எரிசக்தி, வங்கித் துறை மற்றும் பணவீக்கப் பாதிப்புகள் ஒருசேரக் குவிவதால் வங்கதேசத்தில் வறுமை அதிகரிப்பு

பலவீனமான மீட்சி, லட்சக்கணக்கானோரைப் பாதிப்புக்கு உள்ளாக்குகிறது

வங்கதேசம் விரிவடைந்து வரும் பொருளாதார நெருக்கடியை எதிர்கொள்கிறது: வளர்ச்சி மந்தமடைந்துள்ளது, விலைகள் உயர்ந்த நிலையிலேயே உள்ளன, எரிசக்திப் பற்றாக்குறை தொழிற்சாலைகளின் செயல்பாட்டைச் சீர்குலைக்கிறது, வங்கித் துறையின் பலவீனங்கள் கடன் வழங்கலைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. 2022இல் 18.7 சதவீதமாக இருந்த தேசிய வறுமை விகிதம் 2026இல் 22.5 சதவீதமாக உயர்ந்ததாகவும், 2027 நிதியாண்டில் 22.8 சதவீதத்தை எட்டக்கூடும் என்றும் உலக வங்கி மதிப்பிடுகிறது. சுமார் 6.2 கோடி மக்கள், அதாவது மக்கள்தொகையில் ஏறத்தாழ மூன்றில் ஒரு பங்கினர், வறுமைக் கோட்டுக்கு அருகிலேயே உள்ளனர். வேலை இழப்பு, நோய் அல்லது வேறு பாதிப்பு அவர்களை அந்தக் கோட்டுக்குக் கீழே தள்ளக்கூடும்.

இந்த நெருக்கடி, நீண்டகால வறுமைக் குறைப்பில் ஒரு பகுதியைத் தலைகீழாக்கியுள்ளது. 2010 முதல் 2022 வரை, வங்கதேசம் சுமார் 3.4 கோடி மக்களை வறுமையிலிருந்து மீட்டது; அவர்களில் 90 லட்சம் பேர் தீவிர வறுமையிலிருந்து மீண்டனர். இருப்பினும், 2016க்குப் பிறகு முன்னேற்றம் மந்தமடைந்தது. ஏழைக் குடும்பங்களின் வருமானத்தை உயர்த்துவதில் வளர்ச்சியின் தாக்கம் குறைந்ததே இதற்குக் காரணம். அண்மைய மதிப்பீடுகள் இன்னும் கடுமையான பின்னடைவைச் சுட்டுகின்றன: சர்வதேச அளவுகோலான நாளொன்றுக்கு 3 டாலர் வறுமைக் கோட்டின்படி, தீவிர வறுமை விகிதம் 2022இல் 5.9 சதவீதமாக இருந்தது; 2026 நிதியாண்டில் அது 10.1 சதவீதமாக உயர்ந்திருக்கலாம் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அன்றாடச் செலவுகள் மற்றும் வருவாய் இழப்பு மூலம் இந்த மாற்றம் உணரப்படுகிறது. நான்கு ஆண்டுகளாக நீடிக்கும் அதிக பணவீக்கம், ஊதியத்தால் வாங்கக்கூடியவற்றைக் குறைத்துள்ளது. அதேவேளை, தொழிற்சாலை மூடல்கள், வேலை நேரக் குறைப்பு, மந்தமான பணியமர்த்தல் ஆகியவை குடும்ப வருமானத்தைக் குறைத்துள்ளன. 2026 நிதியாண்டில் மட்டும் மேலும் சுமார் 21 லட்சம் பேர் நாளொன்றுக்கு 3 டாலர் வறுமைக் கோட்டுக்குக் கீழே சென்றதாக உலக வங்கி மதிப்பிடுகிறது. குறைந்த ஊதியம் பெறும் தொழிலாளர்களின் உண்மை ஊதிய வளர்ச்சி தொடர்ந்து எதிர்மறையாகவே உள்ளது; அதாவது விலையேற்றத்துக்கு ஈடுகொடுக்கும் அளவுக்கு அவர்களின் ஊதியம் உயரவில்லை.

இந்தப் புள்ளிவிவரங்களையும் கவனத்துடன் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். வறுமை மதிப்பீடுகள் கணக்கெடுப்புத் தகவல்களையும் பொருளாதார மாதிரியாக்கத்தையும் இணைத்துப் பெறப்பட்டவை. 2025க்குப் பிறகு தொழிலாளர் படை கணக்கெடுப்பு இல்லாததால், அண்மைய வேலை இழப்புகள் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு நிலைமைகளை முழுமையாக மதிப்பிடுவது கடினமாகிறது. இருப்பினும், தொழில்துறை, கடன் மற்றும் விலைகள் தொடர்பான குறியீடுகள் ஒரே திசையையே காட்டுகின்றன: மற்றொரு பாதிப்பைத் தாங்கிக்கொள்ளப் பல குடும்பங்களிடம் சேமிப்பு மிகக் குறைவாகவே உள்ளது.

வளர்ச்சியின் வேகம் ஏன் குறைந்தது

2027 நிதியாண்டுக்கான வளர்ச்சி முன்னறிவிப்பை உலக வங்கி 3.4 சதவீதமாகக் குறைத்துள்ளது; இது ஏப்ரல் மாத மதிப்பீட்டைவிட 1.2 சதவீதப் புள்ளி குறைவு. 2026 நிதியாண்டிலும் வளர்ச்சி 3.4 சதவீதமாக இருந்ததாக மதிப்பிட்டு, தொடர்ந்து மூன்றாவது ஆண்டாகப் பொருளாதாரச் செயல்பாடு மந்தமடைந்துள்ளதாக அது தெரிவித்தது. 2028 நிதியாண்டில் வளர்ச்சி 3.9 சதவீதமாக மட்டுமே ஓரளவு மீளும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. நடப்பு நிதியாண்டுக்கான அரசின் 6.5 சதவீத இலக்கைவிட இந்த முன்னறிவிப்புகள் மிகக் குறைவு.

எரிசக்திப் பற்றாக்குறை உற்பத்திக்கு நேரடித் தடையாகியுள்ளது. உள்நாட்டு எரிவாயு உற்பத்தி குறைந்துள்ளது. இப்போது எரிவாயுத் தேவையில் மூன்றில் ஒரு பங்கை இறக்குமதி செய்யப்படும் திரவமாக்கப்பட்ட இயற்கை எரிவாயு (LNG) வழங்குகிறது. மஹேஷ்காலியில் உள்ள மிதவை LNG முனையங்களில் ஏற்பட்ட இடையூறுகள் விநியோகத்தை மேலும் குறைத்து, மின்வெட்டுகளுக்கு வழிவகுத்தன. இதனால் தொழிற்சாலைகள் முழுத் திறனுக்குக் கீழே இயங்கவோ, தற்காலிகமாகப் பணியை நிறுத்தவோ நேரிட்டது. இயக்கச் செலவுகள் அதிகரித்ததால் நிறுவனங்கள் டீசல் ஜெனரேட்டர்களையும் பயன்படுத்தியுள்ளன. 2026 நிதியாண்டில் தொழில்துறை உற்பத்தி வெறும் 2 சதவீதமே வளர்ந்தது. பெருந்தொற்றுக்குப் பிறகு முதன்முறையாக மூன்றாம் காலாண்டில் தொழில்துறை சுருங்கியது.

இந்தக் கட்டுப்பாடுகள் உற்பத்தியாளர்களை மட்டுமல்ல, மற்றவர்களையும் பாதிக்கின்றன. தொழிற்சாலைகள் வேலை நேரத்தைக் குறைக்கும்போது அல்லது பணியாளர்களைப் பணிநீக்கம் செய்யும்போது, தொழிலாளர்கள் கடைகளிலும் சேவை நிறுவனங்களிலும் குறைவாகச் செலவிடுகின்றனர். விநியோகஸ்தர்களுக்குக் கிடைக்கும் ஆர்டர்கள் குறைகின்றன; புதிய உபகரணங்களில் முதலீடு செய்யவோ பணியாளர்களை நியமிக்கவோ நிறுவனங்கள் தயங்குகின்றன. எரிசக்தி விநியோகத்தில் நிலவும் நிச்சயமற்ற தன்மை, உற்பத்தியைத் திட்டமிடுவதையும் விநியோக அட்டவணைகளைப் பூர்த்திசெய்வதையும் கடினமாக்குகிறது. விலையுடன் சேர்த்து நம்பகத்தன்மையிலும் போட்டியிடும் ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு இது கவலையளிக்கிறது.

தேவை குறைதலும் போட்டி அதிகரித்தலும் ஏற்றுமதிக்கு அழுத்தம் கொடுக்கின்றன. 2026 நிதியாண்டில் ஒட்டுமொத்த ஏற்றுமதி 0.2 சதவீதம் சுருங்கியது. ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துக்கான ஆயத்த ஆடை ஏற்றுமதி 3.3 சதவீதம் குறைந்தது. அமெரிக்க ஃபேஷன் பொருள் வாங்குவோரில் வங்கதேசத்தைப் பொருள் கொள்முதல் மையமாகப் பயன்படுத்துவோரின் விகிதம், முந்தைய ஆண்டின் 88 சதவீதத்திலிருந்து சுமார் 78 சதவீதமாகக் குறைந்துள்ளதாக உலக வங்கி அறிக்கை மேற்கோள் காட்டிய கணக்கெடுப்பு தெரிவிக்கிறது. உற்பத்திச் செலவுகளுடன் சேர்த்து, விநியோகச் சங்கிலியின் வெளிப்படைத்தன்மை, விதிமுறைப் பின்பற்றல், நெகிழ்வுத்தன்மை ஆகியவற்றுக்கும் வாங்குவோர் அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கின்றனர்.

புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் அனுப்பும் பணம் ஓர் ஆதரவாக அமைந்துள்ளது. 2026 நிதியாண்டில் அது 17.3 சதவீதம் அதிகரித்து, சாதனை அளவான 35.6 பில்லியன் டாலரை எட்டியது. நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறையைக் கட்டுப்படுத்தவும், ஆகஸ்ட் மாதத்துக்குள் அந்நியச் செலாவணி கையிருப்பை 32 பில்லியன் டாலருக்கு மேல் உயர்த்தவும் இது உதவியது. இந்த ஆதரவு, உள்நாட்டில் முதலீடு மற்றும் வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கத்துக்குள்ள தடைகளை அகற்றாது. எனினும், நாட்டின் வெளிப்புறப் பொருளாதார நிலையைச் சீராக வைத்திருக்க உதவியுள்ளது.

வங்கித் துறை நெருக்கடி நிறுவனங்களுக்கான கடனைக் கட்டுப்படுத்துகிறது

வங்கித் துறையின் பலவீனமும் பொருளாதாரச் செயல்பாட்டுக்கு மற்றொரு பெரிய தடையாக உள்ளது. ஒப்புக்கொண்டபடி திருப்பிச் செலுத்தப்படாத கடன்களின் விகிதமான, ஒட்டுமொத்த வாராக் கடன் விகிதம், 2024 டிசம்பரில் 20.2 சதவீதமாக இருந்தது; 2026 ஜூனில் 33.2 சதவீதமாக உயர்ந்தது. இழப்புகளைத் தாங்கும் வங்கியின் திறனை அளவிடும் மூலதனப் போதுமான விகிதம், 2025 டிசம்பரில் எதிர்மறை 2.6 சதவீதமாகச் சரிந்தது; இது ஒழுங்குமுறைப்படி நிர்ணயிக்கப்பட்ட 10 சதவீத குறைந்தபட்ச அளவைவிட மிகவும் குறைவு.

தெரிவிக்கப்பட்ட புள்ளிவிவரங்கள் இழப்புகளின் முழு அளவைக் காட்டாமல் இருக்கலாம். தளர்த்தப்பட்ட ஒதுக்கீட்டு விதிகள் காரணமாக, வாராக் கடன்களுக்கு எதிராக நிதி ஒதுக்குவதை வங்கிகள் தாமதப்படுத்தியுள்ளன. ஜூன் மாதத்துக்குள் பலவீனமான கடன் வழங்குநர்களுக்கு வங்கதேச வங்கி, பிணையற்ற 760 பில்லியன் டாகா திரவ ஆதரவை வழங்கியிருந்தது. மீண்டும் மீண்டும் அவசரகால ஆதரவு வழங்குவதும், ஒழுங்குமுறை விதிகளைத் தளர்த்துவதும் இழப்புகளை அங்கீகரிப்பதையும் நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கத் தேவையான மறுசீரமைப்பையும் தாமதப்படுத்தலாம் என உலக வங்கி எச்சரிக்கிறது.

தனியார் நிறுவனங்களுக்கான கடன் ஜூனில் வெறும் 4.5 சதவீதமே வளர்ந்தது; 33 ஆண்டுகளில் இது மிகக் குறைந்த வளர்ச்சி விகிதமாகும். இதேவேளை, வங்கிகளிடமிருந்து அரசாங்கம் பெற்ற கடன் வேகமாக அதிகரித்தது. வங்கிகளிடம் நிதி குறைவாக இருக்கும்போது, ஆபத்து அதிகமுள்ள வணிகக் கடன்களைவிட அரசுக்குக் கடன் வழங்குவதை அவை தேர்ந்தெடுத்தால், குறிப்பாகச் சிறு நிறுவனங்கள் நிதி பெறுவதில் சிரமப்படலாம். வைப்புத் தொகை மற்றும் கடன் வட்டி விகிதங்களுக்கு இடையிலான வித்தியாசத்துக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள உச்சவரம்பு, சிறு நிறுவனங்களுக்குக் கடன் வழங்குவதை மேலும் கவர்ச்சியற்றதாக்கினால் அழுத்தத்தை அதிகரிக்கலாம்.

எனவே, வங்கிகளின் இருப்புநிலைக் கணக்குகளைச் சீரமைப்பது வேலைவாய்ப்பு மற்றும் முதலீட்டுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. சொத்துத் தர மதிப்பாய்வுகள், இழப்புகளைத் தெளிவாக அங்கீகரித்தல், செயல்படக்கூடிய வங்கிகளை நியாயமான மதிப்பில் மறுசீரமைத்தல் அல்லது மறுமூலதனமாக்குதல் ஆகியவற்றுக்கு உலக வங்கி அழைப்பு விடுத்துள்ளது. நம்பகமான நடவடிக்கை இல்லாவிட்டால், தேவை மீளத் தொடங்கினாலும், கடன் வழங்கல் பலவீனமாக இருப்பது உற்பத்தி நிறுவனங்களின் விரிவாக்கத்தைத் தடுக்கலாம்.

பணவீக்கமும் வேலை இழப்பும் குடும்பங்களை அதிகம் பாதிக்கின்றன

சராசரி ஒட்டுமொத்த பணவீக்கம் 2025 நிதியாண்டில் 10 சதவீதமாக இருந்தது; 2026 நிதியாண்டில் 8.7 சதவீதமாகக் குறைந்தாலும், அது இன்னும் அதிகமாகவே உள்ளது. 2027 நிதியாண்டில் பணவீக்கம் சராசரியாக 8.6 சதவீதமாக இருக்கும் என உலக வங்கி எதிர்பார்க்கிறது. உள்நாட்டு எரிசக்தி விலைகள், விநியோகக் கட்டுப்பாடுகள், பண அளிப்பு அதிகரிப்பு ஆகியவை தொடர்ந்து விலைகளுக்கு அழுத்தம் கொடுக்கும். உணவுப் பொருள் விலைகள் ஏழைக் குடும்பங்களை அதிகம் பாதிக்கின்றன: மிகவும் ஏழ்மையான ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்கள் வருமானத்தில் சுமார் 60 சதவீதத்தை உணவுக்குச் செலவிடுவதாக உலக வங்கி பொருளாதார நிபுணர்கள் தெரிவித்தனர். இதனால் போக்குவரத்து, வாடகை, பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள் அல்லது மருந்துகளின் விலை உயர்வைச் சமாளிக்க அவர்களுக்கு மிகக் குறைந்த வாய்ப்பே உள்ளது.

வேலைவாய்ப்பு இழப்புகளில் பெண்கள் அளவுக்கு மீறிப் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். பெண்களின் தொழிலாளர் படைப் பங்கேற்பு விகிதம் 2022இல் 42.8 சதவீதமாக இருந்தது; 2024இல் 38.4 சதவீதமாகக் குறைந்தது. குறிப்பாகத் தொழில் மற்றும் சேவைத் துறைகளில் வேலைவாய்ப்புகள் பலவீனமடைந்ததைத் தொடர்ந்து பெண்கள் பணியிலிருந்து வெளியேறியதே இந்தச் சரிவுக்குக் காரணம். முந்தைய வறுமை ஆய்வுகளிலும் படித்த இளைஞர்களிடையே வேலையின்மை அதிகமாக இருப்பது தெரியவந்தது. நகர்ப்புற இளம் பெண்களுக்கு நிலைமை குறிப்பாகக் கடினமாக உள்ளது.

தொழிலாளர் சந்தையில் ஏற்பட்டுள்ள இந்த மாற்றத்துக்கு இன்னும் ஆழமான காரணங்கள் உள்ளன. 2016 முதல் 2022 வரை, புதிதாக உருவான வேலைகளில் பெரும் பங்கு விவசாயத்திலிருந்து வந்தது; வறுமைக் குறைப்பில் கிராமப்புறங்கள் முக்கியப் பங்காற்றின. அதற்கு முந்தைய காலத்தைப் போல தொழில் மற்றும் சேவைத் துறைகளில் வேலைவாய்ப்பு அதிகரிக்கவில்லை. இப்போது எரிசக்திப் பற்றாக்குறையும் பலவீனமான முதலீடும் தொழிற்துறை வேலைகளுக்கு மேலும் அழுத்தம் கொடுக்கின்றன. அண்மைய தொழிலாளர் கணக்கெடுப்புத் தரவுகள் இல்லாததால், இந்தச் சரிவு எவ்வளவு பரவலாகியுள்ளது என்பதை அளவிடுவதும் கடினமாகிறது.

நகர்ப்புற மற்றும் கிராமப்புற பகுதிகளுக்கு இடையிலான நீண்டகால வேறுபாடுகளும் வங்கதேசத்தின் பாதிப்புநிலைக்குக் காரணமாகின்றன. 2016 முதல் 2022 வரை, விவசாய வேலைவாய்ப்பின் ஆதரவால் கிராமப்புறங்களில் வறுமை வேகமாகக் குறைந்தது. இருப்பினும், 2022இல் வறிய வங்கதேச மக்களில் நான்கில் ஒருவர் நகரத்தில் வாழ்ந்தார். நகர்ப்புறக் குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் ஊதிய வருமானத்தை நம்பியுள்ளன; நிலம் அல்லது வீட்டில் விளையும் உணவுப் பொருட்களைப் பெறும் வாய்ப்பும் அவர்களுக்கு குறைவு. எனவே பணவீக்கமும் வேலையில் ஏற்படும் இடையூறுகளும் அவர்களின் குடும்ப வரவு செலவுத் திட்டங்களை விரைவில் பாதிக்கலாம்.

அரசு ஆதரவு பெரும்பாலும் மிகவும் ஏழ்மையானவர்களைச் சென்றடைவதில்லை

எரிசக்தி மற்றும் உர மானியங்கள், சமூகப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றுக்காக வங்கதேசம் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் சுமார் 3.5 சதவீதத்தைச் செலவிடுகிறது. எனினும், அதிகச் செலவு மட்டும் பயனுள்ள உதவியை உறுதிசெய்யவில்லை. 2026 நிதியாண்டில், 25 அமைச்சகங்கள் மூலம் 90 சமூகப் பாதுகாப்புத் திட்டங்களை அரசு செயல்படுத்தி வந்தது. தகுதிக்கான விதிகள் வெவ்வேறாக இருப்பதும், பயனாளிப் பட்டியல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று ஒட்டுவதும், உதவி வழங்கும் முறைகள் தனித்தனியாக இருப்பதும் உதவி தேவைப்படும் குடும்பங்களை அடையாளம் காணவும், அவர்களுக்கு நம்பகமாக உதவி சென்று சேர்வதை உறுதிசெய்யவும் கடினமாக்குகின்றன.

ஏழைக் குடும்பங்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட திட்டங்கள், மிகவும் ஏழ்மையான ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களில் 62 சதவீதத்தினரைச் சென்றடைவதில்லை என்றும், அதேவேளை மிகவும் செல்வந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களில் 18 சதவீதத்தினர் நன்மைகளைப் பெறுகின்றனர் என்றும் உலக வங்கியின் மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன. மற்றொரு ஒப்பீட்டின்படி, மிகவும் ஏழ்மையான ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்கள் சமூகப் பாதுகாப்புப் பயனாக ஆண்டுக்கு சராசரியாக 7,140 டாகா பெற்றன; மிகவும் செல்வந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்கள் 10,472 டாகா பெற்றன. இந்த மதிப்பீடுகள் பயனாளிச் சென்றடைதல் மற்றும் சராசரிப் பயன் ஆகிய வெவ்வேறு அளவுகோல்களை விவரித்தாலும், இரண்டும் பயனாளிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் உள்ள சிக்கல்களைச் சுட்டுகின்றன.

மின்சார மானியங்கள், அரசுச் செலவுக்கும் வறுமை நிவாரணத்துக்கும் இடையே உள்ள இடைவெளியை விளக்குகின்றன. மின்சார ஆதரவில் 33 சதவீதம், மிகவும் செல்வந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களைச் சென்றடைகிறது; மிகவும் ஏழ்மையான ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களைச் சென்றடையும் 15.4 சதவீதத்தைவிட இது இரு மடங்குக்கும் அதிகம். இதற்குப் பெரும்பாலும் காரணம், எல்லோருக்கும் ஒரே விலை மானியம் வழங்கும் முறையாகும்: அதிக மின்சாரம் பயன்படுத்தும் குடும்பங்கள், மானியத்தில் பெரிய பங்கைப் பெறுகின்றன. இருப்பினும், வருமானத்துடன் ஒப்பிடும்போது ஏழைக் குடும்பங்களுக்கு இந்த உதவி அதிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. நேரடி மற்றும் மறைமுகப் பயன்கள், வரி விதிப்புக்கு முந்தைய வருமானத்தில் மிகவும் ஏழ்மையான ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களுக்கு 18.1 சதவீதமாகவும், மிகவும் செல்வந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கு குடும்பங்களுக்கு 2.3 சதவீதமாகவும் மதிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

மின்சாரம் மற்றும் எரிவாயு மானியங்கள் 2014 நிதியாண்டில் 8,580 கோடி டாகாவாக இருந்தன; 2025 நிதியாண்டில் 83,600 கோடி டாகாவாக உயர்ந்தன. மின்சாரக் கட்டணங்கள், விநியோகச் செலவுக்கான மதிப்பீட்டைவிடக் குறைவாகவே வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த வித்தியாசத்தின் ஒரு பகுதியை அரசு ஈடுசெய்ய வேண்டியுள்ளது. உர மானியங்களும் கணிசமாக அதிகரித்துள்ளன. இத்தகைய ஆதரவு குடும்பங்கள் மற்றும் உற்பத்தியின் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்த உதவலாம். ஆனால் பரவலாக வழங்கப்படும் விலை மானியங்கள் அதிகச் செலவுடையவை; மேலும், அதிகத் தேவை உள்ள குடும்பங்களுக்கு உதவியைத் திருப்பிவிடுவதற்குப் பதிலாக அதிக நுகர்வை ஊக்குவிக்கக்கூடும்.

மாற்று உதவி இல்லாமல் மின்சார மானியங்களை நீக்குவது கடுமையான பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். இழப்பீடு இன்றி மானியத்தை முழுமையாக நீக்கினால் வறுமை விகிதம் 2.8 சதவீதப் புள்ளி அதிகரித்து, சுமார் 47 லட்சம் பேர் வறுமைக்குள் தள்ளப்படக்கூடும் என உலக வங்கியின் கணினி மாதிரிகள் மதிப்பிடுகின்றன. எனவே, சீர்திருத்தம் வருமானப் பகிர்வு தொடர்பான சவாலை முன்வைக்கிறது: சேமிக்கப்படும் நிதி, இலக்கைத் துல்லியமாகக் கொண்ட ஆதரவுக்கு இடமளிக்கலாம். ஆனால், அந்த உதவி கிடைப்பதற்கு முன்பே திடீர் விலை உயர்வுகள் குடும்பங்களையும் நிறுவனங்களையும் பாதிக்கும்.

குடும்ப அட்டை திட்டம் இலக்கு நிர்ணயத்தைச் சோதிக்கும்

அரசின் குடும்ப அட்டை ரொக்கப் பரிமாற்றத் திட்டம், குடும்பங்களுக்கான உதவியை வழங்கும் பொதுவான தளமாக அமையக்கூடும் என உலக வங்கி தெரிவித்துள்ளது. பயனாளிகளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் உள்ள தற்போதைய பிழைகளை அது சரிசெய்கிறதா அல்லது அவற்றையே மீண்டும் உருவாக்குகிறதா என்பதைப் பொறுத்தே அதன் தாக்கம் அமையும். தகுதியுள்ள குடும்பங்களை அடையாளம் காணும் பதிவேடு, தெளிவான வறுமை அளவுகோல்களைப் பயன்படுத்தி, பதிவுகளைப் புதுப்பித்த நிலையில் வைத்திருப்பது திட்டத்தின் வெற்றிக்கு முக்கியமானது.

விளக்கத்துக்காக மேற்கொள்ளப்பட்ட கணினி மாதிரி மதிப்பீடுகளில், தற்போதைய ரொக்க உதவித் திட்டங்களைப் போன்ற பயனாளர் தேர்வுப் பிழைகளுடன் குடும்ப அட்டையைச் சேர்த்தால் வறுமை மேலும் 0.95 சதவீதப் புள்ளி குறைந்து, சுமார் 15.8 லட்சம் பேருக்கு உதவியாக இருக்கும். சிறப்பாக இலக்கிடப்பட்ட முதியோர் மற்றும் விதவை உதவித்தொகைகளுடனும், ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட உணவு உதவித் திட்டத்துடனும் அட்டையை இணைத்தால் வறுமை 1.72 சதவீதப் புள்ளி குறையக்கூடும்; அதாவது சுமார் 28.5 லட்சம் பேர் வறுமையிலிருந்து மீளலாம். இதற்கான கூடுதல் செலவு மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 0.21 சதவீதமாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இவை மாதிரி மதிப்பீடுகளே தவிர, உறுதியான முடிவுகள் அல்ல. துல்லியமான குடும்பத் தரவுகள், எளிதில் அணுகக்கூடிய விண்ணப்ப நடைமுறைகள், தகுதியுள்ளவர்களுக்குச் சரியான நேரத்தில் பணம் சென்று சேருதல் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே உதவி வழங்கல் அமையும். உணவு உதவித் திட்டங்களை ஒருங்கிணைப்பது, குறிப்பாகக் குறைந்த வருமானம் கொண்ட நகர்ப்புறக் குடியிருப்புகள் உட்பட, உதவி அதிகம் தேவைப்படும் இடங்களுக்கும் அது வழங்கப்படும் இடங்களுக்கும் இடையிலான இடைவெளியைச் சரிசெய்ய உதவலாம்.

கொள்கைத் தேர்வு என்பது அதிகமாகவோ குறைவாகவோ செலவிடுவதற்கானது மட்டுமல்ல. வீண்செலவைக் குறைத்தபடி, பாதிப்புக்குள்ளாகக்கூடிய குடும்பங்களுக்கு உதவி சென்றடையக் குறைந்த பொது நிதியை எப்படிப் பயன்படுத்துவது என்பதே முக்கியம். பரவலான எரிசக்தி விலைக் குறைப்புகளைவிட நேரடிப் பணப் பரிமாற்றங்களைத் துல்லியமாக இலக்கிடலாம். ஆனால், பயன்பாட்டுக் கட்டண உயர்விலிருந்து குடும்பங்களைக் காக்கும் அளவுக்கு அந்த உதவி போதுமானதாகவும் நம்பகமானதாகவும் இருக்க வேண்டும். மானிய உள்ளீடுகள் அல்லது மின்சாரத்தை நம்பியுள்ள ஏழை விவசாயிகள் மற்றும் சிறு நிறுவனங்களையும் இந்த மாற்றத்தின்போது கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

மூன்று சீர்திருத்தங்கள் அண்மைக்காலப் பார்வையைத் தீர்மானிக்கின்றன

வங்கித் துறை நிலைத்தன்மை, எரிசக்திப் பாதுகாப்பு, உள்நாட்டு வருவாய் திரட்டல் ஆகியவற்றை உடனடி முன்னுரிமைகளாக உலக வங்கி அடையாளம் கண்டுள்ளது. வங்கிகளின் கண்காணிப்பை வலுப்படுத்துவதும் வாராக் கடன்களை நம்பகமாகத் தீர்ப்பதும் கடன் வழங்கலை மீட்டெடுக்க உதவும். எரிசக்தி நிர்வாகம், எரிபொருள் விநியோகம், மின் கடத்தல் மற்றும் விநியோக வலையமைப்புகளை மேம்படுத்துவது இடையூறுகளைக் குறைக்கலாம். வரி நிர்வாகத்தைச் சிறப்பாக்குவதும் வரி அடித்தளத்தை விரிவுபடுத்துவதும் சமூக ஆதரவு மற்றும் உற்பத்தி முதலீட்டுக்கு நிதியளிக்கும் அரசின் திறனை உயர்த்தலாம்.

2026 நிதியாண்டில் வருவாய் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 8.3 சதவீதமாக மட்டுமே இருந்ததாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது; இது மிகவும் குறைந்த அளவாகும். வரி இணக்கம் பலவீனமாக இருப்பது, கொள்கைக் குறைபாடுகள், நிர்வாகத் திறன் குறைவு ஆகியவை குடும்பங்கள் அல்லது தொழில்துறைகள் பாதிப்பை எதிர்கொள்ளும்போது அரசால் பதிலளிக்கும் திறனைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இதற்கிடையில், மானியச் செலவுகள், வட்டிக் கட்டணங்கள், வங்கிகளுக்கு மறுமூலதனம் தேவைப்படுவது ஆகியவை பொது முதலீட்டுடன் போட்டியிடுவதால், நிதிப் பற்றாக்குறை 2026 நிதியாண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் 3.9 சதவீதமாக இருந்த நிலையில், 2027 நிதியாண்டில் 4.8 சதவீதமாக விரிவடையும் எனக் கணிக்கப்பட்டுள்ளது.

எரிசக்திச் சீர்திருத்தம் மிகவும் கவனமாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டியதாகும். விலை உயர்வால் ஏற்படும் பாதிப்புக்கு மிகவும் ஏழ்மையான 40 சதவீதத்தினருக்கு இழப்பீடு வழங்கியபடியே நிதிச் சேமிப்பையும் தக்கவைக்க, சிறப்பான இலக்கு நிர்ணயம் அரசுக்கு உதவும் என உலக வங்கி கூறுகிறது. மின் கடத்தல் வலையமைப்பை வலுப்படுத்துதல், வெளிப்படையான விலை நிர்ணயம், மேம்பட்ட நிர்வாகம், புதுப்பிக்கத்தக்க எரிசக்தியின் அதிகப் பயன்பாடு ஆகியவற்றையும் அது சுட்டிக்காட்டுகிறது. திட்டமிடப்பட்டுள்ள ரூப்பூர் அணுமின் நிலையம் மின் கட்டமைப்புக்கு மின்சாரம் சேர்க்கலாம். இருப்பினும், புதிய மின் உற்பத்தி மட்டும் எரிபொருள், மின் கடத்தல் அல்லது நிர்வாகப் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்காது.

வளர்ச்சி பாதிப்புக்குள்ளாகக்கூடிய குடும்பங்களைச் சென்றடைகிறதா என்பதை இறுதியில் வேலைவாய்ப்பே தீர்மானிக்கும். சிறந்த உள்கட்டமைப்பு மற்றும் போக்குவரத்து இணைப்புகள், தொழிற்கல்வி மற்றும் உயர்கல்வி, ஊதியப் பணிகளில் பெண்களின் பங்கேற்புக்கான ஆதரவு, எளிமையான வர்த்தக மற்றும் உரிம நடைமுறைகள், விவசாயத்தில் அதிக முதலீடு ஆகியவற்றுக்கு உலக வங்கியின் வறுமை மதிப்பீடு அழைப்பு விடுக்கிறது. காலநிலைப் பாதிப்புகளைத் தாங்கும் திறனும் முக்கியமானது: மிகவும் நம்பிக்கையூட்டும் சூழ்நிலைகளில்கூட, 2050க்குள் காலநிலைப் பாதிப்புகள் விவசாய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியை மூன்றில் ஒரு பங்கு குறைக்கவும், 1.33 கோடி மக்களை இடம்பெயரச் செய்யவும் கூடும் என அந்த மதிப்பீடு எச்சரிக்கிறது.

நிலையான வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கமும் அத்தியாவசியச் சேவைகளைப் பெறுவதும் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தும் என்பதற்கு வங்கதேசத்தின் முந்தைய வறுமைக் குறைப்பு முன்னேற்றம் சான்றாக உள்ளது. தற்போதைய பின்னடைவு உடனடி அதிர்ச்சிகளும் கட்டமைப்புசார் தடைகளும் இணைந்ததன் விளைவாகும். விலைகளையும் எரிசக்தி விநியோகத்தையும் நிலைப்படுத்துவது அழுத்தத்தைத் தணிக்கலாம். ஆனால், நிதி, வருவாய் மற்றும் பொதுஆதரவு அமைப்புகள் உற்பத்தி முதலீட்டுக்கும் அதிக ஆபத்தில் உள்ள மக்களுக்கும் வளங்களைச் செலுத்துகின்றனவா என்பதைப் பொறுத்தே நீடித்த மீட்சி அமையும்.

முக்கிய அம்சங்கள்

• தேசிய வறுமை விகிதம் 2022இல் 18.7 சதவீதமாக இருந்தது; 2026இல் 22.5 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. சுமார் 6.2 கோடி மக்கள் வறுமைக்குள் தள்ளப்படும் அபாயத்தில் உள்ளனர்.
• 2027 நிதியாண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி 3.4 சதவீதமாகவும், 2028 நிதியாண்டில் 3.9 சதவீதமாகவும் இருக்கும் என உலக வங்கி கணித்துள்ளது.
• பணவீக்கம், எரிசக்திப் பற்றாக்குறை, மந்தமான பணியமர்த்தல் ஆகியவை குடும்பங்களின் வாங்கும் திறனைக் குறைக்கின்றன; வேலை இழப்புகளில் பெண்கள் அளவுக்கு மீறிப் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
• வங்கித் துறை நெருக்கடியும் தனியார் கடன் வளர்ச்சி மந்தமடைந்திருப்பதும் வணிக முதலீடு மற்றும் வேலைவாய்ப்பைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.
• பரவலான மானியங்களும் துண்டு துண்டாகச் செயல்படும் சமூகத் திட்டங்களும் ஏழைக் குடும்பங்களைப் பெரும்பாலும் சென்றடைவதில்லை. சிறந்த இலக்கு நிர்ணயம், மதிப்பீட்டின்படி 28.5 லட்சம் பேரை வறுமையிலிருந்து மீட்கக்கூடும்.
• வங்கிகளைச் சீரமைத்தல், எரிசக்தி விநியோகம் மற்றும் நிர்வாகத்தை வலுப்படுத்துதல், வரி வருவாய் திரட்டலை மேம்படுத்துதல் ஆகியவை உலக வங்கியின் முன்னுரிமைகளாகும்.