வைரலான வித்தியாசமான பாடப்பணி
இந்தப் பருவத்தில் சுங்புக் தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தில் பொறியியல் கணிதப் பாடத்தில் சேர்ந்த மாணவர்கள், பாடத்திட்டத்தைத் திறந்தபோது, வகையீட்டுச் சமன்பாடுகளுக்கும் நேரியல் இயற்கணிதத்துக்கும் நடுவே முற்றிலும் பொருந்தாததாகத் தோன்றிய ஒரு பாடப்பணியைக் கண்டனர். பேராசிரியர் காங் டோங்-வூ, பாடப்புத்தகங்களை ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு, ஏப்ரல் மாதத்தின் இதமான வெப்பத்தில் வெளியே சென்று செர்ரி மலர்களைப் புகைப்படம் எடுக்குமாறு அவர்களிடம் கூறினார். இன்ஸ்டாகிராம், த்ரெட்ஸ் உள்ளிட்ட சமூக ஊடகத் தளங்களில் வேகமாகப் பரவிய இந்தப் பாடப்பணி அறிவிப்பு, வழக்கத்துக்கு மாறான உயர்கல்வி அணுகுமுறையைப் பற்றிப் பலரும் பகிர்ந்து கருத்து தெரிவித்த நிலையில், சில நாட்களிலேயே 20,000-க்கும் மேற்பட்ட விருப்பக்குறிகளைப் பெற்றது.
உள்ளடக்கம்
வழிமுறைகள் எளிமையாக இருந்தாலும் குறிப்பானவையாக இருந்தன. ஏப்ரல் மாதப் பூக்கும் பருவத்தில் மாணவர்கள் சியோங்ஜூவிலோ தங்கள் வசிப்பிடப் பகுதிகளிலோ உள்ள புகழ்பெற்ற செர்ரி மலர் பார்வைத் தலங்களுக்குச் சென்று, புகைப்படங்களை எடுத்து, பாட மதிப்பெண்ணுக்காகச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். வீட்டிலிருந்து அல்லது வளாகத்திலிருந்து வெளியே வந்து அருகிலுள்ள மரங்களை அவசரமாகப் படம் எடுப்பது மட்டும் போதாது என்று பாடப்பணி அறிவிப்பு வெளிப்படையாகக் குறிப்பிட்டது. மலர்க் காட்சிகளுக்குப் பெயர்பெற்ற இடங்களைத் தேடிச் செல்ல வேண்டும் என்றும், அது வெறுமனே ஒரு கட்டாயப் பணியை முடிப்பதாக இல்லாமல் உண்மையான சுற்றுலா அனுபவமாக அமைய வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தியது.
இந்த வைரல் பதிவு, காங் பல ஆண்டுகளாகப் பாடம் நடத்திவரும் பொறியியல் வேதியியல் துறையிலிருந்து வெளியானது. இணையச் சமூகங்களில் திரைப்பிடிப்புகள் பரவியபோது, கடுமையான தொழில்நுட்பத் துல்லியத்துடன் பொதுவாகத் தொடர்புபடுத்தப்படும் துறையில் காதலுணர்வையும் மனிதநேயத்தையும் கொண்டுவந்ததற்காகப் பேராசிரியரைப் பலரும் பாராட்டினர். உணர்வுரீதியாகச் சோர்ந்துபோன பொறியியல் மாணவர்களின் மனங்களுக்கு ஊட்டமளிப்பதே இந்தப் பாடப்பணியின் நோக்கம் என்றும், படிப்புப் பொருள்களில் மூழ்கியிருப்பதற்குப் பதிலாக குறைந்தது ஒரு நாளாவது வசந்தத்தின் இதமான சூழலை அனுபவிக்க வேண்டும் என்றும் அறிவிப்பு விளக்கியது.
கேமராவுக்குப் பின்னால் உள்ள பேராசிரியர்
வைரலான பாடப்பணியின் ஆசிரியர் தாம்தான் என்பதை காங் டோங்-வூ ஏப்ரல் 3 அன்று வெளிப்படுத்தினார். வழக்கத்துக்கு மாறான இந்தப் பாடப்பணிக்குப் பின்னால் இருந்த பேராசிரியர் தாமே என இன்ஸ்டாகிராமில் பதிவிட்டு உறுதிப்படுத்தினார். அவரது விளக்கம், இன்றைய பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் மனநிலை மற்றும் உணர்வுநிலை குறித்த ஆழ்ந்த அக்கறையை வெளிப்படுத்தியது. வேலைவாய்ப்பு, சான்றிதழ் தேவைகள், நிச்சயமற்ற எதிர்காலம் குறித்த கவலைகளால் இளைஞர்கள் மிகவும் சுமையடைந்து, முன்பு உற்சாகமாகவும் கலகலப்பாகவும் இருந்த மாணவர்களைப் போலவே தெரியாமல் போயிருப்பதைக் காணும்போது மனம் வலிப்பதாக அவர் எழுதினார்.
தனது நோக்கத்தைப் பற்றி காங் இன்ஸ்டாகிராமில் வெளிப்படையாக எழுதியதாவது:
வேலைவாய்ப்புக் கவலை, தங்கள் சுயவிவரத்தை வலுப்படுத்த வேண்டிய அழுத்தம், எதிர்காலம் குறித்த பரந்த நிச்சயமின்மை ஆகியவற்றால் சோர்ந்துபோன இளம் மாணவர்களைக் காணும்போது என் மனம் வலித்தது. முன்பு இருந்த உற்சாகமான, கலகலப்பான மாணவர்களிடமிருந்து அவர்கள் மிகவும் மாறுபட்டுத் தெரிந்தனர். அதனால்தான் இந்தப் பாடப்பணியை யோசித்தேன்.
யோன்ஹாப் செய்தி நிறுவனத்துக்கு அளித்த அடுத்தடுத்த நேர்காணலில், இந்தப் பாடப்பணிக்குப் பின்னால் உள்ள கற்பித்தல் தத்துவத்தை காங் விரிவாக விளக்கினார். பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் ஆண்டிலிருந்தே பொறியியல் மாணவர்கள் சுயவிவரத்தை வலுப்படுத்த நூலகங்களில் தங்களைத் தனிமைப்படுத்திக்கொள்வதாகவும், இளமையை அனுபவிக்கத் தவறுவதாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார். இருபதுகளின் தொடக்கப் பருவம் வாழ்க்கையின் மிகச் சிறந்த காலம் என்றும், அதை முழுமையாகப் படிப்புக்கும் தொழில்முறைத் தயாரிப்புக்கும் தியாகம் செய்யக்கூடாது என்றும் அவர் கருதினார். தென் கொரியாவின் மிக அழகான பருவங்களில் ஒன்றின்போது மாணவர்களை வெளியே சென்று இயற்கையுடன் தொடர்புகொள்ளச் செய்யும் கட்டாய நடவடிக்கையாக இந்தச் செர்ரி மலர் பாடப்பணி அமைந்தது.
யோன்ஹாப்புக்கு அளித்த நேர்காணலில் அவர் மேலும் கூறியதாவது:
பல்கலைக்கழகத்தின் முதல் ஆண்டிலிருந்தே மாணவர்கள் நூலகத்தில் தங்கள் சுயவிவரத்தை உருவாக்குவதில் மிகவும் மும்முரமாக இருப்பதால், தங்களை மகிழ்வித்துக்கொள்ளத் தவறுகிறார்கள். வெளிப்படையாகச் சொன்னால், இருபதுகளின் தொடக்கம் ஒருவரது இளமையின் உச்சகட்டம். அதனால், வெளியே சென்று அதை அனுபவிக்கும்படி அவர்களைக் கட்டாயப்படுத்த இந்தப் பணியை அளித்தேன்.
வகுப்பறைக்கு அப்பால்
போட்டிநிறைந்த வேலைச் சந்தையில் வேலைவாய்ப்பைப் பெறுவதற்குக் கடும் அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ளும் தென் கொரியாவின் அறிவியல், தொழில்நுட்பம், பொறியியல், கணிதம் ஆகிய துறை மாணவர்களுக்கு இந்தப் பாடப்பணி ஒரு முக்கியமான தருணத்தில் வருகிறது. குறிப்பாகப் பொறியியல் மாணவர்கள், அதிகப் பாடச்சுமையுடன் தங்கள் சுயவிவரத்தைத் தனித்துக் காட்டும் சான்றிதழ்கள், பயிற்சிப் பணிகள், ஆய்வு அனுபவம் ஆகியவற்றுக்கான தேவைகளையும் இணைத்துக் கடுமையான அட்டவணைகளை எதிர்கொள்கின்றனர். தொழில்முறை வளர்ச்சியில் இந்த இடையறாத கவனம், பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்த உடனேயே தொடங்கிவிடுகிறது. இதனால் சமூக உறவுகள், சுயத்தை அறிதல், அல்லது எளிய ஓய்வு போன்ற வழக்கமான கல்லூரி அனுபவங்களுக்கு இடமில்லாமல் போகிறது.
தொழில்நுட்பக் கல்வி சில நேரங்களில் மனித மனத்தைப் புறக்கணிக்கக்கூடும் என்பதை உணர்த்தும் வகையில், பொறியியல் மாணவர்களின் வறண்டுபோன உணர்வுநிலையைச் சரிசெய்வதே தனது அணுகுமுறை என காங் கூறுகிறார். செர்ரி மலர்களைப் பார்வையிட்டதற்கான சான்றுகளைச் சமர்ப்பிக்கச் செய்வதன் மூலம், பரபரப்பான கல்வி வாழ்க்கையின் வேகத்தை அவர் இடைநிறுத்துகிறார். கணிதத் திறனும் ஆய்வகத் திறனும் நீண்டகால வெற்றிக்கு எவ்வளவு முக்கியமோ, அதே அளவு மனநலமும் உணர்வுரீதியான மீள்திறனும் முக்கியம் என்ற புரிதலின் அடிப்படையில் இந்தப் பாடப்பணி அமைகிறது.
சமநிலையே முழுமையான வளர்ச்சிக்குத் தேவை என்பதை கல்வித்துறையினர் அதிகமாக உணர்ந்துவரும் நிலையில், பேராசிரியரின் அணுகுமுறை அதைப் பிரதிபலிக்கிறது. பல்கலைக்கழக வாழ்க்கை முழுவதும் மதிப்பெண்கள், சான்றிதழ்கள் ஆகியவற்றிலேயே கவனம் செலுத்தும் மாணவர்கள், சிறந்த தொழில்நுட்பத் திறன்களுடன் பணியில் சேரலாம். ஆனால் படைப்பாற்றல், உணர்வுசார் நுண்ணறிவு, மனஅழுத்தத்தைக் கையாளும் திறன் ஆகியவை அவர்களிடம் குறைந்திருக்கலாம். பல்கலைக்கழகத்தைத் தனிநபர் வளர்ச்சிக்கான காலமாகப் பார்க்காமல், முதன்மையாக வேலைக்கான தயாரிப்பாகக் கருதும் பயன்சார் கல்வி அணுகுமுறைக்கு எதிரான சிறியதாயினும் குறிப்பிடத்தக்க மறுப்பாக இந்தச் செர்ரி மலர் பாடப்பணி அமைகிறது.
வசந்த மலர் பார்வையின் பண்பாட்டு வேர்கள்
ஜப்பானிய மொழியில் ‘ஹனாமி’ என்றும், கொரியச் சூழலில் ‘பொத்கொத் யோஹேங்’ என்றும் அழைக்கப்படும் செர்ரி மலர் பார்வையைச் சுற்றிய ஆழமான பண்பாட்டு மரபுகளை இந்தப் பாடப்பணி சார்ந்துள்ளது. தென் கொரியாவில் செர்ரி மரங்கள் பூப்பது வசந்தத்தின் வருகையைக் குறிக்கிறது. நகர்ப்புற நிலப்பரப்புகளையும் மலைச் சரிவுகளையும் இளஞ்சிவப்பு, வெள்ளை நிற மலர்களால் குறுகிய காலத்துக்குக் கண்கவர் வகையில் மாற்றும் இந்தப் பூத்தல், அழகும் வாழ்க்கையும் நிலையற்றவை என்ற கருத்தின் குறியீடாகவும் திகழ்கிறது. கிழக்கு ஆசியத் தத்துவ மரபுகளில் ஆழமாகப் பதிந்துள்ள இந்தக் கருத்து பலரது மனங்களையும் தொடுகிறது.
தென் கொரியாவின் மிகப்பெரிய செர்ரி மலர் விழா நடைபெறும் ஜின்ஹே நகரில், 340,000-க்கும் மேற்பட்ட செர்ரி மரங்கள் உள்ளன. அவை சாலைகள், ஓடைகள், மலைச்சரிவுகள் வழியே மலர்க்குடைகளை உருவாக்குகின்றன. பொதுவாக ஏப்ரல் தொடக்கத்தில் நிகழும் உச்சப் பூக்கும் காலத்தில், இந்தக் காட்சியைக் காண லட்சக்கணக்கானோர் அங்கு பயணிக்கின்றனர். மலர்ந்த கிளைகளின் கீழ் நிற்க நீண்ட வரிசைகளையும் கூட்ட நெரிசலையும் அவர்கள் பொறுத்துக்கொள்கின்றனர். நகர்ப்புற வழக்கங்களிலிருந்து தற்காலிகமாக விலகி, காற்றில் அசையும் இதழ்களைக் காணும் இந்த அனுபவம், சாட்சியாளர்கள் பலர் விவரிப்பதுபோல் மாயத்தன்மை கொண்ட சூழலை உருவாக்குகிறது.
புகழ்பெற்ற மலர் பார்வைத் தலங்களுக்குச் செல்லுமாறு மாணவர்களிடம் கூறுவதன் மூலம், அருகிலுள்ள ஒரு பூத்த மரத்தைப் படம் எடுத்து முடித்துவிடாமல், இந்தப் பகிரப்பட்ட பண்பாட்டு அனுபவத்தில் அவர்கள் பங்கேற்பதை காங் உறுதிசெய்கிறார். நவீன கல்வி அழுத்தங்களுக்கு முன்பிருந்தே நிலவிவரும் பருவகால மரபுடன் இளைஞர்களை இந்தப் பாடப்பணி இணைக்கிறது. பல நூற்றாண்டுகளாக இயற்கை அழகை ரசிக்க நின்ற மனிதர்களின் தொடர்ச்சியில் தாங்களும் ஓர் அங்கம் என்பதை அவர்களுக்கு நினைவூட்டுகிறது. மலர்களைப் புகைப்படம் எடுப்பது, படக்காட்சியை அமைக்கவும் கோணங்களை மாற்றவும் சுற்றுப்புறத்தை உண்மையாகக் கவனிக்கவும் மாணவர்களைக் கோரும் செயல்மிகு தியானமாக மாறுகிறது. காட்சியைச் செயலற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பதற்குப் பதிலாக அவர்கள் அதில் ஆழ்ந்து கவனம் செலுத்துகிறார்கள்.
இந்தப் பண்பாட்டு முக்கியத்துவம் எளிய சுற்றுலாவைத் தாண்டியது. கொரியச் சமூகத்தில் செர்ரி மலர் பருவம் புதுப்பித்தலுக்கும் சிந்தனைக்கும் ஒதுக்கப்பட்ட காலமாகும். இயற்கையின் சுழற்சிகளுடன் தொடர்புகொள்வதால் கிடைக்கும் மனநல நன்மைகளை உணர்ந்து, நிறுவனங்கள், பள்ளிகள், குடும்பங்கள் ஆகியவை மலர்களைப் பார்வையிடுவதற்காகவே பெரும்பாலும் சுற்றுலாக்களை ஏற்பாடு செய்கின்றன. காங் இந்தப் பண்பாட்டு வழக்கத்தை கல்விக் கட்டமைப்புக்குள் கொண்டுவருவதன் மூலம், அழகையும் உணர்வுரீதியான மீட்சியையும் நாடுவது கல்விசார் செயல்பாடுகளாகவும் செல்லுபடியாகும் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறார்.
சுதந்திரமான நோக்கத்துக்குக் கடுமையான விதிகள்
இந்தப் பாடப்பணியின் நோக்கம் கவித்துவமானதாக இருந்தாலும், தனது கற்பித்தல் நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் காங் கடுமையான வரம்புகளை விதித்தார். புகைப்படம் எடுக்கப்பட்ட தேதி, இடம் ஆகியவற்றை உறுதிப்படுத்தும் EXIF தகவல்கள் படங்களுடன் இருக்க வேண்டும். இதன்மூலம் பழைய புகைப்படங்களை மீண்டும் பயன்படுத்துவதையோ, வளாகத்தில் வசதியாக இருக்கும் மரங்களைப் படம் எடுப்பதையோ தவிர்த்து, பூக்கும் பருவத்தில் மாணவர்கள் குறிப்பிட்ட பார்வைத் தலங்களுக்குச் சென்றிருப்பதை உறுதிசெய்கிறார். இந்தத் தொழில்நுட்பத் தேவை, குறுக்கு வழியில் பணியை முடிப்பதைத் தடுப்பதுடன், டிஜிட்டல் புகைப்படப் பதிவேற்றம் குறித்தும் மாணவர்களுக்குக் கற்பிக்கிறது.
வளாகத்தில் உள்ள செர்ரி மரங்களையோ அக்கம்பக்கத்து மரங்களையோ புகைப்படம் எடுக்கத் தடை விதிப்பதன் பின்னால் குறிப்பிட்ட உளவியல் நோக்கம் உள்ளது. சியோங்ஜூவிலுள்ள செர்ரி மலர் பார்வைத் தலங்கள் அல்லது பிற புகழ்பெற்ற இடங்களுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவதன் மூலம், திட்டமிடலும் நேர ஒதுக்கீடும், வசந்த அழகுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட இடங்களில் நேரடியாக இருப்பதும் தேவைப்படும் பயணங்களை மாணவர்கள் மேற்கொள்ளுமாறு பேராசிரியர் செய்கிறார். அந்தப் பயணமே கல்வி அனுபவத்தின் ஒரு பகுதியாகிறது. பாடப்பணியை முடிக்க, மாணவர்கள் பொதுப் போக்குவரத்தைப் பயன்படுத்தவும் கூட்டத்தை எதிர்கொள்ளவும் அறிமுகமில்லாத பகுதிகளைக் கடந்து செல்லவும் வேண்டியிருக்கும்.
வெவ்வேறு ஆளுமைகளுக்கும் சமூக விருப்பங்களுக்கும் இடமளிக்கும் வகையில், தனிநபர் புகைப்படங்களையோ குழுப் புகைப்படங்களையோ சமர்ப்பிக்கலாம். மாணவர்கள் மின்னஞ்சல் வழியாகப் படங்களைச் சமர்ப்பிக்கின்றனர். ஆறு ஆண்டுகளாகப் பாடம் நடத்திய காலத்தில் காங் சேகரித்த வசந்தகால நினைவுகளின் மின்னணு காப்பகமாக அவை அமைகின்றன. பழக்கமான சூழலிலிருந்து விலகிச் செல்ல வேண்டும் என்ற நிபந்தனை, வழக்கமான படிப்பு அட்டவணையை உண்மையாகவே இடைநிறுத்தாமல் மாணவர்கள் இந்தப் பணியை முடிக்க முடியாது என்பதை உறுதிசெய்கிறது.
தொழில்நுட்பத் துறைகளில் படைப்பாற்றல் பாடப்பணிகளுக்கு பொதுவாக ஏற்படும் ஒரு சிக்கலை இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் சரிசெய்கின்றன: முக்கியமற்றதாகத் தோன்றும் செயல்பாடுகளுக்கு மாணவர்கள் மிகக் குறைந்த முயற்சியையே செலவிடக்கூடும். ஆய்வக அறிக்கைகள் அல்லது கணிதப் பிரச்சினைத் தொகுப்புகளுக்கு இணையான தீவிரத்துடன் செர்ரி மலர் பார்வையை அணுகுவதன் மூலம், உணர்வுசார் மற்றும் அழகியல் அனுபவங்களும் உரிய கவனத்தையும் முறையான பதிவையும் பெறத் தகுதியானவை என்பதை காங் உணர்த்துகிறார். முரண்பாடாக, இந்தக் கடுமையான விதிகளே சுதந்திரத்துக்கான இடத்தை உருவாக்குகின்றன. குறிப்பிட்ட இடங்களுக்குப் பயணிக்க வேண்டிய மாணவர்கள், விரைவாகப் படம் எடுத்துவிட்டுப் படிப்புமேசைக்குத் திரும்புவதற்குப் பதிலாக, பூத்த மரங்களின் கீழ் பல மணி நேரம் உலவுவதுண்டு.
ஆறு ஆண்டுகளாகத் தொடரும் மரபு
2021-ல் ஒரு பரிசோதனை முயற்சியாகத் தொடங்கியது, காங்கின் பொறியியல் கணிதப் பாடங்களில் போற்றப்படும் மரபாக வளர்ந்துள்ளது. பெருந்தொற்றுக் காலத்தின் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளின்போதும், அதற்குப் பிறகான தற்போதைய காலத்திலும், தொடர்ந்து ஆறு ஆண்டுகளாகப் பேராசிரியர் அதே வசந்தகாலப் பணியை மாணவர்களுக்கு வழங்கியுள்ளார். தற்காலிகக் கல்விப் போக்குகளையோ எளிதில் வைரலாகும் தருணங்களையோ சாராத, மாணவர் நலனுக்கான நீடித்த அர்ப்பணிப்பை இந்தத் தொடர்ச்சி காட்டுகிறது.
தேர்வு மதிப்பெண்களைக் கவனிப்பது போலவே பாடப்பணியை முடிக்கும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கையையும் பேராசிரியர் கண்காணிக்கிறார். ஆறு ஆண்டுகளாக ஒவ்வொரு மாணவரும் இந்தப் பணியை முடித்துள்ளதாக அவர் கூறுகிறார். இது 100 சதவீதப் பங்கேற்பு விகிதமாகும். தொடக்கத்தில் சந்தேகத்துடன் பார்த்திருந்தாலும், இந்தப் பணி பங்கேற்பாளர்களைத் தொட்டிருப்பதை இது உணர்த்துகிறது. இடைத்தேர்வுகள் அல்லது சான்றிதழ் தேர்வுகளுக்கான உடனடி அழுத்தத்தில் இருக்கும் சில மாணவர்கள், மலர்களைப் புகைப்படம் எடுக்கப் படிப்பிலிருந்து நேரம் ஒதுக்குவதை இயல்பாகவே எதிர்க்கக்கூடும். இருப்பினும், இறுதியில் இந்த அனுபவத்தில் ஈடுபடும் வாய்ப்பை யாரும் மறுத்ததில்லை.
வைரல் பதிவுகள் மூலம் கிடைத்த பொதுமக்களின் கவனத்தை, தனது கல்வி அணுகுமுறையை மேலும் செம்மைப்படுத்துவதற்கான ஊக்கமாகக் கருதுவதாக காங் தெரிவித்துள்ளார். ஆதரவான கருத்துகளுக்கு நன்றி தெரிவித்த அவர், அதேவேளை இந்த அங்கீகாரம், திறமையான தொழில்நுட்பப் பயிற்றுநராக மட்டுமல்லாமல், மாணவர்களின் உணர்வுசார் நலனில் உண்மையாக அக்கறைகொண்ட வழிகாட்டியாகவும் செயல்பட வேண்டிய கூடுதல் பொறுப்பைத் தனக்கு அளிப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். பொறியியல் கற்பித்தல் மரபுகளைச் சவாலுக்கு உட்படுத்தி, மாணவர்களின் மனிதநேயத்தைப் பேணத் தயாராக இருக்கும் கல்வியாளராக அவரை அடையாளப்படுத்தும் பண்பாக இந்தப் பாடப்பணி மாறியுள்ளது.
இந்த யோசனை தனது வகுப்பறையைத் தாண்டியும் பரவ வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். கல்வி அல்லது தொழில்முறை நிலை எதுவாக இருந்தாலும், பயணத்தின்போதோ நடைப்பயிற்சியின்போதோ வசந்தத்தை ரசிக்கவும், மகிழ்ச்சியான நினைவுகளால் தங்கள் நாட்களை நிரப்பவும் அனைவரும் சிறிது நேரம் ஒதுக்க வேண்டும் என்கிறார். தொழில் அழுத்தங்களுக்கு இடையே நின்று பருவகால அழகை ரசிக்கும் வாய்ப்புகளைத் தாங்களும் இழந்துவிட்டதை உணரும் பணிபுரியும் பெரியவர்களிடமும், அவரது கதைக்கு பரந்த வரவேற்பு கிடைத்ததற்கு இந்தப் பொதுவான செய்தியே காரணமாகியுள்ளது.
முக்கிய அம்சங்கள்
- சுங்புக் தேசியப் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் காங் டோங்-வூ, மாணவர்களின் மனஅழுத்தத்தையும் கவலையையும் போக்க பொறியியல் கணிதப் பாடத்தில் செர்ரி மலர் புகைப்படப் பணியை வழங்குகிறார்
- 2021-ல் தொடங்கிய ஆறு ஆண்டுகால மரபின்படி, வசதியான வளாகப் புகைப்படங்களுக்குப் பதிலாக, GPS தகவல்களுடன் புகழ்பெற்ற மலர் பார்வைத் தலங்களுக்குச் சென்று மாணவர்கள் படம் எடுக்க வேண்டும்
- இன்ஸ்டாகிராம், த்ரெட்ஸ் தளங்களில் வைரலான இந்தப் பாடப்பணி 20,000-க்கும் மேற்பட்ட விருப்பக்குறிகளைப் பெற்றது; அவரை உண்மையான வழிகாட்டி எனப் பலரும் பாராட்டினர்
- தொடங்கியதிலிருந்து ஒவ்வொரு மாணவரும் பாடப்பணியை முடித்துள்ளார்; தொடர்ந்து ஆறு ஆண்டுகளாகப் பங்கேற்பு விகிதம் 100 சதவீதமாக உள்ளது
- நூலகத்தில் படிப்பதிலும் சுயவிவரத்தை உருவாக்குவதிலும் மூழ்கியிருக்கும் பொறியியல் மாணவர்களை வெளியே சென்று இளமையின் உச்சகட்டத்தை அனுபவிக்கச் செய்வதே இந்தப் பணியின் நோக்கம்
- கல்விச் சூழலுக்கு அப்பாலும் பருவகால அழகையும் உணர்வுநலத்தையும் அதிகமாகப் பாராட்ட இந்த யோசனை ஊக்கமளிக்கும் என்று காங் நம்புகிறார்






