கிரிக்கெட் ஆடுகளத்தின் நீளத்துக்கு இணையான புதிய டைனோசர் தாய்லாந்தில் கண்டுபிடிப்பு

தாய்லாந்து மண்ணிலிருந்து வெளிப்பட்ட ஜுராசிக் காலப் பேருருவம்

தாவரங்களை உண்டு வாழ்ந்த ஒரு டைனோசரின் உடல், கிரிக்கெட் ஆடுகளத்தின் கிட்டத்தட்ட முழு நீளத்துக்கும் நீண்டிருந்ததாகக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். தாய்லாந்து விஞ்ஞானிகள் அத்தகைய உயிரினத்தையே அடையாளம் கண்டுள்ளனர். நீண்ட கழுத்தைக் கொண்ட இந்தச் சௌரோபாட் டைனோசரான உரகசோரஸ் கலாசினென்சிஸ், சுமார் 15 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இன்றைய கலாசின் மாகாணத்தின் காடுகளில் வாழ்ந்தது. மாமென்சிசௌரிடே குடும்பத்தில் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு குறிப்பிடத்தக்க புதிய உறுப்பினரைச் சேர்க்கிறது. வியக்கத்தக்க நீளத்தை எட்டக்கூடிய கழுத்துகளுக்குப் பெயர்பெற்ற இந்த டைனோசர் குடும்பம், கிழக்கு ஆசியாவில் மட்டுமே பெரும்பாலும் வாழ்ந்ததாக முன்பு கருதப்பட்டது.

புதிதாக விவரிக்கப்பட்ட இந்த இனம் 20 மீட்டர், அதாவது சுமார் 66 அடி நீளம் வரை வளர்ந்தது. இதனால், பண்டைய தென்கிழக்கு ஆசியாவில் வாழ்ந்த நிலவாழ் விலங்குகளில் மிகப் பிரமிப்பூட்டியவற்றில் ஒன்றாக இது திகழ்கிறது. மற்ற சௌரோபாட்களைப் போலவே, தூண்களைப் போன்ற வலுவான நான்கு கால்களால் நடந்து, தாவரங்களை உண்டு வாழ்ந்தது. தனது பிரம்மாண்ட உடலை நகர்த்தாமலேயே வெவ்வேறு உயரங்களில் இருந்த இலைகளைப் பறித்துண்ண நீண்ட கழுத்தைப் பயன்படுத்தியது. இதன் பெயர், பாம்பு அல்லது அரவத்தைக் குறிக்கும் சமஸ்கிருதச் சொல்லான உரகா என்பதையும், புதைபடிவம் கண்டெடுக்கப்பட்ட மாகாணமான கலாசினையும் இணைத்து உருவாக்கப்பட்டது. இது அந்த விலங்கின் பாம்பைப் போன்ற கழுத்தையும் அதன் புவியியல் தோற்றத்தையும் குறிக்கிறது.

இந்தக் கண்டுபிடிப்பை குறிப்பாகப் பரபரப்பாக்குவது, ஒரே ஒரு முதுகெலும்பைக் கொண்டு இந்த விலங்கு அடையாளம் காணப்பட்டதுதான். அது முதுகின் மேற்பகுதி அல்லது நடுப்பகுதியைச் சேர்ந்த எலும்பு. பழங்கால உயிரின ஆய்வாளர்கள் பெரும்பாலும் சிதறிய எலும்பு எச்சங்களையே ஆய்வு செய்கிறார்கள். ஆனால், தெரிந்துள்ள அனைத்து உறவினங்களிலிருந்தும் அதன் உடற்கூறியல் வேறுபட்டிருந்தால், நன்கு ஆராயப்பட்ட ஒரே ஓர் எலும்பே முற்றிலும் புதிய இனத்தை நிறுவப் போதுமானதாக இருக்கலாம். இந்த எலும்பில், வேறு எந்த டைனோசரிடமும் காணப்படாத தனித்துவமான அம்சங்களின் தொகுப்பு பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தது.

ஒரே முதுகெலும்பு புதிய இனத்தை வெளிப்படுத்திய விதம்

இந்தக் கதை 2008ஆம் ஆண்டு தொடங்கியது. அப்போது கலாசின் மாகாணத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், பாம்பின் செதில்களைப் போன்ற துண்டுகளைக் கண்டார். தற்செயலாகக் கிடைத்த அந்தக் கண்டுபிடிப்பு, ஃபு நொய் என்ற இடத்துக்கு ஆய்வாளர்களை அழைத்துச் சென்றது. அதன்பிறகு, தாய்லாந்தின் புதைபடிவங்கள் மிகுதியாகக் கிடைக்கும் இடங்களில் ஒன்றாக அது மாறியுள்ளது. அங்கு நடத்தப்பட்ட அகழாய்வுகளில், பிந்தைய ஜுராசிக் காலத்தைச் சேர்ந்த ஏராளமான எச்சங்கள் கிடைத்துள்ளன; மீட்கப்பட்ட பொருட்களில் 90 சதவீதத்துக்கும் மேற்பட்டவை டைனோசர்களுடையவை.

ஆய்வுக் குழுக்கள் அந்தப் பகுதியை ஆராய்ந்தபோது, பழங்கால ஆறுகள் படியவைத்த ஃபு கிராடுங் பாறை அடுக்குகளில் பற்கள், எலும்புகள் மற்றும் பிற துண்டுகள் சிதறிக் கிடப்பதைக் கண்டன. அவற்றில் கவனமாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட முன்புற முதுகெலும்பு ஒன்றும் இருந்தது. அது கழுத்துக்குப் பின்னால் உள்ள பகுதியைச் சேர்ந்த எலும்பு. மேலோட்டமாகப் பார்க்கையில், அது வேறொரு சௌரோபாட்டின் முதுகெலும்பைப் போலவே தோன்றியிருக்கலாம். ஆனால், நெருக்கமாக ஆராய்ந்தபோது மிகவும் வியப்பூட்டும் அம்சம் தெரியவந்தது.

மகாசாரகாம் பல்கலைக்கழகத்தின் பழங்கால உயிரின ஆய்வாளரும் ஆய்வின் முதன்மை ஆசிரியருமான டாக்டர் அபிருத் நில்பனபன், Y வடிவில் அமைந்த லேமினே எனப்படும் எலும்பு முகடுகளின் தனித்துவமான அமைப்பை இந்தப் புதைபடிவம் காட்டியதாக பிபிசி தாய்லாந்திடம் தெரிவித்தார். சிடி ஸ்கேன், இதற்கு முன்பு விவரிக்கப்பட்ட வேறெந்த டைனோசரிலும் காணப்படாத தனித்துவமான உட்புறக் காற்றறை அமைப்பையும் வெளிப்படுத்தியது. புதைபடிவத்துக்குச் சேதம் விளைவிக்காமல் அதன் உட்புறத்தைப் பார்க்க இந்தத் தொழில்நுட்பம் ஆய்வாளர்களுக்கு உதவியது. வழக்கமான புதைபடிவத் தயாரிப்பு முறைகளால் கண்டறிய முடியாத விவரங்கள் இதன்மூலம் வெளிப்பட்டன.

கண்டுபிடிப்பின் தருணம்

தனது குழு முற்றிலும் புதிய ஒன்றைக் கண்டுபிடித்திருப்பதை உணர்ந்தபோது, நில்பனபனுக்கு உணர்ச்சிப் பெருக்கு ஏற்பட்டது. மாதிரி ஒரு புதிய இனத்தைச் சேர்ந்தது என்பதை உறுதிசெய்ததும், உற்சாகத்தில் தனது கணினியை உடைத்ததாகவும், அப்போது பரவசமும் நிம்மதியும் ஒருசேர உணர்ந்ததாகவும் அவர் பின்னர் தெரிவித்தார்.

குறிப்பாக, தனித்துவமான காற்றறை அமைப்பு உள்ளிட்ட அம்சங்கள் உலகின் வேறெந்த டைனோசரிடமும் காணப்படாதவை. அதுவே இதைத் தனித்துவமாக்குகிறது.

நேச்சர் பப்ளிஷிங் குழுமத்தின் இதழான சயன்டிஃபிக் ரிப்போர்ட்ஸில் இந்த ஆய்வு வெளியானது. தாய்லாந்திலிருந்து முறையாகப் பெயரிடப்பட்ட முதல் மாமென்சிசௌரிடே டைனோசர் இதுவென்பதால், உலகெங்கும் உள்ள பழங்கால உயிரின ஆய்வாளர்களின் கவனத்தை அது விரைவாக ஈர்த்தது. புதிய இனத்துக்கு முறையாகப் பெயரிடுவது, அதாவது அதன் தனித்துவமான அடையாளத்தை நிறுவுவது, அறியப்பட்ட மற்ற எல்லா உயிரினங்களிலிருந்தும் (அவை வாழ்பவையாயினும் அழிந்தவையாயினும்) அதை வேறுபடுத்தும் உடற்கூறியல் அம்சங்களின் குறிப்பிட்ட சேர்க்கையை அடையாளம் காண்பதைத் தேவைப்படுத்துகிறது.

வியக்கத்தக்க கழுத்தின் உடற்கூறியல்

உரகசோரஸ் கலாசினென்சிஸ், அசாதாரணமாக நீண்ட கழுத்துகளைக் கொண்ட சௌரோபாட் டைனோசர்களின் குடும்பமான மாமென்சிசௌரிடேவைச் சேர்ந்தது. பிராக்கியோசோரஸ் அல்லது டிப்ளோடோகஸ் போன்ற நியோசௌரோபாட்களுடன் இவை நெருங்கிய உறவுடையவை அல்ல. ஆனால், உயரத்தில் உள்ள தாவரங்களை எட்டுவதற்கான அதே தீர்வைத் தனித்தனியாகப் பரிணமித்தன. சில மாமென்சிசௌரிடே டைனோசர்களின் கழுத்து 15 மீட்டருக்கும் அதிகமாக நீண்டது. இதனால், உயிரின வரலாற்றிலேயே மிக நீண்ட கழுத்துகளைக் கொண்டவற்றில் அவை இடம்பெறுகின்றன.

இவ்வளவு நீண்ட கழுத்துக்கு எலும்புக்கூட்டில் சிறப்பான தகவமைப்புகள் தேவைப்பட்டன. முதுகெலும்புகளுக்குள் காற்று நிரம்பிய உட்புற அமைப்பு அவற்றில் முக்கியமானது; அதாவது, எலும்புகளுக்குள் காற்று இருந்தது. இன்றைய பறவைகளைப் போலவே, சௌரோபாட்களுக்கும் சுவாசக் காற்றுப்பைகள் இருந்தன. அவை எலும்புகளுக்குள் நீண்டு, வலிமையைக் குறைக்காமல் எடையைக் குறைக்கும் வெற்றிட அறைகளை உருவாக்கின. இலகுவான இந்த எலும்புக்கூடு, அவை நடக்கவும் உணவு உண்ணவும் உதவியபடியே, பிரம்மாண்டமான கழுத்துகளையும் உடல்களையும் வளர்த்துக்கொள்ள வழிவகுத்தது.

உரகசோரஸின் முதுகெலும்பைச் செய்த சிடி ஸ்கேன், காமெல்லேட் எனப்படும் உட்புறக் காற்றழுத்த அமைப்பை வெளிப்படுத்தியது. அதாவது, தேன்கூட்டைப் போன்ற சிறிய அறைகளின் வலையமைப்பால் எலும்பு நிரம்பியிருந்தது. வெளிப்புறத்தில் Y வடிவில் அமைந்த லேமினே கூடுதல் கட்டமைப்பு ஆதரவை அளித்தன. இந்த அம்சங்கள் இணைந்து, கழுத்தை வலுவாகவும் இலகுவாகவும் ஆக்கின. இதனால், பரந்த பரப்பில் உள்ள தாவரங்களை எட்டிப் பறித்துண்ணும் வகையில் அதை நீட்டிய உணவெடுக்கும் கருவியாகப் பயன்படுத்த முடிந்தது.

இத்தகைய தகவமைப்புகள் இல்லையெனில், இவ்வளவு நீளமான கழுத்து தாங்க முடியாத அளவு கனமாகவும், இயந்திரவியல் ரீதியாக அதிக அழுத்தம் தருவதாகவும் இருந்திருக்கும். பாலூட்டிகளுடன் ஒப்பிடும்போது நீண்ட கழுத்தைக் கொண்ட நவீன ஒட்டகச்சிவிங்கிகளால் சௌரோபாட்களின் உடல் விகிதங்களை எட்ட முடியாததற்கும் இதே கோட்பாடுதான் விளக்கம் அளிக்கிறது. டைனோசர்கள் கழுத்தை இவ்வளவு நீட்டிக்க உதவிய காற்றுப்பை அமைப்பும் காற்று நிரம்பிய முதுகெலும்புகளும் ஒட்டகச்சிவிங்கிகளுக்கு இல்லை. நிலத்தில் வாழும் எந்தப் பாலூட்டியும் எட்டாத உடல் அளவை சௌரோபாட்கள் அடைய முடிந்ததற்கு, உடற்கூறியலில் உள்ள இந்த வேறுபாடும் ஒரு காரணம்.

டைனோசர் வரலாற்றில் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் முக்கியத்துவம்

மாமென்சிசௌரிடே புதைபடிவங்களில் பெரும்பாலானவை சீனாவில், குறிப்பாக சிச்சுவான் படுகையில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. அங்குள்ள புகழ்பெற்ற ஷாக்சிமியாவ் பாறை அடுக்குகள் பல அறியப்பட்ட இனங்களின் புதைபடிவங்களை வழங்கியுள்ளன. இந்தப் புதைபடிவங்கள் ஒரே பகுதியில் குவிந்திருந்ததால், இந்தக் குடும்பம் பெரும்பாலும் கிழக்கு ஆசியாவிலேயே வாழ்ந்ததாக விஞ்ஞானிகள் முன்பு கருதினர். அண்மைக்காலக் கண்டுபிடிப்புகள் அந்தக் கருத்தை மாற்றத் தொடங்கியுள்ளன.

தான்சானியாவில் கண்டெடுக்கப்பட்ட முதுகெலும்புகள் முதலில் வேறொரு சௌரோபாட்டைச் சேர்ந்தவையாகக் கருதப்பட்டன. பின்னர் அவை மாமென்சிசௌரிடே குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை என அடையாளம் காணப்பட்டதால், அந்தக் குடும்பம் ஆப்பிரிக்காவிலும் வாழ்ந்தது தெரியவந்தது. இப்போது, தாய்லாந்தில் உரகசோரஸ் கண்டுபிடிக்கப்பட்டிருப்பது, நீண்ட கழுத்துடைய இந்தப் பேருருவங்கள் தென்கிழக்கு ஆசியாவின் நிலப்பரப்பிலும் சுற்றித் திரிந்ததை உறுதிப்படுத்துகிறது. இந்தக் குழுவின் புவியியல் பரவல் முன்பு புரிந்துகொண்டதைவிட விரிவானது என்றும், பண்டைய கண்டத்தின் கணிசமான பரப்புகளில் அவை பரவியிருக்க முடியும் என்றும் இந்தக் கண்டுபிடிப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது.

புதிய இனம், பிந்தைய ஜுராசிக் காலத்திலிருந்து தொடக்க கிரிட்டேசியஸ் காலத்துக்கு இடைப்பட்ட, சுமார் 15 கோடி முதல் 14.3 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலகட்டத்தின் புதைபடிவப் பதிவில் உள்ள இடைவெளியையும் நிரப்ப உதவுகிறது. டைனோசர் சமூகங்களில் மாற்றம் ஏற்பட்ட காலம் என்பதால், இந்தக் காலகட்டத்தைப் புரிந்துகொள்வது முக்கியம். சில குழுக்கள் அருகிவந்தபோது மற்றவை பெருகின. பரிணாம வளர்ச்சியில் ஆரம்பத்திலேயே பிரிந்த மாமென்சிசௌரிடே இனமொன்று தாய்லாந்தில் இருந்தது, அந்தக் காலகட்டத்தில் தென்கிழக்கு ஆசியா சௌரோபாட் பன்முகத்தன்மை செழித்திருந்த ஓர் இடமாக இருந்ததைக் காட்டுகிறது. சீனாவிலிருந்து விலங்குகள் இடம்பெயர்ந்து வந்ததைப் பெற்றுக்கொண்ட செயலற்ற பிரதேசமாக மட்டும் அது இருக்கவில்லை.

ஜுராசிக் காலத்தில், இன்றைய தென்கிழக்கு ஆசியாவின் பெரும்பகுதி நிலப்பகுதிகள் வழியாக ஆசியாவின் பிற பகுதிகளுடன் இணைந்திருந்தது. இதனால் விலங்குகள் பிரதேசங்களுக்கு இடையே நகர முடிந்தது. சீன மற்றும் தாய்லாந்துப் புதைபடிவங்களில் காணப்படும் சில ஒற்றுமைகள், இந்தப் பண்டைய இணைப்புகளைச் சுட்டுகின்றன. இருப்பினும், தற்போது கிடைக்கும் வரையறுக்கப்பட்ட புதைபடிவப் பதிவுகளைக் கொண்டு, இடம்பெயர்வின் சரியான வழித்தடங்களையும் காலத்தையும் மீட்டமைப்பது கடினமாகவே உள்ளது.

பதிவுசாதனை டைனோசர் கண்டுபிடிப்புகளின் ஆண்டில் தாய்லாந்து

உரகசோரஸ் பற்றிய அறிவிப்பு வெளியாவதற்கு இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்புதான், தாய்லாந்தில் மற்றொரு முக்கிய டைனோசர் கண்டுபிடிப்பு வெளியிடப்பட்டது. மே மாதத்தில், சையாபூம் மாகாணத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட நீண்ட கழுத்துடைய வேறொரு தாவர உண்ணியான நகாடைட்டனை அடையாளம் கண்டுள்ளதாக விஞ்ஞானிகள் அறிவித்தனர். அந்த விலங்கு சுமார் 27 மீட்டர் நீளமும், மதிப்பீட்டின்படி 27 டன் எடையும் கொண்டிருந்தது. இதனால், தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மிகப்பெரிய டைனோசராக அது திகழ்கிறது.

அந்த எடையைப் புரிந்துகொள்ள, 27 டன் என்பது சுமார் ஒன்பது வளர்ந்த ஆசிய யானைகளின் எடைக்குச் சமம். நகாடைட்டன், டைட்டானோசாரிஃபார்ம்ஸ் எனும் வேறொரு சௌரோபாட் வழித்தோன்றலைச் சேர்ந்தது. இந்தக் குழு கிரிட்டேசியஸ் காலத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தி, வரலாற்றிலேயே மிகப்பெரிய நிலவாழ் விலங்குகளை உருவாக்கியது. ஒரே ஆண்டுக்குள் இத்தகைய குறிப்பிடத்தக்க இரண்டு விலங்குகள் தாய்லாந்தில் அடையாளம் காணப்பட்டிருப்பது, டைனோசர் உலகைப் புரிந்துகொள்வதற்கான முக்கிய இடமாக அந்த நாடு வளர்ந்து வருவதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

நகாடைட்டனைப் போல உரகசோரஸ் அவ்வளவு பெரியதாக இல்லாவிட்டாலும், இப்பகுதியில் நீண்ட கழுத்துடைய டைனோசர்களின் அறியப்பட்ட பன்முகத்தன்மையை விரிவுபடுத்துவதால் அதன் கண்டுபிடிப்பும் விஞ்ஞானிகளுக்கு அதே அளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. இந்த இரண்டு விலங்குகளும் வெவ்வேறு காலங்களில் வாழ்ந்ததுடன், சௌரோபாட் குடும்ப மரத்தின் வெவ்வேறு கிளைகளையும் சேர்ந்தவை. ஜுராசிக் மற்றும் கிரிட்டேசியஸ் காலங்களில் பலதரப்பட்ட பிரம்மாண்டத் தாவர உண்ணிகள் தாய்லாந்தில் வாழ்ந்ததை இது காட்டுகிறது. இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் தாய்லாந்தின் பழங்கால உயிரின ஆய்வுத் துறைக்கு சர்வதேச அளவில் மேலும் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுத்தருகின்றன. இதனால் ஒத்துழைப்பும் நிதியுதவியும் அதிகரித்து, எதிர்கால ஆய்வுகள் வேகமெடுக்கக்கூடும்.

புதைபடிவ வேட்டைக்காரர்களின் எதிர்காலம்

ஃபு நொய் தளமும் பரந்த ஃபு கிராடுங் பாறை அடுக்குப் பகுதியும் எதிர்கால ஆய்வுகளுக்கு நம்பிக்கையளிக்கின்றன. விரிவாக ஆய்வு செய்யப்பட்ட சீனப் படுகைகளுடன் ஒப்பிடுகையில், தென்கிழக்கு ஆசியாவில் பழங்கால உயிரின ஆய்வுகள் குறைந்த அளவிலேயே நடத்தப்பட்டுள்ளன. இதனால் பல படிவுகள் ஓரளவுக்கே ஆராயப்பட்டுள்ளன. தாய்லாந்தில் தொடர்ந்து நடைபெறும் அகழாய்வுகளில் மேலும் பல புதைபடிவங்கள் கிடைக்கும் என்றும், அவற்றில் மாமென்சிசௌரிடே மாதிரிகளும் இருக்கக்கூடும் என்றும் ஆய்வாளர்கள் நம்புகின்றனர்.

பண்டைய கண்டங்களைக் கடந்து இந்த டைனோசர்கள் எவ்வாறு நகர்ந்தன, இவ்வளவு நீண்ட கழுத்துகளை எப்படிப் பரிணமித்தன, சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளில் மற்ற இனங்களுடன் எவ்வாறு தொடர்புகொண்டன போன்ற நீடித்த கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க இத்தகைய கண்டுபிடிப்புகள் உதவலாம். உரகசோரஸுக்கு தென்கிழக்கு ஆசியாவின் வேறு பகுதிகளில் நெருங்கிய உறவினங்கள் இருந்தனவா, அல்லது தனிமையில் பரிணமித்த உள்ளூர் வழித்தோன்றலாக அது இருந்ததா என்பதையும் இவை தெளிவுபடுத்தக்கூடும்.

நில்பனபனுக்கு, இந்தக் கண்டுபிடிப்பு சிறுவயது ஆர்வத்தையும் நிறைவேற்றியது. என்பிசி நியூஸ் செய்தியின்படி, அவரது தாத்தா ஒவ்வோர் இரவும் டைனோசர்கள் பற்றிய ஒரு புத்தகத்தை அவருக்கு வாசித்துக் காட்டுவார். அந்த ஆர்வ விதையே, பின்னாளில் தனது புதிய இனத்தை அடையாளம் காண உதவும் அளவுக்கு அவரை வழிநடத்தியது. அறிவியல் உலகின் பெரும் முன்னேற்றங்கள், உறங்கச் செல்லும் முன் கதைகளைக் கேட்கும் குழந்தையின் ஆர்வத்திலோ, வயலில் விசித்திரமான கற்களைக் கவனிக்கும் உள்ளூர்வாசியின் பார்வையிலோ தொடங்கலாம் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.

சுருக்கமாக

• தாய்லாந்தின் கலாசின் மாகாணத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட ஒரே முதுகெலும்பை வைத்து, உரகசோரஸ் கலாசினென்சிஸ் என்ற புதிய டைனோசர் இனத்தை விஞ்ஞானிகள் அடையாளம் கண்டுள்ளனர்.
• நீண்ட கழுத்துடைய இந்தச் சௌரோபாட் சுமார் 15 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்தது. இது 20 மீட்டர் வரை நீண்டிருந்தது; அந்த நீளம் கிரிக்கெட் ஆடுகளத்தின் நீளத்துக்குச் சுமார் சமம்.
• சிடி ஸ்கேன்களில், Y வடிவில் அமைந்த எலும்பு லேமினே மற்றும் தனித்துவமான உட்புறக் காற்றறை அமைப்பு உள்ளிட்ட சிறப்பம்சங்கள் தெரியவந்தன. இவை அறியப்பட்ட மற்ற எல்லா டைனோசர்களிலிருந்தும் இதை வேறுபடுத்துகின்றன.
• தாய்லாந்திலிருந்து முறையாகப் பெயரிடப்பட்ட முதல் மாமென்சிசௌரிடே டைனோசர் இதுவாகும். இதனால், அந்தக் குடும்பத்தின் அறியப்பட்ட புவியியல் பரவல் தென்கிழக்கு ஆசியா வரை விரிவடைகிறது.
• இந்தக் கண்டுபிடிப்பு சயன்டிஃபிக் ரிப்போர்ட்ஸில் வெளியிடப்பட்டது. தென்கிழக்கு ஆசியாவில் இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மிகப்பெரிய டைனோசரான நகாடைட்டன் அண்மையில் அடையாளம் காணப்பட்டதைத் தொடர்ந்து இது வெளியாகியுள்ளது.
• தாய்லாந்தின் ஃபு கிராடுங் பாறை அடுக்குப் பகுதியில் தொடர்ந்து நடைபெறும் ஆய்வுகள், சௌரோபாட்களின் பரிணாம வளர்ச்சி மற்றும் புவியியல் பரவல் குறித்த கூடுதல் புரிதலை வழங்கும் என்று ஆய்வாளர்கள் எதிர்பார்க்கின்றனர்.