மக்கள்தொகை நெருக்கடி தீவிரமடையும் நிலையில் அலுவலகப் பணியாளர்களின் ஓய்வுபெறும் வயதை உயர்த்திய வட கொரியா

அமைதியான கொள்கை மாற்றம் வளர்ந்து வரும் நெருக்கடியை வெளிப்படுத்துகிறது

வட கொரியா, அலுவலகப் பணியாளர்களுக்கான கட்டாய ஓய்வுபெறும் வயதை மூன்று ஆண்டுகள் முறையாக உயர்த்தியுள்ளது. உலகின் மிகத் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சமூகங்களில் ஒன்றான அந்நாட்டில் அதிகரித்து வரும் மக்கள்தொகை அழுத்தங்களை இந்த நடவடிக்கை அமைதியாக ஒப்புக்கொள்கிறது. கிம் இல் சுங் பல்கலைக்கழக இதழின் 2026ஆம் ஆண்டின் முதல் இதழில் வெளியான ஆய்வுக் கட்டுரையின்படி, 2024 செப்டம்பரில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட திருத்தப்பட்ட தொழிலாளர் சட்டம், நிர்வாக மற்றும் அறிவுசார் பணிகளில் ஈடுபடுவோருக்கு மட்டுமே ஓய்வூதியத் தகுதி வயதை ஆண்களுக்கு 63 ஆகவும் பெண்களுக்கு 58 ஆகவும் உயர்த்தியது. பார்வையாளர்கள் சந்தேகித்ததை முதன்முறையாக இந்த ஆய்வுக் கட்டுரை அதிகாரபூர்வமாக உறுதிப்படுத்துகிறது: வயதான மக்கள்தொகையும் குறைந்து வரும் பிறப்பு விகிதமும் நீண்டகாலப் பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கு அச்சுறுத்தலாக உள்ள நிலையில், அவற்றை எதிர்கொள்ள பியோங்யாங் தனது பணியாளர் கொள்கைகளை மறுசீரமைத்து வருகிறது.

பல தசாப்தங்களாக, 1978ஆம் ஆண்டின் தொழிலாளர் சட்டம் பெரும்பாலான அரசுப் பணிப் பிரிவுகளில் ஓய்வுபெறும் வயதை ஆண்களுக்கு 60 ஆகவும் பெண்களுக்கு 55 ஆகவும் நிலையாக வைத்திருந்தது. அலுவலகப் பணியாளர்களையும் தொழிலாளர் படையின் பிற பிரிவினரையும் வேறுபடுத்துவதன் மூலம் புதிய திருத்தம் இந்த மரபிலிருந்து விலகுகிறது. உடலுழைப்புத் தொழிலாளர்களும் விவசாயிகளும் பழைய வயது வரம்புகளின்படியே ஓய்வுபெறுவார்கள். இதனால் இரண்டு அடுக்குகள் கொண்ட அமைப்பு உருவாகிறது. அதிகாரத்துவ நிபுணத்துவத்துக்கு பியோங்யாங் அளிக்கும் மதிப்பையும் கடினமான உடலுழைப்பின் உடல் வரம்புகளையும் இது பிரதிபலிக்கிறது. இந்தத் திருத்தம் வட கொரிய நாடாளுமன்றத்தின் நிலைக்குழு வழியாக நிறைவேற்றப்பட்டது. எனவே, இது நிர்வாக வழிகாட்டுதல் மட்டுமல்ல, முறையான சட்டமன்ற ஒப்புதலின் ஆதரவையும் பெற்றுள்ளது.

இந்த மாற்றத்தை நவீன சூழலுக்கு இயல்பான தழுவலாக ஆய்வுக் கட்டுரை முன்வைத்தது. வளர்ந்து வரும் ஓய்வூதிய அமைப்பையும் அறிவுசார் உழைப்பின் அதிகரித்து வரும் முக்கியத்துவத்தையும் சீர்திருத்தத்தின் முதன்மைக் காரணங்களாக அது சுட்டிக்காட்டியது. கட்டமைப்பு பலவீனங்களை ஒப்புக்கொள்வதை வட கொரிய அரச ஊடகங்கள் பெரும்பாலும் தவிர்த்தாலும், பல்கலைக்கழக இதழின் கல்விசார் அணுகுமுறை, நாட்டுக்குள் மாறிவரும் தொழிலாளர் சந்தை யதார்த்தங்களை ஆட்சியின் தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள் எவ்வாறு பார்க்கிறார்கள் என்பதற்கான அரிய சாளரத்தைத் திறந்தது. ஆசிரியர்கள் எழுதியதாவது:

இந்தத் திருத்தங்கள் வளர்ந்து வரும் ஓய்வூதிய அமைப்பையும் அறிவுசார் உழைப்பின் அதிகரித்து வரும் முக்கியத்துவத்தையும் பிரதிபலிக்கின்றன. மக்கள்தொகை வயதாகி, ஆயுட்காலம் அதிகரித்து வரும் சூழலில் ஓய்வூதிய வயதை உயர்த்துவது இயல்பான நடவடிக்கையாகும்.

இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் அரசின் முதன்மைப் பல்கலைக்கழக இதழில் வெளியிடப்பட்டிருப்பது, இந்தக் கொள்கையைச் செயலிழப்பால் ஏற்பட்ட அவசர நடவடிக்கையாக அல்லாமல், உலகளாவிய போக்குகளுக்கான பகுத்தறிவான பதிலாகப் புரிந்துகொள்ள பியோங்யாங் விரும்புவதைக் காட்டுகிறது. சீர்திருத்தத்தை கல்விசார் வழிகளில் முன்வைப்பதன் மூலம், அரசுச் சம்பளங்களையும் ரேஷன் பொருட்களையும் நம்பியிருக்கும் கோடிக்கணக்கான குடும்பங்களை நேரடியாகப் பாதிக்கும் முடிவுக்கு ஆட்சி தொழில்நுட்ப ரீதியான நடுநிலைத்தன்மையின் தோற்றத்தை அளிக்கிறது.

என்ன மாறியது, யார் பாதிக்கப்படுகிறார்கள்

திருத்தப்பட்ட சட்டம், அலுவலகங்களில் பணிபுரியும் அரசுப் பணியாளர்களுக்கும் உடலுழைப்பில் ஈடுபடுவோருக்கும் இடையே தெளிவான வேறுபாட்டை உருவாக்குகிறது. புதுப்பிக்கப்பட்ட விதிகளின்படி, ஆண் அலுவலகப் பணியாளர்கள் அரசின் ஓய்வூதியத்தைப் பெறுவதற்கு முன்பு 63 வயது வரை பணியாற்ற வேண்டும்; அவர்களுடைய பெண் சக பணியாளர்கள் 58 வயது வரை பணியில் இருக்க வேண்டும். ஏறக்குறைய ஐந்து தசாப்தங்களுக்கு முன் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தரநிலைகளுடன் ஒப்பிடும்போது, இருபாலருக்கும் இது மூன்று ஆண்டு உயர்வாகும். விவசாயிகள், தொழிற்சாலைப் பணியாளர்கள், சுரங்கத் தொழிலாளர்கள், கட்டுமானத் தொழிலாளர்கள் ஆகியோருக்கு இத்தகைய வயது உயர்வு இல்லை. அதாவது, அவர்கள் முறையே 60 மற்றும் 55 வயதில் முழுநேர அரசுப் பணியிலிருந்து விலகுவார்கள். இதனால், வேளாண் கூட்டுறவுகளிலும் தொழிற்சாலைகளிலும் பணிபுரியும் பெண்கள், அதே தேசிய அமைப்பின் கீழ் உள்ள பெண் எழுத்தர்கள் மற்றும் கணக்காளர்களுடன் ஒப்பிடும்போது, ஓய்வுபெறும் வயதில் ஐந்து ஆண்டு இடைவெளியை எதிர்கொள்கிறார்கள்.

இந்தத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அணுகுமுறை, வட கொரியா தனது பணியாளர்களை எவ்வாறு வகைப்படுத்துகிறது, எந்தப் பணிகளைத் திட்டமிட்டு முக்கியமானவையாகக் கருதுகிறது என்ற கேள்விகளை எழுப்புகிறது. பெரும்பாலான பொருளாதாரங்களில், ஓய்வுபெறும் வயது ஒரே மாதிரியாகப் பொருந்தும் அல்லது தொழில்சார் ஆபத்து நிலைகளுக்கு ஏற்ப மாறுபடும்; ஆபத்தான பணிகளில் இருப்போருக்கு பெரும்பாலும் முன்கூட்டியே ஓய்வுபெறும் வாய்ப்பு வழங்கப்படும். இதற்கு மாறாக, அலுவலகப் பணியாளர்களுக்கு நீண்ட காலப் பணிக்காலத்தை வழங்கி, உடலுழைப்புத் தொழிலாளர்களை முந்தைய கால அட்டவணையிலேயே வைத்திருப்பதன் மூலம் வட கொரியா இந்த அணுகுமுறையைத் தலைகீழாக்கியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. அரசுத் தொழில் நிறுவனங்கள், விநியோக வலையமைப்புகள், பிரசார அமைப்புகள் ஆகியவற்றை நிர்வகிக்கக்கூடிய அனுபவமுள்ள அதிகாரிகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிபுணர்களுக்கான பற்றாக்குறையை இது பிரதிபலிக்கிறது என சில ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். தொழிலாளர்களின் நிறுவனர் தலைமுறை வயது முதிர்ந்து பணியிலிருந்து விலகும் நிலையில் இந்தத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது.

இந்த வேறுபாடு, வட கொரியச் சமூகத்தில் நீடிக்கும் கடுமையான வர்க்க அடுக்குமுறையையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது. அரசுத் துறைகள், அரசுக்குச் சொந்தமான வர்த்தக நிறுவனங்கள், ஆய்வு நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றில் மேசைப் பணிகளுக்கு ஒதுக்கப்படுவோர் பொதுவாகச் சிறந்த வாழ்க்கைத் தரத்தையும், இறக்குமதி செய்யப்பட்ட பொருட்களுக்கான அதிக அணுகலையும், ஆளும் உயரடுக்கினருடனான நெருக்கத்தையும் அனுபவிக்கிறார்கள். மற்றவர்களின் நிலையை மாற்றாமல், இவர்களது பணிக்காலத்தை நீட்டிப்பது, உயிர்வாழ்வும் வசதியும் அரச அதிகாரத்துடனான நெருக்கத்துடன் பிணைந்துள்ள படிநிலையை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. அன்றாட வாழ்வின் கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் அரசு கட்டுப்படுத்தும் நாட்டில், இந்தக் குழுக்களுக்கு இடையிலான நலன்கள் மற்றும் சமூக மதிப்பு வேறுபாடுகள் திருமண வாய்ப்புகள், வீட்டு ஒதுக்கீடுகள், மருத்துவச் சேவைகளுக்கான அணுகல் ஆகியவற்றை நீண்டகாலமாகப் பாதித்துள்ளன. கிராமப்புற மாகாணங்களில் உள்ள உடலுழைப்புத் தொழிலாளர்களுக்கு, அற்ப ஓய்வூதியங்களும் பலவீனமான சமூகச் சேவைகளும் முதுமையை வரையறுக்கும் நிலையில், ஓய்வுபெறும் வயதில் மாற்றமில்லாதது சிறிய ஆறுதலையே அளிக்கிறது.

அறிவுசார் உழைப்புக்கு இப்போது ஏன் முன்னுரிமை

ஓய்வுபெறும் வயது நீட்டிப்பை, அறிவுசார் உழைப்பின் அதிகரித்து வரும் முக்கியத்துவத்துடன் கிம் இல் சுங் பல்கலைக்கழக ஆய்வுக் கட்டுரை நேரடியாக இணைத்தது. இயந்திரமயமாக்கல் இன்னும் குறைவாகவும், வெளிநாட்டுத் தொழில்நுட்ப இறக்குமதிகள் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டும் உள்ள பொருளாதாரத்தில், அனுபவமுள்ள நிர்வாகிகளும் தொழில்நுட்பப் பணியாளர்களும் அரிதான மனித மூலதனமாக உள்ளனர். கருத்தியல் பயிற்சியிலிருந்து புதிதாக வரும் இளைய பட்டதாரிகளால் உடனடியாக மாற்ற முடியாத, முறைசாரா வலையமைப்புகள் மற்றும் ஆதரவாளர் உறவுகள் குறித்த அறிவு இவர்களிடம் பெரும்பாலும் உள்ளது. 60 அல்லது 55 வயதில் இவர்களை இழப்பது, வேளாண்மை, தொழில்துறை, இராணுவ உற்பத்தி ஆகிய துறைகளில் நீடித்த நிர்வாகச் சவால்களை அரசு எதிர்கொள்ளும் இந்தக் காலகட்டத்தில், பல ஆண்டுகால நிறுவன நினைவாற்றலை இழப்பதற்குச் சமம்.

ஆட்சிக்கு இருப்பதாகக் கருதப்படும் விசுவாசத்தின் அடிப்படையில் குடும்பங்களை வகைப்படுத்தும் சமூகப் பிரிவு முறையை வட கொரியா நீண்டகாலமாகப் பேணி வருகிறது. அரசியல் பின்னணி தூய்மையானவர்களாகக் கருதப்படுவோர் பொதுவாக அலுவலகப் பதவிகளைப் பெறுகிறார்கள்; கீழ்நிலைப் பிரிவுகளில் உள்ளவர்கள் பெரும்பாலும் சுரங்கங்கள், வயல்கள் அல்லது தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரிய நேரிடுகிறது. அலுவலகப் பணியாளர்களின் ஓய்வூதிய வயதை நீட்டிப்பதன் மூலம், அரசியல் ரீதியாக மிகவும் நம்பகமான மக்கள் பிரிவினரை அரசு கூடுதல் ஆண்டுகளுக்குப் பாதுகாக்கிறது. பல தசாப்த காலக் கருத்தியல் சோதனைகளைக் கடந்து வந்த நம்பிக்கைக்குரிய பணியாளர்கள் முக்கிய அதிகாரத்துவப் பதவிகளில் தொடர்ந்து இருப்பதை இது உறுதிசெய்கிறது.

ஆயுட்காலமும் மற்றொரு காரணமாக இருக்கலாம். வட கொரியா நம்பகமான சுகாதாரப் புள்ளிவிவரங்களை வெளியிடுவதில்லை. எனினும், பியோங்யாங்கில் உடலுழைப்பு குறைந்த பணிகளையும் மேம்பட்ட ஊட்டச்சத்தையும் பெறுவோர், கடுமையான சூழல்களையும் குறைந்த மருத்துவ வசதிகளையும் எதிர்கொள்ளும் கிராமப்புறத் தொழிலாளர்களைவிட நீண்ட காலம் வாழ்வதாகத் தப்பிச் சென்றோர் மற்றும் மனிதாபிமான அமைப்புகளின் அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. ஆரோக்கியமான நகர்ப்புறப் பிரிவினருக்கு ஓய்வுபெறும் வயதை நீட்டித்து, மற்றவர்களின் வயதை மாற்றாமல் விடுவது, சமூக அடுக்குகளுக்கு இடையிலான சமத்துவமின்மையை ஆழப்படுத்தினாலும், உயிரியல் யதார்த்தத்துடன் கொள்கையைப் பொருத்தும் நடவடிக்கையாக இருக்கலாம். அனுபவமுள்ள நிர்வாகிகள் அறுபதுகளின் தொடக்க வயதிலும் பயனுள்ள பங்களிப்பைச் செய்ய முடியும் என்றும், கடினமான பணிகளில் உடல் தளர்வதால் நீண்டகாலப் பணி நடைமுறைக்கு ஒவ்வாதது என்றும் ஆட்சி கணக்கிடுவதாகத் தெரிகிறது.

வயதாகும் சமூகத்தின் பின்னணித் தரவுகள்

பியோங்யாங் சீர்திருத்தத்தை நோக்கித் தள்ளும் போக்குகளைப் பற்றி தென் கொரியாவின் தரவு மற்றும் புள்ளிவிவர அமைச்சகம் தொகுத்துள்ள மக்கள்தொகைத் தரவுகள் கடுமையான நிலைமையைச் சித்தரிக்கின்றன. 2024ஆம் ஆண்டில், 25.87 மில்லியன் வட கொரிய மக்கள்தொகையில் 65 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவர்கள் 11.4 சதவீதமாக இருந்தனர். ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் தரநிலைகளின்படி, ஒரு நாட்டின் மக்கள்தொகையில் குறைந்தது 7 சதவீதம் இந்த வயதுப் பிரிவில் இருந்தால் அது வயதான சமூகமாகக் கருதப்படும்; 14 சதவீதத்தை எட்டினால் முதியோர் சமூகம் என்ற பிரிவில் சேரும். வட கொரியா முதலாவது பிரிவில் உறுதியாக உள்ளது; ஒவ்வோர் ஆண்டும் கடக்கும்போது இரண்டாவது பிரிவை நெருங்குகிறது.

பியோங்யாங்கின் கொள்கைத் திட்டமிடுவோருக்கு கருவுறுதல் தரவுகளும் கவலையளிக்கின்றன. 2024ஆம் ஆண்டில் மொத்த கருவுறுதல் விகிதம் 1.60 ஆக இருந்தது. குடியேற்றம் இல்லாமல் மக்கள்தொகையை நிலையாகப் பேணுவதற்குத் தேவையான ஒரு பெண்ணுக்கு 2.1 குழந்தைகள் என்ற மாற்றீட்டு அளவைவிட இது மிகவும் குறைவு. இந்த அளவில் கருவுறுதல் விகிதம் தொடர்ந்து நீடித்தால், ஓய்வுபெறுவோருக்குப் பதிலாக தொழிலாளர் சந்தையில் நுழையும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை குறையும். இதனால் அரசின் வரவு செலவுத் திட்டங்களுக்கும் குடும்ப வளங்களுக்கும் சுமை ஏற்படுத்தும் சார்ந்திருப்போர் விகிதம் உருவாகும். வேலைவாய்ப்பு, உணவு ரேஷன், வீடு ஆகியவற்றுக்கு அரசு முறையாக உத்தரவாதம் அளிக்கும் கட்டளைப் பொருளாதாரத்தில், உழைக்கும் வயதினரின் எண்ணிக்கை குறைவது ஒட்டுமொத்த விநியோக அமைப்பையே அச்சுறுத்துகிறது.

கிழக்காசியா முழுவதும் காணப்படும் போக்குகளுடன் இவை ஒத்திருக்கின்றன. உலகின் மிகக் குறைந்த பிறப்பு விகிதங்களில் சிலவற்றுடன் தென் கொரியா, ஜப்பான், சீனா ஆகிய நாடுகளும் போராடி வருகின்றன. எனினும், அண்டை நாடுகளைப் போலல்லாமல், இந்தப் பாதிப்பைத் தணிக்கக்கூடிய செல்வம், தொழில்நுட்பம், குடியேற்ற வழிகள் ஆகியவை வட கொரியாவிடம் இல்லை. குறைவான தொழிலாளர்களை ஈடுசெய்ய உழைப்பாளர்களை எளிதில் இறக்குமதி செய்யவோ தொழில்துறைகளைத் தானியக்கமயமாக்கவோ அதனால் முடியாது. வயதாகும் போக்கு தேசியப் பாதுகாப்புக் கணக்கீடுகளையும் சிக்கலாக்குகிறது. உலகின் மிகப்பெரிய நிலையான இராணுவங்களில் ஒன்றை வட கொரியா பராமரித்து வருகிறது. ஒவ்வோர் ஆண்டும் இராணுவ வயதை எட்டும் இளைஞர்களின் எண்ணிக்கை குறைவது, இறுதியில் கட்டாய இராணுவச் சேவைக் காலத்தையோ செயற்பாட்டிலுள்ள படையினரின் எண்ணிக்கையையோ மாற்ற வேண்டிய நிலையை ஏற்படுத்தலாம். தனது இராணுவப் பிரசன்னத்தைக் குறைக்க ஆட்சி பொதுவெளியில் எந்த விருப்பத்தையும் காட்டவில்லை என்றாலும், அந்தப் படையின் மக்கள்தொகை அடித்தளம் தொடர்ந்து தேய்ந்து வருகிறது.

ஓய்வூதியத்துக்கு அப்பால்: சட்டத் திருத்தங்களின் ஓராண்டு

ஓய்வுபெறும் வயது நீட்டிப்பு தனியாக நிகழவில்லை. 2024 அக்டோபரில், வட கொரியா தனது அரசியலமைப்பைத் திருத்தி, குறைந்தபட்சப் பணிவயதை 16இலிருந்து 17 ஆகவும், வாக்களிக்கும் வயதையும் வேட்பாளராக நிற்கும் வயதையும் 17இலிருந்து 18 ஆகவும் உயர்த்தியது. இந்த மாற்றங்களை ஒன்றாகப் பார்க்கும்போது, குழந்தைப் பருவம், முதிர்வயது, முதுமை ஆகிய நிலைகளுக்கு இடையில் குடிமக்கள் மாறும் காலத்தை ஆட்சி பரந்த அளவில் மறுவரையறை செய்கிறது எனத் தெரிகிறது. இரு முனைகளிலும் உற்பத்தி ஆண்டுகளை நீட்டித்து, இளைஞர்களை நீண்ட காலம் பயிற்சியில் வைத்துக்கொண்டு, அனுபவமுள்ள நிர்வாகிகள் முந்தைய வரம்புகளைத் தாண்டியும் தங்கள் மேசைகளில் பணியாற்றுமாறு ஆட்சி கோருகிறது.

குழந்தைத் தொழிலாளர்களின் உழைப்பு குடும்ப வருமானத்துக்கும் அரசின் உற்பத்தி இலக்குகளுக்கும் வரலாற்று ரீதியாகத் துணைநின்ற பொருளாதாரத்தில், குறைந்தபட்சப் பணிவயதை ஓராண்டு உயர்த்துவது குறிப்பாக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. தொழில்நுட்பத் திறன்களை மேம்படுத்துவதற்காகவோ அல்லது வேலை ஒதுக்கீட்டுத் திட்டங்களின் அழுத்தத்தைக் குறைப்பதற்காகவோ, இளம்பருவத்தினரை இன்னும் ஓராண்டு முறையான கல்வியில் வைத்திருக்க அரசு முயல்வதை இந்த நடவடிக்கை பிரதிபலிக்கலாம். அதேவேளையில், அனுபவமுள்ள தொழிலாளர்களிடம் ஓய்வைத் தள்ளிப்போடுமாறு கோருவது, நிர்வாகப் பணியாளர்களில் புதுப்பிப்பைவிடத் தொடர்ச்சிக்கு அரசு மதிப்பளிப்பதைக் காட்டுகிறது.

வட கொரியத் தேர்தல்களில் முன்கூட்டியே ஒப்புதல் பெற்ற வேட்பாளர்கள் மட்டுமே இடம்பெறுவதாலும், அவை முதன்மையாக அரசின் திரட்டல் நிகழ்வுகளாகச் செயல்படுவதாலும், வாக்களிக்கும் வயது மாற்றத்தை நடைமுறை மாற்றமாக அல்லாமல் குறியீட்டு நடவடிக்கையாகச் சில பார்வையாளர்கள் கருதுகின்றனர். இருப்பினும், இம்மாற்றங்களின் ஒட்டுமொத்த விளைவு தெளிவானது: பணிவாழ்வின் சட்ட வரையறைகள் மாறுகின்றன; முறையான பொருளாதாரத்துக்குப் பங்களிக்கக் குடிமக்கள் எப்போது தொடங்க வேண்டும், எப்போது நிறுத்த வேண்டும் என்பதைக் கட்டுப்படுத்துவதில் அரசு கூடுதல் அதிகாரத்தை நிலைநாட்டுகிறது. இந்த வயது வரம்புகளை ஒருங்கிணைத்து மாற்றுவதன் மூலம், தொழிலாளர் கொள்கை சமூகக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்தும் மக்கள்தொகை நிர்வாகத்திலிருந்தும் பிரிக்க முடியாததாகிவிட்டதை பியோங்யாங் உணர்த்துகிறது.

சாதாரண குடும்பங்களுக்கு இதன் பொருள் என்ன

ஒரே அரசுச் சம்பளத்தைச் சார்ந்திருக்கும் குடும்பங்களுக்கு, ஓய்வுபெறும் வயது நீட்டிப்பு நிம்மதியையும் கவலையையும் ஒருசேரக் கொண்டுவருகிறது. கூடுதலாக மூன்று ஆண்டுகள் அதிகாரபூர்வமாகப் பணிபுரிவதன் மூலம், பணியிட ரேஷன், மருத்துவப் பரிசோதனைகள், வீட்டு உரிமைகள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து பெற முடியும். தொழிலாளர் ஓய்வுபெற்ற பிறகு இவை மறைந்துவிடலாம் அல்லது குறையலாம். முறையான ஓய்வூதியம் அடிப்படை உயிர்வாழ்வுக்கே பெரும்பாலும் போதுமானதாக இருக்கும் நாட்டில், ஒருவர் ஊதியப் பட்டியலில் தொடர்ந்து இருப்பது, குளிர்கால மாதங்களில் குடும்பம் போதுமான உணவைப் பெறுமா என்பதைத் தீர்மானிக்கக்கூடும்.

ஆனால், வேலைவாய்ப்புக்காக முறைசாரா வரிசைகளில் பல ஆண்டுகளாகக் காத்திருக்கும் வயது வந்த பிள்ளைகளிடம் தங்கள் பதவிகளை ஒப்படைக்க வயதான அலுவலகப் பணியாளர்கள் தயாராகும் நேரத்தையும் இந்தச் சீர்திருத்தம் தள்ளிப்போடுகிறது. அரிதாகவே அறிக்கையிடப்பட்டாலும், பல்கலைக்கழகப் பட்டதாரிகளின் எண்ணிக்கை கிடைக்கும் பணியிடங்களை விட அதிகமாக உள்ள நகர்ப்புறங்களில் இளைஞர் வேலையின்மை தொடர்ந்து கவலையாக உள்ளது. வயதான பணியாளர்களைத் தொடர்ந்து பணியில் வைத்திருப்பதன் மூலம், ஓய்வூதியச் சுமையை அரசு குறைக்கலாம்; அதேசமயம், அடுத்த தலைமுறைக்கான வாய்ப்புகளை அறியாமலேயே சுருக்கவும் கூடும்.

புதிய விதிகளில் உள்ள பாலின வேறுபாடு மேலும் ஒரு சிக்கலான அம்சத்தைச் சேர்க்கிறது. ஆண் பணியாளர்களைவிட ஐந்து ஆண்டுகள் முன்னதாக, 58 வயதில் பெண் அலுவலகப் பணியாளர்கள் ஓய்வுபெறுவார்கள். பல அரசுச் சோசலிச அமைப்புகளில் காணப்படும் இந்த வேறுபாடு தொடர்கிறது; நடைமுறை யதார்த்தங்களையும் இது பிரதிபலிக்கிறது. ஆண்கள் வீட்டு வேலைகளில் குறைவாகப் பங்கெடுக்கும் சமூகத்தில், பெண் பணியாளர்கள் அதிகாரபூர்வ வேலையுடனும் குடும்பப் பொறுப்புகளுடனும் இரட்டைச் சுமையைப் பொதுவாகச் சுமக்கிறார்கள். முன்னதாக ஓய்வுபெறுவது அந்தச் சுமையை மறைமுகமாக அங்கீகரிப்பதாக இருக்கலாம்; அதேவேளையில், கணவர்களை விட நீண்ட காலம் வாழும் பெண்களின் வாழ்நாள் ஓய்வூதியச் சேமிப்பையும் இது குறைக்கிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2024ஆம் ஆண்டின் திருத்தப்பட்ட தொழிலாளர் சட்டத்தின்படி, அலுவலகப் பணியாளர்களுக்கான ஓய்வுபெறும் வயதை ஆண்களுக்கு 63 ஆகவும் பெண்களுக்கு 58 ஆகவும் வட கொரியா உயர்த்தியுள்ளது.
• உடலுழைப்புத் தொழிலாளர்களும் விவசாயிகளும் முன்பிருந்த 60 மற்றும் 55 வயது வரம்புகளிலேயே உள்ளனர்; இதனால் இரண்டு அடுக்குகள் கொண்ட அமைப்பு உருவாகியுள்ளது.
• இந்த மாற்றம் 2024 செப்டம்பரில் நாடாளுமன்ற நிலைக்குழுவால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது; கிம் இல் சுங் பல்கலைக்கழக இதழில் வெளியான ஆய்வுக் கட்டுரையும் இதை உறுதிப்படுத்தியது.
• 25.87 மில்லியன் மக்கள்தொகையில் 11.4 சதவீதம் பேர் 65 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவர்கள் என்றும், 2024ஆம் ஆண்டில் கருவுறுதல் விகிதம் 1.60 ஆக இருந்தது என்றும் மக்கள்தொகைத் தரவுகள் காட்டுகின்றன.
• 2024 அக்டோபர் அரசியலமைப்புத் திருத்தங்களில், குறைந்தபட்சப் பணிவயதை 16இலிருந்து 17 ஆகவும் வாக்களிக்கும் வயதை 17இலிருந்து 18 ஆகவும் பியோங்யாங் உயர்த்தியது.