58வது தலைமுறையின் வீழ்ச்சி
இரண்டு தசாப்த காலத் தொடர்ச்சியான சோதனைகளுக்குப் பிறகு, பாலூட்டிகளை காலவரையின்றி குளோனிங் செய்யும் முயற்சியில் ஜப்பானிய விஞ்ஞானிகள் உயிரியல் தடையை எட்டியுள்ளனர். 2005 முதல் 2025 வரை நீடித்த ஆய்வில், யமனாஷி பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒரே பெண் எலியிலிருந்து 1,200க்கும் மேற்பட்ட குளோன் எலிகளை உருவாக்கி, தொடர்ச்சியாக 57 தலைமுறைகள் வரை குளோனிங் செய்தனர். ஆனால் 58வது தலைமுறையை உருவாக்க முயன்றபோது, பிறந்த அனைத்து குட்டிகளும் ஒரே நாளுக்குள் இறந்துவிட்டன. குளோனிங் மூலம் மட்டுமே பாலூட்டிகள் தங்கள் இனத்தைத் தக்கவைக்க முடியாது என்பதற்கான முதல் நேரடி ஆதாரமாக இது அமைந்தது.
உள்ளடக்கம்
Nature Communications இதழில் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஆய்வு, பாலூட்டிகளில் தொடர்ச்சியான குளோனிங்குக்கு ஓர் உறுதியான உச்சவரம்பு இருப்பதை நிறுவுகிறது. போதிய கவனத்துடன் செய்தால் இந்தச் செயல்முறையை முடிவின்றித் தொடரலாம் என்ற முந்தைய அனுமானத்துக்கும் இது முரணாக உள்ளது. ஆய்வின் மூத்த ஆசிரியரும், குளோனிங் ஆராய்ச்சிக்காகத் தன் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்த வளர்ச்சி உயிரியல் நிபுணருமான தெருஹிகோ வகயாமா, இந்த முடிவுகள் ஏமாற்றமளிப்பதாகக் கூறினார்.
முடிவற்ற எண்ணிக்கையில் குளோன்களை உருவாக்கலாம் என்று நாங்கள் நம்பியிருந்தோம். அதனால்தான் இந்த முடிவுகள் மிகுந்த ஏமாற்றமளிக்கின்றன. இந்த வரம்பைத் தாண்டுவதற்கான வழி எதுவும் இப்போது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.
ஆராய்ச்சியாளர்கள் "மரபணு மாற்றச் சரிவு" என்று விவரித்த இந்த நிகழ்வு, முல்லரின் ராட்செட் எனப்படும் நூற்றாண்டு பழமையான பரிணாமக் கோட்பாட்டை உறுதிப்படுத்துகிறது. பாலிலா இனப்பெருக்கத்தில் தீங்கு விளைவிக்கும் மரபணு மாற்றங்கள் தவிர்க்க முடியாமல் குவிந்து, இறுதியில் ஒரு மரபுவழித் தொடரை வாழ்வதற்குச் சாத்தியமற்றதாக்கும் என்று இந்தக் கோட்பாடு கணிக்கிறது. தாவரங்களும் சில எளிய விலங்குகளும் வெளிப்படையான வரம்பின்றி குளோனிங் மூலம் இனப்பெருக்கம் செய்யக்கூடிய நிலையில், இந்த மரபணுப் பொறியிலிருந்து தப்பிக்க பாலூட்டிகளால் உயிரியல் ரீதியாக முடியாது எனத் தெரிகிறது.
இரு தசாப்த மரபணு நெடுந்தொடர்
2005 ஜனவரியில் இந்தச் சோதனை தொடங்கியது. உடல் உயிரணு உட்கரு மாற்றுத் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி, பழுப்பு நிற உரோமம் கொண்ட பெண் எலியிலிருந்து முதல் குளோனை வகயாமாவின் குழு உருவாக்கியது. இந்த நுட்பத்தில், கொடையாளர் உயிரணுவிலிருந்து (இங்கு, வளரும் முட்டைகளைப் பராமரிக்கும் குமுலஸ் உயிரணு) உட்கருவை அகற்றி, அதன் அசல் உட்கரு அகற்றப்பட்ட கருவுறாத முட்டையில் பொருத்துவார்கள். 1996இல் டாலி செம்மறியாட்டையும், 1998இல் முதல் குளோன் எலியான குமுலினாவையும் உருவாக்க இதே முறை பயன்படுத்தப்பட்டது.
முதல் குளோன் மூன்று மாத வயதை எட்டியதும், ஆராய்ச்சியாளர்கள் அதைக் குளோனிங் செய்தனர்; பின்னர் அந்தக் குளோனையும் குளோனிங் செய்து, ஒவ்வொரு மூன்று முதல் நான்கு மாதங்களுக்கும் இந்தச் சுழற்சியைத் தொடர்ந்தனர். அடுத்தடுத்த குளோன்கள் அனைத்தும் பெண் எலிகளாகவும், அசல் கொடையாளர் எலியைப் போலவே பழுப்பு நிற உரோமம் கொண்டவையாகவும் இருந்தன. மாறிகளைக் குறைப்பதற்காக, எல்லாத் தலைமுறைகளிலும் ஒரே இரண்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் உட்கரு மாற்றங்களைச் செய்தனர். இவ்வாறு ஆய்வுக் குழு முழுச் செயல்முறையிலும் கடுமையான சீர்முறையைப் பின்பற்றியது.
முதல் 25 தலைமுறைகளில் முடிவுகள் குறிப்பிடத்தக்க வகையில் நம்பிக்கையளிப்பதாகத் தோன்றின. வெற்றி விகிதம் உண்மையில் மேம்பட்டு, தொடக்க முயற்சிகளில் 7 சதவீதமாக இருந்தது 26வது தலைமுறையில் 15.5 சதவீதமாக உயர்ந்தது. எலிகளிடம் வெளிப்படையான உடல் குறைபாடுகள் எதுவும் காணப்படவில்லை; அவை சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் இயல்பான ஆயுட்காலம் வாழ்ந்தன. இயல்பான ஆண் எலிகளுடன் இணைக்கப்பட்டபோது ஆரோக்கியமான குட்டிகளையும் ஈன்றன. 2013இல், தொடர்ச்சியான குளோனிங்கை முடிவின்றித் தொடரக்கூடும் எனத் தங்கள் முதற்கட்ட முடிவுகள் காட்டுவதாக வகயாமாவின் குழு வெளியிட்டது.
ஆனால் அந்தத் தொடக்க ஆய்வில் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆழமான மரபணு வரிசைப்படுத்தலைச் செய்திருக்கவில்லை. மேலும் 13 ஆண்டுகள் சோதனையைத் தொடர்ந்து, பல்வேறு தலைமுறைகளின் குளோன்களின் மரபணுத் தொகுதிகளை ஆய்வு செய்தபோது, இறுதியில் இந்தத் தொடரை அழிக்கப்போகும் கவலைக்குரிய மரபணு மாற்றக் குவிப்பு முறை அவர்களுக்குத் தெரியவந்தது.
புகைப்பட நகல் சிக்கல்
6 முதல் 57 வரையிலான தலைமுறைகளைச் சேர்ந்த பத்து குளோன் எலிகளின் முழு மரபணுத் தொகுப்பு வரிசைகளை ஆய்வு செய்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், அந்த மரபுவழித் தொடரில் சுமார் 3,700 ஒற்றை நியூக்ளியோடைடு மாறுபாடுகளும், 80 உட்செருகல்-நீக்கல் மரபணு மாற்றங்களும் குவிந்திருப்பதைக் கண்டறிந்தனர். ஒவ்வொரு தலைமுறையிலும் மரபணுக் குறியீட்டில் சராசரியாக 69.4 ஒற்றை நியூக்ளியோடைடு மாற்றங்களும், 1.4 கட்டமைப்பு மாறுபாடுகளும் சேர்ந்தன. சில சூழல்களில் இந்த விகிதங்கள் இயற்கையான மரபணு மாற்ற விகிதங்களுக்கு ஒப்பானவையாக இருந்தாலும், காலப்போக்கில் இந்தப் பிழைகளுக்கு என்ன நேர்கிறது என்பதே முக்கிய வேறுபாடு.
இந்தச் செயல்முறையை, ஒரு படத்தை மீண்டும் மீண்டும் நகலெடுப்பதற்கு ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்பிட்டனர். முதல் நகல் அசலைப் போலவே கிட்டத்தட்ட இருக்கும்; ஆனால் அதில் சிறிய குறைபாடுகள் இருக்கும். அந்த நகலையே மீண்டும் நகலெடுக்கும்போது, குறைபாடுகள் பெருகும். பல பத்துத் தடவைகள் நகலெடுத்த பிறகு, படம் அசலைப் பெரிதும் ஒத்திராததாகிவிடும். உயிரியல் ரீதியாகப் பார்த்தால், பாலின இனப்பெருக்கத்தின்போது நிகழும் மரபணு மறுசேர்க்கை இல்லாத நிலையில், தீங்கு விளைவிக்கும் மரபணு மாற்றங்களை அந்த மரபுவழித் தொடரிலிருந்து அகற்றுவதற்கான வழிமுறை எதுவும் இருப்பதில்லை.
27வது தலைமுறையிலிருந்து, குரோமோசோம் இடமாற்றங்களும் இரு மரபணு வடிவங்களில் ஒன்றின் இழப்பும் உட்படப் பெரிய கட்டமைப்புக் குறைபாடுகள் தென்படத் தொடங்கின. பல எலிகள் தங்கள் X குரோமோசோமின் முழுப் பிரதிகளையும் இழந்தன; பிந்தைய தலைமுறைகளில் இந்தக் குறைபாடு அதிகரித்தது. எளிய புள்ளி மாற்றங்களைவிட மரபணுத் தொகுப்பின் பெரிய பகுதிகளைப் பாதித்ததால், இந்தக் கட்டமைப்பு மாறுபாடுகள் குறிப்பாக ஆபத்தானவையாக அமைந்தன.
இயற்கையாக இணைசேர்க்கை மூலம் உருவான எலிகளுடன் ஒப்பிடுகையில், மரபணு மாற்றங்களின் சுமை மூன்று மடங்காக இருந்தது. 57வது தலைமுறையில் உயிர்வாழ்வு விகிதம் 0.6 சதவீதமாகச் சரிந்தது. வெளித்தோற்றத்தில் ஆரோக்கியமாக இருந்த அந்த எலிகளிடம் இருந்த உயிர்க்கொல்லி மரபணு சேதம், 58வது தலைமுறையில் இறப்பை ஏற்படுத்தியது.
பாலின இனப்பெருக்கம் ஏன் முக்கியம்
பாலிலா குளோனிங்குக்குப் பதிலாக பாலின இனப்பெருக்கத்தைப் பாலூட்டிகள் ஏன் பரிணாமத்தில் ஏற்றுக்கொண்டன என்பதற்கு இந்த ஆய்வு வலுவான ஆதாரமளிக்கிறது. 20, 50, 55வது தலைமுறைகளைச் சேர்ந்த பெண் குளோன் எலிகளை இயல்பான ஆண் எலிகளுடன் இணைத்தபோது, முடிவுகளில் தெளிவான வேறுபாட்டை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டனர். 20வது தலைமுறை குளோன்கள் ஒரு ஈற்றுக்கு சராசரியாக 9.9 குட்டிகளை ஈன்றன; இது இயற்கையாக இனப்பெருக்கம் செய்த எலிகளுக்கு ஒப்பானது. 50வது தலைமுறை குளோன்கள் ஒரு ஈற்றுக்கு 2.8 குட்டிகளையும், 55வது தலைமுறை குளோன்கள் 2.2 குட்டிகளையும் மட்டுமே ஈன்றன.
முக்கியமாக, அந்தக் குட்டிகளை (அசல் குளோன்களின் பேரக்குட்டிகள்) மேலும் இனப்பெருக்கம் செய்தபோது, அவற்றின் ஈற்றுக் குட்டிகளின் எண்ணிக்கை 7.0 ஆக மீண்டது; மரபணுப் பகுப்பாய்விலும் மரபணுத் தொகுதிகள் இயல்புநிலைக்குத் திரும்பியிருப்பது தெரியவந்தது. குரோமோசோம் மறுசேர்க்கையும் இயற்கைத் தேர்வும் வழியாக, பாலின இனப்பெருக்கம் குவிந்திருந்த மரபணு மாற்றங்களைத் திறம்பட நீக்கியிருந்தது.
இந்தச் செயல்முறையை வகயாமா எளிமையாக விளக்கினார்:
குளோனிங்கில், எல்லா மரபணுக்களும் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கடத்தப்படுகின்றன; அதாவது, குறைபாடுள்ள மரபணுக்களும் அனைத்தும் கடத்தப்படுகின்றன. இந்த மரபணு மாற்றங்கள் தொடர்ந்து குவிவதால், பாலூட்டிகள் குளோனிங் மூலம் தங்கள் இனத்தைத் தக்கவைக்க முடியாது.
இந்த முடிவு, 1932இல் மரபியலாளர் ஹெர்மன் ஜோசப் முல்லர் முன்வைத்த கோட்பாட்டு மாதிரியான முல்லரின் ராட்செட்டை ஆதரிக்கிறது. பாலிலா இனப்பெருக்க மரபுவழித் தொடர்கள் தவிர்க்க முடியாமல் தீங்கு விளைவிக்கும் மரபணு மாற்றங்களைக் குவித்து, இறுதியில் "மரபணு மாற்றச் சரிவு" மற்றும் அழிவை எட்டும் என இந்த மாதிரி கணிக்கிறது. பாக்டீரியாக்களும் சில எளிய விலங்குகளும் வேறு வழிமுறைகளால் மரபணு மாற்றங்களை அகற்றக்கூடிய நிலையில், தலைமுறைகள் தோறும் மரபணுத் தொகுப்பின் ஒருமைப்பாட்டைப் பேணுவதற்கு பாலின இனப்பெருக்கத்தின் மரபணு மறுசேர்க்கையைப் பாலூட்டிகள் சார்ந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது.
தொழில்நுட்ப வரம்புகளும் உயிரியல் யதார்த்தமும்
சோதனை முழுவதும், மரபணு மறுநிரலாக்கத்தை ஊக்குவிக்கும் ஹிஸ்டோன் டீஅசிடைலேஸ் தடுப்பானான டிரைக்கோஸ்டாட்டின் A (TSA)வை ஆராய்ச்சியாளர்கள் பயன்படுத்தினர். இது டிஎன்ஏவைச் சுற்றியுள்ள புரதப் பொதிப்பைத் தளர்த்தி, கருவின் தொடக்க வளர்ச்சியின்போது மரபணுக்கள் முறையாகச் செயல்பட உதவுகிறது. ஆரம்பகால வெற்றிக்கு இந்த வேதியியல் மேம்பாடு முக்கியமானதாக இருந்தது; வழக்கமான முறைகளுடன் ஒப்பிடுகையில் குளோனிங் செயல்திறனை ஆறு மடங்கு வரை அதிகரித்தது.
50 தலைமுறைகளுக்குப் பிறகும் TSA பயனுள்ளதாக இருந்தது. TSA சிகிச்சை அளிக்கப்பட்ட உட்கரு மாற்றங்களில் வெற்றி விகிதம் 5.4 சதவீதமாக இருந்தது; சிகிச்சை அளிக்கப்படாதவற்றில் அது 1.6 சதவீதமாக இருந்தது. இதன் மூலம், பிந்தைய தலைமுறைகளில் ஏற்பட்ட தோல்விகளுக்கு, மரபணுக்கள் வெளிப்படும் விதத்தில் ஏற்படும் பிழைகளான எபிஜெனெடிக் குறைபாடுகள் காரணமல்ல; டிஎன்ஏ வரிசையில் பதிந்த மரபணு மாற்றங்களே காரணம் என்பது தெரியவந்தது.
பிந்தைய தலைமுறை குளோன்களின் முட்டையணுக்களின் (முட்டை உயிரணுக்களின்) உட்கருவிலும் உயிரணுத் திரவத்திலும் சேதம் இருந்தது. 56வது தலைமுறை குளோனின் முட்டையில் இருந்த உட்கருவை ஆரோக்கியமான மரபணுப் பொருளால் மாற்றியபோதும், அல்லது குளோனின் உட்கருவைத் தக்கவைத்து உயிரணுத் திரவத்தை மாற்றியபோதும், இரண்டு சேர்க்கைகளும் மோசமான வளர்ச்சி முடிவுகளையே அளித்தன. இது, முழு உயிரணுவிலும் விரிவான சேதம் ஏற்பட்டிருப்பதைக் காட்டியது.
இந்த மரபணு பாதிப்புகள் இருந்தபோதிலும், பிறக்கும் வரை உயிர்வாழ்ந்த பிந்தைய தலைமுறைக் குளோன்களில் பெரும்பாலானவை வெளித்தோற்றத்தில் ஆரோக்கியமாகவே இருந்தன; அவற்றின் ஆயுட்காலம் இயல்பாக இருந்ததுடன், வெளிப்படையான உடல் குறைபாடுகளும் இல்லை. அவற்றின் நஞ்சுக்கொடிகள் வழக்கத்தைவிடப் பெரிதாக இருந்தாலும், இயல்பாகச் செயல்பட்டன. குவியும் மரபணு மாற்றங்கள் இறுதியில் தொடர்ச்சியான குளோனிங்கைச் சாத்தியமற்றதாக்கியபோதும், உயிரின அளவில் மரபணு மாறுபாட்டைப் பாலூட்டிகள் வியப்பூட்டும் வகையில் பொறுத்துக்கொள்வதை இந்த மீள்திறன் காட்டுகிறது.
பாதுகாப்புத் துறைக்கும் தொழில்துறைக்கும் விளைவுகள்
குளோனிங் தொழில்நுட்பத்தின் சாத்தியமான பயன்பாடுகள் குறித்த, பொதுமக்களின் கற்பனையையும் ஆய்வு நிதியையும் ஈர்த்துவந்த ஊகங்களுக்கு இந்த முடிவுகள் பெரும் சந்தேகத்தை எழுப்புகின்றன. பாதுகாக்கப்பட்ட உயிரணுக்களிலிருந்து மரபணு ரீதியாக ஒரே மாதிரியான மாற்றுக் கூட்டங்களை உருவாக்கி, அருகிவரும் உயிரினங்களைக் குளோனிங் மூலம் காப்பாற்றலாம் எனப் பாதுகாப்பு உயிரியல் நிபுணர்கள் நம்பியிருந்தனர். அதேபோல், உயர்தர வாக்யு மாட்டிறைச்சி மாடுகள் போன்ற சிறந்த கால்நடைகளைப் பெருமளவில் உருவாக்கி, உயர்விலை இறைச்சியை மலிவாக்கலாம் என வேளாண் ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதினர்.
இந்தப் பயன்பாடுகள் அடிப்படை உயிரியல் கட்டுப்பாடுகளை எதிர்கொள்வதாக ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது. தனிப்பட்ட விலங்குகளைக் குளோனிங் செய்வது சாத்தியமாக இருந்தாலும், தொடர்ச்சியான குளோனிங் மூலம் தன்னிறைவான பாலூட்டி இனக்கூட்டங்களை உருவாக்குவது சாத்தியமற்றதாகத் தெரிகிறது. பேரழிவுக்குப் பிந்தைய உயிரின மீட்புக்காக உறைந்த "விதை வங்கியில்" மரபணு மாதிரிகளைப் பாதுகாத்தாலும், குவிந்த மரபணு மாற்றங்களை நீக்கப் பாலின இனப்பெருக்கம் தேவைப்படும்; பாதுகாக்கப்பட்ட உயிரணுக்களிலிருந்து குளோனிங் செய்வது மட்டும் போதாது.
ஒரே மாதிரியான குளோன் படைகளை உருவாக்கும் அறிவியல் புனைகதை காட்சிகளுக்கும் இந்த ஆய்வு முற்றுப்புள்ளி வைக்கிறது. ஸ்டார் வார்ஸ் தொடரின் முன்னோடிப் படமான "அட்டாக் ஆஃப் தி க்ளோன்ஸ்" படத்தில் சித்தரிக்கப்பட்ட குளோன் வீரர்களை உருவாக்குவது இந்த முடிவுகளால் சாத்தியமற்றதாகிறது என்று வகயாமா நகைச்சுவையுடன் குறிப்பிட்டார். இறந்த பூனைகளையும் நாய்களையும் மீண்டும் உருவாக்க ஆயிரக்கணக்கான டாலர்களை வசூலிக்கும் பிரத்தியேக செல்லப்பிராணி குளோனிங் துறையிலும், உருவாக்கப்படும் விலங்குகளின் மரபணு ஒற்றுமை குறித்த கேள்விகள் எழுகின்றன.
குளோன்கள் அசல் கொடையாளரின் கச்சிதமான நகல்கள் அல்ல என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் வலியுறுத்தினர். இந்தத் தவறான எண்ணம், இந்த ஆய்வுக்கு முன்பு சில விஞ்ஞானிகளிடையேயும் நிலவியது. ஒவ்வொரு குளோனிலும் தனித்துவமான மரபணு மாற்றங்கள் இருப்பதால், அது அசல் கொடையாளரிடமிருந்தும் அதன் குளோன் உடன்பிறப்புகளிடமிருந்தும் மரபணு ரீதியாக வேறுபடுகிறது.
தீர்வுகளைத் தேடி
மரபணு மாற்றங்கள் குவியும் சிக்கலைத் தவிர்க்கும் வழியைத் தற்போதைய தொழில்நுட்பம் வழங்கவில்லை என்பதை வகயாமா ஒப்புக்கொள்கிறார்.
என்று அவர் கூறினார். எனினும், அத்தகைய புதுமைக்கான குறிப்பிட்ட செயல்திட்டத்தை அவர் முன்வைக்கவில்லை.உட்கரு மாற்றுத் தொழில்நுட்பத்தை அடிப்படையாக மேம்படுத்தும் புதிய முறையை உருவாக்க வேண்டும் என்று நான் நம்புகிறேன்,
குளோனிங் நோக்கத்தைப் பாதிக்கும் வகையில், குவிந்த மரபணு மாற்றச் சுமையை அகற்ற, குளோன் மரபுவழித் தொடர்களை அவ்வப்போது பாலின இனப்பெருக்கத்துக்குத் திருப்பி, பின்னர் மீண்டும் குளோனிங்கைத் தொடர்வது மாற்று வழியாக இருக்கலாம். ஆனால் இதனால் தூய மரபணுத் தொடர்களைப் பேணும் நோக்கம் தோல்வியடையும். மரபணுத் திருத்தத் தொழில்நுட்பங்களால், மாற்றங்கள் குவியும் முன்பே அவற்றைச் சரிசெய்வது கோட்பாட்டளவில் சாத்தியம். எனினும், குவிந்துள்ள ஆயிரக்கணக்கான மாறுபாடுகளில் எவை தீங்கு விளைவிப்பவை என்பதைக் கண்டறிவது இன்னமும் தொழில்நுட்ப ரீதியாகச் சவாலானது.
இந்த ஆய்வின் கால அளவைப் பார்க்கும்போது, இது விரைவில் மீண்டும் நடத்தப்படுவதற்கான வாய்ப்பு குறைவு. 20 ஆண்டுகளில் 30,000க்கும் மேற்பட்ட உட்கரு மாற்ற முயற்சிகளை ஆராய்ச்சியாளர்கள் மேற்கொண்டனர்; இதற்கு மிகச் சில ஆய்வகங்களால் மட்டுமே ஈடுகொடுக்கக்கூடிய வளங்களும் பொறுமையும் தேவைப்பட்டன. விலங்கு ஆராய்ச்சி தொடர்பான ஐரோப்பிய விதிமுறைகள் இன்று இவ்வளவு நீண்ட சோதனைக்கு அனுமதி அளிக்காமல் போகலாம். எனவே, பல ஆண்டுகளுக்கு சவாலின்றி நிலைக்கக்கூடிய தனித்துவமான தரவுத் தொகுப்பாக இது இருக்கலாம்.
முக்கிய முடிவுகள்
- ஜப்பானிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் 20 ஆண்டுகளில், ஒரே கொடையாளர் எலியிலிருந்து 1,206 எலிகளை உருவாக்கி, தொடர்ச்சியாக 58 தலைமுறைகள் வரை குளோனிங் செய்தனர்.
- 58வது தலைமுறை குளோன்கள் அனைத்தும் பிறந்த ஒரே நாளுக்குள் இறந்தன. தொடர்ச்சியான பாலூட்டி குளோனிங்கின் முதல் நேரடி வரம்பை இது நிறுவியது.
- மரபணு மாற்றங்கள் இயற்கை இனப்பெருக்கத்தைவிட மூன்று மடங்கு வேகத்தில் குவிந்தன; இதில் X குரோமோசோம்கள் இழப்பும், டிஎன்ஏவில் பெரிய கட்டமைப்பு மாறுபாடுகளும் அடங்கும்.
- பாலிலா இனப்பெருக்கம் பாலூட்டிகளில் தவிர்க்க முடியாமல் "மரபணு மாற்றச் சரிவுக்கு" இட்டுச் செல்லும் என்பதை நிரூபித்து, முல்லரின் ராட்செட் கோட்பாட்டை இந்த முடிவுகள் உறுதிப்படுத்தின.
- பிந்தைய தலைமுறைக் குளோன்களை இயல்பான ஆண் எலிகளுடன் இனப்பெருக்கம் செய்தபோது, பாலின இனப்பெருக்கம் மரபணு மாற்றக் குவிப்பை மாற்றியமைத்து, ஆரோக்கியமான பேரக்குட்டிகளை உருவாக்கியது.
- அருகிவரும் உயிரினங்களைக் காப்பாற்றுதல், கால்நடைகளைப் பெருமளவில் உருவாக்குதல், செல்லப்பிராணிகளைக் குளோனிங் செய்தல் உள்ளிட்ட பயன்பாடுகளுக்கு இந்த மரபணு வரம்புகள் அடிப்படை உயிரியல் தடைகளை ஏற்படுத்துகின்றன.
- தாவரங்களையும் எளிய விலங்குகளையும் போலன்றி, குளோனிங் மூலம் மட்டுமே பாலூட்டிகளால் தங்கள் இனத்தை முடிவின்றித் தக்கவைக்க முடியாது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் முடிவுசெய்தனர்.
