உயிர் பிழைப்பது மட்டும் போதாது
ஹாங்காங்கில் ஜப்பானியத் தொலைக்காட்சித் தொடர்களைப் பார்த்துக்கொண்டே பல ஆண்டுகளைக் கழித்த சான் கா யீ, டோக்கியோவின் நெரிமா நிலையம் அருகே சொந்த உணவகத்தைத் திறக்கப் போதிய பணத்தைச் சேமித்தார். 2020 ஆகஸ்டில் சான் மாய் சான் நெரிமா உணவகத்தைத் தொடங்கி, தொடர்ந்து அதிகரித்த விசுவாசமான வாடிக்கையாளர்களுக்கு ஹாங்காங் பாணி அரிசிக் கஞ்சியை வழங்கினார். பல சிறு வணிக உரிமையாளர்களைப் போலவே, செலவுகளைக் குறைக்க உணவக மேசைப் பகுதியிலும் சமையலறையிலும் நீண்ட நேரம் உழைத்தார். பெருந்தொற்றுக் காலத்தைச் சமாளித்து, மிகக் கடினமான மாதங்களிலும் ஊழியர்களுக்குச் சம்பளம் வழங்கினார்; அண்மையில்தான் உணவகம் தொடங்கிய பிறகு முதல்முறையாக லாபம் ஈட்டியது. சீபு இகெபுகுரோ ரயில் பாதைக்கு அருகிலிருந்த அந்தச் சிறிய உணவகம், அப்பகுதி மக்களின் விருப்பத்துக்குரிய இடமாக மாறியிருந்தது. ஆனால், அக்டோபரில் குடிவரவு சேவைகள் முகமை வணிக மேலாளர் குடியிருப்பு நிலைக்கான திருத்தப்பட்ட விதிகளை அறிமுகப்படுத்தியதும், அவரது கனவு சிதையத் தொடங்கியது.
உள்ளடக்கம்
புதிய விதிகளின்படி, விண்ணப்பதாரர்கள் 30 மில்லியன் யென் மூலதனம் வைத்திருக்க வேண்டும். முந்தைய 5 மில்லியன் யென் அளவைவிட இது ஆறு மடங்கு அதிகம். உணவகத்தைத் தொடங்க சான் 9 மில்லியன் யென் முதலீடு செய்திருந்தார்; அது அவரது வாழ்நாள் சேமிப்பையும் பல ஆண்டுகால கவனமான திட்டமிடலையும் ஏற்கெனவே பிரதிபலித்த தொகையாகும். எட்டவே முடியாத நிதி அளவுகோலை எதிர்கொண்ட 47 வயதான அவர், மே 20 அன்று இறுதி நாள் சேவைக்குப் பிறகு சான் மாய் சான் நெரிமாவை மூடுவதென வேதனையுடன் முடிவெடுத்தார். விசா புதுப்பிப்பில் நிராகரிக்கப்படும் அபாயத்தை ஏற்காமல், விசா செல்லுபடியாக இருக்கும் போதே தனது விவகாரங்களை முடித்துக்கொள்ளத் தீர்மானித்தார். எளிதில் விட்டுக்கொடுக்க விரும்பவில்லை என்றும், ஆனால் தாம் ‘சுவர்’ என்று விவரித்த தடையைத் தாண்ட வழியே தெரியவில்லை என்றும் உள்ளூர் ஊடகங்களிடம் அவர் கூறினார்.
வணிக மேலாளர் விசாவைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்கவே அரசு முயல்கிறது என்பதை சான் புரிந்துகொண்டார். இருப்பினும், விண்ணப்பங்களை மதிப்பிடும்போது மூலதனத்தை மட்டும் கணக்கிடாமல், வணிகச் செயல்பாட்டுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும் என அவர் நம்புகிறார். ஹாங்காங்குக்குத் திரும்ப முடிவெடுத்துள்ள அவர், எதிர்கால வாய்ப்புகள் மீது இன்னும் நம்பிக்கை வைத்திருப்பதாகவும், அடுத்து வருவதை எதிர்கொள்ளத் தயாராக விரும்புவதாகவும் கூறுகிறார். பூமியிலேயே அதிகச் செலவுமிக்க நகரங்களில் ஒன்றில், சிறியதாயினும் லாபகரமாக இயங்கும் உணவகத்தை நடத்துவதன் நடைமுறைச் சவால்களுக்கும், இறுக்கமாகும் விதிமுறைகளுக்கும் இடையே வளர்ந்துவரும் பதற்றத்தை அவரது அனுபவம் வெளிப்படுத்துகிறது.
ஆபத்தில் உள்ள சுற்றுப்புறங்கள்
இதன் தாக்கம் ஒரு உணவகத்தைத் தாண்டி வெகுதூரம் பரவுகிறது. டோக்கியோவின் எடோகாவா வட்டாரத்தில் ‘லிட்டில் இந்தியா’ என்று அழைக்கப்படும் பகுதியில், இந்தியாவில் இருந்து வந்த 8,400 குடியிருப்பாளர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் நிஷி கசாய் சுரங்கப்பாதை ரயில் நிலையம் அருகே வசிக்கின்றனர். அங்கு ஒவ்வொரு மூலையிலும் இந்திய உணவகங்கள் உள்ளன. இந்த உணவகங்கள் ஜப்பானிய வாடிக்கையாளர்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், மத உணவு விதிகளை முறையாகப் பின்பற்றும் சைவ உணவை வழங்குவதன் மூலம் முக்கியமான மத, கலாசாரத் தேவையையும் நிறைவேற்றுகின்றன. புதிய மூலதனத் தேவை இப்போது இவற்றில் பலவற்றின் இருப்பையே அச்சுறுத்துகிறது.
அருகிலுள்ள உணவகத்தை நடத்தும் மனைவியைக் கொண்ட 53 வயது இந்தியர், 30 மில்லியன் யென் என்ற தொகை குறித்து விரக்தி தெரிவித்தார். தனது மனைவி மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 5 மில்லியன் யென் மூலதனத்துடன் உணவகத்தைத் திறந்ததாகவும், இப்போது ஆண்டுக்கு சுமார் 40 மில்லியன் யென் விற்பனை செய்வதாகவும் அவர் விளக்கினார். வருவாய் சீராக இருந்தாலும், 30 மில்லியன் யென் திரவ மூலதனத்தைத் திரட்டுவது எட்டாத இலக்காக உள்ளது. வெளிநாட்டவர்கள் தங்கள் சொந்த நாடுகளின் உணவை உண்ண முடியாவிட்டால், ஜப்பானுக்கு வேலைக்காக வருவதை நிறுத்திவிடுவார்கள் என்றும், வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் இல்லாமல் போனால் ஜப்பானியர்கள்தான் சிக்கலை எதிர்கொள்வார்கள் என்றும் அவர் எச்சரித்தார்.
எடோகாவா இந்தியர் சங்கத்தின் தலைவரான, 73 வயது வர்த்தகத் தொழில் நடத்துநர் ஜக்மோகன் எஸ். சந்த்ரானி, 1978 முதல் நிஷி கசாயில் வசித்து வருகிறார். அக்டோபர் முதல் இந்திய, நேபாள வணிக உரிமையாளர்களிடமிருந்து கவலைகளைக் கேட்டு வருகிறார். மத உணவு விதிகளுக்கு ஏற்ப சைவ உணவு வழங்கும் சுற்றுப்புற உணவகங்களையே பல இந்தியர்கள் நம்பியிருப்பதாக அவர் எச்சரித்தார். அந்த வணிகங்கள் மறைந்துவிட்டால், அன்றாட வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து நடத்துவது கடினமாகிவிடும் என்றார்.
பல இந்தியர்களால் இனி ஜப்பானில் தொடர்ந்து வாழ முடியாது. நாம் ஒன்றாக உருவாக்கிய சமூகத்தை இழக்க நேரிடலாம்.
அருகிலுள்ள பெரும்பாலான இன உணவகங்களும் இதேபோன்ற சூழலில் இருப்பதாகவும், உரிமையாளர்களால் குடியிருப்பு நிலையைப் புதுப்பிக்க முடியாததால் அவை மூடப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம் என்றும் சந்த்ரானியும் பிற சமூகத் தலைவர்களும் அஞ்சுகின்றனர்.
ஜப்பான் ஏன் விதிகளை மாற்றியது
வணிக மேலாளர் விசா என்று பொதுவாக அழைக்கப்படும் வணிக மேலாளர் குடியிருப்பு நிலை, வெளிநாட்டவர்கள் ஜப்பானில் நிறுவனங்களை நிறுவி நடத்துவதற்கு அனுமதிக்கும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டது. பல ஆண்டுகளாக, விண்ணப்பதாரர்களுக்கு 5 மில்லியன் யென் மூலதனம் மட்டுமே தேவைப்பட்டது. இது சிறு தொழில்முனைவோருக்கும் குடும்பங்கள் நடத்தும் வணிகங்களுக்கும் ஜப்பானை எட்டக்கூடியதாக வைத்திருந்தது. கடந்த ஆண்டு ஜூன் மாதத்துக்குள், சுமார் 45,000 பேர் இந்தக் குடியிருப்பு நிலையைப் பெற்றிருந்தனர்; இது பத்தாண்டுகளுக்கு முந்தைய எண்ணிக்கையைவிட சுமார் 2.7 மடங்கு அதிகம். அவர்களில் ஏறத்தாழ பாதிப்பேர் சீனக் குடிமக்கள். இவர்களில் பலர், குடியிருப்பு அனுமதியை எளிதில் பெறலாம் என்று உறுதியளித்த சமூக ஊடக விளம்பரங்களால் ஈர்க்கப்பட்டனர்.
ஆனால், இந்தத் திட்டம் உண்மையான தொழில்முனைவோரை ஆதரிப்பதற்குப் பதிலாக குடியேற்றத்துக்கான மறைவழியாக மாறிவிட்டதாக அரசுத் துறை அதிகாரிகள் கவலை கொண்டனர். 2023 செப்டம்பர் முதல் 2024 டிசம்பர் வரை, தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதாகச் சந்தேகிக்கப்பட்ட 300 வழக்குகளை டோக்கியோ பிராந்திய குடிவரவு சேவைகள் பணியகம் விசாரித்தது. அவற்றில் சுமார் 90 சதவீதத்தில், காலியாக இருந்த அலுவலகங்கள் முதல் உண்மையான வணிகச் செயல்பாடுகள் இல்லாத போலி நிறுவனங்கள் வரையிலான முறைகேடுகளை அதிகாரிகள் கண்டறிந்தனர். சில வழக்குகளில், விண்ணப்பதாரர்கள் குடியிருப்புக் குடியிருப்புகளை வணிக முகவரிகளாகக் குறிப்பிட்டிருந்தனர். ஆய்வுக்காக அதிகாரிகள் அங்கு சென்றபோது, ஊழியர்கள் யாரும் இல்லை; அந்த நிறுவனத்தைப் பற்றித் தங்களுக்குத் தெரியவே தெரியாது என்று அண்டைவீட்டார் கூறினர்.
இதற்குப் பதிலளிக்கும் வகையில், குடிவரவு சேவைகள் முகமை நிபுணர் குழுவைக் கூட்டி, தேவைகளை இறுக்க முடிவெடுத்தது. குறைந்தபட்ச மூலதனம் 30 மில்லியன் யென்னாக உயர்த்தப்பட்டதுடன் புதிய நிபந்தனைகளும் சேர்க்கப்பட்டன. விண்ணப்பதாரர்கள் இப்போது குறைந்தது ஒரு முழுநேர ஊழியரைப் பணியமர்த்த வேண்டும்; அவர் ஜப்பானியக் குடிமகனாகவோ நிரந்தரக் குடியிருப்பாளராகவோ இருக்க வேண்டும். ஜப்பானிய மொழிப் புலமை, வணிக அனுபவம் அல்லது கல்விப் பின்புலம் தொடர்பான கூடுதல் தரநிலைகளும் இப்போது பொருந்தும். வேலைவாய்ப்பையும் புதுமையையும் உருவாக்கக்கூடிய திறன்மிக்க வல்லுநர்களை வரவேற்பது என்ற அதன் தொடக்க நோக்கத்திலிருந்து விலகியிருந்த அமைப்பின் நேர்மையை இந்த மாற்றங்கள் மீட்டெடுப்பதாக அரசு கூறுகிறது.
விண்ணப்பங்களில் சரிவு
கொள்கை மாற்றம் உடனடியாகவும் குறிப்பிடத்தக்க அளவிலும் விண்ணப்பங்களைத் தணித்துள்ளது. பல செய்தி அறிக்கைகளில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட நீதித்துறை அமைச்சகத் தரவுகளின்படி, விதிகள் இறுக்கப்படுவதற்கு முந்தைய ஐந்து மாதங்களில் வணிக மேலாளர் விசாவுக்கான புதிய விண்ணப்பங்கள் மாதத்திற்கு சராசரியாக 1,700 ஆக இருந்தன. விதிகள் நடைமுறைக்கு வந்த பிந்தைய ஐந்து மாதங்களில் அந்த எண்ணிக்கை மாதத்திற்கு சுமார் 70 ஆகக் குறைந்தது; இது ஏறத்தாழ 96 சதவீதச் சரிவாகும். வெளிநாட்டவர்கள் தொடர்பான கொள்கைகளைக் கண்காணிக்கும் பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு அமைச்சர் கிமி ஒனோடா, இந்தக் கடும் வீழ்ச்சி, குடியேற்ற நோக்கங்களுக்காக விசா தவறாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்ற கவலைகளைப் போக்க உதவியதாகவும், இப்போது இந்த அமைப்பு அதன் தொடக்க நோக்கத்துக்கு ஏற்பச் செயல்படுவதாகவும் செய்தியாளர்களிடம் கூறினார்.
ஆனால், புதிய தரநிலையை எட்டக்கூடிய தற்போதைய வணிகங்கள் மிகக் குறைவு என்பதையும் தரவுகள் காட்டுகின்றன. டோக்கியோ ஷோகோ ரிசர்ச்சின் ஓர் அறிக்கையின்படி, 2024இல் ஜப்பானில் தொடங்கப்பட்ட சுமார் 143,000 நிறுவனங்களில், 1 சதவீதத்துக்கு மட்டுமே 30 மில்லியன் யென் அல்லது அதற்கும் அதிகமான மூலதனம் இருந்தது; 95 சதவீத நிறுவனங்கள் 10 மில்லியன் யென்னுக்கும் குறைவான தொகையுடன் தொடங்கின. 30 மில்லியன் யென் வரம்பு பல வணிக உரிமையாளர்களுக்கு மிகப் பெரிய தடையாக இருப்பதாகவும், வணிகச் சூழல் மோசமடைந்து வருவதால் அதன் தாக்கம் குறிப்பிடத்தக்கதாக இருக்கும் என்றும் அந்த நிறுவனத்தின் ஆய்வாளர் ஒருவர் குறிப்பிட்டார். மார்ச் இறுதி முதல் ஏப்ரல் தொடக்கம் வரை அதே நிறுவனம் நடத்திய கணக்கெடுப்பில், வெளிநாட்டவர்களால் நடத்தப்படும் 299 நிறுவனங்களிடமிருந்து பதில்கள் பெறப்பட்டன. கடுமையான விசா நிபந்தனைகள் தங்கள் செயல்பாடுகளைப் பாதிக்கும் என்று 45 சதவீதத்தினர் எதிர்பார்ப்பதாகவும், 5 சதவீதத்தினர் ஏற்கெனவே மூடுவது குறித்து ஆலோசிப்பதாகவும் தெரியவந்தது. பாதிப்பு ஏற்படும் என்று எதிர்பார்த்தவர்களில், 27 சதவீதத்தினர் மூலதனத்தை அதிகரிக்க முயற்சிப்பதாகவும், 12 சதவீதத்தினர் இணைப்பு அல்லது விற்பனை வாய்ப்புகளை ஆராய்வதாகவும், 6 சதவீதத்தினர் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டை வேறொருவருக்கு மாற்றுவது குறித்து பரிசீலிப்பதாகவும் தெரிவித்தனர். பதிலளித்தவர்களில் உணவக, உணவுச் சேவை நிறுவனங்களே மிகப் பெரிய பங்கைக் கொண்டிருந்தன என்றும் கணக்கெடுப்பு கண்டறிந்தது. இதனால், இந்தத் துறை குறிப்பாகப் பாதிப்புக்குள்ளாகும் நிலையில் உள்ளது.
சட்ட, கொள்கை நிபுணர்களின் எச்சரிக்கைகள்
வெளிநாட்டு உணவக உரிமையாளர்களுக்கும் ஏற்றுமதியாளர்களுக்கும் ஆதரவளிக்கும் டோக்கியோ அலுவலகத்தைக் கொண்ட சான்றளிக்கப்பட்ட நிர்வாக நடைமுறைச் சட்ட நிபுணர் கசுஹிகோ யமதா, ஜப்பானியக் குடிமக்களுக்குக்கூட 30 மில்லியன் யென் தேவை மிகவும் கடினமானது என்றார். முன்பு, அவரது அலுவலகம் ஒவ்வொரு மாதமும் வணிக மேலாளர் விசா தொடர்பாக இரண்டு அல்லது மூன்று புதிய ஆலோசனைகளைப் பெற்றது. விதித்திருத்தத்துக்குப் பிறகு, எந்தப் புதிய ஆலோசனையும் வரவில்லை. 30 மில்லியன் யென் திரட்டக்கூடிய தொழில்முனைவோர், செலவுகள் அதிகமாக இருந்தாலும் லாப வாய்ப்புகளும் ஆங்கிலத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகளும் அதிகமுள்ள அமெரிக்கா அல்லது ஐரோப்பிய நாடுகளைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள் என அவர் கணித்தார்.
30 மில்லியன் யென் தேவை என்பது மிகவும் கடினமானது. ஜப்பானியர்களில்கூட இவ்வளவு மூலதனத்தை முதலீடு செய்யக்கூடியவர்கள் அதிகமில்லை. லாபகரமாகவும் சிறப்பாகவும் இயங்கிய சில வணிகங்கள் ஏற்கெனவே கைவிட்டு, சொந்த நாட்டுக்குத் திரும்பிவிட்டன.
குடியேற்றக் கொள்கையில் நிபுணத்துவம் பெற்ற, மீஜோ பல்கலைக்கழக அரசியலமைப்புச் சட்டப் பேராசிரியர் அட்சுஷி கொண்டோ, மூலதனத்துக்கான உயர்ந்த குறைந்தபட்ச வரம்பு, தடுக்க நோக்கம்கொண்ட முறைகேட்டையே தடுக்கத் தவறக்கூடும் என்று எச்சரித்தார். போலி நிறுவனங்களைத் தொடங்குபவர்களிடம் பெரும்பாலும் கணிசமான நிதி இருப்பதால், நேர்மையாகக் கடுமையாக உழைக்கும் சிறு வணிக உரிமையாளர்களால் முடியாதபோதும் அவர்கள் 30 மில்லியன் யென் நிபந்தனையைப் பூர்த்திசெய்ய முடியும் என்பதை அவர் சுட்டிக்காட்டினார். மோசடியைத் தொடர்ந்து கண்டறிந்து தடுக்கும்போதே, முறையான வணிக உரிமையாளர்கள் தொடர்ந்து செயல்பட அனுமதிக்கும் வகையில் அமைப்பைத் திருத்த வேண்டும் என்றும், மக்களை வெளியேற்றுவதைவிட ஜப்பானியச் சமூகத்துக்குப் பங்களிப்பவர்களை ஏற்றுக்கொள்வதில் கொள்கை கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்றும் அவர் வாதிட்டார்.
போலி நிறுவனங்களை அமைப்பவர்களிடம் பெரும்பாலும் அதிகப் பணம் இருக்கும். எனவே, தேவையான தொகையை 30 மில்லியன் யென்னாக உயர்த்தினாலும், அவர்களால் அதிலிருந்து தப்பிக்க முடியும். விசா நிபந்தனைகளில் செய்யப்படும் மாற்றங்கள் நேர்மையாகக் கடுமையாக உழைக்கும் நபர்களை வெளியேற்றிவிடும். அத்தகையவர்கள் தங்கள் வணிகங்களைத் தொடர்ந்து நடத்தவும், புதியவர்கள் நுழையவும் அனுமதிக்கும் வகையில் இந்த அமைப்பைத் திருத்த வேண்டும்.
ஒசாகா சர்வதேசச் சட்ட அலுவலகத்தைச் சேர்ந்த வழக்கறிஞர் லீ ஹ்விசா கூறுகையில், சில வெளிநாட்டு உரிமையாளர்கள் ஏற்கெனவே கைவிட்டு சொந்த நாட்டுக்குத் திரும்பிவிட்டனர்; மற்றவர்கள் வேறொரு குடியிருப்பு நிலைக்கு மாறுவதற்காகத் தீவிரமாக முயன்று வருகின்றனர். சர்வதேசத் தொழிலாளர் இடப்பெயர்வில் நிபுணரான சுசுகா பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் நமிகோ மட்சுஷிதா, ஜப்பானில் வணிகம் தொடங்க விரும்பும் இளம் வெளிநாட்டவர்கள் இப்போது பிற நாடுகளை நாடக்கூடும் என்றார். உணர்ச்சியோ பதற்றமோ கொண்டு எதிர்வினையாற்றுவதற்குப் பதிலாக, ஜப்பான் எத்தகைய சமூகமாக மாற விரும்புகிறது என்பது குறித்து கவனமான விவாதம் தேவை என்றும் அவர் வலியுறுத்தினார்.
தொழிலாளர் பற்றாக்குறையும் சமூக உறவுகளும்
ஜப்பான் மக்கள்தொகைச் சுருக்கத்தையும் நீண்டகாலத் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையையும் எதிர்கொள்ளும் தருணத்தில் விசா விதிகள் இறுக்கப்படுகின்றன. கடந்த ஆண்டு நாட்டிலுள்ள வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்களின் எண்ணிக்கை 2.5 மில்லியனைத் தாண்டியது. முதியோர் பராமரிப்பு, போக்குவரத்து, விருந்தோம்பல் போன்ற துறைகள் இந்தத் தொழிலாளர்களையே பெரிதும் சார்ந்துள்ளன. வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர்கள் இன்றியமையாதவர்கள் என்றும், அவர்கள் இல்லாமல் பராமரிப்புத் துறை சிதைவடையும் என்றும் முதியோர் இல்லங்களை நடத்துவோர் எச்சரித்துள்ளனர். சிறப்புத் திறனுடைய தொழிலாளர்களுக்கான விசா திட்டம் 50,000 தொழிலாளர் உச்சவரம்பை எட்டியதைத் தொடர்ந்து, உணவகத் துறைக்கான புதிய விண்ணப்பங்கள் நிறுத்தப்பட்டுள்ளதால் அந்தத் துறையே ஏற்கெனவே அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகியுள்ளது.
இன உணவகங்கள் உணவு உண்ணும் இடங்களைத் தாண்டியவை. புலம்பெயர் சமூகங்களின் சமூக, கலாசார முதுகெலும்பாக அவை அமைகின்றன. பழக்கமான உணவு, மொழி உதவி, ஜப்பானில் வாழ்க்கைக்குப் புதிதாக வருபவர்கள் பழக உதவும் தொடர்பு வலையமைப்புகள் ஆகியவற்றை வழங்குகின்றன. இந்த வணிகங்கள் மறைந்துவிட்டால், அவற்றைச் சார்ந்திருப்பவர்கள் வெளியேறக்கூடும்; இதனால் மற்ற துறைகளில் உள்ள ஜப்பானிய முதலாளிகள் வெளிநாட்டுத் திறமையாளர்களைச் சேர்ப்பது மேலும் கடினமாகும். டோக்கியோவில் ஜப்பானியக் கைவினைப் பொருட்களை விற்பனை செய்யும் சீனக் கடை உரிமையாளர் மா சியாவோச்சிங் கூறுகையில், ஆழமடைந்துவரும் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையால் முழுநேர ஜப்பானிய ஊழியரைக் கண்டுபிடிப்பது கிட்டத்தட்ட இயலாததாகிவிட்டது; முழுநேர ஊழியர்களைப் பணியமர்த்தினால் ஊதியச் செலவு ஏறத்தாழ இரட்டிப்பாகும். சர்வதேச ஏற்றுமதியும் அடங்கிய அவரது ஆண்டு விற்பனை சுமார் 15 மில்லியன் யென். இருந்தாலும், கட்டாயமாக ஓர் ஊழியரைப் பணியமர்த்துவதற்கான கூடுதல் செலவு, அவரால் தொடர்ந்து செயல்பட முடியுமா என்பதையே அச்சுறுத்துகிறது.
நிச்சயமற்ற கால அவகாசம்
தற்போதைய விசா வைத்திருப்போருக்கு ஒரு இடைக்கால அவகாசம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அதன்படி, 2028 அக்டோபர் வரை விசா புதுப்பிப்பை மதிப்பிடும்போது வணிகச் சூழல், வரி செலுத்திய பதிவுகள், செயல்பாட்டின் நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளலாம். அந்தத் தேதிக்குப் பிறகு, புதுப்பிப்பு முடிவுகளில் மூலதனத் தேவை மேலோங்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இந்த வரம்பை எட்டாத நிறுவனங்கள் தீவிரமான கண்காணிப்பையும் கூடுதல் ஆவணத் தேவைகளையும் எதிர்கொள்ளக்கூடும். இது தற்காலிக நிவாரணம் அளித்தாலும், விசா வழங்கும் நிறுவனங்கள் 30 மில்லியன் யென் வரம்பை எட்ட வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பை நீக்கவில்லை. நிச்சயமற்ற எதிர்காலத்தைப் பணயம் வைப்பதைவிட முன்கூட்டியே மூடிவிட சானையும் பிறரையும் இந்தத் தெளிவின்மை ஏற்கெனவே தூண்டியுள்ளது.
போட்டியிடும் இடங்களில் தடைகள் குறைவு
ஜப்பான் தனது வாயில்களை உயர்த்தும் வேளையில், போட்டி நிதி மையங்கள் எதிர்திசையில் நகர்கின்றன. ஹாங்காங்கின் தொழில்முனைவோர் விசா, நிர்ணயிக்கப்பட்ட குறைந்தபட்ச முதலீட்டுத் தொகையைவிட வணிகத் திட்டங்கள், சந்தை ஆய்வு, செயல்பாட்டுக்கான தயார்நிலை ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது. சிங்கப்பூரின் EntrePass திட்டம் கணிசமான மூலதன வைப்புத்தொகையைவிட திறன், விரிவாக்க வாய்ப்பு, அறிவுசார் சொத்து ஆகியவற்றுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் தருகிறது. கஃபேக்கள் போன்ற பாரம்பரியச் சிறு வணிகங்களுக்கு சிங்கப்பூர் வழி பொருந்தாமல் இருக்கலாம். ஆனாலும், அதன் நெகிழ்வான அணுகுமுறை, ஜப்பானில் இப்போது நடைமுறையிலுள்ள கடுமையான 30 மில்லியன் யென் வரம்புக்கு நேர்மாறாக உள்ளது.
நிறுவனர்களை வணிக மேலாளர் நிலைக்குக் கொண்டுசெல்லும் பாலமாக ஜப்பானில் ஏற்கெனவே தொடக்கநிலை விசா திட்டம் உள்ளது. ஆனால், அதில் உள்ளாட்சி அரசுகளும் குடிவரவு அதிகாரிகளும் பல அடுக்குகளில் ஆய்வு நடத்துகின்றனர்; மேலும், தயாராகும் கால அவகாசமும் குறைவு. பல சிறு வணிக நடத்துநர்களுக்கு, முதல் கட்டத்துக்கே வீட்டு முன்பணத்துக்குச் சமமான தொகை இப்போது தேவைப்படுகிறது. சிறிய அளவில் தொடங்கி, உள்ளூர் சமூகத்துடன் ஒன்றிணைந்து, பொறுப்புடன் வளர்பவர்களையே ஜப்பான் விரும்புவதாகக் கூறுகிறது; ஆனால் இந்தச் செலவு துல்லியமாக அத்தகைய நிறுவனர்களையே திசைதிருப்புகிறது.
முக்கிய அம்சங்கள்
- அக்டோபரில், வணிக மேலாளர் விசாவுக்கான ஜப்பானின் குறைந்தபட்ச மூலதனம் 5 மில்லியன் யென்னிலிருந்து 30 மில்லியன் யென்னாக உயர்த்தப்பட்டது; பணியாளர் மற்றும் மொழித் தகுதிகளும் புதிதாகச் சேர்க்கப்பட்டன.
- விதிகள் நடைமுறைக்கு வந்த பிறகு, புதிய விசா விண்ணப்பங்கள் மாதத்திற்கு சுமார் 1,700 இலிருந்து 70 ஆகக் குறைந்து, ஏறத்தாழ 96 சதவீதம் சரிந்தன.
- வெளிநாட்டவர்களால் நடத்தப்படும் 299 நிறுவனங்களிடம் நடத்தப்பட்ட கணக்கெடுப்பில், 45 சதவீதத்தினர் எதிர்மறையான பாதிப்புகளை எதிர்பார்ப்பதாகவும், 5 சதவீதத்தினர் மூடுவது குறித்து ஆலோசிப்பதாகவும் தெரியவந்தது.
- டோக்கியோவின் லிட்டில் இந்தியா மற்றும் பிற இனச் சமூகப் பகுதிகளில் உள்ள வெளிநாட்டு உணவக உரிமையாளர்கள், லாபகரமாகச் செயல்பட்டாலும் மூலதனத் தேவையை எட்ட முடியவில்லை எனக் கூறுகின்றனர்.
- தற்போதைய விசா வைத்திருப்போருக்கு 2028 அக்டோபர் வரை புதுப்பிப்புக்கான இடைக்காலச் சலுகை வழங்கப்பட்டுள்ளது; எனினும், நிச்சயமற்ற தன்மை சில உரிமையாளர்களை ஏற்கெனவே முன்கூட்டியே மூடத் தூண்டுகிறது.
- மூலதனத் தேவை நேர்மையான சிறு வணிகங்களைத் தடுத்தாலும், அதிக நிதி வசதியுள்ள போலி நிறுவனங்களைத் தடுப்பதில் அதிகம் பயனளிக்காமல் போகலாம் என்று நிபுணர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
- முதியோர் பராமரிப்பு, போக்குவரத்து, விருந்தோம்பல் உள்ளிட்ட துறைகளில் ஜப்பான் தொழிலாளர் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது. எனவே, புலம்பெயர் சமூகங்கள் வெளியேறுவது பரந்த பொருளாதாரக் கவலையாக உள்ளது.
- ஹாங்காங்கும் சிங்கப்பூரும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட குறைந்தபட்ச மூலதனம் இல்லாத தொழில்முனைவோர் வழிகளை வழங்குவதால், விண்ணப்பதாரர்கள் ஜப்பானுக்குப் பதிலாக அவற்றைத் தேர்ந்தெடுக்கக்கூடும்.






