அதிகச் சுற்றுலா கலாசாரப் பாரம்பரியத்தை அச்சுறுத்துவதால், புகழ்பெற்ற செர்ரி மலர் விழாவை ரத்து செய்த ஜப்பான்

ஒரு விழாவின் முடிவு: சுற்றுலா மரபை விழுங்கும்போது

பத்து ஆண்டுகளாக, அரகுரயாமா செங்கென் பூங்காவில் நடைபெற்ற செர்ரி மலர் விழா, ஜப்பானின் மிக அழகான காட்சிகளில் ஒன்றாகப் பலரால் கருதப்பட்டதை வழங்கியது: பனிமூடிய ஃபூஜி மலையின் சமச்சீரான தோற்றம், ஐந்து அடுக்குப் பகோடாவாலும் இளஞ்சிவப்பு சகுரா மலர் மேகங்களாலும் சூழப்பட்ட காட்சி. சமூக ஊடகங்களில் கோடிக்கணக்கான பதிவுகளில் இடம்பெற்ற இந்த ரம்மியமான காட்சி, உச்சப் பருவத்தில் நாளொன்றுக்கு 10,000 பேர் வரை வரவழைத்தது. ஆனால், 2026 பிப்ரவரியில், ஃபுஜியோஷிடா நகர அதிகாரிகள் மனதை நொறுக்கும் செய்தியை அறிவித்தனர். “கடும் நெருக்கடி உணர்வை” காரணம் காட்டி, மேயர் ஷிகெரு ஹோரியூச்சி விழாவை உடனடியாக ரத்து செய்வதாக அறிவித்தார். ஜப்பானின் உயரமான மலையின் அடிவாரத்தில் வசந்தகாலத்தின் அடையாளமாக மாறியிருந்த பத்தாண்டு மரபுக்கு இதன் மூலம் முடிவு ஏற்பட்டது.

பார்வையாளர்களுக்கும் உள்ளூர் மக்களுக்கும் இடையே பல மாதங்களாக அதிகரித்துவந்த பதற்றத்தைத் தொடர்ந்து இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டது. சுற்றுலாப் பயணிகளின் வருகை அளித்த அழுத்தத்தைப் பதிவுகள் வெளிப்படுத்துகின்றன: 2025ஆம் ஆண்டு 4.27 கோடி சுற்றுலாப் பயணிகள் ஜப்பானுக்கு வந்தனர்; இது 2024இல் பதிவான 3.7 கோடி என்ற முந்தைய சாதனையை முறியடித்தது. யென்னின் மதிப்பு வீழ்ந்ததால், குறைந்த செலவில் பயணிக்க விரும்புவோருக்கு ஜப்பான் சொர்க்கமாக மாறியது. ஆனால், வந்திறங்கிய பெரும் கூட்டம் ஃபுஜியோஷிடாவில் வெறும் அசௌகரியத்தைத் தாண்டிய நடத்தைச் சிக்கல்களை ஏற்படுத்தியது. கழிப்பறைகளைப் பயன்படுத்த அனுமதியின்றி சுற்றுலாப் பயணிகள் தனியார் வீடுகளுக்குள் அத்துமீறிப் புகுந்தது, குடியிருப்புப் பகுதிகளின் முற்றங்களில் மலம் கழித்தது, சொத்து உரிமையாளர்கள் எதிர்த்தபோது வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டது ஆகியவற்றை நகர அறிக்கைகள் பதிவு செய்தன. சரியான புகைப்படத்தை எடுக்க முயன்ற பார்வையாளர்கள், குறுகிய பள்ளி நடைபாதைகளில் குழந்தைகளைத் தள்ளிவிட்டதாகப் பெற்றோர் புகார் தெரிவித்தனர். புனிதத் தலங்களில் சிகரெட் துண்டுகள் சிதறிக் கிடந்தன; டோக்கியோவின் மேற்கே உள்ள இந்தச் சிறிய நகரத்தில் நீடித்த போக்குவரத்து நெரிசல் முடங்கலை ஏற்படுத்தியது.

எங்கள் குடிமக்களின் கண்ணியத்தையும் வாழ்விடச் சூழலையும் பாதுகாக்க, பத்தாண்டுகளாக நடந்துவந்த இந்த விழாவுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்க முடிவு செய்துள்ளோம்.

இந்த ரத்து, உலகளாவிய சுற்றுலாவில் ஒரு முக்கியத் திருப்புமுனையைக் குறிக்கிறது. பொருளாதாரப் பலன்களைவிடக் கலாசாரப் பாதுகாப்புக்கும் குடியிருப்பாளர்களின் நலனுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்ட அரிய நிகழ்வாக இது அமைகிறது. பூங்கா தொடர்ந்து திறந்திருக்கும்; ஆனால், கட்டமைப்புகளும் ஆதரவு வசதிகளும் கொண்ட ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட விழா இனி நடைபெறாது. கூடுதல் பாதுகாப்பு, தற்காலிக வாகன நிறுத்துமிடங்கள், நகர்த்தக்கூடிய கழிப்பறைகள் உள்ளிட்ட மாற்று நெரிசல் மேலாண்மை நடவடிக்கைகளை அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர். ஆனால், இந்தக் குறியீட்டுச் செய்தி இந்த ஒரு நகரத்தைத் தாண்டி வெகுதூரம் எதிரொலிக்கிறது. ஜப்பான் தனது கலாசார ஆன்மாவின் சில அம்சங்களை எந்த விலைக்கும் விற்க முடியாது என்று அடிப்படையில் அறிவித்துள்ளது.

மரியாதையின் வேர்கள்: ஜப்பானின் அடையாளமாகச் சகுரா திகழ்வது ஏன்

செர்ரி மலர் விழாவை ரத்து செய்வது ஏன் தேசியக் காயமாக உணரப்படுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, ஜப்பானில் சகுரா வெறும் மலர்கள் அல்ல என்பதை அறிய வேண்டும். அவை அந்த நாட்டின் ஆன்மிகத் துடிப்பு; இளஞ்சிவப்பிலும் வெள்ளையிலும் வெளிப்படும் கலாசார மரபணு. “சகுரா” என்ற சொல்லே பண்டைய வேளாண் இறையியலில் இருந்து வந்தது. “சா” என்பது நெல் வயல் கடவுளைக் குறிக்கிறது; “குரா” என்றால் இருக்கை அல்லது கலன். எனவே, சகுரா என்பதன் நேரடிப் பொருள் “நெல் கடவுளின் இருக்கை” என்பதாகும். நடவு பருவத்தில் மலைத் தெய்வங்கள் வேளாண் கடவுள்களாக உருமாறி, இந்த மரங்களில் குடியிருப்பதாகக் கருதப்பட்ட நம்பிக்கையை இது பிரதிபலிக்கிறது.

செர்ரி மலர்கள் சுற்றுலா ஈர்ப்புகளாவதற்கு வெகு காலத்துக்கு முன்பே, இந்த ஆன்மிகப் பரிமாணம் அவற்றைப் புனிதமானவையாக மாற்றியது. ஒரு காலத்தில் விவசாயிகள் ஒவ்வொரு வசந்த காலத்திலும் மலைத் தோப்புகளுக்குச் சென்று, கிளைகளின் கீழ் வழிபட்டு, செழிப்பான அறுவடைக்காக வேண்டினர். பல பண்டைய மரங்கள் இன்றும் ஷிமெனாவா எனப்படும் பெரிய முறுக்கப்பட்ட கயிறுகளால் சுற்றப்பட்டுள்ளன. அவை கோடாமா எனப்படும், காமி அல்லது ஆவிகள் குடியிருக்கும் மரங்களாகக் கருதப்படுவதை இந்தக் கயிறுகள் குறிக்கின்றன. இந்தப் புனித சகுரா மரங்களைச் சேதப்படுத்துவோருக்கு துரதிர்ஷ்டம் நேரும் என்று நாட்டுப்புறக் கதைகள் எச்சரிக்கின்றன. உபா-சகுரா அல்லது பாலூட்டிய செவிலியின் செர்ரி மரம், தான் கவனித்த குழந்தையைக் காப்பாற்ற உயிரைத் தியாகம் செய்த ஒரு ஈரத்தாயின் இறந்தநாளில் ஆண்டுதோறும் பூக்கிறது எனக் கூறப்படுகிறது; அவளது ஆன்மா மரப்பட்டைக்குள் வாழ்வதாக நம்பப்படுகிறது. வேகெகோரியில் உள்ள மற்றொரு புகழ்பெற்ற மரம் ஒவ்வொரு ஜனவரி 16ஆம் தேதியும் பூக்கிறது. தனது அன்புக்குரிய துணை மரம் இறந்தபின், ஒரு வயதான சாமுராய் சடங்கு முறையில் தற்கொலை செய்துகொண்ட நாளை இது குறிக்கிறது; அதன் ஆவி மரத்துக்குள் புகுந்து, அது என்றும் பூப்பதை உறுதிசெய்ததாகக் கூறப்படுகிறது.

ஜப்பான் தேசிய சுற்றுலா அமைப்பு, செர்ரி மலர்களை “அந்த நாட்டையும் அதன் கலாசாரத்தையும் அடையாளப்படுத்தும் மிகத் தெளிவான குறியீடாக இருக்கக்கூடும்” என்று அதிகாரபூர்வமாக அங்கீகரிக்கிறது. இலக்கியம், கலை, தத்துவம் ஆகியவற்றில் பன்னிரண்டு நூற்றாண்டுகளாக ஆழமாகப் பதிந்ததன் மூலம் இந்த நிலை உருவானது. அழகு தவிர்க்க முடியாமல் மறையும் சோகத்துடன் கலந்திருக்கும் நிலையாமையின் அழகியலை, அதாவது பௌத்தக் கண்ணோட்டத்தால் வடிவமைக்கப்பட்ட “மோனோ நோ அவரே” என்ற கருத்தை மலர்கள் உள்ளடக்குகின்றன. வாடிய பிறகே உதிரும் மற்ற மலர்களைப் போலல்லாமல், சகுரா இதழ்கள் முழு மலர்ச்சியின்போதே உதிர்கின்றன. இதனால் உருவாகும் இளஞ்சிவப்பு பனியின் கவித்துவமான காட்சி, மான்யோஷூ தொகுப்பு முதல் மட்சுவோ பாஷோ வரை பல தலைமுறை கவிஞர்களுக்கு ஊக்கமளித்துள்ளது.

அரசவைகளிலிருந்து பொதுப் பூங்காக்கள் வரை

ஹனாமி எனப்படும் மலர் பார்வை மரபு, செர்ரி மலர்களுடன் அல்ல; நாரா காலத்தில் (கி.பி. 710-794) பிளம் மலர்களுடன் தொடங்கியது. தொடக்ககால ஜப்பானிய அழகியலில் சீனக் கலாசாரத்தின் தாக்கம் மேலோங்கியிருந்ததால், பிரபுக்களின் மதிப்புக்குரிய மலராகப் பிளம் மலர்கள் திகழ்ந்தன. எனினும், ஹேயான் காலத்தில் (794-1185), உள்நாட்டு ஜப்பானியக் கலாசாரம் செழித்தபோது, கவனம் சகுராவை நோக்கித் தெளிவாகத் திரும்பியது. மலர்களைக் காண்பதற்கென விரிவான சடங்குகளை அரசவை உருவாக்கியது. பல நூற்றாண்டுகளாக இவை பிரபுக்களுக்கு மட்டுமே உரிய சலுகைகளாக இருந்தன.

எடோ காலம் (1603-1868), ஹனாமியை உயர்குடியினரின் பொழுதுபோக்கிலிருந்து தேசிய மரபாக மாற்றி, அதைப் பொதுமக்களிடையே பரவலாக்கியது. எட்டாவது ஷோகுனான டோகுகாவா யோஷிமுனே, பொதுமக்களின் மகிழ்ச்சிக்காகவே 1720ஆம் ஆண்டு அசுகயாமா பூங்காவில் செர்ரி மரங்களை நட உத்தரவிட்டார். இதன் மூலம் முதல் நகராட்சி ஹனாமி இடங்களில் ஒன்றை உருவாக்கினார். 17ஆம் நூற்றாண்டுக்குள், பொதுமக்கள் சகுரா மலர்களின் கீழ் கூடி, சேக் மதுவும் பருவகால உணவுகளும் இடம்பெற்ற சுற்றுலா விருந்துகளை நடத்தினர். இன்று வரை தொடரும் இந்த மரபில், நிறுவனங்கள் இளைய ஊழியர்களை அதிகாலையிலேயே அனுப்பி, சிறந்த இடங்களில் தார்ப்பாய்களை விரித்து இடம் பிடிக்கச் செய்கின்றன. எடோ காலத்தில் எடோஹிகன் மற்றும் ஓஷிமா செர்ரி வகைகளைக் கடந்து சோமேய் யோஷினோ வகையும் உருவாக்கப்பட்டது. தற்போது ஜப்பானின் நிலப்பரப்பில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் இந்த ரகம், செறிவான, கண்ணைக் கவரும் மலர்களுக்காகப் பெயர்பெற்றது.

உக்கியோ-ஏ எனப்படும், “மிதக்கும் உலகின் படங்கள்” என்று பொருள்படும் மர அச்சுப்படங்கள், அந்தக் காலக் காட்சிகளைப் பதிவு செய்தன. ஹிரோஷிகே, கியோனாகா போன்ற கலைஞர்கள், கிளைகளின் கீழ் கொண்டாடும் கெய்ஷாக்கள், சாமுராய்கள், பொதுமக்கள் என அனைவரையும் சித்தரித்தனர். இந்தப் படங்கள், 19ஆம் நூற்றாண்டுக்குள் சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட “ஜப்பானியத் தனித்துவமிக்க கலாசார அடையாளமாக” சகுராவை நிலைநிறுத்த உதவியதாகக் காங்கிரஸ் நூலகக் கண்காட்சிகள் குறிப்பிடுகின்றன. மெய்ஜி காலத்துக்குள், சோமேய் யோஷினோ நாடு முழுவதும் பரவி, நவீன ஹனாமி கொண்டாட்டங்களின் நிலையான வகையாக மாறியது.

வாழும் நினைவுச் சின்னங்கள்: ஜப்பானின் புனிதமான மரங்கள்

வாஷிங்டன் டி.சி.யின் டைடல் பேசினில் 3,700 செர்ரி மரங்கள் இருந்து, ஆண்டுதோறும் 15 லட்சம் பார்வையாளர்களை ஈர்க்கின்றன. ஆனால், ஆயிரமாண்டுகளைக் கண்ட தனித்த மரங்களை ஜப்பான் பாதுகாத்து வருகிறது. யாமானாஷி மாகாணத்தின் ஹோகுடோ நகரில் உள்ள ஜிண்டாய்-சகுரா, ஜப்பானின் மூன்று பெரும் செர்ரி மரங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. இதற்கு 1,800 முதல் 2,000 ஆண்டுகள் வயது என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்த மரம் இறந்துகொண்டிருந்தபோது புத்தத் துறவி நிச்சிரென் இதன் மீது வேண்டுதல் செய்ததாகவும், அதனால் அதிசயமாக மீண்டு, “மியோஹோ-சகுரா” அல்லது “சத்தர்ம சகுரா” என்ற பெயரைப் பெற்றதாகவும் கூறப்படுகிறது. 11.8 மீட்டர் சுற்றளவுள்ள அதன் அடிமரம், தைஷோ காலத்தில் தேசிய இயற்கை நினைவுச் சின்னமாக அறிவிக்கப்பட்ட முதல் மரமாக அமைந்தது.

ஃபுகுஷிமாவில் உள்ள மிஹாரு தகிசகுரா, அதாவது “நீர்வீழ்ச்சிச் செர்ரி மரம்”, கிழக்கிலிருந்து மேற்காக 20 மீட்டரும், வடக்கிலிருந்து தெற்காக 18 மீட்டரும் கிளைகளைப் பரப்பி, 12 மீட்டருக்கும் மேல் உயர்ந்து நிற்கிறது. ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலானதாக மதிப்பிடப்படும் இந்த மரம், ஏப்ரல் இறுதியில் பூக்கும்போது இளஞ்சிவப்பு அருவியின் தோற்றத்தை உருவாக்குகிறது. அதன் எழிலைக் காண, கடுமையாக ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட போக்குவரத்து வழிகளில் பயணித்து ஆயிரக்கணக்கானோர் வருகின்றனர். கிஃபு மாகாணத்தின் உசுசுமி சகுரா, மூன்று நிறங்களைக் கொண்ட தனித்துவமான காட்சியை அளிக்கிறது: வெளிர் இளஞ்சிவப்பு மொட்டுகள் மலர்ந்து தூய வெள்ளையாக மாறி, உதிர்வதற்கு முன் வெளிர் சாம்பல் நிறத்தை அடைகின்றன. 1,500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான இந்த மரம், ஜப்பானில் எஞ்சியிருக்கும் மிகப் பழமையான மரங்களில் ஒன்றாகும்.

மோரியோகாவின் இஷிவாரி-சகுரா, இயற்கையின் மீண்டெழும் ஆற்றலைக் காட்டுகிறது. நான்கு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் ஒரு பாறையின் வெடிப்பில் வேரூன்றிய இந்த மரம், வளர்ந்து வலுப்பெற்று அந்தப் பாறையை இரண்டாகப் பிளந்தது. இந்த மரங்கள் உயிருள்ள வழிபாட்டுத் தலங்களாகச் செயல்படுகின்றன. இன்ஸ்டாகிராம் காலத்தின் தற்காலிகச் சுற்றுலாவைக் கடந்து, அவற்றின் இருப்பு நவீன ஜப்பானை அதன் பண்டைய கடந்தகாலத்துடன் இணைக்கிறது.

நிழலும் ஒளியும்: வீரர்களின் மலர்

செர்ரி மலர்களின் குறியீட்டுப் பொருள், ஜப்பானியக் கலாசார உளவியலின் சிக்கலான தன்மையை வெளிப்படுத்தும் இருண்ட தொனிகளையும் கொண்டுள்ளது. நிலப்பிரபுத்துவக் காலத்தில் சாமுராய் வகுப்பினர் இந்த மலரைத் தங்கள் அடையாளமாக ஏற்றனர். குறுகிய காலமே நீடிக்கும், ஆனால் ஒளிரும் அதன் மலர்ச்சியில் தங்கள் வாழ்வின் பிரதிபலிப்பைக் கண்டனர். புஷிடோ நெறிமுறை, வீரர்கள் கண்ணியத்துடன் வாழ்ந்து அச்சமின்றி இறக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது; அவர்களின் வாழ்க்கை அழகானது, ஆனால் தற்காலிகமானது என்றும் கருதியது. உதிர்ந்த சகுரா இதழ்கள், போரில் இளம் வயதிலேயே உயிரிழக்கும் சாமுராய்களின் வலுவான உருவகங்களாக மாறின. முதுமையால் மங்குவதற்குப் பதிலாக, மரணத் தருணத்தில் அவர்களின் புகழ் நிலைபெறுவதாகக் கருதப்பட்டது.

இரண்டாம் உலகப் போரின்போது இந்தக் குறியீடு மிகத் துயரமான வெளிப்பாட்டை அடைந்தது. தற்கொலைப் படை விமானிகள் தங்கள் விமானங்களில் செர்ரி மலர்களை வரைந்து, உயிரை மாய்த்துக்கொள்ளும் தாக்குதல்களுக்கு முன்பு தங்களை “செர்ரி மலர்கள்” என்று அழைத்துக்கொண்டனர். அந்த விமானங்களுக்கே செர்ரி மலரைக் குறிக்கும் மற்றொரு சொல்லான ஓகா என்று பெயரிடப்பட்டது; இளம் பயிற்சி வீரர்கள் தங்கள் சீருடைகளில் மலரை அணிந்தனர். “பேரரசருக்காக அழகாக உதிரும் செர்ரி இதழ்களைப் போல உயிர்துறப்பது” என்ற கருத்தை இந்தக் காட்சியமைப்பு பிரதிபலித்தது. இதன் மூலம் நிலையாமையின் அழகியல், ராணுவத் தியாகத்துக்கான கருவியாக மாற்றப்பட்டது. இந்த வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்வது நவீன ஹனாமி கொண்டாட்டங்களுக்கு மேலும் துயர்மிகு ஆழத்தைச் சேர்க்கிறது. சகுரா குறித்த ஜப்பானியக் கண்ணோட்டத்தில் அழகும் வன்முறையும் நீண்டகாலமாகப் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.

இருப்பினும், தற்காலக் கலாசாரத்தில் இந்த மலர் அந்த இருண்ட தொடர்புகளைக் கடந்து நிற்கிறது. ஒவ்வொரு ஏப்ரலும் புதிய தொடக்கங்களைக் குறிக்கிறது: பள்ளியாண்டும் நிதியாண்டும் தொடங்கும் அந்த நேரத்தில், குடும்பங்கள் கிளைகளின் கீழ் கூடி, புதுப்பித்தலையும் நம்பிக்கையையும் கொண்டாடுகின்றன. சூறாவளி எச்சரிக்கைகளைப் போன்ற தீவிரத்துடன் கண்காணிக்கப்படும் வருடாந்திர சகுரா மலர்ச்சி முன்னறிவிப்புகளை ஜப்பான் வானிலை ஆய்வு நிறுவனம் வெளியிடுகிறது. குறிப்பிட்ட மரங்களுக்கும் பூங்காக்களுக்கும் யாத்திரை செல்லக் குடிமக்கள் திட்டமிடுகின்றனர்.

உலகெங்கும் மலரும் சகுரா: இளஞ்சிவப்பில் தூதரகம்

செர்ரி மலர்களின் கலாசார ஈர்ப்பு ஜப்பானின் எல்லைகளைத் தாண்டிப் பரவி, தூதரக உறவுகளை உருவாக்கியதுடன் அவ்வப்போது சர்ச்சைகளையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. 1912ஆம் ஆண்டு, டோக்கியோ மேயர் யூகியோ ஒசாகி நட்பின் அடையாளமாக 3,020 செர்ரி மரங்களை வாஷிங்டன் டி.சி.க்கு வழங்கினார்; இதுவே மிகவும் புகழ்பெற்ற பரிசளிப்பாகும். முதல் பெண்மணி ஹெலன் டாஃப்ட், 1912 மார்ச் 27ஆம் தேதி முதல் இரண்டு மரங்களை நட்டார். மீட்கப்பட்ட பொட்டோமாக் ஆற்றங்கரையை அழகுபடுத்த வேண்டும் என்ற எலைசா ஸ்கிட்மோரின் பல பத்தாண்டு கனவை இது நிறைவேற்றியது. தேசிய புவியியல் சங்கத்தின் நிர்வாகக் குழுவில் இடம்பெற்ற முதல் பெண்ணான அவர், 1885 முதல் இதற்காகப் பிரசாரம் செய்துவந்தார். இன்று, டைடல் பேசினுக்கு ஆண்டுதோறும் 15 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட பார்வையாளர்களைத் தேசிய செர்ரி மலர் விழா ஈர்க்கிறது. அங்கு ஜெஃபர்சன் நினைவகம், இளஞ்சிவப்பு மலர்களின் பிரவாகத்துக்கு நியோ-கிளாசிக்கல் பின்னணியாக அமைகிறது.

எனினும், இந்த மரங்கள் சர்வதேச அளவில் பரவியது, குறிப்பாகத் தென் கொரியாவில் தேசியவாத விவாதங்களைத் தூண்டியுள்ளது. ஜப்பானியக் காலனிய ஆட்சியின்போது (1910-1945), யோஷினோ செர்ரி மரங்கள் கொரியத் தீபகற்பத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. விடுதலையும் கொரியப் போரும் முடிந்தபின், ஜப்பானிய எதிர்ப்பு உணர்வால் இந்த மரங்கள் பெருமளவில் வெட்டப்பட்டன. ஷின் ஜூன் ஹ்வான் போன்ற நவீன தென்கொரியச் சூழலியலாளர்கள், யோஷினோ வகைகளுக்குப் பதிலாக “கிங் செர்ரி” மரங்களை நடுவதற்குப் பிரசாரம் செய்துள்ளனர்; இந்தச் செர்ரி வகை கொரியாவைச் சேர்ந்தது என்றும் அவர்கள் கூறுகின்றனர். 2018ஆம் ஆண்டு, தென் கொரியாவின் தேசிய தாவரவியல் பூங்கா சோமேய் யோஷினோ மரங்களை மரபணு ஆய்வு செய்து, அவற்றை உள்நாட்டுத் தாவரப் பட்டியலிலிருந்து நீக்கியது; அவை ஜப்பானைச் சேர்ந்தவை என்பதை உறுதிப்படுத்தியது. இருப்பினும், கொரியாவில் செர்ரி மரங்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக இருந்தபோதிலும், செவ்வியல் கொரிய இலக்கியத்திலோ கவிதையிலோ அவை இடம்பெறவில்லை என்று எழுத்தாளர் சே சுக்யோங் குறிப்பிடுகிறார். ஜப்பானில் நடந்ததைப் போல, அவற்றைப் போற்றும் கலாசாரம் கொரியாவில் தானாக உருவாகவில்லை என்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

வணிக ரீதியான ஏற்றுமதிகள் இப்போது இந்த மலர்காலத்தை உலகெங்கும் நீட்டிக்கின்றன. யமகட்டா மாகாணத்தின் ஜே.ஏ. ஷோனாய் மிடோரி போன்ற வேளாண் கூட்டுறவுகள், செர்ரி மலர்க் கிளைகளை ஹாங்காங், வியட்நாம், சிங்கப்பூர், நெதர்லாந்து ஆகிய இடங்களுக்கு அனுப்புகின்றன. அங்கு அவை சந்திரப் புத்தாண்டுக் கொண்டாட்டங்களிலும் வசந்தகால விழாக்களிலும் இடம்பெறுகின்றன. இந்த ஏற்றுமதிகளைக் கையாளும் ஆக்க்நெட், வெவ்வேறு காலநிலைகளுக்கு ஏற்ப மொட்டுகளின் மலர்ச்சிக் கட்டத்தைச் சரிசெய்ய விவசாயிகளுடன் ஒருங்கிணைக்கிறது. 2025ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 1,70,000 தண்டுகள் அனுப்பப்பட்டன. அதிகபட்ச அழகுக்கும் போக்குவரத்துக்கு ஏற்ற தன்மைக்கும் உருவாக்கப்பட்ட இந்த வகைகள், இப்போது ஜப்பானிய அழகியலின் உலகளாவிய தூதுவர்களாக வலம் வருகின்றன.

அளவுக்கு மீறிய சுற்றுலா நெருக்கடி: உலகளாவிய போக்கு

கட்டுப்பாடற்ற சுற்றுலா வளர்ச்சிக்கு எதிரான உலகளாவிய “எதிர்ப்புக் கட்டத்தின்” ஓர் அங்கமாகவே ஃபுஜியோஷிடா விழா ரத்து அமைந்துள்ளது. ஆண்டுதோறும் 2.5 கோடி முதல் 3 கோடி பார்வையாளர்களைப் பெறும் வெனிஸ், உச்சக் காலங்களில் ஒருநாள் பயணிகளுக்கு 5 யூரோ நுழைவுக் கட்டணம் விதிக்கிறது; சுற்றுலாக் குழுக்களின் அளவை 25 பேராகக் கட்டுப்படுத்தி, பெரிய உல்லாசக் கப்பல்களுக்கும் தடை விதித்துள்ளது. மாச்சு பிச்சு, தினசரி பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கையை 5,600 ஆக வரையறுத்து, குறிப்பிட்ட நேர நுழைவுச் சீட்டுகளையும் கட்டாயப் பாதைகளையும் நடைமுறைப்படுத்துகிறது. பார்சிலோனா குறுகியகால வாடகை வீடுகளைக் கட்டுப்படுத்தியுள்ளது; ரோம், ட்ரெவி நீரூற்றைப் பார்வையிடும் பகுதியில் நுழைய 2 யூரோ வசூலிக்கிறது.

அளவுக்கு மீறிய சுற்றுலாவின் பொருளாதாரக் கணக்குகள், உள்ளூர் மக்களுக்குப் பெரும்பாலும் சாதகமாக இருப்பதில்லை. ஜப்பானின் ஹனாமி பருவம் 2025ஆம் ஆண்டு சுமார் 9 பில்லியன் டாலர் வருவாயை ஈட்டியது; 2024இல் அது 7.7 பில்லியன் டாலராக இருந்தது. ஆனால், இந்த ஆதாயங்கள் விமான நிறுவனங்களிடமும் பெரிய ஹோட்டல் சங்கிலிகளிடமும் குவிகின்றன; கட்டமைப்பு வசதிகளுக்கான செலவை உள்ளூர்வாசிகள் ஏற்கின்றனர். சுற்றுலா சார்ந்த கட்டுமானங்கள், உறுதியற்ற மலைச்சரிவுகளில் நடந்ததால் பேரிடர் அபாயம் அதிகரித்ததாக 2013 உத்தராகண்ட் பேரிடர் அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியது. இந்தியாவின் கோவாவில், 16 லட்சம் குடியிருப்பாளர்களைக் கொண்ட மாநிலத்துக்கு ஒரு கோடி உள்நாட்டுச் சுற்றுலாப் பயணிகள் வருவதால் கழிவுநீர் நெருக்கடியும் போக்குவரத்து முடக்கமும் ஏற்படுகின்றன. மாநில மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுற்றுலா 16.43 சதவீதம் பங்களித்தபோதும் இந்தப் பிரச்சினைகள் தொடர்கின்றன.

சமூக ஊடகங்களின் பெருக்கம் ஜப்பானின் நெருக்கடியைத் தீவிரப்படுத்தியது. அரகுரயாமா செங்கென் பூங்காவின் காட்சி, வைரலான “வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது காண வேண்டிய” சுற்றுலாத் தலமாக மாறியது. ஃபூஜி மலை, பகோடா, செர்ரி மலர்களின் கலவைக் காட்சியைப் பயணப் பதிவர்களும் செல்வாக்காளர்களும் இடைவிடாமல் பகிர்ந்தனர். இந்த டிஜிட்டல் பரிந்துரைகள், கட்டமைப்புத் திட்டமிடலை மிஞ்சும் வேகத்தில் அதிவேக வளர்ச்சியை உருவாக்கின. ஆசியா முழுவதும் இதே போக்கு மீண்டும் நிகழ்கிறது. நேரடி விமான சேவைகளும் சாதகமான நாணய மாற்று விகிதங்களும் காரணமாக, 2025ஆம் ஆண்டு 3,15,100 இந்தியச் சுற்றுலாப் பயணிகள் ஜப்பானுக்குச் சென்றனர்; இது 2019 அளவைவிட 80 சதவீத அதிகரிப்பாகும்.

அடுத்து என்ன: கட்டுப்படுத்த முடியாததைக் கட்டுப்படுத்துதல்

முழுமையாக ரத்து செய்வதற்குப் பதிலாக, கூட்ட நெரிசலைக் கையாளும் தீவிரமான உத்திகளை ஜப்பானிய அதிகாரிகள் நடைமுறைப்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளனர். 2024ஆம் ஆண்டு, ஒழுங்கற்ற நடத்தையைத் தடுக்க பிரபலமான ஃபூஜி மலைப் புகைப்பட இடங்களில் ஃபுஜிகவாகுசிகோ பெரிய கருப்புத் தடுப்புகளை அமைத்தது. நடைபாதைகளைச் சுற்றுலாப் பயணிகள் மறித்ததாலும் சட்டவிரோதமாக வாகனங்களை நிறுத்தியதாலும் எழுந்த புகார்களைத் தொடர்ந்து இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது. கியோட்டோ, டோக்கியோ ஆகிய இடங்களில் மட்டுமே சுற்றுலாப் பயணிகள் குவியாமல், தோஹோகு அல்லது ஹொக்கைடோவின் அதிகம் அறியப்படாத சகுரா இடங்களுக்குச் செல்லுமாறு ஜப்பான் சுற்றுலா அமைப்பு ஊக்குவிக்கிறது.

நிகழ்நேர டிஜிட்டல் நுழைவுச் சீட்டு முறை, முக்கிய இடங்களில் கூட்டத்தின் அடர்த்தியைக் காட்டும் கைப்பேசி செயலிகள், நடத்தை வழிகாட்டுதல்களைத் தீவிரமாகச் செயல்படுத்துதல் ஆகியவை தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளில் அடங்கும். சிதறிய கட்டமைப்புத் திட்டங்களுக்குப் பதிலாக, நிலையான சுற்றுலாத் தல மேம்பாட்டில் கவனம் செலுத்தும் இந்தியாவின் ஸ்வதேஷ் தர்ஷன் 2.0 முன்முயற்சி, ஜப்பான் பின்பற்றக்கூடிய முன்மாதிரியாக அமைகிறது. முன்பு இலவசமாக இருந்த இயற்கைத் தலங்களுக்கு நுழைவுக் கட்டணம் விதிக்க வேண்டும் என்று சில நிபுணர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். இதனால், சுற்றுலாப் பயணிகளின் பெருங்கூட்டத்துக்கு பொருளாதாரத் தடையை உருவாக்குவதுடன், பாதுகாப்புப் பணிகளுக்கும் நிதி கிடைக்கும்.

அடிப்படையான சவால் இன்னும் தத்துவம் சார்ந்ததே: கலாசாரப் பொக்கிஷங்களை அழிக்காமல் அவற்றைப் பிறருடன் எப்படிப் பகிர்வது? செர்ரி மலர்களின் அழகை உணர அவற்றைக் காண வேண்டும்; அதேவேளையில், கோடிக்கணக்கான காலடிகளையும் செல்ஃபி குச்சிகளையும் அவற்றால் தாங்க முடியாது. ஃபூஜி மலையில் விழாவை ரத்து செய்திருப்பது, ஜப்பான் தனது எல்லையை எட்டிவிட்டதைக் காட்டுகிறது. சுற்றுலா வருவாயைவிட குடியிருப்பாளர்களின் கண்ணியத்துக்கும் புனித இடங்களின் தனித்தன்மைக்கும் நாடு முன்னுரிமை அளித்துள்ளது.

2026 சகுரா பருவம் நெருங்கும் நிலையில், மார்ச் 19-20 வாக்கில் டோக்கியோவில் மலர்கள் முன்கூட்டியே பூக்கும் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது. தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் ஹனாமிக்குப் பல வாய்ப்புகளைப் பயணிகள் இன்னும் காணலாம். டோக்கியோவின் ஷிஞ்ஜுகு கியோஎன் முதல் கியோட்டோவின் தத்துவஞானிகளின் பாதை வரை, ஹிரோசாகி கோட்டை முதல் ஹொக்கைடோவின் மாட்சுமே பூங்கா வரை, பல நூற்றாண்டுகளாகப் பூத்ததைப் போலவே மலர்கள் பூக்கும். எனினும், இவை சமூக ஊடகப் பதிவுகளுக்கான பின்னணிகள் மட்டுமல்ல; மரியாதை, விலகியிருத்தல், பயபக்தி ஆகியவற்றைக் கோரும் கலாசாரச் சூழலியலின் உயிருள்ள அங்கங்கள் என்பதைப் பார்வையாளர்கள் இப்போது உணர வேண்டும். அரகுரயாமா செங்கென் பூங்காவில் உதிர்ந்த இதழ்கள், சகுரா வழங்கும் மிக முக்கியமான பாடமாக அமையக்கூடும்: சில அழகுகளை அதிகப்படுத்திப் பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, அணுகலைக் கட்டுப்படுத்தியே பாதுகாக்க வேண்டும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• அளவுக்கு மீறிய சுற்றுலாவும், அத்துமீறிப் புகுதல் மற்றும் சுகாதார விதிமீறல்கள் உள்ளிட்ட சுற்றுலாப் பயணிகளின் இடையூறு விளைவிக்கும் நடத்தையும் காரணமாக, ஃபூஜி மலைக்கு அருகிலுள்ள அரகுரயாமா செங்கென் பூங்காவின் செர்ரி மலர் விழாவை பத்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஜப்பான் ரத்து செய்தது
• யென்னின் மதிப்பு வீழ்ச்சியும் சமூக ஊடகப் பிரபலமும் உந்துதலாக அமைந்ததால், 2025ஆம் ஆண்டு சுற்றுலாப் பயணிகளின் எண்ணிக்கை 4.27 கோடி என்ற சாதனை அளவை எட்டியது. உச்சப் பருவத்தில் நாளொன்றுக்கு 10,000 பேர் வந்ததால் ஃபுஜியோஷிடா போன்ற சிறு நகரங்கள் திணறின
• செர்ரி மலர்களான சகுரா, ஜப்பானில் ஆழமான ஆன்மிக முக்கியத்துவம் கொண்டவை. அவற்றின் பெயருக்கு “நெல் கடவுளின் இருக்கை” என்பது நேரடிப் பொருள்; நிலையாமையின் நெகிழ்வுணர்வைக் குறிக்கும் “மோனோ நோ அவரே” என்ற அழகியல் கருத்தையும் அவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகின்றன
• ஹனாமி எனப்படும் மலர் பார்வை மரபு, 8ஆம் நூற்றாண்டின் அரசவையினருக்கான சடங்குகளிலிருந்து எடோ காலத்தின் பொதுக் கொண்டாட்டங்களாக வளர்ந்தது. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இனப்பெருக்க முறையில் உருவாக்கப்பட்ட சோமேய் யோஷினோ வகையை மையமாகக் கொண்டது
• 2,000 ஆண்டுகள் பழமையான ஜிண்டாய்-சகுரா, மிஹாரு தகிசகுரா போன்ற தனித்த புனித மரங்கள் தேசிய இயற்கை நினைவுச் சின்னங்களாகப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன; அவற்றில் காமி ஆவிகள் குடியிருப்பதாக நம்பப்படுகிறது
• இந்த மலர்கள் பல்வேறு குறியீட்டுப் பொருள்களைக் கொண்டுள்ளன: குறுகியதாயினும் கண்ணியமான வாழ்வு குறித்த சாமுராய் நெறியும், இரண்டாம் உலகப் போரின் தற்கொலைப் படை விமானி காட்சியமைப்பும் இதில் அடங்கும். அதேவேளையில், நவீன காலத்தில் அவை புதுப்பித்தலையும் புதிய தொடக்கங்களையும் குறிக்கின்றன
• கலாசாரத் தலங்களைப் பாதுகாக்க வெனிஸ், மாச்சு பிச்சு போன்ற உலகளாவிய சுற்றுலாத் தலங்களுடன் இணைந்து ஜப்பானும் கட்டுப்பாடுகளை நடைமுறைப்படுத்துகிறது. புகைப்பட இடங்களில் அதிகாரிகள் தடுப்புகளை அமைத்துவருவதுடன், நுழைவுக் கட்டணம் விதிப்பதையும் பரிசீலிக்கின்றனர்
• இந்த ரத்து, எல்லாச் செலவிலும் வளர்ச்சி என்ற மாதிரியிலிருந்து நிலையான மேலாண்மையை நோக்கிய உலகளாவிய சுற்றுலாவின் பரந்த மாற்றத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. வருவாயை மட்டுமே முன்னிறுத்துவதற்குப் பதிலாக, குடியிருப்பாளர்களின் நலனுக்கும் கலாசாரப் பாதுகாப்புக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கப்படுகிறது