காட்டுக்கு அடியில் எரியும் தீ
இந்தோனேசிய போர்னியோவின் வானம் மழையால் அல்ல, புகையால் அம்பர் நிறமாகவும் கனமாகவும் மாறியுள்ளது. கலிமந்தானில் எரியும் காடுகள் மற்றும் விவசாய நிலங்களிலிருந்து பரவிய அடர்ந்த புகைமூட்டம் மலேசியா, புரூனே, சிங்கப்பூர், பிலிப்பைன்ஸ் ஆகிய நாடுகளையும் எட்டியுள்ளது. அது அன்றாட வாழ்க்கையைப் பாதிப்பதுடன், மூச்சுப் பிரச்சினைகளால் மக்களை மருத்துவமனைகளுக்கும் அனுப்புகிறது.
உள்ளடக்கம்
- காட்டுக்கு அடியில் எரியும் தீ
- கரிநிலத் தீயை அணைப்பது ஏன் கடினம்?
- பிராந்திய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் கார்பன் குண்டு
- எல்லைகளைக் கடக்கும் புகைமூட்டம்
- தீ மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படுவது ஏன்?
- சோர்வையும் மறைந்திருக்கும் ஆபத்தையும் எதிர்கொள்ளும் தீயணைப்பு வீரர்கள்
- இந்தோனேசியா அவசர நடவடிக்கைகளை விரிவுபடுத்துகிறது
- தீத்தடுப்புக்கு கரிநிலத்தை ஈரமாக வைத்திருப்பது அவசியம்
- புகைக்குப் பின்னால் உள்ள மனித இழப்பு
- முக்கிய அம்சங்கள்
தரையில், ஆபத்து பெரும்பாலும் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை. மேற்பரப்பில் தீச்சுடர்கள் சிறியதாகத் தோன்றினாலும், அதன் கீழுள்ள உலர்ந்த கரிநிலத்தில் தீ தொடர்ந்து பரவலாம். தீ அணைந்துவிட்டதாகத் தோன்றிய சில நாட்களுக்குப் பிறகும் மீண்டும் பற்றக்கூடிய தீயைத் தடுக்க, தன்னார்வலர்கள் மண்ணைத் தோண்டி, நிலத்தடி கால்வாய்களில் தண்ணீரைச் செலுத்தி, இரவு முழுவதும் பணியாற்றுகின்றனர்.
இந்த அறிக்கைக்காக வழங்கப்பட்ட தகவல்களின்படி, ஜூலை தொடக்கத்திலிருந்து இந்தோனேசிய போர்னியோ முழுவதும் சுமார் 200,000 ஹெக்டேர் காடுகளும் விவசாய நிலங்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. நீண்ட வறட்சிப் பருவத்தை மேலும் தீவிரப்படுத்திய வலுவான எல் நினோ தாக்கத்தின் போது, இந்தோனேசியா முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான வெப்பப் புள்ளிகள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இந்தத் தீவிபத்துகள் நாடு தழுவிய நெருக்கடியின் ஒரு பகுதியாகும்.
35 வயதான தன்னார்வத் தீயணைப்பு வீரர் த்வி சுஜாத்மோகோ, ஒரு மாதத்துக்கும் மேலாகப் புகைமூட்டத்தில் பணியாற்றி வருகிறார். கண்ணீர்ப்புகைக் குண்டைப் போன்ற காற்று, மூக்கு மற்றும் கண்களில் உடனடியாகப் பாதிப்பை ஏற்படுத்துவதாக அவர் விவரிக்கிறார்.
ஒரு தீ கட்டுப்பாட்டை மீறிவிட்டால், அது பலருக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும். மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல, விலங்குகளுக்கும் தாவரங்களுக்கும்கூட. நிலத்தடி தீ பரவி, அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போனால், இழப்புகள் மிகப் பெரியதாக இருக்கும்.
நிலத்தையும் அதன் நீர்வழிகளையும் நன்கு அறிந்த பழங்குடியின தயாக் மற்றும் பன்ஜார் மக்களில் பலர் தன்னார்வலர்களாக உள்ளனர். மேற்பரப்பில் தீச்சுடர் தெரியாமலேயே நிலத்துக்கு அடியில் பரவக்கூடிய தீயை எதிர்கொள்ள, கைக்கருவிகள், எடுத்துச் செல்லக்கூடிய நீரேற்றிகள், வண்டிகள், குழாய்கள், தற்காலிகக் கிணறுகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
கரிநிலத் தீயை அணைப்பது ஏன் கடினம்?
நீரில் தேங்கிய சூழலில் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகச் சேர்ந்த, பகுதியளவு சிதைந்த தாவரங்களால் கரிநிலம் உருவாகிறது. ஈரமான கரிநிலத்தில் ஆக்சிஜன் குறைவாக இருப்பதால், சிதைவு மெதுவாக நடைபெறுகிறது. கரிமப் பொருட்களின் அடுக்குகள் சேர்ந்து, கலிமந்தானின் சில பகுதிகளில் 20 மீட்டருக்கும் அதிக ஆழத்தை எட்டுகின்றன.
இதனால் கரிநிலங்கள் மதிப்புமிக்க கார்பன் சேமிப்பிடங்களாக உள்ளன. தாவரங்கள் உறிஞ்சிய கார்பன், விரைவில் வளிமண்டலத்துக்குத் திரும்பாமல் நிலத்தடியில் பூட்டப்பட்டிருக்கும். பூமியிலுள்ள மிக முக்கியமான இயற்கைக் கார்பன் இருப்புகளில் இந்தோனேசியாவின் வெப்பமண்டலக் கரிநிலங்களும் அடங்கும்.
ஆனால் கரிநிலத்தை வடிக்கும்போது இதே பண்பு பெரும் தீ அபாயத்தை உருவாக்குகிறது. தோட்டப் பயிர் வளர்ச்சிக்காகப் பொதுவாகக் கால்வாய்களும் நீரேற்றிகளும் அமைத்து நிலத்தடி நீர்மட்டம் குறைக்கப்படுகிறது. நிலம் உலர்ந்ததும் எளிதில் தீப்பற்றும்; நீண்டகால மழையின்மையிலும் எரியக்கூடியதாக இருக்கும்.
இந்தோனேசியப் பாதுகாப்பு அமைப்பான யாயாசன் கொன்சர்வாசி ஆலாம் நுசந்தாராவின் கரிநில ஆய்வாளர் டாக்டர் நிசா நோவிதா கூறுகையில், ஆழமான கரிநிலத்தில் ஒரு ஹெக்டேருக்கு 6,000 டன்னுக்கும் அதிகமான கார்பன் இருக்கலாம். ஆய்வாளர் வழங்கிய ஒப்பீட்டின்படி, இது சுமார் 4,800 கார்களின் ஓராண்டு கார்பன் டை ஆக்சைடு வெளியேற்றத்துக்குச் சமம்.
கரிநிலங்கள் மிகச் சிறந்த கார்பன் சேமிப்பிடங்கள். அவற்றின் நீர்த்தேக்கமான சூழல் சிதைவை மெதுவாக்குவதால், ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகக் கார்பன் நிலத்தடியில் குவிகிறது. ஆனால், அவற்றை வடிக்கும்போதோ எரிக்கும்போதோ அவை கார்பன் குண்டாக மாறக்கூடும். ஏனெனில் அந்தக் கார்பன் விரைவாக வளிமண்டலத்தில் வெளியேறலாம்.
தீ இந்தப் பொருளை எட்டியதும், வாரக்கணக்கில் நிலத்தடியில் கனன்று கொண்டிருக்கலாம். மேற்பரப்பில் ஊற்றப்படும் தண்ணீர் எரியும் அடுக்கைச் சென்றடையாமல் போகலாம். கரிநிலம் கிட்டத்தட்ட கஞ்சியைப் போன்ற நிலையை அடையும்வரை தீயணைப்பு வீரர்கள் நிலத்தை நனைக்க வேண்டும். அதேசமயம், கீழே வெப்பமும் புகையும் உள்ளனவா என மீண்டும் மீண்டும் சோதிக்க வேண்டும்.
பிராந்திய விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் கார்பன் குண்டு
கரிநிலம் எரியும்போது கார்பன் டை ஆக்சைடு, கார்பன் மோனாக்சைடு, மீத்தேன் ஆகியவை வெளியாகின்றன. கார்பன் டை ஆக்சைடும் மீத்தேனும் புவி வெப்பமாதலை அதிகரிக்கின்றன; அதிகச் செறிவிலுள்ள கார்பன் மோனாக்சைடு நச்சுத்தன்மை கொண்டது. தீயால் உருவாகும் நுண்துகள்கள் நுரையீரலின் ஆழமான பகுதிகளுக்குள் சென்று இரத்த ஓட்டத்திலும் கலக்கலாம்.
மூன்று தசாப்தங்களாக ஆசியக் கரிநிலங்களை ஆய்வு செய்துவரும் லெஸ்டர் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் சூசன் பேஜ் கூறுகையில், புகைமூட்டத்துக்கு உள்ளாகும் மக்கள் நச்சு வாயுக்களையும் மிக நுண்ணிய துகள்களையும் சுவாசிக்கின்றனர்.
அவர்கள் நச்சுத்தன்மை கொண்ட கார்பன் மோனாக்சைடைச் சுவாசிக்கின்றனர். மிக நுண்ணிய துகள்களையும் சுவாசிக்கின்றனர். அவை நுரையீரலின் காற்றுப்பைகளைக் கடந்து இரத்த ஓட்டத்தில் கலக்கக்கூடும்; இதயப் பிரச்சினைகள் உள்ளிட்ட உடலின் பிற பகுதிகளிலும் பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தலாம்.
கார்பன் குண்டு என்ற சொல், பெருமளவு சேமிக்கப்பட்டுள்ள கார்பன் திடீரென வெளியேறுவதைக் குறிக்கிறது. ஒவ்வொரு ஹெக்டேர் கரிநிலத்திலும் உள்ள முழுக் கார்பன் இருப்பும் ஒரே நிகழ்வில் வெளியேறும் என்று இதற்குப் பொருளல்ல. மெதுவாகச் சேர்ந்த இயற்கைக் கார்பன் இருப்பு, நிலத்தை உலர்த்தி எரிக்கும்போது விரைவாகப் பசுங்குடில் வாயுக்களாக மாறும் அபாயத்தையே இது குறிக்கிறது.
கரிநிலத்தை ஈரமாகவும் நிலையாகவும் வைத்திருக்க உதவும் தாவரங்களையும் தீ அழிக்கிறது. தீக்குப் பிறகு வெளிப்படும் நிலம் வேகமாக உலரக்கூடும்; இதனால் அடுத்தடுத்த தீவிபத்துகளின் வாய்ப்பு அதிகரிக்கிறது. மீண்டும் மீண்டும் எரிவதால், சேதமடைந்த நிலத்தை மீட்டெடுப்பது படிப்படியாகக் கடினமாகும் சுழற்சி உருவாகலாம்.
வடிக்கப்பட்ட கரிநிலங்கள் எரியாதபோதும் கார்பன் டை ஆக்சைடை வெளியிடுகின்றன என்று பேஜ் கூறுகிறார். அந்த வகையில், தீச்சுடர்கள் என்பது வடிகால் அமைப்பு, நிலப் பயன்பாட்டு மாற்றம், நீண்டகால வெளியேற்றம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பெரிய பிரச்சினையின் கண்ணுக்குத் தென்படும் பகுதி மட்டுமே.
எல்லைகளைக் கடக்கும் புகைமூட்டம்
இந்தோனேசியத் தீயிலிருந்து எழும் புகை மலேசியா, புரூனே, சிங்கப்பூர் மற்றும் பிலிப்பைன்ஸின் சில பகுதிகளுக்குப் பரவியுள்ளது. சில இடங்களில் காற்றுத் தர அளவீடுகள் ஆரோக்கியமற்ற நிலையை எட்டியுள்ளன. வழங்கப்பட்ட தகவல்களில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள மிக மோசமான நிகழ்வுகளில், மாசு அளவு உலக சுகாதார அமைப்பின் பரிந்துரைக்கப்பட்ட அளவைவிட கிட்டத்தட்ட 75 மடங்கு அதிகமாகப் பதிவானது.
ஜூலை மற்றும் ஆகஸ்ட் மாதங்களுக்கு இடையே நிலம் மற்றும் காட்டுத்தீயுடன் தொடர்புடைய 50,000-க்கும் மேற்பட்ட சுவாசத் தொற்று பாதிப்புகளை இந்தோனேசிய சுகாதார அமைச்சகம் பதிவு செய்தது. அவற்றில் 12,000-க்கும் மேற்பட்டவை ஐந்து வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கானவை.
இந்தோனேசியாவில் மிக மோசமாகப் பாதிக்கப்பட்ட நகரங்களில் ஒன்றான பன்ஜார்பாருவில், பார்வைத்திறன் குறைந்ததால் பள்ளிகள் மூடப்பட்டுள்ளன. மக்கள் தங்கள் கால்களைக்கூட அரிதாகவே பார்க்க முடிந்த நிலை இருந்ததாக ஆசிரியர் உதவியாளர் ஒருவர் விவரித்தார். இருமல், தொண்டை வலி, மூக்கொழுகல், தலைவலி, கண் எரிச்சல் ஆகியவற்றால் அவதிப்படுவதாக மக்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.
மலேசியாவின் சரவாக் மாநிலத்தில் கடுமையான மாசு நிலவிய காலகட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட 600 பள்ளிகள் மூடப்பட்டதால் சுமார் 200,000 மாணவர்கள் பாதிக்கப்பட்டனர். காற்றுத் தரம் மேலும் மோசமடையக்கூடும் என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, சிங்கப்பூர் N95 முகக்கவசங்களைச் சேமித்து வைத்துள்ளது; பள்ளிகளில் வெளிப்புறச் செயல்பாடுகளைக் குறைக்கவும் திட்டமிட்டுள்ளது. பிலிப்பைன்ஸின் பலாவன் மாகாண மக்கள் எரிந்த வாடையையும் கண்கள், தொண்டையில் எரிச்சலையும் உணர்ந்ததாகத் தெரிவித்துள்ளனர்.
புகைமூட்டம் போக்குவரத்தையும் பாதிக்கிறது. புகை வாகன ஓட்டிகளின் பார்வையைக் குறைப்பதுடன், விமான நிலையங்கள், கப்பல் வழித்தடங்கள், சாலைப் போக்குவரத்தையும் பாதிக்கலாம். தீ ஏற்பட்ட இடங்களிலிருந்து தொலைவில் உள்ள சமூகங்களுக்கும் பொருளாதாரச் செலவுகளை ஏற்படுத்துகிறது; அதே நேரத்தில், தீச்சுடர்களுக்கு அருகில் வசிப்பவர்கள் மிகப் பெரிய சுகாதார அபாயங்களை எதிர்கொள்கின்றனர்.
தீ மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படுவது ஏன்?
இந்தோனேசியாவின் கரிநில நெருக்கடியின் வேர்கள், பல தசாப்தங்களாக நடந்த நிலப் பயன்பாட்டு மாற்றங்களில் உள்ளன. சுஹார்த்தோ ஆட்சிக் காலத்தில், கலிமந்தானில் மழைக்காடுகள் மற்றும் சதுப்பு நிலங்களின் பெரும் பகுதிகள் மரவெட்டுக்காகவும் தோட்டப் பயிர்களுக்காகவும் பெரிய வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்காகவும் திறக்கப்பட்டன. பல நூற்றாண்டுகளாக ஈரமாக இருந்த கரிநிலங்கள் கால்வாய்கள் மூலம் வடிக்கப்பட்டன.
பெரிய, ஒரே மாதிரியான நிலப்பரப்புகளில் வளர்க்கப்படும் எண்ணெய்ப்பனை மற்றும் பிற பயிர்களுடன் தோட்டப் பயிர் விவசாயம் பெரும்பாலும் தொடர்புடையது. இத்திட்டங்கள் வேலைவாய்ப்புகளையும் முதலீட்டையும் உருவாக்கலாம். எனினும், நிலத்தைத் துப்புரவு செய்து வடிப்பதால் சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பு தீக்கு ஆளாகும் அபாயம் ஏற்படலாம். பின்னர் வலுவான காற்று, உலர்ந்த தாவரங்கள், தாழ்ந்த நீர்மட்டம் ஆகியவை தீ வேகமாகப் பரவ வழிவகுக்கின்றன.
சிறிய நிலப்பகுதிகளைத் துப்புரவு செய்யக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட தீயைப் பயன்படுத்தும் பாரம்பரிய விவசாய முறைகளால், பழங்குடியின சமூகங்கள் சில நேரங்களில் தீவிபத்துகளுக்குக் குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளனர். மேற்கு கலிமந்தானைச் சேர்ந்த தயாக் கனாயத்ன் மக்களின் பிரதிநிதியான தோனோ, அந்தச் சமூகங்கள் பெரும்பாலும் பலிகடாவாக்கப்படுவதாகக் கூறுகிறார்.
மலைப்பகுதி விவசாயம் என்பது இயற்கையுடன் சமநிலையைப் பேணும் எண்ணத்தில் வேரூன்றியது. பாரம்பரிய நடைமுறையில் திட்டமிடல், எச்சரிக்கை, தலைமுறைகளிடையே பகிரப்படும் அறிவு ஆகியவை அடங்கும்.
சிறிய அளவில் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட தீயிட்டு நிலத்தைத் துப்புரவு செய்வதும், தொழில்துறை அளவிலான நிலத் துப்புரவும் அளவிலும் அபாயத்திலும் வேறுபட்டவை. பாரம்பரிய விவசாயிகள் குறிப்பிட்ட குறுகிய கால வரம்புகளிலும் உள்ளூர் விதிகளின்படியும் செயல்படக்கூடும். அதேவேளையில், பெரிய நில ஒதுக்கீடுகள் ஆயிரக்கணக்கான ஹெக்டேர்களை உள்ளடக்கி, முழுக் கரிநிலப் பகுதிகளின் நீரமைப்பையே மாற்றக்கூடும். ஒவ்வொரு தீவிபத்துக்குமான காரணத்தை விசாரிப்பது இன்னும் அவசியம். இருப்பினும், பரந்த நிலவரம் நிலத்தை வடித்தல், பலவீனமான அமலாக்கம், வறண்ட வானிலை, பாதுகாப்பற்ற நிலத் துப்புரவு நடைமுறைகள் ஆகியவற்றின் கூட்டுவிளைவைக் காட்டுகிறது.
இந்த அறிக்கைக்காக வழங்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்களின்படி, 2025-ல் கலிமந்தான் கிட்டத்தட்ட 160,000 ஹெக்டேர் காடுகளை இழந்தது. இது இந்தோனேசியா முழுவதும் பதிவான காட்டு இழப்பில் மூன்றில் ஒரு பங்குக்கும் அதிகம். துப்புரவு செய்யப்பட்ட நிலத்தின் பெரும்பகுதி தோட்டங்களாகவும் பிற ஒற்றைப்பயிர் விவசாயப் பகுதிகளாகவும் மாற்றப்பட்டது.
சோர்வையும் மறைந்திருக்கும் ஆபத்தையும் எதிர்கொள்ளும் தீயணைப்பு வீரர்கள்
தீச்சுடர்களுடன் நேரடித் தொடர்பைத் தவிர்த்தாலும் உடல்நலத்துக்குக் கேடு விளைவிக்கக்கூடிய சூழல்களில் தன்னார்வக் குழுக்கள் பணியாற்றுகின்றன. தொடர்ந்து புகைக்கு ஆளாகுதல், சில பகுதிகளில் பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் குறைவாக இருத்தல், மண்ணின் விரிசல்களிலிருந்து திடீரென வெப்பம் எழுதல் ஆகியவை இதில் அடங்கும்.
மத்திய கலிமந்தானில் தீயணைக்கும் பணியின்போது உடல்நலம் மோசமடைந்ததால் இரண்டு தன்னார்வலர்கள் உயிரிழந்ததாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. நிலத்தடி தீ மேற்பரப்பில் வெளிப்படும்போது உடனடியாகச் செயல்பட, மற்ற குழுவினர் தீப்பரவல் எல்லைக்கு அருகிலேயே உறங்கியுள்ளனர்.
தண்ணீர் மிகப் பெரிய சவால்களில் ஒன்றாகும். தீயணைப்பு வீரர்கள் குளங்களையும் கிணறுகளையும் தோண்டி, கால்வாய்களைத் திறக்கவோ சீரமைக்கவோ செய்கின்றனர்; மேலும் நிலத்தடியில் தண்ணீரைச் செலுத்த, கரிநிலத்துக்குள் குழாய்களைப் பதிக்கின்றனர். தொலைதூர இடங்களுக்கு வாகனங்கள் செல்ல முடியாமல் போகலாம். அப்போது சிறிய நீரேற்றிகளையும் கையால் எடுத்துச் செல்லும் பொருட்களையும் குழுக்கள் நம்பியிருக்க வேண்டியிருக்கும்.
குழுவினர் சோர்வடைந்துள்ளனர்; குடும்பத்தினரைப் பிரிந்திருப்பதையும் எண்ணி ஏங்குகின்றனர். ஆனாலும், தங்கள் சமூகங்களைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பு தங்களுக்கு இருப்பதாகக் கருதி தொடர்ந்து பணியாற்றுவதாக சுஜாத்மோகோ கூறுகிறார்.
நாங்கள் நிச்சயமாகச் சோர்வடைந்திருக்கிறோம். களைத்துப்போகிறோம்; எங்கள் குடும்பத்தினர், குழந்தைகள், மனைவியரைப் பிரிந்து ஏங்குகிறோம். ஆனால் இப்போதைக்கு நாங்கள் அனைவரும் அவற்றை ஒதுக்கி வைத்திருக்கிறோம். இந்தப் புகைமூட்டப் பேரிடரைச் சமாளிக்க எங்களால் இயன்ற அனைத்தையும் செய்கிறோம்; ஏனெனில் அது எங்கள் கடமை.
மழை பெய்தால் உதவியாக இருக்கும். ஆனால், கனமழை மட்டும் வடிக்கப்பட்ட கரிநிலத்தைச் சீரமைத்துவிடாது. நீர்மட்டத்தை மீட்டெடுத்து தொடர்ந்து பராமரிக்க வேண்டும். நிலம் மீண்டும் உலராமல் தடுக்க, கால்வாய்களை அடைக்கவும் சேதமடைந்த தாவரங்களை மீண்டும் நடவும் எதிர்கால நிலப் பயன்பாட்டைக் கண்காணிக்கவும் வேண்டியிருக்கலாம்.
இந்தோனேசியா அவசர நடவடிக்கைகளை விரிவுபடுத்துகிறது
தரைவழி நடவடிக்கைகளையும் வான்வழித் தீயணைப்புப் பணிகளையும் அதிகாரிகள் அதிகரித்துள்ளனர். சுமத்ரா மற்றும் போர்னியோவில் 24,000-க்கும் மேற்பட்ட தரைவழித் தீயணைப்பு வீரர்கள் பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளனர். இருப்பினும், சில வெப்பப் புள்ளிகளை இன்னும் சென்றடைய முடியவில்லை.
குழுவினரால் அணுக முடியாத பகுதிகளுக்காகக் கூடுதல் நீர்குண்டு வீசும் விமானங்களை அதிகாரிகள் கோரியுள்ளனர். தேசிய விமானப் பாதுகாப்பு விதிகளைப் பூர்த்தி செய்யும் நிபந்தனையுடன், நீர்குண்டு வீச்சு மற்றும் வான்வழிக் கண்காணிப்புக்கு ஆதரவளிக்க வெளிநாடுகளில் பதிவு செய்யப்பட்ட 35 விமானங்களுக்கும் இந்தோனேசியா அனுமதி அளித்துள்ளது.
இந்தோனேசிய அதிகாரிகள் மேற்கோள் காட்டிய தரவுகளின்படி, தெற்கு சுமத்ராவில் 1,429 வெப்பப் புள்ளிகளும், மேற்கு கலிமந்தானில் 1,226-ம், மத்திய கலிமந்தானில் 811-ம் பதிவாகின. கிழக்கு கலிமந்தானில் 576 பதிவான நிலையில், ரியாவ் பகுதியில் 503 பதிவாகின. ஜூலை மாதத்தில் மட்டும் கிட்டத்தட்ட 94,000 ஹெக்டேர் எரிந்ததாக வனத்துறைத் தரவுகள் தெரிவித்தன.
மத்திய கலிமந்தான், ரியாவ், தெற்கு சுமத்ரா ஆகிய தீயால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளுக்கு அதிபர் பிரபோவோ சுபியாந்தோ சென்றார். தீயணைப்பு வீரர்களுக்குக் கூடுதல் நீர்குண்டு வீசும் ஹெலிகாப்டர்களையும் ஆக்சிஜன் விநியோகத்தையும் வழங்குவதாக அரசு உறுதியளித்துள்ளது. பொதுமக்களிடையே விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவும் தீத்தடுப்பு நடவடிக்கைகளிலும் பிராந்திய அதிகாரிகளுக்கு உதவவும் ராணுவம் மற்றும் காவல்துறைப் பணியாளர்களையும் இந்தோனேசியா அனுப்புகிறது.
மழையைத் தூண்டும் முயற்சியாகப் பொருத்தமான மேகங்களில் உப்புத் துகள்களைப் பரப்பி, இந்தோனேசியாவும் மலேசியாவும் மேக விதைப்பு நடவடிக்கைகளைத் தொடங்கியுள்ளன. பொதுவான எல்லைக்கு அருகே மேக விதைப்புக்காக இந்தோனேசிய வான்வெளிக்குள் விமானங்களை அனுப்ப மலேசியாவுக்கு அனுமதி கிடைத்துள்ளது. கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டால் கூடுதல் உதவி வழங்கவும் அது முன்வந்துள்ளது.
இந்த நடவடிக்கைகள் உடனடி ஆபத்தைக் குறைக்கலாம். எனினும், விமானங்களும் அவசரக் குழுக்களும் நிலப்பரப்பு மேலாண்மைக்கு மாற்றாக முடியாது. வானிலிருந்து தெளிக்கப்படும் நீர், ஆழமான கரிநிலத்தை எட்டாமல் தீயைக் குளிர்விக்கலாம். மேக விதைப்புக்கும் பொருத்தமான மேகங்கள் இருக்க வேண்டும்; அது வறட்சிப் பருவத்தையும் முடிவுக்குக் கொண்டுவர முடியாது.
தீத்தடுப்புக்கு கரிநிலத்தை ஈரமாக வைத்திருப்பது அவசியம்
கரிநிலத் தீயைக் குறைப்பதற்கான மிக நம்பகமான வழி, அது உலர்வதைத் தடுப்பதே. அதற்காக இயற்கையான நீர்மட்டத்தை மீட்டெடுத்து, வடிகால் கால்வாய்களை அடைத்து, எஞ்சியுள்ள காடுகளைப் பாதுகாத்து, ஆழமான கரிநிலப் பகுதிகளில் வளர்ச்சித் திட்டங்களைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
சிறிய தீ பரவுவதற்கு முன்பே சமூகங்கள் செயல்படுவதற்கு முன்னெச்சரிக்கை அமைப்புகள் உதவும். செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்பு வெப்பப் புள்ளிகளைக் கண்டறியும்; புகை அல்லது தாவர மறைப்பால் செயற்கைக்கோள்கள் எப்போதும் கண்டறிய முடியாத நிலத்தடி வெப்பத்தை உள்ளூர் குழுக்கள் நேரில் சென்று ஆய்வு செய்யலாம். கிராமங்களுக்கான தீத்தடுப்புப் பயிற்சியும் உபகரணங்களும், ஆபத்தான அவசர நடவடிக்கைகளின் தேவையைக் குறைக்கவும் உதவும்.
பொறுப்பேற்பதும் நடவடிக்கையின் மற்றொரு பகுதியாகும். சில தீவிபத்துகளைத் தொடங்கியதாகச் சந்தேகிக்கப்படும் 72 பேரை இந்தோனேசியக் காவல்துறை கைது செய்துள்ளது. குறைந்த செலவில் நிலத்தைத் துப்புரவு செய்வதற்காகத் தீயைப் பயன்படுத்தியதாக நான்கு நிறுவனங்கள் விசாரணையில் உள்ளன. திட்டமிட்டு நிலத்தைத் துப்புரவு செய்தல், தற்செயலாகத் தீப்பற்றுதல், பாரம்பரிய நடைமுறைகள் ஆகியவற்றை விசாரணைகள் வேறுபடுத்திக் கண்டறிய வேண்டும். சட்டப்படி நீர் மேலாண்மையையும் தீத்தடுப்புக் கட்டுப்பாடுகளையும் நிறுவனங்கள் பராமரித்தனவா என்பதையும் ஆய்வு செய்ய வேண்டும்.
தீத்தடுப்புத் திட்டங்களில் பழங்குடியின சமூகங்கள் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும்; தானாகவே சந்தேகத்துக்குரியவர்களாகக் கருதப்படக் கூடாது. பருவகால வானிலை, மண்ணின் நிலை, உள்ளூர் நீர்வழிகள் குறித்த அவர்களின் அறிவு தீக்கண்காணிப்புக்கு உதவக்கூடும். அதே நேரத்தில், வறண்ட சூழலில், குறிப்பாக வடிக்கப்பட்ட கரிநிலங்களுக்கு அருகில், தீயிடுவதற்கான தெளிவான விதிகள் தேவை.
புகைமூட்டம் பிராந்தியம் முழுவதையும் பாதிப்பதால், இந்தோனேசியா, மலேசியா, புரூனே, சிங்கப்பூர், பிலிப்பைன்ஸ் ஆகிய நாடுகளுக்கிடையே ஒத்துழைப்பு அவசியம். புகை தேசிய எல்லைகளைப் பின்பற்றுவதில்லை. எனவே, தீ தீவுப் பகுதிகள் முழுவதும் பரவும்போது தகவல் பகிர்வு, விமான அணுகல், சுகாதார எச்சரிக்கைகள், ஒருங்கிணைந்த அவசரத் திட்டமிடல் ஆகியவை தேவை.
புகைக்குப் பின்னால் உள்ள மனித இழப்பு
இந்தோனேசியக் கரிநிலத் தீயின் பருவநிலை ஆபத்தை ‘கார்பன் குண்டு’ என்ற சொல் எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஆனால் இந்த நெருக்கடி உடனடியானதும் தனிநபர்களைப் பாதிப்பதுமாகும். குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் செல்லாமல் இருக்கின்றனர்; குடும்பங்கள் மாசுபட்ட காற்றைச் சுவாசிக்கின்றன; தன்னார்வலர்கள் வீட்டை விட்டு வாரக்கணக்கில் விலகியிருக்கின்றனர். நிலத்துக்கு வெகு ஆழத்தில் தொடங்கிய பேரிடரிலிருந்து சமூகங்களைப் பாதுகாக்க முயன்றபோது சில தீயணைப்பு வீரர்கள் உயிரிழந்துள்ளனர்.
பழமையான ஈரநிலங்களை வெற்று நிலமாகக் கருதும்போது என்ன நடக்கும் என்பதை இந்தப் புகை எச்சரிக்கிறது. கரிநிலங்கள் ஈரமாக இருப்பதால் கார்பனைச் சேமிக்கின்றன. வடிகாலும் வறட்சியும் அந்தப் பாதுகாப்பை அகற்றும்போது, சேமிக்கப்பட்ட பொருள் எரிபொருளாக மாறுகிறது; காற்று அபாயகரமாகிறது; அதன் விளைவுகள் தீ ஏற்பட்ட இடத்தைவிட வெகுதூரம் பரவுகின்றன.
மழை போர்னியோவுக்கு தற்காலிக நிவாரணம் அளிக்கலாம். ஆனால் நீடித்த பாதுகாப்புக்கு நீர் மேலாண்மை, நிலத் துப்புரவின் மீதான வலுவான கண்காணிப்பு, உள்ளூர் தீயணைப்பு வீரர்களுக்கான ஆதரவு, தீப்பருவங்களுக்கு இடையிலும் தொடர்ச்சியான கவனம் ஆகியவை தேவை. இப்போது தீச்சுடர்களை எதிர்கொள்பவர்கள் மேற்கொள்ளும் பணியை அவசர நடவடிக்கைகளால் மட்டுமே தீர்க்க முடியாது.
முக்கிய அம்சங்கள்
- ஜூலை தொடக்கத்திலிருந்து இந்தோனேசிய போர்னியோவில் சுமார் 200,000 ஹெக்டேர் காடுகளும் விவசாய நிலங்களும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.
- கரிநிலம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாகக் கார்பனைச் சேமிக்கக்கூடும்; ஆனால் வடிகால் அமைப்பதால் நிலத்தடி தீக்கு மிகவும் எளிதில் ஆளாகிறது.
- இந்தோனேசியா, மலேசியா, புரூனே, சிங்கப்பூர், பிலிப்பைன்ஸ் ஆகிய நாடுகளுக்கும் புகை பரவியுள்ளது.
- ஜூலை முதல் ஆகஸ்ட் வரையிலான காலத்தில் தீயுடன் தொடர்புடைய 50,000-க்கும் மேற்பட்ட சுவாசத் தொற்று பாதிப்புகளை இந்தோனேசியா பதிவு செய்தது.
- மண்ணுக்கு அடியில் எரியும் தீயை எதிர்கொள்ள தன்னார்வலர்கள் நீரேற்றிகள், கிணறுகள், கால்வாய்கள், குழாய்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
- தரைவழி நடவடிக்கைகள், நீர்குண்டு வீச்சு, மேக விதைப்பு, விசாரணைகள் ஆகியவற்றை அதிகாரிகள் விரிவுபடுத்தியுள்ளனர்.
- நீண்டகாலத் தீத்தடுப்பு, கரிநிலங்களை ஈரமாக வைத்திருப்பதையும் நிலத் துப்புரவைக் கட்டுப்படுத்துவதையும் சார்ந்துள்ளது.






