2033ஆம் ஆண்டு அணுமின் உற்பத்தியைத் தொடங்க இலக்கு: இந்தோனேசியா, ஜப்பான் ஐந்தாண்டு அணுசக்திக் கூட்டாண்மை

டோக்கியோவில் ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஒப்பந்தம்

பல தசாப்த கால தயக்கத்துக்குப் பிறகு, உலக அணுசக்தி நாடுகள் கூட்டமைப்பில் சேர்வதற்கான தீர்மானகரமான நடவடிக்கையை இந்தோனேசியா எடுத்துள்ளது. 2033ஆம் ஆண்டுக்குள் தீவுக்கூட்டத்தின் முதல் வணிக அணுமின் நிலையத்தைச் செயல்பாட்டுக்குக் கொண்டுவரும் நோக்கில் ஜப்பானுடன் ஐந்தாண்டு ஒத்துழைப்பு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ளது. எரிசக்தி மற்றும் கனிம வளங்கள் துறை அமைச்சர் பஹ்லில் லஹதாலியா, ஜப்பானின் பொருளாதாரம், வர்த்தகம் மற்றும் தொழில்துறை அமைச்சர் ரியோசெய் அகசாவா ஆகியோர், 2026 மார்ச் 15 அன்று டோக்கியோவில் இந்தப் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தை முறைப்படுத்தினர். இந்தோ-பசிபிக் எரிசக்திப் பாதுகாப்பு அமைச்சர்கள் மற்றும் வர்த்தக மன்றத்தின் நிகழ்வுகளுக்கு இடையே இந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. நாட்டின் மின்சாரத்தில் தற்போது சுமார் 80 சதவீதத்தை உற்பத்தி செய்யும் நிலக்கரியிலிருந்து விலகி, எரிசக்தி ஆதாரங்களைப் பன்முகப்படுத்தும் ஜகார்த்தாவின் இதுவரையிலான மிக உறுதியான நடவடிக்கை இது. அதேவேளை, அணு உலைப் பாதுகாப்பு மற்றும் சிறிய மட்டு அணு உலைத் தொழில்நுட்பத்தில் ஜப்பானின் நிபுணத்துவத்தையும் பயன்படுத்துகிறது.

இரு அரசுகளும் உயர் பாதுகாப்புத் தரங்களைக் கொண்டதாகக் கூறும் அணுசக்தித் தொழில்நுட்ப மேம்பாட்டில் ஒத்துழைப்பதே இந்த ஒப்பந்தத்தின் குறிப்பிட்ட இலக்காகும். ஜப்பான் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு வங்கி மற்றும் நிப்பான் ஏற்றுமதி மற்றும் முதலீட்டுக் காப்பீடு உள்ளிட்ட ஜப்பானிய ஏற்றுமதிக் கடன் நிறுவனங்கள் வழியாக நிதி வசதிகளையும் இது திறக்கிறது. எனினும், உரிய தணிக்கை மற்றும் திட்ட இலக்குகளின் நிறைவேற்றத்துக்கு உட்பட்டே அவை வழங்கப்படும். போட்டித்தன்மையும் வெளிப்படைத்தன்மையும் கொண்ட தொழில்நுட்பத் தேர்வு நடைமுறை அவசியம் என்று டோக்கியோ வலியுறுத்தியுள்ளது. தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிக முக்கியமான எரிசக்தி மாற்றங்களில் ஒன்றாக உருவாகக்கூடிய திட்டத்தில் பங்கேற்க ஜப்பானிய நிறுவனங்களுக்கு இது வழிவகுக்கிறது.

உலகளாவிய நெருக்கடிக் காலத்தில் எரிசக்திப் பாதுகாப்பு

கடுமையான உலகளாவிய எரிசக்திப் பாதுகாப்பின்மையின் பின்னணியில் இந்தக் கூட்டாண்மை உருவாகியுள்ளது. வலுவான இருதரப்பு ஒத்துழைப்புக்கு ஊக்கியாக இஸ்ரேல்-ஈரான் போரை அமைச்சர் அகசாவா வெளிப்படையாகக் குறிப்பிட்டார். ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான நிகழ்வில் பேசிய அவர், உலகளாவிய விநியோகத் தடைகள் நிலவும் சூழலில், எரிசக்திப் பாதுகாப்பைப் பேண நம்பகமான கூட்டாளிகளுக்கு இடையே ஆழமான ஒத்துழைப்பு தேவை என்றார். புகுஷிமா பேரழிவுக்கு 15 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஜப்பானும் அணுசக்திக்குத் திரும்புவதை விரைவுபடுத்தியுள்ளது. சர்வதேச எரிசக்தி முகமையின் தரவுகளின்படி, 2024ஆம் ஆண்டில் அந்நாட்டின் உள்நாட்டு மின் உற்பத்தியில் அணுசக்தி சுமார் 40 சதவீதமாக இருந்தது; தேசிய எரிசக்தி விநியோகக் கலவையில் அதுவே மிகப்பெரிய பங்காகும்.

2.8 கோடி மக்களைக் கொண்ட இந்தோனேசியா, 99.8 சதவீத மின்மயமாக்கல் விகிதத்தை எட்டியிருந்தாலும் அடிக்கடி மின்வெட்டுகளை எதிர்கொள்கிறது. புதைபடிவ எரிபொருட்களின் விலை ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு அந்நாடு எவ்வளவு பாதிக்கப்படக்கூடியது என்பது அதிகரித்துவரும் வகையில் தெளிவாகியுள்ளது. 2000ஆம் ஆண்டிலிருந்து தனிநபர் மின்சாரப் பயன்பாடு ஏறக்குறைய இருமடங்காகி, 2023இல் சுமார் 10,100 kWhஐ எட்டியது. 2025ஆம் ஆண்டில் மின் நுகர்வு 457 டெராவாட்-மணி அளவை எட்டும் என்று அரசுக்குச் சொந்தமான மின் நிறுவனம் PT PLN கணித்துள்ளது. உள்நாட்டு மின் உற்பத்தியிலும் ஏற்றுமதி வருவாயிலும் நிலக்கரியே ஆதிக்கம் செலுத்துவதால், பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தக்கவைத்துக்கொண்டே 2060க்குள் கரியமில நடுநிலையை அடைவதாக அளித்த உறுதியையும் நிறைவேற்ற வேண்டிய இரட்டைச் சவாலை ஜகார்த்தா எதிர்கொள்கிறது.

இன்றைய உலகளாவிய நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியில், எரிசக்திப் பாதுகாப்பைப் பேண ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்துவது முக்கியம்.

ஜப்பானின் உத்திசார் எரிசக்தி கையிருப்புகளும் மேம்பட்ட அணுசக்தி உள்கட்டமைப்பும், இறக்குமதிச் சார்பைக் குறைப்பதற்கான முன்மாதிரியை இந்தோனேசியாவுக்கு வழங்குகின்றன. இந்த ஒத்துழைப்பு அணு உலைத் தொழில்நுட்பத்தைத் தாண்டி முக்கிய கனிம விநியோகச் சங்கிலிகளையும் உள்ளடக்குகிறது. தூய்மையான எரிசக்தித் தொழில்நுட்பங்களுக்கு இன்றியமையாத உலக நிக்கல் கையிருப்பில் 43 சதவீதத்தை இந்தோனேசியா கொண்டிருப்பதையும், பாக்சைட், வெள்ளீயம், செம்பு மற்றும் அரிய மண் தனிமங்களின் கணிசமான படிவுகளையும் பஹ்லில் சுட்டிக்காட்டினார்.

சிறிய மட்டு அணு உலைகளுக்கு முக்கியத்துவம்

இந்தோனேசியாவின் அணுசக்தித் திட்டத்தின் உடனடி கவனம், வழக்கமான பெரிய அளவிலான மின் நிலையங்களைவிடச் சிறிய மட்டு அணு உலைகள்மீதே உள்ளது. பாரம்பரிய நிலையங்கள் 1,000 மெகாவாட் உற்பத்தி செய்யும் நிலையில், பொதுவாக 300 மெகாவாட் அல்லது அதற்கும் குறைவாக உற்பத்தி செய்யும் இந்த SMRகள், தீவுகளுக்கு இடையிலான மின்வலை இணைப்பு குறைவாக உள்ள இந்தோனேசியாவின் தீவுக்கூட்டப் புவியமைப்புக்கு ஏற்ற பலன்களைக் கொண்டுள்ளன. தொழிற்சாலையில் முன்கூட்டியே தயாரித்து, கொண்டு சென்று, தளத்தில் நிறுவக்கூடிய அலகுகளை இந்தத் தொழில்நுட்பம் அனுமதிக்கிறது. இதனால் கட்டுமானக் காலமும் தொடக்க மூலதனத் தேவையும் குறைகின்றன.

மிகவும் முன்னேறியுள்ள திட்டம் போர்னியோ தீவின் மேற்கு கலிமந்தானில் அமைந்துள்ளது. அங்கு PLN Indonesia Power, ஓரிகானைச் சேர்ந்த NuScale Power நிறுவனத்துடன் இணைந்து, அதன் VOYGR தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி 462 MWe மின் நிலையத்தை உருவாக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த முயற்சியில் ஜப்பானிய பொறியியல் நிறுவனமான JGC Corporation, Fluor Corporation நிறுவனத்தின் துணை நிறுவனத்துடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறையின் சிறிய மட்டு அணு உலைத் தொழில்நுட்பத்தைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்துவதற்கான அடித்தள உள்கட்டமைப்புத் திட்டத்தின் வழியாக அமெரிக்காவும் பங்கேற்பதால், இது முத்தரப்பு முயற்சியாக அமைகிறது. 2019இல் FIRST திட்டத்தின் முதல் பயனாளி நாடாக இந்தோனேசியா ஆனது. பணியாளர் திறன் மேம்பாடு, ஒழுங்குமுறைச் சட்டகங்கள், பாதுகாப்பு நெறிமுறைகள் ஆகியவற்றில் அமெரிக்க ஆதரவுக்கான கட்டமைப்பு இதன்மூலம் உருவாக்கப்பட்டது.

மாற்றுத் தொழில்நுட்பங்களும் பரிசீலனையில் உள்ளன. அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த நிறுவனத்தின் துணை நிறுவனமான PT ThorCon Power Indonesia, மத்திய பங்காவில் உள்ள கெலாசா தீவில் அமைக்கத் திட்டமிடப்பட்டுள்ள 500 MWe தோரியம் உருகிய உப்பு அணு உலைக்கான உரிம ஆவணங்களை இந்தோனேசிய அணுசக்தி ஒழுங்குமுறை அமைப்பிடம் சமர்ப்பித்துள்ளது. இதன் கட்டுமானம் 2027இல் தொடங்கக்கூடும். தனியாக, கிழக்கு கலிமந்தானின் போந்தாங்கில் உர உற்பத்திக்கான அமோனியாவைத் தயாரிப்பதை இலக்காகக் கொண்டு, 4 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான தோரியம் SMR மின் நிலையத்தை அமைப்பதற்கான சாத்தியக்கூறுகளை ஆய்வு செய்ய நான்கு டென்மார்க் நிறுவனங்கள் அரசுக்குச் சொந்தமான Pupuk Kalimantan Timur மற்றும் Pertamina New & Renewable Energy நிறுவனங்களுடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டுள்ளன.

ஒழுங்குமுறைத் தடங்கல்

பல சர்வதேச ஒப்பந்தங்களும் சாத்தியக்கூறு ஆய்வுகளும் நடந்தாலும், உள்நாட்டுக்கெனத் தனியான கண்காணிப்பு அமைப்பு இல்லாததால் இந்தோனேசியாவின் அணுசக்தி இலக்குகள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ நேரடியாகத் தலைமை தாங்கவுள்ள அணுசக்தித் திட்டச் செயலாக்க அமைப்பு, அணு உலைத் திட்டமிடல் மற்றும் மேம்பாட்டுக்கான அதிகாரத்தை முறைப்படி ஏற்க அதிபர் ஒழுங்குமுறை உத்தரவுக்காகக் காத்திருக்கிறது. அணுசக்தித் திட்டச் செயலாக்க அமைப்பு (NEPIO) நிறுவப்படும் வரை எந்தத் தொழில்நுட்ப ஒப்பந்தப்புள்ளிகளும் முன்னேற முடியாது என்று எரிசக்தி அமைச்சகத்தின் மூத்த அதிகாரி செண்டா ஹுர்முசான் கனாம் உறுதிப்படுத்தினார். தேவையான ஒழுங்குமுறை உத்தரவு அதிபரின் கையொப்பத்துக்காக மட்டுமே காத்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

இந்த ஒழுங்குமுறை இடைவெளி, சர்வதேசப் போட்டியாளர்கள் தங்கள் இடத்தை உறுதிப்படுத்துவதைத் தடுக்கவில்லை. இந்தோனேசியாவின் கடல்சார் புவியமைப்புக்கு மிகவும் ஏற்ற மிதக்கும் சிறிய மட்டு அணு உலைகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு தொழில்நுட்பங்களை வழங்கும் தனது முன்மொழிவை ரஷ்யாவின் Rosatom தொடர்ந்து முன்வைத்துள்ளது. 2040க்குள் 7 ஜிகாவாட்டைத் தாண்டும் இலக்குகளை எட்ட உதவக்கூடிய பெரிய VVER-1200 அணு உலைகளையும் அது முன்மொழிந்துள்ளது. சீனா, தென் கொரியா, கனடா ஆகிய நாடுகளின் நிறுவனங்களும் ஜகார்த்தாவை அணுகித் திட்டங்களை முன்வைத்துள்ளன. கட்டுப்படுத்தும் முடிவுகளை எடுக்கத் தேவையான நிறுவனக் கட்டமைப்பு உருவாகும் வரை, பல்வேறு தொழில்நுட்பங்களை மதிப்பீடு செய்யும் நிலையில் இந்தோனேசியா உள்ளது.

அனைத்துத் தொழில்நுட்பங்களுக்கும் நாங்கள் திறந்திருக்கிறோம்; ஆனால் இன்னும் எந்த முடிவையும் எடுக்கவில்லை.

அறிவார்ந்த உறுதிப்பாட்டை மேற்கொள்வதற்குத் தயார்நிலையின் முதல் கட்டத்தில் இந்தோனேசியா இருப்பதாகக் கண்டறிந்துள்ள சர்வதேச அணுசக்தி முகமை (IAEA), அந்நாட்டில் ஒருங்கிணைந்த அணுசக்தி உள்கட்டமைப்பு ஆய்வுப் பணிகளை மேற்கொண்டுள்ளது. அணு ஆயுதப் பரவல் தடை ஒப்பந்தத்தின் கீழான இந்தோனேசியாவின் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் 1980 முதல் நடைமுறையில் உள்ளது. 1999 முதல் கூடுதல் நெறிமுறையும் செயல்பாட்டில் உள்ளது. தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றங்களுக்குத் தேவையான சர்வதேசச் சரிபார்ப்புக் கட்டமைப்பை இது வழங்குகிறது.

புகுஷிமாவுக்குப் பிறகு ஜப்பானின் அணுசக்தித் திருப்பம்

இந்தோனேசியாவுடனான கூட்டாண்மை, ஜப்பானின் சிக்கலான அணுசக்தி மறுமலர்ச்சிக் காலத்துடன் இணைந்துள்ளது. புகுஷிமா டாய்ச்சி பேரழிவைத் தூண்டிய 9.0 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கம் மற்றும் சுனாமியின் 15ஆம் ஆண்டு நினைவை 2026 மார்ச் 11 அன்று ஜப்பான் கடைப்பிடித்தது. மூன்று அணு உலைகளில் உருகல் ஏற்பட்டு, 160,000 பேர் வெளியேற வேண்டிய நிலை அப்போது உருவானது. முந்தைய நிர்வாகத்தைத் தொடர்ந்து பதவியேற்ற பிரதமர் சனாயே தகைச்சி, அணு உலைகளை மீண்டும் இயக்குவதை விரைவுபடுத்தவும், நிலையான எரிசக்தி ஆதாரமாக அணுசக்தியை வலுப்படுத்தவும் நடவடிக்கை எடுத்துள்ளார். இதன்மூலம் 2011க்குப் பிறகு முன்னெடுக்கப்பட்ட பத்தாண்டு கால அணுசக்தி விலகல் திட்டம் மாற்றியமைக்கப்படுகிறது.

எனினும், கட்டமைப்பு சார்ந்த சவால்கள் நீடிக்கின்றன. புகுஷிமாவுக்கு முன்பு ஜப்பான் இயக்கிய 54 அணு உலைகளில், தற்போது 15 மட்டுமே மின்சாரம் உற்பத்தி செய்கின்றன; 22 அணு உலைகள் செயலிழக்கச் செய்யும் பணியில் உள்ளன. 2013க்குப் பிறகு கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட பாதுகாப்பு மேம்பாடுகளால் செலவு ஆரம்பத்தில் கணிக்கப்பட்ட 1 டிரில்லியன் யென்னிலிருந்து 2.4 டிரில்லியன் யென்னுக்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது. சட்டரீதியான சவால்களும் மறுதொடக்கங்களைத் தொடர்ந்து தாமதப்படுத்துகின்றன. 2040க்குள் மின்சாரத்தில் 20 சதவீதத்தை அணுசக்தியிலிருந்து உற்பத்தி செய்வதற்கான அரசின் இலக்கு, முந்தைய 2030 இலக்கிலிருந்து திருத்தப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய உற்பத்திப் பங்கு சுமார் 8.3 சதவீதமாக உள்ள நிலையில், இந்த இலக்கு இன்னும் சவாலானதாகவே உள்ளது.

உள்நாட்டில் நிலவும் இந்தக் கட்டுப்பாடுகள், அணுசக்தி ஏற்றுமதியில் ஜப்பானுக்குள்ள ஆர்வத்தை அதிகரித்துள்ளன. Mitsubishi Heavy Industries, Toshiba, IHI உள்ளிட்ட ஜப்பானிய நிறுவனங்கள் சர்வதேசத் திட்டங்களில் பங்கேற்கத் தங்களைத் தயார்படுத்தி வருகின்றன. Westinghouse தொழில்நுட்பத்தை உள்ளடக்கிய கூட்டு முயற்சிகளில் பங்கு வகிப்பது குறித்து அமெரிக்காவும் ஜப்பானும் அண்மையில் ஒருங்கிணைத்துள்ளன. உள்நாட்டுக் கட்டுமானம் முடங்கியுள்ள நிலையிலும், பொறியியல் நிபுணத்துவத்தையும் விநியோகச் சங்கிலித் திறனையும் தக்கவைக்க இந்தோனேசிய ஒப்பந்தம் ஜப்பானியத் தொழில்துறைக்கு வழி அமைக்கிறது.

அணுசக்தி மாற்றத்துக்கான நிதி

இந்தோனேசியாவின் அணுசக்தித் திட்டத்துக்கான பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில், சர்வதேச நிதியுதவியின் பல அடுக்குகள் உள்ளன. இருதரப்பு ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட ஜப்பானிய ஏற்றுமதிக் கடன் நிறுவனங்களுக்கு அப்பால், மேற்கு கலிமந்தான் SMR திட்டத்துக்கான தொழில்நுட்ப உதவிக்காக U.S. Trade and Development Agency, PLN Indonesia Power நிறுவனத்துக்கு மானியங்களை வழங்கியுள்ளது. ஜப்பான், தென் கொரிய அணுசக்தி நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவாக 4.2 பில்லியன் டாலர் வரையிலான நிதியுதவிக் கடிதங்களை U.S. Export-Import Bank தனியாக வழங்கியுள்ளது. இந்தோ-பசிபிக் அணுசக்தி விநியோகச் சங்கிலிகள் ஒருங்கிணைந்த தன்மை கொண்டிருப்பதை இது காட்டுகிறது.

இந்தோனேசியாவின் நீண்டகாலத் திட்ட ஆவணங்கள், 2060க்குள் 35 முதல் 54 ஜிகாவாட் வரையிலான அணுசக்தி உற்பத்தித் திறனை எட்டுவதை முன்வைக்கின்றன. இது புகுஷிமாவுக்கு முந்தைய ஜப்பானின் ஒட்டுமொத்த அணு உலைத் தொகுதிக்கு இணையான அளவாகும். தற்போது மொத்த மின் உற்பத்தித் திறன் வெறும் 93 ஜிகாவாட்டாக உள்ள நாட்டில், இந்த இலக்கை எட்டுவதற்குப் பெருமளவிலான மூலதன முதலீடு தேவைப்படும். தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் அணுசக்தி நிலையங்கள் அமைக்கக்கூடிய 29 இடங்களைத் தேசிய எரிசக்தி கவுன்சில் அடையாளம் கண்டுள்ளது. பங்கா தீவு, மேற்கு கலிமந்தான், முரியா தீபகற்பம் ஆகியவை அடிக்கடி குறிப்பிடப்படும் இடங்களில் அடங்கும்.

போர்னியோவுக்கான டென்மார்க் முன்மொழிவு மாற்று நிதி மாதிரியை எடுத்துக்காட்டுகிறது. வழக்கமான மின்சாரப் பயன்பாட்டு நிறுவனங்களுக்கான விற்பனைக்கு மாறாக, தனியார் தொழில்துறையின் கொள்முதலை இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. அதேவேளை, தோர்கான் முயற்சி கப்பல் கட்டும் தளங்களில் கட்டுமானம் செய்வதை வலியுறுத்துகிறது. இதன்மூலம் PT PAL Indonesia நிறுவனத்தின் தற்போதைய கடல்சார் உற்பத்தித் திறனைப் பயன்படுத்த முடியும்.

பிராந்தியத் தாக்கங்களும் போட்டியும்

தென்கிழக்கு ஆசியாவில் SMRகளை முதன்முதலில் செயல்படுத்தும் நாடாக இந்தோனேசியா உருவெடுக்கும் சாத்தியம் உள்ளது. பிலிப்பைன்ஸ், தாய்லாந்து ஆகிய நாடுகளும் SMR இலக்குகளை நிர்ணயித்துள்ளன. ஆனால், அவற்றிடம் ஒப்பிடத்தக்க ஒழுங்குமுறைத் தயார்நிலையோ, இடத் தேர்வில் இதே அளவு முன்னேற்றமோ இல்லை. 2032க்குள் அமெரிக்க SMR தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி அணுசக்தியிலிருந்து 1.2 ஜிகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய பிலிப்பைன்ஸ் இலக்கு வைத்துள்ளது. தாய்லாந்தின் வரைவு மின் மேம்பாட்டுத் திட்டம், தலா 300 MW திறனுள்ள இரண்டு SMR அலகுகளை முன்வைக்கிறது.

இந்தப் போட்டியின் இயங்குதன்மைகள், பரந்த புவிசார் அரசியல் அணிசேர்வுகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன. அணுசக்திப் பாதுகாப்பு, பத்திரத்தன்மை மற்றும் அணு ஆயுதப் பரவல் தடுப்பு ஆகியவற்றில் மிக உயர்ந்த தரங்களை நிலைநாட்டுவதே இந்தோனேசியா-ஜப்பான்-அமெரிக்க முத்தரப்பு ஒத்துழைப்புக் கட்டமைப்பின் வெளிப்படையான நோக்கமாகும். இது ரஷ்யா, சீனா போன்ற மாற்று விநியோகஸ்தர்களிடமிருந்து வேறுபட்ட அணுகுமுறையாகும். 2026 மார்ச் 3 முதல் 5 வரை ஜகார்த்தாவில் நடைபெற்ற மாநாட்டில் மூன்று நாடுகளின் அதிகாரிகளும் பங்கேற்று, SMR ஒழுங்குமுறைச் சட்டகங்கள், பணியாளர் திறன் மேம்பாடு, தொடர்புடைய தரப்பினரின் பங்கேற்பு ஆகியவற்றைப் பற்றி விவாதித்தனர். இது இந்தோனேசியாவின் அணுசக்தித் தயாரிப்புப் பணிகள் பலதரப்பு அடிப்படையில் நடைபெறுவதை உறுதிப்படுத்தியது.

இந்தோனேசியாவில் பொதுமக்களின் அணுசக்தி ஆதரவு அதிகரித்துள்ளது. 2014 முதல் தேசிய அணுசக்தி முகமை நடத்திய கருத்துக்கணிப்புகளில் 70 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்டோர் ஆதரவு தெரிவித்துள்ளனர். நிலையான மின்சாரத்தின் அவசரத் தேவையைப் பரவலாக மக்கள் உணர்ந்திருப்பதே இதற்குக் காரணமாகக் கூறப்படுகிறது. ஜப்பானில் நிலைமை இதற்கு மாறுபட்டுள்ளது. முன்மொழியப்பட்ட மறுதொடக்கத் தளங்களுக்கு அருகிலுள்ள சமூகங்கள் தொடர்ந்து எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கின்றன. கதிர்வீச்சு குறித்த கவலைகளால் புகுஷிமாவில் செயலிழக்கச் செய்யும் பணிகளும் 2037 அல்லது அதற்குப் பிறகுதான் முடியும் எனத் தாமதமாகியுள்ளன.

2033ஐ நோக்கிய பாதை

ஜப்பானுடனான ஒத்துழைப்பு ஒப்பந்தத்தின் ஐந்தாண்டுக் காலம் தொடங்கியுள்ள நிலையில், முறையான தொழில்நுட்ப ஒப்பந்தப்புள்ளிகளைத் தொடங்குவதற்கு NEPIO அமைப்பை நிறுவுவதே இந்தோனேசியா உடனடியாகச் செய்ய வேண்டிய பணியாகும். இந்த ஒப்பந்தம் சட்டப்படி கட்டுப்படுத்தும் கடப்பாடுகளை உருவாக்கவில்லை. கூடுதலாக ஐந்தாண்டுகளுக்கு நீட்டிக்கவும் முடியும். அமெரிக்கா, ஜப்பான், டென்மார்க், ரஷ்யா மற்றும் பிற நாடுகளின் போட்டி SMR வடிவமைப்புகளை ஜகார்த்தா மதிப்பீடு செய்யும்போது இது நெகிழ்வுத்தன்மையை அளிக்கிறது.

மேற்கு கலிமந்தான் திட்டமே அருகிலுள்ள காலக்கட்டத்தில் நடைமுறைப்படுத்தக்கூடிய வாய்ப்பு மிக அதிகமுள்ள திட்டமாக உள்ளது. NuScale வடிவமைப்புக்கு ஏற்கெனவே அமெரிக்க அணுசக்தி ஒழுங்குமுறை ஆணையம் ஒப்புதல் அளித்துள்ளதால், இந்தோனேசிய அதிகாரிகளுக்கு ஒழுங்குமுறை முன்மாதிரி கிடைத்துள்ளது. தள உரிமமும் கட்டுமானமும் திட்டமிட்டபடி நடந்தால், 2033க்குள் தொடக்கமாக 500 மெகாவாட் மின் உற்பத்தி செய்யும் இலக்கை எட்ட முடியும். அப்படியானால், வணிக அணுமின்சாரம் செயல்பாட்டில் உள்ள முதல் ஆசியான் நாடாக இந்தோனேசியா உருவாகும். இது பிராந்தியத்தின் எரிசக்திக் கட்டமைப்பை அடிப்படையாக மாற்றுவதோடு, வளரும் பொருளாதாரங்களில் மேம்பட்ட அணு உலைகளைச் செயல்படுத்துவதற்கான சோதனைத் திட்டமாகவும் அமையும்.

ஜப்பானைப் பொறுத்தவரை, இந்தக் கூட்டாண்மை பொருளாதார வாய்ப்பாகவும் உத்திசார் கட்டாயமாகவும் உள்ளது. புகுஷிமா மீட்புப் பணிகளின் மூலம் மேம்படுத்திய பாதுகாப்பு நிபுணத்துவத்தை ஏற்றுமதி செய்யும் அதேவேளை, முக்கிய கனிமங்களுக்கான விநியோகச் சங்கிலிகளையும் அது உறுதிப்படுத்துகிறது. ஒப்பந்தத்தை வரவேற்றபோது அமைச்சர் பஹ்லில் குறிப்பிட்டதுபோல், இந்தோனேசியா அனைத்துத் தொழில்நுட்பங்களுக்கும் திறந்திருக்கிறது. ஆனால், அந்தத் தொழில்நுட்பங்கள் எவ்வாறு மதிப்பிடப்பட்டு செயல்படுத்தப்படும் என்பதற்கான கட்டமைப்பை ஜப்பானுடனான ஒப்பந்தம் உருவாக்கியுள்ளது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றம் மற்றும் பாதுகாப்புத் தரங்களை இலக்காகக் கொண்டு, இந்தோனேசியாவும் ஜப்பானும் 2026 மார்ச் 15 அன்று ஐந்தாண்டு அணுசக்தி ஒத்துழைப்பு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டன
• 2033க்குள் அணுசக்தியிலிருந்து 500 மெகாவாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய ஜகார்த்தா இலக்கு வைத்துள்ளது; 2060க்குள் 35 முதல் 54 ஜிகாவாட் உற்பத்தித் திறனை எட்டுவதே நீண்டகால இலக்கு
• சிறிய மட்டு அணு உலைகளே உடனடி முன்னுரிமை; மேற்கு கலிமந்தானில் ஜப்பானிய JGC நிறுவனம் பங்கேற்கும் 462 MWe NuScale திட்டம் முன்மொழியப்பட்டுள்ளது
• அதிபர் பிரபோவோ தலைமை தாங்கவுள்ள அணுசக்தித் திட்டச் செயலாக்க அமைப்பு, அதிபர் ஒழுங்குமுறை உத்தரவின் மூலம் முறைப்படி நிறுவப்படும் வரை ஒப்பந்தப்புள்ளி நடைமுறையைத் தொடங்க முடியாது
• எரிசக்திப் பாதுகாப்புக் கூட்டாண்மைகளை வலுப்படுத்துவதற்கான காரணங்களாக இஸ்ரேல்-ஈரான் போர் மற்றும் உலகளாவிய விநியோகத் தடைகளை ஜப்பான் சுட்டிக்காட்டுகிறது
• ரஷ்ய மிதக்கும் அணு உலைகள், போர்னியோவில் டென்மார்க் முன்மொழியும் தோரியம் SMRகள், பங்காவுக்கான அமெரிக்க தோரியம் உருகிய உப்பு வடிவமைப்பு ஆகியவை மாற்றுத் திட்டங்களில் அடங்கும்
• அமெரிக்காவுடனான முத்தரப்பு ஒத்துழைப்பில் ஒழுங்குமுறை மேம்பாடு மற்றும் பணியாளர் பயிற்சிக்கான FIRST திட்டமும் அடங்கும்
• ஜப்பானிய ஏற்றுமதிக் கடன் நிறுவனங்கள், அமெரிக்க மானியங்கள் மற்றும் கடன்கள், சாத்தியமான தனியார் முதலீட்டு மாதிரிகள் ஆகியவை நிதியுதவியில் இடம்பெறுகின்றன