குழந்தைகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்திலிருந்து கொரியப் பள்ளிகளை ஜப்பான் விலக்கியதற்கு எதிராக டோக்கியோவில் உரிமைக் குழுக்கள் பேரணி

கொரியப் பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு சமமான பாதுகாப்பு கோரி டோக்கியோவில் பேரணி

கொரியா, ஜப்பான், ஐரோப்பா, ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகளைச் சேர்ந்த குடிமை உரிமைக் குழுக்கள் வியாழக்கிழமை டோக்கியோவில் உள்ள மேலவை உறுப்பினர்களின் அலுவலகக் கட்டடத்தில் ஒன்றுகூடி, 45,000-க்கும் மேற்பட்டோர் கையெழுத்திட்ட உலகளாவிய மனுவைச் சமர்ப்பித்தன. குழந்தைகள் அடிப்படைச் சட்டத்தின் கீழ் கொரியப் பள்ளிகளையும் சேர்க்குமாறு ஜப்பான் அரசை அந்த மனு வலியுறுத்தியது. கொரியப் பள்ளிகளுடன் ஒருமைப்பாட்டுக்கான சர்வதேச வலையமைப்பு ஏற்பாடு செய்த இந்தப் பேரணியில், கொரிய இனக் கல்வி நிறுவனங்களுக்கு எதிரான முறையான பாகுபாடு என அவர்கள் விவரிப்பதை முடிவுக்குக் கொண்டுவர உடனடி நடவடிக்கை எடுக்குமாறு போராட்டக்காரர்கள் கோரினர்.

ஜப்பானில் பல தலைமுறைகளாகக் குடும்பங்கள் வாழ்ந்து வரும் கொரிய இனத்தவர்களான ஜைனிச்சி கொரியர்களுக்குச் சேவை செய்யும் கல்வி நிறுவனங்களான சோசன் பள்ளிகள் எதிர்கொள்ளும் சமத்துவத்துக்கான பல தசாப்த காலப் போராட்டத்தின் அண்மைய அத்தியாயமாக இந்தப் பேரணி அமைந்துள்ளது. உயர்நிலைப் பள்ளிக் கல்விக் கட்டண விலக்குகள் முதல் நிலநடுக்க மீட்பு உதவி, பெருந்தொற்றுக் கால நிவாரணத் தொகுப்புகள் வரை அரசின் பல்வேறு ஆதரவுத் திட்டங்களிலிருந்து இந்தப் பள்ளிகள் தொடர்ந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன.

கொரியப் பள்ளிகளுடன் ஒருமைப்பாட்டுக்கான குடிமக்கள் குழுவின் தலைவர் ஹா சாங்-கியுன், இந்த விலக்கின் சட்டரீதியான விளைவுகள் குறித்து கூட்டத்தினரிடம் பேசினார். ஐ.நா. குழந்தைகள் உரிமைகள் தொடர்பான உடன்படிக்கையில் ஜப்பான் ஒரு தரப்பாக இருப்பதைக் குறிப்பாகச் சுட்டிக்காட்டி, இந்த விலக்கு சர்வதேசத் தரநிலைகளை மீறுவதாக அவர் விளக்கினார். 2023-ல் இயற்றப்பட்ட குழந்தைகள் அடிப்படைச் சட்டம், குழந்தைகளின் அடிப்படை மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதையும் பாகுபாடான நடத்தையிலிருந்து விடுதலையையும் அடிப்படைக் கொள்கைகளாக வகுத்துள்ளது. இருப்பினும், இந்தச் சிறுபான்மையினரின் கல்வி நிறுவனங்களை அது குறிப்பாக விலக்குகிறது.

போராட்டத்தில் பங்கேற்ற ஜப்பானின் அரசியலமைப்பு ஜனநாயகக் கட்சியைச் சேர்ந்த நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மக்கிகோ கிஷி, வெளிநாட்டவர்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாடுகளை அரசு நிர்வாகம் மேலும் தீவிரப்படுத்தி வருவதாகக் குற்றம்சாட்டினார். அமெரிக்காவைத் தளமாகக் கொண்ட உரிமைக் குழுவான கொரியன்ஸ் ஃபார் வூரி ஸ்கூல்ஸைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்திய கிம் மி-ரா, குழந்தைகளுக்கு ஆதரவு மறுப்பது மனிதகுலத்துக்கு எதிரான செயல் என்றும் மனித உரிமைகளை அப்பட்டமாக மீறுவதாகவும் கூறினார்.

பாகுபாட்டின் மரபு: காலனிய குடிமக்களிலிருந்து நாடற்ற நிலை வரை

தற்போதைய சர்ச்சையைப் புரிந்துகொள்ள, ஜப்பானில் உள்ள கொரியர்களின் வரலாற்றுப் பயணத்தை ஆராய வேண்டும். ஜைனிச்சி எனப்படும் இந்தச் சமூகம், 1910 முதல் 1945 வரை கொரியத் தீபகற்பத்தை ஜப்பான் காலனியாக ஆட்சி செய்த காலத்தில் உருவானது. அந்தக் காலத்தில் சுரங்கங்களிலும் தொழிற்சாலைகளிலும் வேலை செய்வதற்காக, விருப்பத்துடனோ கட்டாய ஆட்சேர்ப்பின் மூலமாகவோ, லட்சக்கணக்கான கொரியர்கள் ஜப்பானுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டனர்.

இரண்டாம் உலகப் போரில் ஜப்பான் தோல்வியடைந்ததைத் தொடர்ந்து, சுமார் 20 லட்சம் கொரியர்கள் ஜப்பானில் தங்கினர். காலனிய ஆட்சிக் காலத்தில் கொரியப் பெயர்களையும் மொழியையும் பயன்படுத்த ஜப்பான் தடை விதித்திருந்த நிலையில், ஒடுக்கப்பட்டிருந்த கொரிய மொழி, வரலாறு, பண்பாடு ஆகியவற்றைத் தங்கள் குழந்தைகளுக்குக் கற்பிக்க 1945-ல் கொரியக் குடியிருப்பாளர்கள் ஏறக்குறைய 500 பள்ளிகளை நிறுவினர். ஆனால், இந்த நிறுவனங்கள் கம்யூனிசச் செல்வாக்குக்கு உட்பட்டவை எனக் கருதிய நேச நாட்டுப் படைகளின் ஆக்கிரமிப்பு நிர்வாகம், பல பள்ளிகளை மூடவும் அவற்றை முதலில் நடத்திவந்த கொரியர் கழகத்தை (சோர்யோன்) கலைக்கவும் உத்தரவிட்டது.

1952-ல் சான் பிரான்சிஸ்கோ அமைதி ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானதைத் தொடர்ந்து நிலைமை மேலும் மோசமடைந்தது. அந்த ஒப்பந்தம் கொரியர்களுக்கும் தைவானியர்களுக்கும் இருந்த ஜப்பானியக் குடியுரிமையைப் பறித்து, அவர்களை நாடற்றவர்களாக்கியது. இந்த முன்னாள் காலனிய குடிமக்களை ஜப்பான் அரசு சோசன் தேசியத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக வகைப்படுத்தியது. இந்தப் பெயர், வட கொரியக் குடியுரிமையைக் குறிக்காமல் கொரியத் தீபகற்பத்தில் அவர்களின் புவியியல் பூர்வீகத்தைக் குறித்தது. இந்த நிர்வாக வகைப்பாட்டால், சமூகப் பாதுகாப்பு அமைப்புகள், வாக்களிக்கும் உரிமைகள், பொதுத் துறை வேலைவாய்ப்புகள் ஆகியவற்றிலிருந்து விலக்கப்பட்ட பாதிப்புக்குள்ளாகக்கூடிய மக்கள் தொகை உருவானது.

1955-ல், வட கொரிய ஆதரவாளர்கள் ஜப்பானில் உள்ள கொரியக் குடியிருப்பாளர்களின் பொதுச் சங்கமான சோங்ரியுனை அமைத்து, இனக் கல்வி வழங்குவதற்காக சோசன் பள்ளிகளின் வலையமைப்பை நிறுவினர். ஜப்பான், ஜைனிச்சி கொரியர்களின் இனக் கல்விக்கு ஆதரவளிக்க மறுத்ததால், இந்தப் பள்ளிகள் வட கொரியாவிலிருந்து சோங்ரியுன் வழியாகப் பெறப்பட்ட நிதியையும் குடும்பங்கள் செலுத்திய கல்விக் கட்டணத்தையும் நம்பியிருந்தன. 1975-க்குள், இயங்கிவந்த அனைத்து சோசன் பள்ளிகளும் ஜப்பானியக் கல்விச் சட்டத்தின் கீழ் ‘பிற வகைப் பள்ளி’ அங்கீகாரத்தைப் பெற்றன. ஜப்பானிய வழக்கமான பள்ளிகளான சட்டத்தின் முதல் பிரிவு பள்ளிகளிலிருந்து வேறுபட்ட இந்த வகைப்பாடு, அவை இயங்க அனுமதித்தாலும் கூடுதல் தகுதிகளைப் பெறாமல் பல்கலைக்கழக நுழைவுத் தேர்வுகளில் பங்கேற்பதை மாணவர்களுக்கு கட்டுப்படுத்தியது.

அரசியல் பழிவாங்கல்: தூதரகப் பதற்றங்கள் கல்விக்கு எதிரான ஆயுதங்களானது எப்படி

2010-ல் ஜப்பானின் கல்வி அமைச்சகம் உயர்நிலைக் கல்விக்கான கல்விக் கட்டண விலக்கு மற்றும் ஆதரவு நிதித் திட்டத்தை அறிவித்தபோது, சோசன் பள்ளிகளைப் பொது ஆதரவுத் திட்டங்களிலிருந்து விலக்கும் நடைமுறை தீவிரமடைந்தது. ஆரம்பத்தில், ஜப்பானிய அரசுப் பள்ளிகள் மற்றும் தனியார் உயர்நிலைப் பள்ளிகள் மட்டுமன்றி, வெளிநாட்டுப் பாடத்திட்டங்களைக் கொண்ட பள்ளிகள், சர்வதேசப் பள்ளிகள் ஆகியவற்றையும் இந்தத் திட்டத்தில் சேர்க்கத் திட்டமிடப்பட்டது. ஆனால், அரசியல் அழுத்தத்தைத் தொடர்ந்து, சோங்ரியுனின் ஆதரவுடன் இயங்கிய பத்து உயர்நிலைப் பள்ளிகளையும் விலக்கும் வகையில் அரசு தனது அமைச்சக ஆணையைத் திருத்தியது.

வட கொரியாவின் அணுசக்தித் திட்டம், 1970-கள் மற்றும் 1980-களில் வட கொரிய முகவர்களால் ஜப்பானியர்கள் கடத்தப்பட்ட விவகாரம் தீர்க்கப்படாமல் இருப்பது ஆகியவற்றை அதிகாரப்பூர்வ நியாயமாக அரசு குறிப்பிட்டது. கடத்தல் விவகாரத்தைத் தீர்க்க வலியுறுத்திய குடிமை அமைப்புகள், குறிப்பாக வட கொரியாவால் கடத்தப்பட்ட ஜப்பானியர்களை மீட்பதற்கான தேசியச் சங்கம் (சுகுகாய்), சோசன் பள்ளிகளை விலக்குமாறு அரசிடம் தீவிரமாகப் பரப்புரை செய்தன. நிதி ஆதரவு வழங்குவது ஜப்பானின் தூதரக நிலைப்பாட்டைப் பலவீனப்படுத்தும் என்றும், இனக் கல்வியை வட கொரிய ஆட்சிக்கான ஆதரவுடன் அடிப்படையில் சமமாகக் கருதலாம் என்றும் அவை வாதிட்டன.

இரண்டாவது ஆபே அரசின் கீழ், கல்வி அமைச்சர் ஷிமோமுரா ஹகுபுன் 2013-ல் கல்வி உள்ளடக்கம், பணியாளர்கள், நிதி ஆகியவற்றில் சோங்ரியுனுடன் உள்ள உறவைக் காரணம் காட்டி, சோசன் பள்ளிகள் தொடர்ந்து விலக்கப்படும் என்று அறிவித்தார். இந்த விலக்கு குறித்து அரசு பொதுமக்களிடமிருந்து கருத்துகளைப் பெற்றது. 30,510 கருத்துப் பதிவுகள் கிடைத்தன; அவற்றில் சுமார் 52 சதவீதம் விலக்கை ஆதரித்தும் 46 சதவீதம் எதிர்த்தும் இருந்தன. பொதுமக்களின் கருத்து பிளவுபட்டிருந்தபோதும், அமைச்சகம் விலக்கைத் தொடர்ந்தது; அது 2013 பிப்ரவரியில் நடைமுறைக்கு வந்தது.

இந்த விலக்கு குடும்பங்களுக்குக் கணிசமான நிதிச் சுமையை ஏற்படுத்தியது. அரசுப் பள்ளிகளின் உயர்நிலைக் கல்விக் கட்டணம் ஆண்டுக்கு சுமார் 117,000 யென் ஆக இருந்தபோது, சோசன் உயர்நிலைப் பள்ளிகளில் சராசரிக் கட்டணம் 320,000 யென்; ஒசாகா கொரிய உயர்நிலைப் பள்ளி போன்ற சில நிறுவனங்களில் அது 444,000 யென் வரை இருந்தது. குடும்ப வருமானத்தைப் பொறுத்து கல்விக் கட்டண விலக்குத் திட்டம் முழுக் கட்டணத்தையோ ஒரு பகுதியையோ ஈடுசெய்திருக்கும். ஆனால், இந்த நிவாரணத்துக்குத் தகுதியற்ற ஒரே வகை மாணவர்களாக சோசன் பள்ளி மாணவர்கள் ஆக்கப்பட்டனர்.

அதைத் தொடர்ந்து நடந்த சட்டப் போராட்டங்கள் முரண்பட்ட முடிவுகளைத் தந்தன. 2017 ஜூலையில், அரசியல் மற்றும் தூதரக நோக்கங்களின் அடிப்படையில் பள்ளிகளைத் திட்டத்திலிருந்து நீக்கியது அரசியலமைப்புக்கு முரணானதும் செல்லாததும் என்று கூறி ஒசாகா மாவட்ட நீதிமன்றம் சோசன் பள்ளிகளுக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தது. பள்ளிகளின் வரலாற்றுப் பின்னணியை நீதிமன்றம் அங்கீகரித்து, சமத்துவத்தையும் இன அடையாளத்தை வளர்த்துக்கொள்ளும் உரிமையையும் உறுதிசெய்ய வேண்டிய அரசின் பொறுப்பை உறுதிப்படுத்தியது. எனினும், டோக்கியோ, நகோயா, ஃபுகுவோகா மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் அடுத்தடுத்த வழக்குகளில் மனுதாரர்களுக்கு எதிராகத் தீர்ப்பளித்தன. 2021 ஜூலைக்குள், சோசன் பள்ளிகளின் இறுதி மேல்முறையீடுகளை உச்ச நீதிமன்றம் தள்ளுபடி செய்தது.

குழந்தைகள் பாதுகாப்பு மற்றும் பேரிடர் நிவாரணத்திலிருந்து விலக்குதல்

கல்விக் கட்டண விலக்கு வழக்குகளில் பதிவான பாகுபாடு, கல்வி நிதியுதவியைத் தாண்டியும் விரிகிறது. 2011-ம் ஆண்டு பெரும் கிழக்கு ஜப்பான் நிலநடுக்கம் மற்றும் சுனாமியைத் தொடர்ந்து, பிற கல்வி நிறுவனங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட மீட்பு உதவியிலிருந்து சோசன் பள்ளிகள் விலக்கப்பட்டன. 2019-ல், அரசு குழந்தைப் பருவத் தொடக்கக் கல்வி மற்றும் பராமரிப்பை இலவசமாக்கியபோது, பிற முன்பள்ளிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட சலுகைகளிலிருந்து 40 சோசன் மழலையர் பள்ளிகள் நீக்கப்பட்டன.

கோவிட்-19 பெருந்தொற்றின்போதும் இந்தப் போக்கு தொடர்ந்தது. பொருளாதார நெருக்கடியை எதிர்கொள்ளும் மாணவர்களுக்கு 200,000 யென் வரை வழங்குவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட தொடர் கல்விக்கான அவசர மாணவர் ஆதரவுத் தொகை திட்டத்துக்குத் தகுதியற்றவர்களாக சோசன் பல்கலைக்கழக மாணவர்களை கல்வி அமைச்சகம் அறிவித்தது. அரசுசாரா அமைப்புகளின் விமர்சனத்தைத் தொடர்ந்து ஆறு வெளிநாட்டுப் பல்கலைக்கழகங்களை அமைச்சகம் இறுதியில் சேர்த்தாலும், பிற வகைப் பள்ளி என்ற அந்தஸ்தின் காரணமாக சோசன் பல்கலைக்கழகம் தொடர்ந்து விலக்கப்பட்டது.

2023-ம் ஆண்டின் குழந்தைகள் அடிப்படைச் சட்டம் அண்மைய விலக்காகும். இந்தச் சட்டம் குழந்தைகளுக்கான விரிவான பாதுகாப்புகளை வகுத்தாலும், சோசன் பள்ளிகள் அதன் வரம்புக்கு வெளியே உள்ளன. இந்தப் பள்ளிகளைக் கல்விக் கட்டண ஆதரவுத் திட்டங்களில் சேர்க்கவும் பாகுபாடான நடத்தையை முடிவுக்குக் கொண்டுவரவும் ஜப்பானை வலியுறுத்தி, இனப் பாகுபாட்டை ஒழிப்பதற்கான ஐ.நா. குழு திருத்தப் பரிந்துரைகளை வெளியிட்டுள்ளது. இந்தப் பரிந்துரைகளை ஜப்பான் அரசு பெரும்பாலும் புறக்கணித்துள்ளது.

ஜெர்மனியில் உள்ள சோசன் பள்ளி ஆதரவு சங்கத்தின் செயற்பாட்டாளர் யூ ஜே-ஹ்யுன், ஆபத்தில் உள்ள அடிப்படைக் கொள்கை குறித்து டோக்கியோ பேரணியில் பேசினார். வரலாற்று நிகழ்வுகள் அல்லது நாடுகளுக்கு இடையிலான தூதரகப் பதற்றங்களுக்கான அரசியல் பொறுப்பை குழந்தைகள் ஒருபோதும் சுமக்கச் செய்யக்கூடாது என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், கடந்தகால நிகழ்வுகளுக்கான அரசியல் பொறுப்பை குழந்தைகள் ஒருபோதும் சுமக்கச் செய்யக்கூடாது. அவர்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; பொறுப்பைச் சுமக்கக் கட்டாயப்படுத்தப்படக் கூடாது.

சோசன் பள்ளிகளின் உள்ளே: கல்வியா, கருத்துப் புகுத்தலா?

ஜப்பானில் சோசன் பள்ளிகள் குறித்த பொதுமக்களின் பார்வை, பெரும்பாலும் வட கொரியாவுடனான அவற்றின் தொடர்பால் உருவாகிறது. வகுப்பறைகளில் கிம் இல்-சங், கிம் ஜோங்-இல் ஆகியோரின் உருவப்படங்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன; பள்ளிகள் சோங்ரியுனுடனும் தொடர்பைப் பேணுகின்றன. இருப்பினும், கல்வியியல் ஆய்வுகளும் வகுப்பறை அவதானிப்புகளும், மூளைச்சலவை செய்வதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகளுக்கு முரணான, மேலும் சிக்கலான உண்மையை வெளிப்படுத்துகின்றன.

இந்த நிறுவனங்கள் ஜப்பானுக்கு எதிரான உணர்வை வளர்ப்பதாக விலக்கை ஆதரிக்கும் குழுக்கள் கூறுவதற்கு மாறாக, சோசன் பள்ளிகள் ஜப்பானியச் சமூகத்தையும் உலகத்தையும் பற்றிய கணிசமான பாடங்களை கற்பிப்பதாகவும், ஜப்பானுடனான நட்புறவை வலியுறுத்துவதாகவும் ஜப்பானிய அறிஞர்களின் கள ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. பல தசாப்தங்களாகப் பாடத்திட்டம் கணிசமாக மாறியுள்ளது. 1993 முதல் 1995 வரை மேற்கொள்ளப்பட்ட முக்கியத் திருத்தங்களுக்குப் பிறகு, கிம் குடும்பத்துடன் தொடர்புடைய கல்விப் பாடப்பகுதிகள் நீக்கப்பட்டு, ஜப்பானிய வரலாறு மற்றும் சமூகத்துக்கான நேரம் அதிகரிக்கப்பட்டது. 5-ஆம் வகுப்பில் கொரியப் புவியியலைப் படிப்பதற்கும் 6-ஆம் வகுப்பில் கொரிய வரலாற்றைப் படிப்பதற்கும் முன்பாக, மாணவர்கள் 3-ஆம் வகுப்பிலேயே ஜப்பானியச் சமூகத்தையும் வரலாற்றையும் கற்கத் தொடங்குகின்றனர்.

ஜப்பானியச் சமூகத்துடன் ஒருங்கிணைவதற்குத் தேவையான வழக்கமான பாடங்களையும், கொரிய மொழி, வரலாறு, புவியியல் உள்ளிட்ட இனக் கல்விப் பாடங்களையும் கற்பிக்க, வழக்கமான ஜப்பானியப் பள்ளிகளைவிட அதிக நேரம் இந்தப் பள்ளிகள் இயங்குகின்றன. ஆசிரியர்களில் பலர் மூன்றாம் தலைமுறை ஜைனிச்சி கொரியர்கள். அவர்கள் மனப்பாடம் செய்வதைவிட விமர்சனச் சிந்தனையையும் சுயமாகச் சிந்திப்பதையும் வலியுறுத்துகின்றனர். மாணவர்களும் முன்னாள் மாணவர்களும் தங்கள் நிறுவனங்களைப் பொதுவாக ‘உரி ஹக்க்யோ’ என்று அழைக்கின்றனர்; இதன் பொருள் ‘எங்கள் பள்ளி’. இது ஆழமான சமூகப் பிணைப்புகளையும், வெட்கமின்றி இன அடையாளத்தை வளர்த்துக்கொள்ள மாணவர்களுக்கு இடமளிக்கும் புகலிடங்களாக இந்த நிறுவனங்கள் வகிக்கும் பங்கையும் பிரதிபலிக்கிறது.

வழக்கமான ஜப்பானியப் பள்ளிகளைவிட இந்தச் சூழல் அன்பானதாகவும் ஆதரவானதாகவும் இருப்பதாக மாணவர்கள் விவரிக்கின்றனர். உயர்நிலைப் பள்ளி இரண்டாம் ஆண்டு மாணவரான பார்க் சாங்-ஜூ, ஜப்பானியச் சமூகத்தில் வாழ்வதால் கொரிய மொழி பேசவோ கொரிய அடையாளத்தை உணரவோ அதிக வாய்ப்புகள் கிடைப்பதில்லை என்றும், பண்பாட்டைப் பாதுகாக்க இந்தப் பள்ளிகள் இன்றியமையாத இடங்களாக உள்ளன என்றும் விளக்கினார்.

வழக்கறிஞரும் ஒசாகா சோசன் உயர்நிலைப் பள்ளியின் முன்னாள் மாணவருமான இம் ஜின்ஹ்யொக், ஒரே இனப் பின்னணியைக் கொண்டவர்கள் சமூகத்தை வளர்த்துக்கொள்ளவும், தங்கள் சவால்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளவும், பரஸ்பர உதவியுடன் ஒன்றாக வளரவும் இந்தப் பள்ளிகள் புகலிடங்களாகச் செயல்படுகின்றன என்று விளக்கினார். பாகுபாட்டுக்கும் பாரபட்சத்துக்கும் தொடர்ந்து ஆளாகும் குழந்தைகளுக்கு ஒளிமயமான எதிர்காலத்துக்கான பாதையை அமைக்க இந்தப் பள்ளிகளிடம் முன்னோடிகள் பொறுப்பளித்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார்.

வெறுப்புப் பேச்சும் அந்நியர் வெறுப்பும் அதிகரிக்கும் அலை

ஜப்பானில் தேசியவாத உணர்வும் கொரியர்களுக்கு எதிரான வெறுப்புப் பேச்சும் அதிகரித்து வரும் சூழலில், சோசன் பள்ளிகள் பொதுமக்களின் ஆதரவிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன. ஜைனிச்சி கொரியர்களைக் குறிவைக்கும் மிகப் பிரபலமான குடிமக்கள் குழு, ஜப்பானில் நிரந்தரக் குடியிருப்போருக்கான சிறப்பு உரிமைகளை மறுப்பதற்கான குடிமக்கள் கழகமான ஜைடோகுகாய் ஆகும். 2007-ல் நிறுவப்பட்ட இந்த அமைப்பு, ஜைனிச்சி கொரியர்களுக்கான சிறப்பு நிரந்தரக் குடியிருப்பு அந்தஸ்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துவதுடன், வெறுப்புப் பேச்சும் மிரட்டலும் நிறைந்த ஆர்ப்பாட்டங்களையும் நடத்தியுள்ளது.

2019 டிசம்பரில், பள்ளி நேரத்தின்போது கியோட்டோ சோசன் தொடக்கப் பள்ளிக்கு முன்பாக ஜைடோகுகாய் உறுப்பினர்கள் கூடி, ஏகாதிபத்திய ஜப்பானியக் கொடிகளை அசைத்தபடி ஒலிபெருக்கிகளில், “நீங்கள் வட கொரிய உளவாளிகளுக்குப் பயிற்சி அளிக்கிறீர்கள்”, “சோசன் பள்ளிகளை ஜப்பானிலிருந்து வெளியேற்றுங்கள்” உள்ளிட்ட அப்பட்டமான வெறுப்புக் கோஷங்களை எழுப்பினர். அந்தச் சம்பவத்தை இணையத்தில் வெளியிடுவதற்காகப் படம் பிடித்தபோது பள்ளியின் சொத்துகளையும் அவர்கள் சேதப்படுத்தினர். இத்தகைய போராட்டக்காரர்களின் செயல்கள் குற்றம் என உச்ச நீதிமன்றம் உறுதிப்படுத்தியபோதும், அதன் பின்னணியிலுள்ள உணர்வுகள் தொடர்கின்றன.

வெறுப்புப் பேச்சு ஒழுங்குமுறைகளில் நிபுணத்துவம் பெற்ற பேராசிரியர் கொதானி ஜுன்கோ, 2016-ம் ஆண்டின் வெறுப்புப் பேச்சு ஒழிப்புச் சட்டம் இருந்தபோதிலும், இனச் சிறுபான்மையினருக்கு எதிரான குற்றங்களை ஜப்பானியச் சட்டம் தற்போது தீவிரமாகக் கையாள்வதில்லை என்று விளக்குகிறார். இந்தச் சட்டம் வெறுப்புப் பேச்சைக் குற்றமாக்கவில்லை; நியாயமற்ற பாகுபாடான நடத்தையைக் கையாளும்போதும் இனம் அல்லது இனப் பின்னணியைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்வதில்லை.

தற்கால கொரியர் எதிர்ப்பு உணர்வு, காலனிய ஆட்சியாளர்களுக்கு காலனிய மக்கள்மீது இருந்த அச்சத்தின் நவீன வடிவம் என்று வரலாற்றாசிரியர் இத்தாககி ரியூதா வாதிடுகிறார். போருக்குப் பிந்தைய குழப்பமான காலத்துக்கும் 1923-ம் ஆண்டின் பெரும் காந்தோ நிலநடுக்கத்துக்கும் அவர் இதன் வேர்களைக் கண்டறிகிறார். அப்போது ஜப்பானியக் காவல்துறையினர், ராணுவத்தினர், குடிமக்கள் ஆகியோர் ஜப்பானுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளைத் திட்டமிடுகிறார்கள் என்ற வதந்திகளின் அடிப்படையில் ஆயிரக்கணக்கான அப்பாவி கொரியர்களைப் படுகொலை செய்தனர். இந்த வரலாற்று ஒப்புமை, இன்று தீவிர தேசியவாதிகள் காலனிய கால அச்சத்தை, சோசன் பள்ளிகள் போன்ற வெளிப்படையாகவும் எளிதில் அணுகக்கூடியதாகவும் உள்ள இலக்குகள் மீதான வெறுப்பாக மாற்றி மீண்டும் உருவாக்குவதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

மாணவர்களுக்கு எதிரான உடல்ரீதியான தாக்குதல்கள் கவலைக்கிடமான அளவு தொடர்ச்சியாக நிகழ்ந்துள்ளன. 1994 முதல், பாரம்பரிய கொரியப் பள்ளிச் சீருடை அணிந்த மாணவிகள் குறிவைத்துத் தாக்கப்பட்டுள்ளனர்; தாக்குதலாளர்கள் கத்தியால் சீருடைகளைக் கிழித்த சம்பவங்களும் இதில் அடங்கும். இத்தகைய வன்முறையால், பள்ளி வளாகத்துக்குள் இருக்கும்போது மட்டுமே சீருடை அணியுமாறு மாணவிகளுக்கு பள்ளிகள் அறிவுறுத்தின.

சர்வதேச மனித உரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் ஜப்பானின் கடமைகள்

சோசன் பள்ளிகளை ஜப்பான் நடத்தும் விதம், அதன் சர்வதேச மனித உரிமைக் கடமைகளுடன் அது இணங்குகிறதா என்ற தீவிரமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது. ஜப்பான் ஏற்றுக்கொண்ட குழந்தைகள் உரிமைகள் தொடர்பான உடன்படிக்கையின் 2-வது பிரிவு, தேசிய, இன அல்லது சமூகப் பூர்வீகம் உள்ளிட்ட எத்தகைய அடிப்படையிலும் பாகுபாடு காட்டாமல் குழந்தைகளின் உரிமைகளை நாடுகள் மதிக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிடுகிறது. சிறுபான்மைக் குழந்தைகள் தங்களின் பண்பாட்டு அடையாளம், மொழி, விழுமியங்களை வளர்த்துக்கொள்ளும் உரிமையை 29 மற்றும் 30-வது பிரிவுகள் மேலும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

இனப் பாகுபாட்டை ஒழிப்பதற்கான குழு (CERD), சோசன் பள்ளிகளை கல்விக் கட்டண ஆதரவுத் திட்டங்களிலிருந்து ஜப்பான் விலக்கியதை மீண்டும் மீண்டும் விமர்சித்துள்ளது. 2014-ல், தனது நிலைப்பாட்டைத் திருத்தி, உயர்நிலைக் கல்விக் கட்டண ஆதரவு நிதியிலிருந்து சோசன் பள்ளிகள் பயன்பெற அனுமதிக்குமாறு CERD குறிப்பாகப் பரிந்துரைத்தது. 2018-ம் ஆண்டின் CERD இறுதி அவதானிப்புகள், சோசன் பள்ளி மாணவர்களுக்கு பாகுபாடின்றி சமமான கல்வி வாய்ப்புகள் கிடைப்பதை உறுதிசெய்யுமாறு ஜப்பானை வலியுறுத்தின.

வெளிநாட்டுப் பள்ளிகளை அரசு நடத்துவதில் இரட்டைத் தரநிலை இருப்பதைச் சட்டப்பூர்வ ஆய்வு வெளிப்படுத்துகிறது. சோசன் பள்ளிகளின் பாடத்திட்டங்களையும் வட கொரியாவின் செல்வாக்கு இருப்பதாகக் கூறப்படுவதையும் கல்வி, கலாசார, விளையாட்டு, அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப அமைச்சகம் (MEXT) தீவிரமாக ஆய்வு செய்தது. ஆனால், தென் கொரிய ஆதரவு நிறுவனங்கள் உட்பட பிற வகைப் பள்ளிகளின் கல்வி உள்ளடக்கம் அல்லது வெளிநாட்டு அரசுகளின் செல்வாக்கு குறித்து அதே அளவிலான ஆய்வின்றி அமைச்சகம் அவற்றுக்கு ஒப்புதல் வழங்கியது. தரமான கல்வியைச் சீராகக் கட்டுப்படுத்துவதைவிட, குறிப்பிட்ட இனச் சிறுபான்மையினரைக் குறிவைத்தே இந்தத் தரநிலைகள் தேர்ந்தெடுத்து நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை இந்தப் பாகுபாடான அணுகுமுறை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

தனது நடவடிக்கைகள் கொரிய இனத்தவர்களுக்கு எதிரான பாகுபாடு அல்ல என்று ஜப்பான் அரசு வாதிடுகிறது. தூதரகக் கவலைகளும் நிதி தவறாகப் பயன்படுத்தப்படக்கூடும் என்ற சாத்தியமும் இந்த விலக்குகளை நியாயப்படுத்துவதாக அது கூறுகிறது. எனினும், அரசுகளுக்கிடையிலான அரசியல் பதற்றங்களால் குழந்தைகள் கல்விப் பயன்களை இழக்கக் கூடாது என்று சர்வதேச மனித உரிமைக் கட்டமைப்புகள் வலியுறுத்துகின்றன. குறிப்பாக, நாடற்ற குடியிருப்பாளர்களாக இருந்து, ஜப்பான் அல்லது வட கொரியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கைகளில் எந்தத் தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்த முடியாத குழந்தைகளுக்கு இது பொருந்தும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• குழந்தைகள் அடிப்படைச் சட்டம் மற்றும் கல்விக் கட்டண ஆதரவுத் திட்டங்களில் கொரியப் பள்ளிகளைச் சேர்க்கக் கோரி, உரிமைக் குழுக்கள் 45,000 கையெழுத்துகளைக் கொண்ட மனுவை ஜப்பான் அரசிடம் சமர்ப்பித்தன
• சோசன் பள்ளிகள், ஜைனிச்சி கொரியர்களுக்குச் சேவை செய்கின்றன; அவர்களின் முன்னோர் காலனிய குடிமக்களாகவோ போர்க்காலத் தொழிலாளர்களாகவோ இருந்தனர்
• சோசன் பள்ளிகள் 2013 முதல் கல்விக் கட்டண விலக்குகள், பேரிடர் நிவாரணம், குழந்தைப் பருவத் தொடக்கக் கல்வித் திட்டங்கள், கோவிட்-19 மாணவர் உதவி ஆகியவற்றிலிருந்து விலக்கப்பட்டுள்ளன
• வட கொரியாவின் அணுசக்தித் திட்டத்தையும், தீர்க்கப்படாத ஜப்பானியக் குடிமக்கள் கடத்தல் விவகாரத்தையும் காரணம் காட்டி ஜப்பானிய அதிகாரிகள் இந்த விலக்கை நியாயப்படுத்துகின்றனர்
• நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள் முரண்பட்டுள்ளன: 2017-ல் ஒசாகா மாவட்ட நீதிமன்றம் விலக்கு அரசியலமைப்புக்கு முரணானது எனக் கண்டது; 2021-ல் உச்ச நீதிமன்றம் இறுதி மேல்முறையீடுகளைத் தள்ளுபடி செய்தது
• ஐ.நா. குழந்தைகள் உரிமைகள் தொடர்பான உடன்படிக்கையையும் இனப் பாகுபாட்டை ஒழிப்பதற்கான உடன்படிக்கையையும் இந்த விலக்கு மீறுவதாகச் செயற்பாட்டாளர்கள் வாதிடுகின்றனர்
• இன அடையாளத்தைப் பாதுகாக்க, ஜப்பானியத் தரநிலைகளுடன் கொரிய மொழி, வரலாறு, பண்பாட்டையும் கற்பிக்கும் இரட்டைத் தரப்பாடத் திட்டத்தைப் பள்ளிகள் வழங்குகின்றன
• ஜைடோகுகாய் போன்ற தேசியவாதக் குழுக்களிடமிருந்து மாணவர்களும் குடும்பங்களும் அதிகரிக்கும் வெறுப்புப் பேச்சையும் உடல்ரீதியான தாக்குதல்களையும் எதிர்கொள்கின்றனர்
• சோசன் தேசியத்தைக் கொண்ட பெரும்பாலான ஜைனிச்சி கொரியர்கள், 1952-ல் ஜப்பானியக் குடியுரிமையை இழந்தும் வட அல்லது தென் கொரியக் குடியுரிமை பெறாததாலும் தொழில்நுட்பரீதியாக நாடற்றவர்களாக உள்ளனர்