இந்தோனேசியாவின் சட்டபூர்வ ஆமை வணிகம் ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு அல்ல, சில நூறு பேருக்கே வாழ்வாதாரம் அளிக்கிறது: ஆய்வு

வாழ்வாதார வாதம் தகர்கிறது

பல தசாப்தங்களாக, இந்தோனேசியாவின் நன்னீர் ஆமை வணிகத்தை ஆதரிப்போர் வலுவான வாதம் ஒன்றை முன்வைத்து வந்துள்ளனர்: ஆண்டுதோறும் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆமைகளைப் பிடிப்பது, இல்லையெனில் பிழைப்புக்கே சிரமப்படும் கிராமப்புற மக்களுக்கு முக்கிய வருமானத்தை அளிக்கிறது என்பதே அது. ஆண்டுதோறும் கிட்டத்தட்ட 50,000 ஆமைகளை ஏற்றுமதி செய்யும் வணிக நடவடிக்கையைத் தொடர்ந்து நடத்த இந்தக் கதை உதவியுள்ளது; இந்த ஆமைகள் பெரும்பாலும் சீனாவின் ஆமை இறைச்சித் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய அனுப்பப்படுகின்றன. ஆனால், Discover Animals இதழில் வெளியான புதிய ஆய்வு இந்த நியாயத்தைத் தகர்த்து, 285 மில்லியன் மக்கள்தொகை கொண்ட நாட்டில், சட்டபூர்வ வணிகம் குறைந்தபட்ச ஊதிய அளவில் நாடு முழுவதும் 400 பேருக்கும் குறைவானவர்களுக்கே ஆதரவளிப்பதாக வெளிப்படுத்துகிறது.

Oxford Brookes பல்கலைக்கழகத்தின் வனவிலங்கு வணிக ஆய்வாளர் வின்சென்ட் நிஜ்மானும், Center for Biological Diversity அமைப்பைச் சேர்ந்த அவரது சக ஆய்வாளர் கிறிஸ் ஷெப்பர்டும், இந்தத் தொழில்துறையை கடுமையான கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து நீண்டகாலமாகக் காத்துவந்த வாழ்வாதாரக் கருதுகோளைச் சோதிக்க முனைந்தனர். இந்தோனேசியாவில் நான்கு நன்னீர் ஆமை இனங்களைச் சட்டபூர்வமாகப் பிடிப்பதன் பொருளாதாரத்தை அவர்கள் ஆய்வு செய்தனர்: பாதிக்கப்படக்கூடிய ஆசிய மென்புற ஆமை (Amyda cartilaginea), அழிவாபத்தில் உள்ள தென்கிழக்காசியப் பெட்டக ஆமை (Cuora amboinensis), ஆசிய இலை ஆமை (Cyclemys dentata), மலாயன் மென்புற ஆமை (Dogania subplana) ஆகியவை அவை. CITES எனப்படும் சர்வதேச வனவிலங்கு வணிக ஒப்பந்தத்தின் கீழ் அனுமதிச் சீட்டுகளுடன் மட்டுமே இந்த இனங்களைச் சர்வதேச அளவில் விற்க முடியும். இந்தோனேசியாவுக்குள், ஒவ்வொரு மாகாணமும் பிடிப்பதற்கான வரம்புகளை நிர்ணயிக்கும் நிலையில், சேகரிப்போருக்கும் உரிமங்கள் தேவை.

ஆய்வுக்கான காரணத்தை Mongabay-க்கு அளித்த நேர்காணலில் நிஜ்மான் விளக்கினார். "வனவிலங்கு வணிகம் உண்மையிலேயே மக்களின் வாழ்வாதாரத்துக்குப் பங்களிக்கிறது என்ற கருத்துக்கு ஏதேனும் ஆதாரம் கிடைக்கிறதா என்று தேடினோம்," என்றார் அவர். ஆனால், அவர்களின் பகுப்பாய்வு வேறொரு பொருளாதார யதார்த்தத்தை வெளிப்படுத்தியது. குறிப்பாக, இலக்காக்கப்படும் பல இனங்கள் அழிவை எதிர்கொள்ளும் நிலையில், இந்த வணிகத்தைத் தொடர வேண்டுமா என்ற கேள்வியை அது எழுப்புகிறது.

தோல்வியடைந்த வணிகத்தின் கணக்குகள்

ஆமை சேகரிப்பை நம்பி எத்தனை இந்தோனேசியர்கள் உண்மையில் வாழ முடியும் என்பதைக் கண்டறிய, 2016 முதல் 2022 வரை 27 மாகாணங்களில் பிடிக்க அனுமதிக்கப்பட்ட ஆமைகளின் எண்ணிக்கையையும், ஒரு ஆமைக்கான 1.10 முதல் 20 டாலர் வரையிலான சந்தை விலையையும் பெருக்கி, கிடைக்கக்கூடிய வருமானத்தை ஆய்வாளர்கள் கணக்கிட்டனர். இந்தக் கணக்குகளை இந்தோனேசிய அரசு பரிந்துரைத்த மாகாணக் குறைந்தபட்ச ஊதியங்களுடன் ஒப்பிட்டனர். முடிவுகள் தெளிவாக இருந்தன. சட்டபூர்வ வணிகம், பிழைப்புக்குத் தேவையான குறைந்தபட்ச ஊதிய வருமானத்தில், 241 முதல் 306 சேகரிப்போருக்கு ஆதரவளிக்கக்கூடும். வாழ்வதற்குப் போதுமான ஊதியத்தை, அதாவது குறைந்தபட்ச ஊதியத்தைவிட சுமார் ஒன்றரை மடங்கு வருமானத்தை, சேகரிப்போர் நாடினால், அந்த எண்ணிக்கை நாடு முழுவதும் 161 முதல் 204 பேராகக் குறைந்துவிடும்.

அனுமதிச் சீட்டுகள், போக்குவரத்து, உபகரணங்கள் போன்ற தொழில் செலவுகளைக் கணக்கில் கொள்ளாததால், இந்த எண்ணிக்கைகள்கூட தாராளமான மதிப்பீடுகளாகும். போர்னியோவில் உள்ள வடக்கு, கிழக்கு கலிமந்தான் மாகாணங்கள் இணைந்து அதிகபட்சமாக 41 சேகரிப்போருக்கு ஆதரவளித்தன. மற்ற ஏழு மாகாணங்களில், ஒன்று அல்லது இரண்டு பேருக்கு மட்டுமே குறைந்தபட்ச ஊதிய வருமானம் கிடைக்கக்கூடும். "இதிலிருந்து அதிகமானோர் குறைந்தபட்ச ஊதியம் பெற ஒரே வழி, மிகக் குறைந்த குறைந்தபட்ச ஊதியம் உள்ள மாகாணங்களில் பிடிக்கப்படும் ஆமைகளின் எண்ணிக்கையை உயர்த்துவதுதான்," என்று நிஜ்மான் குறிப்பிட்டார். ஆனால், ஆமைகளின் எண்ணிக்கை ஏற்கெனவே குறைந்து வருவதால், தற்போதைய 50,000 என்ற ஒதுக்கீடே நிலையான மேலாண்மைக்கான அதிகபட்ச வரம்பாக உள்ளது; அதை உயர்த்த இடமில்லை.

சேகரிப்போர் ஆமைகளை மட்டுமே நம்பாமல், தங்கள் வருமானத்துக்குத் துணையாக அவற்றைப் பிடிப்பதாகக் கருதி, ஆண்டு வருமானத்தில் சுமார் 10 சதவீதத்தை வணிகம் வழங்கும் என்ற அனுமானத்திலும் ஆய்வாளர்கள் கணக்கிட்டனர். இந்தத் தாராளமான அனுமானத்தின்படியும்கூட, இந்தோனேசியாவின் பரந்த தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் 2,400 முதல் 3,000 பேருக்கு மட்டுமே இந்தத் தொழில் ஆதரவளிக்க முடியும். "காடுகளில் பிடிக்கப்படும் ஆமைகளின் வணிகம் நிலையானதல்ல. எனவே, அதை வாழ்வாதாரப் பிரச்சினையாக முன்னிறுத்துவதில் அர்த்தமில்லை," என்றார் இணை ஆசிரியரும், முன்பு கனடாவின் Monitor Conservation Research Society அமைப்பில் பணியாற்றியவருமான கிறிஸ் ஷெப்பர்ட்.

உயிரியல் எதிர் வணிகம்

ஆமை வணிகத்தின் பொருளாதாரக் குறைபாடுகளுடன், வணிக ரீதியான சுரண்டலுக்கு இந்த ஊர்வனவற்றை மிகவும் பொருத்தமற்றதாக்கும் உயிரியல் ரீதியான பலவீனங்களும் சேர்கின்றன. பாலியல் முதிர்ச்சி தாமதமாக அடைதல், இனப்பெருக்க விகிதம் குறைவாக இருத்தல், குஞ்சுகளின் இறப்பு விகிதம் அதிகமாக இருத்தல் உள்ளிட்ட பண்புகளுடன் ஆமைகள் பரிணமித்துள்ளன. டைனோசர்களை அழித்த பெருமளவிலான அழிவுகளின்போதும் அவை உயிர்வாழ இந்தப் பண்புகள் உதவின. ஆனால், தொடர்ந்து பிடிக்கப்படும் அழுத்தத்தைத் தாங்கும் ஆற்றல் அவற்றின் எண்ணிக்கைக்கு இல்லை.

ரிச்மண்ட் பல்கலைக்கழகத்தின் ஆமை சட்டவிரோத வணிகத்தை எதிர்த்துப் போராடும் கூட்டமைப்பின் இணை நிறுவனர் ஜெனிஃபர் செவின், இந்த உயிரியல் வரம்புகள் நீடித்த பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன என்று விளக்கினார். "ஒரு இனத்தின் எண்ணிக்கை குறையத் தொடங்கிய பிறகு, அது மீண்டும் பெருகுவது மிகவும் கடினமாக இருக்கலாம்," என்று அவர் எச்சரித்தார். "வணிக அளவிலான சுரண்டலின்போது இது குறிப்பாக உண்மை." இறைச்சி வணிகம் அதிக விலைக்குப் போகும் பெரிய, முதிர்ந்த ஆமைகளைக் குறிவைப்பதால் நிலைமை மேலும் மோசமாகிறது. இந்த ஆமைகளே இனப்பெருக்கத்துக்கு அவசியமானவை.

வணிகத்தின் இயக்கவியல், லாபம் ஈட்டுவதற்கு மிகப் பெரிய அளவில் ஆமைகளைப் பிடிக்க வேண்டிய, அதிக அளவு மற்றும் குறைந்த மதிப்புள்ள சரக்குச் சங்கிலியை உருவாக்குகிறது. ஆமை இறைச்சி வணிகம் "பெரிய அளவில் நடத்தினால் மட்டுமே வணிக ரீதியாக லாபகரமானது" என்று நிஜ்மான் விவரிக்கிறார். இந்த அழுத்தம், நிலையான வரம்புகளை மீறி ஆமைகளைப் பிடிக்கச் செய்கிறது. 21ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் உயிரியலாளர்கள் "ஆசிய ஆமை நெருக்கடி" என்று குறிப்பிட்ட நிலைக்கும் இது பங்களித்தது. அப்போது, இயற்கைப் பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியத்தின் ஆய்வாளர்கள், ஆசிய ஆமை இனங்களில் கிட்டத்தட்ட முக்கால் பங்கு அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியிருப்பதாகக் கண்டறிந்தனர். இறைச்சிக்காகவும் செல்லப்பிராணி வணிகத்துக்காகவும் அவை பிடிக்கப்படுவதே இதற்கு முக்கியக் காரணம். தற்போதைய மதிப்பீடுகளின்படி நிலைமை மேலும் மோசமடைந்துள்ளது; ஆசியாவின் ஆமை இனங்களில் 83 சதவீதம் இப்போது அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளானவையாகக் கருதப்படுகின்றன.

இந்த நெருக்கடி ஆசியாவின் எல்லைகளையும் தாண்டுகிறது. ஆசியாவில் ஆமைகளின் எண்ணிக்கை குறைந்ததால், அமெரிக்கா உட்பட உலகெங்கும் ஆமை இனங்கள் அதிகமாகச் சுரண்டப்படுகின்றன. அமெரிக்காவில் ஆமை இனங்களில் சுமார் 40 சதவீதம் அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாகியுள்ளன. அங்கு ஆண்டுதோறும் மில்லியன் கணக்கான ஆமைகள் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகின்றன; சமீபத்திய ஒழுங்குமுறை மேம்பாடுகள் இருந்தபோதிலும், பல மாநிலங்கள் காட்டு ஆமைகளை வணிக ரீதியாகப் பிடிக்க அனுமதிக்கின்றன.

ஓடுகளின் கறுப்புச் சந்தை

சட்டபூர்வ ஒதுக்கீடுகளால் வணிகத்தின் பொருளாதாரத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய முடியாது என்றும், செயல்பாடுகள் லாபகரமாக இருக்க சட்டவிரோதப் பிடிப்பு அந்தப் பற்றாக்குறையை ஈடுசெய்ய வேண்டும் என்றும் ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. இந்தோனேசியாவிலிருந்து நடைபெறும் ஆமை இறைச்சி மற்றும் ஓட்டின் வணிகத்தில் 90 சதவீதம் வரை சட்டவிரோத வழிகளில் நடக்கக்கூடும் என நிஜ்மானும் ஷெப்பர்டும் மதிப்பிடுகின்றனர். பாடும் பறவைகள், டோகே பல்லிகள், காட்டுப் பறவைகள், சிறுத்தைகள் போன்ற உயிரினங்களின் வணிகத்தில் சட்டபூர்வ ஒதுக்கீடுகள் அடிக்கடி மீறப்படுவதோ அல்லது விதிகள் முற்றிலும் புறக்கணிக்கப்படுவதோ போன்ற, இந்தோனேசியாவின் பிற வனவிலங்கு வணிகங்களில் காணப்படும் போக்குகளுடனும் இது ஒத்துப்போகிறது.

முறையாக அளவுக்கு மீறிப் பிடிப்பதற்கான ஆதாரங்கள் ஏராளமாக உள்ளன. 2022இல் வெளியான ஆய்வு ஒன்று, இந்தோனேசிய மாகாணம் ஒன்றில் உள்ள இரண்டு வணிகர்கள், இணைந்து 400 ஆமைகள் மட்டுமே பிடிக்க சட்டபூர்வ ஒதுக்கீடு பெற்றிருந்தும், சேகரிப்போரிடமிருந்து ஆண்டுதோறும் 19,000 முதல் 45,000 தென்கிழக்காசியப் பெட்டக ஆமைகளைப் பெற்றதாகப் பதிவு செய்தது. இந்த முரண்பாடுகள், சட்டவிரோதமாகப் பிடிக்கப்பட்ட ஆமைகளைச் சர்வதேசச் சந்தைகளுக்குக் கொண்டு செல்லும் வழிமுறையாகவே சட்டபூர்வ அனுமதிகள் பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன.

சட்டவிரோத வணிகத்தையும் கணக்கில் கொண்டாலும், பொருளாதாரப் பலன்கள் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. சட்டவிரோதப் பிடிப்பு அதிகரித்தால், காடுகளில் இருந்து ஆமைகளைப் பிடித்து குறைந்தபட்ச ஊதியம் பெற 1,500 முதல் 3,000 பேர் வரை முடியும் என்று ஆய்வாளர்கள் கணக்கிடுகின்றனர். இது ஒவ்வொரு பத்து லட்சம் மக்களுக்கும் சுமார் 5 முதல் 10 பேர் என்ற அளவாகும். ஆனால், ஆமைகளுக்கு இத்தகைய பிடிப்பு விகிதங்கள் பேரழிவை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்தியப் பெருங்கடல் தென்கிழக்காசிய கடல் ஆமைப் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தின் 2014ஆம் ஆண்டு அறிக்கை, இப்பகுதி முழுவதும் பரவலான சட்டவிரோதப் பிடிப்பைப் பதிவு செய்தது. சீனா, ஜப்பான், தைவான் ஆகிய நாடுகளுக்கு ஆமைகளைக் கடத்தும் வலையமைப்புகளுக்கு இந்தோனேசியக் கடற்பகுதிகள் முக்கிய மூலமாக இருந்தன. கிழக்காசியத் தேவை அதிகரித்ததால், கடல் ஆமைகளின் சர்வதேசக் கடத்தல் நாடு முழுவதும் அதிகரித்து வருவதாக இந்தோனேசிய அதிகாரிகள் 2012இல் எச்சரித்தனர்.

இன வகைப்பாட்டு மாற்றங்கள் பாதுகாப்பு நெருக்கடியைத் தீவிரப்படுத்துகின்றன

சமீபத்திய இன வகைப்பாட்டு மறுஆய்வுகள், இந்தோனேசியாவின் பிடிப்பு ஒதுக்கீடுகள் முன்பு கருதப்பட்டதைவிடக் குறைவான இனங்களையே பாதுகாக்கின்றன என்று வெளிப்படுத்தியுள்ளதால், பாதுகாப்பு முயற்சிகள் மேலும் சிக்கலாகியுள்ளன. 2023இல், நீண்டகாலமாக ஒரே இனமாகக் கருதப்பட்ட தென்கிழக்காசியப் பெட்டக ஆமை, உண்மையில் ஆறு தனித்தனி இனங்களையும் துணையினங்களையும் கொண்டது என விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்தனர். அவற்றில் இந்தோனேசியாவின் மிகக் கடுமையாக அழிவாபத்தில் உள்ள பாலு பெட்டக ஆமையும் (Cuora amboinensis aurantiae) ஒன்று. பொதுவான நெருங்கிய இனங்களிலிருந்து இதை வேறுபடுத்தி அறிய முடியாத பிடிப்போரால், இந்த ஆமை மேலும் தீவிரமான அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கிறது.

Turtle Survival Alliance அமைப்பைச் சேர்ந்தவரும், IUCN ஆமை மற்றும் நன்னீர் ஆமை நிபுணர் குழுவில் இடம்பெற்றிருப்பவருமான ஜோர்டன் கிரே, இந்தக் கண்டுபிடிப்பின் அவசரத் தேவையை வலியுறுத்தினார். "பாலு பெட்டக ஆமை தனித்துவமான, மிகக் கடுமையாக அழிவாபத்தில் உள்ள துணையினம் என அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், இந்தக் குறிப்பிட்ட இனம் மீளமுடியாத இழப்பைச் சந்திப்பதற்கு முன், பிடிப்பு ஒதுக்கீடுகளைத் திருத்தவோ இடைநிறுத்தவோ விரைந்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்," என்று அவர் கூறினார். கருதப்பட்ட இன எல்லைகளின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்பட்ட ஒதுக்கீட்டு முறைகள், அரிய இனங்களைத் தெரியாமலேயே அழிவை நோக்கித் தள்ளக்கூடும் என்பதை இந்த வெளிப்பாடு காட்டுகிறது.

தற்போதைய முறை பொருளாதார, சூழலியல் ஆகிய இரு சோதனைகளிலும் தோல்வியடைகிறது என்பதற்கு இந்தோனேசியாவிடம் தெளிவான ஆதாரங்கள் உள்ளன என்று கிரே குறிப்பிட்டார். "இந்த வணிகம் பொருளாதார ரீதியாகவும் திறன்மிக்கதல்ல, சூழலியல் ரீதியாகவும் நிலையானதல்ல என்பதற்குத் தெளிவான ஆதாரங்கள் உள்ளன," என்றார் அவர். "எனவே, இந்தத் தகவலைப் பயன்படுத்தி, இந்தோனேசியாவுக்கு அதன் பிடிப்பு ஒதுக்கீடுகளை மறுபரிசீலனை செய்யவோ, தடை விதிப்பதைக் கருத்தில்கொள்ளவோ வாய்ப்பு உள்ளது."

மாறிவரும் இந்தோனேசியாவில் மாற்று வழிகளைத் தேடுதல்

இந்தோனேசிய அரசு, அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவின் கீழ் பெரிய அளவிலான சமூகத் தலையீடுகளைச் செயல்படுத்தும் ஆற்றலை வெளிப்படுத்தி வரும் நேரத்தில் இந்த ஆய்வு முடிவுகள் வெளியாகியுள்ளன. பள்ளிக் குழந்தைகள் மற்றும் கர்ப்பிணித் தாய்மார்களுக்கு இலவச உணவு வழங்கும் makan bergizi gratis, ஏழைக் குழந்தைகளுக்கான இலவச உறைவிடப் பள்ளிகளான sekolah rakyat, அரசு நடத்தும் கிராமக் கூட்டுறவுகளான kooperasi desa merah-putih உள்ளிட்ட பெரிய சமூக உதவித் திட்டங்களை நிர்வாகம் செயல்படுத்தியுள்ளது. மொத்தமாக "பிரபோவோனாமிக்ஸ்" என்று அழைக்கப்படும் இந்தத் திட்டங்களுக்கு 2024ஆம் ஆண்டில் மட்டும் சுமார் 15 பில்லியன் டாலர் செலவிடப்பட்டது. இதனால், தற்போது இந்த வணிகத்தைச் சார்ந்துள்ள சில நூறு ஆமை சேகரிப்போருக்கு மாற்று வாழ்வாதாரம் வழங்குவதற்கான நிறுவனத் திறன் அரசிடம் இருப்பது தெரிகிறது.

இப்பகுதி முழுவதும் மாற்று வழிமுறைகள் இருப்பதைப் பாதுகாப்பாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். மலேசியாவின் தெரெங்கானு மாநிலத்தில் பல தசாப்தங்களாகச் செயல்படும் ஆமை முட்டைகளை விலைக்கு வாங்கும் திட்டம், 2016 முதல் 71,000க்கும் மேற்பட்ட பச்சை ஆமை முட்டைகளை இடமாற்றி, 77.6 சதவீதம் குஞ்சு பொரிக்கும் வெற்றிவிகிதத்தை எட்டியுள்ளது. எனினும், இந்த வழிமுறையின் நீண்டகால நிலைத்தன்மை குறித்து விமர்சனங்கள் உள்ளன. சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலா போன்ற உயிரினங்களைச் சுரண்டாத அணுகுமுறைகளுக்கோ, முன்னாள் பிடிப்போரை கடற்கரை கண்காணிப்பாளர்களாகப் பணியமர்த்துவதற்கோ நிதியை ஒதுக்குவது சிறந்ததா என்ற கேள்வியும் எழுப்பப்படுகிறது. பெருவில் இதற்கு மாறான ஓர் எடுத்துக்காட்டு உள்ளது: அந்நாட்டின் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஆமை வளர்ப்புத் திட்டத்தில், சமூகங்கள் மஞ்சள் புள்ளி கொண்ட நதி ஆமைகளின் முட்டைகளைச் சேகரித்து அடைகாக்கின்றன; பின்னர் சில குஞ்சுகளை மீண்டும் காட்டில் விடுவதுடன், மற்றவற்றைச் செல்லப்பிராணிகளாக சர்வதேச அளவில் விற்கின்றன. இந்தத் திட்டம் நிர்வகிக்கப்படும் பகுதிகளில் ஆமைகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரித்திருந்தாலும், கண்காணிப்புத் தரவுகளின்படி பெரு முழுவதும் வேட்டையாடிப் பிடிப்பது தொடர்ந்து பரவலாக உள்ளது. 2015 முதல் 2020 வரை, அந்நாட்டில் அதிகம் கடத்தப்பட்ட உயிரினங்களில் இந்த ஆமை மூன்றாவது இடத்தில் இருந்தது.

இந்தோனேசியாவின் தற்போதைய பாதுகாப்பு அமலாக்க அணுகுமுறை வாய்ப்புகளையும் அபாயங்களையும் கொண்டுள்ளது. சுமத்ராவில் உள்ள டெஸ்ஸோ நிலோ தேசியப் பூங்காவில், இராணுவக் கண்காணிப்பின் கீழ் சட்டவிரோதத் தோட்டங்களிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான குடும்பங்களை இடமாற்றம் செய்ய அரசு தீவிரமாக நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது. இது கடுமையான அமலாக்கத் திறனை வெளிப்படுத்துகிறது. எனினும், மனித உரிமை மீறல்களைத் தடுக்கவும், இடம்பெயர்க்கப்படும் சமூகங்களுக்கு நடைமுறைக்கு ஏற்ற மாற்று வாழ்வாதாரம் கிடைப்பதை உறுதிசெய்யவும் இத்தகைய அணுகுமுறைகளில் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் தேவை என்று விமர்சகர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். "வாழ்வாதாரத்துக்கான உத்தரவாதமின்றி, மக்களை வெறுமையான நிலத்துக்கு இடம்பெயரச் செய்யாதீர்கள்," என்று சமூக அமைப்பான Paradigma-வைச் சேர்ந்த ரிகோ குர்னியாவான் எச்சரித்தார்.

ஆமை சேகரிப்போருக்கு, தற்போதைய நடைமுறைகளுக்குப் பதிலாக நிலையான மாற்று வழிகள் தேவை என்று ஷெப்பர்ட் வாதிடுகிறார். "வாழ்வாதாரத் தீர்வுகள் நிலையானவையாக இருக்க வேண்டும்," என்றார் அவர். "காடுகளில் பிடிக்கப்படும் ஆமைகளின் வணிகம் நிலையானதல்ல. எனவே, அதை வாழ்வாதாரப் பிரச்சினையாக முன்னிறுத்துவதில் அர்த்தமில்லை." இறந்த விலங்குகளை உண்ணும், பலவகை உணவை உட்கொள்ளும் உயிரினங்களான ஆமைகள் முக்கிய சூழலியல் பணிகளைச் செய்கின்றன; நீர்வழிகளைத் தூய்மையாகவும் பராமரிக்கின்றன. அவற்றின் எண்ணிக்கை சரிந்தால் இந்தச் சேவைகள் மறைந்துவிடும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• இந்தோனேசியாவின் சட்டபூர்வ ஆமை வணிகம், வணிகத்தை ஆதரிப்போர் பொதுவாகக் கூறும் ஆயிரக்கணக்கானோருக்கு அல்ல; குறைந்தபட்ச ஊதிய அளவில் 241 முதல் 306 பேருக்கு மட்டுமே ஆதரவளிக்கிறது.
• சட்டபூர்வ லாப வரம்புகள் குறைவாக இருப்பதை ஈடுசெய்ய, இந்தோனேசியாவின் ஆமை இறைச்சி வணிகத்தில் 90 சதவீதம் வரை சட்டவிரோதமாக நடைபெறுவதாக ஆய்வாளர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர்.
• ஆசிய மென்புற ஆமை, தென்கிழக்காசியப் பெட்டக ஆமை, ஆசிய இலை ஆமை, மலாயன் மென்புற ஆமை ஆகிய நான்கு இனங்கள் சட்டபூர்வப் பிடிப்பில் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன; இவை அனைத்தும் எண்ணிக்கைக் குறைவை எதிர்கொள்கின்றன.
• 2023ஆம் ஆண்டின் இன வகைப்பாட்டு மறுஆய்வுகள், மிகக் கடுமையாக அழிவாபத்தில் உள்ள பாலு பெட்டக ஆமை தனித்துவமான துணையினம் என்பதை வெளிப்படுத்தின; இதனால் ஒதுக்கீடுகளை உடனடியாகத் திருத்த வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டுள்ளது.
• இந்தோனேசியாவின் தற்போதைய அரசு சமூக உதவித் திட்டங்களுக்குப் பல பில்லியன் டாலர்களைச் செலவிடுகிறது; பாதிக்கப்பட்ட சேகரிப்போருக்கு மாற்று வாழ்வாதாரம் அளிக்க நிதியளிக்கும் திறன் இருப்பதை இது காட்டுகிறது.
• முதிர்ச்சி அடைவதில் தாமதம், குறைந்த இனப்பெருக்க விகிதம் உள்ளிட்ட ஆமைகளின் உயிரியல் பண்புகளால், காட்டு இனங்கள் தற்போதைய வணிகப் பிடிப்பு அளவுகளைத் தாங்க முடியாது.