நிதி மற்றும் கட்டமைப்புச் சிக்கல்கள் தீவிரமடைய, இந்தோனேசிய ரூபியா வரலாறு காணாத வீழ்ச்சி

வரலாறு காணாத வீழ்ச்சி

மே மாத நடுப்பகுதியில் இந்தோனேசிய ரூபியா முக்கிய உளவியல் தடைகளைத் தகர்த்து, ஒரு அமெரிக்க டாலருக்கு Rp 17,600-ஐத் தாண்டி, பதிவுகள் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து இதுவரை இல்லாத அளவுக்குச் சரிந்தது. பகல் நேர வர்த்தகத்தில் மாற்று விகிதம் Rp 17,670-ஐத் தொட்டு, பின்னர் சுமார் Rp 17,668-இல் நிலைபெற்றது. இதனால், ஆண்டு தொடக்கத்திலிருந்து ஏற்பட்ட சரிவு சுமார் 5 சதவீதமாக நீண்டது. 1998 ஆசிய நிதி நெருக்கடியின் நினைவுகளை இன்னும் சுமக்கும் ஒரு நாட்டுக்கு, அப்போது ரூபியா மிக மோசமான நிலையில் ஒரு டாலருக்கு Rp 16,800 ஆகச் சரிந்திருந்தது, இந்தப் புதிய சாதனை வெறும் புள்ளிவிவர மைல்கல் அல்ல. அதிகாரபூர்வ உறுதிமொழிகளுக்கும் சந்தை யதார்த்தங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளி விரிவடைவதைக் குறிக்கிறது.

பொருளாதார அடிப்படைகளுடன் ஒப்பிடும்போது நாணயம் நீண்ட காலமாகவே மதிப்புக் குறைவாக இருப்பதாக அதிகாரிகள் கூறிவந்தாலும், சரிவு வேகமடைந்தது முதலீட்டாளர்களைக் கலக்கமடையச் செய்து, பொருளாதார நிபுணர்களிடமிருந்து கடுமையான விமர்சனங்களைப் பெற்றுள்ளது. Rp 17,500 என்ற வரம்பைத் தாண்டியிருப்பது, உலகெங்கும் வளர்ந்து வரும் சந்தைகளைச் சோதிக்கும் உலகளாவிய ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு மத்தியில், இந்தோனேசியாவின் பெரும் பொருளாதாரத் தாங்குதிறன் குறித்த விரிவான கவலைகளின் மையமாகியுள்ளது.

நெருக்கடியின் நிதி அடிப்படைகள்

இந்தோனேசியா பல்கலைக்கழகத்தின் பொருளாதார மற்றும் சமூக ஆய்வு நிறுவனத்தைச் (LPEM FEB UI) சேர்ந்த பொருளாதார நிபுணர் தேக்கு ரிஃப்கியின் கூற்றுப்படி, ரூபியாவின் சரிவுக்கு பணவியல் காரணிகளைவிட ஆழமடைந்து வரும் நிதி நெருக்கடிகளே முக்கியக் காரணம். உலகளாவிய எண்ணெய் விலைகள் உயர்வதால் எரிபொருள் மானியச் செலவுகள் அதிகரிக்கின்றன; அதே நேரத்தில் வரி வருவாய் மந்தமாக உள்ளது. இதனால் அரசின் நிதிச் செயல்பாட்டு இடம் வேகமாகச் சுருங்கிவருவதாக அவர் கூறுகிறார்.

ஜனாதிபதி பிரபோவோ சுபியாந்தோவின் முக்கியத் திட்டங்களான இலவச உணவுத் திட்டம் (MBG), சிவப்பு வெள்ளை கிராமக் கூட்டுறவுகள் (KDMP) உள்ளிட்டவற்றுடன் தொடர்புடைய செலவுகள் அதிகரித்து வருவதை ரிஃப்கி சுட்டிக்காட்டினார். அரசியல் ரீதியாகப் பிரபலமான இத்திட்டங்கள், அரசு செலவுகளை ஏற்க இயலாத நேரத்தில் வரவுசெலவுத் திட்ட வளங்களைப் பயன்படுத்துகின்றன. குறைவான உற்பத்தித்திறன் கொண்டதாக அவர் விவரித்த செலவினங்களிலிருந்து நிதியை மாற்றி, நலவாழ்வுக்கும் வளர்ச்சிக்கும் நேரடியாக ஆதரவளிக்கும் சமூக உதவிகளுக்கும் உற்பத்தித்திறன் மிக்க செலவுகளுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்குமாறு அவர் அரசைக் கேட்டுக்கொண்டார்.

உயர்ந்த எண்ணெய் விலைகளால் எரிபொருள் மானியச் சுமை அதிகரிப்பதும், வரி வருவாய் பலவீனமாக இருப்பதும் நிதிச் செயல்பாட்டு இடத்தைச் சுருக்குவதால் நிதிப் பிரச்சினை உருவாகிறது.

கணக்கீடுகள் கவலையளிக்கின்றன. 2026-ஆம் ஆண்டுக்கான அரசின் வரவுசெலவுத் திட்டம், ஒரு டாலருக்கு Rp 16,500 என்ற மாற்று விகிதத்தைக் கணக்கில் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்டது. நிதி அமைச்சகத்தின் உணர்திறன் கணக்கீடுகளின்படி, அந்த மதிப்பிலிருந்து ஒவ்வொரு 100 ரூபியா விலகலும் நிதிப் பற்றாக்குறையை சுமார் Rp 800 பில்லியன் அதிகரிக்கிறது. தற்போதைய நிலவரத்தில், இதனால் உருவாகும் நிதி அழுத்தம் ஏற்கெனவே பல டிரில்லியன் ரூபியாவை எட்டியுள்ளது. அதிகக் கடன் வாங்காமல் அல்லது பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் செலவுக் குறைப்புகளைச் செய்யாமல், நிலையான பொது நிதியைப் பேணுவதற்கான முயற்சிகளை இது சிக்கலாக்குகிறது.

கட்டமைப்புச் சமநிலையின்மைகள் நம்பிக்கையைச் சிதைக்கின்றன

உடனடி வரவுசெலவுத் திட்ட அழுத்தங்களைத் தாண்டி, ரூபியாவின் நீடித்த பலவீனம், பொருளாதாரத்தை வெளிப்புற அதிர்ச்சிகளுக்கு ஆளாக்கியுள்ள நீண்டகால கட்டமைப்புச் சமநிலையின்மைகளையும் பிரதிபலிக்கிறது. கடந்த மூன்று தசாப்தங்களில் பெரும்பாலான காலப்பகுதியில் இந்தோனேசியா நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறையைச் சந்தித்துள்ளது. நிலையான உள்நாட்டு சேமிப்புக்குப் பதிலாக ஏற்ற இறக்கமுள்ள முதலீட்டு நிதி வரவுகளைப் பயன்படுத்தி வளர்ச்சிக்கு நிதியளித்துள்ளது. நாட்டின் ஏற்றுமதி அடித்தளம் பெருமளவில் மூலப்பொருட்களைச் சார்ந்துள்ளது. இதனால் விலை ஏற்ற இறக்கங்களுக்கு அது பாதிக்கப்படுவதுடன், உற்பத்திப் பொருட்கள் அல்லது சேவைகள் வழியாகப் போதுமான அந்நியச் செலாவணியை ஈட்டவும் முடியவில்லை.

சமீபத்திய டாலர் ஏற்றத்தின்போது தாய் பாட், பிலிப்பைன்ஸ் பெசோ போன்ற பிராந்திய நாணயங்களைவிட ரூபியா ஏன் மோசமாகச் செயல்பட்டது என்பதை இந்தப் பாதிப்புகள் விளக்குகின்றன. அமெரிக்க மத்திய வங்கியின் உயர்ந்த வட்டி விகிதங்களை நீண்டகாலம் பேணும் அணுகுமுறை, பாதுகாப்பான முதலீடுகளை நோக்கிய நிதி நகர்வு போன்ற வெளிப்புறக் காரணிகள் வளர்ந்து வரும் ஆசிய நாணயங்கள் அனைத்தையும் பாதித்துள்ளன. ஆனால், இந்தோனேசியாவின் கட்டமைப்புப் பற்றாக்குறைகள் ஒவ்வொரு அதிர்ச்சியையும் பெரிதாக்குகின்றன.

அடிக்கடி மாறும் கொள்கைகள் மற்றொரு ஆபத்தையும் சேர்த்துள்ளன. திடீர் ஒழுங்குமுறை மாற்றங்கள் மற்றும் தெளிவான வருவாய் மாதிரிகள் இல்லாத லட்சிய அரசுத் திட்டங்கள் குறித்து முதலீட்டாளர்கள் எச்சரிக்கையடைந்துள்ளனர். அரசுக்குச் சொந்தமான நிறுவனங்களின் சொத்துகளை ஒருங்கிணைக்க வடிவமைக்கப்பட்ட அரசு நிதியமான தயா அனகதா நுசந்தாரா முதலீட்டு மேலாண்மை முகமை (Danantara) உருவாக்கப்பட்டது, நிர்வாகம் குறித்த கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. ஜனாதிபதி பிரபோவோவின் மருமகன் ஒருவரை இந்தோனேசியா வங்கியின் துணை ஆளுநராக நியமித்ததைத் தொடர்ந்து, நிறுவன சுதந்திரம் குறித்த கவலைகள் அதிகரித்தன. இதனால் பணவியல் கொள்கையில் அரசியல் செல்வாக்கு ஏற்படக்கூடும் என்ற அச்சம் வலுத்தது.

மத்திய வங்கியின் சுதந்திரம் பலவீனமடையக்கூடும் என்ற எந்தவொரு எண்ணத்திற்கும் சந்தைகள் அதிக உணர்திறன் கொண்டவை. கொள்கையின் நேர்மை மீதான நம்பிக்கை தளரும்போது, மூலதனம் விரைவாக வெளியேறுகிறது. மார்ச் நடுப்பகுதியிலிருந்து ஏப்ரல் நடுப்பகுதி வரையிலான காலத்தில் மட்டும், பங்குகளில் குவிந்திருந்த நிகர முதலீட்டு நிதி வெளியேற்றம் $1.47 பில்லியன் என இந்தோனேசியா பதிவு செய்தது. உலகளாவிய இடர் விருப்பம் மேலும் சரிந்ததால் இந்தப் போக்கு தொடர்ந்துள்ளது.

வெளிப்புற அழுத்தம்

உள்நாட்டுப் பலவீனங்கள் பின்னணியை அமைத்த நிலையில், வெளிப்புற சக்திகளே உடனடித் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. மத்திய கிழக்கில் அதிகரிக்கும் புவிசார் அரசியல் பதற்றங்கள், குறிப்பாக ஈரான் தொடர்பான மோதலும் ஹார்முஸ் நீரிணை முற்றுகையிடப்படக்கூடும் என்ற அச்சமும், உலகளாவிய எண்ணெய் விலையை ஒரு பீப்பாய்க்கு சுமார் $110 ஆக உயர்த்தியுள்ளன. நாளொன்றுக்கு எரிபொருள் மற்றும் கச்சா எண்ணெய் சேர்த்து சுமார் ஒரு மில்லியன் பீப்பாய்களை இறக்குமதி செய்யும் நிகர எண்ணெய் இறக்குமதி நாடான இந்தோனேசியாவின் எரிசக்தி இறக்குமதிச் செலவு ஆண்டுக்கு $40 பில்லியனை நெருங்குகிறது. எண்ணெய் விலையில் ஒவ்வொரு டாலர் உயர்வும் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையை அதிகரித்து, சரக்குகளுக்குப் பணம் செலுத்த அமெரிக்க டாலர்களுக்கான தேவையைத் தீவிரப்படுத்துகிறது.

தற்போதைய 3.75 சதவீத வட்டி விகிதத்தைக் குறைக்க அமெரிக்க மத்திய வங்கி தயங்குவதால் நிலைமை மேலும் சிக்கலாகியுள்ளது. அமெரிக்காவின் 10 ஆண்டு கருவூலப் பத்திர வருவாய் 4.47 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ள நிலையில், இந்தோனேசியச் சொத்துகளுக்கும் டாலர் முதலீட்டுக் கருவிகளுக்கும் இடையிலான வட்டி விகித வேறுபாடு குறைந்துள்ளது. வளர்ந்து வரும் சந்தைகளின் இடருக்குப் போதுமான ஈட்டுத்தொகை இனி கிடைக்காததால், உலகளாவிய முதலீட்டாளர்கள் தங்கள் மூலதனத்தைப் பாதுகாப்பான முதலீடுகளுக்குத் திருப்பியுள்ளனர். ஜனவரி மாதத்தின் முதல் மூன்று வாரங்களில் மட்டும் இந்தோனேசியாவில் $1.6 பில்லியன் நிகர மூலதன வெளியேற்றம் பதிவானது; ஈரான் போர் தொடங்கியதிலிருந்து இந்த வேகம் அதிகரித்துள்ளது.

குறியீட்டு வழங்குநரான MSCI-யிடமிருந்தும் மற்றொரு வெளிப்புற அதிர்ச்சி வந்தது. 2026 மே மாத மதிப்பாய்வின்போது, இந்தோனேசியப் பங்குகள் 18-ஐ அதன் குறியீடுகளிலிருந்து அது நீக்கியது. ஜகார்த்தா எதிர்பார்த்ததைவிட இது மிக அதிகம். முக்கியப் பட்டியலிடப்பட்ட நிறுவனங்களில் பங்குகள் சிலரிடமே குவிந்திருப்பது, பொதுப் பரிவர்த்தனைக்குக் கிடைக்கும் பங்குகள் குறைவாக இருப்பது குறித்த கவலைகளால் இந்த நீக்கங்கள் செய்யப்பட்டன. இதனால் குறியீட்டு மறுசீரமைப்புக்கு முன்பாக வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் பெருமளவில் பங்குகளை விற்றதுடன், உள்ளூர் சந்தைக்குள் வந்த டாலர் வரவும் மேலும் குறைந்தது.

சாத்தியமற்ற முக்கோணத்தில் சிக்கிய இந்தோனேசியா வங்கி

நாணயத்தைப் பாதுகாக்க மத்திய வங்கி முழு முயற்சியுடன் செயல்படுவதாக இந்தோனேசியா வங்கி ஆளுநர் பெர்ரி வார்ஜியோ வலியுறுத்தியுள்ளார். உடனடி பரிவர்த்தனைச் சந்தை, வழங்கப்படாத முன்னோக்குப் பரிவர்த்தனைகள் மற்றும் பத்திரச் சந்தை ஆகியவற்றில் தலையீடுகள் தீவிரமடைந்துள்ளன. இந்தோனேசியா ரூபியா பத்திரங்கள் (SRBI) வழியிலான செயல்பாடுகள் உள்ளிட்ட ஏழு நிலைப்படுத்தல் நடவடிக்கைகளையும் மத்திய வங்கி மேற்கொண்டுள்ளது. எனினும், அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பு தொடர்ந்து நான்கு மாதங்களாகக் குறைந்து, மார்ச் மாதத்தில் $148.2 பில்லியனாக இருந்தது ஏப்ரலில் $146.2 பில்லியனாகச் சரிந்தது. இந்த அளவு இன்னும் சுமார் 5.8 மாத இறக்குமதிகளுக்குப் போதுமானதாக இருந்தாலும், தொடர்ந்து தலையிடுவதால் தன்னுடைய நம்பிக்கை நெருக்கடியை ஏற்படுத்தும் அபாயமின்றி, மத்திய வங்கி காலவரையின்றி தலையிட முடியாது என்பதை இந்த வீழ்ச்சிப் போக்கு காட்டுகிறது.

பொருளியலில் “சாத்தியமற்ற முக்கோணம்” என்று அழைக்கப்படும் அடிப்படைக் கட்டுப்பாடு, நிலைப்படுத்தும் முயற்சிகளுக்கு முன் நிற்கிறது. நிலையான மாற்று விகிதத்தைப் பேணுவது, சுதந்திரமான பணவியல் கொள்கையை முன்னெடுப்பது, மூலதனத்தின் தடையற்ற நகர்வை அனுமதிப்பது ஆகிய மூன்றையும் எந்த மத்திய வங்கியாலும் ஒரே நேரத்தில் செய்ய முடியாது. ரூபியாவின் ஏற்ற இறக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த முயற்சிக்கும் அதேவேளை, வளர்ச்சிக்கு ஆதரவாக வட்டி விகிதங்களை வைத்திருக்கவும் இந்தோனேசியா வங்கி முயன்றதால், நிலைத்திருக்க முடியாத வேகத்தில் கையிருப்பைச் செலவழிக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

மே மாத மத்திய வங்கிக் கூட்டத்தில் கொள்கை வட்டி விகிதம் உயர்த்தப்படலாம் எனச் சந்தைகள் தற்போது எதிர்பார்க்கின்றன. DBS மற்றும் OCBC வங்கிகளைச் சேர்ந்த பொருளாதார நிபுணர்கள், 25 அடிப்படைப் புள்ளிகள் அதிகரித்து 5 சதவீதமாகும் என எதிர்பார்க்கின்றனர். இதனால் வளர்ச்சிக்கு ஆதரவளிப்பதிலிருந்து நாணயத்தைப் பாதுகாப்பதற்கு கவனம் மாறுகிறது. இருப்பினும், அதனுடன் நிதி ஒருங்கிணைப்பு நடவடிக்கைகளும் மேற்கொள்ளப்படாவிட்டால், உயர்ந்த வட்டி விகிதங்கள் நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்காமல் கால அவகாசம் மட்டுமே தரும் எனச் சில ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். விரிவான நிதிப் போக்கு குறித்து முதலீட்டாளர்கள் தொடர்ந்து ஐயப்படுமானால், நிதி அமைச்சர் புர்பயா யுத்ஹி சதேவாவின் பத்திர நிலைப்படுத்தல் நிதித் (BSF) திட்டம் குறிப்பிடத்தக்க பலனைத் தர வாய்ப்பில்லை என ரிஃப்கி கூறுகிறார்.

கள யதார்த்தம் அரசியல் உறுதிமொழிகளுக்கு முரணாக உள்ளது

சந்தைகள் கவலையில் இருக்கும் நிலையில், அரசு அமைதியான தோற்றத்தை வெளிப்படுத்த முயன்றுள்ளது. அமெரிக்க டாலர்களில் பரிவர்த்தனை செய்வதில்லை என்பதால் கிராமவாசிகள் கவலைப்படத் தேவையில்லை என்று கிழக்கு ஜாவாவில் நடைபெற்ற கூட்டங்களில் ஜனாதிபதி பிரபோவோ இருமுறை கூறினார். இந்தோனேசியாவின் உணவு மற்றும் எரிசக்தி விநியோகம் பாதுகாப்பாக இருப்பதாகவும், பொருளாதாரம் அடிப்படையில் வலுவாக இருப்பதாகவும் அவர் வலியுறுத்தினார்.

சாதாரண மக்களுக்கு நம்பிக்கையளிக்கும் நோக்கில் கூறப்பட்ட இந்தக் கருத்துகள், மாறாக இந்தோனேசிய சமூக ஊடகங்களில் கிண்டல் மீம்களையும் பகடிகளையும் பெருமளவில் உருவாக்கின. கிராமப்புற வாழ்க்கை உலகச் சந்தைகளால் பாதிக்கப்படாமல் இருப்பதாகக் கூறப்பட்டதை உள்ளடக்கப் படைப்பாளர்கள் கேலி செய்தனர். ஒரு வைரலான காணொளியில், கிராமவாசிகள் இன்னும் போக்குவரத்துக்கு குதிரைகளைப் பயன்படுத்துவதாகவும் உணவுக்காக வேட்டையாட வேண்டியிருப்பதாகவும் கிண்டலாகக் கூறப்பட்டது.

ஜனாதிபதி கிராமக் கூட்டத்தினரை உற்சாகப்படுத்தவே அவ்வாறு கூறியதாக விளக்கமளித்து, நிதி அமைச்சர் புர்பயா பின்னர் அந்தக் கருத்திலிருந்து பின்வாங்கினார். ஆனால், நாணய மதிப்புக் குறைவு பொருளாதாரம் முழுவதும் எவ்வாறு பரவுகிறது என்பதைப் பற்றிய ஆபத்தான தவறான புரிதலை இந்தக் கருத்து காட்டுவதாகப் பொருளாதார நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். தொலைதூரச் சமூகங்கள்கூட இறக்குமதி எரிபொருள், திரவமாக்கப்பட்ட பெட்ரோலிய எரிவாயு, உரம், மோட்டார் சைக்கிள்கள், மின்னணுப் பொருட்கள் ஆகியவற்றைச் சார்ந்துள்ளன; ரூபியா சரியும்போது இவை அனைத்தின் விலையும் அதிகரிக்கிறது என்று பொருளாதாரம் மற்றும் சட்ட ஆய்வுகளுக்கான மையத்தின் (Celios) நிர்வாக இயக்குநர் பீமா யுதிஸ்திரா சுட்டிக்காட்டினார்.

இந்தோனேசியாவின் சாதாரண மக்கள் ஏற்கெனவே இதன் பாதிப்பை உணரத் தொடங்கியுள்ளனர். கிழக்கு ஜாவாவின் பிளிட்டாரில் வசிக்கும் 57 வயது இல்லத்தரசி நினிக் சுகர்மி, மார்ச் மாத ஈத் விடுமுறைக்கு முன்பிருந்ததைவிட உள்ளூர் விற்பனையாளரிடமிருந்து வாங்கும் தோஃபு மற்றும் தெம்பே அளவு குறைந்திருப்பதைக் கவனித்தார். அதற்கான காரணத்தைக் கேட்டபோது, பிளாஸ்டிக் பொதி மற்றும் இறக்குமதி சோயாபீன்களுக்கான செலவு உயர்ந்துள்ளதாக விற்பனையாளர் கூறினார். பாரம்பரிய உணவுகள்கூட அவற்றின் மூலப்பொருட்களிலும் பொதியிலும் உலகளாவிய விநியோகச் சங்கிலிகளைக் கொண்டுள்ளன என்ற கடுமையான யதார்த்தத்தை இந்தச் சம்பவம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

நிலையான அடித்தளத்தைத் தேடி

ரூபியாவின் நிலைத்தன்மையை மீட்டெடுக்கக் குறுகிய காலச் சந்தைத் தலையீடுகளைவிட அதிகம் தேவைப்படும். தற்போதைய அழுத்தங்களை கவனமாக நிர்வகிக்காவிட்டால், பீதியால் மேலும் விற்பனை அதிகரித்து நிலைகுலையச் செய்யும் ஊக வர்த்தகம் உருவாகலாம் என்று கஜா மடா பல்கலைக்கழகப் பொருளாதார நிபுணர் எடி ஜுனார்சின் எச்சரித்தார். கடினமான கொள்கைச் சமநிலையை இந்தோனேசியா வங்கி எதிர்கொள்கிறது என்றும் அவர் குறிப்பிட்டார். வட்டி விகிதத்தைக் குறைப்பது வளர்ச்சியைத் தூண்டலாம்; ஆனால் பணவீக்கத்தை அதிகரிக்கும் அபாயம் உள்ளது. வட்டி விகிதத்தை உயர்த்துவது பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தலாம்; ஆனால் வளர்ச்சியைக் குறைத்து வேலையின்மையை அதிகரிக்கக்கூடும். அந்நியச் செலாவணி சந்தையில் தலையீடு அவசியம் என்றாலும், கையிருப்பைக் குறைப்பதையோ நீண்டகால நம்பிக்கையைச் சிதைப்பதையோ தவிர்க்க, அது வரம்புக்குட்பட்டதாகவும் அதன் பணப்புழக்க விளைவுகள் ஈடுசெய்யப்படுவதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றார்.

பணவியல் கொள்கையைத் தனியாகச் செயல்படுத்த முடியாது என்றும் ஜுனார்சின் வலியுறுத்தினார். குறிப்பாக வரவுசெலவுத் திட்டச் சமநிலையைப் பேணுவதிலும் தேசியக் கடனைத் திறம்பட நிர்வகிப்பதிலும், அரசின் நிதி ஆதரவு அவசியம். ஊக நோக்கிலான குறுகியகால மூலதனத்தைவிட நிலையான முதலீட்டை ஈர்ப்பதற்கு தெளிவான கொள்கைத் தகவல் பரிமாற்றம், சட்ட உறுதிப்பாடு, அரசியல் நிலைத்தன்மை ஆகியவையும் இன்றியமையாதவை.

தொழில்நுட்பச் சந்தைக் கண்ணோட்டத்தில், Rp 17,500 என்ற நிலை நீண்டகால ஒருங்கிணைப்புக் கட்டத்தின் தொடக்கமாக மட்டுமே இருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர். மத்திய கிழக்குப் பதற்றங்கள் பெரிதாகத் தீவிரமடையாமல் தொடரும் அடிப்படைச் சூழலில், வரும் மாதங்களில் ரூபியா ஒரு டாலருக்கு Rp 17,550 முதல் Rp 17,700 வரை வர்த்தகமாகலாம். ஆனால், ஹார்முஸ் நீரிணை நீண்டகாலம் மூடப்பட்டு, எண்ணெய் விலை ஒரு பீப்பாய்க்கு $120-ஐத் தாண்டினால், நாணயம் ஒரு டாலருக்கு Rp 18,000 அல்லது Rp 18,300 வரை பலவீனமடையலாம் என முன்னறிவிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன. அத்தகைய நகர்வு இறக்குமதிப் பணவீக்கத்தைத் தீவிரப்படுத்தி, நிறுவனங்களின் லாப வரம்பைக் குறைத்து, உற்பத்தியாளர்கள் செலவைக் குறைக்கும்போது ஆட்குறைப்பு ஏற்படுமோ என்ற அச்சத்தை எழுப்பும்.

இருக்கக்கூடிய ஒரே சாதகமான அம்சம், பலவீனமான ரூபியா இந்தோனேசிய ஏற்றுமதிகளைப் போட்டித்திறன் மிக்கதாக மாற்றுவதும், வெளிநாட்டு நிறுவனங்களின் உள்ளூர் உற்பத்திச் செலவைக் குறைப்பதன் மூலம் நேரடி அந்நிய முதலீட்டை ஈர்க்கக்கூடும் என்பதும்தான். சாதகமான மாற்று விகிதத்தைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள சிங்கப்பூர் சுற்றுலாப் பயணிகள் பாதாம், பிந்தான் பகுதிகளுக்கு அதிக அளவில் வருவதால், சுற்றுலாத் துறையில் ஏற்கெனவே முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. எனினும், நாணயச் சரிவு தடையின்றித் தொடர்ந்தால், இந்தப் பலன்கள் பரந்த பொருளாதாரப் பாதிப்பை ஈடுசெய்ய வாய்ப்பில்லை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• மே மாத நடுப்பகுதியில் ரூபியா ஒரு அமெரிக்க டாலருக்கு சுமார் Rp 17,668 என்ற வரலாறு காணாத குறைந்த நிலைக்குச் சரிந்தது; 1998 நெருக்கடியின்போதுகூட காணப்பட்ட அளவுகளை இது தாண்டியது.
• உயரும் எரிபொருள் மானியங்கள், பலவீனமான வரி வருவாய், இலவச உணவுத் திட்டம் (MBG), கிராமக் கூட்டுறவுகள் (KDMP) போன்ற செலவுமிக்க முக்கியத் திட்டங்கள் உள்ளிட்ட நிதி நெருக்கடிகளே இந்தப் பலவீனத்துக்கான முதன்மைக் காரணம் எனப் பொருளாதார நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர்.
• நீடித்த நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறைகள், மூலப்பொருட்களைச் சார்ந்த ஏற்றுமதிகள், நிலையற்ற மூலதன வரவுகள் உள்ளிட்ட கட்டமைப்புச் சமநிலையின்மைகள், பணவியல் கொள்கையால் மட்டுமே சரிசெய்ய முடியாத அளவுக்கு நாணயத்தின் பாதிப்பை அதிகரித்துள்ளன.
• ஈரான் மோதல், எண்ணெய் விலை உயர்வு, அமெரிக்க மத்திய வங்கிக் கொள்கை உள்ளிட்ட வெளிப்புற அதிர்ச்சிகள் மூலதன வெளியேற்றத்தை வேகப்படுத்தி, இந்தோனேசியாவின் வர்த்தகப் பற்றாக்குறையை அதிகரித்துள்ளன.
• இந்தோனேசியா வங்கி நாணயச் சந்தைத் தலையீடுகளைத் தீவிரப்படுத்தியுள்ளது; வட்டி விகித உயர்வைச் சந்தைகள் எதிர்பார்க்கின்றன. எனினும், அந்நியச் செலாவணி கையிருப்புக் குறைவும் கொள்கை முக்கோணச் சிக்கலும் அதன் செயல்திறனைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
• கிராமப்புறச் சமூகங்கள் மீதான தாக்கத்தைக் குறைத்து மதிப்பிடும் அதிகாரபூர்வக் கருத்துகளால் பொதுமக்களின் நம்பிக்கை பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இறக்குமதிப் பணவீக்கம் ஏற்கெனவே உணவு விலைகளையும் குடும்பங்களின் வாங்கும் திறனையும் பாதிப்பதாக ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.
• நம்பகமான நிதி ஒருங்கிணைப்பு, கட்டமைப்புச் சீர்திருத்தம், தெளிவான கொள்கைத் தகவல் பரிமாற்றம் ஆகியவை இல்லாவிட்டால், ரூபியா மேலும் சரிந்து Rp 18,000 அல்லது அதற்கும் கீழான நிலையை எட்டக்கூடும் என ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.