தென் கொரியாவின் பல்கலைக்கழக நெருக்கடி: பிறப்பு விகிதச் சரிவால் உயர்கல்வி உருமாறும் நிலையில், டஜன் கணக்கான கல்வி நிறுவனங்கள் மூடப்படும் அபாயம்

முக்கியத் திருப்புமுனை: தொடக்கப்பள்ளி மாணவர் சேர்க்கை 3 லட்சத்திற்குக் கீழ்

தென் கொரியாவின் உயர்கல்வி அமைப்பில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய மக்கள்தொகை வரம்பை அந்த நாடு கடந்துள்ளது. பதிவுகள் தொடங்கிய காலத்திலேயே முதல்முறையாக, இந்த மார்ச் மாதம் தொடக்கப்பள்ளியில் சேரவுள்ள குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை 3 லட்சத்திற்குக் கீழ் குறையும். நாடு முழுவதும் 2,98,178 குழந்தைகள் முதலாமாண்டு மாணவர்களாகச் சேர்வார்கள் எனக் கல்வி அமைச்சகம் கணித்துள்ளது. இது புள்ளிவிவரத்தில் ஒரு மைல்கல்லைத் தாண்டிய நிகழ்வு மட்டுமல்ல. மிகவும் குறைந்த பிறப்பு விகிதம், மிகப் பெரிய மக்கள்தொகைக்காகக் கட்டமைக்கப்பட்ட கல்வி உள்கட்டமைப்பை மிஞ்சத் தொடங்கும் தருணத்தையும் இது குறிக்கிறது.

கிடைக்கும் இடங்களுக்கும் உண்மையான தேவைக்கும் இடையிலான வேறுபாடு மிகத் தெளிவாக உள்ளது. தென் கொரியப் பல்கலைக்கழகங்களும் இரண்டாண்டுக் கல்லூரிகளும் ஆண்டுதோறும் மொத்தம் 4,50,000 முதல் 5,00,000 மாணவர்களுக்கான சேர்க்கை இடங்களைப் பராமரிக்கின்றன. ஆனால், வருங்கால மாணவர்களின் எண்ணிக்கை வேகமாகக் குறைந்து வருகிறது. ஆண்டுக்கு சுமார் 2,50,000 குழந்தைகளே பிறக்கும் நிலையில், ஒரு பெண்ணுக்கு 0.7 குழந்தைகள் என்ற அளவுக்குக் கருவுறுதல் விகிதம் சரிந்துள்ள இந்த நாட்டில், டஜன் கணக்கான கல்வி நிறுவனங்களுக்குத் தொடர்ந்து செயல்படுவதற்கான கணக்குகள் இனி பொருந்தவில்லை.

கொரியத் தீபகற்ப மக்கள்தொகை எதிர்கால ஆய்வு நிறுவனத்தின் தலைவர் யி இன்-சில், தற்போதைய நிலை இன்னும் ஆழமான சுருக்கத்தின் தொடக்கக் கட்டம் மட்டுமே என எச்சரிக்கிறார். "இப்போது நாம் காண்பது தொடக்கம் மட்டுமே," என்று அவர் கூறினார். சரிவு நிலைபெறுவதற்குப் பதிலாக வேகமெடுத்து வருகிறது. அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் ஏற்பட்டதைவிட, இப்போது தொடங்கி 2030 வரை தொடக்கப்பள்ளியில் சேரும் குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை இன்னும் வேகமாகக் குறையும் என கணிப்புகள் காட்டுகின்றன.

வேறொரு காலத்துக்காகக் கட்டமைக்கப்பட்ட அமைப்பு

தென் கொரியாவில் தற்போது 331 பல்கலைக்கழகங்களும் கல்லூரிகளும் செயல்படுகின்றன. பல தசாப்தங்களாகக் கல்வி வேகமாக விரிவடைந்த காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட வலையமைப்பு இது. 2000ஆம் ஆண்டிலிருந்து 22 கல்வி நிறுவனங்கள் ஏற்கெனவே நிரந்தரமாக மூடப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், அடுத்த பத்தாண்டுகளில் இந்த எண்ணிக்கை கணிசமாக அதிகரிக்கும் என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். கொரியப் பல்கலைக்கழகக் கல்விக் குழுவின் பொதுக்கூட்டத்தில் நடத்தப்பட்ட அண்மைய கருத்துக் கணிப்பில், 60 சதவீதத்துக்கும் அதிகமான பல்கலைக்கழகத் தலைவர்கள் அடுத்த 10 ஆண்டுகளில் நான்காண்டுப் படிப்புகளை வழங்கும் 30க்கும் மேற்பட்ட கல்வி நிறுவனங்கள் மூடப்படும் என எதிர்பார்ப்பதாகத் தெரிவித்தனர்.

தற்போதைய பாதிப்புக்கான காரணத்தைப் புரிந்துகொள்ள வரலாற்றுப் பின்னணி உதவுகிறது. 1980கள் மற்றும் 1990களில், கல்விச் சான்றிதழ்கள் மீதான சமூகத்தின் தீவிர மோகம் காரணமாக, தென் கொரியாவில் உயர்கல்வி பெருமளவில் விரிவடைந்தது. பொதுக் கல்வி நிறுவனங்கள் வழியாகப் பெருகிவந்த தேவையை நிறைவேற்றுவதற்கான வளங்கள் அரசிடம் இல்லாததால், தனியார் துறை வளர்ச்சியை அரசு ஊக்குவித்தது. இன்று, OECD நாடுகளில் உயர்கல்வியில் சேரும் விகிதம் அதிகமுள்ள நாடுகளில் தென் கொரியாவும் ஒன்றாக உள்ளது. ஆனால், மாணவர் மக்கள்தொகை சுருங்கிவரும் நிலையில் இந்த மிகுதியே இப்போது பாதகமாக மாறும் அபாயம் உள்ளது.

கொரியப் பல்கலைக்கழகக் கல்விக் குழுவின் உயர்கல்வி ஆராய்ச்சி நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ள கணிப்பின்படி, 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் பல்கலைக்கழகங்களில் சேரும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை 39.1 சதவீதம் குறையும். 2020ஆம் ஆண்டில் 4,60,000 ஆக இருந்த எண்ணிக்கை, சுமார் 2,80,000 ஆகச் சரியும். சேர்க்கை இடங்களின் எண்ணிக்கையில் மாற்றம் செய்யப்படாவிட்டால், நாடு முழுவதும் பல்கலைக்கழகங்களில் 2,00,000 இடங்கள் நிரப்பப்படாமல் இருக்கும். கல்வித் துணை அமைச்சர் ஜாங் சாங்-யூன் கடந்த நவம்பரில் இன்னும் குறைவான எண்ணிக்கையை முன்வைத்தார். வருங்கால மாணவர்களின் எண்ணிக்கை சுமார் 1,70,000 ஆகக் குறையலாம் என்றும், சர்வதேச மாணவர்களையும் வயது வந்தோருக்கான கல்வி பயில்பவர்களையும் சேர்த்தால் அது சுமார் 3,20,000 ஆக இருக்கலாம் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

சரிவின் புவியியல்: சியோலும் பிராந்தியங்களும்

மக்கள்தொகைச் சரிவின் தாக்கம் தென் கொரியாவின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் ஒரேபோல இருக்காது. தலைநகர் பகுதியில் உள்ள கல்வி நிறுவனங்கள் ஒப்பீட்டளவில் நிலையான நிலையில் இருக்கும் நிலையில், பிராந்தியப் பல்கலைக்கழகங்கள் இருப்புக்கே அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்கின்றன. சியோலைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் உள்ள பல்கலைக்கழகங்கள் ஆண்டுதோறும் சுமார் 1,80,000 மாணவர்களைச் சேர்க்க முடியும். நாடு முழுவதும் ஆண்டுக்கு 2,50,000 குழந்தைகளே பிறக்கும் நிலையில், கல்லூரிக்குச் செல்லும் மாணவர்களில் 70 சதவீதம் சியோல் பகுதியிலுள்ள கல்வி நிறுவனங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தால், பிராந்திய வளாகங்களில் மாணவர் சேர்க்கை பேரளவில் குறையும் என்பது எளிய கணக்கு.

சியோல் தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தின் மக்கள்தொகைக் கொள்கை ஆய்வு மையத்தைச் சேர்ந்த மக்கள்தொகை ஆய்வாளர் லீ சாங்-லிம், மாகாணக் கல்வியில் பேரழிவுத் தாக்கங்கள் ஏற்படும் எனக் கணிக்கிறார். "மாணவர்களில் 70 சதவீதம் கல்லூரிக்குச் சென்று, அவர்கள் அனைவரும் தலைநகர் பகுதிக்கே சென்றுவிட்டால், அவ்வளவுதான்," என்று அவர் விளக்கினார். "பிராந்தியப் பல்கலைக்கழகங்கள் காணாமல் போய்விடும்." சில மாகாணங்களில் மூன்று முதல் ஐந்து பல்கலைக்கழகங்கள் மட்டுமே மிஞ்சக்கூடும் என அவர் கணிக்கிறார். இது ஏற்கெனவே உள்ள பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகளை மேலும் ஆழமாக்கி, தலைநகருக்கு வெளியே மக்கள்தொகை குறைவதைத் துரிதப்படுத்தும்.

கல்வி அமைச்சகத்தின் தரவுகள் இந்தப் பிராந்திய வேறுபாட்டை உறுதிப்படுத்துகின்றன. சியோலில் எந்தப் பள்ளியும் மூடப்படும் நிலையை எதிர்கொள்ளாத நிலையில், கிராமப்புறங்களே இந்தச் சுருக்கத்தின் பெரும் சுமையைத் தாங்குகின்றன. 2025ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 17 நகரங்கள் மற்றும் மாகாணங்களில் 49 பள்ளிகள் மூடப்படவுள்ளன. அவற்றில் 88 சதவீதம் கிராமப்புறங்களில் உள்ளன. 16 பள்ளிகள் மூடப்படவுள்ள வட ஜியோல்லா மாகாணம் முதலிடத்தில் உள்ளது; அடுத்து 15 பள்ளிகளுடன் தென் ஜியோல்லா மாகாணம் உள்ளது. தொடக்கப்பள்ளி நிலையில் நிலைமை குறிப்பாகக் கவலைக்கிடமாக உள்ளது. மார்ச் மாதத்தில் முதலாமாண்டு மாணவர்கள் யாரும் சேராத 42 பள்ளிகள் வட கியோங்சாங் மாகாணத்திலும், அத்தகைய 32 பள்ளிகள் தென் ஜியோல்லா மாகாணத்திலும் உள்ளன.

செயலிழந்தும் மூடப்படாத பல்கலைக்கழகங்களும் சட்டத் தடைகளும்

மாணவர் சேர்க்கை குறையும்போது, பல கல்வி நிறுவனங்கள் இடைநிறுத்தப்பட்ட நிலையை எட்டியுள்ளன. நிதி நெருக்கடியில் இருந்தாலும், அரசின் மானியங்களால் அவை தொடர்ந்து இயங்குகின்றன. உண்மையில் நிலைத்திருக்கக்கூடிய வாய்ப்பில்லாமல், பொது நிதி உதவியால் மட்டுமே செயல்படும் இவற்றை நிபுணர்கள் "செயலிழந்த பல்கலைக்கழகங்கள்" எனக் குறிப்பிடுகின்றனர். அண்மைய தரவுகளின்படி, 84 பல்கலைக்கழகங்கள் தற்போது இந்த வகைக்குள் வருகின்றன. போதுமான மாணவர்களைச் சேர்க்க முடியாதபோதும், சட்ட மற்றும் நிதித் தடைகளால் அவற்றை மூட முடியவில்லை.

தென் கொரிய உயர்கல்வித் துறையில் பெரும்பான்மையாக உள்ள தனியார் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு இந்த அமைப்பைச் சீரமைப்பதற்கான தடைகள் குறிப்பாகக் கடுமையாக உள்ளன. நிறுவனர்களின் நிதி முறைகேடுகளைத் தடுக்கப் பல தசாப்தங்களுக்கு முன் இயற்றப்பட்ட தனியார் பள்ளிகள் சட்டம், கல்வி நிறுவனங்கள் கடுமையான நிதி நெருக்கடியை எதிர்கொள்ளும்போதும், தாமாகவே மூடுவதைத் தடுக்கிறது. தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் மூடப்படும்போது, நிலம், கட்டடங்கள் உள்ளிட்ட அவற்றின் சொத்துகள் அரசிடம் ஒப்படைக்கப்படுகின்றன. இதனால், மூடுவதற்கான நடைமுறைகளைத் தொடங்க அறக்கட்டளைகள் தயங்குகின்றன.

தற்போதைய சட்டத்தின்படி, பல்கலைக்கழக அறக்கட்டளைகளின் சொத்துகள் [மூடப்படும்போது] அரசிடம் ஒப்படைக்கப்படுகின்றன.

சட்டக் கட்டமைப்பே சீர்திருத்தத்துக்கான முக்கியத் தடையாக இருப்பதாக ஹ்யுப்சங் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் கிம் சங்-கி கூறுகிறார். பல்கலைக்கழகங்கள் மாணவர்களைச் சேர்க்க முடியாததற்குக் காரணமான வெளிப்புற மக்கள்தொகை மாற்றங்களை இந்த ஏற்பாடு கணக்கில் கொள்ளவில்லை என கொரிய தனியார் பள்ளி அறக்கட்டளைகள் சங்கத்தின் பொதுச் செயலாளர் சோய் கியூ-போங் வாதிடுகிறார். "பல்கலைக்கழகங்களால் மாணவர்களைச் சேர்க்க முடியாததற்குக் காரணம் மக்கள்தொகைச் சரிவுதான்; அது பல்கலைக்கழகங்களின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள காரணம் அல்ல," என்று அவர் கூறினார்.

மறுசீரமைப்பு முயற்சிகள் பல்வேறு தரப்பினரின் கடும் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கின்றன. மாணவர் சேர்க்கை இடங்களைக் குறைப்பதும் வளாகங்களை இணைப்பதும் வேலைவாய்ப்புகளை நேரடியாகப் பாதிப்பதால், ஆசிரியர்களும் ஊழியர்களும் அவற்றை எதிர்க்கின்றனர். சுருங்கிவரும் கல்வி நிறுவனத்தில் படிப்பது தங்களது பட்டத்தின் மதிப்பைக் குறைத்து, எதிர்கால வேலைவாய்ப்புகளை மட்டுப்படுத்தும் என மாணவர்கள் கவலைப்படுகின்றனர். இந்தக் கவலைகள் அரசியல் அழுத்தத்தை உருவாக்குவதால், அரசு தீர்மானமான நடவடிக்கை எடுப்பது கடினமாகிறது.

தோல்வியடைந்த தீர்வுகளும் தற்காலிக நடவடிக்கைகளும்

மக்கள்தொகை யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ளும் நிலையில், பல்கலைக்கழகங்களும் கொள்கை வகுப்பாளர்களும் பல்வேறு வழிகளில் தப்பிப்பிழைக்க முயன்றுள்ளனர்; அவற்றுக்குக் கலவையான முடிவுகள் கிடைத்துள்ளன. சர்ச்சைக்குரிய அணுகுமுறைகளில் முக்கியமானது, சர்வதேச மாணவர்களைத் தீவிரமாகச் சேர்ப்பதாகும். கொரியப் பண்பாட்டுக்கு உலகளவில் உள்ள வரவேற்பும் அரசின் "உலகளாவிய-உள்ளூர் பல்கலைக்கழகம்" முன்முயற்சியும் இதற்கு உந்துதலாக உள்ளன. இதனால் வெளிநாட்டு மாணவர் சேர்க்கை கணிசமாக அதிகரித்துள்ளது. வலுவான கல்வி நிறுவனங்களுக்கு இந்தப் போக்கு உண்மையான வாய்ப்பு என யி இன்-சில் கருதுகிறார். ஆனால், பலவீனமான கல்வி நிறுவனங்கள் மூடப்பட அனுமதிக்க வேண்டும் என்றும், எல்லாப் பல்கலைக்கழகங்களும் ஒரே மாதிரியான தப்பிப்பிழைக்கும் வழிகளைப் பின்பற்றுமாறு கட்டாயப்படுத்தக் கூடாது என்றும் அவர் எச்சரிக்கிறார்.

ஆனால், இந்த அணுகுமுறை நீடிக்குமா என மற்றவர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். சர்வதேச மாணவர் சேர்க்கை, அடிப்படைப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு காண்பதற்குப் பதிலாக அவற்றை ஒத்திவைக்கும் தற்காலிக நடவடிக்கை என லீ சாங்-லிம் கூறுகிறார். இந்த உத்தியில் கூடுதல் அபாயங்களும் உள்ளன. கோவிட்-19 பெருந்தொற்றின்போது எல்லைகள் மூடப்பட்டதால், வெளிநாட்டு மாணவர்களைச் சார்ந்த பல்கலைக்கழகங்களின் பாதிப்பு வெளிப்பட்டது. மேலும், போதுமான கொரிய அல்லது ஆங்கில மொழித் திறன் இல்லாத சர்வதேச மாணவர்களைச் சில கல்வி நிறுவனங்கள் சேர்த்துள்ளன. இதனால் கல்விசார் சவால்கள் உருவாகியுள்ளதுடன், கல்வித் தரத்தையும் பராமரிக்க முடியவில்லை.

நிதி நெருக்கடிகள் இந்தப் பிரச்சினைகளை மேலும் தீவிரப்படுத்துகின்றன. 2012ஆம் ஆண்டில் மாணவர்கள் நடத்திய பெரிய அளவிலான போராட்டங்களைத் தொடர்ந்து, தென் கொரியா கல்விக் கட்டணத்தை முடக்கி வைத்தது. இந்தக் கொள்கை ஒரு தசாப்தத்துக்கும் மேலாகப் பெரும்பாலும் நடைமுறையில் உள்ளது. கட்டுப்படியாகும் கல்வி குறித்த கவலைகளுக்கு இந்தக் கொள்கை தீர்வளித்தாலும், குறிப்பாக மாணவர் சேர்க்கை குறையும் தனியார் பல்கலைக்கழகங்களின் நிதி நிலையை இது பாதித்துள்ளது. அனைத்து நிறுவனங்களிலும் கட்டணத்தைப் பொதுவாகக் கட்டுப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, தேவையான கட்டண மாற்றங்களை அனுமதிக்க விதிகளைத் தளர்த்த வேண்டும் என்றும், அதனுடன் குறைந்த வருமானம் கொண்ட மாணவர்களுக்கான கல்வி உதவித்தொகைகளை விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்றும் யி வாதிடுகிறார்.

சில பல்கலைக்கழகங்கள் துறைகளை மறுசீரமைத்து, மனிதநேயப் பாடங்கள் மற்றும் மொழித் துறைகளை மூடிவிட்டு செயற்கை நுண்ணறிவு, தொழிற்பயிற்சிப் படிப்புகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க முயன்றுள்ளன. மற்றவை மாணவர்களைக் கவர்வதற்காகத் தொழில் துறை ஒத்துழைப்புத் திட்டங்களையும் பயிற்சி வாய்ப்புகளையும் உருவாக்கியுள்ளன. ஆனால், தொலைதூரப் பகுதிகளில் காலியாகக் கிடக்கும் வளாகங்களைக் கொண்ட கல்வி நிறுவனங்கள் எதிர்கொள்ளும் அடிப்படை மக்கள்தொகைக் கணக்கை இந்த மாற்றங்களால் ஈடுகட்ட முடியாது.

மனித மற்றும் பொருளாதாரச் செலவுகள்

கல்வி நிறுவனங்களின் நிதிநிலையைத் தாண்டி, உயர்கல்வித் துறையின் சுருக்கம் குறிப்பிடத்தக்க சமூகப் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும் அபாயம் உள்ளது. பல்கலைக்கழகங்கள் மூடப்படும்போது மாணவர்களின் எதிர்காலம் நிச்சயமற்றதாகிறது. சேர்ந்துள்ள மாணவர்களை வேறு பிராந்தியக் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு மாற்றும் அரசின் திட்டங்கள் சீரான மாற்றத்துக்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதில்லை. இடம்பெயர்வதற்குப் பதிலாகவோ புதிய கல்விச் சூழலுக்கு ஏற்ப மாறுவதற்குப் பதிலாகவோ பல மாணவர்கள் படிப்பை இடைநிறுத்தக்கூடும்.

பல்கலைக்கழகச் சூழல் முழுவதும் வேலைவாய்ப்புப் பாதிப்புகள் பரவுகின்றன. வளாகங்கள் மூடப்படும்போது ஆசிரியர்கள், நிர்வாக ஊழியர்கள், சேவைப் பணியாளர்கள் வேலை இழக்கும் அபாயம் உள்ளது. பல்கலைக்கழகங்கள் முக்கிய வேலைவாய்ப்பு வழங்குநர்களாக உள்ள சிறிய நகரங்களில், அவை மூடப்படுவது உள்ளூர் பொருளாதாரத்தைப் பெரிதும் பாதிக்கும். ஹாங்காங் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் ஜிசுன் ஜங் குறிப்பிடுவதாவது, சிறிய பல்கலைக்கழக நகரங்களில் மாணவர்கள் இல்லாமல் போகும்போது, பொருளாதாரப் பாதிப்பு வளாக எல்லைகளைத் தாண்டியும் உணரப்படும்.

மூடப்பட்ட கல்வி நிறுவனங்களின் கட்டடங்கள் மற்றும் சொத்துகள் கூடுதல் சவால்களை உருவாக்குகின்றன. தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் மூடப்படும்போது, மாணவர் விடுதிகள், வகுப்பறைகள், ஆராய்ச்சி வசதிகள் உள்ளிட்ட அவற்றின் பெருமளவிலான சொத்துகள் பெரும்பாலும் பயன்பாடின்றிக் கிடக்கின்றன. 1980ஆம் ஆண்டிலிருந்து மூடப்பட்ட 4,008 தொடக்க, நடுநிலை மற்றும் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் 376 இன்னும் பயன்பாட்டில் இல்லை; அவற்றில் 266 பள்ளிகள் ஒரு தசாப்தத்துக்கும் மேலாகக் கைவிடப்பட்டுள்ளன. இந்தச் சொத்துகளை வேறு பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரத் தெளிவான கொள்கைகள் இல்லாததால், சமூகங்கள் பாழடைந்த இடங்களையும் பொது வளங்களின் வீணாக்கத்தையும் எதிர்கொள்கின்றன.

கல்வி வாய்ப்புகள் சியோலில் குவிவதால் பிராந்திய ஏற்றத்தாழ்வுகள் மேலும் மோசமாகும் அபாயம் உள்ளது. லீயின் கணிப்புகள் சரியானால், மாகாணங்களில் ஒரு சில பல்கலைக்கழகங்கள் மட்டுமே மிஞ்சும். இதனால் கிராமப்புற இளைஞர்கள் தலைநகருக்குக் குடிபெயர்வதற்கான அழுத்தம் அதிகரிக்கும். ஏற்கெனவே முதியோர் எண்ணிக்கை உயர்வு, பொருளாதாரத் தேக்கம் ஆகியவற்றால் திணறும் பெருநகரம் அல்லாத பகுதிகள் மேலும் வலுவிழக்கும்.

ஒரு முன்மாதிரியைத் தேடி: ஜப்பானிடமிருந்து பாடங்கள்

இதேபோன்ற மக்கள்தொகைப் போக்குகளை எதிர்கொண்டுள்ள ஜப்பான், மறுசீரமைப்புக்கான கட்டமைப்புகளை உருவாக்கியுள்ளது. தென் கொரிய நிபுணர்கள் அவற்றைச் சாத்தியமான முன்மாதிரிகளாக அதிகளவில் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஜப்பானின் "2040ஐ நோக்கிய உயர்கல்விக்கான பெருந்திட்டம்", நிலைத்திருக்க முடியாத பல்கலைக்கழகங்களை மூடுவதற்கான தெளிவான நடைமுறைகளை வகுத்துள்ளது. அவற்றில் சுமார் மூன்றாண்டு மறுசீரமைப்புக் காலமும், புத்துயிர் பெறுவது சாத்தியமில்லை எனத் தெரிந்தால் கட்டாயமாக மூடுவதும் அடங்கும்.

இரு நாடுகளும் ஒரே மாதிரியான மக்கள்தொகைச் சவால்களை எதிர்கொள்வதால், ஜப்பானின் அணுகுமுறை கொரியாவுக்குப் பொருத்தமானது என இஞ்சா பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் கிம் ஜங்-ஹோ கூறுகிறார். நெருக்கடியில் உள்ள அனைத்துப் பல்கலைக்கழகங்களையும் ஒரே மாதிரியாக நடத்துவதற்குப் பதிலாக, மாறிய சூழலுக்கு ஏற்ப தங்களைத் தகவமைத்துக்கொள்ளும் முயற்சிகளின் அடிப்படையில் வெவ்வேறு ஆதரவு வழங்குவது ஜப்பானின் உத்தியில் அடங்கும். நிறுவனங்கள் மாற்றங்களுக்கு எவ்வாறு பதிலளிக்கின்றன என்பதைப் பொறுத்து சீரான கொள்கையும் படிப்படியான உதவியும் தேவை எனத் தேசியச் சட்டமன்ற ஆய்வு சேவையின் ஆய்வாளர் லீ டெர்க்-நான் வலியுறுத்துகிறார்.

சில நிபுணர்கள் இன்னும் தீவிரமான நடவடிக்கைகளை முன்வைக்கின்றனர். தாமாக முன்வந்து கல்வி நிறுவனங்களை மூடும் பல்கலைக்கழக அறக்கட்டளைகளுக்கு நேரடி நிதியுதவி வழங்க வேண்டும் என புசான் கத்தோலிக்கப் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஷின் சங்-வூக் பரிந்துரைக்கிறார். தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் மூடப்படுவதைத் தடுத்து வரும் சொத்து இழப்பு குறித்த கவலைகளுக்கு இந்த அணுகுமுறை தீர்வளிக்கும். புதிய வணிகப் பயன்பாடுகளுக்காகப் பல்கலைக்கழக வசதிகளை விற்ற அல்லது வேறு பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டுவந்த ஐரோப்பா, அமெரிக்காவின் உதாரணங்களை மற்றவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஆனால், இத்தகைய மாற்றங்களை அனுமதிக்க தென் கொரியாவின் சட்டக் கட்டமைப்பில் திருத்தம் தேவைப்படும்.

நிலைத்திருக்கக்கூடிய கல்வி நிறுவனங்களையும் முடியாதவற்றையும் தீவிரமாகப் பிரித்துச் செயல்பட வேண்டும் என இஞ்சா பல்கலைக்கழகத்தின் உதவிப் பேராசிரியர் நாம் டூ-வூ வலியுறுத்துகிறார். "மிதமான மறுசீரமைப்பு நடவடிக்கைகளுக்குப் பதிலாக, வளரக்கூடிய பல்கலைக்கழகங்களையும் மூடப்பட வேண்டியவற்றையும் பிரிக்கும் வலுவான மறுசீரமைப்புத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்த வேண்டும்," என்று அவர் கூறினார். தோல்வியடைந்து வரும் வளாகங்களுக்குக் குறைந்த நிதியைப் பரவலாகப் பகிர்வதற்குப் பதிலாக, வலுவான கல்வி நிறுவனங்களுக்கு வளங்களை ஒருமுகப்படுத்தி, மற்றவற்றை ஒழுங்கான முறையில் மூட இந்த அணுகுமுறை உதவும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தென் கொரியாவில் இந்த மார்ச் மாதம் முதல்முறையாக தொடக்கப்பள்ளி மாணவர் சேர்க்கை 3 லட்சத்திற்குக் கீழ் குறையும்; நாடு முழுவதும் 2,98,178 முதலாமாண்டு மாணவர்கள் சேர்வார்கள் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
• பல்கலைக்கழகங்களில் ஆண்டுக்கு 4,50,000 முதல் 5,00,000 மாணவர்களுக்கான இடங்கள் உள்ளன. ஆனால், உலகிலேயே மிகக் குறைந்த கருவுறுதல் விகிதமான ஒரு பெண்ணுக்கு 0.7 குழந்தைகள் என்ற அளவைக் கொண்ட இந்த நாட்டில் ஆண்டுக்கு 2,50,000 குழந்தைகளே பிறக்கின்றன.
• அடுத்த பத்தாண்டுகளில் நான்காண்டுப் படிப்புகளை வழங்கும் 30க்கும் மேற்பட்ட கல்வி நிறுவனங்கள் மூடப்படும் எனப் பல்கலைக்கழகத் தலைவர்களில் 60 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர் எதிர்பார்க்கின்றனர்.
• பிராந்தியப் பல்கலைக்கழகங்கள் மிகப் பெரிய அபாயத்தை எதிர்கொள்கின்றன. மாணவர்கள் சியோல் பகுதியில் குவிவதால், சில மாகாணங்களில் மூன்று முதல் ஐந்து கல்வி நிறுவனங்கள் மட்டுமே மிஞ்சும் என நிபுணர்கள் கணிக்கின்றனர்.
• தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் தாமாகவே மூடிக்கொள்வதைச் சட்டத் தடைகள் தடுக்கின்றன. தற்போதைய சட்டத்தின்படி, மூடப்பட்டவுடன் அனைத்துச் சொத்துகளும் அரசிடம் ஒப்படைக்கப்படுவதால், பொது நிதியுதவியால் இயங்கும் "செயலிழந்த பல்கலைக்கழகங்கள்" உருவாகியுள்ளன.
• 1980ஆம் ஆண்டிலிருந்து 4,000க்கும் மேற்பட்ட தொடக்க, நடுநிலை, உயர்நிலைப் பள்ளிகள் மூடப்பட்டுள்ளன. 2025ஆம் ஆண்டில் மேலும் 49 பள்ளிகள் மூடப்படவுள்ளன; அவற்றில் பெரும்பாலானவை கிராமப்புறங்களில் உள்ளன.
• சர்வதேச மாணவர்களைச் சேர்ப்பது தற்காலிக நிவாரணத்தை அளித்தாலும், உயர்கல்வித் துறை எதிர்கொள்ளும் அடிப்படை மக்கள்தொகைச் சவால்களுக்குத் தீர்வாகாது.