மலேசியாவின் பிளாஸ்டிக் முரண்பாடு: கழிவு இறக்குமதியைத் தடுக்கப் போராடும் நாடு ஏன் வெளிநாட்டுக் கழிவுகளைச் சார்ந்துள்ளது

போர் விநியோகச் சங்கிலிகளைச் சீர்குலைத்து, மறுசுழற்சிக்கான தேவையை அதிகரிக்கிறது

ஏப்ரல் மாதத் தொடக்கத்தில் மேகமூட்டமான வானின் கீழ், சிலாங்கூர் மாநிலம் காப்பாரில் உள்ள மறுசுழற்சி ஆலையில் தொழிலாளர்கள் தூக்கி எறியப்பட்ட பிளாஸ்டிக் பொட்டலங்களைத் துண்டாக்கும் இயந்திரங்களில் செலுத்தினர். சன்னண்டா ரிக்கா நிறுவனம் இயக்கும் இந்த ஆலை, நிறுவனத்தின் நிர்வாக இயக்குநர் திரு ஜி. ஆஷால், "குறைந்த அடர்த்தி பாலிஎத்திலீனுக்கான (LDPE) சூடான ‘பாப்கார்ன்’" என்று அழைக்கும் பொருளை, தொழில்துறை பொட்டலங்கள், தார்ப்பாய்கள், விவசாயச் சொட்டுநீர்ப் பாசனக் குழாய்கள் ஆகியவற்றுக்கான அடிப்படைப் பொருட்களாக மாற்றுகிறது.

சமீப மாதங்களில் இந்தத் தொழில்துறை நடைமுறை புதிய மூலோபாய முக்கியத்துவத்தைப் பெற்றுள்ளது. மத்திய கிழக்கில் நீடிக்கும் மோதல் உலகளாவிய எண்ணெய் விநியோகத்தைப் பாதித்து, பெட்ரோவேதித் தொழில்துறையில் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியதுடன், புதிதாகத் தயாரிக்கப்படும் பிளாஸ்டிக் பிசினுக்கான விநியோக நெருக்கடியையும் உருவாக்கியுள்ளது. பிப்ரவரி இறுதியில் அமெரிக்காவும் இஸ்ரேலும் ஈரான் மீது வான்வழித் தாக்குதல்களைத் தொடங்கியதிலிருந்து, மலேசிய மறுசுழற்சித் தொழில்துறையினர் தேவையில் ஏற்பட்ட அதிகரிப்பை எதிர்கொண்டுள்ளனர்; இது கழிவுகளின் பொருளாதாரக் கணக்கையே மாற்றி வருகிறது.

"சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்த ஒரு வாடிக்கையாளருக்குப் பிளாஸ்டிக் விநியோகத்தைப் பெற முடியவில்லை. எனவே, முன்பு மாதத்துக்கு மூன்று 40 அடி கொள்கலன்கள் கேட்ட அவர், இப்போது வாரத்துக்கு அவ்வளவு அனுப்புமாறு கேட்டார்," என்று திரு ஆஷால் விளக்கினார். ஒவ்வொரு கொள்கலனிலும் 27 முதல் 28 டன் வரை பொருள் இருக்கும். மாதந்தோறும் 500 டன் வரை LDPE பொருட்களைத் தயாரிக்க, அவரது நிறுவனம் இப்போது முக்கியமாக ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் ஜப்பானிலிருந்து தூக்கி எறியப்பட்ட பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைப் பெறுகிறது.

தொழில்துறை முழுவதும் தேவையின் அதிகரிப்பை அளவிட முடிகிறது. ராணுவ மோதல் தீவிரமடைந்ததிலிருந்து மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருட்களுக்கான தேவை 20 முதல் 30 சதவீதம் வரை உயர்ந்துள்ளதாக மலேசிய பிளாஸ்டிக் மறுசுழற்சியாளர்கள் சங்கத்தின் துணைத் தலைவர் திரு வில் லோ மதிப்பிடுகிறார். அதே நேரத்தில், கச்சா எண்ணெயிலிருந்து நேரடியாகத் தயாரிக்கப்படும் புதிய பொருட்களின் விலை 50 முதல் 60 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாக உயர்ந்துள்ளது. "அதனால்தான் சில உற்பத்தியாளர்கள் தங்கள் தயாரிப்புகளில் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருளின் விகிதத்தை அதிகரிக்கும் திட்டங்களை முன்கூட்டியே செயல்படுத்துகின்றனர்," என்று திரு லோ தெரிவித்தார்.

இறக்குமதி செய்யப்படும் புதிய பிசினுக்கான தட்டுப்பாடு, நாட்டின் பிளாஸ்டிக் மறுசுழற்சித் தொழில்துறையை விரிவுபடுத்த இதுவே சரியான தருணம் என்று ஏப்ரல் 12-ஆம் தேதி வெளியிட்ட வலைப்பதிவில் அறிவித்த மலேசியத் துணை நிதியமைச்சர் லியூ சின் தொங், இந்த வாய்ப்பை ஒப்புக்கொண்டார். மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பிசின், புதிதாகத் தயாரிக்கப்படும் மாற்றுப் பொருட்களைவிட பொதுவாக 10 முதல் 20 சதவீதம் மலிவானது. எண்ணெய் சந்தைகளில் நிலவும் ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு மத்தியில், இது ஒரு மூலோபாய மாற்றுப் பொருளாக அமைகிறது.

கழிவுகளை இறக்குமதி செய்வதற்குப் பின்னால் உள்ள பொருளாதாரக் காரணம்

ஆண்டுதோறும் ஒரு மில்லியன் டன்னுக்கும் அதிகமான பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை உருவாக்கினாலும், மலேசியா தனது உள்நாட்டுக் கழிவுகளில் 10 சதவீதத்தை மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்கிறது. விநியோகத்துக்கும் தொழில்துறையின் தேவைக்கும் இடையிலான இந்த இடைவெளி, வெளிநாட்டிலிருந்து மூலப்பொருட்களைப் பெறுவதைச் சார்ந்திருக்கச் செய்கிறது. இதனால் உலகளாவிய வர்த்தகச் சர்ச்சையின் மையத்தில் அந்த நாடு உள்ளது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொருட்கள் வர்த்தகப் புள்ளிவிவரத் தரவுத்தளத்தின் 2025-ஆம் ஆண்டு தரவுகளின்படி, மலேசியா 162 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான, கிட்டத்தட்ட 460,000 டன் எடையுள்ள பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை இறக்குமதி செய்தது. இதன்மூலம், நெதர்லாந்து மற்றும் அமெரிக்காவுக்கு அடுத்தபடியாக உலகின் மூன்றாவது பெரிய இறக்குமதியாளராக அது உள்ளது. கடந்த பத்தாண்டுகளில் இந்த இறக்குமதியின் மதிப்பு மூன்று மடங்காக உயர்ந்துள்ளது.

இறக்குமதி செய்யப்படும் கழிவுகள் அத்தியாவசியமான பொருளாதாரப் பணியைச் செய்வதாகத் தொழில்துறைப் பிரதிநிதிகள் வாதிடுகின்றனர். "இறக்குமதி செய்யப்படும் ஒரேமாதிரியான பிளாஸ்டிக் மூலங்கள், உயர்மதிப்புள்ள பிசின் தயாரிப்பதற்கும் நிலையான லாப விகிதங்களை உருவாக்குவதற்கும் தரமான மூலப்பொருளை வழங்குகின்றன," என்று மோனாஷ் பல்கலைக்கழக மலேசியாவின் இணைப் பேராசிரியர் சமன் இலங்கூன் விளக்கினார். மலேசியக் குடும்பக் கழிவுகள் முறையாகப் பிரிக்கப்படுவதில்லை என்றும், அதனால் அவை "உள்ளூர் தொழில்துறைக்குப் போதுமான தரமான, மாசற்ற மூலப்பொருளை வழங்குவதில்லை" என்றும் அவரது ஆய்வு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

திரு ஆஷாலின் தொழில் இந்த வேறுபாட்டை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அவரது நிறுவனம் மூலப்பொருளில் 70 முதல் 80 சதவீதத்தை வெளிநாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்கிறது; மீதியை உள்ளூரிலிருந்து பெறுகிறது. இறக்குமதிப் பொருள் தொடர்ந்து தொழிற்சாலைகளில் உற்பத்திக்குப் பிந்தைய கழிவுகளிலிருந்து பெறப்படுகிறது. ஆனால் உள்ளூர் மூலப்பொருள் பெரும்பாலும் மாசடைந்த, நுகர்வுக்குப் பிந்தைய கழிவுகளைக் கொண்டிருப்பதால் அவற்றை விரிவாகச் செயலாக்க வேண்டியுள்ளதாக அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

இறக்குமதிக் கட்டுப்பாடுகள் முன்மொழியப்பட்டதை எதிர்த்து மார்ச் மாதம் பேசிய மலேசிய பிளாஸ்டிக் உற்பத்தியாளர்கள் சங்கத்தின் தலைவர் சியா சீ சூன், இந்த நிலைப்பாட்டை வலியுறுத்தினார். விலை அதிகமாக இருந்தாலும், இறக்குமதி செய்யப்படும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகள் உள்ளூரில் கிடைக்கும் மாற்றுப் பொருட்களைவிட உயர்ந்த தரநிலைகளைப் பூர்த்தி செய்கின்றன என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

எனினும், எல்லா வகைப் பிளாஸ்டிக்குகளும் புதிய பொருளுக்கு மாற்றாகப் பயன்பட முடியாது. உயர்ந்த வெப்பத் தாங்கும் திறனும் மின்காப்புப் பண்புகளும் தேவைப்படுவதால், துல்லியமான மின்னணுக் கூறுகள் மற்றும் மருத்துவச் சாதனங்களுக்கு புதிய பிசின் அவசியம் என்று சங்கத்தின் ஜொகூர் கிளைத் தலைவர் திரு மைக் டான் விளக்கினார். மறுசுழற்சியால் பிளாஸ்டிக்கின் உறுதித்தன்மை குறைவதால், நீடித்துழைப்பு முக்கியமான வாகனப் பயன்பாடுகளுக்கு மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பிசின் பொருந்தாது; இருப்பினும் வீட்டுப் பொருட்களுக்கு அது பயன்படக்கூடும் என்று திரு சியா என அடையாளம் காணப்பட்ட தொழில்துறை அனுபவமிக்க ஒருவர் குறிப்பிட்டார்.

சீனாவிலிருந்து மலேசியாவுக்கு: உலகளாவிய கழிவு வர்த்தகத்தின் திசைமாற்றம்

உலகளாவிய மறுசுழற்சி புவியியலில் ஏற்பட்ட தீர்மானகரமான மாற்றத்தைத் தொடர்ந்து, கழிவு வர்த்தகத்தில் மலேசியாவின் முக்கியத்துவம் உருவானது. பல தசாப்தங்களாக, வேகமான தொழில்மயமாக்கலின்போது தனது உற்பத்தித் துறைக்குத் தீனியாகப் பயன்படுத்த, உலகின் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளில் கிட்டத்தட்ட பாதியைச் சீனா ஏற்றுக்கொண்டது. 2018-ஆம் ஆண்டில், பெய்ஜிங் தனது ‘தேசிய வாள்’ கொள்கையைச் செயல்படுத்தி, 24 வகையான திடக்கழிவுகளின் இறக்குமதியைத் தடை செய்தது. ஓராண்டுக்குள் பிளாஸ்டிக் கழிவு இறக்குமதி 95 சதவீதத்துக்கும் அதிகமாகக் குறைந்தது.

இந்தத் தடையால் பிராந்திய அளவில் மறுசீரமைப்பு ஏற்பட்டது. செல்வந்த நாடுகளிலிருந்து கழிவுகளை ஏற்றுமதி செய்தவர்கள், சுற்றுச்சூழல் விதிமுறைகள் குறைவாக அமல்படுத்தப்பட்ட தென்கிழக்காசிய நாடுகளுக்கு நடவடிக்கைகளை மாற்றினர். துறைமுகக் கட்டமைப்பும் உற்பத்தித் திறனும் ஏற்கெனவே இருந்ததால், மலேசியா முக்கிய இலக்கிடமாக மாறியது. கிரீன்பீஸ் தென்கிழக்காசியாவின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, ஆசியான் நாடுகளுக்கான பிளாஸ்டிக் கழிவு இறக்குமதி 2016 முதல் 2018 வரை 171 சதவீதம் உயர்ந்து, 837,000 டன்னிலிருந்து 2.266 மில்லியன் டன்னாக அதிகரித்தது.

இதனால் ஏற்பட்ட சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் கடுமையானவை. 2019-ஆம் ஆண்டில், அப்போதைய சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் இயோ பீ யின், மலேசியா உலகின் குப்பைக் கொட்டகையாக மாறாது என்று உறுதியளித்து, சட்டவிரோதக் கப்பல்களை அவற்றின் பிறப்பிடங்களுக்குத் திருப்பி அனுப்புவதாகக் கூறினார். இருப்பினும், பொருளாதார ஊக்கங்கள் நீடித்தன. உலகளவில் வர்த்தகம் செய்யப்படும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளில் கிட்டத்தட்ட 80 சதவீதத்தை ஐரோப்பா ஏற்றுமதி செய்கிறது; அதில் கணிசமான பகுதியை மலேசியா பெறுகிறது. 2022-ஆம் ஆண்டுடன் ஒப்பிடுகையில், 2023-இல் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து மலேசியாவுக்கான பிளாஸ்டிக் கழிவு ஏற்றுமதி 35 சதவீதம் உயர்ந்ததாக யூரோஸ்டாட் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன.

பொறியாளரும் ‘தி லாஸ்ட் பீச் கிளீன்அப்’ அமைப்பின் நிறுவனருமான ஜான் டெல், 2026 நடுப்பகுதியில் நடைமுறைக்கு வரத் திட்டமிடப்பட்டுள்ள, OECD அல்லாத நாடுகளுக்குப் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை ஏற்றுமதி செய்வதற்கான ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் தடையை, அத்தகைய ஏற்றுமதிகள் "தீங்கானவை, நெறியற்றவை" என்பதற்கான "ஒப்புதல்" என்று விவரித்தார். எனினும், தடை அமலுக்கு வருவதற்கு முன்பு "ஆசியாவுக்கு அனுப்பும் பிளாஸ்டிக் குப்பையின் அளவைப் பெருமளவில் அதிகரிப்பதாக" அந்தக் கூட்டமைப்பை அவர் விமர்சித்தார்.

அபாயகரமான கழிவுகளின் நகர்வைக் கட்டுப்படுத்தும் சர்வதேச ஒப்பந்தமான பேசல் ஒப்பந்தத்தின் கீழ் இந்த வர்த்தகம் நடைபெறுகிறது. 2021-ஆம் ஆண்டில் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளும் இதில் சேர்க்கப்பட்டன. இந்தக் கட்டமைப்பு ஒப்பந்தத்தில் பங்கேற்ற நாடுகளையும் பங்கேற்காத நாடுகளையும் வேறுபடுத்துகிறது; அமெரிக்கக் கழிவுகள் மீதான மலேசியாவின் அண்மைய கட்டுப்பாடுகளுக்கு இதுவே சட்ட அடித்தளமாகிறது.

கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கை: புதிய விதிகளும் குறிப்பிட்ட தடைகளும்

2025 ஜூலை மலேசியக் கழிவுக் கொள்கையில் திருப்புமுனையாக அமைந்தது. தேசியத் தரநிலை அமைப்பான SIRIM பெர்ஹாட் அமல்படுத்திய திருத்தப்பட்ட சுங்க விதிகளின் கீழ், பேசல் ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத நாடுகளிலிருந்து பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை இறக்குமதி செய்வதை மலேசியா தடை செய்தது. அவற்றில் அமெரிக்காவும் முக்கியமானது.

கழிவுகள் என்று குறிப்பிடாமல், மூலப்பொருட்கள் எனத் தவறாகக் குறிக்கப்பட்ட லாஸ் ஏஞ்சல்ஸிலிருந்து வந்த 100-க்கும் மேற்பட்ட கப்பல் கொள்கலன்கள் கைப்பற்றப்பட்டதைத் தொடர்ந்து இந்தத் தடை கொண்டுவரப்பட்டது. "மலேசியா உலகின் குப்பைத்தொட்டியாக மாறுவதை நாங்கள் விரும்பவில்லை," என்று சுற்றுச்சூழல் அமைச்சர் நிக் நஸ்மி அறிவித்தார்.

புதிய விதிமுறைகள் அமெரிக்கா மீதான தடையைத் தாண்டியும் விரிவடைகின்றன. HS குறியீடு 3915-இன் கீழ் இறக்குமதி செய்யப்படும் அனைத்து பிளாஸ்டிக் கழிவுகளுக்கும் முன் அனுமதியும், பிறப்பிட நாட்டில் ஏற்றுமதிக்கு முந்தைய ஆய்வும் இப்போது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளன. பொருட்கள் கடுமையான மாசு வரம்புகளைப் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்: ஒவ்வொரு பாலிமரும் 99.5 சதவீதத் தூய்மையைக் கொண்டிருக்க வேண்டும்; மரம், காகிதம், உலோகம் போன்ற பிளாஸ்டிக் அல்லாத மாசுப்பொருட்கள் சரக்கில் 2 சதவீதத்தைத் தாண்டக்கூடாது. உணவு, எண்ணெய், மின்னணுக் கழிவுகளுக்கு எந்த அளவு மாசும் அனுமதிக்கப்படாது.

ஹாங்காங்கைத் தளமாகக் கொண்ட ஃபுகுடோமி மறுசுழற்சி நிறுவனத்தின் தலைமைச் செயல் அதிகாரி ஸ்டீவ் வோங், புதிய தேவைகளுக்கு வர்த்தகர்களும் மறுசுழற்சியாளர்களும் ஏற்ப ஒத்திசைந்ததால் சந்தை "கிட்டத்தட்ட முற்றிலும் முடங்கிவிட்டது" என்று தெரிவித்தார். "துறைமுகங்களிலும் சேமிப்புக் கிடங்குகளிலும் கழிவுப் பொருள் குவிந்து வரும் நிலையில், மலேசியாவின் புதிய முறையை அமல்படுத்தும் அதிகார வரம்பு அல்லது கால அட்டவணை குறித்து இன்னும் தெளிவான வழிகாட்டுதல் இல்லாததால், இறக்குமதி செய்யப்படும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளுக்கான சந்தை நடைமுறையில் முடங்கியுள்ளது," என்று தொழில்துறைப் பார்வையாளர்களுடன் பகிர்ந்துகொண்ட ஜூன் மாத மின்னஞ்சலில் அவர் எழுதினார்.

பதவியிலிருந்து விலகும் மலேசிய ஊழல் தடுப்பு ஆணையத் தலைவர் அசாம் பாக்கி, இன்னும் தீவிரமான நடவடிக்கைகளை வலியுறுத்தியுள்ளார். பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் தாக்கங்களை மதிப்பிடுவதற்காக பிளாஸ்டிக் மற்றும் மின்னணுக் கழிவு இறக்குமதிக்கு ஆறு மாதத் தடைக்காலம் விதிக்க அவர் முன்மொழிந்தார். "என்னைக் கேட்டால், பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை இறக்குமதி செய்யவே தேவையில்லாமல் இருக்கலாம்," என்று ஏப்ரலில் அவர் கூறினார். உள்நாட்டுக் கழிவு மேலாண்மையை மேம்படுத்துவதன் மூலம் இறக்குமதிச் சார்பை முற்றிலுமாக ஒழிக்க முடியும் என்றும் அவர் வாதிட்டார்.

ஆனால், உள்நாட்டு அமைப்புகள் இன்னும் போதுமானதாக இல்லை என்று தொழில்துறை ஆதரவாளர்கள் மறுக்கின்றனர். "பொருளாதாரக் காரணங்களாலும் உள்ளூர் மறுசுழற்சித் தொழில்துறையின் தேவையாலும் மலேசிய அரசு தொடர்ந்து பிளாஸ்டிக் கழிவு இறக்குமதிக்கு அனுமதிக்கிறது" என்று கிரீன்பீஸ் மலேசியாவின் ஹேமா சுலக்ஷனா ஒப்புக்கொண்டார். இருப்பினும், இறக்குமதி செய்யப்படும் பொருட்களில் பெரும்பாலானவை மறுசுழற்சி செய்ய முடியாதவை அல்லது மாசடைந்தவை என்றும், இறுதியில் அவை குப்பை நிரப்பிடங்களிலோ எரியூட்டிகளிலோ சேர்கின்றன என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

கழிவு காலனித்துவமும் சுற்றுச்சூழல் நீதியும்

பிளாஸ்டிக் கழிவு வர்த்தகம், இந்த நடைமுறையை "கழிவு காலனித்துவம்" என்று குறிப்பிடும் சுற்றுச்சூழல் நீதிக்கான ஆதரவாளர்களின் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. 1989-ஆம் ஆண்டு பேசல் ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தைகளின்போது முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்தச் சொல், சுற்றுச்சூழல் செலவுகளைச் செல்வந்த நுகர்வு நாடுகளிலிருந்து ஏழ்மையான கழிவு பெறும் நாடுகளுக்கு மாற்றுவதைக் குறிக்கிறது.

சுற்றுச்சூழல் விசாரணை முகமையின் (EIA) சட்டம் மற்றும் கொள்கை நிபுணர் ஏமி யங்மேன், இந்த நடைமுறை "உலகளாவிய வடக்கில் மிகை நுகர்வால் ஏற்படும் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சமூகச் செலவுகளை உலகளாவிய தெற்கின் மீது சுமத்தும் ஒரு வகை கழிவு காலனித்துவத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது" என்று விவரித்தார். 2021 முதல் 2023 வரை மலேசியா ஆண்டுக்கு சராசரியாக 1.4 பில்லியன் கிலோகிராம் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை இறக்குமதி செய்ததாக EIA மதிப்பிடுகிறது.

மனித உடல்நல பாதிப்புகளை அளவிட முடிகிறது. மறுசுழற்சி ஆலைகளுக்கு அருகிலுள்ள சமூகங்களில் வசிப்போர், முறையற்ற கழிவு எரிப்புடன் தொடர்புடைய சுவாசப் பிரச்சினைகளையும் பிற நோய்களையும் தெரிவிக்கின்றனர். பிளாஸ்டிக் பதப்படுத்தும் இடங்களுக்கு அருகில் உள்ள சுதந்திரமாக மேயும் கோழிகளின் முட்டைகளில் ஆபத்தான அளவு டையாக்சின்கள் இருப்பதாக சர்வதேச மாசுப்பொருள் ஒழிப்பு வலையமைப்பின் ஆய்வு கண்டறிந்தது. சில இடங்களில் மாசின் அளவு ஐரோப்பிய உணவுப் பாதுகாப்புத் தரநிலைகளைவிட 70 மடங்கு அதிகமாக இருந்தது. டையாக்சின் வெளிப்பாடு இதயநாள நோய், புற்றுநோய், நீரிழிவு, எண்டோமெட்ரியோசிஸ் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையது.

EIA-வின் மூத்த கடல் பாதுகாப்புப் பிரச்சாரகர் லாரன் வீர், "இறக்குமதி செய்யப்படும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகள், குறிப்பாக முறையாகப் பிரிக்கப்படாதவை அல்லது மாசடைந்தவை, தவறாகக் கையாளப்படவோ, எரிக்கப்படவோ, கொட்டப்படவோ அல்லது பாதுகாப்பற்ற முறையில் பதப்படுத்தப்படவோ அதிக வாய்ப்புள்ளது. இது உள்ளூர் சமூகங்களுக்கு மாசுபாட்டின் கடுமையான அபாயங்களை ஏற்படுத்துகிறது," என்று விளக்கினார். இந்தக் கப்பல் சரக்குகள் உள்ளூர் அமைப்புகளை நிரப்பி, சந்தைகளைப் பாதிப்பதன் மூலம் உள்நாட்டு மறுசுழற்சி முயற்சிகளையும் இடமாற்றம் செய்யக்கூடும் என்று அவர் குறிப்பிட்டார்.

பேசல் நடவடிக்கை வலையமைப்பின் நிறுவனர் ஜிம் பக்கெட், அமெரிக்கக் கழிவுகள் மீதான மலேசியத் தடையை வரவேற்றார். அதே நேரத்தில், கழிவு வர்த்தகர்கள் விதிமுறைகளில் உள்ள இடைவெளிகளைத் தீவிரமாகத் தேடுவதாக எச்சரித்தார். "பல தவறாக அறிவிக்கப்பட்ட சரக்குகள் கழிவுகள் என்று குறிக்கப்படாமல், ‘பிளாஸ்டிக் துகள்கள்’ அல்லது பிற பொருள் சுங்கக் குறியீடுகளின் கீழ் அனுப்பப்படுகின்றன," என்று பேசல் ஒப்பந்தக் கட்டுப்பாடுகளைத் தவிர்க்கப் பயன்படுத்தப்படும் உத்திகளை விவரித்தபடி அவர் குறிப்பிட்டார்.

பிராந்தியத் தொடர் விளைவு: அண்டை நாடுகள் எல்லைகளை மூடுகின்றன

கழிவு இறக்குமதியிலிருந்து பிராந்தியம் முழுவதும் விலகும் போக்கின் ஒரு பகுதியாகவே மலேசியாவின் கட்டுப்பாடுகள் கடுமையாக்கப்பட்டுள்ளன. இந்தோனேசியா 2025 ஜனவரி 1 முதல் பிளாஸ்டிக் கழிவு இறக்குமதிக்கு முழுத் தடையை நடைமுறைப்படுத்தியது. தாய்லாந்தும் அதே மாதத்தில் இதேபோன்ற தடைகளை அமல்படுத்தியது. வியட்நாம் இந்த ஆண்டின் பிற்பகுதியில் இதைப் பின்பற்றத் திட்டமிட்டுள்ளதாக அறிவித்துள்ளது.

இந்த இணையான தடைகள், செல்வந்த நாடுகளின் கழிவு ஏற்றுமதிக்கான மீதமுள்ள ஒரே வெளியேற்ற வழியாக மலேசியா மாறும் அழுத்தத்தை உருவாக்குகின்றன. பேசல் நடவடிக்கை வலையமைப்பைச் சேர்ந்த மலேசியப் பிரச்சாரகர் வோங் புய் யி, "இந்த நிறுவனங்கள் அனைத்தும் மலேசியாவுக்கு வந்து இடம்பெயரும்" என்று கவலை தெரிவித்தார். "ஏனெனில், பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை உள்ளே கொண்டுவர இன்னும் எளிதான நாடுகளில் ஒன்றாக நாம் இருக்கிறோம்; மேலும் விதிகளை அமல்படுத்துவது பலவீனமாக உள்ளது," என்றும் அவர் விளக்கினார்.

அமலாக்கத்தில் உள்ள சவால்களை இந்தோனேசியாவின் அனுபவம் எடுத்துக்காட்டுகிறது. அதிகாரபூர்வத் தடை இருந்தபோதும், தவறான வகைப்பாட்டின் மூலம் இறக்குமதி தொடர்வதாக உள்ளூர் ஆதரவாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். 2 சதவீத மாசு வரம்பு இருந்தபோதும், சில இறக்குமதிகளில் 30 சதவீதம் வரையிலான மாசு அளவைக் கண்டறிந்துள்ளதாக எகோட்டனைச் சேர்ந்த டாக்டர் தரு செத்தியோரினி குறிப்பிட்டார். இந்தக் கழிவுகள் பெரும்பாலும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளாக அல்லாமல், தொழில்துறை மூலப்பொருளாக மறுவகைப்படுத்தப்பட்டு நாட்டுக்குள் வருகின்றன.

இறக்குமதி நிறுத்தப்பட்டுள்ள தாய்லாந்தில், பல ஆண்டுகளாகத் தயாரிப்புகள் மேற்கொள்ளப்பட்டதைத் தொடர்ந்து தடை அமல்படுத்தப்பட்டது. இதை இந்தோனேசியாவின் அணுகுமுறையுடன் ஒப்பிட்ட நெக்சஸ்3 அறக்கட்டளையைச் சேர்ந்த யுயுன் இஸ்மாவதி, தாய்லாந்து "பல ஆண்டுகள் இதற்காகப் பணியாற்றியது" என்றும், இந்தோனேசியாவின் திடீர் நடைமுறைப்படுத்தல் போதிய தயாரிப்பு நேரத்தை வழங்கவில்லை என்றும் குறிப்பிட்டார்.

உலகளாவிய ஒருங்கிணைந்த நடவடிக்கை இல்லாவிட்டால், தடைகள் மாசுபாட்டைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக அது நடைபெறும் புவியியல் இடத்தை மட்டுமே மாற்றும் என்று ஜான் டெல் எச்சரித்தார். "நாட்டுக்கு நாடு கதவை மூடுவதே இலக்கு," என்று அவர் கூறினார். "நாடுகள் தங்கள் குப்பையை ஏற்றுமதி செய்வதை நிறுத்த வேண்டும்."

எதிர்காலப் பார்வை: விரிவாக்கப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்பும் சுழற்சிப் பொருளாதாரமும்

மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட மூலப்பொருளுக்கான தொழில்துறைத் தேவையைச் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் பொதுச் சுகாதாரத்துடன் சமநிலைப்படுத்தும் சிக்கலான பணியை மலேசியா எதிர்கொள்கிறது. நாட்டின் பிளாஸ்டிக் நிலைத்தன்மைச் செயல்திட்டம், சுழற்சிப் பொருளாதாரத்தை நோக்கிய மாற்றத்தை வகுத்துள்ளது. 2023-இல் 10 சதவீதமாக இருந்த பொட்டலங்களில் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருளின் அளவை, 2030-க்குள் 15 சதவீதமாக உயர்த்துவது இதன் இலக்கு.

வீட்டுவசதி மற்றும் உள்ளாட்சித் துறை அமைச்சகம், 2030-க்குள் பிளாஸ்டிக், காகிதம், உலோகம், பயன்படுத்தப்பட்ட பான அட்டைப்பெட்டிகள், கண்ணாடி ஆகியவற்றில் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருளின் அளவை உற்பத்தியாளர்கள் அறிவிக்க வேண்டும் எனத் திட்டமிட்டுள்ளது. இந்த விரிவாக்கப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்பு (EPR) கட்டமைப்பின்படி, ஒரு பொருளின் முழு வாழ்க்கைச் சுழற்சியிலும் அதன் உற்பத்தியாளர்கள் பொறுப்பேற்க வேண்டும். கோட்பாட்டளவில், இது கழிவு உருவாக்கத்தைக் குறைத்து, உள்நாட்டுச் சேகரிப்பு மற்றும் மறுசுழற்சிக் கட்டமைப்பில் முதலீட்டைத் தூண்டும்.

நீண்டகாலத்தில் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பிசினுக்கான தேவையை உருவாக்குவதற்கு EPR நடைமுறைப்படுத்தல் முக்கியமானது என்று மலேசிய பிளாஸ்டிக் மறுசுழற்சியாளர்கள் சங்கத்தின் திரு லோ வலியுறுத்தினார். இருப்பினும், இறக்குமதியுடன் ஒப்பிடுகையில் உள்ளூர் மூலப்பொருளைப் பொருளாதார ரீதியாகப் போட்டியிட முடியாததாக்கும், உள்நாட்டுக் கழிவுகளைப் பிரிக்கும் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பதில்தான் வெற்றி தங்கியுள்ளது.

இந்த ஆண்டு ஆசியான் தலைமைப் பொறுப்பை மலேசியா ஏற்றுள்ள நிலையில், பிராந்திய மற்றும் உலகளாவிய அளவில் கழிவுக் கடத்தலை எதிர்கொள்வதாகத் துணை அமைச்சர் லியூ உறுதியளித்துள்ளார். சட்டவிரோத ஏற்றுமதிகளைக் கட்டுப்படுத்துவதில் தலைமை ஏற்குமாறு ஐரோப்பா மற்றும் வட அமெரிக்காவில் உள்ள மூல நாடுகளையும் அவர் வலியுறுத்தினார். உலகளாவிய பிளாஸ்டிக் ஒப்பந்தம் குறித்த நடந்துவரும் பேச்சுவார்த்தைகளிலும் நாடு பங்கேற்கிறது. அங்கு மலேசியாவின் உள்நாட்டுக் கட்டுப்பாட்டு அனுபவம், சர்வதேசத் தரநிலைகளை வகுப்பதில் அதற்கு தலைமை வகிக்கும் வாய்ப்பை அளிக்கிறது.

தற்போதைக்கு, உடனடி எதிர்காலம் நிலையற்றதாகவே உள்ளது. ஈரான் மோதல் புதிய பிசின் விநியோகத்தைத் தொடர்ந்து சீர்குலைத்து வருவதால், மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருட்களைச் சேர்க்குமாறு உற்பத்தியாளர்களுக்கு அழுத்தம் நீடிக்கிறது. ஆனால், 2025 ஜூலை கட்டுப்பாடுகள் மறுசுழற்சியாளர்கள் சார்ந்திருக்கும் இறக்குமதி வழிகளைக் குறைத்துள்ளன. கழிவுகளை இறக்குமதி செய்வதன் பொருளாதாரக் கணக்குக்கும் உள்நாட்டு வளங்களை நிலையாக நிர்வகிக்க வேண்டிய சுற்றுச்சூழல் அவசியத்துக்கும் இடையில் இத்தொழில்துறை ஒரு திருப்புமுனையில் நிற்கிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• உலகின் மூன்றாவது பெரிய இறக்குமதியாளராக மலேசியா 2025-இல் 162 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை இறக்குமதி செய்தது; நாடு குப்பைக் கொட்டகையாக மாறுவதைத் தடுப்பதாக உறுதியளித்திருந்தபோதும் இது நடந்தது
• ஈரான் போர் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருட்களுக்கான தேவையை 20 முதல் 30 சதவீதம் அதிகரித்தது; புதிய பிசின் விலைகள் 50 முதல் 60 சதவீதம் உயர்ந்ததால், உற்பத்தியாளர்கள் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட மாற்றுப் பொருட்களை நோக்கித் திரும்புகின்றனர்
• 2025 ஜூலை முதல், அமெரிக்கா உள்ளிட்ட பேசல் ஒப்பந்தத்தில் பங்கேற்காத நாடுகளிலிருந்து பிளாஸ்டிக் கழிவுகளை இறக்குமதி செய்வதை மலேசியா தடை செய்தது. தொடர்ந்து அனுமதிக்கப்படும் இறக்குமதிகளுக்கு ஏற்றுமதிக்கு முந்தைய கடுமையான ஆய்வுகளையும் 99.5 சதவீதத் தூய்மைத் தரநிலையையும் விதித்தது
• மலேசியாவின் உள்நாட்டுப் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளில் 10 சதவீதம் மட்டுமே மறுசுழற்சி செய்யப்படுவதாலும், தொழில்துறைப் பயன்பாட்டுக்குத் தேவையான தரமும் சீரான தன்மையும் உள்ளூர் மூலப்பொருளில் இல்லாததாலும் இறக்குமதி இன்னும் அவசியம் என்று தொழில்துறை ஆதரவாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்
• பிராந்திய அண்டை நாடுகளான இந்தோனேசியாவும் தாய்லாந்தும் 2025 ஜனவரியில் முழுமையான இறக்குமதித் தடைகளை அமல்படுத்தின. இதனால் செல்வந்த நாடுகளின் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைப் பெறும் ஒரே மீதமுள்ள இடமாக மலேசியா மாறக்கூடும் என்ற கவலை எழுந்துள்ளது
• உள்ளூர் சமூகங்களின் உடல்நலப் பாதிப்புகளையும், செல்வந்த நுகர்வு நாடுகளிலிருந்து தென்கிழக்காசியாவுக்குச் சுற்றுச்சூழல் மாசுச் செலவுகள் மாற்றப்படுவதையும் சுட்டிக்காட்டி, சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் இந்த வர்த்தகத்தை "கழிவு காலனித்துவம்" என்று குறிப்பிடுகின்றன
• விரிவாக்கப்பட்ட உற்பத்தியாளர் பொறுப்புக் கொள்கைகள் மூலம், பொட்டலங்களில் மறுசுழற்சி செய்யப்பட்ட பொருளின் அளவை 2030-க்குள் 15 சதவீதமாக உயர்த்த மலேசியா இலக்கு கொண்டுள்ளது. இதன் வெற்றி, உள்நாட்டுக் கழிவுகளைப் பிரிக்கும் மற்றும் சேகரிக்கும் முறைகளை மேம்படுத்துவதில் தங்கியுள்ளது