விசா காலாவதிக்குப் பிறகும் தங்குவோர் அதிகரிப்பு: தென் கொரியாவின் சர்வதேச மாணவர் கொள்கையில் நெருக்கடி

தென் கொரிய வகுப்பறைகளில் அதிகரிக்கும் பிளவு

தென்கொரியா, தனது பாப் கலாசாரத்தின் உலகளாவிய பிரபலத்தையும் விரிவடைந்துவரும் கல்வித் திட்டங்களையும் பயன்படுத்தி, சர்வதேசக் கல்விக்கான முதன்மைத் தலமாகத் தன்னைத் தீவிரமாக நிலைநிறுத்தியுள்ளது. ஆனால், இந்த வேகமான விரிவாக்கம் குறிப்பிடத்தக்க கொள்கைத் தோல்வியுடன் முரண்பட்டுள்ளது. அண்மைய ஆய்வின்படி, 2024ஆம் ஆண்டில் அந்நாட்டில் இருந்த சர்வதேச மாணவர்களில் 9 பேரில் ஒருவருக்கும் அதிகமானோர், விசா காலாவதியான பிறகும் தங்கியதன் மூலமாகவோ அனுமதிக்கப்பட்ட அளவை மீறி வேலை செய்ததன் மூலமாகவோ அனுமதியற்ற குடியிருப்பாளர்களாக மாறினர். வெளிநாட்டு மாணவர்களைச் சேர்ப்பதற்கான அரசின் இலக்குகளுக்கும், அவர்களை ஒருங்கிணைப்பதில் நிலவும் யதார்த்தத்துக்கும் இடையிலான விரிவடைந்துவரும் இடைவெளியை இந்தப் புள்ளிவிவரம் வெளிப்படுத்துகிறது.

அமெரிக்கா, ஐரோப்பாவுக்கு மாணவர்களை அனுப்பிய நாடு என்ற நிலையிலிருந்து, முக்கிய மாணவர் வரவேற்பு நாடாக தென்கொரியா வியத்தகு வகையில் மாறியுள்ளது. இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நாட்டின் மிகத் திறமையான பலர் வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றனர். இன்று, உலகெங்கிலும் இருந்து மாணவர்களை ஈர்க்கிறது; அவர்களின் எண்ணிக்கை 2004இல் 17,000 என்ற அளவிலிருந்து 2023இல் சுமார் 226,000 ஆக உயர்ந்துள்ளது. தென்கொரியாவின் மொத்த உயர்கல்வி மாணவர் எண்ணிக்கையில் இது 7.5 சதவீதமாகும். எனினும், இந்த எண்ணிக்கை அதிகரிக்கும்போது, மாணவர்களை நிர்வகித்து அவர்களைப் பணியாளர்களாக மாற்றுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட அமைப்புகள் ஈடுகொடுக்க முடியாமல் திணறுகின்றன.

காங்னுங்-வொன்ஜு தேசியப் பல்கலைக்கழக இணைப் பேராசிரியர் கிம் கியூ-சானின் அறிக்கையில் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன. தகவல் அறியும் உரிமைக் கோரிக்கையின் மூலம் நீதி அமைச்சகத்திடமிருந்து பெறப்பட்ட தரவுகளைப் பயன்படுத்திய இந்த ஆய்வு, நிலையான ஒருங்கிணைப்புக்கான திறனைவிட அளவுசார் வளர்ச்சி வேகமாக அதிகரித்துள்ள ஒரு அமைப்பைச் சித்தரிக்கிறது. கல்வி, வேலைவாய்ப்பு வாய்ப்புகள், நீண்டகாலக் குடியிருப்புக்கான வழிகள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே நிலவும் அமைப்புரீதியான தொடர்பின்மையே முக்கியப் பிரச்சினையாகும்.

தற்போதைய கட்டமைப்பு, சர்வதேச மாணவர்களை நீண்டகாலக் குடியிருப்பாளர்களாகக் கருதக்கூடியவர்களாகப் பார்க்காமல், தொழிலாளர் சந்தைக்கான தற்காலிக நிரப்பிகளாகவே கருதுகிறது எனப் பேராசிரியர் கிம் வாதிடுகிறார். படிப்பை முடித்த பிறகு நாட்டில் தங்குவதற்கான சட்டபூர்வ வாய்ப்புகள் குறைவாக இருப்பதை மாணவர்கள் உணரும்போது, இந்தப் பார்வை தவிர்க்க முடியாமல் ஆவணமற்ற குடியிருப்புச் சம்பவங்களை அதிகரிக்கிறது.

வெளிநாட்டு மாணவர்களின் மொத்த எண்ணிக்கை அதிகரித்திருந்தாலும், அவர்கள் தங்கியிருப்பதன் நிலைத்தன்மையும் சட்டபூர்வத் தன்மையும் குறைந்துள்ளன என்பதை இது காட்டுகிறது.

அதிகரிக்கும் எண்ணிக்கையும் விசா விதிமீறல்களும்

வெளிநாட்டு மாணவர்களிடையே அனுமதியற்ற குடியிருப்பு அபாயகரமான அளவை எட்டியுள்ளது. அறிக்கையின்படி, 2024ஆம் ஆண்டில் பல்கலைக்கழகங்கள் அல்லது மொழிப் பயிற்சி நிறுவனங்களில் படிப்பதற்காக முதலில் கொரியாவுக்கு வந்த 34,267 பேர், விசா காலாவதியான பிறகும் தங்கியிருந்தனர் அல்லது அனுமதியின்றி வேலை செய்தனர். 2014இல் பதிவான 6,782 சம்பவங்களைவிட இது ஐந்து மடங்குக்கும் அதிகம். இந்தப் பத்தாண்டில் சர்வதேச மாணவர்களின் மொத்த எண்ணிக்கை உயர்ந்திருந்தாலும், விசா விதிமீறல் விகிதமும் அதிகரித்துள்ளது. இது தங்கியிருப்பை நிர்வகிக்கும் தரம் மோசமடைந்துள்ளதைக் காட்டுகிறது.

அனுமதியின்றி தங்கியவர்களில் 9,580 பேர் பட்டப்படிப்புகளுக்கான D-2 மாணவர் விசாவையும், 24,687 பேர் மொழிப் பயிற்சிக்கான D-4 விசாவையும் முன்பு பெற்றிருந்ததாகத் தரவுகள் காட்டுகின்றன. விசா விதிகளை மீறிய வெளிநாட்டு மாணவர்களின் விகிதம் 2014இல் 7.8 சதவீதமாக இருந்தது; 2022இல் அதிகபட்சமாக 15.7 சதவீதத்தை எட்டியது. 2023, 2024ஆம் ஆண்டுகளில் அது சற்றுக் குறைந்து 11.6 சதவீதமானாலும், 2010களின் நடுப்பகுதியில் காணப்பட்ட அளவுகளைவிட இன்னும் அதிகமாகவே உள்ளது.

D-4 விசா வைத்திருப்போரிடையே விதிமீறல்கள் அதிகமாக இருப்பது குறிப்பாகக் கவலைக்குரியது. பட்டப்படிப்புக்கான கல்விக்கணக்கில் சேராத பாடநெறிகளுக்காக, பெரும்பாலும் கொரிய மொழிப் படிப்புகளுக்காக, இந்த மாணவர்கள் வருகிறார்கள். சர்வதேச மாணவர் சேர்க்கையில் இப்பாடநெறிகள் 33 சதவீதத்துடன் மிகப்பெரிய பங்கைக் கொண்டுள்ளன. பட்டப்படிப்புகளில் சேர்ந்தவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில், மொழிப் பயிற்சியாளர்கள் அறியாமலோ திட்டமிட்டோ சட்டவிரோதக் குடியேற்ற நிலைக்குச் செல்லும் அபாயம் அதிகம் உள்ளதாகத் தெரிகிறது. சேர்க்கை மற்றும் ஆதரவு தொடர்பான கட்டமைப்புப் பிரச்சினைகள் தீர்க்கப்படாவிட்டால், மொழிப் பயிற்சித் திட்டங்களின் விரைவான விரிவாக்கம் சிக்கல்களை மேலும் மோசமாக்கக்கூடும் என்ற கவலையை இந்தப் போக்கு எழுப்புகிறது.

வியட்நாமியர்களின் பெரும்பங்கு

அனுமதியற்ற குடியிருப்பு தொடர்பாகக் குறிப்பிடத்தக்க மக்கள் தொகைப் போக்கை இந்த ஆய்வு கண்டறிந்துள்ளது. நாட்டின்படி பார்த்தால், விசா காலாவதியான பிறகும் தங்கியவர்கள் அல்லது முறையான அனுமதியின்றி வேலை செய்தவர்களில் வியட்நாமிய மாணவர்களே பெரும்பான்மையாக இருந்தனர். கல்விக்கான D-2 விசா வைத்திருந்த விதிமீறலாளர்களில் 69.7 சதவீதம் பேர் வியட்நாமைச் சேர்ந்தவர்கள். அடுத்து உஸ்பெகிஸ்தான் 13 சதவீதம், மங்கோலியா 6.9 சதவீதம், சீனா 3.4 சதவீதம் என இருந்தன.

D-4 மொழிப் பயிற்சி விசா வைத்திருப்போரிடையே இந்தச் செறிவு இன்னும் அதிகம். அனுமதியின்றித் தங்கியவர்களில் 88.9 சதவீதம் பேர் வியட்நாமியர்கள். கடந்த பத்தாண்டில் இது வியத்தகு மாற்றமாகும். முன்பு D-2 விசா வைத்திருந்த அனுமதியற்ற வியட்நாமிய மாணவர்களின் பங்கு 2014இல் 1.51 சதவீதமாக இருந்தது; 2024இல் 69.7 சதவீதமாக உயர்ந்தது. அதேபோல், முன்பு D-4 விசா வைத்திருந்தவர்களிடையே இந்தப் பங்கு அதே காலகட்டத்தில் 13.4 சதவீதத்திலிருந்து 88.9 சதவீதமாக அதிகரித்தது.

வியட்நாமிய மாணவர்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்கள் குறிப்பிட்டவையாகவும் கடுமையானவையாகவும் இருப்பதை இந்தத் தரவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. மாணவர் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க தென்கொரியா வியட்நாமிலிருந்து தீவிரமாக மாணவர்களைச் சேர்த்துவரும் நிலையில், அவர்களுக்கான ஆதரவு அமைப்புகளும் சட்டபூர்வ வழிகளும் போதுமானதாக இல்லாமல் இருக்கலாம். பட்டப்படிப்பு மாணவர்களைவிடக் குறைவான மணிநேரமே வேலை செய்ய முடிவது, அல்லது உதவித்தொகை ஆதரவின்றி அதிகக் கல்விக் கட்டணத்தை எதிர்கொள்வது போன்ற மொழிப் பயிற்சியாளர்களின் நிதிச் சுமை, இந்த வேறுபாட்டுக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.

சட்டபூர்வக் குடியிருப்புக்கான அமைப்புரீதியான தடைகள்

இந்த நெருக்கடிக்கான முக்கியக் காரணங்களில் ஒன்று, மாணவரிலிருந்து பணியாளராக மாறுவதைக் கட்டுப்படுத்தும் நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத விசா அமைப்பாகும். வேலை தேடும் D-10 விசாவிலும், தொழில்முறைப் பணியாளர்களுக்கான E-7 விசாவிலும் உள்ள முரண்பாட்டை இந்த ஆய்வு எடுத்துக்காட்டுகிறது. வேலை தேடுவதற்காக D-10 விசா வைத்திருப்போர் தங்கும் காலத்தை நீட்டிக்க அரசு அனுமதிக்கிறது. ஆனால், அந்தக் காலத்தில் பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்கு விதிக்கப்படும் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள், பட்டம் பெற்றவர்களைப் பொருளாதார நெருக்கடியில் தள்ளுகின்றன. வேலை தேடும்போது தங்களை ஆதரித்துக்கொள்ள சட்டபூர்வமாகப் பணியாற்றும் வாய்ப்பின்றி, பலர் அனுமதியற்ற வேலையில் ஈடுபடுகின்றனர்.

மேலும், திறமையான வெளிநாட்டுப் பணியாளர்களுக்கான E-7 விசா நிபந்தனைகள் குறிப்பிடத்தக்க தடைகளை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்த விசாவுக்கான குறைந்தபட்ச ஊதிய வரம்புகள், சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்கள் வழங்கும் சராசரி ஊதியத்தைவிடப் பல நேரங்களில் அதிகமாக உள்ளன. விசா ஆதரவுக்காக அரசின் ஊதியத் தரநிலைகளைப் பூர்த்திசெய்ய முடியாத சிறிய நிறுவனங்களில் வேலை வாய்ப்புகளைப் பெறக்கூடிய கலை மற்றும் மனிதவியல் பட்டதாரிகளுக்கு, இந்த ஊதிய நிபந்தனைகள் பெரும் தடையாக உள்ளன.

குடியேறுவதற்கான முக்கிய நடைமுறையில் E-1 முதல் E-7 வரையிலான திறன்மிக்க பணியாளர் விசாவைப் பெற வேண்டியுள்ளது என கிம் கியூ-சான் விளக்கினார். மாணவர்கள் தங்கள் படிப்புத் துறையுடன் தொடர்புடைய வேலையைக் கண்டறிய வேண்டும், குறிப்பிட்ட ஊதியத்தைப் பெற வேண்டும், மேலும் அவர்களது பணியளிப்பவர்கள் குறிப்பிட்ட தகுதிகளைப் பெற்றிருப்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும்.

நடைமுறையில், மனிதவியல் அல்லது சமூக அறிவியல் மாணவர்கள் இந்த விசாவைப் பெறுவது கடினமாகிறது; சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களில் வேலை செய்ய விரும்புவோருக்கும் இது தடையாக அமைகிறது.

இந்தக் கட்டமைப்புத் தடைகள் மாணவர்களை அடிக்கடி மறைவுநிலைக்குத் தள்ளி, வாழ்க்கைச் செலவுகளைச் சமாளிப்பதற்காக முறையான விசா இல்லாமல் வேலை செய்ய வைக்கின்றன. தங்கி, பொருளாதாரத்துக்குப் பங்களிக்க வேண்டும் என்ற விருப்பம், தொழிலாளர் சந்தையின் யதார்த்தங்களைக் கணக்கில் கொள்ளாத ஒழுங்குமுறை கட்டமைப்புகளுடன் முரண்படுகிறது.

கல்வி நிறுவனங்களின் மீதான சுமை

இந்தச் சவால்களுக்கான அரசின் பதில், கல்வி நிறுவனங்களின் மீது தேவையற்ற சுமையைச் சுமத்தியுள்ளது. குடியேற்றக் கட்டுப்பாட்டுப் பொறுப்பை பல்கலைக்கழகங்களிடம் ஒப்படைப்பதாக சர்வதேசக் கல்வித் தர உறுதிப்பாட்டு அமைப்பு விமர்சனத்துக்குள்ளாகியுள்ளது. பல்கலைக்கழக அங்கீகாரத்துக்கான முக்கிய அளவுகோலாக, சட்டவிரோதமாகத் தங்குவோரின் விகிதத்தை இந்த அமைப்பு பயன்படுத்துகிறது.

விசா விதிமுறைகளுக்கு இணங்குவது தொடர்பான மாணவர்களின் நடத்தையைப் பல்கலைக்கழக அங்கீகாரத்துடன் இணைத்ததன் மூலம், அரசு கல்வியாளர்களைத் தடுப்புக் காவலர்களாக மாற்றியுள்ளது. தரமான கல்வி அல்லது வலுவான தொழில் ஆதரவை வழங்குவதற்குப் பதிலாக, மாணவர்கள் சட்டவிரோதமாக வேலை செய்வார்களா எனக் கண்காணிப்பதில் பல்கலைக்கழகங்கள் அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இந்த அணுகுமுறை கல்வி நிறுவனங்களின் முதன்மைப் பணியிலிருந்து கவனத்தைத் திசைதிருப்புவதுடன், கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் சர்வதேச மாணவர்களுக்கும் இடையே மோதல் நிறைந்த உறவையும் உருவாக்குகிறது.

சர்வதேச மாணவர்களை நிர்வாகச் சுமையாகவோ அல்லது பள்ளி வயதுக் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை குறைவதை ஈடுசெய்யும் தற்காலிக மாற்றாகவோ பார்க்கக் கூடாது என்று வாதிட்டு, பேராசிரியர் கிம் இந்த அணுகுமுறையை விமர்சித்தார். அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் எதிர்காலக் குடியிருப்பாளர்களாகவும் மதிப்புமிக்க மனித வளமாகவும் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்துகிறார். ஆனால், தற்போதைய தர உறுதிப்பாட்டு அமைப்பு, அதிக அபாயமுள்ளதாகக் கருதப்படும் மக்கள்தொகைப் பிரிவுகளிலிருந்து மாணவர் சேர்க்கையைக் கட்டுப்படுத்தவோ, மாணவர்களுக்குக் கல்வி அளிப்பதைவிட அவர்களைக் கண்காணிப்பதில் வளங்களைச் செலவிடவோ பல்கலைக்கழகங்களைத் தூண்டுகிறது.

கொள்கையை யதார்த்தத்துடன் இணைத்தல்

தென்கொரியக் கொள்கைக்கு முக்கியமான தருணத்தில் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் வெளியாகியுள்ளன. 2023இல் அறிவிக்கப்பட்ட கல்வி அமைச்சகத்தின் ‘ஸ்டடி கொரியா 300கே’ திட்டம், 2027ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் 300,000 சர்வதேச மாணவர்களை ஈர்க்க இலக்கு நிர்ணயித்துள்ளது. இதேவேளையில், நீதி அமைச்சகத்தின் குடியேற்றக் கொள்கைக்கான நான்காவது அடிப்படைத் திட்டம், சர்வதேச மாணவர்களைத் தொழிலாளர் சந்தையில் தக்கவைத்துக்கொள்ளக்கூடிய திறன்மிக்க பணியாளர்களாகக் குறிப்பிடுகிறது.

இந்த உயர்நிலை இலக்குகள் இருந்தபோதிலும், கொள்கை நோக்கங்களுக்கும் கள யதார்த்தத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளி இன்னும் பெரிதாகவே உள்ளது. ஒழுங்குமுறைத் தடைகள் அரசின் திறமையாளர்களைத் தக்கவைக்கும் உத்தியைக் குலைத்துவருகின்றன என ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் இல்லாமல், மாணவர் எண்ணிக்கையை மட்டும் விரிவுபடுத்துவது வெற்றிகரமான குடியேற்றத்துக்கோ திறமையாளர்களைத் தக்கவைப்பதற்கோ வழிவகுக்காது.

ஜெர்மனி, ஜப்பான் போன்ற நாடுகளின் முன்னுதாரணங்களைப் பின்பற்றுமாறு கிம் அரசை வலியுறுத்தினார். இரு நாடுகளும் சர்வதேச மாணவர் கொள்கையை விரிவான தேசியத் திறமையாளர் மற்றும் குடியேற்ற உத்திகளுடன் ஒருங்கிணைத்துள்ளன. இதேபோன்ற ஒருங்கிணைப்பை எட்ட, ஒருங்கிணைந்த மின்னணுத் தளத்தை உருவாக்க கிம் முன்மொழிந்தார். இந்தத் தளம் நீதி மற்றும் கல்வி அமைச்சகங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள் ஆகியவற்றின் தரவுகளை நிகழ்நேரத்தில் இணைக்கும். இத்தகைய அமைப்பின் மூலம் பட்டதாரிகளின் தொழில் பாதைகளைக் கண்காணிப்பது, உண்மையான முடிவுகளின் அடிப்படையில் விதிமுறைகளை மாற்றியமைக்கவும் கொள்கைச் செயல்திறனை மேம்படுத்தவும் கொள்கை வகுப்பாளர்களுக்கு உதவும்.

சர்வதேச மாணவர்களுக்கெனத் தனிப்பட்ட தொழில் ஆதரவு மையங்களை உருவாக்குவதும், பட்டதாரிகளைப் பணியமர்த்துவதற்காக உள்ளூர் நிறுவனங்களுடன் வெற்றிகரமாகக் கூட்டுசேரும் பல்கலைக்கழகங்களுக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்குவதும் கூடுதல் பரிந்துரைகளில் அடங்கும். இந்த நடவடிக்கைகள் வேலைவாய்ப்பு வாய்ப்புகளை மேம்படுத்தி, படிப்பு முடித்த பிறகான குடியேற்றத்தை நிலைப்படுத்த உதவும். மாணவர்களைத் தற்காலிக இடைக்கால ஏற்பாடாக அல்லாமல் நீண்டகால மனித மூலதனமாகக் கருதுவதன் மூலம், மாணவர் சேர்க்கை இலக்குகளுக்கும் அவர்களை ஒருங்கிணைக்கும் திறனுக்கும் இடையிலான இடைவெளியை தென்கொரியா குறைக்கத் தொடங்கலாம்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2024ஆம் ஆண்டில் தென்கொரியாவில் 34,267 சர்வதேச மாணவர்கள் அனுமதியற்ற குடியிருப்பாளர்களாக மாறியதாக அண்மைய ஆய்வு கண்டறிந்தது.
• இந்த எண்ணிக்கை 2014ஆம் ஆண்டைவிட ஐந்து மடங்கு அதிகம்; இது சர்வதேச மாணவர்களில் 9 பேரில் ஒருவருக்கும் அதிகமானவர்களைக் குறிக்கிறது.
• அனுமதியின்றித் தங்கிய D-2 விசா வைத்திருப்போரில் 69.7 சதவீதமும், D-4 விசா வைத்திருப்போரில் 88.9 சதவீதமும் வியட்நாமியர்கள்.
• வேலை தேடுவோருக்கான (D-10), திறன்மிக்க பணியாளர்களுக்கான (E-7) கட்டுப்பாடுகள் நிறைந்த விசா விதிகள், பொருளாதார ரீதியாகப் பிழைத்திருக்க மாணவர்களைச் சட்டவிரோத வேலையில் ஈடுபடத் தள்ளுகின்றன.
• அரசின் சர்வதேசக் கல்வித் தர உறுதிப்பாட்டு அமைப்பு, கல்வியாளர்களாகச் செயல்படுவதற்குப் பதிலாக குடியேற்றக் காவலர்களாகச் செயல்படப் பல்கலைக்கழகங்களை நிர்ப்பந்திக்கிறது.
• ஜெர்மனி, ஜப்பான் ஆகிய நாடுகளின் மாதிரிகளைப் போன்று, மாணவர் கொள்கையை தேசியத் திறமையாளர் உத்திகளுடன் இணைக்க நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர்.