இந்தியாவின் டிஜிட்டல் வளர்ச்சி, ஆபத்தான கடலடி கேபிள் நெரிசலைச் சார்ந்துள்ளது

இந்தியாவின் மேற்கு நோக்கிய தரவுப் போக்குவரத்தில் பெரும்பகுதியை ஆறு கிலோமீட்டர் நீளப் பகுதி கையாள்கிறது

இந்தியாவின் வேகமாக வளர்ந்து வரும் டிஜிட்டல் பொருளாதாரம், வியப்பூட்டும் வகையில் குறுகிய உள்கட்டமைப்புப் பகுதியைச் சார்ந்துள்ளது. மும்பையின் அரபிக்கடல் கரையோரத்தில் மக்கள் நெருக்கமாக வசிக்கும் வெர்சோவா பகுதியில், நாட்டின் 18 கண்டங்களுக்கு இடையிலான கடலடி கேபிள்களில் குறைந்தது 13, ஒன்றுக்கொன்று சுமார் ஆறு கிலோமீட்டர் தொலைவுக்குள் கரையை அடைகின்றன.

இந்தக் கேபிள்கள் இணைந்து, ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா, மேற்கு ஆசியா ஆகிய பகுதிகளுக்கான இந்தியாவின் சர்வதேச அலைக்கற்றைத் திறனில் 95% வரை கொண்டு செல்கின்றன. இதனால் இந்தக் கடலோரப் பகுதி வங்கிச் சேவைகள், மேகக் கணிமை, அரசுத் தகவல் தொடர்புகள், இணையச் சேவைகள், சர்வதேச வணிகம் ஆகியவற்றுக்கான முக்கிய நுழைவாயிலாக மாறியுள்ளது.

கடலடி கேபிள்கள் என்பது கடலடியில் பதிக்கப்படும் ஒளியிழைகளின் தொகுப்பாகும். அவை ஒளித் துடிப்புகளாகத் தகவல்களை அனுப்பி, உலகளாவிய தகவல் தொடர்புப் போக்குவரத்தில் சுமார் 99%-ஐக் கையாள்கின்றன. செயற்கைக்கோள்கள் பொதுமக்களின் கவனத்தை அதிகம் ஈர்த்தாலும், அதிக அளவிலான இணையப் பயன்பாட்டை மலிவாகவும் வேகமாகவும் சாத்தியமாக்கும் மறைமுக நெடுஞ்சாலைகள் கேபிள்களே.

ஒரே புவியியல் பகுதியில் இக்கேபிள்கள் குவிந்திருப்பது, அந்த இடத்தில் ஏற்படும் ஒரு கோளாறே இந்தியாவுக்குப் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் அபாயத்தை உருவாக்குவதாக தக்ஷஷிலா நிறுவனத்தின் அன்வேஷா சென் கூறுகிறார்.

கடுமையான புவியியல் குவிப்பு காரணமாக இந்த வலையமைப்பு முக்கியமான பாதிப்புக்கு உள்ளாகிறது. இக்கேபிள்களில் பல ஒரே நேரத்தில், தற்செயலாகவோ திட்டமிட்டோ துண்டிக்கப்பட்டால், மேற்கு ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, ஐரோப்பா நோக்கிச் செல்லும் இந்தியாவின் அலைக்கற்றைத் திறனில் பெரும்பகுதி பாதிக்கப்படும்.

கேபிள் அறுந்தால், உலகளாவிய இணையத்திலிருந்து நாடு துண்டிக்கப்படும் என்றில்லை. சென்னை, கொச்சி உள்ளிட்ட பிற கரையிறங்கு இடங்கள் வழியாகப் போக்குவரத்தைத் திருப்பி அனுப்பும் வகையில் வலையமைப்புகள் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், இதனால் ஏற்படும் பாதிப்பு செலவு மிக்கதாக இருக்கலாம். நீண்ட வழித்தடங்களும் நெரிசலான மாற்று வழிகளும் தரவு பயணிக்கத் தேவைப்படும் நேரத்தை அதிகரிக்கலாம்; இந்தத் தாமதம் தாமதநேரம் எனப்படுகிறது. சிறிய அளவிலான அதிகரிப்புகூட பங்குச் சந்தை வர்த்தகம், டிஜிட்டல் பணப்பரிவர்த்தனைகள், மேகக் கணிமைப் பயன்பாடுகள், செயற்கை நுண்ணறிவுப் பணிச்சுமைகள் ஆகியவற்றைப் பாதிக்கலாம்.

இணைய வேகம் குறைவதும் முடக்கத்தைப் போலவே ஏன் முக்கியம்

நவீன இணையச் சேவைகள், தரவைத் தொடர்ந்து விரைவாகப் பரிமாறிக்கொள்வதை அடிப்படையாகக் கொண்டு இயங்குகின்றன. பரிவர்த்தனைகளைச் செயல்படுத்தவும் வெளிநாட்டு அமைப்புகளுடன் தொடர்புகொள்ளவும் வங்கிகள் சர்வதேச இணைப்புகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. பங்குச் சந்தைகள் துல்லியமான நேரக் கணக்கீட்டைச் சார்ந்துள்ளன. சேவையகங்கள், வாடிக்கையாளர்கள், காப்புப் பிரதித் தளங்கள் ஆகியவற்றுக்கு இடையே மேகக் கணிமை நிறுவனங்கள் தரவை நகர்த்துகின்றன. நிர்வாகம் மற்றும் பொதுச் சேவைகளுக்காக அரச வலையமைப்புகளுக்கு நிலையான இணைப்புகள் தேவைப்படுகின்றன.

செயற்கை நுண்ணறிவு அழுத்தத்தை மேலும் அதிகரிக்கிறது. பெரிய மாதிரிகளைப் பயிற்றுவிக்க, தரவு மையங்களுக்கு இடையே மிகப் பெரிய தரவுத் தொகுப்புகளை நகர்த்த வேண்டும். அதேவேளையில், செயற்கை நுண்ணறிவுப் பயன்பாடுகளுக்கு கணினிச் செயலாக்க மையங்களுக்கும் பயனர்களுக்கும் இடையே விரைவான தரவுப் பரிமாற்றம் தேவைப்படும். கேபிள் வழித்தடம் சேதமடைந்தால், இந்தப் போக்குவரத்து நீண்ட பாதைகளுக்குத் திருப்பிவிடப்படலாம்; இதனால் செயல்திறன் குறையலாம் அல்லது இயக்கச் செலவுகள் அதிகரிக்கலாம்.

மலிவான மொபைல் தரவு, பரவலான திறன்பேசிப் பயன்பாடு, விரிவடைந்து வரும் டிஜிட்டல் சேவைகள் ஆகியவற்றின் உதவியுடன் இந்தியாவின் இணையப் பயன்பாடு வியத்தகு வேகத்தில் வளர்ந்துள்ளது. 2025 இறுதிக்குள், நாட்டில் ஒரு பில்லியனுக்கும் அதிகமான அகலப்பட்டை சந்தாதாரர்கள் இருந்தனர். தொழில்துறைத் தரவுகளின்படி, உலகத் தரவுப் பயன்பாட்டில் சுமார் ஐந்தில் ஒரு பங்கை இந்தியா பயன்படுத்துகிறது. ஆனால் உலகளாவிய கடலடி கேபிள் அமைப்புகளில் சுமார் 3% மட்டுமே இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

இந்த இடைவெளி அடிப்படைச் சமநிலையின்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. டிஜிட்டல் சேவைகளின் முக்கிய நுகர்வோராகவும் உற்பத்தியாளராகவும் இந்தியா உருவெடுத்து வரும் நிலையில், பிற சந்தைகளுடன் அதை இணைக்கும் இயற்பியல் இணைப்புகளில் அதற்கேற்ற பங்கு இல்லை.

இந்திய அகலப்பட்டை மன்றத்தின் தலைவர் அருணா சுந்தரராஜன், இந்தியா தனது கடலோர நுழைவாயில்களைப் பல மடங்கு விரிவுபடுத்த வேண்டும் என்கிறார். கரையிறங்கு நிலையங்கள் என்பது சர்வதேச கேபிள்கள் நிலப்பரப்பு ஒளியிழை வலையமைப்புகள், தரவு மையங்கள், தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றுடன் இணையும் வசதிகளாகும். உலகளாவிய திறன் நாட்டுக்குள் எங்கு நுழைகிறது, அதை உள்நாட்டுப் பகுதிகளுக்கு எவ்வளவு எளிதாக விநியோகிக்க முடியும் என்பதையும் அவை தீர்மானிக்கின்றன.

பழைய கேபிள்கள் மேலும் ஓர் அபாயத்தைச் சேர்க்கின்றன

புவியியல் குவிப்பு மட்டுமே கவலைக்குரிய அம்சமல்ல. தக்ஷஷிலா நிறுவனத்தின் ஆய்வறிக்கையின்படி, இந்தியாவின் 18 சர்வதேச கேபிள்களில் 11, 20 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பழமையானவை. கடலடி அமைப்புகள் பொதுவாகச் சுமார் 25 ஆண்டுகள் செயல்படும் வகையில் வடிவமைக்கப்படுகின்றன. எனினும், பராமரிப்பு மற்றும் மேம்படுத்தல்களுடன் சில அமைப்புகள் அந்தக் காலத்தையும் தாண்டி தொடர்ந்து இயங்கக்கூடும்.

இந்தியாவின் கரையிறங்கு கேபிள்களின் வயது உண்மையான கவலைக்குரிய அம்சம் என்கிறார் டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு நிறுவனமான லைட்ஸ்டார்மின் குழுமத் தலைமைச் செயல் அதிகாரியும் நிர்வாக இயக்குநருமான அமஜித் குப்தா. பழைய உபகரணங்களைப் பராமரிப்பது அதிகச் செலவாகலாம்; இன்றைய தரவுத் தேவைக்காகக் கட்டப்பட்ட புதிய அமைப்புகளைவிட அவற்றின் திறனும் குறைவாக இருக்கலாம்.

திட்டமிட்ட தாக்குதல்களைவிட கேபிள் கோளாறுகள் மிகப் பொதுவானவை. உலகெங்கும் ஆண்டுதோறும் 150 முதல் 200 கோளாறுகள் ஏற்படுவதாக மதிப்பிடப்படுகிறது. மீன்பிடி நடவடிக்கைகள், கப்பல் நங்கூரங்கள், கடலடி நிலச்சரிவுகள், புயல்கள், உபகரணக் கோளாறுகள் ஆகியவையே பெரும்பாலான சம்பவங்களுக்குக் காரணம். குறிப்பாகக் கரையோரத்தில் கேபிள்கள் குவியும் இடங்களில் திட்டமிட்ட தலையீடு கவலையளிக்கிறது. இருப்பினும், வழக்கமான கடல்சார் நடவடிக்கைகளே அடிக்கடி நிகழும் அபாயத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

செங்கடல் பகுதியில் ஏற்பட்ட இடையூறுகள், ஒரு பிராந்தியப் பிரச்சினை சர்வதேச வலையமைப்புகளை எவ்வாறு பாதிக்கக்கூடும் என்பதைக் காட்டின. அப்பகுதியில் கேபிள்கள் சேதமடைந்தபோது, சில தரவுப் போக்குவரத்து சிங்கப்பூர் வழியாகக் கிழக்கே திருப்பிவிடப்பட்டு, பின்னர் அமெரிக்காவை நோக்கிச் சென்றது. இந்த வழிமாற்றம் இணைப்பைப் பாதுகாத்தாலும், நீண்ட பாதைகளையும் மாற்று வழித்தடங்களில் அழுத்தத்தையும் உருவாக்கியது.

செங்கடலைச் சுற்றியுள்ள வழித்தடங்களைச் சார்ந்திருப்பதால், பாதைகளைப் பல்வகைப்படுத்துவது இந்தியாவுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். கிழக்கு, மேற்கு கடற்கரைகளில் கூடுதல் கரையிறங்கு இடங்கள் இருந்தால், ஒரு வழித்தடம் சேதமடைந்தாலோ நெரிசலடைந்தாலோ நிறுவனங்களுக்கு மாற்றுத் தேர்வுகள் கிடைக்கும்.

இந்தியாவிடம் உள்நாட்டு கேபிள் பழுதுபார்க்கும் கப்பல் இல்லை

பழுதுபார்க்கும் திறன் என்பது நாட்டின் மிகப் பெரிய பலவீனங்களில் ஒன்றாகும். தற்போது இந்தியாவிடம் கடலடி கேபிள்களைப் பழுதுபார்ப்பதற்கான பிரத்யேக உள்நாட்டுக் கப்பல் இல்லை. இந்தியக் கடற்பரப்பில் கேபிள் அறுந்தால், வழக்கமாக வெளிநாட்டிலிருந்து, பெரும்பாலும் துபாய் அல்லது சிங்கப்பூரிலிருந்து, கப்பலைக் கொண்டுவர வேண்டும். பின்னர் இந்தியக் கடற்பரப்பில் செயல்பட அனுமதியும் பெற வேண்டும்.

இந்தச் செயல்முறை பழுதுபார்க்கும் பணியை வாரக்கணக்கில் தாமதப்படுத்தலாம். தொழில்நுட்பப் பணியாளர்கள் சேதமடைந்த கேபிளை அடையும் நேரத்திலிருந்து இந்தத் தாமதம் தொடங்குவதில்லை. முதலில் கோளாறைக் கண்டறிந்து, பொருத்தமான கப்பலை ஒதுக்கி, உபகரணங்களை ஏற்பாடு செய்து, தேவையான உரிமங்களைப் பெற வேண்டும். வானிலை மற்றும் கடல் நிலவரங்கள் கால அட்டவணையை மேலும் நீட்டிக்கக்கூடும்.

வெளிநாட்டு பழுதுபார்ப்புக் கப்பல்களும் உரிமம் பெறும் நடைமுறையும் மீண்டும் மீண்டும் ஏற்படும் பாதிப்புக்கான காரணங்கள் என்கிறார் சென். போக்குவரத்தை மாற்றி அனுப்பும் திறனைவிட, உள்நாட்டில் பழுதுபார்க்கும் வசதி இல்லாததே முக்கியப் பிரச்சினை என்கிறார் குப்தா.

இந்தியக் கடற்பரப்பில் ஏற்படும் ஒவ்வொரு கேபிள் கோளாறுக்கும் துபாய் அல்லது சிங்கப்பூரிலிருந்து வரும் வெளிநாட்டுப் பழுதுபார்ப்புக் கப்பல்களையே நம்பியிருக்க வேண்டியுள்ளது. வெளிநாட்டுக் கப்பல் ஒதுக்கப்பட்டவுடன், அது இந்தியக் கடற்பரப்பில் செயல்பட உரிமம் பெற வேண்டும்; இதனால் ஏற்கெனவே நீண்டுகொண்டிருக்கும் பணிக்கு மேலும் பல வாரங்கள் சேர்கின்றன.

உள்நாட்டுப் பழுதுபார்ப்புக் கப்பல் இருந்தாலும் எல்லாத் தாமதங்களும் நீங்கிவிடாது. இருப்பினும், அவசரநிலைகளில் நிபுணர் குழுக்களையும் உபகரணங்களையும் இந்தியா விரைவாக அணுக அது உதவும். பழுதுபார்ப்புக் கப்பல்கள், உதிரிக் கேபிள், பயிற்சி பெற்ற குழுவினர், முன்கூட்டியே ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட நடைமுறைகள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய விரிவான பிராந்திய ஏற்பாடும் செயலிழக்கும் நேரத்தைக் குறைக்கலாம்.

கேபிள் திட்டமிடலைவிட வேகமாக வளர்கின்றன தரவு மையங்கள்

மேகக் கணிமை மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவுக்குத் தேவையான கணினிச் செயலாக்கத் திறனை இந்தியா உருவாக்கி வருகிறது. அரசு புள்ளிவிவரங்களின்படி, நிறுவப்பட்ட தரவு மையத் திறன் 2020ஆம் ஆண்டில் சுமார் 375 மெகாவாட்டிலிருந்து இன்று சுமார் 1,575 மெகாவாட்டாக உயர்ந்துள்ளது. 2030ஆம் ஆண்டுக்குள் இந்தத் திறன் 4.5 ஜிகாவாட்டைத் தாண்டக்கூடும் எனத் தொழில்துறை மதிப்பீடுகள் தெரிவிக்கின்றன.

தரவு மையங்கள் அதிக அளவு மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்துவதுடன், பயனர்கள், உள்ளடக்கத் தளங்கள், பிற வசதிகள் ஆகியவற்றுடன் தகவல்களைப் பரிமாற நம்பகமான வலையமைப்புகளும் தேவைப்படுகின்றன. ஒரு புதிய மையம் செயல்படத் தயாராகும் முன்னரே, அதற்குச் சேவை வழங்கத் தேவையான சர்வதேச கேபிள் திறன் சேர்க்கப்படாமல் இருக்கலாம்.

கடலடி கேபிள் திட்டங்கள் மெதுவாகவே நகர்கின்றன. திட்டமிடலுக்கு மூன்று முதல் நான்கு ஆண்டுகள் ஆகலாம். அதன் பின்னர் வழித்தடத்தைப் பொறுத்து, கேபிள் உற்பத்திக்கும் நிறுவலுக்கும் இரண்டு ஆண்டுகள் வரை ஆகலாம். செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் மேகக் கணிமை முதலீடுகள் வேகமாக முன்னேறும் நாட்டுக்கு இது காலநேரச் சிக்கலை உருவாக்குகிறது.

தரவு மைய மேம்பாட்டுடன் இணைந்தே கேபிள் திறனைத் திட்டமிட வேண்டும்; பின்னர் சேர்ப்பதாக இருக்கக்கூடாது என்கிறார் சுந்தரராஜன். தேவை அதிகரித்து நெரிசல் ஏற்படும் வரை காத்திருக்காமல், தொழில்துறை அதற்கு முன்பே தயாராக இருக்க வேண்டும் என இதே கருத்தை குப்தாவும் வலியுறுத்துகிறார்.

இந்தப் பிரச்சினை கேபிளுடன் மட்டும் நின்றுவிடுவதில்லை. சர்வதேசத் திறன், உள்நாட்டுப் பகுதிகளுக்கான ஒளியிழை வழித்தடங்கள், மின்சார உள்கட்டமைப்பு, தரவு மையங்கள் ஆகியவற்றுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும். நிலப்பரப்பு இணைப்புகள் அதன் தரவுப் போக்குவரத்தை முக்கிய கணினிச் செயலாக்க மற்றும் வணிக மையங்களுக்குக் கொண்டு செல்ல முடியாவிட்டால், தொலைதூரப் பகுதியில் அமைந்துள்ள கரையிறங்கு நிலையத்தின் பயன் குறைவாகவே இருக்கும்.

ஒப்புதல்களுக்கு ஏன் பல ஆண்டுகள் ஆகலாம்

தொழில்நுட்பத் திறன் மட்டுமே இந்தியாவின் பிரச்சினையல்ல. கடலடி கேபிள் திட்டங்களுக்கு தொலைத்தொடர்பு, பாதுகாப்பு, உள்நாட்டுப் பாதுகாப்பு, கப்பல் போக்குவரத்து, துறைமுகங்கள், சுற்றுச்சூழல், மாநில நிர்வாகம் ஆகியவற்றுக்குப் பொறுப்பான அமைப்புகளிடமிருந்து ஒப்புதல் தேவைப்படலாம்.

16 அமைப்புகள் வரை இதில் ஈடுபடக்கூடும் என்றும், ஒரே கரையிறங்கு நிலையத்துக்குக் குறைந்தது 16 அமைச்சகங்கள் வழியாக சுமார் 50 அனுமதிகள் தேவைப்படலாம் என்றும் சுந்தரராஜன் கூறுகிறார். கட்டுமானம், கடல்சார் ஆய்வுகள், கேபிள் நிறுவல், செயல்பாடு, பராமரிப்பு, பழுதுபார்ப்புக் கப்பல்கள் ஆகியவற்றுக்கு நிறுவனங்கள் தனித்தனி நடைமுறைகளை எதிர்கொள்ளக்கூடும்.

இந்தச் சிதறிய நடைமுறை முதலீட்டைத் தயங்கச் செய்யலாம்; அவசரப் பழுதுபார்ப்பையும் தாமதப்படுத்தலாம். புதிய கரையிறங்கு இடங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதும் நிறுவனங்களுக்குக் கடினமாகலாம்; ஏனெனில் ஒவ்வொரு இடத்துக்கும் புதிதாக அனுமதிகளையும் தொழில்நுட்ப மதிப்பீடுகளையும் பெற வேண்டியிருக்கும்.

தொலைத்தொடர்புத் துறை ஒற்றைச் சாளர முறையில் முன்னணி அமைப்பாகச் செயல்பட வேண்டும் என இந்திய அகலப்பட்டை மன்றம் கோரியுள்ளது. இரு கடற்கரைகளிலும் தீவுப் பகுதிகளிலும் பல கரையிறங்கு தளங்களை முன்கூட்டியே அடையாளம் கண்டு, ஒப்புதல் வழங்க வேண்டும் என்றும், கட்டுமானம் மற்றும் பராமரிப்புக்கான நிலையான நிபந்தனைகளை வகுக்க வேண்டும் என்றும் தொழில்துறைப் பிரதிநிதிகள் விரும்புகின்றனர்.

கடலடி கேபிள் அமைப்புகளை முக்கியமான தொலைத்தொடர்பு உள்கட்டமைப்பாக இந்தியா ஏற்கெனவே அறிவித்துள்ளது. இந்த அங்கீகாரம் விரைவான ஒப்புதல்கள், அவசரப் பழுதுபார்ப்பு நடைமுறைகள், கேபிள் வழித்தடங்களுக்கான சட்டப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்கு உதவக்கூடும். கரையிறங்கு இடங்கள் மற்றும் அறியப்பட்ட கேபிள் வழித்தடங்களுக்கு அருகில் நங்கூரமிடுவதையும் இழுவலை மீன்பிடியையும் பாதுகாக்கப்பட்ட மண்டலங்கள் கட்டுப்படுத்தலாம்.

புதிய வழித்தடங்கள் அபாயத்தைப் பரவலாக்கத் தொடங்கியுள்ளன

இந்தியா செயலற்ற நிலையில் இல்லை. நான்கு புதிய கடலடி கேபிள் அமைப்புகள் செயல்பாட்டுக்கு வரவுள்ளன; மேலும் மூன்று திட்டமிடப்பட்டுள்ளன. லைட்ஸ்டார்ம் மற்றும் பிற தொழில்துறைப் பங்காளிகள் அடங்கிய கூட்டமைப்பின் தலைமையில், இந்தியா, மலேசியா, சிங்கப்பூர் ஆகியவற்றை இணைக்கும் திட்டமிடப்பட்ட வழித்தடமான ஐ-2சீ (I-2SEA) முக்கியத் திட்டங்களில் ஒன்று.

இந்த அமைப்பு, மச்சிலிப்பட்டினம் மற்றும் தென் சென்னை ஆகிய இடங்களில் இந்தியாவின் இரட்டை கரையிறங்குகளைப் பயன்படுத்தும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. மேகக் கணிமை மற்றும் செயற்கை நுண்ணறிவுக் கணினிச் செயலாக்கத்துக்கான தேவை அதிகரித்து வரும் ஹைதராபாத்தை நோக்கிய குறுகிய இணைப்பை மச்சிலிப்பட்டினம் வழித்தடம் வழங்கும். இரண்டாவது கரையிறங்கு இடம் மும்பைக்கு வெளியே திறனையும் புவியியல் பன்முகத்தன்மையையும் அதிகரிக்கும்.

மற்ற திட்டங்களும் புதிய மையங்களை நோக்கிச் செல்கின்றன. கிழக்குக் கடற்கரையில் விசாகப்பட்டினம் சாத்தியமான நுழைவாயிலாக உருவெடுத்துள்ளது. சர்வதேசத் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள், தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்கள், தரவு மைய மேம்பாட்டாளர்கள் ஆகியோர் இதில் தொடர்புடைய திட்டங்களை வகுத்து வருகின்றனர். புதிய இணைப்புகள் இந்தியாவை தென்கிழக்கு ஆசியா, ஆஸ்திரேலியா, மத்திய கிழக்கு, ஆப்பிரிக்கா ஆகியவற்றுடன் மேலும் நேரடியாக இணைக்கக்கூடும்.

ஏர்டெல், ஜியோ போன்ற தொலைத்தொடர்பு நிறுவனங்கள் தங்களின் கேபிள் வலையமைப்புகளை விரிவுபடுத்தி வருகின்றன. அதேவேளையில், பெரிய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் சர்வதேச அமைப்புகளில் நேரடியாக முதலீடு செய்கின்றன. இது உலகளாவிய பரந்த மாற்றத்தின் வெளிப்பாடாகும். கூகுள், மெட்டா, மைக்ரோசாஃப்ட், அமேசான் ஆகியவை கேபிள் திறனைப் பெரிய அளவில் வாங்குபவர்களாக இருந்த நிலையிலிருந்து, கேபிள் அமைப்புகளுக்குத் துணைநிற்பவையாகவும் சில நேரங்களில் அவற்றின் உரிமையாளர்களாகவும் மாறியுள்ளன.

இந்த மாற்றத்துக்கு முதலில் காணொளி மற்றும் ஸ்ட்ரீமிங் தரவுப் போக்குவரத்தும், பின்னர் மேகக் கணிமைச் சேவைகளும் செயற்கை நுண்ணறிவும் உந்துதலாக உள்ளன. தங்களின் தரவு மையங்களை இணைக்கும் வழித்தடங்களை நேரடியாகக் கட்டுப்படுத்த பெரிய அளவிலான மேகக் கணிமை நிறுவனங்கள் விரும்புகின்றன. இதனால் திறனைத் திட்டமிடுவது மேம்படுவதுடன், மூன்றாம் தரப்பு வலையமைப்புகளைச் சார்ந்திருப்பதும் குறையும்.

கடலடிப் பகுதியைக் கண்காணிக்கத் தொழில்நுட்பம் உதவும்

இயற்பியல் வழித்தடங்களைப் பல்வகைப்படுத்துவதே முக்கியப் பாதுகாப்பாகத் தொடரும். எனினும், கண்காணிப்புத் தொழில்நுட்பம் கவனிக்கப்படாமல் ஏற்படும் சேதத்தின் வாய்ப்பைக் குறைக்கலாம். பரவலாக்கப்பட்ட ஒலியியல் உணர்திறன் தொழில்நுட்பம், கேபிளுக்குள் உள்ள ஒளியிழையை நீண்ட உணரியாகப் பயன்படுத்துகிறது. ஒளி வடிவங்களில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், கப்பல்கள், நங்கூரங்கள் அல்லது நீருக்கடியில் இயங்கும் வாகனங்களால் உருவாகும் அதிர்வுகளை வெளிப்படுத்தக்கூடும்.

ஒரு கப்பல் கேபிள் வழித்தடத்துக்கு ஆபத்தான வகையில் நெருங்கும்போது இத்தகைய அமைப்புகள் இயக்குநர்களுக்குத் தகவல் அளிக்கலாம். எல்லா விபத்துகளையும் அவை தடுக்க முடியாது; கோளாறு கண்டறிதல் பழுதுபார்க்கும் திறனுக்கு மாற்றாகாது. இருப்பினும், முன்கூட்டிய எச்சரிக்கைகள் கேபிள் அறுபடுவதற்கு முன் அதிகாரிகளோ கப்பல் இயக்குநர்களோ நடவடிக்கை எடுக்க உதவலாம்.

துல்லியமான வரைபடங்கள், வழக்கமான ஆய்வுகள், தொலைத்தொடர்பு இயக்குநர்கள், துறைமுகங்கள், மீனவ சமூகங்கள், கடல்சார் அதிகாரிகள் ஆகியோரிடையிலான ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றையும் பாதுகாப்பு சார்ந்துள்ளது. சில கரையோரங்களில் கேபிள்கள் புதைக்கப்படுகின்றன; ஆழ்கடலில் உள்ளவை நேரடியாகக் கடலடியில் அமைக்கப்படுகின்றன. வெவ்வேறு சூழல்களுக்கு வெவ்வேறு பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் தேவைப்படும்.

சிறப்புத் தொழில்துறைத் திறன்களும் நாட்டுக்குத் தேவை. இந்திய உற்பத்தியாளர்களுக்கு நிலப்பரப்பு ஒளியிழைகளைத் தயாரிக்கும் அனுபவம் உள்ளது. இருப்பினும், கடலடி துறைக்கு இன்னும் மேம்பட்ட நீரடி உபகரணங்கள் தேவை. பல தசாப்தங்கள் நீருக்கடியில் இயங்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட கவசக் கேபிள்கள், மீள்செலுத்திகள் மற்றும் பிற பாகங்கள் அவற்றில் அடங்கும். உள்நாட்டுப் பழுதுபார்ப்புக் கப்பல் படையும் வலுவான உள்நாட்டு உற்பத்தியும் வெளிநாட்டு வழங்குநர்களைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைக்கலாம்.

இந்தியா பிராந்திய கேபிள் மையமாக உருவெடுக்குமா?

மேலும் சர்வதேசக் கேபிள்களை ஈர்க்கத் தேவையான சந்தை அளவு, தரவுத் தேவை, தொழில்நுட்ப முதலீடு ஆகியவை இந்தியாவிடம் உள்ளன. அதன் புவியியல் அமைப்பு ஐரோப்பா, மத்திய கிழக்கு, ஆப்பிரிக்கா, தென்கிழக்கு ஆசியா, ஆஸ்திரேலியா ஆகியவற்றுடன் இணைவதற்கான வாய்ப்பை வழங்குகிறது. டிஜிட்டல் நிறுவனங்களின் பெரும் எண்ணிக்கையும் விரிவடைந்து வரும் தரவு மையத் துறையும் இந்த ஈர்ப்பை அதிகரிக்கின்றன.

ஒருங்கிணைந்த கேபிள் மையம் எப்படி இருக்கும் என்பதைச் சிங்கப்பூர் காட்டுகிறது. சிறிய எண்ணிக்கையிலான கரையிறங்கு தளங்களில் பல கேபிள்கள் குவிந்துள்ளன; கணிக்கக்கூடிய ஒழுங்குமுறை, வலுவான நிலப்பரப்பு வலையமைப்புகள், பழுதுபார்ப்புச் சேவைகளை விரைவாகப் பெறும் வசதி ஆகியவை இதற்கு ஆதரவாக உள்ளன. இந்தியாவுக்குப் பெரிய கடற்கரையும், புவியியல் ரீதியாகப் பரவலாக்க அதிக இடமும் உள்ளன. இந்த நன்மைகளை நிறுவனங்கள் பயன்படுத்தும் சூழலை உருவாக்குவது அவசியம்.

ஏற்கெனவே உள்கட்டமைப்பு, வாடிக்கையாளர்கள், தொழில்நுட்ப நிபுணத்துவம் ஆகியவை அங்கு குவிந்திருந்ததால், வரலாற்று ரீதியாக மும்பையைச் சுற்றியே இணைப்புகள் திரண்டன. அதே வணிகக் காரணம் இப்போது பாதுகாப்புப் பலவீனத்தை உருவாக்குகிறது. நிலைபெற்ற மையத்துக்கு வெளியே நிறுவனங்களை ஈர்க்க, புதிய கடலோர நுழைவாயில்களுக்கு வலுவான உள்நாட்டு இணைப்பு வலையமைப்புகள், நம்பகமான மின்சாரம், திறமையான பணியாளர்கள், தெளிவான விதிகள் ஆகியவை தேவைப்படும்.

இந்தியாவுக்கான நடைமுறை முன்னுரிமைகள் தெளிவானவை: கரையிறங்கு நிலையங்களை அதிகரித்தல், அவற்றை வெவ்வேறு பகுதிகளில் பரவலாக அமைத்தல், பழைய கேபிள்களை மாற்றுதல், வழித்தடங்களைப் பாதுகாத்தல், ஒப்புதல் நடைமுறைகளை எளிமைப்படுத்துதல், உள்நாட்டுப் பழுதுபார்க்கும் திறனை வளர்த்தல். இந்த நடவடிக்கைகள் மேகக் கணிமை, டிஜிட்டல் பொதுச் சேவைகள், செயற்கை நுண்ணறிவு ஆகியவற்றில் நாட்டின் இலக்குகளுக்கும் ஆதரவாக இருக்கும்.

சுருக்கமாக

• இந்தியாவின் 18 கண்டங்களுக்கு இடையிலான கடலடி கேபிள்களில் குறைந்தது 13, மும்பையின் வெர்சோவா அருகே சுமார் ஆறு கிலோமீட்டர் பகுதிக்குள் கரையிறங்குகின்றன.
• ஐரோப்பா, ஆப்பிரிக்கா, மேற்கு ஆசியா ஆகியவற்றுக்கான இந்தியாவின் சர்வதேச அலைக்கற்றைத் திறனில் 95% வரை இந்தக் கேபிள்கள் கொண்டு செல்கின்றன.
• உலகளாவிய தரவுப் பயன்பாட்டில் சுமார் 20%-ஐ இந்தியா பயன்படுத்துகிறது; அதேவேளையில் உலகின் கடலடி கேபிள்களில் சுமார் 3% மட்டுமே இந்தியாவுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
• இந்தியாவின் 18 சர்வதேச கேபிள்களில் 11, 20 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பழமையானவை.
• உலகெங்கும் ஏற்படும் பெரும்பாலான கேபிள் கோளாறுகளுக்கு நங்கூரங்கள், மீன்பிடி, இயற்கை ஆபத்துகள் அல்லது உபகரணக் கோளாறுகளே காரணம்.
• வெளிநாட்டுப் பழுதுபார்ப்புக் கப்பல்களை இந்தியா சார்ந்துள்ளது; அவை இந்தியக் கடற்பரப்பில் பணியாற்ற அனுமதி பெற வேண்டும்.
• ஐ-2சீ (I-2SEA) போன்ற புதிய திட்டங்களும் மச்சிலிப்பட்டினம், தென் சென்னை, விசாகப்பட்டினம் ஆகிய இடங்களில் திட்டமிடப்பட்டுள்ள கரையிறங்குகளும் இணைப்பை விரிவாகப் பரவச் செய்யும் நோக்கத்தைக் கொண்டுள்ளன.
• அபாயத்தைக் குறைக்க விரைவான ஒப்புதல்கள், பாதுகாக்கப்பட்ட கேபிள் வழித்தடங்கள், உள்நாட்டுப் பழுதுபார்க்கும் திறன் ஆகியவை முக்கியம்.