குப்பையிலிருந்து உயர் தொழில்நுட்பம்: முக்கியக் கனிமங்களைப் பெற மின்னணுக் கழிவுகளை இந்தியா எவ்வாறு சுரங்கமாக்குகிறது

இந்தியாவின் நகர்ப்புறச் சுரங்கப் புரட்சிக்குள்

வட இந்தியாவில் உள்ள தொலைதூரத் தொழிற்சாலை ஒன்றில், நிராகரிக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான மின்கலங்கள் கன்வேயர் பட்டையில் உருண்டு நொறுக்கும் இயந்திரத்துக்குள் செல்கின்றன. நாட்டின் புவிசார் அரசியல் லட்சியங்களுக்கு வலுசேர்க்கும் பல பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான தொழில்துறைக்கு அவை மூலப்பொருளாகின்றன. ஹரியானா மாநிலத்தில் உள்ள எக்ஸிகோ ரீசைக்கிளிங்கின் பரந்த வளாகத்தில், மின்சார ஸ்கூட்டர்களிலிருந்து பெறப்பட்ட மின்கலங்களை ஓர் இயந்திரம் அரைத்துக் கருப்புத் தூளாக்குகிறது. பின்னர் அந்தப் பொருள் அடர் சிவப்பு திரவமாகக் கரைக்கப்பட்டு, வடிகட்டப்பட்டு, ஆவியாக்கப்படுகிறது. இறுதியில், அந்த நிலையத்தின் விஞ்ஞானிகள் ‘வெள்ளைத் தங்கம்’ என்று அழைக்கும் நுண்ணிய வெள்ளைத் தூளாக அது மாற்றப்படுகிறது. அது லித்தியம் கார்பனேட்; தற்போது இந்தியா முழுமையாக இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்கும் முக்கியக் கனிமம்.

கைபேசிகள் முதல் போர் விமானங்கள், மின்சாரக் கார்கள் வரை அனைத்தையும் தயாரிக்கத் தேவையான வளங்களுக்கான உலகளாவிய போட்டி தீவிரமடைந்து வரும் நிலையில், பெருகிவரும் தனது மின்னணுக் கழிவு மலைகளையே ஒரு மூலோபாயத் தீர்வாகப் புதுதில்லி அதிகம் நோக்குகிறது. கடந்த ஆண்டு இந்தியா ஏறத்தாழ 1.5 மில்லியன் டன் மின்னணுக் கழிவுகளை உருவாக்கியதாக அதிகாரபூர்வத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. எனினும், உண்மையான அளவு இதன் இரு மடங்காக இருக்கலாம் என்று நிபுணர்கள் கருதுகின்றனர். வணிக ரீதியான சுரங்க நடவடிக்கைகளில் கிடைப்பதைவிட அதிக செறிவில் விலைமதிப்புள்ள உலோகங்கள் இந்தக் கழிவுகளில் உள்ளன. ஒரு டன் கணினிக் கழிவில், 17 டன் தங்கத் தாதுவில் கிடைப்பதைவிட அதிகத் தங்கம் உள்ளது; அதேபோல், பாரம்பரியத் தாதுக்களைவிட கைபேசிகளில் ஐந்து முதல் பத்து மடங்கு அதிகத் தங்கம் உள்ளது. மின்சுற்றுப் பலகைகளில் பிளாட்டினமும் பல்லேடியமும் உள்ளன; எல்.இ.டி. திரைகளில் ஜெர்மானியம் உள்ளது; ஹார்ட் டிஸ்க்குகளில் அரிய மண் தனிமங்கள் உள்ளன. நிராகரிக்கப்பட்ட மின்னணுப் பொருள்களிலிருந்து கனிமங்களை மீட்டெடுக்கும் நகர்ப்புறச் சுரங்கம், ஆண்டுக்கு 6 பில்லியன் டாலர் வரை வருவாய் ஈட்டக்கூடும் எனத் தொழில்துறை மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.

புவிசார் அரசியல் தேவைகளும் குவாட் கூட்டணியும்

மின்னணுக் கழிவுகள் மீதான இந்தியாவின் முனைப்புக்குப் பின்னால், உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளில் நிலவும் கடுமையான பாதிப்புக்குள்ளாகும் அபாயமே உள்ளது. முக்கியக் கனிமங்களின் செயலாக்கம் மற்றும் சுத்திகரிப்பில் தற்போது சீனா ஆதிக்கம் செலுத்துகிறது. மின்கலங்களுக்கான உலகளாவிய முன்செயலாக்கத் திறனில் சுமார் 75 சதவீதத்தையும், பொருள் மீட்புத் திறனில் 70 சதவீதத்தையும் அது கட்டுப்படுத்துகிறது. இந்தக் குவிப்பு உலகெங்கும் உள்ள தலைநகரங்களில் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக, நாடுகள் பசுமைத் தொழில்நுட்பங்களுக்கு மாறி, தற்காப்பு அமைப்புகளை மேம்படுத்தும் நிலையில், 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் லித்தியம், கோபால்ட் மற்றும் அரிய மண் தனிமங்களுக்கான தேவை நான்கு மடங்காகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், ஆஸ்திரேலியா, இந்தியா, ஜப்பான், அமெரிக்கா ஆகிய நாடுகளுக்கு இடையிலான குவாட் பாதுகாப்புப் பேச்சுவார்த்தை, 2025 ஜூலையில் குவாட் முக்கியக் கனிமங்கள் முன்முயற்சியைத் தொடங்கியது. வாஷிங்டனில் நடைபெற்ற 10ஆவது குவாட் வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டத்தைத் தொடர்ந்து, மின்னணுக் கழிவுகளிலிருந்து முக்கியக் கனிமங்களை மீட்டெடுத்தல் மற்றும் மறுசெயலாக்கம் செய்வதில் குறிப்பிட்ட ஒத்துழைப்பை இந்தக் கூட்டணி அறிவித்தது. குவிந்துள்ள மூலங்களின் மீதான சார்பைக் குறைத்துக்கொண்டே, விநியோகச் சங்கிலிகளைப் பாதுகாத்துப் பல்வகைப்படுத்துவதே இந்த முன்முயற்சியின் நோக்கம். விநியோகச் சங்கிலி மீள்திறனை மேம்படுத்தும் நடவடிக்கைகளில் ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்துவதுடன், முதலீடுகளை அதிகரிக்க தனியார் துறைப் பங்காளர்களுடன் ஒருங்கிணைந்து செயல்படவும் இந்தக் கூட்டாண்மை திட்டமிட்டுள்ளது.

இந்தக் கூட்டணியில் இந்தியா பங்கேற்பது, சுமார் 4 பில்லியன் டாலர் ஒதுக்கீட்டுடன் 2023ஆம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட அதன் உள்நாட்டு தேசிய முக்கியக் கனிமங்கள் திட்டத்துக்கு வலுசேர்க்கிறது. வெளிநாட்டு ஒப்பந்தங்கள், புதிய உள்நாட்டுச் சுரங்கங்கள், முறைப்படுத்தப்பட்ட மறுசுழற்சியை விரிவுபடுத்துதல் ஆகியவற்றை இந்தத் திட்டம் இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. இதன் ஒரு பகுதியாக, மின்னணுக் கழிவுகள், பயன்படுத்தப்பட்ட லித்தியம் அயன் மின்கலங்கள், கைவிடப்பட்ட வாகனங்களின் வினையூக்கி மாற்றிகள் உள்ளிட்ட இரண்டாம் நிலை மூலங்களிலிருந்து முக்கியக் கனிமங்களை முறைப்படி மறுசுழற்சி செய்வதை ஊக்குவிக்க, கடந்த ஆண்டு பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் அரசு ரூ.1,500 கோடி ஊக்கத்தொகைத் திட்டத்துக்கு ஒப்புதல் அளித்தது.

முறைப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் முறைசாராத் துறைகளின் பிளவு

கொள்கை சார்ந்த உத்வேகம் இருந்தபோதிலும், இந்தியாவின் மின்னணுக் கழிவுச் சூழல் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட ஆலைகள் மற்றும் ஒழுங்குபடுத்தப்படாத பணிமனைகள் எனத் தெளிவாகப் பிரிந்துள்ளது. மின்னணுக் கழிவுகளைச் சேகரித்தல், ஆரம்பநிலைப் பிரித்தல் ஆகியவற்றில் 90 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவை இன்னமும் முறைசாராப் பணிமனைகளிலேயே நடைபெறுகின்றன. பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் இன்றி, தொழிலாளர்கள் நாளொன்றுக்கு வழக்கமாகச் சுமார் ரூ.300 கூலி பெறுகின்றனர் எனத் தில்லியைத் தளமாகக் கொண்ட டாக்ஸிக்ஸ் லிங்க் என்ற இலாப நோக்கற்ற அமைப்பின் மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன. இந்தியாவின் மிகப்பெரிய முறைசாரா மின்னணுக் கழிவு மையங்களில் ஒன்று அமைந்துள்ள, வறுமை நிறைந்த தில்லியின் சீலம்பூர் பகுதியில், கம்பிகள் சிக்கிக் கிடக்கும் குறுகிய சந்துகளிலும் உடைந்த சாதனங்களின் குவியல்களுக்கிடையிலும், வட இந்தியாவின் கழிவுகளைச் சுமார் 50,000 தொழிலாளர்கள் கையாளுகின்றனர்.

உள்ளூர் வணிகரான ஷப்பீர் கான், முறைசாரா வழித்தடங்களில் பொருள்கள் தொடர்ந்து பாய்ந்து வருவதை விவரித்தார்.

புதிய நிறுவனங்கள் சான்றிதழ் பெறுவதற்குத் தேவையானதை மட்டும் வைத்துக்கொள்கின்றன; மீதமுள்ளவை இன்னும் எங்களிடம்தான் வருகின்றன. வணிகம் குறையவில்லை, அதிகரித்திருக்கிறது.

அவரது கருத்து ஒரு சிக்கலான எதார்த்தத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது: இறுதியில் முறைப்படுத்தப்பட்ட மறுசுழற்சியாளர்களைச் சென்றடையும் பொருள்கள்கூட முதலில் முறைசாராத் தொழிலாளர்களின் கைகளைக் கடந்து செல்கின்றன. இதனால், ஆரம்பநிலை வகைப்படுத்தலிலேயே முக்கியக் கனிமங்கள் கணிசமாக இழக்கப்படுகின்றன. இந்தியாவின் முறைசாராத் துறை கழிவுச் சேகரிப்பின் முதுகெலும்பாக நீடிக்கிறது என்றும், அதைக் கண்டறியக்கூடிய விநியோகச் சங்கிலிகளுடன் ஒருங்கிணைத்தால் கனிம இழப்புகளைப் பெருமளவு குறைக்க முடியும் என்றும், சஸ்டெய்னபிள் எலெக்ட்ரானிக்ஸ் ரீசைக்கிளிங் இன்டர்நேஷனலின் மூத்த ஆலோசகர் சந்தீப் சட்டர்ஜி குறிப்பிட்டார்.

முறைசாரா செயலாக்க முறைகள் சுற்றுச்சூழலுக்கும் உடல்நலத்துக்கும் கடுமையான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகின்றன. தொழிலாளர்கள் வெளிப்புறத்தில் எரித்தல், அமிலக் கரைசலில் ஊறவைத்தல், பாதுகாப்பற்ற முறையில் பிரித்தல் ஆகியவற்றில் ஈடுபடுகின்றனர். இதனால் ஈயம், காட்மியம், பாதரசம், டையாக்சின்கள் உள்ளிட்ட நச்சுப் புகைகளுக்கு ஆளாவதுடன், மண்ணையும் நீர்நிலைகளையும் மாசுபடுத்துகின்றனர். முறைசாரா மறுசுழற்சியில் பொதுவாக விலைமதிப்புள்ள உலோகங்களில் 20 முதல் 40 சதவீதம் மட்டுமே மீட்கப்படுவதாகவும், உடல் சேதம் மற்றும் வேதியியல் மாசுபாட்டால் அரிய மண் காந்தங்கள் உள்ளிட்ட பிற உயர் மதிப்புள்ள பொருள்கள் முற்றிலும் அழிக்கப்படுவதாகவும் ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

இந்த இடைவெளியைக் குறைக்க, பயிற்சியும் பாதுகாப்பான பணியிடங்களும் வழங்கி வருகிறது இந்தியாவின் ஒரே அங்கீகரிக்கப்பட்ட இலாப நோக்கற்ற மின்னணுக் கழிவு மறுசுழற்சி அமைப்பான ஈகோவொர்க். முறைசாராத் தொழிலாளர்களுக்குப் பிரித்தல் மற்றும் முழுச் செயல்முறை குறித்த பயிற்சி அளிக்கிறோம் என்று அதன் செயல்பாட்டு மேலாளர் தேவேஷ் திவாரி விளக்கினார்.

முறைசாராத் தொழிலாளர்களுக்குப் பிரித்தல் மற்றும் முழுச் செயல்முறை குறித்த பயிற்சியை நாங்கள் அளிக்கிறோம். ஆபத்துகள், மதிப்புமிக்க முக்கியக் கனிமங்கள், பொருள்களின் மதிப்பு குறையாமல் சரியான முறையில் எவ்வாறு கையாள்வது ஆகியவற்றை அவர்களிடம் எடுத்துரைக்கிறோம்.

அந்த நிலையத்தில், 20 வயதான ரிஸ்வான் சைஃபி போன்ற தொழிலாளர்கள் இப்போது ஹார்ட் டிஸ்க்குகளிலிருந்து நிரந்தரக் காந்தங்களைப் பிரித்தெடுக்கின்றனர். முன்பு, பழைய பொருள் சந்தைகளில் தாமிரமும் அலுமினியமும் மட்டுமே மதிப்புள்ளவையாகக் கருதப்பட்டதால், இவை கைவிடப்பட்டன. இந்தக் காந்தங்களில், நவீன மின்னணுப் பொருள்களுக்கு இன்றியமையாத அரிய மண் உலோகமான டிஸ்ப்ரோசியம் உள்ளது.

மறுசுழற்சி கட்டாய விதிகளுக்கு எதிரான சட்டப் போராட்டம்

மின்னணுக் கழிவு மறுசுழற்சியை முறைப்படுத்தும் இந்தியாவின் முயற்சிக்கு, பெரும் மின்னணுப் பொருள் உற்பத்தியாளர்களிடமிருந்து கணிசமான சட்ட எதிர்ப்பு எழுந்துள்ளது. 2026 மார்ச் மாதத்துக்குள் தங்கள் மின்னணுக் கழிவுகளில் 80 சதவீதத்தை மறுசுழற்சி செய்யவும், அங்கீகரிக்கப்பட்ட மறுசுழற்சியாளர்களுக்கு ஒரு கிலோவுக்கு குறைந்தபட்சமாக நிர்ணயிக்கப்பட்ட ரூ.22 வழங்கவும் கோரும் விரிவாக்கப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்புக்கூறல் விதிகளுக்கு எதிராக சாம்சங், எல்.ஜி., டைக்கின், கேரியர், ஹிட்டாச்சி, ஹாவெல்ஸ் ஆகிய நிறுவனங்கள் இந்திய அரசுக்கு எதிராக வழக்குத் தொடர்ந்துள்ளன.

இந்த விலை தன்னிச்சையானது, போட்டிக்கு எதிரானது என்றும், முந்தைய விலைகளைவிட ஏறத்தாழ மூன்று முதல் நான்கு மடங்கு அதிகம் என்றும் நிறுவனங்கள் வாதிடுகின்றன. பெருநகரங்களுக்கு வெளியே உரிமம் பெற்ற மறுசுழற்சியாளர்கள் குறைவாக இருப்பதால், இலக்குகளை எட்டுவது நடைமுறைக்கு ஒவ்வாதது என்றும் அவை கூறுகின்றன. முன்னதாக, பிற நிறுவனங்களுடன் உற்பத்தியாளர் பொறுப்புக்கூறல் சான்றிதழ்களைப் பரிமாறிக்கொண்டு உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் கடமைகளை நிறைவேற்ற முடிந்தது; இதனால் நெகிழ்வான சந்தை உருவானது. புதிய விதிகள் இந்த நெகிழ்வை நீக்குவதால், இணக்கச் செலவுகள் செயல்பாடுகளைப் பாதிக்கக்கூடும் என்ற அச்சம் எழுந்துள்ளது. இந்த வழக்குகள் ஒன்றாக இணைக்கப்பட்டு, அடுத்த விசாரணைக்காகக் காத்திருக்கின்றன.

நீதிமன்றத் தீர்ப்பு, மின்னணுக் கழிவிலிருந்து கனிமங்களைப் பெறும் இந்தியாவின் உத்தியைப் பெரிதும் பாதிக்கும். மறுசுழற்சியாளர்களுக்கு நியாயமான ஊதியம் கிடைப்பதை உறுதிசெய்வதுடன், விதிகளுக்கு இணங்கும் நிலையங்களை விரிவுபடுத்தவும், முறைசாராப் பணிமனைகளின் மீதான சார்பைக் குறைக்கவும் குறைந்தபட்ச விலை உதவும் என்று அரசு கூறுகிறது. எனினும், முறையான மாற்று ஏற்பாடுகள் இல்லாவிட்டால், முறைப்படுத்துதல் மில்லியன் கணக்கான முறைசாராத் தொழிலாளர்களைத் துறையிலிருந்து வெளியேற்றக்கூடும் என நிலைத்தன்மை நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். இது சமூக சமத்துவத்தையும், தற்போது நாட்டின் பெரும்பாலான கழிவுகளைக் கையாளும் திறனுள்ள சேகரிப்பு வலையமைப்புகளையும் பாதிக்கலாம்.

தொழில்நுட்ப இடைவெளிகளும் சர்வதேச அளவுகோல்களும்

மேம்பட்ட மீட்பு தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் தடமறிதல் அமைப்புகளில் பெருமளவு முதலீடு செய்துள்ள சீனா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்தியாவின் முறைப்படுத்தப்பட்ட மறுசுழற்சித் திறன் குறைவாகவே உள்ளது. தற்போது, லித்தியம், கோபால்ட், நிக்கல் போன்ற உலோகங்களைக் கொண்ட தூளான மதிப்புமிக்க கருப்புப் பொருண்மையின் பெரும்பகுதி, உள்நாட்டில் போதிய செயலாக்கத் திறன் இல்லாததால் ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது. மின்கலக் கழிவுகளைச் சுத்திகரிக்கப்பட்ட உலோகங்களாக மாற்றக்கூடிய, தொடக்கத்திலிருந்து இறுதிவரை முழுமையான மறுசுழற்சி அமைப்புகளை இந்தியாவில் தற்போது குறைந்த எண்ணிக்கையிலான நிறுவனங்களே இயக்குகின்றன.

2040ஆம் ஆண்டுக்குள், கிடைக்கக்கூடிய மின்கல மறுசுழற்சி மூலப்பொருளில் 10 சதவீதத்தை மட்டுமே இந்தியா பயன்படுத்தும் என சர்வதேச எரிசக்தி முகமையின் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. ஐரோப்பாவிலும் வட அமெரிக்காவிலும் இந்த அளவு 30 சதவீதமாக இருக்கும். காலாவதியான மின்கலங்களையும் மின்னணுக் கழிவுகளையும் மறுசுழற்சி செய்வதற்கென அரசுக்குச் சொந்தமான நிறுவனமான சைனா ரிசோர்சஸ் ரீசைக்கிளிங் குரூப் லிமிடெட்டை உருவாக்குவதாகச் சீனா அண்மையில் அறிவித்தது; இதன்மூலம் தனது ஆதிக்க நிலையை மேலும் உறுதிப்படுத்துகிறது. உலகளாவிய மறுசுழற்சித் திறன் வேகமாக விரிவடைந்து வருகிறது. 2023ஆம் ஆண்டில் புதிதாக உருவாக்கப்பட்ட முன்செயலாக்க மற்றும் பொருள் மீட்புத் திறனில் 80 சதவீதத்தைச் சீனா கொண்டிருந்தது.

இந்த இடைவெளிகளைக் களைய, சுரங்க அமைச்சகம், இந்தியத் தொழில்நுட்பக் கழகங்கள் மற்றும் அறிவியல் மற்றும் தொழில்துறை ஆராய்ச்சி மன்ற ஆய்வகங்கள் உள்ளிட்ட ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. உலோகங்களை மீட்டெடுத்து சுத்திகரிப்பதற்கான உள்நாட்டிலேயே உருவாக்கப்பட்ட நீரிய வேதியியல் செயல்முறைகளை இவை உருவாக்கியுள்ளன. கனிமப் பிரித்தெடுப்பு மற்றும் செயலாக்கத்திலும் இந்த நிறுவனங்கள் பயிற்சி அளிக்கின்றன. 2025-26ஆம் ஆண்டுக்கான ஒன்றிய நிதிநிலை அறிக்கையில் லித்தியம் அயன் மின்கலக் கழிவுகளுக்கான சுங்க வரி அண்மையில் நீக்கப்பட்டது. உள்நாட்டுத் திறன் அதிகரிக்கும் அடுத்த நான்கு முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில், இத்தகைய பொருள்களை இறக்குமதி செய்வதற்கும் மறுசுழற்சி வாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்துவதற்கும் இது உதவும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

நிதிநிலை அறிக்கை கோரிக்கைகளும் மூலோபாய இலக்குகளும்

2026-27ஆம் ஆண்டுக்கான ஒன்றிய நிதிநிலை அறிக்கையைத் தயாரிக்கும் நிலையில், முக்கியக் கனிமங்களை மீட்பதை விரைவுபடுத்துவதற்கான இலக்கு சார்ந்த நிதிச் சலுகைகளைத் தொழில்துறை அமைப்புகள் கோருகின்றன. இந்தியத் தொழில் மற்றும் வர்த்தக சபைகளின் கூட்டமைப்பு, இந்திய முக்கியக் கனிமச் சுரங்கக் கழிவு மீட்புத் திட்டத்தைத் தொடங்கப் பரிந்துரைத்துள்ளது. சுரங்கக் கழிவுகளை மீட்பதை மூலோபாய முன்னுரிமையாகக் கருதி, செயல்பாட்டிலுள்ள சுரங்கத் தளங்களில் விரைவான களச் சோதனைகளை மேற்கொள்வதற்கும், நீரிய வேதியியல் மற்றும் மேம்பட்ட பிரிப்பு முறைகளை மையமாகக் கொண்ட தொழில்நுட்பச் செயல்விளக்கத் திட்டங்களுக்கும் இரு தனி நிதி ஒதுக்கீடுகளை வழங்க வேண்டும் என அது வலியுறுத்தியுள்ளது.

மின்கலக் கழிவுகள் மற்றும் கனிமங்கள் கொண்ட கழிவுகளுக்கான சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை தற்போதைய விகிதங்களிலிருந்து 5 சதவீதமாகக் குறைக்க வேண்டும் என்றும், உள்நாட்டுத் திறன் பயன்படுத்தப்படாமல் போவதை இறக்குமதியால் தடுக்க, நிக்கல் மற்றும் கோபால்ட் சல்பேட்டுகள் போன்ற இடைநிலைப் பொருள்களுக்கு அடிப்படை சுங்க வரி விதிக்க வேண்டும் என்றும் மறுசுழற்சியாளர்கள் கோருகின்றனர். குறைந்தது 22 முக்கியக் கனிமங்களை மீட்கும் திறன் தங்களுக்கு இருப்பதாகக் கூறும் அட்டெரோ ரீசைக்கிளிங்கின் இணை நிறுவனர் மற்றும் தலைமைச் செயல் அதிகாரி நிதின் குப்தா, இதன் மூலோபாய முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தினார்.

இன்று மறுசுழற்சி என்பது நிலைத்தன்மையைப் பற்றியது மட்டுமல்ல; பொருள் வளப் பாதுகாப்பைப் பற்றியதும்கூட.

இதன் முக்கியத்துவம் பொருளாதாரத்தையும் தாண்டியது. அளவிடாமல் மேலாண்மை செய்வது பாதிப்புக்குள்ளாகும் நிலையை உருவாக்கும் என்பதை 1970களின் எண்ணெய் நெருக்கடிகள் இந்தியாவுக்குக் கற்றுக்கொடுத்ததாகக் கருத்துரையாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். இன்று, எண்ணெய் முன்பு வகித்த கட்டமைப்பு முக்கியத்துவத்தை கனிமங்கள் வகிக்கின்றன; ஆனால், பல துறைகளில் அவற்றின் தாக்கம் நீண்டகாலம் நீடிக்கும். 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் மின்னணுக் கழிவுகளின் அளவு 5 மில்லியன் டன்னை எட்டும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், அவற்றை மூலோபாய வளங்களாக மாற்றும் இந்தியாவின் திறனே, முறைசாராத் தொழிலாளர்கள் மில்லியன் கணக்கானோரைப் பின்தள்ளாமல், 500 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான மின்னணு உற்பத்தி இலக்குக்கும் பரந்த தூய்மையான எரிசக்தி மாற்றத்துக்கும் தேவையான பொருள் அடித்தளத்தைப் பாதுகாக்க முடியுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• இந்தியா ஆண்டுக்கு 1.5 முதல் 1.75 மில்லியன் டன் மின்னணுக் கழிவுகளை உருவாக்குகிறது. நகர்ப்புறச் சுரங்கத்தின் மூலம் லித்தியம், கோபால்ட், அரிய மண் தனிமங்கள், விலைமதிப்புள்ள உலோகங்கள் உள்ளிட்டவற்றை மீட்டு, 6 பில்லியன் டாலர் வரை மதிப்பைப் பெற வாய்ப்புள்ளது
• சீன விநியோகச் சங்கிலிகள் மீதான சார்பைக் குறைக்க, மின்னணுக் கழிவுகளிலிருந்து முக்கியக் கனிமங்களை மீட்பதற்கான ஒத்துழைப்பையும் 2025 ஜூலையில் தொடங்கப்பட்ட குவாட் முக்கியக் கனிமங்கள் முன்முயற்சி குறிப்பாக உள்ளடக்கியுள்ளது
• மறுசுழற்சி விகிதத்தை 80 சதவீதமாக்கவும், ஒரு கிலோவுக்குக் குறைந்தபட்ச விலையை நிர்ணயிக்கவும் கட்டாயப்படுத்தும் விரிவாக்கப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்புக்கூறல் விதிகளுக்கு எதிராக சாம்சங், எல்.ஜி. உள்ளிட்ட முன்னணி மின்னணு உற்பத்தியாளர்கள் அரசுக்கு எதிராக வழக்குத் தொடர்ந்துள்ளனர்
• மின்னணுக் கழிவுச் சேகரிப்பு மற்றும் பிரித்தலில் 90 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவை இன்னும் முறைசாராத் துறையிலேயே நடைபெறுகின்றன. அங்குள்ள தொழிலாளர்கள் பாதுகாப்பு உபகரணங்களோ பாதுகாப்புத் தரநிலைகளோ இன்றி நாளொன்றுக்கு சுமார் 3.38 டாலர் சம்பாதிக்கின்றனர்
• முறைப்படுத்தப்பட்ட மறுசுழற்சியை ஊக்குவிக்க இந்தியா ரூ.1,500 கோடி ஊக்கத்தொகைத் திட்டத்துக்கு ஒப்புதல் அளித்துள்ளது. பெரிய மறுசுழற்சியாளர்களுக்கு ரூ.50 கோடியும், சிறிய நிறுவனங்களுக்கு ரூ.25 கோடியும் மானிய உச்சவரம்பாக நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது
• 2040ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தியாவில் மின்கல மறுசுழற்சி பயன்பாடு 10 சதவீதத்தை மட்டுமே எட்டும் என சர்வதேச எரிசக்தி முகமையின் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. இது ஐரோப்பா, வட அமெரிக்காவின் அளவுகோல்களைவிடக் கணிசமாகக் குறைவு
• 2026ஆம் ஆண்டு நிதிநிலை அறிக்கைக்காக, மின்கலக் கழிவுகளுக்கான சரக்கு மற்றும் சேவை வரியை 5 சதவீதமாகக் குறைக்கவும், சுரங்கக் கழிவுகளிலிருந்து கனிமங்களை மீட்கத் தனித் திட்டம் அமைக்கவும் தொழில்துறை கோருகிறது