வேலை செய்யும் வயதினரின் எண்ணிக்கை 50 மில்லியனிலிருந்து 71 மில்லியனாக உயரும்
- மத்திய ஆசிய மக்கள்தொகையில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் 15 வயதுக்குக் குறைந்தவர்கள்; இதனால் கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்புச் சந்தைகள் மீது கணிசமான அழுத்தம் ஏற்படும்
- பிராந்தியத்தின் அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட நாடான உஸ்பெகிஸ்தானில் 37.4 மில்லியன் மக்கள் உள்ளனர்; ஆண்டுக்கு 2% வளர்ச்சியடையும் அந்நாட்டின் மக்கள்தொகையில் 60% பேர் 30 வயதுக்குக் குறைந்தவர்கள்
- கஜகஸ்தானில் மக்கள்தொகை மாற்றம் மேம்பட்ட கட்டத்தில் உள்ளது; 65 வயது மற்றும் அதற்கு மேற்பட்டோரின் விகிதம் 2050ஆம் ஆண்டுக்குள் கிட்டத்தட்ட இருமடங்காகி 15% ஆகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது
- ஐரோப்பாவின் பிறப்பு விகிதம் ஒரு பெண்ணுக்கு 1.38 குழந்தைகள் என்ற அளவில் உள்ளது; இது மாற்றீட்டு அளவான 2.1-ஐவிடக் கணிசமாகக் குறைவு
- ஐரோப்பா மற்றும் மத்திய ஆசியாவில் பொருளாதார வளர்ச்சி 2024ஆம் ஆண்டின் 3.7%-லிருந்து 2025ஆம் ஆண்டில் 2.4% ஆகக் குறையும் என உலக வங்கி கணித்துள்ளது
- நீர்ப் பற்றாக்குறை மற்றும் நகர்ப்புற உள்கட்டமைப்புச் சவால்கள் உள்ளிட்ட சுற்றுச்சூழல் அழுத்தங்கள், மக்கள்தொகை வளர்ச்சியுடன் தீவிரமடையும்
- மக்கள்தொகை வளர்ச்சியைப் பொருளாதார ஆதாயங்களாக மாற்ற கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் கண்ணியமான வேலைவாய்ப்பில் முதலீடு செய்வது அவசியம்
