நெல் சாகுபடிக்காகக் காடுகளை அழிப்பதை நிறுத்துவதாக இந்தோனேசியா உறுதி; பப்புவா திட்டங்கள் குறித்து இன்னும் தெளிவில்லை

நெல் உபரி, விரிவாக்கக் கொள்கையில் மாற்றத்தைத் தூண்டுகிறது

2029 இலக்கை விட மூன்று ஆண்டுகள் முன்னதாகவே முக்கிய உணவுப் பயிரான நெல்லில் தன்னிறைவை எட்டியுள்ளதால், புதிய நெல் வயல்களுக்காகக் காடுகளை அழிக்க வேண்டிய அவசியம் இனி இல்லை என்று இந்தோனேசியா தெரிவித்துள்ளது. ஏற்கெனவே சாகுபடியில் உள்ள நிலங்களில் விளைச்சலை அதிகரிப்பதை நோக்கிய மாற்றத்தை இந்த அறிவிப்பு குறிக்கிறது. ஆனால், தெற்கு பப்புவா மற்றும் கலிமந்தானில் ஏற்கெனவே நடைபெற்று வரும் பணிகள் நிறுத்தப்படுமா என்பதை அதிகாரிகள் தெளிவுபடுத்தவில்லை.

காலநிலை மற்றும் எரிசக்திக்கான அதிபர் பிரபோவோ சுபியாண்டோவின் சிறப்புத் தூதர் ஹஷிம் ஜோஜோஹாதிகுசுமோ, ஜகார்த்தாவில் நடைபெற்ற இந்தோனேசிய சர்வதேச நிலைத்தன்மை மன்றத்தில் பேசுகையில், உணவுப் பெருந்திட்டங்களுக்காகத் திட்டமிடப்பட்டிருந்த 20 லட்சம் ஹெக்டேர்களில் பயிரிடாமலேயே அரசு தனது நெல் இலக்கை எட்டிவிட்டதாகக் கூறினார். 2024-ல் தொடங்கப்பட்ட இத்திட்டம், புதிய வேளாண் நிலங்களைத் திறப்பதன் மூலம் உற்பத்தியை விரிவுபடுத்தி இறக்குமதியைச் சார்ந்திருப்பதைக் குறைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டது.

“காடுகள் என்று அழைக்கப்படும் பகுதிகளில் நெல் சாகுபடியை மேலும் விரிவுபடுத்த வேண்டிய அவசியம் இல்லை என்று அரசு கருதுகிறது,” என்று ஹஷிம் கூறினார். அடுத்த முன்னுரிமை தீவிரப்படுத்தலாக இருக்கும் என்றும், மேம்படுத்தப்பட்ட பயிர் வகைகள் மற்றும் சிறந்த விதைகள் மூலம் ஏற்கெனவே உள்ள விவசாய நிலங்களிலிருந்து கிடைக்கும் உற்பத்தியை உயர்த்துவதே இலக்கு என்றும் அவர் தெரிவித்தார். இந்தோனேசியா பெருமளவில் இறக்குமதி செய்யும் நெல் மற்றும் சோயாபீன்களும் இதில் அடங்கும்.

அரசின் புள்ளிவிவரங்களின்படி, 2025-ல் நெல் உற்பத்தி 3.471 கோடி டன்னாக உயர்ந்தது. இது 3.119 கோடி டன் என மதிப்பிடப்பட்ட தேவையைவிட அதிகம். அரசின் நெல் கையிருப்பு சுமார் 53 லட்சம் டன்னாக இருப்பதாகக் கூறிய ஹஷிம், கையிருப்பு அரசுக் கிடங்குகளின் கொள்ளளவைத் தாண்டி வளர்ந்ததால் அதிகாரிகள் தனியார் கிடங்குகளை வாடகைக்கு எடுத்ததாகவும் தெரிவித்தார்.

இந்த அறிவிப்பு ஒவ்வொரு திட்டத்துக்கும் தெளிவான நிறுத்த உத்தரவாக இன்னும் அமையவில்லை என்று வனத்துறை அமைச்சகம் எச்சரித்துள்ளது. காடுகளை அழிக்க வேண்டிய முன்மொழியப்பட்ட விரிவாக்கம், ஏற்கெனவே நடைபெறும் பணிகள், ஏற்கெனவே உள்ள விவசாய நிலங்களில் உற்பத்தியை அதிகரித்தல் ஆகியவற்றை அது வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது. தெற்கு பப்புவா மற்றும் மத்திய கலிமந்தானில் நடைபெறும் அனைத்துப் பணிகளும் நிறுத்தப்படுமா, அல்லது அத்தகைய நிறுத்தம் எப்போது நடைமுறைக்கு வரும் என்பதையெல்லாம் உறுதிப்படுத்த முடியாது என்று அமைச்சகம் கூறியுள்ளது.

என்ன மாறுகிறது, எவை இன்னும் முடிவாகவில்லை?

தேசிய பொருளாதாரக் கவுன்சிலின் துணைத் தலைவரான மாரி எல்கா பங்கேஸ்டு, உணவு உற்பத்திக்காக அறிவிக்கப்பட்ட 20 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலம் இனி தேவையில்லை என்று கூறினார். எதிர்கால உணவு மற்றும் உயிரி எரிபொருள் உற்பத்தி, காடுகளை மீள்நடவு செய்தல் மற்றும் மீண்டும் தாவரங்களை வளர்த்தல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய வனத்துறை அமைச்சகத் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக, சீரழிந்த நிலங்களுக்கு மாற்றப்படும் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துமாறு ஹஷிம் தம்மிடம் கேட்டதாக அவர் தெரிவித்தார்.

இந்த அறிக்கை, நெல்லைத் தாண்டி எத்தனால் தயாரிக்கப் பயன்படும் கரும்பு போன்ற பயிர்களுக்கும் இந்த மாற்றத்தை விரிவுபடுத்துவதாகத் தெரிகிறது. எனினும், ஏற்கெனவே வழங்கப்பட்ட சலுகை உரிமங்கள், அழிக்கப்பட்டும் பயிரிடப்படாமலும் உள்ள நிலங்கள், தெற்கு பப்புவாவின் சர்க்கரைத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றுக்கு இந்தப் புதிய கொள்கையை எவ்வாறு பயன்படுத்தப் போகிறது என்பதை அரசு பொதுவெளியில் விளக்கவில்லை. ஏற்கெனவே நடைபெற்று வரும் உள்கட்டமைப்பு மற்றும் நிலம் தயாரிக்கும் பணிகள் தொடருமா என்பதும் அறிவிப்புகளில் தெளிவாகவில்லை.

இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. ஏனெனில், புதிய காடழிப்புக்கு எதிரான கொள்கை என்பது, ஏற்கெனவே வழங்கப்பட்ட அனுமதிகளைத் தானாகவே ரத்து செய்யவோ, மேம்பாட்டுக்காக அனுமதிக்கப்பட்ட நிலத்தில் இயங்கும் இயந்திரங்களை நிறுத்தவோ செய்யாது. ஏற்கெனவே அழிக்கப்பட்ட நிலத்தின் எதிர்காலத்தையும் இது தீர்மானிப்பதில்லை. பாதிக்கப்படும் இடங்கள், பொறுப்பான அமைப்புகள், காலக்கெடுக்கள் அல்லது கண்காணிப்பு ஏற்பாடுகள் ஆகியவற்றை அடையாளம் காணும் விரிவான செயலாக்கத் திட்டத்தை அதிகாரிகள் இதுவரை வெளியிடவில்லை.

“சீரழிந்த நிலம்” என்ற விளக்கம் மட்டுமே ஒரு இடத்தை விவசாயத்துக்குக் கிடைக்கக்கூடியதாக மாற்றிவிடாது என்று வனத்துறை அமைச்சகம் கூறுகிறது. ஒவ்வொரு இடத்திலும் தற்போதைய நிலப்பரப்பு, சட்டப்பூர்வ நிலை மற்றும் வனச் செயல்பாடு, நிலப் பயன்பாட்டுத் திட்டங்களுடனான பொருத்தம், சுற்றுச்சூழல் நிலைமைகள், பழங்குடியினர் உள்ளிட்ட சமூகங்களின் உரிமைகள் ஆகியவை மதிப்பிடப்பட வேண்டும். நிலப் பயன்பாட்டில் செய்யப்படும் எந்த மாற்றமும் நடைமுறையில் உள்ள சட்டங்களுக்கும் இணங்க வேண்டும்.

கிடைக்கக்கூடிய நிலம், தலைப்புச் செய்திகளில் கூறப்படும் மதிப்பீடுகளைக் காட்டிலும் பெரிய அளவிலான தோட்டப் பயிரிடலுக்கு ஏற்றதாக இருக்க வாய்ப்பு குறைவு என்று ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். சதுப்பு நிலப் பகுதிகளுக்கு வெளியே, உற்பத்தித் திறன் இன்னும் உள்ள 97.2 லட்சம் ஹெக்டேர் சீரழிந்த நிலத்தை WRI இந்தோனேசியா அடையாளம் கண்டது. ஆனால், அதில் 10 சதவீதத்துக்கும் குறைவான பகுதியே பெரிய அளவிலான விவசாயத்துக்கு ஏற்றது என்றும் அது கண்டறிந்தது. சுமார் 41 லட்சம் ஹெக்டேர், 100 ஹெக்டேருக்கும் குறைவான சிறு பண்ணைகளுக்கு மிகவும் பொருத்தமானதாகக் கருதப்பட்டது.

பப்புவாவில் விரிவாக்கம் ஏற்கெனவே நிலத்தையும் மக்களின் வாழ்வையும் மாற்றியுள்ளது

சர்ச்சைக்குரிய உணவுப் பெருந்திட்ட மேம்பாடு தெற்கு பப்புவாவின் மெராவுகே மாவட்டத்தில் நடைபெறுகிறது. அங்குள்ள சதுப்புநிலங்கள், சவன்னா புல்வெளிகள், சதுப்பு வனங்கள் மற்றும் கரிமச் சதுப்பு நிலங்கள் சூழ்ந்த பகுதியில் நெல் மற்றும் கரும்புத் தோட்டங்கள் அமைக்கப்படுகின்றன. முழுமையாக மேம்படுத்தப்பட்டால், இந்தத் தோட்டங்கள் சுமார் 20 லட்சம் ஹெக்டேரை உள்ளடக்கக்கூடும். நெல் திட்டத்தில் ஜான்லின் குழுமமும், சர்க்கரைத் திட்டத்தில் மெராவுகே சுகர் குழுமமும் ஈடுபட்டுள்ளன. திட்டத்தின் சில பகுதிகளுக்கு ராணுவத்தினரும் ஆதரவளித்து வருகின்றனர்.

2024-ல் பணிகள் தொடங்கியதிலிருந்து நெல் மற்றும் கரும்பு சாகுபடிக்காக 50,000 ஹெக்டேருக்கும் அதிகமான மழைக்காடுகள், சவன்னா புல்வெளிகள், கரிமச் சதுப்பு வனங்கள் மற்றும் சதுப்புநிலங்கள் அழிக்கப்பட்டுள்ளதாகச் சுற்றுச்சூழல் அமைப்பான மைட்டி எர்த் மேற்கோள் காட்டிய செயற்கைக்கோள் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. எவ்வளவு வனப்பகுதி அழிக்கப்பட்டுள்ளது அல்லது தற்போது வெறுமையாக இருந்தும் பயிர் உற்பத்தி தொடங்காத நிலத்துக்கு என்ன செய்யப்படும் என்பது குறித்து அரசு முழுமையான கணக்கை வழங்கவில்லை. முன்னதாக ஆதரவுக் குழுக்கள் வெளியிட்ட மதிப்பீடுகள் வேறுபடுகின்றன; அவை வெவ்வேறு பகுதிகளை உள்ளடக்கி, வெவ்வேறு முறைகளைப் பயன்படுத்தியிருப்பது இதற்கு ஒரு காரணம்.

2026 ஜனவரியில், மறுவகைப்படுத்தப்பட்ட நிலத்தில் அரசுக்குச் சொந்தமான PT Agrinas Pangan Nusantara நிறுவனத்துக்கு 3.28 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலத்தில் சாகுபடி உரிமைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளதாக தேசிய நில முகமை அறிவித்தது. இந்தச் செயல்முறை வழக்கத்துக்கு மாறாக வேகமாக நடைபெற்றதாகவும், சுதந்திரமான, முன்கூட்டிய மற்றும் தகவலறிந்த ஒப்புதல் (FPIC) பெறுவதற்கான பொருளுள்ள நடைமுறையை உள்ளடக்கவில்லை என்றும் பழங்குடியினர் உரிமை ஆதரவாளர்கள் விமர்சித்துள்ளனர். ஒரு திட்டம் முன்னெடுக்கப்படுவதற்கு முன் சமூகங்களுக்குத் தகவல் அளித்து, அவர்களது மரபுவழி நிலத்தில் திட்டத்தை அனுமதிக்கலாமா என்பதை முடிவு செய்ய உண்மையான வாய்ப்பு வழங்க வேண்டும் என்பதே இந்தக் கொள்கையின் பொருள்.

2025 இறுதியில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட தெற்கு பப்புவாவின் மாகாண நிலவியல் திட்டம், பெரும் நிலப்பரப்புகளை நெல் சாகுபடிக்காக ஒதுக்கியது. ஒப்புதலை உறுதிப்படுத்தும் அளவுக்கான ஆலோசனைகள் போதுமானதாக இல்லை என்று செயற்பாட்டாளர்களும் பழங்குடியினப் பிரதிநிதிகளும் வாதிட்டுள்ளனர். தேவையான நடைமுறைகளைப் பின்பற்றியதாகவும், மரபுவழி உரிமைகள் மற்றும் பண்பாட்டு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பகுதிகள் கவனத்தில் கொள்ளப்பட்டதாகவும் அரசு அதிகாரிகள் கூறியுள்ளனர். இந்த முரண்பட்ட கூற்றுகள், எதிர்கால நில மதிப்பீடுகள் மற்றும் அனுமதி முடிவுகள் ஏன் தீவிரமாகக் கண்காணிக்கப்படும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

பழங்குடியினச் சமூகங்களிடமிருந்து வந்த புகார்களைத் தொடர்ந்து, நிலப் பறிப்பு, சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு, ராணுவமயமாக்கல் மற்றும் மிரட்டல் ஆகியவற்றுக்கான அறிகுறிகள் திட்டத்துடன் தொடர்புடையதாக இருப்பதாக இந்தோனேசியாவின் தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையமான கொம்னாஸ் ஹாம் தனியாகத் தெரிவித்துள்ளது. மரபுவழி நிலம், ஆரோக்கியமான சுற்றுச்சூழல், உணவுப் பாதுகாப்பு, முடிவெடுப்பதில் பங்கேற்பு மற்றும் தனிப்பட்ட பாதுகாப்பு தொடர்பான கவலைகளை அது அடையாளம் கண்டுள்ளது. சமூகங்களின் பங்கேற்பை வலுப்படுத்துதல், மரபுவழிப் பகுதிகளை சட்டப்பூர்வமாகச் சரியாக வரைபடமிடுதல், பழங்குடியினரின் நில உரிமைகளை அங்கீகரிக்கும் நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை ஆணையம் பரிந்துரைத்தது.

உள்ளூர் சமூகங்களுக்கு, இதில் உள்ள முக்கியத்துவம் உரிமையைத் தாண்டியும் விரிகிறது. காடுகளும் சதுப்புநிலங்களும் உணவு, நீர், வாழ்வாதாரம் மற்றும் பண்பாட்டு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடங்களை வழங்குகின்றன. பரந்த நிலப்பரப்புகளில் ஒரே பயிரை வளர்க்கும் பெரிய ஒற்றைப் பயிர்த் தோட்டங்களாகப் பன்முக நிலப்பரப்புகளை மாற்றுவது, இந்த வளங்களைச் சேதப்படுத்தி, வெளியிலிருந்து வரும் உணவு மற்றும் கூலி வேலைகளைச் சார்ந்திருக்கச் சமூகங்களைத் தள்ளக்கூடும்.

கரிமச் சதுப்பு நிலங்களும் வன இழப்பும் உணவுப் பாதுகாப்பு வாதத்தைச் சிக்கலாக்குகின்றன

மத்திய கலிமந்தானின் நிலைமைகள், காடுகளையும் கரிமச் சதுப்பு நிலங்களையும் விவசாயத்துக்காக மாற்றுவதால் ஏற்படும் அபாயங்களை எடுத்துக்காட்டுகின்றன. அமிலத்தன்மை கொண்ட கரிமச் சதுப்பு மண்ணில் நெல் விளைவிக்க சில விவசாயிகள் சிரமப்பட்டுள்ளனர்; அதேவேளை, சாகுபடிக்காகச் சதுப்பு வனங்களும் அழிக்கப்பட்டுள்ளன. நீர் தேங்கிய நிலத்தில் ஓரளவு சிதைந்த தாவரப் பொருட்கள் குவிவதால் கரிமச் சதுப்பு நிலம் உருவாகிறது. அதிலுள்ள நீர் வடிக்கப்படும்போதோ அது எரிக்கப்படும்போதோ, சேமிக்கப்பட்ட கார்பன் பெருமளவில் வெளியேறி, தீப்பற்றும் அபாயமும் அதிகரிக்கலாம்.

இந்தோனேசியாவின் காலநிலைத் திட்டங்களுக்கும் வன இழப்பு எதிர்மறையான திசையில் செல்கிறது. 2025-ல் நாடு 4,33,751 ஹெக்டேர் வனப்பகுதியை இழந்ததாக வனத்துறை ஆய்வுக் குழுவான அவுரிகா நுசாந்தாரா மதிப்பிட்டுள்ளது. இது முந்தைய ஆண்டைவிட 66 சதவீதம் அதிகம்; எட்டு ஆண்டுகளில் பதிவான மிக உயர்ந்த அளவும் இதுவாகும். அந்த இழப்பில் 78,000 ஹெக்டேருக்கும் அதிகமான பகுதி, உணவு மற்றும் எரிசக்தித் தன்னிறைவுத் திட்டங்களுடன் தொடர்புடையது என்று அந்தக் குழு தெரிவித்துள்ளது.

இந்தப் போக்குகள் இந்தோனேசியாவைத் தாண்டியும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. வளிமண்டலத்தில் சேரக்கூடிய கார்பனை காடுகளும் கரிமச் சதுப்பு நிலங்களும் சேமித்து வைக்கின்றன; உலர்ந்த கரிமச் சதுப்பு நிலங்களில் ஏற்படும் தீ, அடர்ந்த புகையையும் மாசு மூட்டத்தையும் உருவாக்கும். அண்டை நாடுகளான மலேசியா மற்றும் சிங்கப்பூரைப் பாதிக்கும் எல்லை தாண்டிய மாசு மூட்டத்தை இந்தோனேசியா ஏற்கெனவே அனுபவித்துள்ளது. 2030-க்குள் நிகர கார்பன் உறிஞ்சும் நாடாக மாறுவதையும் அது இலக்காகக் கொண்டுள்ளது; அதாவது, நிலமும் காடுகளும் வெளியிடுவதைவிட அதிக கார்பனை உறிஞ்சும் நிலையை எட்ட வேண்டும். தொடர்ந்து காடுகளை அழிப்பதும் தீப்பரவல்களும் அந்த இலக்கை எட்டுவதை கடினமாக்கலாம்.

உணவுப் பாதுகாப்பே உணவுப் பெருந்திட்டங்களுக்கான காரணம் என்று அரசு கூறுகிறது. இந்தோனேசியா நெல் அதிகம் நுகரும் நாடு. காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் வறட்சி, வெள்ளம், மாறும் மழைக்காலங்கள் மற்றும் பூச்சித் தாக்குதல்கள் அறுவடையைப் பாதிக்கலாம். வீடுகள், தொழில் மற்றும் உள்கட்டமைப்பு காரணமாகவும் விவசாய நிலங்கள் குறைந்து வருகின்றன. இருப்பினும், புதிய உற்பத்தித் தரவுகள், இயற்கைப் பகுதிகளை மேலும் மாற்றுவதற்கு முன் விளைச்சலை மேம்படுத்த வேண்டும் என்ற வாதத்தை வலுப்படுத்தியுள்ளன.

உற்பத்தி அதிகரிப்புக்குக் காரணமாக விவசாயிகளுக்கான ஊக்கத்தொகைகளை ஹஷிம் குறிப்பிட்டார். நெல் உமி நீக்கப்படாத நிலையில் அரசாங்கம் கொள்முதல் செய்யும் விலையை ஒரு கிலோவுக்கு 4,000 ரூபியாவிலிருந்து 6,500 ரூபியாவாக உயர்த்தியதும், உரச் செலவை 20 சதவீதம் குறைத்ததும் இதில் அடங்கும். 2026-க்கான கணக்குகள் இன்னும் உறுதியாகவில்லை: ஜனவரி முதல் செப்டம்பர் வரையிலான நெல் உற்பத்தி 2.871 கோடி டன்னாக இருக்கும் என்று இந்தோனேசியப் புள்ளிவிவரத் துறை கணித்துள்ளது; இது முந்தைய ஆண்டைவிடப் பெரிதாக மாறாத அளவாகும். அதேவேளை, வேளாண் அமைச்சகத்தின் முழு ஆண்டு இருப்பு மதிப்பீட்டில், 3.477 கோடி டன் உற்பத்திக்கு எதிராக 3.110 கோடி டன் தேவை இருக்கும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இவை மதிப்பீடுகளே தவிர, இறுதி அறுவடை முடிவுகள் அல்ல; வானிலை, பூச்சிகள் மற்றும் அறுவடை நேரம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்து இவை மாறக்கூடும்.

விளைச்சல் அதிகரிப்பு நிலத்தின் மீதான அழுத்தத்தைக் குறைக்குமா?

மேம்படுத்தப்பட்ட விதைகள் மற்றும் பயிர் வகைகள் மூலம் ஏற்கெனவே உள்ள பண்ணைகளில் உற்பத்தியை உயர்த்தத் திட்டமிட்டுள்ளதாக அரசு கூறுகிறது. சுமார் மூன்று ஆண்டுகளுக்குள் சோயாபீன் தன்னிறைவை எட்டவும் இலக்கு வைத்துள்ளது. கணிசமான இறக்குமதிச் சார்பைக் குறைக்க இந்த இலக்கு உதவும். ஆனால், காடுகளுக்குள் விரிவாக்காமல் இதை அடைய, உற்பத்தித் திறனை உயர்த்துவதுடன் பயிர்களை எங்கு வளர்ப்பது என்பதையும் கவனமாகத் தேர்வு செய்ய வேண்டும்.

மண் மற்றும் நீரைச் சேதப்படுத்தி அதிக விளைச்சலைப் பெறக் கூடாது என்று பங்கேஸ்டு எச்சரித்துள்ளார். குறைந்த நீரைப் பயன்படுத்தும், அதிக வெப்பத்தைத் தாங்கும் விதைகள் குறித்து ஆராய்ச்சி செய்யவும், அதே நிலத்தில் குறைந்த உரம் மற்றும் நீரைப் பயன்படுத்தி அதிக தானியம் தரும் “பசுமை நெல்” முறைகளைப் பின்பற்றவும் அவர் அழைப்பு விடுத்துள்ளார். உரப் பயன்பாட்டைக் குறைப்பது மாசுபாட்டைக் குறைக்கலாம்; நீரைச் சிக்கனமாகப் பயன்படுத்தும் முறைகள், நீர் நிரப்பப்பட்ட நெல் வயல்களில் இருந்து வெளியாகும் மீத்தேன் அளவையும் குறைக்கக்கூடும். மீத்தேன் வலுவான பசுமைக்குடில் வாயு; நெல் சாகுபடி அதன் வேளாண் மூலங்களில் ஒன்றாகும்.

உற்பத்தித் திறன் திட்டங்கள் தானாகவே சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்தவையாகிவிடுவதில்லை. தீவிர விவசாயம் மண்ணின் வளத்தைச் சுரண்டலாம்; உரமும் பாசனமும் முறையாக நிர்வகிக்கப்படாவிட்டால் நீர் மாசுபாட்டையும் அதிகரிக்கலாம். விளைவுகள் பயிர் வகை, உள்ளூர் நிலைமைகள் மற்றும் விவசாயிகளுக்கான ஆதரவைப் பொறுத்தது. எனவே, ஒவ்வொரு இடத்தையும் தனித்தனியாகச் சரிபார்க்க வேண்டும் என்ற அமைச்சகத்தின் அழைப்பு, புதிய நிலங்களுக்கு மட்டுமல்ல, ஏற்கெனவே உள்ள பண்ணைகள் எவ்வாறு நிர்வகிக்கப்படுகின்றன என்பதற்கும் பொருந்தும்.

அரசின் நெல் கையிருப்பும் உற்பத்தி மொத்தமும் உணவு கிடைப்பது தொடர்பான எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் பதிலளிப்பதில்லை. தேசிய அளவிலான தன்னிறைவு என்பது, மொத்தத் தேவையை உள்நாட்டு உற்பத்தி பூர்த்தி செய்ய முடியுமா என்பதைக் குறிக்கிறது; ஒவ்வொரு குடும்பமும் உணவை வாங்க முடியும் அல்லது ஒவ்வொரு தீவுக்கும் பொருட்களை நம்பகமாகக் கொண்டு செல்ல முடியும் என்பதற்கு அது உத்தரவாதமல்ல. சேமிப்பு, விநியோகம், விலைகள் மற்றும் உள்ளூர் அறுவடைகளும் உணவுப் பாதுகாப்பின் அங்கங்களாகும்.

உறுதிமொழி நடைமுறையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறதா என்பதை கண்காணிப்பு சோதிக்கும்

இந்த அறிவிப்பை வரவேற்ற மைட்டி எர்த், அரசு அதை எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்துகிறது என்பதைக் கண்காணிப்பதாகவும், பப்புவாவில் உள்ளூர் சமூகங்களுடன் இணைந்து மறுசீரமைப்பு மற்றும் நிலைத்த விவசாயப் பணிகளில் ஈடுபடுவதாகவும் தெரிவித்துள்ளது. மேலும் வனப்பகுதி மாற்றத்தை நிறுத்துவது சுற்றுச்சூழலுக்கு நன்மை தரக்கூடும் என்பதால் இந்த ஆதரவு தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், அதன் மதிப்பீடு நடைமுறைப்படுத்தல் மற்றும் சுயாதீனச் சரிபார்ப்பைப் பொறுத்தது.

வனங்களை வேளாண் பயன்பாட்டுக்காக மாற்றுவதற்கான அனுமதிகளை அமைப்புகள் வழங்குவதையோ முன்னெடுத்துச் செல்வதையோ நிறுத்துகின்றனவா, ஏற்கெனவே நடைபெறும் பணிகள் மறுஆய்வு செய்யப்படுகின்றனவா, அழிக்கப்பட்ட இடங்கள் மீட்டெடுக்கப்படுகின்றனவா அல்லது வேறு பயன்பாட்டுக்கு ஒதுக்கப்படுகின்றனவா என்பவை முக்கியமான சோதனைகளாகும். பொதுமக்களுக்குக் கிடைக்கும் வரைபடங்கள், தெளிவான திட்ட எல்லைகள் மற்றும் வழக்கமான அறிக்கைகள், மேம்பாடு உண்மையிலேயே காடுகளிலிருந்து விலகியுள்ளதா என்பதை உறுதிப்படுத்த உதவும். பழங்குடியினச் சமூகங்களின் பொருளுள்ள பங்கேற்புக்கு, ஒரே ஒரு ஆலோசனைக் கூட்டமோ அல்லது காகிதத்தில் மட்டும் உள்ள முறையான அங்கீகாரமோ போதாது.

இந்த அறிவிப்பு புதிய திசையைச் சுட்டிக்காட்டினாலும், தெற்கு பப்புவாவின் நெல் மற்றும் சர்க்கரைத் தோட்டங்கள் அல்லது கலிமந்தானில் உள்ள திட்டங்களின் நிலையை இன்னும் தீர்மானிக்கவில்லை. நெல் உபரி ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், ஏற்கெனவே உள்ள விவசாய நிலங்களில் உற்பத்தியை உயர்த்த முடியும் என்றும் இந்தோனேசியா கூறுகிறது. இந்தச் சாதனை காடழிப்பைக் குறைப்பதாக மாறுமா என்பது, ஏற்கெனவே உள்ள திட்டங்களை அரசு எவ்வாறு கையாளுகிறது, சீரழிந்த நிலமாகக் கருதப்படும் பகுதிகளை எப்படித் தேர்வு செய்கிறது, சமூகங்களின் உரிமைகளை எவ்வாறு பாதுகாக்கிறது என்பவற்றைப் பொறுத்தது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• 2029 இலக்கை விட முன்னதாகவே தன்னிறைவை எட்டியதைத் தொடர்ந்து, புதிய நெல் வயல்களுக்காகக் காடுகளை அழிக்க வேண்டிய அவசியம் இனி இல்லை என்று இந்தோனேசியா கூறுகிறது.
• தெற்கு பப்புவா மற்றும் மத்திய கலிமந்தானில் ஏற்கெனவே உள்ள திட்டங்கள் நிறுத்தப்படுமா அல்லது ஏற்கெனவே அழிக்கப்பட்ட நிலம் எப்படிப் பயன்படுத்தப்படும் என்பதை அதிகாரிகள் தெளிவுபடுத்தவில்லை.
• 2024 முதல் தெற்கு பப்புவாவில் நெல் மற்றும் கரும்பு சாகுபடிக்காக 50,000 ஹெக்டேருக்கும் அதிகமான காடுகள், சவன்னா புல்வெளிகள், கரிமச் சதுப்பு வனங்கள் மற்றும் சதுப்புநிலங்கள் அழிக்கப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
• அடையாளம் காணப்பட்ட சீரழிந்த நிலத்தில் சிறிய பகுதியே பெரிய அளவிலான விவசாயத்துக்கு ஏற்றது என்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.
• பழங்குடியினர் உரிமை ஆதரவாளர்கள் அனுமதி மற்றும் ஆலோசனை நடைமுறைகளை எதிர்த்துள்ளனர்; இந்தோனேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையமும் தீவிரமான கவலைகளைப் பதிவு செய்துள்ளது.
• அதிக விளைச்சல், மேம்படுத்தப்பட்ட விதைகள் மற்றும் ஏற்கெனவே விவசாயத்தில் உள்ள நிலம் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தப் போவதாக அரசு கூறுகிறது.