மலேசியாவில் 5 ரிங்கிட் உணவைத் தொடர்ந்து வழங்க முடியுமா?

நகருக்கு உணவளிக்கும் அதிகாலை முயற்சி

அதிகாலை 3 மணிக்கு, கோலாலம்பூரின் பெரும்பகுதி இன்னும் உறங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது, கம்போங் டத்தோ கெராமத்தில் உள்ள எளிய சமையலறையில் ஜைனாப் டாலி உணவு தயாரிக்கத் தொடங்கிவிடுகிறார். காலை 5.30 மணிக்குள், 55 வயதான முன்னாள் ஹோட்டல் சமையல்காரரான அவர், பெட்ரோனாஸ் இரட்டைக் கோபுரங்களிலிருந்து சிறிது தூரத்தில் உள்ள அம்பாங் பார்க் எம்ஆர்டி நிலையத்தின் விற்பனை இயந்திரத்துக்கு வறுத்த சாதம், ஸ்பகெட்டி அக்லியோ எ ஒலியோ, மாக்கரோனி, குய் வகைகள் ஆகியவற்றைத் தட்டுகளில் எடுத்துச் செல்கிறார். ஒவ்வொரு உணவின் விலையும் RM3 முதல் RM5 வரை. குறைந்த வருமானம் கொண்ட சமூகங்களுக்கு மலிவான உணவைத் தொடர்ந்து கிடைக்கச் செய்வதற்குப் போராடும் எஞ்சியுள்ள விற்பனையாளர்களில் அவரும் ஒருவர்.

பொருளாதார அமைச்சின் ‘மக்கள் வருமான முன்முயற்சி’ திட்டத்தில் ஜைனாப் பங்கேற்கிறார். RM5 என்ற உச்ச விலையில் விற்பனை இயந்திரங்கள் மூலம் மலிவான உணவை விற்பதற்கு இத்திட்டம் பங்கேற்பாளர்களுக்கு உதவுகிறது. குடும்பங்களில் கீழ் 40 சதவீதத்தினரான B40 குழுவினரின் வருமானத்தை உயர்த்துவதே இத்திட்டத்தின் நோக்கம். ஆனால், மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு லாப வரம்பு மறைந்துவருவதாக அவர் கூறுகிறார். விலையைக் குறைவாக வைத்திருக்க, முழுக் கோழித் துண்டுகளுக்குப் பதிலாக மலிவான கோழி மார்பிறைச்சித் துண்டுகளைப் பயன்படுத்துகிறார்; பல்பொருள் அங்காடிகளின் தள்ளுபடிகளையும் தேடுகிறார்.

"முன்பு முழுக் கோழித் துண்டுகளையும் சேர்க்க முடிந்தது. இப்போது அவை மலிவானவை என்பதால் கோழி மார்பிறைச்சித் துண்டுகளைப் பயன்படுத்துகிறேன். புத்திசாலித்தனமாகச் செயல்பட வேண்டும். பொதுவாக பல்பொருள் அங்காடிச் சலுகைகளைத் தேடுவேன்," என்று அவர் விளக்கினார்.

அவரது மாத வருவாய் சுமார் RM10,000. பாட்டிலில் அடைக்கப்பட்ட குடிநீர் விற்பனையால் உணவுப் பொருட்களின் குறைந்த லாபம் ஈடுசெய்யப்படுவதால், அதில் RM7,000 முதல் RM8,000 வரை லாபம் கிடைக்கிறது. தற்போது அவரது விற்பனை இயந்திரத்துக்கும் வாடகை இடத்துக்கும் அரசாங்க உதவி கிடைக்கிறது. ஆனால், இரண்டு ஆண்டு ஒப்பந்தம் மே மாத இறுதியில் முடிவடைகிறது. அந்த ஆதரவு இல்லாமல் இந்தத் தொழிலைத் தொடர முடியுமா என்பது அவருக்குத் தெரியவில்லை.

"வாடகையும் இயந்திரக் கட்டணமும் அதிகரித்தால் என்னால் தொடர முடியுமா என்று தெரியவில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை, இது ஒரு வகையான தொண்டு போன்றது. பெரிய லாபம் கிடைப்பதில்லை; பிழைத்திருக்கப் போதுமான அளவே கிடைக்கிறது. மக்கள் இதை இன்னும் நம்பியிருக்கிறார்கள். எனவே, என்னால் முடிந்தவரை தொடர முயற்சிப்பேன்," என்றார் அவர்.

சுருங்கிவரும் ரஹ்மா உணவுப் பட்டியல்

ஜைனாப் நடத்தும் விற்பனை இயந்திரத் திட்டம், பங்கேற்பாளர்களை வேகமாக இழந்துவரும் அரசாங்கத்தின் பரந்த முயற்சியுடன் இணைந்துள்ளது. ‘கருணை உணவுப் பட்டியல்’ என்று பொருள்படும் ரஹ்மா மெனு, குறைந்த வருமானம் கொண்ட மக்களுக்கு ஆதரவளிக்கும் நோக்கில் 2023 ஜனவரியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. தொடக்கத்தில், மாமக் உணவகங்கள் என்று பொதுவாக அழைக்கப்படும் உள்ளூர் இந்திய முஸ்லிம் உணவகங்கள் முதல் பெரிய சங்கிலி நிறுவனங்கள் வரை சுமார் 15,000 உணவகங்கள் மலிவு விலை உணவுகளை வழங்கப் பதிவு செய்தன. 2025 அக்டோபருக்குள் 3,141 விற்பனையாளர்கள் மட்டுமே தொடர்ந்து செயல்படுவதாக உள்நாட்டு வாணிபம் மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவுத் துணை அமைச்சர் ஃபுசியா சாலே தெரிவித்தார். அதாவது, ஐந்து விற்பனையாளர்களில் நான்கு பேர் விலகிவிட்டனர்.

2023 ஜூலையில், அப்போதைய அமைச்சர் சலாஹுதீன் அயூப் காலமானபோது, இம்முயற்சியின் தொடக்ககால ஆதரவாளரையும் அது இழந்தது. திட்டம் தொடங்கிய ஆறு மாதங்கள்கூட நிறைவடையாத நிலையில் இது நிகழ்ந்தது. அதன் முதன்மை வடிவமைப்பாளர் இல்லாமல், அதிகரிக்கும் செலவுகளுக்கு மத்தியில் திட்டத்தின் வேகம் குறைந்தது.

சில பெரிய சில்லறை விற்பனையாளர்கள் தொடர்ந்து திட்டத்தில் உள்ளனர். RM5-க்கு சாதம், கோழி அல்லது மீன், காய்கறிகள், ஐஸ்டீ ஆகியவற்றைக் கொண்ட ரஹ்மா உணவை வழங்குவதில் தமது நிறுவனம் தொடர்ந்து உறுதியாக இருப்பதாக மைடின் முகமது ஹோல்டிங்ஸ் நிர்வாக இயக்குநர் அமீர் அலி மைடின் தெரிவித்தார். துரித உணவுச் சங்கிலியான KFC-யும் ஒரு கோழித் துண்டு, ரொட்டிப் பன், பாட்டிலில் அடைக்கப்பட்ட குடிநீர் ஆகியவை அடங்கிய RM5 உணவுத் தொகுப்பைத் தொடர்ந்து விற்பனை செய்கிறது.

"செலவுச் சுமைகள் இருந்தாலும், RM5 உணவு வழங்கும் எங்கள் நோக்கத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. குறிப்பாக B40 குழுவினருக்கு உதவுவதே இதன் நோக்கம்," என்றார் டத்தோ அமீர்.

ஆனால் சிறு வணிகங்களில் இத்தகைய உறுதியைக் காண்பது கடினமாகிவருகிறது. முன்னாள் பொருளாதார அமைச்சர் ரஃபிசி ரம்லி நிறுவிய சமூக நிறுவனமான கெசும், இப்போது மசாலா வறுத்த கோழியுடன் நாசி லெமாக் உணவை RM4.90-க்கும், வறுத்த நூடுல்ஸை RM3.90 என்ற குறைந்த விலைக்கும் விற்பனை செய்கிறது. தினமும் 200 முதல் 300 வாடிக்கையாளர்களுக்கு உணவளிப்பதாகவும், மார்ச் மாத ஹரி ராயா ஐதில்ஃபித்ரிக்குப் பிறகு தேவை அதிகரித்துள்ளதாகவும் மேற்பார்வையாளரும் சமையல்காரருமான இஸ்ஸான் இல்ஹாம் தெரிவித்தார். குடும்பங்களின் செலவுத் திறன் மேலும் சுருங்கிவருவதற்கான அறிகுறியாக இது உள்ளது.

"உணவு சுவையாக இருக்கிறதா இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல; விலையே முக்கியம். உணவு சுவையாக இருப்பதாக வாடிக்கையாளர்கள் சொல்கிறார்கள். லாபம் மிகக் குறைவுதான்; ஆனாலும் எங்களால் பிழைத்திருக்க முடிகிறது," என்றார் அவர்.

குடும்பங்களையும் விற்பனையாளர்களையும் நெருக்கும் பொருளாதாரச் சுமை

இந்த உணவு விற்பனையாளர்களின் சிரமங்கள், மலேசியக் குடும்பங்களைப் பாதிக்கும் பரந்த பொருளாதார நெருக்கடியைப் பிரதிபலிக்கின்றன. தொற்றுநோய்கள் முதல் போர்கள், எரிசக்தித் தடைகள் வரை உலகளாவிய நெருக்கடிகள், நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் உள்ள கட்டமைப்புக் குறைபாடுகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளதாக கொள்கை ஆய்வு மையமான கசானா ரிசர்ச் இன்ஸ்டிடியூட்டின் அண்மைய அறிக்கை எச்சரித்தது. எரிசக்தி மற்றும் சரக்குப் போக்குவரத்துச் செலவுகள் உயர்வது நிறுவனங்களையும் குடும்பங்களையும் பாதிக்கிறது. பல ஆண்டுகளாக ஊதியங்கள் தேக்கமடைந்திருப்பதால் குறைந்த வருமானக் குழுவினர் மிகுந்த அழுத்தத்தை எதிர்கொள்கின்றனர்.

அந்த அறிக்கையில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள மத்திய வங்கித் தரவுகளின்படி, 2010 முதல் 2019 வரை குடும்பங்களில் கீழ் 50 சதவீதத்தினரின் உண்மையான ஊதியம் ஆண்டுக்கு வெறும் RM56 அளவுக்கே உயர்ந்தது. இன்று, குடும்பங்களில் கீழ் 70 சதவீதத்தினர் அதிகரிக்கும் வாழ்க்கைச் செலவுகளை ஈடுகட்டப் போராடுகின்றனர். வெளியே எளிய உணவு சாப்பிடுவதற்கே RM20 அல்லது அதற்கு மேல் செலவாகலாம். சாலையோரப் பர்கரின் விலை RM5-இல் தொடங்குகிறது; கடையில் கலந்த சாதத் தட்டு RM10 முதல் RM15 வரை இருக்கலாம்.

உலகளாவிய எரிசக்தித் தடைகள் விநியோகச் சங்கிலிகள் வழியாகப் பரவுவதால் இந்த நெருக்கடி மேலும் தீவிரமடைந்துள்ளது. எரிபொருள் மானியங்களைத் தொடரவும் பெட்ரோல் விலையை நிலையாக வைத்திருக்கவும் அரசாங்கம் தற்போது ஒவ்வொரு மாதமும் பில்லியன் கணக்கான ரிங்கிட்டைச் செலவிடுகிறது. ஆனாலும் அந்த மானியங்களுக்கே அழுத்தம் ஏற்பட்டுள்ளது. ஒதுக்கீடுகள் குறைக்கப்பட்டு, எரிபொருளைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்துமாறு அரசு வலியுறுத்தும் நிலையில், பண்ணைகளிலிருந்து சமையலறைகளுக்குப் பொருட்களைக் கொண்டுசெல்லும் செலவு தொடர்ந்து அதிகரிக்கிறது. தினசரி விநியோகத்தை நம்பியிருக்கும் விற்பனையாளர்கள் ஒவ்வொரு விலை உயர்வையும் கடுமையாக உணர்கின்றனர்.

34 வயதான இல்லத்தரசி நார்லிசா அயூப், மே மாத தொடக்கத்தில் சமூக ஊடகப் பதிவொன்றின் மூலம் கெசுமைப் பற்றித் தெரிந்துகொண்டு, அங்குள்ள விலைகளால் உடனே ஈர்க்கப்பட்டார். வீட்டிலேயே பேக்கரி பொருட்கள் தயாரித்து விற்பனை செய்யும் அவர், மூலப்பொருட்களின் விலைகள் இரட்டிப்பாவதைக் கண்டுள்ளார்.

"உணவு நன்றாகவும் மலிவாகவும் இருக்கிறது. இப்போதெல்லாம் இத்தகைய விலைகளைக் காண்பது கடினம். ஒரு கிலோ கோகோ தூள் முன்பு RM20-க்கும் சற்று அதிகமாக இருந்தது; இப்போது RM40 ஆகிவிட்டது. வெண்ணெய் விலை சுமார் RM10-இலிருந்து RM16.90 ஆக உயர்ந்துவிட்டது," என்றார் அவர்.

40 வயதான லாரி ஓட்டுநர் டின் அலி, நாளைக் கழிக்க மலிவான உணவை நம்பியிருக்கும் பல தொழிலாளர்களின் விரக்தியை வெளிப்படுத்தினார்.

"மக்களுக்கு மலிவான, சுவையான உணவு வேண்டும். இப்போதைய பொருளாதாரம் நன்றாக இல்லை; நம்மால் அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது. சாலையோரத்தில் விற்கப்படும் நாசி லெமாக்கூட இப்போது RM7 ஆகிவிட்டது," என்றார் அவர்.

பொது வீடமைப்புத் திட்டங்களில் மறைந்திருக்கும் உழைப்புப் படை

இந்தச் சிறு உணவு வணிகங்கள் பலவற்றின் பின்னணியில், PPR அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகள் எனப்படும் பொது வீடமைப்புத் திட்டங்களில் வசிக்கும் B40 சமூகத்தைச் சேர்ந்த பெண்கள் உள்ளனர். தேசிய அளவிலான குறு, சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களில் 70.1 சதவீதமாக உள்ள குறுந்தொழில்களில் பெரும் பங்கை இவர்கள் உருவாக்குகின்றனர். உற்பத்தி இடங்களாகவும் பயன்படும், 600 முதல் 700 சதுர அடி பரப்புள்ள நெருக்கமான வீடுகளில் இருந்து வேலைசெய்யும் இந்தப் பெண்கள், தங்களது பங்களிப்பு பெரும்பாலும் கவனிக்கப்படாமலேயே குறைந்த வருமானம் கொண்ட முழுச் சுற்றுப்புறங்களுக்கும் வாழ்வாதாரம் அளிக்கின்றனர்.

மலேசியப் புள்ளிவிவரத் துறையின் கணக்குகளின்படி, ஒரு குடும்பத்தில் சராசரியாக 1.8 வருமானம் ஈட்டுவோர் மட்டுமே உள்ளனர். B40 குடும்பங்களுக்கு சுயதொழில் மூலம் கிடைக்கும் கூடுதல் வருமானம் இனி விருப்பத் தேர்வாக இல்லை. பணவீக்கத்திலிருந்து காக்கும் முக்கிய ஆதரவாக அது மாறியுள்ளது. இருப்பினும், இந்தப் பெண்கள் குறைந்த அளவில் மூலப்பொருட்களை வாங்குவதால், ஒரு அலகுக்கான விலை அதிகமாகிறது. ஒவ்வொரு பொருளிலும் லாபம் ஐம்பது சென் அளவுக்கே இருக்கிறது. பெரிய சில்லறை விற்பனையாளர்களைப் போல, திடீர் செலவு உயர்வுகளைத் தாங்கவோ மொத்தக் கொள்முதல் தள்ளுபடிகளைப் பேசிப் பெறவோ இவர்களால் முடியாது.

நிதி வசதிகளைப் பெறுவது தொடர்ந்து ஒரு தடையாக உள்ளது. ஆவணங்கள் குறைவாக இருப்பது, வருவாய் சீராக இல்லாமை, அடமானம் இல்லாமை ஆகியவற்றால் குறுந்தொழில்கள் கடன் பெறுவதில் சிரமப்படுவதாக பேங்க் நெகாரா மலேசியாவின் நிதி நிலைத்தன்மை ஆய்வுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. பல PPR பெண்கள் குடும்பச் செலவையும் வணிக நிதியையும் ஒன்றாகக் கலந்து, இருப்புப் பொருட்களை வாங்குவதற்குத் தினசரி வருவாயையே நம்பியிருக்கிறார்கள். இதனால் TEKUN, DanaNita MARA அல்லது BSN Micro i போன்ற திட்டங்களுக்குத் தகுதிபெற முடியாமல் போகிறது.

பணியிடத்தின் சூழலும் சுமையை அதிகரிக்கிறது. சமையலறைகள் குழந்தைகள் படிக்கும் இடமாகவும் துணி துவைக்கும் இடமாகவும் ஒரே நேரத்தில் பயன்படுவதால், செயல்பாட்டுத் திறன் குறைவதுடன் உணவுப் பாதுகாப்பு அபாயங்களும் ஏற்படுகின்றன. சில குடியிருப்புத் தொகுதிகளில் பகிர்ந்து பயன்படுத்தும் சமையலறைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன; ஆனால் அவற்றின் பரவல் குறைவாகவே உள்ளது. பயிற்சித் திட்டங்கள் இருந்தாலும், அவை நீடித்த முன்னேற்றமாக மாறுவது அரிது என சமூகத் தலைவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். டிஜிட்டல் விற்பனை அல்லது கணக்குப் பராமரிப்பு குறித்த ஒற்றைப் பயிற்சிப் பட்டறைகள், பல குறைந்த வருமானக் குடும்பங்கள் ஒரே திறன்பேசியைப் பகிர்ந்துகொள்வதும் நிலையற்ற இணையத் தொடர்பைச் சமாளிப்பதும் போன்ற உண்மைகளை மாற்றிவிட முடியாது. PEDi, MDEC eUsahawan போன்ற திட்டங்கள் அடித்தளத்தை வழங்குகின்றன. ஆனால், முறையான சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களுக்காக அல்லாமல், குறுந்தொழில்களின் தேவைகளுக்கேற்ற எளிய கருவிகளும் தொடர்ச்சியான வழிகாட்டுதலும் தேவை எனப் பங்கேற்பாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

பலரது வேலைநாள் பெரும்பாலும் 14 முதல் 18 மணி நேரம் வரை நீள்கிறது. ஊதியத்துடன் கூடிய விடுமுறையோ குழந்தைப் பராமரிப்பு ஆதரவோ இல்லாததால், அவர்கள் களைப்படையும் நிலைக்குத் தள்ளப்படுகின்றனர். பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு, ஒரே பகுதியில் ஒரே வகை வணிகங்கள் பெருகுவது தீவிரமடைந்துள்ளது. ஒரே சிறிய சுற்றுப்புறத்தில் பல குடும்பங்கள் நாசி லெமாக், குய் வகைகள், உறையவைத்த சிற்றுண்டிகள் போன்றவற்றை விற்கத் தொடங்கியதால், ஏற்கெனவே வாங்கும் திறன் குறைவாக உள்ள சந்தைகளில் விலைகள் தாழ்ந்துள்ளன. தினசரி விற்பனைப் பதிவுகளோ தெளிவான செலவுக் கணக்குகளோ இல்லாததால், மறைமுகச் செலவுகள் தங்களது வருமானத்தில் பெரும்பகுதியைச் சாப்பிட்டுவிட்டதைப் பல பெண்கள் பல மாதங்கள் உழைத்த பிறகே கண்டறிகின்றனர். இந்தத் தொழில்முனைவோருக்குத் தேவைப்படுவது ஊக்கமல்ல; அவர்களின் யதார்த்தத்துக்கு ஏற்ற ஓர் ஆதரவுக் கட்டமைப்பே.

பிராந்திய நாடுகளிடமிருந்து கிடைக்கும் பாடங்கள்

மலிவான உணவுத் திட்டங்களைக் கையாள்வதில் மலேசியா மட்டும் சிரமப்படவில்லை. பிராந்தியத்தின் அண்டை நாடுகள் வெவ்வேறு உத்திகளைக் கையாண்டுள்ளன; ஒவ்வொன்றிலும் தனித்துவமான நன்மை, தீமைகள் உள்ளன. சிங்கப்பூரில், குத்தகைக்கு விடப்பட்ட அனைத்து காபிக் கடைகளும் 2026-க்குள் பொதுவாக S$3 முதல் S$3.50 வரை விலையுள்ள மலிவு உணவுகளை வழங்க வேண்டும் என்று வீடமைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு வாரியம் தற்போது கட்டாயப்படுத்துகிறது. மாற்றத்தை எளிதாக்க வாடகைத் தள்ளுபடிகளும் வழங்கப்படுகின்றன. தன்னார்வப் பங்கேற்பு நல்லுறவைப் பாதுகாக்கும் என்றும், கட்டாயப்படுத்தினால் அதிருப்தியோ தரம் குறைப்போ ஏற்படலாம் என்றும் மலேசியச் சில்லறை வணிக நிர்வாகிகள் வாதிடுகின்றனர். இதற்கு மாறாக, சிங்கப்பூர் அதிகாரிகள் வாடகைப் புதுப்பிப்பு நிபந்தனைகளுடன் மலிவு உணவு வழங்கலை இணைத்துள்ளனர்; பாதிப்பைக் குறைக்க வணிகர்களுக்கு ஓராண்டு வாடகைத் தள்ளுபடியும் வழங்கியுள்ளனர். கூடுதல் பணியாளர் மற்றும் மூலப்பொருள் செலவுகள் அதிகரித்துவரும் நிலையில், வெளிப்புற ஆதரவின்றி மலிவான உணவு விற்பனை செய்வது பொருளாதார ரீதியாகச் சரியானதல்ல என்று உணவுக் கடை நடத்துநர்கள் கூறுவதால் இரு அணுகுமுறைகளும் எதிர்ப்பைச் சந்திக்கின்றன.

இந்தோனேசியா மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க ஒப்பீட்டை வழங்குகிறது. அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ, ஆண்டுக்கு சுமார் US$20 பில்லியன் செலவாகும் இலவச உணவுத் திட்டத்தைத் தொடங்கியுள்ளார். பெரும்பாலும் பள்ளி மாணவர்களான 80 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்களுக்கு உணவளிப்பது இதன் இலக்கு. மத்திய அரசின் செலவினத்தில் சுமார் 11 சதவீதத்தை இத்திட்டம் பயன்படுத்துகிறது. பட்ஜெட் சட்டத்தில் வெளிப்படைத்தன்மையும் போதிய நிதிப் பாதுகாப்புகளும் இல்லை என்று கூறும் சிவில் சமூகக் குழுக்கள், இதற்கு எதிராக அரசியலமைப்பு நீதிமன்றத்தில் சவால் விடுத்துள்ளன. நிதி ஒதுக்கீடுகள் குறித்த கவலைகளைச் சுட்டிக்காட்டி, முக்கியக் கடன் மதிப்பீட்டு நிறுவனங்கள் இந்தோனேசியாவின் கண்ணோட்டத்தை எதிர்மறையாக மாற்றியுள்ளன.

தாய்லாந்தில், மத்திய கிழக்குப் பிராந்திய மோதலுடன் தொடர்புடைய எரிபொருள் தட்டுப்பாடுகளையும் விலை உயர்வுகளையும் பிரதமர் அனுடின் சார்ன்விராகுல் எதிர்கொண்டுள்ளார். ஏற்றுமதியும் சுற்றுலாவும் பாதிக்கப்படுவதால் பொருளாதார நிபுணர்கள் வளர்ச்சி கணிப்புகளைக் குறைத்துள்ளனர். உலகளாவிய எரிசக்தித் தடைகளும் விநியோகச் சங்கிலி அதிர்ச்சிகளும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் சமூகப் பாதுகாப்பு வலைகளுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பதை இந்தப் பிராந்தியச் சூழல்கள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

ஊட்டச்சத்து சமநிலை

பொருளாதாரத்தைத் தாண்டி, மலிவு உணவுகளின் உடல்நலப் பயன்களும் ஆய்வுக்குள்ளாகியுள்ளன. ரஹ்மா மெனுவின் பல உணவுகளில் எண்ணெயில் பொரித்த கோழி அல்லது மீன் முக்கிய இடம்பிடிக்கிறது. பொரிப்பது உணவு கெடாமல் இருக்கும் காலத்தை நீட்டிப்பதுடன், விற்காத உணவை மறுநாள் பயன்படுத்தவும் உதவுகிறது. தட்டில் புதிய காய்கறிகளும் முழுத் தானியங்களும் பெரும்பாலும் குறைவாக இருப்பதால், செலவைக் குறைப்பது சமச்சீரான ஊட்டச்சத்தின் விலையில் அமையுமோ என்ற கவலை எழுந்துள்ளது.

உணவுகள் சுகாதார அமைச்சின் உணவுமுறை வழிகாட்டுதல்களைப் பின்பற்றுவதை உறுதிசெய்ய, இன்னும் கடுமையான கட்டமைப்பு தேவை என்று விமர்சகர்கள் கோரியுள்ளனர். வலுவான ஒழுங்குமுறை மற்றும் கண்காணிப்பு முறை, வெவ்வேறு வயதினருக்கான உணவுத் தரம், அளவு, சுகாதாரத் தரநிலைகள், ஊட்டச்சத்துச் சமநிலை ஆகியவற்றை உறுதிசெய்யலாம். பங்கேற்கும் உணவகங்களுக்கான உணவுப் பட்டியல் வழிகாட்டிகளையும், உள்ளாட்சி மற்றும் சுகாதாரத் துறைகளுடன் இணைந்து திடீர் ஆய்வுகள் நடத்துவதையும் சிலர் பரிந்துரைத்துள்ளனர். வாடிக்கையாளர்கள் தங்களது உணவுப் பெட்டிகளைக் கொண்டுவர ஊக்குவிப்பதன் மூலம் ஒருமுறை பயன்படுத்தும் பிளாஸ்டிக் பெட்டிகளைக் குறைக்கலாம்; இதனால் விற்பனையாளர்களின் மூலப்பொருள் செலவுகளும் கழிவுகளும் குறையும். பசுமை நடைமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்கும் சிறு நிறுவனங்களுக்கான வரிக் கழிவுகள் நிதிச் சுமையைத் தளர்த்துவதோடு, தேசிய நிலைத்தன்மை இலக்குகளுடனும் திட்டத்தை இணைக்கலாம்.

எதிர்க்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் ஹலிமா அலி ஆற்றிய சர்ச்சைக்குரிய உரையில், தரம் குறைந்த மலிவான உணவு நீண்டகால உடல்நல அபாயங்களை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று கூறியிருந்தார். பின்னர் அதற்காக அவர் மன்னிப்புக் கேட்டார். மலேசியப் பொது சுகாதார அமைப்பின் ஆலோசகரான மருத்துவ நிபுணர் டாக்டர் ஜைனுல் அரிஃபின் ஒமார், மைடின் போன்ற நிறுவப்பட்ட சில்லறை விற்பனையாளர்களின் உணவுகள் போதிய சமநிலையுடன் உள்ளன என்றார். ஆனால், திட்டத்தில் சேரும் துரித உணவுச் சங்கிலிகள் குறைந்த ஆரோக்கியமுள்ள உணவுகளை விளம்பரப்படுத்த இதைப் பயன்படுத்தக்கூடும் என்றும் எச்சரித்தார்.

"குறைந்த விலை கொடுப்பதால், தரம் குறைந்த உணவை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று வாடிக்கையாளர்கள் நினைக்கக் கூடாது," என்றார் அவர்.

கெசுமில், குறைந்த விலையிலும் சுவை குறித்த எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்ய சமையலறைக் குழு முயற்சிக்கிறது. ஆனால், மூலப்பொருட்களின் செலவையே ஈடுகட்டப் போதுமான அளவு மட்டுமே சம்பாதிக்கும் விற்பனையாளருக்கு, புதிய விளைபொருட்களைச் சேர்ப்பது வழக்கமான ஒன்றாக இல்லாமல் ஆடம்பரமாகிவிடுகிறது என்பதே இத்துறையின் பரந்த உண்மை.

மலிவு உணவைத் தொடர்ந்து வழங்க என்ன செய்ய வேண்டும்?

‘பயுங் ரஹ்மா’ திட்டத்தின் கீழ் பண உதவி, தள்ளுபடி அகலப்பட்டை இணையத் தொகுப்புகள், அத்தியாவசியப் பொருள் நன்கொடைகள், மக்கள் வருமான முன்முயற்சி உள்ளிட்ட பல்வேறு நடவடிக்கைகளுடன் அரசாங்கம் பதிலளித்துள்ளது. ஏப்ரலில், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பல்பொருள் அங்காடிப் பங்காளிகள் மூலம் கோழி, வெங்காயம், அரிசி போன்ற மூலப்பொருட்களைச் சிறப்புத் தள்ளுபடி விலையில் ரஹ்மா மெனு விற்பனையாளர்கள் வாங்க முடியும் என்று பிரதமர் அன்வார் இப்ராஹிம் அறிவித்தார். 2023ஆம் ஆண்டின் ரஹ்மா ரொக்க நன்கொடைகள் மூலம் 8.7 மில்லியன் பயனாளிகளுக்கு கிட்டத்தட்ட RM8 பில்லியன் வழங்கப்பட்டது. இது வயது வந்தோரில் ஏறத்தாழ 60 சதவீதத்தினரைச் சென்றடைந்தது. மக்கள் வருமான முன்முயற்சி இதுவரை 4,100 குடும்பங்களைச் சென்றடைந்துள்ளது. இருப்பினும், ஜைனாப் போன்றவர்களின் ஒப்பந்தங்கள் காலவரையறை கொண்டவை. மானியங்கள் முடிவடைந்ததும் சந்தை வாடகைகள் தங்களது குறைந்த லாபத்தை விழுங்கிவிடும் என்று பங்கேற்பாளர்கள் கவலைப்படுகின்றனர்.

ஆனால், இத்தகைய நடவடிக்கைகள் சீரற்றவையாக உள்ளன என ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர். நுகர்வோரைப் பாதுகாப்பதற்கும் விற்பனையாளர்களின் நலனைக் காப்பதற்கும் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் சிறந்த சமநிலையைக் காண வேண்டும் என்று ஆய்வாளர்கள் வாதிடுகின்றனர். சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்த நடைமுறைகளைப் பின்பற்றும் சிறு வணிகங்களுக்கான வரிக் கழிவுகள், புறநகர்ப் பகுதிகளையும் சென்றடைய அரசு சாரா அமைப்புகளுடனான கூட்டாண்மைகளை விரிவுபடுத்துதல், உள்ளூர் அளவில் உணவுத் தரத்தைக் கண்காணிக்க டிஜிட்டல் தளங்கள் மூலம் மேற்பார்வை வழிகளை அமைத்தல் ஆகியவை முன்மொழிவுகளில் அடங்கும். இந்த முன்னோடித் திட்டங்களை நிரந்தரமாக்க உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் ஒருங்கிணைப்பு, வழக்கமான திடீர் ஆய்வுகள், மலிவான உணவு பாதுகாப்பாகவும் ஊட்டச்சத்து நிறைந்ததாகவும் இருப்பதை உறுதிசெய்ய சுகாதாரம் மற்றும் கல்வித் துறைகளுடன் முறையான இணைப்பு ஆகியவை தேவைப்படும் என ஆய்வாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.

ஜைனாபைப் பொறுத்தவரை, ஒப்பந்தம் முடிந்ததும் வாடகை உயரக்கூடும் என்ற உடனடிக் கவலையுடன் ஒப்பிடும்போது, கொள்கை விவாதங்கள் வெகு தொலைவில் இருப்பதாகத் தோன்றுகின்றன. விடியற்காலைக்கு முன்பே விற்பனை இயந்திரத்தை அவர் தொடர்ந்து நிரப்புகிறார்; பயணிகள், அலுவலக ஊழியர்கள், அருகிலுள்ள குடியிருப்பாளர்கள் ஆகியோர் அவர் கொண்டுசெல்லும் உணவுத் தட்டுகளை நம்பியிருக்கிறார்கள் என்பது அவருக்குத் தெரியும். ஆயிரக்கணக்கான குறுந்தொழில் முனைவோரின் எதிர்காலத்தைப் போலவே அவரது எதிர்காலமும், குறுகியகாலத் தொண்டை நீண்டகாலக் கட்டமைப்பு ஆதரவாக அரசு மாற்றுமா என்பதைப் பொறுத்துள்ளது.

"கெசும் மற்ற இடங்களிலும் கிளைகளைத் திறக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். உணவு நன்றாக இருக்கிறது. இடமும் அழகாக இருக்கிறது; குளிர்சாதன வசதியும் உள்ளது," என்று தற்போதைய விநியோகத்தைவிடப் பல மடங்கு அதிகமான தேவையைப் பிரதிபலித்தபடி டின் அலி கூறினார்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• ரஹ்மா மெனுவில் பங்கேற்பு, தொடக்கத்தில் சுமார் 15,000 உணவகங்களாக இருந்தது; 2025ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்குள் சுமார் 3,141 விற்பனையாளர்களாகக் குறைந்தது.
• உணவு, எரிசக்தி, சரக்குப் போக்குவரத்துச் செலவுகள் உயர்வதால் சிறு வணிகர்கள் நிலைக்க முடியாத குறைந்த லாப வரம்பை எதிர்கொள்கின்றனர். பெரிய சங்கிலி நிறுவனங்கள் சமூக சேவையாகக் கருதி இழப்புகளைத் தாங்குகின்றன.
• பொது வீடமைப்புத் திட்டங்களில் குறுந்தொழில் நடத்தும் B40 பெண்கள் முதலீட்டுப் பற்றாக்குறை, நெருக்கமான சமையலறைகள், வரையறுக்கப்பட்ட நிதி வசதி, 14 முதல் 18 மணி நேர வேலைநாள் ஆகிய சவால்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.
• உணவுகளின் ஊட்டச்சத்துத் தரம் பெரிதும் மாறுபடுகிறது. பல மலிவு உணவுகளில் சமச்சீரான உணவுக்குப் பதிலாக எண்ணெயில் பொரித்த புரத உணவுகளும் குறைந்த அளவு காய்கறிகளுமே உள்ளன.
• அரசின் ரொக்க உதவியும் மூலப்பொருட்களுக்கான தள்ளுபடித் திட்டங்களும் நிவாரணம் அளிக்கின்றன. ஆனால், மலிவு உணவு வழங்கல் தொடர்ந்து நீடிக்க வலுவான ஒழுங்குமுறை, அணுகக்கூடிய குறுந்தொழில் நிதி, சமூகக் கூட்டாண்மைகள் அவசியம் என நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.