பொருட்கள் ஏற்றுமதியை மாற்றியமைக்க 14 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான தொழில்துறை முன்னெடுப்பை அறிவித்தது இந்தோனேசியா

பொருளாதாரக் கட்டமைப்பில் ஒரு மூலோபாய மாற்றம்

மூல இயற்கை வளங்களை அதிக மதிப்புள்ள உற்பத்திப் பொருட்களாக மாற்றும் நோக்கில் அரசு தீவிரமாகச் செயல்பட்டு வரும் நிலையில், 239 டிரில்லியன் ரூபியா (14 பில்லியன் டாலர்) மதிப்பிலான புதிய தொழில்துறை முதலீடுகள் மூலம் இந்தோனேசியா தனது பொருளாதார மாற்றத்தை விரைவுபடுத்துகிறது. மேற்கு ஜாவாவின் போகோரில் உள்ள அதிபர் மாளிகையில் அதிபர் பிரபோவோ சுபியான்டோவுடன் உயர்நிலைச் சந்திப்பு நடத்தியதைத் தொடர்ந்து, எரிசக்தி மற்றும் கனிம வளங்கள் அமைச்சர் பஹ்லில் லஹாடாலியா இந்தப் புதிய நிதி ஒதுக்கீடுகளை அறிவித்தார். இது அரசின் கீழ்நிலைத் தொழில்மயமாக்கல் திட்டத்தின் குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கமாகும்.

மூலப் பொருட்களின் ஏற்றுமதியைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பதோடு, உள்நாட்டு எரிசக்திப் பாதுகாப்பையும் உணவு உற்பத்தித் திறனையும் வலுப்படுத்தும் விரிவான உத்தியின் சமீபத்திய கட்டமாக இந்த அறிவிப்பு அமைந்துள்ளது. கனிமங்கள், வேளாண் பொருட்கள், எரிசக்தி வளங்கள் ஆகியவற்றைச் சுத்திகரிக்கப்படாத நிலையில் வெளிநாடுகளுக்கு அனுப்புவதற்குப் பதிலாக, நாட்டுக்குள்ளேயே பதப்படுத்துவதன் மூலம், இயற்கை வளங்கள் செறிந்த தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிகப்பெரிய பொருளாதாரமான இந்தோனேசியா அவற்றிலிருந்து கூடுதல் மதிப்பைப் பெற இலக்கு கொண்டுள்ளது.

14 பில்லியன் டாலர் திட்டத் தொகுப்பு

போகோர் சந்திப்பைத் தொடர்ந்து, புதிய முதலீடுகளின் வரம்பை அமைச்சர் பஹ்லில் செய்தியாளர்களிடம் விளக்கினார்.

மொத்தம் சுமார் 239 டிரில்லியன் ரூபியா முதலீட்டில் 13 கீழ்நிலைத் திட்டங்களைச் சேர்க்கிறோம்.

இந்த 14 பில்லியன் டாலர் முதலீடு, ஏறத்தாழ 26 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான 20 கீழ்நிலைத் தொழில்மயமாக்கல் திட்டங்களைக் கொண்ட ஆரம்பத் தொகுப்பை மேலும் விரிவுபடுத்துகிறது. இந்தத் திட்டங்களை, அரசின் மூலோபாய முதலீடுகளை நிர்வகிக்க நிறுவப்பட்ட இந்தோனேசியாவின் இறையாண்மைச் செல்வ நிதியமான டனந்தாரா தற்போது மேற்பார்வையிடுகிறது. முக்கிய அரசுத் துறை நிறுவனங்களின் மேற்பார்வையை ஒருங்கிணைப்பதற்காக உருவாக்கப்பட்ட டனந்தாரா, முன்பு வெவ்வேறு அமைச்சகங்களால் நிர்வகிக்கப்பட்ட தொழில்துறை முயற்சிகளை இப்போது ஒருங்கிணைக்கிறது. பல துறைகளின் ஒருங்கிணைப்பு தேவைப்படும் சிக்கலான திட்டங்களில் விரைவாக முடிவெடுக்க இந்த மையப்படுத்தப்பட்ட அணுகுமுறை உதவுகிறது.

இரு கட்டத் திட்டங்களிலும் இடம்பெறும் மொத்தம் 40 பில்லியன் டாலர் முதலீடு, தென்கிழக்கு ஆசியாவின் மிக லட்சியமிக்க தொழில்மயமாக்கல் திட்டங்களில் ஒன்றாகும். சுரங்கம், எரிசக்தி, வேளாண்மை முதல் மேம்பட்ட உற்பத்தி வரை பல துறைகளை இது இலக்காகக் கொண்டுள்ளது. மூலப்பொருள் எடுப்பதைக் கடந்துசெல்ல வேண்டிய அவசரம் அதிகரித்து வரும் நேரத்தில் இந்த அறிவிப்பு வெளியாகியுள்ளது. உலகின் மிகப்பெரிய நிக்கல் இருப்புகளையும், பரந்த பாக்சைட் படிவுகளையும், செழிப்பான வேளாண் நிலங்களையும் இந்தோனேசியா கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், வரலாற்று ரீதியாக இவ்வளங்கள் பதப்படுத்தப்படாத நிலையிலேயே ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. பொருளாதார மதிப்பையும் தொழில்துறை நிபுணத்துவத்தையும் நாட்டுக்குள்ளேயே தக்கவைத்து, திறன்மிக்க வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதோடு அதிக மதிப்புள்ள ஏற்றுமதிகள் மூலம் அரசின் வருவாயையும் உயர்த்துவதே புதிய திட்டங்களின் நோக்கம்.

முன்னுரிமைத் திட்டங்களுக்கான கட்டுமானப் பணிகள் தொடக்கம்

ஆரம்பகட்ட 26 பில்லியன் டாலர் திட்டத் தொகுப்பிலுள்ள பல முயற்சிகள் ஏற்கெனவே கட்டுமானக் கட்டத்தை எட்டியுள்ளன. இந்தோனேசியாவின் தொழில்துறை இலக்குகளை நோக்கிய கணிசமான முன்னேற்றத்தை இது காட்டுகிறது. மேற்கு கலிமந்தானின் மெம்பாவாவில், நாட்டின் பாக்சைட் இருப்புகளை மூலத் தாதுவாக ஏற்றுமதி செய்வதற்குப் பதிலாக மதிப்புக்கூட்டும் அலுமினிய உருக்காலை உருவாகி வருகிறது. மத்திய ஜாவாவின் சிலாசாப்பில் விமானப் போக்குவரத்துக்கான உயிரி எரிபொருள் நிலையமும், கிழக்கு ஜாவாவின் பன்யுவாங்கி மாவட்டத்தில் உயிரி எத்தனால் ஆலை ஒன்றும் அமைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

இந்தோனேசியாவின் கீழ்நிலைத் தொழில்மயமாக்கல் கொள்கை நடைமுறையில் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதை இந்த ஆலைகள் காட்டுகின்றன. மூல வேளாண் பொருட்களையோ பதப்படுத்தப்படாத கனிமங்களையோ ஏற்றுமதி செய்வதற்குப் பதிலாக, முடிக்கப்பட்ட எரிபொருள்கள், சுத்திகரிக்கப்பட்ட உலோகங்கள், பிற மதிப்புக்கூட்டப்பட்ட பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் திறனை நாடு உருவாக்கி வருகிறது. இவை சர்வதேசச் சந்தைகளில் அதிக விலையைப் பெறுவதோடு, உள்நாட்டில் திறன்மிக்க வேலைவாய்ப்புகளையும் உருவாக்குகின்றன. திட்டங்கள் பல்வேறு பகுதிகளில் அமைக்கப்படுவது, ஜாவாவுக்கு வெளியேயும் தொழில்துறை வளர்ச்சியைப் பரப்பி, வளங்கள் நிறைந்த வெளித்தீவுகளுக்குப் பொருளாதார வாய்ப்புகளைக் கொண்டுசெல்லும் திட்டமிட்ட உத்தியைக் காட்டுகிறது.

உயிரி எரிபொருள் முயற்சிகள் குறிப்பாக எரிசக்தித் தன்னிறைவை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன. இறக்குமதி எரிபொருட்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பதோடு, உள்நாட்டு விமானப் போக்குவரத்து மற்றும் வாகனத் துறைகளுக்கு நிலையான மாற்று எரிபொருட்களையும் உருவாக்குகின்றன. வேளாண் மூலப்பொருட்களை நாட்டுக்குள்ளேயே சுத்திகரிக்கப்பட்ட உயிரி எத்தனால் மற்றும் விமான எரிபொருளாக மாற்றுவதன் மூலம், உலகளாவிய எண்ணெய் விலை ஏற்ற இறக்கங்களால் ஏற்படும் பாதிப்பைக் குறைப்பதோடு, பயிர்களுக்கான தேவை அதிகரிப்பால் உள்நாட்டு விவசாயிகளுக்கும் ஆதரவளிக்கிறது.

உள்நாட்டு சுத்திகரிப்புத் திறனை வலுப்படுத்துதல்

இந்தத் தொழில்துறை முன்னெடுப்பு, இந்தோனேசியாவின் எரிசக்தி உள்கட்டமைப்பில் நிகழும் முக்கிய முன்னேற்றங்களுடன் ஒரே நேரத்தில் நடைபெறுகிறது. கிழக்கு கலிமந்தானில் உள்ள பாலிக்பப்பான் சுத்திகரிப்பு நிலையம், ஜனவரியில் திறந்து வைக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, ஆண்டுக்கு 5.6 மில்லியன் கிலோலிட்டர் பெட்ரோலையும் 4.5 மில்லியன் கிலோலிட்டர் டீசலையும் உற்பத்தி செய்கிறது. இதனால் நாட்டின் எரிபொருள் கையிருப்பு கணிசமாக வலுப்பெற்றுள்ளது. பின்னர் நடந்த செய்தியாளர் சந்திப்பில், தற்போதைய கையிருப்பு அளவுகள் குறித்து அமைச்சர் பஹ்லில் குறிப்பிட்ட விவரங்களை அளித்தார்.

டீசல், பெட்ரோல், விமான எரிபொருள், எல்பிஜி ஆகியவற்றில் எங்களது கையிருப்பு தேசியத் தரநிலைகளுக்கு மேலாக உள்ளது.

இந்தச் சுத்திகரிப்புத் திறன் அதிகரிப்பு, இறக்குமதி அமைப்பை மாற்றிக்கொள்ள இந்தோனேசியாவுக்கு உதவுகிறது. விலை உயர்ந்த சுத்திகரிக்கப்பட்ட எரிபொருள் பொருட்களுக்குப் பதிலாக, நாட்டுக்குள்ளேயே பதப்படுத்தக்கூடிய மலிவான கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்வதற்கு இது வழிவகுக்கிறது. நேரடி எரிபொருள் மானியங்களும் விநியோகச் செலவுகள் தொடர்பான மறைமுகச் செலவுகளும் அடங்கிய எரிசக்தி மானியங்களுக்கு தற்போது ஆண்டுக்கு சுமார் 50 பில்லியன் டாலர் ஒதுக்கும் தேசிய பட்ஜெட்டில், இந்த மாற்றம் பெரும் சேமிப்பை ஏற்படுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

பாலிக்பப்பான் நிலையத்துடன் இணைந்து, தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் 17 சிறிய அளவிலான சுத்திகரிப்பு நிலையங்களைக் கட்ட அமெரிக்கப் பொறியியல் நிறுவனங்களுடன் 8 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான கூட்டாண்மையை இந்தோனேசியா ஏற்படுத்தியுள்ளது. சுமத்ரா, கலிமந்தான், ஜாவா மற்றும் கிழக்கு இந்தோனேசியா முழுவதும் பரவியுள்ள இந்தத் திட்டங்களில் டனந்தாராவும், டெக்சாஸைத் தளமாகக் கொண்ட பெயர் வெளியிடப்படாத ஒரு பொறியியல், கொள்முதல் மற்றும் கட்டுமான நிறுவனமும் பங்கேற்கும் எனப் பொருளாதார விவகாரங்களுக்கான ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் ஏர்லங்கா ஹார்டார்டோ உறுதிப்படுத்தினார். சிறிய அளவிலான சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள் பிராந்தியச் சந்தைகளுக்கு நேரடியாகச் சேவை செய்ய இந்த முறை உதவுகிறது. இதனால் பரந்த தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் போக்குவரத்துச் செலவுகள் குறைவதோடு, நுகர்வோர் விலைகளை உயர்த்தும் தளவாடச் செலவுகளும் கட்டுப்படும்.

மின்சார வாகன விநியோகச் சங்கிலியில் ஆதிக்கம்

இந்தோனேசியாவின் கீழ்நிலைத் தொழில்துறை உத்தியின் மிகவும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய அம்சம், மின்சார வாகன விநியோகச் சங்கிலிகள் தொடர்பானதாக இருக்கலாம். மேற்கு ஜாவாவின் கராவாங்கில் லித்தியம் அயன் மின்கல உற்பத்தி நிலையத்தைக் கொண்ட 96.04 டிரில்லியன் ரூபியா (5.9 பில்லியன் டாலர்) மதிப்பிலான மின்சார வாகன மின்கலத் திட்டத்தை அரசு முன்னெடுத்து வருகிறது. இதன் உற்பத்தித் திறன் ஆண்டுக்கு 10 ஜிகாவாட் மணிநேரத்திலிருந்து 20 ஜிகாவாட் மணிநேரமாக உயர்த்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம் ஆண்டுதோறும் 32.6 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மின்கலங்களை உற்பத்தி செய்ய முடியும்.

சீன மறுசுழற்சி நிபுணத்துவ நிறுவனமான ஜிஇஎம், மத்திய சுலாவெசியாவின் மொரோவாலியில் உள்ள இந்தோனேசியா பசுமைத் தொழில்துறை பூங்காவில் மின்கல மறுசுழற்சி மையத்தை உருவாக்க 8 பில்லியன் டாலர் வரை முதலீடு செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளது. 2 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான முதல் கட்டம், பயன்படுத்தப்பட்ட மின்சார வாகன மின்கலங்களிலிருந்து மீட்கப்படும் லித்தியம், கோபால்ட் மற்றும் அரிய மண் தனிமங்களை பூஜ்ஜிய உமிழ்வுடன் மறுசுழற்சி செய்வதில் கவனம் செலுத்துகிறது. க்யூஎம்பி கூட்டு முயற்சி மூலம் ஜிஇஎம் ஏற்கெனவே இப்பகுதியில் செயல்பட்டு வருகிறது. சீனாவில் பயன்படுத்தப்பட்ட மின்கலங்கள் மற்றும் மின்னணுக் கழிவுகளில் 10 சதவீதத்துக்கும் அதிகமானவற்றை மறுசுழற்சி செய்த அனுபவம் இந்நிறுவனத்துக்கு உள்ளது.

உலகளாவிய தேவை அதிகரிக்கும் போதும் முக்கியமான கனிமங்களை அணுகும் திறனை இந்தச் சுழற்சிப் பொருளாதார அணுகுமுறை இந்தோனேசியாவுக்குத் தக்கவைக்கிறது. நாட்டின் கழிவுகளில் தற்போது 60.99 சதவீதம் முறையாக மேலாண்மை செய்யப்படாமல் இருப்பது குறித்த கவலைகளுக்குத் தீர்வுகாண, அதிபர் ஒழுங்குமுறை எண் 109/2025 மின்கலக் கழிவு மேலாண்மைக்கான புதிய கட்டமைப்புகளை நிறுவியுள்ளது. லித்தியம் மின்கல மறுசுழற்சி நிலையங்களுக்கான உமிழ்வு தரநிலைகளை இந்த விதிமுறைகள் உருவாக்குவதோடு, தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் சேகரிப்பு மற்றும் வகைப்படுத்தல் நடைமுறைகளையும் முறைப்படுத்துகின்றன. இதன் மூலம் பயன்பாட்டுக் காலம் முடிந்த மின்கலங்கள் சுற்றுச்சூழல் ஆபத்துகளாக மாறாமல், மதிப்புள்ள உற்பத்தி மூலப்பொருட்களாகப் பயன்படுவதை உறுதிசெய்யலாம்.

உலகளாவிய விதிமுறைகளுக்கு இணக்கம் மற்றும் வர்த்தக நன்மைகள்

மேம்பட்ட பதப்படுத்தல் துறையில் இந்தோனேசியா நுழைவது, உள்நாட்டுப் பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தாண்டிய சர்வதேச மூலோபாய நோக்கங்களுக்கும் உதவுகிறது. அமெரிக்காவின் பணவீக்கக் குறைப்புச் சட்டத்தின்படி, அமெரிக்காவிலோ இந்தோனேசியா போன்ற தடையற்ற வர்த்தகக் கூட்டாளி நாடுகளிலோ மின்கலக் கனிமங்கள் பதப்படுத்தப்பட்டிருந்தால், அல்லது அதன் பாகங்கள் வட அமெரிக்காவில் ஓரளவுக்கு உற்பத்தி செய்யப்பட்டிருந்தால், அந்த மின்சார வாகனங்களுக்கு 7,500 டாலர் வரிச் சலுகை வழங்கப்படுகிறது. உள்நாட்டு மறுசுழற்சி மற்றும் சுத்திகரிப்புத் திறனை வளர்ப்பதன் மூலம், இந்தோனேசிய உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் தயாரிப்புகளுக்கான கண்காணிப்புத் தகவல்களை மேம்படுத்துகின்றனர். இதனால், கடுமையான தூய்மையான எரிசக்தி விநியோகச் சங்கிலித் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதோடு, இந்த மதிப்புமிக்க சலுகைகளுக்குத் தகுதிபெறவும் முடியும்.

வர்த்தக நன்மைகள் மின்கலப் பொருட்களுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை. வாஷிங்டனுடனான அண்மைய பேச்சுவார்த்தைகளில், சாதகமான வர்த்தக விதிமுறைகளைப் பெற அமெரிக்க எரிசக்தி உள்கட்டமைப்பில் திட்டமிட்ட முதலீடுகளை இந்தோனேசிய அதிகாரிகள் பேரம்பேசும் அம்சமாகப் பயன்படுத்தினர். அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் தொடக்கத்தில் இந்தோனேசியப் பொருட்களுக்கு 32 சதவீத வரி விதிப்பதாக மிரட்டியிருந்தாலும், இறுதி உடன்பாட்டில் அது 19 சதவீதமாகக் குறைக்கப்பட்டது. இருதரப்பு வர்த்தகத்தைச் சமநிலைப்படுத்த உதவும் வகையில், கச்சா எண்ணெய், திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய எரிவாயு, பெட்ரோல் உள்ளிட்ட 15 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான அமெரிக்க எரிசக்திப் பொருட்களை வாங்க இந்தோனேசியா ஒப்புக்கொண்டது.

இந்தோனேசியாவின் பெட்ரோவேதியியல் பெருநிறுவனமான இந்தோராமா, லூசியானாவில் நீல அமோனியா ஆலையில் 2 பில்லியன் டாலர் முதலீடு செய்யத் தயாராகி வருகிறது. இதனால் இருதரப்பு முதலீட்டுப் பாய்ச்சல்கள் உருவாகி, தூதரக உறவுகள் வலுப்பெறும். அரசுக்குச் சொந்தமான எரிசக்தி நிறுவனமான பெர்டமினா, மூலப்பொருள் விநியோகத்தை உறுதிசெய்யவும் கூடுதல் கீழ்நிலை முதலீட்டு வாய்ப்புகளை ஆராயவும் எக்ஸான்மொபில் மற்றும் செவ்ரானுடன் ஒத்துழைப்பு ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டுள்ளது. சாதாரணப் பொருள் வர்த்தகத்தைத் தாண்டி நீண்டகால விநியோகக் கூட்டாண்மைகளை இது உருவாக்குகிறது.

கீழ்நிலைப் புரட்சியைப் புரிந்துகொள்ளுதல்

கீழ்நிலைத் தொழில்துறை உத்தி, இந்தோனேசியாவின் பொருளாதார மாதிரியில் அடிப்படையான மறுசீரமைப்பைக் குறிக்கிறது. வரலாற்று ரீதியாக, நிக்கல் தாது, பாக்சைட், வேளாண் பொருட்கள் போன்ற மூலப் பொருட்களை நாடு ஏற்றுமதி செய்து வந்தது. இதனால் இறுதி தயாரிப்பின் மதிப்பில் ஒரு பகுதியே நாட்டுக்குக் கிடைத்தது. உருக்காலைகள், சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள், மின்கல ஆலைகள், உயிரி எரிபொருள் நிலையங்கள் ஆகியவற்றை நாட்டுக்குள்ளேயே அமைப்பதன் மூலம், முழு மதிப்புச் சங்கிலியையும் தன் எல்லைக்குள் தக்கவைத்து, ஏற்றுமதி வருவாயை அதிகரிப்பதோடு, ஏற்ற இறக்கமுள்ள பொருள் விலைகளால் ஏற்படும் பாதிப்பையும் குறைக்க இந்தோனேசியா விரும்புகிறது.

இந்த அணுகுமுறைக்கு உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தொழில்நுட்பப் பரிமாற்றத்தில் பெருமளவிலான மூலதன முதலீடு தேவைப்படுகிறது. இதனால்தான் அரசின் வளங்களை ஒருங்கிணைக்கவும் வெளிநாட்டுக் கூட்டாளிகளை ஈர்க்கவும் அரசு டனந்தாராவைச் சார்ந்துள்ளது. பெர்டமினா உள்ளிட்ட முக்கிய அரசுத் துறை நிறுவனங்களை இந்த இறையாண்மைச் செல்வ நிதி இப்போது மேற்பார்வையிடுகிறது. முந்தைய அதிகாரத்துவக் கட்டமைப்புகள் திறம்படச் செயல்படுத்துவதில் சிரமப்பட்ட மூலோபாயத் தொழில்துறை திட்டங்களுக்கான முடிவெடுப்பை இது எளிதாக்குகிறது.

வெளிநாட்டு வாகன உற்பத்தியாளர்கள் கணிசமான உற்பத்தி உறுதிமொழிகளுடன் இந்தச் சலுகைகளுக்குப் பதிலளித்து வருகின்றனர். நாட்டின் நிக்கல் இருப்புகளாலும், மின்சார வாகனங்களுக்கான மதிப்புக்கூட்டு வரி மற்றும் ஆடம்பரப் பொருள் விற்பனை வரி விலக்குகள் உள்ளிட்ட ஆதரவான கொள்கைகளாலும் ஈர்க்கப்பட்டு, ஹூண்டாய், பிஒய்டி, வுலிங் ஆகிய நிறுவனங்கள் உள்ளூர் உற்பத்தி நிலையங்களை அமைத்துள்ளன அல்லது விரிவுபடுத்தியுள்ளன. 2025-க்குள் 2 மில்லியன் மின்சார வாகனங்களையும், 2030-க்குள் 12 மில்லியன் இருசக்கர வாகனங்களையும் 2 மில்லியன் மின்கல மின்சார வாகனங்களையும் நாட்டில் கொண்டிருக்க இந்தோனேசியா இலக்கு வைத்துள்ளது. இதன் மூலம் உள்நாட்டில் தயாரிக்கப்படும் மின்கலங்கள் மற்றும் பாகங்களுக்கு உறுதியான உள்ளூர்த் தேவையை உருவாக்க முடியும்.

உள்கட்டமைப்பு மற்றும் தூய்மையான எரிசக்திச் சவால்கள்

தொழில்துறை விரிவாக்கத்துக்கு ஆதரவளிக்க, மின்சார உற்பத்தி மற்றும் விநியோகத்தில் இணையான முதலீடுகள் தேவைப்படுகின்றன. சூரிய ஆற்றலிலிருந்து 200 ஜிகாவாட், நீர்மின்சாரத்திலிருந்து 75 ஜிகாவாட், புவிவெப்ப மூலங்களிலிருந்து 29 ஜிகாவாட் உட்பட, 400 ஜிகாவாட்டுக்கும் அதிகமான புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி வாய்ப்புகளை இந்தோனேசியா கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், நாட்டின் 23.6 ஜிகாவாட் புவிவெப்பத் திறனில் 11 சதவீதம் மட்டுமே தற்போது பயன்படுத்தப்படுகிறது. தூய்மையான எரிசக்தி வளர்ச்சிக்கு இன்னும் பெரும் வாய்ப்பு இருந்தும் அது பெரும்பாலும் பயன்படுத்தப்படாமல் இருப்பதை இது காட்டுகிறது.

2022-இல் வெறும் 961 மின்கல மாற்று நிலையங்கள் இருந்த நிலையில், 2025-க்குள் 2,500 மின்சார வாகன மின்னேற்ற நிலையங்களையும், 2030-க்குள் 7,000 நிலையங்களையும் அமைக்க அரசு இலக்கு வைத்துள்ளது. ஒவ்வொரு பொது மின்னேற்ற நிலையத்தையும் நிறுவ 342 மில்லியன் ரூபியாவுக்கு (21,859 டாலர்) அதிகமான மூலதனச் செலவு தேவைப்படுகிறது. பயன்பாட்டை ஊக்குவிக்கும் வகையில் பயனாளர் கட்டணங்கள் வரம்புக்குள் வைக்கப்பட்டுள்ளன. 2060-க்குள் நிகர பூஜ்ஜிய உமிழ்வை எட்டும் லட்சிய இலக்குகளும், சில அதிகாரிகள் இதை 2050-க்குள் முன்னெடுக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் இருந்தபோதிலும், தேசிய மின்சார உற்பத்தியில் நிலக்கரியின் பங்கு இன்னும் 43 சதவீதமாக இருப்பது பசுமை எரிசக்தி மாற்றத்துக்குத் தொடர்ந்து சவாலாக உள்ளது.

கிராமப்புற மின்மயமாக்கலும் மற்றொரு தடையாக உள்ளது; 10,000-க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்களுக்கு இன்னும் மின்வலையமைப்புத் தொடர்பு இல்லை. புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தி இலக்குகளை இந்தோனேசியா நோக்கிச் செல்லும்போது, 17,000 தீவுகளைக் கொண்ட தீவுக்கூட்டம் முழுவதும் சமமான எரிசக்தி அணுகலை உறுதிசெய்வது அரசின் செயலாக்கத் திறனைச் சோதிக்கும். அதேவேளை, புதிய தொழில்துறை நிலையங்களுக்குத் தேவையான அடிப்படை மின்சார உள்கட்டமைப்பை உருவாக்கவும் இது அவசியமாகும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• இந்தோனேசிய அரசு 14 பில்லியன் டாலர் (239 டிரில்லியன் ரூபியா) மதிப்பிலான 13 புதிய கீழ்நிலைத் தொழில்துறைத் திட்டங்களை அறிவித்துள்ளது. இவை இறையாண்மைச் செல்வ நிதியான டனந்தாரா மேற்பார்வையிடும் ஏற்கெனவே உள்ள 26 பில்லியன் டாலர் திட்டத் தொகுப்புடன் சேர்கின்றன.
• மெம்பாவாவில் அலுமினிய உருக்காலை, சிலாசாப்பில் விமான உயிரி எரிபொருள் நிலையம், பன்யுவாங்கியில் உயிரி எத்தனால் ஆலை உள்ளிட்ட பல முன்னுரிமைத் திட்டங்களின் கட்டுமானப் பணிகள் ஏற்கெனவே தொடங்கியுள்ளன.
• பாலிக்பப்பான் சுத்திகரிப்பு நிலையம் ஆண்டுக்கு 5.6 மில்லியன் கிலோலிட்டர் பெட்ரோலையும் 4.5 மில்லியன் கிலோலிட்டர் டீசலையும் உற்பத்தி செய்கிறது. இது பாதுகாப்புத் தரநிலைகளுக்கு மேலாக தேசிய எரிபொருள் கையிருப்பை வலுப்படுத்துவதோடு, சுத்திகரிக்கப்பட்ட எரிபொருள் இறக்குமதியிலிருந்து கச்சா எண்ணெயை இறக்குமதி செய்து உள்நாட்டில் பதப்படுத்துவதற்கு மாறவும் உதவுகிறது.
• அமெரிக்கப் பொறியியல் நிறுவனங்களுடனான 8 பில்லியன் டாலர் கூட்டாண்மை, சுமத்ரா, கலிமந்தான், ஜாவா மற்றும் கிழக்கு இந்தோனேசியா முழுவதும் 17 சிறிய அளவிலான சுத்திகரிப்பு நிலையங்களை அமைத்து, ஆண்டுதோறும் 50 பில்லியன் டாலராக உள்ள எரிபொருள் மானியச் சுமையைக் குறைக்க உதவும்.
• கராவாங்கில் 10 முதல் 20 ஜிகாவாட் மணிநேரத் திறன் கொண்ட 5.9 பில்லியன் டாலர் மின்சார வாகன மின்கலத் திட்டத்தை இந்தோனேசியா முன்னெடுத்து வருகிறது. சுழற்சி விநியோகச் சங்கிலியை உருவாக்க, சீன நிறுவனமான ஜிஇஎம் மொரோவாலியில் 8 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான மின்கல மறுசுழற்சி மையத்தைத் திட்டமிட்டுள்ளது.
• இந்தோனேசியாவின் நிக்கல் இருப்புகளையும், 2025-க்குள் 2 மில்லியன் வாகனங்களை இலக்காகக் கொண்ட மின்சார வாகனச் சலுகைகளையும் பயன்படுத்திக்கொள்ள, ஹூண்டாய், பிஒய்டி, வுலிங் உள்ளிட்ட வெளிநாட்டு வாகன உற்பத்தியாளர்கள் உள்ளூர் உற்பத்தி நிலையங்களை அமைத்து வருகின்றனர்.
• மூலப் பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்யும் நாடாக இருப்பதிலிருந்து, மதிப்புக்கூட்டப்பட்ட பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் நாடாக இந்தோனேசியாவை மாற்றுவதே கீழ்நிலைத் தொழில்துறை உத்தியின் நோக்கம். இதன் மூலம் ஏற்றுமதி வருவாயை உயர்த்துவதோடு, எரிசக்தி மற்றும் உணவுத் தன்னிறைவும் வலுப்பெறும்.