ஆசியாவின் முதல் சவ்வூடுபரவல் மின் நிலையத்தைத் தொடங்கிய ஜப்பான்: கழிவுநீர் ஓட்டங்களை 24 மணி நேர மின்சாரமாக மாற்றுகிறது

புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலின் முக்கிய பலவீனத்தைச் சரிசெய்யும் முயற்சி

சூரியன் மறைந்ததும் சூரிய மின்தகடுகள் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்வதில்லை. காற்று தணிந்ததும் காற்றாலைகள் நின்றுவிடுகின்றன. நீண்ட வறட்சிக் காலங்களில் நீர்மின் அணைகளின் உற்பத்தியும் குறைகிறது. வானிலை முன்னறிவிப்பைப் பார்க்காமல், மணித்தியாலக் கணக்கில் தொடர்ந்து இயங்கக்கூடிய தூய்மையான மின் ஆதாரத்தைப் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் துறை பல தசாப்தங்களாகத் தேடி வருகிறது. 2025 ஆகஸ்டில், ஜப்பானின் தெற்குக் கடற்கரையில் உள்ள ஒரு சிறிய நிலையம் அதையே செய்யத் தொடங்கியது: நன்னீருக்கும் உப்புநீருக்கும் இடையிலான வேதியியல் அழுத்த வேறுபாட்டிலிருந்து மின்சாரத்தைப் பெற்றது. ஃபுகுவோகாவில் உள்ள உமினோனகாமிச்சி நாதா கடல்நீர் உப்புநீக்க மையத்தில் அமைந்துள்ள இந்த நிலையம், ஆசியாவின் முதல் செயல்பாட்டு சவ்வூடுபரவல் மின் நிலையமாகும். 2023இல் திறக்கப்பட்ட டென்மார்க் நிலையத்துக்குப் பிறகு, உலகில் தொடர்ந்து இயங்கும் வணிகரீதியான இரண்டாவது நிலையமும் இதுவே. புதைபடிவ எரிபொருள்களில் பெரும்பகுதியை இறக்குமதி செய்யும், கார்பன் வெளியேற்றத்தைக் குறைக்க வேண்டிய அழுத்தம் அதிகரித்து வரும் ஒரு நாட்டுக்கு, இந்தத் தொடக்கம் உள்ளூர் பரிசோதனையைத் தாண்டிய முக்கியத்துவம் கொண்டது. ஜப்பானைச் சூழ்ந்துள்ள கடல்கள், அடிப்படைத் தேவையைப் பூர்த்திசெய்யும் நிலையான தூய்மையான மின் ஆதாரமாக மாறுமா என்பதற்கான நேரடி சோதனையாக இது அமைகிறது.

மமிசுபியா என்றும் அழைக்கப்படும் இந்த நிலையம், 2025 ஆகஸ்ட் 5 அன்று தொடக்க விழாவுடன் அதிகாரபூர்வமாகச் செயல்படத் தொடங்கியது. வழக்கமான மின் நிலையங்களைப் போலன்றி, இது எரிபொருளை எரிப்பதில்லை; கார்பன் டை ஆக்சைடையும் வெளியிடுவதில்லை. ஒரே ஒரு விசையாழியைத் தவிர, இதில் நகரும் பாகங்கள் கிட்டத்தட்ட இல்லை. மிக முக்கியமாக, இது சூரிய ஒளி, காற்றின் வேகம் அல்லது பருவமழையைச் சார்ந்ததல்ல. அழுத்தத் தாமதச் சவ்வூடுபரவல் (PRO) எனப்படும் கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இயங்கும் இந்த நிலையம், உப்புச் செறிவுகளைச் சமநிலைப்படுத்தும் நீரின் இயல்பான போக்கிலிருந்து பயன்படுத்தக்கூடிய ஆற்றலைப் பெறுகிறது. நகரம் ஏற்கெனவே உருவாக்கும் இரண்டு கழிவு நீரோட்டங்களை, அதாவது உப்புநீக்கத்துக்குப் பிறகு எஞ்சும் செறிவூட்டப்பட்ட உப்புநீரையும் கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையத்தின் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரையும் இணைத்து, இந்த அமைப்பு ஆண்டுக்கு சுமார் 880000 கிலோவாட் மணிநேர மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கிறது. அந்த அளவு மின்சாரம் உப்புநீக்க மையத்தின் மின் தேவையில் கணிசமான பங்கை ஈடுகட்டுவதுடன், சராசரியாக 220 முதல் 300 ஜப்பானியக் குடும்பங்களுக்குத் தேவையான மின்சாரத்துக்கும் சமம். இந்த நிலையம் கிட்டத்தட்ட 90 சதவீதப் பயன்பாட்டு விகிதத்தை எட்டுவதாக அதன் இயக்குநர்கள் தெரிவிக்கின்றனர். விலையுயர்ந்த மின்கல ஆதரவின்றி சூரிய, காற்றாலை நிலையங்கள் எட்ட முடியாத அளவிலான நிலைத்தன்மை இது.

நீல ஆற்றலுக்குப் பின்னுள்ள அமைதியான இயற்பியல்

ஃபுகுவோகா நிலையம் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, அடிப்படை உயிரியல் செயல்முறை ஒன்றை நினைவுகூர்வது உதவும். மர வேர்கள் மண்ணிலிருந்து நீரை உறிஞ்சவும், திரவங்களால் சூழப்பட்டிருக்கும்போது மனிதச் செல்கள் சுருங்கிவிடாமல் இருக்கவும் உதவும் அதே விசைதான் சவ்வூடுபரவல். வெவ்வேறு உப்புச் செறிவுகளைக் கொண்ட இரண்டு கரைசல்கள் அரை ஊடுருவக்கூடிய சவ்வின் இருபுறமும் வைக்கப்படும்போது, செறிவைச் சமநிலைப்படுத்தும் முயற்சியாக நீர் மூலக்கூறுகள் இயல்பாகவே குறைந்த உப்புள்ள பக்கத்திலிருந்து அதிக உப்புள்ள பக்கத்துக்கு நகர்கின்றன. உப்பு அயன்கள் சவ்வைக் கடந்து செல்ல முடியாத அளவுக்குப் பெரியவை என்பதால், நீர் மட்டுமே நகர்கிறது. அழுத்தம் தாங்கும் வகையில் மூடப்பட்ட அறைக்குள், இந்த நீரின் நகர்வு உப்புப் பக்கத்தில் அளவையும் அழுத்தத்தையும் அதிகரிக்கிறது. பொறியாளர்கள் அந்த அழுத்தத்தைப் பெற்று, விசையாழி வழியாகச் செலுத்தி, மின்னாக்கியைச் சுழலச் செய்கின்றனர். இரண்டு நீர்நிலைகளுக்கு இடையிலான வேதியியல் வேறுபாட்டை மட்டுமே பயன்படுத்தி மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.

ஃபுகுவோகாவில் இயங்கும் முறையானது, அழுத்தத் தாமதச் சவ்வூடுபரவல் எனப்படும் மாறுபாட்டைப் பயன்படுத்துகிறது. வழக்கமான கடல்நீர்-நன்னீர் PRO அமைப்பில், சுமார் 26 பார் அழுத்த வேறுபாட்டில் வேதியியல் செயல்முறை சிறப்பாக இயங்கும். இது 270 மீட்டர் உயர நீர்த்தூணின் அடிப்பகுதியில் உணரப்படும் அழுத்தத்துக்குக் கிட்டத்தட்ட சமம். உப்புநீக்கச் செயல்முறையில் நன்னீரைப் பிரித்தெடுத்தபின் எஞ்சும் செறிவூட்டப்பட்ட உப்புநீரை உப்புப் பக்கத்துக்குப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், ஃபுகுவோகா நிலையம் பாடநூல் மாதிரியை மேம்படுத்துகிறது. நன்னீர்ப் பக்கத்தில், அருகிலுள்ள கழிவுநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையத்திலிருந்து குழாய் வழியாகக் கொண்டுவரப்படும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட நீரைப் பயன்படுத்துகிறது. மெல்பர்ன் பல்கலைக்கழகத்தின் வேதிப் பொறியாளர் சாண்ட்ரா கென்டிஷ், இந்த இணைப்பு உப்புச் செறிவுகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை அதிகரிப்பதால், வழக்கமான கடல்நீர் அமைப்பைவிடச் செயல்முறையிலிருந்து கூடுதல் ஆற்றலைப் பெற முடிகிறது என்று விளக்கினார். சிட்னி தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தின் மாற்று நீர் ஆதார நிபுணர் டாக்டர் அலி அல்டாயீ, இந்த இரு நீரோட்டங்களும் வெளியேற்றப்படுவதற்கு முன்பே கலக்கப்பட்டு வந்ததாகக் குறிப்பிட்டார். எனவே, அவற்றுக்கு இடையில் சவ்வையும் விசையாழியையும் பொருத்துவதன் மூலம், இல்லையெனில் கடலில் கரைந்து மறைந்திருக்கும் ஆற்றலைப் பெற முடிகிறது.

கடலோரப் பிரச்சினைக்கு ஒரு சுழற்சிமுறைத் தீர்வு

ஃபுகுவோகா நீர் நெருக்கடி ஏற்படக்கூடிய பெருநகரமாகத் தோன்றாமல் இருக்கலாம். ஆனால் புவியியல் சூழல், அந்தப் பகுதியைத் திட்டமிட்டுச் செயல்பட வைத்துள்ளது. அருகில் பெரிய ஆறுகள் இல்லாத நிலையில், பரந்த பெருநகரப் பகுதியில் சுமார் 2.6 மில்லியன் மக்கள் வசிக்கின்றனர். இதனால் குடிநீருக்கு மழையை மட்டுமே நம்புவது நம்பகமற்றதாகிறது. 2005 முதல், உமினோனகாமிச்சி நாதா கடல்நீர் உப்புநீக்க மையம் நாளொன்றுக்கு சுமார் 50000 கன மீட்டர் கடல்நீரை நன்னீராக மாற்றி உள்ளூர் குடிநீர் விநியோகத்தை நிலைப்படுத்தி வருகிறது. உயிர் வாழ்வுக்கு இன்றியமையாத இந்தச் செயல்முறை, அதேவேளை சிக்கலான துணை விளைபொருளையும் உருவாக்குகிறது. சுமார் 8 சதவீத உப்புச் செறிவைக் கொண்டிருக்கும் உப்புநீரை, உள்ளூர் கடல்சார் சூழலியலுக்கு சேதம் ஏற்படாமல் கவனமாக வெளியேற்ற வேண்டும்.

சவ்வூடுபரவல் மின் நிலையம் இந்தக் கழிவை வளமாக மாற்றுகிறது. நீர்த்துப்போகச் செய்து வெளியேற்ற வேண்டிய சுற்றுச்சூழல் சுமையாக உப்புநீரைக் கருதுவதற்குப் பதிலாக, தற்போது இயக்குநர்கள் அதைச் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீருக்கு எதிராகச் சவ்வுத் தொகுதிகள் வழியாகச் செலுத்துகின்றனர். சவ்வைக் கடந்து வரும் நன்னீர் உப்புநீர்ப் பக்கத்தில் அழுத்தத்தை உயர்த்தி, விசையாழியை இயக்குகிறது. இறுதியில், குறைந்த சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புடன் வெளியேற்றக்கூடிய நீர்த்த நீர் உருவாகிறது. அடிப்படையில், இந்த நிலையம் இரண்டு கழிவு நீரோட்டங்களையும் ஒரே மின் உற்பத்தி நீரோட்டமாக மாற்றுகிறது. உற்பத்தியாகும் மின்சாரம் மீண்டும் உப்புநீக்க மையத்துக்குச் செலுத்தப்படுவதால், அதன் இயக்கச் செலவுகளும் வழக்கமான மின் கட்டமைப்பிலிருந்து பெறும் மின்சாரமும் குறைகின்றன. கடல்நீர் உப்புநீக்க மையத்தின் தலைவரான கென்ஜி ஹிரோகாவா, இந்த அமைப்பை முழுமையான தீர்வாக அல்லாமல், சிறிய முதல் படியாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். வணிக அளவில் இன்னும் தன்னை நிரூபித்து வரும் தொழில்நுட்பத்துக்கு இந்த வரையறை பொருந்துகிறது; அதேநேரம், பரந்த இலட்சியத்தையும் அது வெளிப்படுத்துகிறது. உலகெங்கிலும் உள்ள கடலோர நகரங்கள், அதிகரிக்கும் ஆற்றல் தேவையும் உப்புநீரை வெளியேற்றுவதும் எனும் இரட்டைச் சவால்களை எதிர்கொள்கின்றன. இரண்டையும் ஒரே நேரத்தில் கையாள முடியும் என்பதை ஃபுகுவோகா எடுத்துக்காட்டு காட்டுகிறது.

தோல்வியில் முடிந்த முயற்சிகளின் பத்தாண்டிலிருந்து கற்ற பாடங்கள்

உப்புச் செறிவு வேறுபாடுகளிலிருந்து மின்சாரம் பெறும் யோசனை புதியதல்ல. 1976ஆம் ஆண்டு ஓர் அமெரிக்க ஆய்வாளர் இந்தக் கருத்தை முதன்முதலில் “ஜர்னல் ஆஃப் மெம்பிரேன் சயன்ஸ்” இதழில் முன்வைத்தார். மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக இந்தக் கோட்பாடு பெரிதும் கவனிக்கப்படாமல் இருந்தது. பின்னர் நார்வே மின்சார நிறுவனம் ஸ்டாட்கிராஃப்ட், நடைமுறை உபகரணங்களை உருவாக்கத் தொடங்கியது. 2009 நவம்பரில், சந்தையில் சவ்வூடுபரவல் மின்சாரம் போட்டியிட முடியுமா என்பதை நிரூபிக்கும் நோக்கில், ஒஸ்லோ ஃபியோர்டில் உள்ள டோஃப்டேயில் முதல் PRO முன்மாதிரி நிலையத்தை ஸ்டாட்கிராஃப்ட் திறந்தது. இந்த நிலையம் 10 கிலோவாட் வடிவமைப்புத் திறனை இலக்காகக் கொண்டிருந்தாலும், நடைமுறையில் 2 முதல் 4 கிலோவாட் மட்டுமே உற்பத்தி செய்தது. 2014 ஜனவரியில், சவ்வின் செயல்திறன் வணிகரீதியாகப் பயன்படுவதற்கு இன்னும் குறைவாக இருப்பதாக அறிவித்து, ஸ்டாட்கிராஃப்ட் திட்டத்தை நிறுத்தியது.

நார்வேயின் தோல்வி, ஆய்வக வேதியியலுக்கும் தொழில்துறைப் பொருளாதாரத்துக்கும் இடையிலான இடைவெளியைப் பற்றிய எச்சரிக்கைக் கதையாக மாறியது. சவ்வின் ஒவ்வொரு சதுர மீட்டரிலிருந்தும் கிடைக்கும் மின்சார அடர்த்தி முக்கிய அளவுகோலானது. சவ்வூடுபரவல் அமைப்புகள் நிதி ரீதியாகச் சாத்தியமாக வேண்டுமானால், ஒரு சதுர மீட்டர் சவ்வுக்கு சுமார் 5 வாட் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய வேண்டும் என்று கல்விசார் இதழ்களில் வெளியான ஆய்வுகள் நிறுவியுள்ளன. டோஃப்டே நிலையம் ஒரு சதுர மீட்டருக்கு 1 முதல் 3 வாட் மட்டுமே உற்பத்தி செய்தது. சவ்வுகள் மிக விலை உயர்ந்தவையாகவும், விரைவில் அடைபடுபவையாகவும் இருந்தன. மேலும், அவற்றின் வழியாகப் பாய்ந்த நீரின் அளவு, அதற்குத் தேவையான உந்தும் ஆற்றலை நியாயப்படுத்தப் போதுமானதாக இல்லை. அடுத்த பத்தாண்டு காலம், சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின் செலவுகள் வேகமாகக் குறைந்துகொண்டிருந்தபோது, இந்தத் தொழில்நுட்பம் முன்னோட்டத் திட்டங்களிலும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளிலும் முடங்கியிருந்தது.

புதிய பொருள் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம் வரும் வரை காத்திருக்காமல், தகுந்த இடத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதன் மூலம் அந்தச் சிக்கலைத் தவிர்க்க ஃபுகுவோகா நிலையம் முயல்கிறது. அங்கு ஏற்கெனவே அதிக உப்புச் செறிவுள்ள உப்புநீர் உற்பத்தியாகிறது; சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீரும் கிடைக்கிறது. இதனால், வழக்கமான கடல்நீர்-நன்னீர் இணைப்பைவிட உப்புச் செறிவு வேறுபாடு அதிகமாக உள்ளது. இந்த அதிக வேறுபாட்டால், குறைபாடுகள் நீடித்தாலும் கிடைக்கக்கூடிய சவ்வுத் தொழில்நுட்பம் போதுமான நிகர ஆற்றலைப் பெற முடிகிறது; இதனால் நிலையத்தை இயக்குவது பயனுள்ளதாகிறது. இந்த மைல்கல்லையும் அதன் பரந்த சாத்தியத்தையும் இத்துறையின் நிபுணர் அகிஹிகோ தனியோகா பாராட்டினார்.

இந்த வெற்றிகரமான செயலாக்கம் ஒரு பெரிய சாதனை. இது உலகெங்கும் மீண்டும் உருவாக்கப்படும் என நம்புகிறேன்.

2023இல் மாரியகரில் தொடர்ந்து இயங்கும் வணிகரீதியான நிலையத்தை அமைத்த டென்மார்க் நிறுவனமான சால்ட்பவர், இந்தக் கருத்து நடைமுறையில் செயல்பட முடியும் என்பதை ஏற்கெனவே நிரூபித்திருந்தது. தற்போது, பெரிய அளவிலான ஜப்பானிய நிலையம் ஆசியாவிலிருந்து ஒரு தரவுப் புள்ளியைச் சேர்ப்பதுடன், ஏற்கெனவே உள்ள நகராட்சி நீர் உள்கட்டமைப்புடன் PRO-ஐ இணைக்க முடியும் என்பதையும் காட்டுகிறது.

சிறிய அளவு, நிலையான பயன்

பெரிய மின் கட்டமைப்புகளின் அளவுகோலுடன் ஒப்பிடும்போது, ஃபுகுவோகாவின் சவ்வூடுபரவல் மின் நிலையம் மிகச் சிறியது. இதன் சராசரி தொடர்ச்சியான உற்பத்தி சுமார் 100 கிலோவாட். கடலுக்கு அப்பால் உள்ள காற்றாலைகள் அல்லது எரிவாயு மின் நிலையங்கள் உற்பத்தி செய்யும் நூற்றுக்கணக்கான மெகாவாட்டுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இது மிகச் சிறிய அளவு. சுமார் 4.38 மில்லியன் டாலர் திட்டச் செலவு, இது இன்னும் மலிவான மின்சாரம் அல்ல என்பதை உணர்த்துகிறது. உற்பத்தியாகும் மின்சாரத்தின் பெரும்பகுதி உப்புநீக்க மையத்தை இயக்குவதற்கே பயன்படுத்தப்படுகிறது. எனவே, நகரங்களுக்கு மின்சாரம் வழங்கும் தனித்த மின்னாக்கியை விட, ஆற்றலை மீட்டெடுக்கும் சுழற்சி அமைப்பாக இந்த நிலையம் செயல்படுகிறது.

ஆனால் முக்கியத்துவத்தை அளவிடுவதற்கு உற்பத்தித் திறன் மட்டுமே அளவுகோல் அல்ல. திறன் குறைவாக இருந்தாலும், கணிக்கக்கூடிய தன்மையில் இந்த நிலையம் அதை ஈடுசெய்கிறது. 90 சதவீதப் பயன்பாட்டு விகிதம் என்பது புயல்கள், காற்றில்லாத இரவுகள், மேகமூட்டமான குளிர்காலங்கள் என எல்லா சூழல்களிலும் இந்த அமைப்பு மின்சாரம் உற்பத்தி செய்கிறது என்பதாகும். இரண்டு கால்பந்து மைதானங்களுக்குச் சமமான பரப்பில் சூரிய மின்தகடுகளை நிறுவினால், காகிதத்தில் ஆண்டுக்கான இதே உற்பத்தியை எட்டலாம். ஆனால் மேகங்கள், இரவு நேரம், பருவகால சூரிய கோண மாற்றங்கள் ஆகியவை அந்தக் கோட்பாட்டு மொத்தத்தை மாறிக்கொண்டிருக்கும் நிஜமாக்குகின்றன. மின் கட்டமைப்பு இயக்குநர்கள் அந்த ஏற்ற இறக்கங்களைச் சமநிலைப்படுத்தச் சுழலும் காப்பு உற்பத்தியையோ மின்கலத் தொகுதிகளையோ பயன்படுத்த வேண்டும். இதற்கு மாறாக, சவ்வூடுபரவல் மின்சாரம் சீரான உற்பத்தி வளைவை வழங்குவதால், மின்சார நிறுவனங்கள் நம்பிக்கையுடன் அட்டவணையிட முடிகிறது.

இந்த அமைப்பு, அதன் சூழலைக் கருத்தில் கொண்டால் பொருளாதார ரீதியாகவும் பொருத்தமானது. 2024ஆம் ஆண்டு “கெமிக்கல் இன்ஜினியரிங் சயன்ஸ்” இதழில் வெளியான ஓர் ஆய்வு, உப்புச் செறிவு வேறுபாடுகளிலிருந்து நிலையான மின்சார உற்பத்தியை மேம்படுத்தக்கூடிய புதிய சவ்வு மாற்றங்களை விவரித்தது. மேலும், “ஃபிரண்டியர்ஸ் இன் எனர்ஜி ரிசர்ச்” இதழில் வெளியான PRO தொழில்நுட்ப-பொருளாதார ஆய்வு, உப்புநீக்க நிலையங்களுடன் PRO-ஐ ஒருங்கிணைப்பது இத்தொழில்நுட்பத்தை வணிக ரீதியாகச் செயல்படுத்துவதற்கான சிறந்த வழிகளில் ஒன்றாக இருப்பதை உறுதிப்படுத்தியது. காரணம் எளிது: உப்புநீர் கூடுதல் செலவின்றி ஏற்கெனவே உற்பத்தியாகிறது; கழிவுநீரும் ஏற்கெனவே ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்த நிலையத்துக்கு எரிபொருள் வாங்கவோ, வனப்பகுதிகள் வழியாகக் குழாய்கள் அமைக்கவோ தேவையில்லை. ஏற்கெனவே உள்ள நீர்ப் பயன்பாட்டுச் சுழற்சியில் தன்னை இணைத்துக்கொள்கிறது.

சிறந்த சவ்வுகளுக்கான உலகளாவிய போட்டி

ஃபுகுவோகா திட்டம் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தினாலும், சவ்வூடுபரவல் மின் துறை இன்னும் பொருட்கள் சார்ந்த சவாலை எதிர்கொள்கிறது. உப்புச் செறிவு வேறுபாட்டிலிருந்து மின்சாரம் பெறுவதற்கான உலகளாவிய தொழில்நுட்பச் சாத்தியம் 647 ஜிகாவாட்டையும் ஆண்டுக்கு 5177 டெராவாட் மணிநேரத்தையும் எட்டக்கூடும் என்று சர்வதேசப் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் முகமை மதிப்பிட்டுள்ளது. எனினும், புவியியல் மற்றும் பொறியியல் வரம்புகள் நடைமுறையில் சாத்தியமான அளவை இதைவிட வெகுவாகக் குறைக்கும். இந்தச் சாத்தியம் பயனுள்ளதாக அமைய, சவ்வுகள் மலிவாகவும் நீடித்துழைக்கக்கூடியவையாகவும், அடைபடுவதற்கான வாய்ப்பு குறைந்தவையாகவும் மாற வேண்டும். சவ்வுகளின் விலையை ஒரு முக்கியத் தடையாக IRENA அடையாளம் கண்டுள்ளது. கரிமப் பொருட்களும் தாதுக்களும் படிவதைத் தடுக்கும் அதேநேரம், நீர் வேகமாகப் பாய அனுமதிக்கும் பொருட்களை ஆராய்ச்சியாளர்கள் தொடர்ந்து தேடி வருகின்றனர்.

இந்த ஆய்வில் முன்னிலை வகிக்க ஜப்பானுக்கு வணிகரீதியான ஊக்கமும் உள்ளது. ஜப்பானிய அரசின் தகவலின்படி, உலகளாவிய உப்புநீக்கச் சவ்வுச் சந்தையில் உள்நாட்டு நிறுவனங்கள் ஏற்கெனவே சுமார் 60 சதவீதப் பங்கைக் கொண்டுள்ளன. சவ்வூடுபரவல் மின் சவ்வுகளில் ஏற்படும் முன்னேற்றங்கள், இந்தத் தொழில்துறை முன்னிலையை வலுப்படுத்தி, ஏற்றுமதிச் சந்தைகளையும் திறக்கக்கூடும். ஃபுகுவோகா நிலையத்துக்கான சவ்வுகளையும் விசையாழித் தொகுப்பையும் வழங்கிய பொறியியல் நிறுவனமான கியோவாகிடென் இண்டஸ்ட்ரி, பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும் சோதனைக் காலத்தில் முன்னோட்டத் திட்டம் சிறப்பாகச் செயல்பட்டால், இதைவிட ஐந்து முதல் பத்து மடங்கு பெரிய நிலையங்களைக் கட்டும் நோக்கம் இருப்பதாகத் தெரிவித்துள்ளது. உப்புநீக்கத்தை ஏற்கெனவே சார்ந்திருக்கும் பகுதிகள், குறிப்பாக நாளொன்றுக்கு 900000 கன மீட்டருக்கும் அதிகமான நன்னீரை உற்பத்தி செய்யும் தனித்த நிலையங்களைக் கொண்ட மத்திய கிழக்கு நாடுகள், இதற்கான முக்கிய வாடிக்கையாளர்களாக இருக்கக்கூடும்.

உலகம் முழுவதும் முன்னோட்டத் திட்டங்கள் தொடர்ந்து உருவாகி வருகின்றன. நார்வே, தென் கொரியா, ஆஸ்திரேலியா, ஸ்பெயின், கத்தார் ஆகிய நாடுகளில் முன்மாதிரிகளும் செயல்விளக்கத் திட்டங்களும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. நியூ சவுத் வேல்ஸில் உள்ள உப்பு ஏரிகளை வள ஆதாரமாகக் கொண்டு, அரசின் நிதியுதவி கிடைத்தால் மீண்டும் தொடங்கக்கூடிய தனக்கென ஒரு முன்மாதிரி அமைப்பு சிட்னி தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தில் இருப்பதாக டாக்டர் அல்டாயீ குறிப்பிட்டார். ஃபுகுவோகா நிலையம் செல்வாக்கு செலுத்துவதற்கு மிகப் பெரியதாக இருக்க வேண்டியதில்லை. சவ்வுகள், பம்புகள், செலவுக் கணக்கீடுகள் ஆகியவை, பெரிய முதலீட்டைக் கவரும் அளவுக்கு நீண்ட காலம் தொடர்ந்து இயங்க முடியும் என்பதை அது நிரூபிக்க வேண்டும். அது சாத்தியமானால், உப்புநீக்கக் கட்டமைப்புகளைக் கொண்ட கடலோர நகரங்கள் எதிர்பாராத அடிப்படைத் தூய்மையான மின் ஆதாரத்தின் மீது அமர்ந்திருப்பதை உணரக்கூடும்.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• ஜப்பானின் முதல் சவ்வூடுபரவல் மின் நிலையம் 2025 ஆகஸ்ட் 5 அன்று ஃபுகுவோகாவில் உள்ள உமினோனகாமிச்சி நாதா கடல்நீர் உப்புநீக்க மையத்தில் செயல்படத் தொடங்கியது. இதன்மூலம் இது ஆசியாவின் முதல் இத்தகைய நிலையமாகவும், 2023இல் டென்மார்க் நிலையம் திறக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து உலகின் இரண்டாவது தொடர்ச்சியான வணிகரீதியான நிலையமாகவும் ஆனது.
• செறிவூட்டப்பட்ட உப்புநீருக்கும் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீருக்கும் இடையிலான உப்புச் செறிவு வேறுபாட்டைப் பயன்படுத்தி, அழுத்தத் தாமதச் சவ்வூடுபரவல் மூலம் இந்த நிலையம் ஆண்டுக்கு சுமார் 880000 கிலோவாட் மணிநேர மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்கிறது.
• கிட்டத்தட்ட 90 சதவீதப் பயன்பாட்டு விகிதத்துடன், வானிலை அல்லது நாளின் நேரத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் இந்த நிலையம் தொடர்ந்து மின்சாரம் உற்பத்தி செய்கிறது. சேமிப்புச் சாதனங்கள் இல்லாமல் சூரிய, காற்றாலை மின்சாரம் வழங்க முடியாத நம்பகத்தன்மையை இது அளிக்கிறது.
• ஏற்கெனவே உள்ள இரண்டு கழிவு நீரோட்டங்களையும் மறுசுழற்சி செய்வதன் மூலம், உப்புநீரை வெளியேற்றுவதால் ஏற்படும் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பைக் குறைத்து, உப்புநீக்க நிலையத்தின் மின் நுகர்வில் ஒரு பகுதியை ஈடுகட்டுகிறது.
• சவ்வுத் தொழில்நுட்பமே இன்னும் முக்கியச் சவாலாக உள்ளது. 2014இல் கைவிடப்பட்ட நார்வே முன்மாதிரி நிலையம் உள்ளிட்ட முந்தைய முயற்சிகள், செலவுகளை நியாயப்படுத்தும் அளவுக்கு சவ்வின் செயல்திறன் இல்லாததால் தோல்வியடைந்தன.
• உலகளாவிய உப்புநீக்கச் சவ்வுச் சந்தையில் ஜப்பானிய நிறுவனங்கள் சுமார் 60 சதவீதத்தைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இதனால் சவ்வூடுபரவல் மின் உற்பத்தியை விரிவுபடுத்துவதற்கான தொழில்துறை ஊக்கமும் தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவமும் அந்த நாட்டிடம் உள்ளன.
• முன்னோட்டத் திட்டம் வெற்றியடைந்தால், பொறியாளர்கள் ஐந்து முதல் பத்து மடங்கு பெரிய நிலையங்களைக் கட்ட இலக்கு வைத்துள்ளனர். மத்திய கிழக்கு போன்ற பெரிய உப்புநீக்கப் பகுதிகள் விரிவாக்கத்துக்கான முக்கியச் சந்தைகளாக இருக்கக்கூடும்.