இந்தோனேசியாவின் 80 பில்லியன் டாலர் கடல் தடுப்புச்சுவர்: ஜாவாவுக்குப் பாதுகாப்பா, செலவுமிக்க சூதாட்டமா?

வடிவம் பெறும் மாபெரும் திட்டம்

ஜாவாவின் வடக்குக் கடற்கரையோரம் பிரம்மாண்டமான கடல் தடுப்புச்சுவரைக் கட்டும் லட்சியத் திட்டத்தை இந்தோனேசியா முன்னெடுத்து வருகிறது. வளர்ந்து வரும் சுற்றுச்சூழல் அச்சுறுத்தல்களிலிருந்து கோடிக்கணக்கான மக்களையும் முக்கியப் பொருளாதார மண்டலங்களையும் பாதுகாக்க இந்தத் திட்டம் அவசியம் என அரசு அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர். உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பிராந்திய மேம்பாட்டுக்கான ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் ஆகுஸ் ஹரிமுர்தி யுதோயோனோ, AHY எனப் பரவலாக அறியப்படுபவர், திட்டமிடல் தொடர்வதாகவும், அடுத்த ஆண்டுக்குள் திட்ட முன்மொழிவு மேலும் முதிர்ச்சியடையும் என்றும் உறுதிப்படுத்தினார். ஒரு தசாப்தத்துக்கும் மேலாக விவாதத்தில் இருந்துவரும் இந்த முன்னெடுப்பு, அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோவின் கீழ் புதுப்பிக்கப்பட்ட வேகம் பெற்றுள்ளது. அவர் இதை தேசிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த முன்னுரிமையாக அறிவித்து, திட்டத்தை நடைமுறைக் கட்டுமானத்துக்கு நகர்த்துவதற்காகச் சிறப்பு ஆணையத்தையும் அமைத்துள்ளார்.

தீவுக்கூட்ட நாடான இந்தோனேசியாவுக்கு மிக முக்கியமான தருணத்தில் இத்திட்டம் வந்துள்ளது. உள்ளூரில் பந்துரா என அழைக்கப்படும் ஜாவாவின் வடக்குக் கடற்கரையோரச் சமூகங்கள், கடல்மட்ட உயர்வு, நீண்டகால நிலத் தாழ்வு, மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படும் அலைப்பெருக்கு வெள்ளம் ஆகியவை ஒருசேர உருவாக்கும் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்கின்றன. இவை வீடுகள், விவசாய நிலங்கள், தொழில்துறை உள்கட்டமைப்பு ஆகியவற்றுக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் சுமார் 5 கோடி பேர் வசிப்பதாகவும், சில வடக்குப் பகுதிகள் ஆண்டுக்கு 5 முதல் 20 சென்டிமீட்டர் வரை தாழ்ந்து வருவதாகவும் அரசின் மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன. தலையீடு இல்லாவிட்டால், ஒவ்வொரு பருவமழைக் காலத்திலும் மோசமடையும் வெள்ளத்தில் கோடிக்கணக்கானோர் சிக்கியிருக்கும் நிலையில், மனித மற்றும் பொருளாதார இழப்புகள் கடுமையாக அதிகரிக்கும் என அதிகாரிகள் எச்சரிக்கின்றனர்.

இத்திட்டத்தை இனியும் தாமதிக்க முடியாது என்பதை அதிபர் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். முன்னாள் அதிபர் சுஹார்த்தோவின் காலத்திலிருந்தே தேசிய வளர்ச்சித் திட்டங்களில் இந்தக் கருத்து இடம்பெற்றுள்ளதாக அவர் குறிப்பிட்டார். அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட இந்தக் கடற்கரையின் பாதிப்பைத் திட்டமிடுவோர் எவ்வளவு காலமாக அறிந்திருந்தனர் என்பதை இது காட்டுகிறது. இப்போது பருவநிலை அழுத்தங்கள் தீவிரமடைந்து, கடலோரச் சூழல் முந்தைய கணிப்புகளைவிட வேகமாக மோசமடைந்து வருவதால், முந்தைய அரசுகள் காட்டாத அவசரத்துடன் ஜகார்த்தா வரைபட நிலையிலிருந்து கட்டுமானப் பணிகளைத் தொடங்கும் நிலைக்குச் செல்கிறது.

நூற்றுக்கணக்கான கிலோமீட்டர் நீளத் தடுப்பின் பரப்பும் அளவும்

பான்டனிலிருந்து கிழக்கு ஜாவாவின் கிரெசிக் வரை சுமார் 500 கிலோமீட்டர் நீளத்துக்கு விரியும் ஒருங்கிணைந்த கடலோரப் பாதுகாப்பு அமைப்பாக மாபெரும் கடல் தடுப்புச்சுவர் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. எனினும், இந்த அமைப்பு இறுதியில் 700 கிலோமீட்டருக்கும் அதிகமாக நீளமடையலாம் எனச் சில மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன. கரையிலிருந்து சுமார் நான்கு முதல் ஆறு கிலோமீட்டர் தொலைவில் கடலுக்குள் இந்தத் தடுப்பு அமைக்கப்படும்; அதன் பின்னால் மிகப் பெரிய பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி உருவாகும். திட்டத்தின் மொத்தச் செலவு 80 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது போர்னியோவின் கிழக்குப் பகுதியில் அமைக்கப்படும் இந்தோனேசியாவின் புதிய தலைநகருக்கான கணிக்கப்பட்ட செலவைவிட இருமடங்குக்கும் அதிகம்.

நிதி கிடைக்கும் நிலைக்கும் தொழில்நுட்பத் தயார்நிலைக்கும் ஏற்ப கட்டங்களாகச் செயல்படுத்துவதற்காக இந்தத் திட்டம் 15 பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஜகார்த்தா விரிகுடாவில் மட்டும் முதல் கட்டத்துக்கு 8 பில்லியன் முதல் 10 பில்லியன் டாலர் வரை செலவாகும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. அலைகளின் ஆற்றலைக் குறைக்க, கான்கிரீட் சுவர்கள், கடலோரத் தடுப்பணைகள் உள்ளிட்ட உறுதியான உள்கட்டமைப்புகளுடன், சதுப்புநிலக் காடுகளை மீட்டெடுப்பது போன்ற இயற்கை வழிமுறைகளையும் இணைக்க அதிகாரிகள் திட்டமிட்டுள்ளனர். பிரதான சுவருக்குப் பின்னால் பெரிய நீர்த்தேக்கக் குளம் ஒன்றும் வடிவமைப்பில் இடம்பெற்றுள்ளது. இது பொறியாளர்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆய்வாளர்களிடையே ஆர்வத்தையும் ஐயத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஐந்து மாகாணங்கள், 20 மாவட்டங்கள், ஐந்து நகரங்கள் வழியாக இத்திட்டம் பரவுவதால், வெவ்வேறு முன்னுரிமைகளைக் கொண்ட பல அரசு அமைப்புகளிடையே ஒருங்கிணைப்பு தேவைப்படும் என ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் AHY விளக்கினார். திட்டமிடல், கட்டுமானம், நிதியளித்தல் ஆகியவற்றைக் கண்காணிக்க, கடல்சார் விவகாரங்கள் மற்றும் மீன்வளத்துறை துணை அமைச்சர் டிடிட் ஹெர்டியாவான் அஷாஃப் தலைமையில் வடக்கு ஜாவா கடற்கரை மேலாண்மை ஆணையத்தை அதிபர் பிரபோவோ அமைத்துள்ளார். உலகிலேயே அதிக மக்கள்தொகை நெருக்கம் கொண்ட தீவுகளில் ஒன்றான இப்பகுதியில் உள்ளூர் மற்றும் தேசிய நலன்களை ஒருங்கிணைப்பது எவ்வளவு சிக்கலானது என்பதை இந்த அமைப்பு பிரதிபலிக்கிறது; இதில் ஏற்படும் எந்தத் தவறும் கோடிக்கணக்கான மக்களைப் பாதிக்கலாம்.

நூற்றுக்கணக்கான பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள பொருளாதாரம் ஆபத்தில்

குடியிருப்புப் பகுதிகளுக்கு உடனடி ஆபத்து இருப்பதைக் கடந்து, கடல் தடுப்புச்சுவரைப் பொருளாதாரத்தின் உயிர்நாடியாக அரசு சித்தரித்துள்ளது. ஜாவாவின் வடக்குக் கடற்கரையில் ஐந்து முக்கிய தொழில்துறை வளர்ச்சி மையங்கள், சுமார் 70 தொழிற்பேட்டைகள், அறிவிக்கப்பட்ட 28 தொழில்துறை மண்டலங்கள், ஐந்து சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்கள் உள்ளன. இவை அனைத்தும் சேர்ந்து பந்துரா பகுதி இந்தோனேசியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 27.53 சதவீதத்தை, அதாவது சுமார் 368.4 பில்லியன் டாலரைப் பங்களிக்கிறது. இந்தக் கடலோரப் பகுதி வெள்ளத்தில் மூழ்க அனுமதித்தால், விநியோகச் சங்கிலிகள் பாதிக்கப்படவும், தொழிற்சாலைகள் மூடப்படவும், நாடு முழுவதும் பெருமளவில் வேலை இழப்புகள் ஏற்படவும் வாய்ப்புள்ளது.

இந்தத் திட்டம் வெறும் கடல் சுவரைக் கட்டுவதைக் கடந்தது; தேசியப் பொருளாதாரத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான விரிவான முயற்சி என அமைச்சர் AHY வலியுறுத்தினார். விவசாய நிலங்களிலும் உப்புநீர் புகுந்து, நெல் வயல்களைப் பயிரிட முடியாதபடி செய்து, உள்நாட்டில் விளையும் முக்கிய உணவுப் பயிர்களை நம்பியிருக்கும் கோடிக்கணக்கான மக்களைக் கொண்ட நாட்டின் உணவுப் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. கடற்கரையோரத் துறைமுகங்களும் விமான நிலையங்களும் வர்த்தகத்துக்கும் பயணத்துக்கும் இன்றியமையாத வழித்தடங்களாக இருப்பதால், அவற்றைப் பாதுகாப்பது இந்தோனேசியாவுக்கும் அதன் வர்த்தகக் கூட்டாளிகளுக்கும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

கட்டுமானத்தைவிடச் செயல்படாமல் இருப்பதே அதிகச் செலவை ஏற்படுத்தும் என அரசு எச்சரித்துள்ளது. ஆண்டுக்கு 0.8 முதல் 1.2 சென்டிமீட்டர் வரை கடல்மட்டம் உயர்வதாக மதிப்பிடப்படும் நிலையில், நிலத் தாழ்வும் சிக்கலை மோசமாக்குவதால், 2050 வரை அலைப்பெருக்கு வெள்ளம் மேலும் அடிக்கடியும் அழிவை ஏற்படுத்துவதாகவும் இருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. உறுதியான தடுப்புகள் இல்லாவிட்டால், முழுத் தொழிற்பேட்டைகளும் மீண்டும் மீண்டும் வெள்ளத்தில் மூழ்கி, முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கை குறைந்து, இந்தோனேசியாவின் எல்லைகளைக் கடந்தும் பரவும் பிராந்திய விநியோகச் சங்கிலிகள் நிலைகுலையும் என அதிகாரிகள் அஞ்சுகின்றனர். உப்புநீரால் விளைநிலங்கள் இழக்கப்படுவதும் உணவு இறக்குமதியை அதிகரிக்க நாட்டை நிர்பந்தித்து, தேசிய வர்த்தகச் சமநிலைக்கு மேலும் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

கடலோரப் பாதிப்பை உருவாக்கும் காரணிகளைப் புரிந்துகொள்வது

இத்திட்டத்தின் அவசரத்தைப் புரிந்துகொள்ள, இதில் செயல்படும் இரண்டு முதன்மைக் காரணிகளை அறிந்துகொள்வது உதவும்: நிலத் தாழ்வு மற்றும் கடல்மட்ட உயர்வு. நிலத் தாழ்வு என்பது நிலத்தின் மேற்பரப்பு படிப்படியாகத் தாழ்வதைக் குறிக்கிறது. வடக்கு ஜாவா முழுவதும் ஆண்டுக்கு ஒன்று முதல் 20 சென்டிமீட்டர் வரையிலான வேகத்தில் இந்த நிகழ்வு நடைபெறுகிறது. அளவுக்கு அதிகமான நிலத்தடி நீர் உறிஞ்சுதல், கட்டடங்களின் மிகுந்த எடை, சதுப்புநிலக் காடுகள் அழிப்பு, மண்ணின் ஈரப்பதத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் ஆகியவை இந்தத் தாழ்வுக்குக் காரணமாகின்றன. ஜாவாவின் கடற்கரையோரங்களில் சில இடங்களில் நிலத் தாழ்வு உள்ளூர் நீர்மட்டத்தை இரண்டு மீட்டர் வரை உயர்த்தியுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது; இதனால் கடலோரச் சாலைகள் மூழ்கி, கட்டடங்களின் அஸ்திவாரங்கள் சேதமடைந்துள்ளன.

புவி வெப்பமடைதலும் கடல்நீர் வெப்பத்தால் விரிவடைவதும் கடல்மட்ட உயர்வுக்குக் காரணமாகி, கூடுதல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இந்தோனேசியாவின் வானிலை, காலநிலை மற்றும் புவியியற்பியல் நிறுவனம், 1992 முதல் கடல்மட்டம் ஆண்டுக்கு சராசரியாக ஏறக்குறைய 4.3 மில்லிமீட்டர் உயர்ந்துள்ளதாகவும், அண்மைய ஆண்டுகளில் இந்த வேகம் அதிகரித்துள்ளதாகவும் தெரிவிக்கிறது. இந்த இரண்டு போக்குகளும் ஒன்றுசேரும்போது, அதிகாரிகள் கூறும் “இரட்டை அழுத்தம்” உருவாகிறது. இது அலைப்பெருக்கு வெள்ளத்தையும் கடலோர அரிப்பையும், ஒவ்வொரு காரணியும் தனித்தனியாக ஏற்படுத்துவதைவிட அதிகமாக்குகிறது. செமராங், டெமக், ஜகார்த்தா விரிகுடா ஆகிய இடங்களில் உயர் அலைகள் ஏற்கெனவே ஆபத்தான நிகழ்வுகளாக மாறியுள்ளன.

கடலுக்குள் அமைக்கப்படும் கட்டமைப்புகள் குறிப்பிட்ட இடங்களில் புயல் அலை உயரத்தைக் குறைக்கலாம் என அண்மைய மாதிரிக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன; இருப்பினும், கடலடிப் புவியியல் நிலையைப் பொறுத்து இதன் விளைவுகள் மாறுபடும். கடினமான கட்டமைப்புகளான கடல் தடுப்புச்சுவர்கள் நிலத் தாழ்வுக்கான அடிப்படைக் காரணங்களைத் தீர்க்காது என விஞ்ஞானிகள் எச்சரிக்கின்றனர். தடுப்புக்குப் பின்னால் நிலத்தடி நீர் உறிஞ்சுதல் கட்டுப்பாடின்றித் தொடர்ந்தால், நிலம் தொடர்ந்து தாழும். இதனால் பாதுகாக்கப்பட்ட நீர்த்தேக்கக் குளத்துக்குள் நீர் சிக்கி, பழைய பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாகப் புதிய வடிகால் சிக்கல்கள் உருவாகக்கூடும். எனவே, எந்தச் சுவரும் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிக்குள் கடுமையான நிலத்தடி நீர் ஒழுங்குமுறையுடனும் நகர்ப்புற நீர் மேலாண்மைச் சீர்திருத்தங்களுடனும் இணைக்கப்பட வேண்டும் எனச் சில கல்வியாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

சுற்றுச்சூழல் கவலைகளும் சமூகங்களின் எதிர்ப்பும்

அரசின் உறுதியான நிலைப்பாடு இருந்தபோதிலும், எதிர்பாராத விளைவுகள் குறித்து குடிமைச் சமூகக் குழுக்களும் சுயாதீன ஆய்வாளர்களும் எச்சரிக்கை எழுப்பியுள்ளனர். இத்திட்டம் மணல் அகழ்வை அதிகரித்து, எஞ்சியுள்ள சதுப்புநிலச் சூழல்களைச் சீரழித்து, கடலோர நீரைத் தடையின்றி அணுகுவதை நம்பியிருக்கும் மீனவச் சமூகங்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கலாம் என இந்தோனேசிய அமைப்புகள் கவலை தெரிவிக்கின்றன. சுற்றுச்சூழல் தன்னார்வ அமைப்பான அவுரிகா நுசாந்தாராவின் கடல்சார் ஆய்வாளர் பரித் ரித்வானுத்தீன், சமூகங்களுக்கு மாபெரும் சுவரோ புதிய அரசு ஆணையமோ தேவையில்லை என்று வாதிட்டார். அதற்குப் பதிலாக, இடஞ்சார் திட்டமிடலையும், தடையின்றி மீன்பிடித் தொழிலைத் தொடர மீனவர்களை அனுமதிக்கும் கொள்கைகளையும் முழுமையாக மறுஆய்வு செய்ய வேண்டும் என அவர் அழைப்பு விடுத்தார்.

KIARA என அறியப்படும் மீன்வள நீதிக்கான மக்கள் கூட்டணி என்ற தேசியத் தன்னார்வ அமைப்பின் பொதுச் செயலாளர் சூசன் ஹெராவதி, ஆழமான பருவநிலைப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்காத உடனடி ஒட்டுவேலைத் தீர்வாக இத்திட்டம் இருப்பதாகக் கூறி விமர்சித்தார். குறிப்பாக, இதில் ஈடுபடும் மிகப்பெரிய நிதியைக் கருத்தில் கொண்டால், உண்மையான பொதுப் பாதுகாப்புக்குப் பதிலாக அரசியல் ஆதரவு வழங்குவதற்கான வழியாக இத்திட்டம் அமையக்கூடும் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

"பருவநிலைப் பிரச்சினைகளை, தீயை அணைக்கும் கருவிபோலச் செயல்படும் போலியான உடனடித் தீர்வுகளாகச் சுருக்கிவிடக் கூடாது. பிரச்சினையைத் தீயாகக் கருதி, தண்ணீரை ஊற்றினால் எல்லாம் முடிந்துவிடும் என்பதுபோல இது இல்லை. அது அப்படிச் செயல்படாது," என்று அவர் கூறினார்.

செமராங்-டெமக் விரைவுச்சாலையை விமர்சகர்கள் எச்சரிக்கை உதாரணமாகச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். அங்கு முந்தைய கடலோரப் பணிகள் மீன்பிடிப் பாதைகளைத் தடுத்து, சதுப்புநிலக் காடுகளை அழித்து, அருகிலுள்ள கிராமங்களில் வெள்ளத்தை மோசமாக்கின. புதிய கட்டுமானம் எதுவும் தொடங்குவதற்கு முன் இந்தப் பழைய தோல்விகளைத் தீர்க்க வேண்டும் என அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். செமராங் சட்ட உதவி அறக்கட்டளையின் பொதுச் சட்டத்தரணி கார்னெல் கியா, வடக்குக் கடற்கரையோரச் சமூகங்களுடன் கலந்தாலோசிப்பதற்கு புதிய ஆணையம் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்றார். குறிப்பாக, கான்கிரீட் ஊற்றுவதற்கு முன் மீன்பிடிப் பாதைகளை எப்படித் தொடர்ந்து பயன்படுத்துவது, இடம்பெயர்வு ஏற்படக்கூடிய நிலையை எவ்வாறு தீர்ப்பது என்பதைக் கண்டறிய வேண்டும் என்றும் அவர் கூறினார். முழுக் கடலோரப் பகுதியும் நிலம் மற்றும் கடல் வழியாக ஒன்றோடொன்று இணைந்திருப்பதால், ஓரிடத்தில் ஏற்படும் பாதிப்பு மற்ற இடங்களையும் விரைவில் பாதிக்கும் என்றும் கியா தெரிவித்தார்.

நிதியளிப்பையும் வெளிநாட்டுக் கூட்டாண்மைகளையும் கையாளுதல்

80 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ள நிலையில், தேசிய மற்றும் மாகாண வரவு செலவுத் திட்டங்கள், பொது-தனியார் கூட்டாண்மைகள், நேரடி வெளிநாட்டு முதலீடு ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய புதுமையான நிதி வழிகளின் கலவையை ஜகார்த்தா நாடுகிறது. முதலீடு மற்றும் கீழ்நிலைத் தொழில்துறை அமைச்சர் ரோசான் ரோஸ்லானி, டனந்தாரா இந்தோனேசியாவின் தலைமைச் செயல் அதிகாரியாகவும் இருப்பவர், திட்டத்தை விரைவுபடுத்த முதலீட்டு ஆதரவுத் திட்டங்கள் குறித்த ஆலோசனைகளை ஒருங்கிணைத்துள்ளார். நீர் மேலாண்மையில் மேம்பட்ட அனுபவமும் பெரிய அளவிலான முதலீட்டு மூலதனமும் கொண்ட நாடுகளின் முதலீட்டாளர்களை அரசு தீவிரமாக அணுகியுள்ளது.

2025ஆம் ஆண்டு சீனாவிடம் அதிபர் பிரபோவோ இத்திட்டத்தை முன்வைத்தார்; ஆனால் அதன் பின்னர் ஜகார்த்தா தனது அணுகலை விரிவுபடுத்தியுள்ளது. 32 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள ஆஃப்ஸ்லூய்டைக் அணைக்கும், கடலிலிருந்து நிலத்தை மீட்டெடுக்கும் பல நூற்றாண்டுகால அனுபவத்துக்கும் பெயர்பெற்ற நெதர்லாந்து, சாத்தியமான கூட்டாளியாக உருவெடுத்துள்ளது. உலகின் மிகப்பெரிய கடலோரத் தடுப்புகளில் ஒன்றான சாமாங்கியம் கடல் தடுப்புச்சுவர் மூலம் தென்கொரியாவுக்கு அனுபவம் உள்ளது. 2011 தோஹோகு நிலநடுக்கம் மற்றும் சுனாமிக்குப் பிறகு ஜப்பான் தனது கடல் தடுப்புச்சுவர் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்தியுள்ளது. கூட்டாண்மை ஏற்பாடுகள் வழியாக ஐக்கிய அரபு அமீரகமும் பங்களிக்கக்கூடும் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், நீண்டகாலப் பராமரிப்புச் செலவுகள் இன்னும் முக்கியக் கேள்வியாக உள்ளன. இத்தகைய பிரம்மாண்டமான சுவருக்கு பல தசாப்தங்களாகத் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு, பழுதுபார்ப்பு, படிவுப் பொருள் மேலாண்மை தேவை. வெளிநாட்டு முதலீட்டாளர்கள் கட்டுமானத்துக்கு நிதியளித்தும் பராமரிப்புக்குப் பொறுப்பேற்காவிட்டால், கான்கிரீட் ஊற்றப்பட்டு நீண்டகாலத்துக்குப் பிறகும் இந்தோனேசிய வரி செலுத்துவோர் பெரும் செலவுகளைச் சந்திக்க நேரிடும். வெளிப்படைத்தன்மை மிக முக்கியம். ஊழல் ஒழிப்பு ஆணையம் இத்திட்டத்தைக் கண்காணிப்பதாக உறுதியளித்துள்ள போதிலும், பல்வேறு அதிகார வரம்புகளையும் வருவாய் வழிகளையும் உள்ளடக்கிய இவ்வளவு விரிவான திட்டத்தைக் கண்காணிக்க மேற்பார்வையால் ஈடுகொடுக்க முடியுமா எனப் பார்வையாளர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர்.

மாற்று வழிகளும் ஒருங்கிணைந்த தீர்வுகளைத் தேடுதலும்

கான்கிரீட் தடுப்புகளுக்கு அப்பால் சிந்திக்குமாறு கல்வியாளர்களும் கொள்கை ஆய்வாளர்களும் அரசை வலியுறுத்தியுள்ளனர். ஒருங்கிணைந்த கடலோர மேலாண்மை, கழிவுநீர் கட்டமைப்பு மேம்பாடு, ஆறுகளைத் தூய்மைப்படுத்துதல், நிலத்தடி நீர் உறிஞ்சுதலுக்கு கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதித்தல் ஆகியவை, கடினமான சுவரால் ஏற்படும் சூழலியல் பக்கவிளைவுகளைத் தவிர்த்து, நிலத் தாழ்வுக்கான அடிப்படைக் காரணங்களைக் கையாளக்கூடும். உயர்கல்வி அமைச்சர் பிரையன் யூலியார்டோ, கடல் தடுப்புச்சுவர் திட்டத்துக்கு ஆதரவாக ஆய்வாளர்களையும் விரிவுரையாளர்களையும் ஒருங்கிணைக்குமாறு அதிபர் பிரபோவோ பல்கலைக்கழகங்களுக்கு அறிவுறுத்தியுள்ளதாகக் கூறினார். அதே நேரத்தில், தீங்கு விளைவிக்கும் எதிர்பாராத விளைவுகளின் அபாயத்தைக் குறைக்கச் செயல்திறனை மேம்படுத்தும் வழிகளையும் துணை உத்திகளையும் ஆராயுமாறும் அவர் கேட்டுள்ளார். டெமக் மற்றும் செமராங் பகுதிகளில் பல்கலைக்கழகங்கள் ஏற்கெனவே கடலோரப் பாதுகாப்பு உத்திகளைச் சோதித்துள்ளன. அவற்றைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால் கட்டுமானச் செலவையும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பையும் குறைக்கக்கூடிய நிரூபிக்கப்பட்ட நுட்பங்கள் அவற்றில் உள்ளன.

சுவரைக் கட்டலாமா வேண்டாமா என்று விவாதிப்பதைவிட, திட்டமிட்டபடி செயல்படும் கடல் தடுப்புச்சுவரை இந்தோனேசியாவால் கட்ட முடியுமா என்பதே முக்கியக் கேள்வி என ஆய்வாளர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர். இதற்கு நிலத்தடி நீர் விதிகளை நடைமுறைப்படுத்துதல், எதிர்கால நீர்த்தேக்கக் குளம் தேங்கிய, குறைந்த ஆக்சிஜன் கொண்ட அகழியாக மாறாமல் இருக்க ஆறுகளைத் தூய்மைப்படுத்துதல், பாதிக்கப்படும் சமூகங்களுடன் உண்மையான கூட்டாண்மையில் கடலோரப் பணிகளை வடிவமைத்தல் ஆகியவை தேவை. தாழ்வான குடியிருப்புப் பகுதிகளில் வீடுகளை உயர்த்துவதற்கான மானியங்களும் மேம்பட்ட வடிகால் வசதிகளும் ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு உடனடி நிவாரணம் அளிக்கக்கூடும். பெரிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களுடன் இணைக்கப்பட்ட செலவுப் பங்களிப்பு நிபந்தனைகளைச் சமாளிக்க அவர்களால் பெரும்பாலும் இயலாது.

மத்திய ஜாவாவின் கெந்தால் பகுதியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கள ஆய்வுகள், பகுதியளவிலான தீர்வுகள் பாதிப்பை வேறு இடங்களுக்கு மாற்றக்கூடும் என்பதை ஏற்கெனவே காட்டியுள்ளன. உயர்த்தப்பட்ட சாலைகளும் சிறிய வெள்ளத் தடுப்புச் சுவர்களும் சில நேரங்களில் முன்பு வெள்ளம் புகாத அண்டை வீடுகளுக்குள் நீரைத் திருப்பிவிடுகின்றன. வழக்கமாக அலைகள் தாக்காத விளைநிலங்களிலும் உப்புநீர் புகுந்துள்ளது. இதனுடன் சமூக மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சீர்திருத்தங்கள் இணையாக மேற்கொள்ளப்படாவிட்டால், மாபெரும் கடல் தடுப்புச்சுவர் சிலரைக் காப்பாற்றி, மற்றவர்களை முன்பைவிட அதிக ஆபத்துக்கு உள்ளாக்கும் செலவுமிக்க கட்டமைப்பாக மாறும் என்பதை இந்தக் கண்டறிதல்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

சர்வதேச முக்கியத்துவமும் நீண்டகாலப் பார்வையும்

இந்தோனேசியாவின் மிக நெருங்கிய அண்டை நாடும் முக்கிய மூலோபாயக் கூட்டாளியுமான ஆஸ்திரேலியாவுக்கு, இந்தத் திட்டத்தின் விளைவுகள் கடற்கரையைத் தாண்டிய முக்கியத்துவம் கொண்டவை. நீர் மற்றும் உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களில் ஆஸ்திரேலிய வெளியுறவு மற்றும் வர்த்தகத் துறை, இந்தோனேசியத் திட்டமிடல் அமைப்புகளுடன் வரலாற்று ரீதியாக இணைந்து செயல்பட்டுள்ளது. தோல்வியடைந்த அல்லது தவறாக நிர்வகிக்கப்பட்ட கடல் தடுப்புச்சுவர் அரசியல் நிலையற்ற தன்மை, உவர்நீர் புகுந்த விளைநிலங்களால் உணவுப் பாதுகாப்பின்மை, பிராந்தியம் முழுவதும் பரவும் பொருளாதாரச் சீர்குலைவு ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தலாம். இந்தச் செயல்முறையை ஜகார்த்தா வெளிப்படையாகவும் திறம்படவும் நிர்வகிப்பதில் கான்பெராவுக்கு நேரடி அக்கறை உள்ளது.

மறுபுறம், சிறப்பாகச் செயல்படுத்தப்படும் இத்திட்டம், மக்கள் நெருக்கம் அதிகமுள்ள வளரும் நாடுகள் பருவநிலை மாற்றத்துக்கு எவ்வாறு தகவமைத்துக்கொள்ளலாம் என்பதை எடுத்துக்காட்டக்கூடும். பொறியியல் லட்சியத்தைச் சூழலியல் பாதுகாப்புடனும் சமூக சமத்துவத்துடனும் இந்தோனேசியாவால் சமநிலைப்படுத்த முடியுமா என்பதை உலகம் கவனித்துக்கொண்டிருக்கும். வெற்றி பெற்றால், விரிவான தகவமைப்புத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகப் பெரிய அளவிலான கடலோரப் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் நியாயப்படுத்தப்படும். தோல்வியடைந்தால், கான்கிரீட்டால் மட்டும் கடலைத் தடுக்க முடியாது என்றும், நிர்வாகச் சீர்திருத்தமும் சமூகங்களின் ஒப்புதலும் இன்றி மிக விலையுயர்ந்த சுவர்கள்கூட நொறுங்கிவிடும் என்றும் கூறப்படும் எச்சரிக்கைகள் வலுப்பெறும்.

இந்தத் திட்டம் இந்தோனேசியாவின் உள்நாட்டு அரசியலிலும் அடையாள முக்கியத்துவம் கொண்டுள்ளது. தமது அதிபர் பதவிக்கு பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே தொடங்கிய ஒரு முன்னெடுப்புடன் அதிபர் பிரபோவோ தனது நிர்வாகத்தை இணைத்துள்ளார்; இதனைச் சரியான நேரத்தில் செயல்படுத்துவது தேசிய உறுதியின் சோதனை எனவும் அவர் சித்தரித்துள்ளார். பல்கலைக்கழகங்களை ஒருங்கிணைத்து, சிறப்பு ஆணையத்தை உருவாக்கி, உலகளாவிய முதலீட்டாளர்களை அணுகுவதன் மூலம், அச்சுறுத்தலின் அளவுக்கு ஏற்ப அரசு நிர்வாகத்தின் வேகத்தையும் உயர்த்த முடியும் என அவரது அரசு நம்புகிறது.

உள்கட்டமைப்பையும் சமூக மேம்பாட்டையும் சமநிலைப்படுத்துதல்

உடல்ரீதியான சுவருடன் இணையாக, மீனவச் சமூகங்களின் நிலைமைகளை மேம்படுத்தும் திட்டத்தையும் அரசு முன்னெடுத்து வருகிறது. கம்புங் நெலயன் மேரா புத்திஹ், அதாவது சிவப்பு வெள்ளை மீனவர் கிராமங்கள் எனப்படும் இந்த முன்னெடுப்பு, நவீனத் துறைமுகங்கள், குளிர்பதனக் கிடங்குகள், சந்தைக் கடைகள் கொண்ட ஒருங்கிணைந்த மையங்களை அமைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. கடல் தடுப்புச்சுவர் ஆணையத்துக்குத் தலைமை வகிப்பதுடன் மீன்வளத்துறை துணை அமைச்சராகவும் இருக்கும் டிடிட் ஹெர்டியாவான் அஷாஃப், உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களும் சமூகத் திட்டங்களும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக அல்லாமல் இணைந்து முன்னேற வேண்டும் என்றார்.

இதுவரை கிழக்கு ஜாவாவில் உள்ள கிரெசிக், மலாங் மாவட்டம், துபான், பசுருவான், சுமெனெப் ஆகிய இடங்களில் முன்னோடிக் கிராமங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதுபோன்ற 40 இடங்கள் வரை அமைக்க மாகாண அரசு முன்மொழிந்துள்ளது. ஒவ்வொரு கிராமத்துக்கும் 20 பில்லியன் முதல் 25 பில்லியன் ரூபியா வரை நிதி தேவைப்படும் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மீன்வள உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்தி, கடற்கரையோரம் நிலையான பொருளாதார மையங்களை உருவாக்குவதன் மூலம், இல்லாவிட்டால் பெரிய கடல் தடுப்புச்சுவர் திட்டத்தை எதிர்க்கக்கூடிய உள்ளூர் மக்களின் ஆதரவைப் பெறலாம் என அதிகாரிகள் நம்புகின்றனர்.

ஆனால், இந்தக் கிராமங்கள் தேவையானவைதான், ஆனால் போதுமான இழப்பீடு அல்ல என விமர்சகர்கள் கருதுகின்றனர். மீன்பிடிப் பாதைகள் திறந்திருக்கவும், கட்டுமானச் செயல்பாட்டில் சதுப்புநில வாழிடங்கள் தப்பிப் பிழைக்கவும் வழிசெய்யப்படாவிட்டால், ஆரோக்கியமான கடல் சூழலை நம்பியிருக்கும் சமூகங்களுக்கு மேம்படுத்தப்பட்ட துறைமுகங்களால் பெரிய பயன் இருக்காது. தேசியப் பொருளாதார முன்னுரிமைகளுக்கும் உள்ளூர் சூழலியல் யதார்த்தங்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை. இந்தப் பிரிவை அரசு எவ்வாறு கையாள்கிறது என்பதே திட்டத்தின் நீண்டகால நம்பகத்தன்மையைத் தீர்மானிக்கக்கூடும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• ஜாவாவின் வடக்குக் கடற்கரையோரம் சுமார் 500 முதல் 700 கிலோமீட்டர் வரை நீளும் மாபெரும் கடல் தடுப்புச்சுவர் திட்டத்தை இந்தோனேசிய அரசு முன்னெடுத்து வருகிறது; இதன் செலவு 80 பில்லியன் டாலர் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
• ஒருங்கிணைப்பு அமைச்சர் ஆகுஸ் ஹரிமுர்தி யுதோயோனோவின் கூற்றுப்படி, 2027ஆம் ஆண்டுக்குள் திட்டம் முதிர்ச்சியடைய வேண்டும். ஜகார்த்தா விரிகுடாவில் முதல் கட்டம் உட்பட கட்டுமானம் 15 பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
• பந்துரா பகுதி தேசிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 368 பில்லியன் டாலரைப் பங்களிக்கிறது. பாதுகாப்பு இல்லாவிட்டால், கடல்மட்ட உயர்வும் நிலத் தாழ்வும் தொழில்துறை மண்டலங்களையும் விவசாய நிலங்களையும் அழிக்கக்கூடும் என அதிகாரிகள் எச்சரிக்கின்றனர்.
• நிலத்தடி நீர் உறிஞ்சுதலும் நிலத் தாழ்வும் ஒரே நேரத்தில் கையாளப்படாவிட்டால், இந்தச் சுவர் சதுப்புநிலக் காடுகளைச் சேதப்படுத்தி, மீன்பிடிப் பாதைகளைச் சீர்குலைத்து, தோல்வியடையக்கூடும் எனச் சுற்றுச்சூழல் குழுக்களும் கடல்சார் ஆய்வாளர்களும் எச்சரிக்கின்றனர்.
• இந்தத் திட்டத்துக்கு ஆதரவளிக்க சீனா, நெதர்லாந்து, தென்கொரியா, ஜப்பான், ஐக்கிய அரபு அமீரகம் உள்ளிட்ட வெளிநாட்டுக் கூட்டாளிகளுடன் கலப்பு நிதி ஏற்பாடுகளை ஜகார்த்தா ஆராய்கிறது.
• சுஹார்த்தோ காலத்திலிருந்தே தேசிய வளர்ச்சித் திட்டங்களில் இடம்பெற்றுள்ள இந்தத் திட்டத்தைக் கண்காணிக்க, அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ பல்கலைக்கழகங்களை ஒருங்கிணைத்து, சிறப்பு ஆணையத்தை அமைத்துள்ளார்.