சீனாவின் பெரிதாகும் கடற்படைதான் அமெரிக்காவின் உண்மையான பிரச்சினை அல்ல

கடற்படையின் அளவு குறித்த மாயை

காங்கிரஸ் ஆய்வுச் சேவையின் தகவலின்படி, சீனக் கடற்படையில் தற்போது 370-க்கும் மேற்பட்ட போர்க்கப்பல்கள் உள்ளன. கப்பல்களின் எண்ணிக்கையில் இதுவே உலகின் மிகப்பெரிய கடற்படையாகும். ஒப்பிடுகையில், அமெரிக்காவிடம் 296 போர்க்கப்பல்கள் உள்ளன. 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்த இடைவெளி மேலும் அதிகரித்து, சீனாவிடம் 435 கப்பல்களும் அமெரிக்காவிடம் 294 கப்பல்களும் இருக்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. முதற்பார்வையில் இந்த எண்ணிக்கைகள் கவலையளிப்பதாகத் தோன்றுகின்றன. இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தில் அதிகாரச் சமநிலை மாறிவருவதற்கான ஆதாரமாகவும் இவை அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டப்படுகின்றன. இருப்பினும், இந்த எண்ணிக்கை சார்ந்த மைல்கல், இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய வேண்டிய சிக்கலான யதார்த்தத்தை மறைக்கிறது.

எந்த நாட்டிடம் அதிகக் கப்பல்கள் உள்ளன என்பதல்ல முக்கியமான கேள்வி. நெருக்கடி ஏற்படும்போது, மேற்கு பசிபிக் பகுதியில் அமெரிக்காவால் திறம்படக் கடற்படை வலிமையைப் பயன்படுத்த முடியுமா என்பதே கேள்வி. கடற்படை வியூக நிபுணர்கள் மஹானிய கடல் ஆதிக்கம் என்று அழைப்பதை விட, கோர்பெட்டிய கடல் மறுப்பு உத்தியைச் சீனா கையாண்டு சாதித்துள்ளது. இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. மரபுவழிக் கடற்போர் கோட்பாட்டில் கூறப்படுவது போன்ற தீர்மானகரமான கடற்படை மோதலில் அமெரிக்கக் கடற்படையைத் தோற்கடிப்பதைப் பெய்ஜிங் நோக்கமாகக் கொள்ளவில்லை. மாறாக, ஒரு நெருக்கடியின் முடிவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் வாஷிங்டன் உரிய நேரத்தில் வந்துசேர முடியாதபடி, அமெரிக்காவின் தலையீட்டை மிகவும் கடினமானதாகவும் செலவுமிக்கதாகவும் மெதுவானதாகவும் ஆக்குவதே சீனாவின் நோக்கம். குறிப்பாக தைவான் அல்லது தென் சீனக் கடலில் சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகள் தொடர்பான அரசியல் நோக்கங்களை அடைவதற்குப் போதுமான காலம் நீடிக்கும் தற்காலிகத் தடை மண்டலத்தை உருவாக்குவதே இதன் இலக்கு.

இந்த உத்திக்குக் கடற்படையின் மொத்த அளவில் சமநிலையோ மேலாதிக்கமோ தேவையில்லை. களத்தை நெருங்கும் அமெரிக்கப் படைகளைக் கண்டறிந்து, கண்காணித்து, அச்சுறுத்தும் வகையில் அமைக்கப்பட்ட குறிப்பிட்ட திறன்களின் கட்டமைப்பே இதற்குத் தேவை. சீனக் கப்பல்களின் எண்ணிக்கை, இந்தத் தற்காப்பு அமைப்புக்கு கூடுதல் வலிமை சேர்த்து, சர்ச்சைக்குரிய கடற்பகுதிகளில் அமெரிக்காவின் நகர்வுகளைச் சிக்கலாக்குவதோடு தளபதிகள் எதிர்கொள்ளும் அபாயக் கணக்கீட்டையும் அதிகரிக்கிறது. இந்தக் கோணத்தில் பார்த்தால், கடற்படையின் அளவு குறித்த புள்ளிவிவரம் ஆதிக்கத்தின் அளவீடாக இல்லாமல், பரந்த அணுகல் மறுப்பு கட்டமைப்பின் ஒரு கூறாக மாறுகிறது.

மறுப்பு உத்தியின் கட்டமைப்பு

அமெரிக்கக் கடற்படைத் திட்டமிடுபவர்கள் எதிர்கொள்ளும் உண்மையான சவால், பெய்ஜிங்கின் அணுகல் மறுப்பு மற்றும் பகுதி மறுப்பு அமைப்பாகும். இது பொதுவாக A2/AD எனச் சுருக்கமாக அழைக்கப்படுகிறது. நீண்ட தூர ஏவுகணைகள், கண்காணிப்பு அமைப்புகள், மின்னணுப் போர்க் கருவிகள், நீர்மூழ்கிக் கப்பல் படைகள் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் அடுக்கடுக்கான தற்காப்பு வலையமைப்பை இந்தக் கருத்து குறிக்கிறது. இதன் அடிப்படைக் கொள்கை எளிதானது: எதிரியைப் போர்க்களத்துக்குள் நுழையவிடாமல் தடுப்பது அல்லது உள்ளே நுழைந்த பிறகு அதன் நகர்வுச் சுதந்திரத்தைக் கட்டுப்படுத்துவது. சீனாவைப் பொறுத்தவரை, நிலப்பரப்பிலிருந்து தென் சீனக் கடல் வழியாக முதல் தீவுச் சங்கிலி வரை நீளும் தற்காப்பு வளையத்தை உருவாக்குவதே இதன் பொருள்.

இந்த உத்தியின் மையத்தில், தற்காப்புப் பகுப்பாய்வாளர்கள் உணரிகளும் தாக்குதற் கருவிகளும் எனக் குறிப்பிடுபவை உள்ளன. உணரிகளில் வான்வழி முன்னெச்சரிக்கை விமானங்கள், தொலைதூரக் கண்காணிப்பு ரேடார்கள், செயற்கைக்கோள் கூட்டமைப்புகள், தென் சீனக் கடல் முழுவதும் செயற்கைத் தீவுகளில் நிறுவப்பட்ட கண்காணிப்புக் கருவிகள் ஆகியவை அடங்கும். சாத்தியமான மோதல் பகுதிகளை நோக்கிச் செல்லும் அமெரிக்கக் கப்பல்களையும் விமானங்களையும் கண்காணித்து, கடற்பரப்பைப் பற்றிய விரிவான விழிப்புணர்வுப் படத்தை உருவாக்க இந்தத் தளங்கள் செயல்படுகின்றன. தாக்குதற் கருவிகளில் நிலத்திலிருந்து ஏவப்படும் பாலிஸ்டிக் மற்றும் குரூஸ் ஏவுகணைகள் அடங்கும். அவற்றுள் DF-21D, DF-26 ஆகியவை, 1,500 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமான தூரத்திலிருந்து பெரிய போர்க்கப்பல்களை அச்சுறுத்தும் திறனால் ‘விமானந்தாங்கிக் கப்பல் அழிப்பான்கள்’ என்ற பெயரைப் பெற்றுள்ளன.

சமீபத்திய உளவுத்துறை மதிப்பீடுகள் இன்னும் கவலையளிக்கும் முன்னேற்றம் ஒன்றை வெளிப்படுத்தியுள்ளன. கினாவின் ராணுவ வலிமை குறித்த பென்டகனின் 2025 அறிக்கை, கப்பல் எதிர்ப்புத் திறன் கொண்ட, மரபுவழி ஆயுதம் தாங்கிய DF-27 கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் ஏவுகணை செயல்பாட்டில் பயன்படுத்தப்படுவதை உறுதிப்படுத்தியது. 5,000 முதல் 8,000 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள இலக்குகளைத் தாக்கக்கூடிய இந்த ஆயுதம், கடலில் உள்ள கடற்படைக் கப்பல்களை அழிக்கும் திறனைத் தக்கவைத்தபடி ஹவாய், அலாஸ்கா அல்லது அமெரிக்க நிலப்பரப்பைக்கூட எட்டக்கூடும். ஹைப்பர்சோனிக் கிளைடிங் வாகனம் பொருத்தப்பட்டால், DF-27 பறக்கும்போது கணிக்க முடியாத வகையில் திசைமாறிச் செல்லும்; இதனால் ஏவுகணைத் தடுப்பு முயற்சிகள் மேலும் சிக்கலாகும்.

வூடி தீவு, ஃபையரி கிராஸ் பாறைத்திட்டு, மிஸ்சீஃப் பாறைத்திட்டு உள்ளிட்ட சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகளில் ராணுவக் கட்டமைப்புகளை உருவாக்கி, இந்த ஏவுகணை அமைப்பைச் சீனா வலுப்படுத்தியுள்ளது. இந்தத் தளங்களில் விமான ஓடுதளங்கள், நீர்மூழ்கிக் கப்பல் தங்குமிடங்கள், தகவல் தொடர்பு வரிசைகள் ஆகியவை உள்ளன. இவை கடல்சார் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் ஆழமான பகுதிகளிலும் பெய்ஜிங்கின் செல்வாக்கை விரிவுபடுத்துகின்றன. நிலையான தீவுத் தளங்களும் நகர்த்தக்கூடிய ஏவுகணைப் படைகளும் இணைந்து, ஆழமானதும் நெகிழ்வானதுமான தற்காப்பை உருவாக்குகின்றன. பிராந்திய நெருக்கடி ஏற்பட்டால் அமெரிக்கப் படைகள் இந்தத் தற்காப்பை ஊடுருவ வேண்டியிருக்கும்.

நீருக்கடியிலான சவால்

மேற்பரப்புக் கடற்படையின் எண்ணிக்கை செய்தித் தலைப்புகளில் இடம்பெற்றாலும், நீருக்கடியிலான களம் இன்னும் உடனடியான உத்திசார் அச்சுறுத்தலை முன்வைக்கிறது. 2021 முதல் 2025 வரை, சீனா 79,000 டன் மொத்த எடையுள்ள பத்து அணுசக்தி நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களைத் தயாரித்து நீரில் இறக்கியது. இதே காலத்தில் அமெரிக்கா இறக்கிய ஏழு கப்பல்களின் மொத்த எடை 55,500 டன். ஹுலுடாவோவில் உள்ள போஹாய் கப்பல் கட்டும் கனரகத் தொழில் நிலையத்தை மையமாகக் கொண்ட இந்த உற்பத்தி அதிகரிப்பு, சீனாவின் அணுசக்தி நீர்மூழ்கிக் கப்பல் படையை சுமார் 32 கப்பல்களாக விரிவுபடுத்தியுள்ளது. இதில் Type 094 ஜின் வகை பாலிஸ்டிக் ஏவுகணை நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களும், செங்குத்து ஏவுதள அமைப்புகளுடன் கூடிய புதிய Type 093B வழிகாட்டும் ஏவுகணை நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களும் அடங்கும்.

Type 093B, YJ-19 ஹைப்பர்சோனிக் ஏவுகணை போன்ற மேம்பட்ட கப்பல் எதிர்ப்பு ஆயுதங்களை ஏந்திச் செல்கிறது. சீனாவின் அணு ஆயுதத் தடுப்பு உத்தியின் கடல்வழிக் கூறாக விளங்கும் Type 094, JL-3 நீர்மூழ்கிக் கப்பலிலிருந்து ஏவப்படும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளுடன் ஆயுதம் ஏந்தியுள்ளது. வழக்கமான கடல் மறுப்பையும், உத்திசார் அணு ஆயுதங்களின் தப்பிப்பிழைக்கும் திறனையும் பெய்ஜிங் ஒரே நேரத்தில் நாடுவதை இந்த முன்னேற்றங்கள் காட்டுகின்றன. சீன நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் ஒலியியல் மறைவுத்திறன் மற்றும் உணரித் தகவல் ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவற்றில் அமெரிக்கக் கப்பல்களைவிட இன்னும் பின்தங்கியுள்ளன என்று மேற்கத்திய ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிட்டாலும், எண்ணிக்கை சார்ந்த இந்த மாற்றம் அமெரிக்காவின் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் எதிர்ப்புப் போர்த் திட்டமிடலில் புதிய சிக்கல்களை உருவாக்குகிறது.

சீனாவின் நீருக்கடியிலான திறன்களை குறைத்து மதிப்பிடுவதன் ஆபத்து, 2006 அக்டோபரில் தெளிவாக வெளிப்பட்டது. ஒகினாவா அருகே USS Kitty Hawk விமானந்தாங்கிக் கப்பலிலிருந்து ஐந்து மைல்களுக்குள் சீன Song வகை டீசல்-மின்சார நீர்மூழ்கிக் கப்பல் ஒன்று நீர்மட்டத்துக்கு மேலே வந்தது. அதைச் சுற்றிப் பன்னிரண்டு பாதுகாப்புக் கப்பல்களும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் எதிர்ப்பு ஹெலிகாப்டர்களும் இருந்தபோதிலும், அந்த விமானந்தாங்கிக் கப்பல் குழுவால் நீர்மூழ்கிக் கப்பலின் அணுகலைக் கண்டறிய முடியவில்லை. அமெரிக்காவின் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் எதிர்ப்புத் திறனில் இருந்த ஆபத்தான அலட்சியத்தை இந்தச் சம்பவம் வெளிப்படுத்தியது. அணுசக்தி இயக்கம் இல்லாமலேயே சீன நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் விமானந்தாங்கிக் கப்பல் தாக்குதல் குழுக்களை அச்சுறுத்தக்கூடும் என்பதையும் இது உணர்த்தியது.

மாறிவரும் அமெரிக்கப் பதில் நடவடிக்கை

சீனத் தற்காப்பு அமைப்புகளின் அடர்த்தியை உணர்ந்த அமெரிக்கா, எதிரியின் இலக்கு நிர்ணயத்தைச் சிக்கலாக்கி, போரிடும் திறனைப் பாதுகாக்கும் வகையில் செயல்பாட்டு உத்திகளை மாற்றியமைத்துள்ளது. கடற்படையின் பரவலாக்கப்பட்ட கடல்சார் நடவடிக்கைகள் உத்தி, பாதிப்புக்குள்ளாகக்கூடிய விமானந்தாங்கிக் கப்பல் தாக்குதல் குழுக்களில் படைகளைக் குவிப்பதற்குப் பதிலாக, பரந்த புவியியல் பகுதிகளில் அவற்றைப் பரவலாக நிலைநிறுத்துவதை வலியுறுத்துகிறது. இதனால் சீன உணரிகளுக்கு இலக்குகளைக் கண்டறிந்து முன்னுரிமை அளிப்பது கடினமாகிறது. அதேவேளை, ஏதேனும் ஒரு தனிப்படை இழக்கப்பட்டாலும் அமெரிக்காவின் போரிடும் திறன் முடங்கிவிடாது.

இந்தக் கடற்படை உத்திக்கு துணையாக, விமானப்படையின் நெகிழ்வான போர்ச் செயல்பாட்டுக் கருத்து அமைந்துள்ளது. பசிபிக் முழுவதும் உள்ள ஏராளமான சிறிய விமானத் தளங்கள், நெடுஞ்சாலை ஓடுபாதைகள், கூட்டணி நாடுகளின் தளங்கள் ஆகியவற்றில் விமானங்களைப் பரவலாக நிறுத்துவது இதில் அடங்கும். குவாமில் உள்ளதைப் போன்ற பெரிய, எளிதில் தாக்கப்படக்கூடிய தளங்களில் விமானங்களைக் குவிப்பதைத் தவிர்ப்பதன் மூலம், செயல்பாட்டு மீள்திறனைப் பேணியபடி சீனா எதிர்கொள்ளும் இலக்கு நிர்ணயப் பிரச்சினையை விரிவாக்க அமெரிக்கப் படைகள் முயல்கின்றன.

2019-ஆம் ஆண்டு இடைநிலை அணு ஆயுத ஒப்பந்தத்திலிருந்து அமெரிக்கா விலகியதால், அந்த ஒப்பந்தத்தின் கீழ் முன்பு தடைசெய்யப்பட்ட நிலத்திலிருந்து ஏவப்படும் மரபுவழி ஏவுகணைகளை உருவாக்குவதற்கான வாய்ப்புகள் திறந்தன. சீன ஏவுதளங்களையும் கட்டளை மையங்களையும் அச்சுறுத்தும் வகையில், முதல் தீவுச் சங்கிலி முழுவதும் பிராந்தியத் தொலைவு ஏவுகணைகளை நிலைநிறுத்த வேண்டும் என்று இப்போது பாதுகாப்புத் திட்டமிடுபவர்கள் பரிந்துரைக்கின்றனர். Tomahawk போன்ற அமைப்புகளும் எதிர்காலத்தில் உருவாகக்கூடிய ஹைப்பர்சோனிக் ஆயுதங்களும் பாதுகாப்பான தூரத்திலிருந்து கப்பல் எதிர்ப்பு ஏவுகணைப் படைகளைத் தாக்கக்கூடும். இதனால் அமெரிக்க விமான, கடற்படைகள் பயன்படுத்திக்கொள்ளக்கூடிய செயல்பாட்டு இடைவெளிகள் உருவாகும்.

இருப்பினும், பட்ஜெட் கட்டுப்பாடுகள் இந்த நவீனமயமாக்கல் முயற்சிகளைச் சிக்கலாக்குகின்றன. நிதிப் பற்றாக்குறை காரணமாக, ஹைப்பர்சோனிக் விமானவழித் தாக்குதல் கப்பல் எதிர்ப்புப் போர் திட்டத்தை கடற்படை அண்மையில் ரத்து செய்தது. அதற்குப் பதிலாக, ஒலிவேகம் குறைவாக இருந்தாலும் மறைவுத்திறன் கொண்ட AGM-158C நீண்டதூரக் கப்பல் எதிர்ப்பு ஏவுகணையைச் சார்ந்திருக்க முடிவு செய்துள்ளது. இதற்கிடையில், நிலத்திலிருந்து கப்பல்களையும் விமானங்களையும் தாக்கும் நோக்கில் நீண்டதூரத் தாக்குதல் திறன்களை ராணுவம் உருவாக்கியுள்ளது. இதனால் A2/AD எதிர்ப்பு நடவடிக்கையில் முப்படைகளின் ஒருங்கிணைந்த பரிமாணம் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது.

தாக்குதல் தொடர் சங்கிலியைச் சிதைத்தல்

சீனாவின் கடல் மறுப்பு உத்தியைத் தோற்கடிக்க, ஒவ்வொரு ஏவுகணை ஏவுதளத்தையும் ரேடார் நிலையத்தையும் அழிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதே அமெரிக்க உத்தியின் அடிப்படை. அதற்குப் பதிலாக, A2/AD அமைப்புகள் செயல்பட உதவும் கண்டறிதல், இலக்கு நிர்ணயம், தாக்குதல் ஆகியவற்றின் தொடரான தாக்குதல் சங்கிலியைச் சிதைக்கத் திட்டமிடுபவர்கள் முயல்கின்றனர். இந்தச் சங்கிலியில் ஏதேனும் ஒரு இணைப்பைத் துண்டிப்பதன் மூலம், தற்காப்பு அமைப்புகள் பதிலளிப்பதற்கு முன் கடற்படை மற்றும் விமானப் படைகள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் தற்காலிக நுழைவு வாய்ப்புகளை அமெரிக்கா உருவாக்க முடியும்.

இந்த அணுகுமுறையில் மறைவுத்திறன் கொண்ட தளங்கள் முன்னணியில் உள்ளன. B-21 Raider, F-35 Lightning II, ஏற்கெனவே உள்ள B-2 Spirit குண்டுவீச்சு விமானங்கள் ஆகியவை, கடுமையான பாதுகாப்பு கொண்ட வான்பரப்புக்குள் ஊடுருவி கட்டளை மையங்களையும் ரேடார் தளங்களையும் தாக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இத்தகைய நடவடிக்கைகள் சீனக் கண்காணிப்பு வலையமைப்புகளை முடக்கி, குறைந்த சூழ்நிலை விழிப்புணர்வுடன் தற்காப்புப் படைகள் செயல்பட வேண்டிய நிலையை உருவாக்கும். நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களும் மற்றொரு முக்கியத் திறனை வழங்குகின்றன. அவற்றின் மறைவுத்திறன், சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகளுக்குள் கிட்டத்தட்ட தடையின்றிச் செயல்பட வழிவகுக்கிறது. மறைந்தபடியே மேற்பரப்புக் கப்பல்கள் அல்லது நில இலக்குகள் மீது தாக்குதல் நடத்தவும் அவை முடியும்.

A2/AD தற்காப்பு வளையத்தை உடைப்பதற்கான மூன்றாவது வழியாக, பாதுகாப்பான தூரத்திலிருந்து ஏவப்படும் ஆயுதங்கள் அமைகின்றன. AGM-158 JASSM-ER, LRASM, Tomahawk குரூஸ் ஏவுகணைகள் ஆகியவை, மிக அதிக அச்சுறுத்தல் உள்ள பகுதிகளுக்கு வெளியிலிருந்து முக்கிய இலக்குகளைத் தாக்க அமெரிக்கப் படைகளுக்கு உதவுகின்றன. இந்த உயர்தர ஆயுதங்களுக்கு துணையாக, குறைந்த செலவிலான துல்லிய ஆயுதங்களைப் பெருமளவில் வழங்கி, சீனத் தற்காப்புகளுக்கு ஒரே நேரத்தில் பல திசைகளிலிருந்து தாக்குதல் நடத்தி, அவற்றின் ஏவுகணைக் கையிருப்பைத் தீரச் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்ட QUICKSINK போன்ற திட்டங்களும் உள்ளன.

தூதரக மற்றும் கூட்டணி ஒருங்கிணைப்பு இந்த உத்திக்கு மேலும் ஒரு அடுக்கைச் சேர்க்கிறது. ஆஸ்திரேலியா மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியத்துடனான AUKUS ஒப்பந்தத்தின் மூலம், கான்பெராவுக்கு அணுசக்தி நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் வழங்கப்படும்; இதனால் கூட்டணி நாடுகளின் நீருக்கடியிலான திறன் விரிவடையும். பிலிப்பைன்ஸ், ஜப்பான் அல்லது பிற கூட்டணி நாடுகளில் நகர்த்தக்கூடிய ஏவுகணைப் படைகளை முன்னோக்கி நிலைநிறுத்துவது, பல திசைகளிலிருந்து வரும் அச்சுறுத்தல்களைச் சீனா எதிர்கொள்ளச் செய்து, அதன் ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட தற்காப்பின் செயல்திறனைக் குறைக்கும்.

சீனாவின் மறைந்துள்ள பலவீனங்கள்

சீனாவின் ராணுவ நவீனமயமாக்கல் விரிவானதாக இருந்தாலும், நீடித்த மோதல் ஏற்பட்டால் அதன் கடல் மறுப்பு உத்தியைக் குலைக்கக்கூடிய குறிப்பிடத்தக்க கட்டமைப்புப் பலவீனங்கள் பெய்ஜிங்கிடம் உள்ளன. மிக முக்கியமான பலவீனம் ராணுவத் துறையில் இல்லை; உலக வர்த்தகத்தின் பொருளாதார மற்றும் புவியியல் யதார்த்தங்களில்தான் உள்ளது. ஆண்டுக்கு 300 பில்லியன் டாலருக்கும் அதிகமான மதிப்புள்ள சீனாவின் எரிசக்தி இறக்குமதியில் சுமார் 80 சதவீதம், இந்தோனேசியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர் இடையே அமைந்துள்ள குறுகிய கடல்வழியான மலாக்கா நீரிணை வழியாகச் செல்கிறது. ‘மலாக்கா இக்கட்டான நிலை’ எனப்படும் இது, சீன நிலப்பரப்பை நேரடியாகத் தாக்காமலேயே எதிரிகள் பயன்படுத்திக்கொள்ளக்கூடிய உத்திசார் பலவீனமாகும்.

சீனாவின் எதிரிகளுக்கு இந்தப் பலவீனத்தைப் பயன்படுத்துவதில் இந்தியாவின் புவியியல் அமைவிடம் சாதகமாக உள்ளது. அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளில் உள்ள ராணுவத் தளங்களிலிருந்து, குறிப்பாக கேம்ப்பெல் விரிகுடாவில் உள்ள முன்னோக்கி விமானத் தளத்திலிருந்து, இந்தியப் படைகள் நீரிணையின் மேற்குப் பாதை வழியாகச் செல்லும் கப்பல் போக்குவரத்தைக் கண்காணிக்கவும், தேவைப்பட்டால் தடுக்கவும் முடியும். முழுமையான முற்றுகை போர் நடவடிக்கையாகக் கருதப்படும் என்றாலும், கண்காணிப்பு, கடல்சார் ரோந்துப் பணிகள், தடுக்கும் திறனை வெளிப்படுத்துதல் ஆகியவற்றின் மூலம் இந்தியா நிச்சயமற்ற சூழலை உருவாக்க முடியும். இதனால் போர் அபாயக் காப்பீட்டுத் தொகையும் கப்பல் போக்குவரத்துச் செலவும் பெருமளவில் அதிகரித்து, ஒரு குண்டுகூட சுடப்படாமலேயே சீனாவின் உற்பத்தி விநியோகச் சங்கிலிகள் பாதிக்கப்படலாம்.

சீனாவின் சோதிக்கப்படாத படைகளின் போர்த் திறனையும் ராணுவ ஆய்வாளர்கள் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றனர். 1979-ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு மக்கள் விடுதலை இராணுவம் பெரிய அளவிலான போர்நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடவில்லை. இதனால் படையினரின் தரம், தாக்குதலின்போது உபகரணங்களின் நம்பகத்தன்மை, சிக்கலான கூட்டுப் படை நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும் திறன் ஆகியவற்றில் சந்தேகம் எழுகிறது. கிழக்கு சீனக் கடலில் வான் பாதுகாப்பு அடையாள மண்டலத்தை முழுமையாக அமல்படுத்தத் தவறியது, பரந்த கடற்பரப்பில் கடல்சார் விழிப்புணர்வைக் கையாளும் சீனாவின் திறனில் உள்ள வரம்புகளைக் காட்டுகிறது.

ராணுவக் காரணிகளுக்கு அப்பால், பெய்ஜிங்கின் உறுதியான நடவடிக்கைகள் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் நம்பிக்கைப் பற்றாக்குறையை உருவாக்கியுள்ளன. சீனாவின் விரிவாக்கப் போக்கின் காரணமாகவே வியட்நாம், பிலிப்பைன்ஸ் போன்ற நாடுகள் அமெரிக்காவுடனான பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை ஆழப்படுத்தியுள்ளன. நெருக்கடி ஏற்பட்டால், இந்தத் தூதரகத் தனிமை பெய்ஜிங்கின் தேர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்தி, வாஷிங்டனுக்கு இன்றியமையாத தள அணுகலையும் கூட்டணி ஆதரவையும் வழங்கக்கூடும்.

முக்கிய அம்சம்

சீனக் கடற்படையின் விரிவடைந்து வரும் அளவு புள்ளிவிவர அடிப்படையில் முக்கியமானதாக இருந்தாலும், இந்தோ-பசிபிக் பகுதியில் அதிகாரச் சமநிலையை அது மட்டும் தீர்மானிக்காது. நெருக்கடியின் தொடக்கக் கட்டங்களில், ஒருங்கிணைந்த அணுகல் மறுப்பு அமைப்பால் சர்ச்சைக்குரிய பகுதிகளுக்குள் அமெரிக்கப் படைகள் திறம்பட நுழைவதைத் தடுக்க முடியுமா என்பதே தீர்மானிக்கும் காரணி. அத்தகைய தாமதத்தை உருவாக்கும் நோக்கில் ஏவுகணைகள், உணரிகள், நீர்மூழ்கிக் கப்பல்கள் அடங்கிய வலுவான கட்டமைப்பைச் சீனா உருவாக்கியுள்ளது. ஆனால் நீடித்த செயல்பாடு, போர்க்கள அனுபவம், பொருளாதாரச் சீர்குலைவால் ஏற்படும் உத்திசார் பாதிப்பு ஆகியவற்றில் இந்த அமைப்புக்கு வரம்புகள் உள்ளன.

• அமெரிக்கக் கடற்படையின் 296 கப்பல்களுடன் ஒப்பிடுகையில், சீனாவிடம் தற்போது 370-க்கும் மேற்பட்ட போர்க்கப்பல்கள் உள்ளன. 2030-ஆம் ஆண்டுக்குள் சீனக் கப்பல்களின் எண்ணிக்கை 435 ஆகும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.
• கப்பல் எதிர்ப்புத் திறன் கொண்ட மரபுவழி DF-27 கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் ஏவுகணை, சீனாவின் அச்சுறுத்தல் வரம்பை 8,000 கிலோமீட்டர் வரை நீட்டித்து, ஹவாய் மற்றும் அலாஸ்காவையும் இலக்காக்கக்கூடும்.
• 2021 முதல் 2025 வரை, அமெரிக்கா ஏழு அணுசக்தி நீர்மூழ்கிக் கப்பல்களை (55,500 டன்) இறக்கிய நிலையில், சீனா பத்து கப்பல்களை (79,000 டன்) இறக்கியது.
• பரவலாக்கப்பட்ட கடல்சார் நடவடிக்கைகள், நெகிழ்வான போர்ச் செயல்பாடு, சீனாவின் இலக்கு நிர்ணய வலையமைப்புகளைச் சிதைக்கும் முயற்சிகள் ஆகியவற்றின் மூலம் அமெரிக்கா பதிலளிக்கிறது.
• எரிசக்தி இறக்குமதிக்காக மலாக்கா நீரிணையைச் சார்ந்திருப்பதும், அண்மைக்காலப் போரனுபவம் இல்லாததும் சீனாவின் முக்கிய உத்திசார் பலவீனங்களாகும்.