2027ஆம் ஆண்டு பட்ஜெட்டில் குறைந்த வரிகள், மலிவான அத்தியாவசியப் பொருள்கள், M40 குடும்பங்களுக்கு கூடுதல் இலக்கிடப்பட்ட உதவி கோரும் மலேசியர்கள்

வீட்டுச் செலவுகள் பட்ஜெட் 2027 கோரிக்கைகளில் முன்னிலை

குறைந்த வருமான வரி, மலிவான மளிகைப் பொருள்கள், நடுத்தர வருமானக் குடும்பங்களுக்கு கூடுதல் ஆதரவு ஆகியவை மலேசியாவின் பட்ஜெட் 2027க்கு முன்பாகப் பொதுமக்கள் முன்வைத்த முக்கிய கோரிக்கைகளாக உருவெடுத்தன. வாழ்க்கைச் செலவுகள், வரிச் சலுகைகள், சுகாதாரம், வீடமைப்பு, மேலும் எந்தக் குழுக்களுக்கு அதிக உதவி தேவை என்பது குறித்து நடத்தப்பட்ட இரண்டு வார வாசகர் கருத்துக் கணிப்பில் 700 பேர் பதிலளித்தனர்.

வாழ்க்கைச் செலவைக் குறைக்கும் வழியாக, பதிலளித்தவர்களில் 40 சதவீதத்தினர் வருமான வரியைக் குறைக்க வேண்டும் அல்லது வரிச் சலுகைகளை அதிகரிக்க வேண்டும் எனத் தேர்ந்தெடுத்தனர். உணவு உள்ளிட்ட அத்தியாவசியப் பொருள்களை மலிவாக்க வேண்டும் என்று மேலும் 27% பேர் விரும்பினர்; மின்சாரம் மற்றும் பயன்பாட்டுக் கட்டணங்களைக் குறைக்க வேண்டும் என 12% பேர் கோரினர். நிவாரணம் அளிக்க வேண்டும் என்று குறிப்பிட்ட குடும்பச் செலவுகளில், மளிகைப் பொருள்களும் பிற அத்தியாவசியப் பொருள்களும் 32% உடன் முதலிடத்தில் இருந்தன; சுகாதார மற்றும் மருத்துவச் செலவுகள் 21% உடன் அடுத்த இடத்தில் இருந்தன.

பல தொடர்ச்சியான செலவுகள் ஒரே நேரத்தில் வீட்டுச் செலவுத்திட்டங்களுக்கு அழுத்தம் தருகின்றன என்ற பரந்த கவலையை இந்த முடிவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. உணவு மற்றும் பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள் வாரந்தோறும் கண்முன் தெரியும் செலவுகள். வீட்டு கடன், குழந்தைப் பராமரிப்பு, காப்பீடு, மருத்துவச் செலவுகள் ஆகியவை விருப்பச் செலவுகளுக்குப் பணம் ஒதுக்குவதற்கு முன்பே குடும்ப வருமானத்தின் பெரும்பகுதியை எடுத்துக்கொள்ளக்கூடும்.

தனிநபர் வருமான வரி விகிதங்களைக் குறைக்க வேண்டும் என 40% பதிலளித்தவர்கள் விரும்பினர்; சார்ந்திருப்போருக்கான செலவுகள், மருத்துவச் செலவுகள், வாழ்க்கைமுறைச் செலவுகள் ஆகியவற்றுக்கான தற்போதைய வரிச் சலுகைகளை அதிகரிக்க வேண்டும் என 30% பேர் கோரினர். தனிநபர் வருமான வரிச் சலுகைக்கான வரம்பை RM9,000இலிருந்து RM12,000ஆக உயர்த்துவது ஒரு முன்மொழிவாக இருந்தது. பட்ஜெட் 2027 உடனடி, நடைமுறைக்கு உகந்த நிவாரணம் வழங்க வேண்டும் என்று அரசியல்வாதிகள் விடுத்துள்ள கோரிக்கைகளிலும் இந்தத் தொகை இடம்பெற்றுள்ளது.

குடும்பங்களுக்கான ஆதரவைச் செலவுக் கட்டுப்பாடுகளுடன் எவ்வாறு சமநிலைப்படுத்துவது என்பதை அரசு பரிசீலிக்கும் நிலையில் பொதுமக்களின் கோரிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. நிதி ஒழுக்கத்தைப் பேணியபடி வாழ்க்கைச் செலவுகளுக்குப் பட்ஜெட் தீர்வளிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. பரந்த பொருளாதார ஊக்கத் திட்டத்துக்குப் பதிலாக இலக்கிடப்பட்ட உதவிகளும் வரி நடவடிக்கைகளும் இடம்பெறும் எனப் பகுப்பாய்வாளர்கள் கணிக்கின்றனர்.

M40 குடும்பங்கள் ஏன் நெருக்கடிக்கு உள்ளாகின்றன?

செலவுகள் அதிகரித்து வரும் M40 குடும்பங்களுக்கு அதிக ஆதரவு வழங்க வேண்டும் எனக் கருத்துக் கணிப்பில் பங்கேற்றவர்களில் 37% பேர் தெரிவித்தனர்; அதிகம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட குழுவாக இவர்கள் இருந்தனர். குழந்தைகளைக் கொண்ட குடும்பங்கள் 17% உடன் அடுத்த இடத்தில் இருந்தன. முதியவர்கள் அல்லது சிறப்புத் தேவையுடைய உறவினர்களைப் பராமரிப்போர் மற்றும் குறைந்த வருமானம் கொண்ட B40 குழுவினர் ஆகிய ஒவ்வொரு பிரிவுக்கும் 11% பதில்கள் கிடைத்தன. முதியவர்களுக்கும் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கும் கூடுதல் உதவி வழங்க வேண்டும் எனப் பிற பங்கேற்பாளர்கள் கோரினர்.

வருமானத்தின் அடிப்படையில் குடும்பங்களை அடித்தட்டு 40%, நடுத்தர 40%, உயர்மட்ட 20% என B40, M40, T20 பிரிவுகள் வகைப்படுத்துகின்றன. பரந்த வருமானப் போக்குகளை விவரிக்க இவை உதவுகின்றன; ஆனால் அத்தியாவசியச் செலவுகளுக்குப் பிறகு குடும்பத்திடம் எவ்வளவு பணம் மிஞ்சுகிறது என்பதை இவை காட்டுவதில்லை. குழந்தைகள், வீட்டுக் கடன், ஆதரிக்க வேண்டிய முதிய பெற்றோர் ஆகிய பொறுப்புகள் கொண்ட குடும்பத்திடம், அதே அளவு வருமானம் ஈட்டும் குறைவான பொறுப்புகள் கொண்ட குடும்பத்தைவிடச் செலவழிக்கக் கூடிய வருமானம் மிகக் குறைவாக இருக்கலாம்.

மலேசியாவின் 2024ஆம் ஆண்டு குடும்ப வருமானம் மற்றும் செலவினக் கணக்கெடுப்பின்படி, குடும்பங்களின் சராசரி மாத வருமானம் RM7,017ஆகவும், சராசரி செலவழிக்கக் கூடிய வருமானம் RM5,999ஆகவும் இருந்தது. வரிகள், சமூகப் பாதுகாப்புப் பங்களிப்புகள், பிற கட்டாயக் கட்டணங்கள் ஆகியவற்றைச் செலுத்திய பிறகு கையில் எஞ்சுவதே செலவழிக்கக் கூடிய வருமானம். மொத்த வருமானம் மட்டும் நிதி நிலைத்தன்மையை முழுமையாகக் காட்டாது என்பதை இந்த வித்தியாசம் விளக்குகிறது.

வீட்டுவசதி, கல்வி, சுகாதாரம், குழந்தைப் பராமரிப்பு, போக்குவரத்து, அன்றாடத் தேவைகள் ஆகியவற்றுக்கான செலவுகள் அதிகரிப்பதால் நடுத்தர வருமானக் குடும்பங்கள் நெருக்கடிக்கு உள்ளாகின்றன என்று யுனிவர்சிட்டி தெக்னோலோஜி மாராவின் மூத்த விரிவுரையாளர் டாக்டர் முகமது இதாம் எம்.டி. ரசாக் தெரிவித்தார். வருமானப் பிரிவை மட்டும் சார்ந்திருக்காமல், குடும்பத் தேவைகளையும் செலவழிக்கக் கூடிய வருமானத்தையும் கணக்கில் கொண்டு உதவி வழங்கப்பட வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்தினார்.

M40 குடும்பங்களுக்கு ஆதரவளிப்பது உள்நாட்டுத் தேவையைத் தக்கவைக்கவும் உதவும்; அது பரந்த பொருளாதார நடவடிக்கைகளுக்குப் பங்களிக்கிறது என்றும் இதாம் கூறினார். வீட்டுச் செலவுத்திட்டத்தில் கூடுதல் இடமுள்ள குடும்பங்கள் பொருள்கள் மற்றும் சேவைகளுக்கான செலவினத்தைத் தொடர முடியும். வேலைவாய்ப்பும் ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதார வளர்ச்சியும் வலுவாக இருந்தாலும், நெருக்கடியில் உள்ள குடும்பங்கள் செலவைக் குறைக்க நேரிடலாம்.

வரி நிவாரணம் முக்கிய முன்மொழிவாக உள்ளது

தனிநபர் வரிச் சலுகைக்கான வரம்பை உயர்த்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் கருத்துக் கணிப்பில் பங்கேற்றவர்களிடமிருந்தும் அரசியல் தலைவர்களிடமிருந்தும் வந்துள்ளன. பாகான் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் லிம் குவான் எங், தற்போதைய தொகை 17 ஆண்டுகளாக மாறாமல் இருப்பதாகக் கூறி, அதை RM9,000இலிருந்து RM12,000ஆக உயர்த்துமாறு அரசைக் கேட்டுக்கொண்டார். கல்வி மற்றும் சுகாதார வரிச் சலுகை ஒதுக்கீடுகளைத் தலா RM1,000 அதிகரிக்கவும், தனியார் முதியோர் இல்லங்களுக்கு விதிக்கப்படும் 8% சேவை வரியை நீக்கவும் அவர் முன்மொழிந்தார்.

வரி நிவாரணம் என்பது வரி விதிக்கப்படும் வருமானத்தைக் குறைப்பதாகும்; நிவாரணத் தொகை முழுவதையும் ரொக்கமாக வழங்குவதற்கு இது சமமல்ல. ஒவ்வொரு வரி செலுத்துபவருக்கும் கிடைக்கும் பலன், அவருடைய வரி விதிக்கத்தக்க வருமானத்தையும் பொருந்தும் வரி விகிதத்தையும் பொறுத்தது. எனவே, வரிச் சலுகையை அதிகரிப்பது தகுதியுள்ளவர்களுக்கு உதவக்கூடும்; ஆனால் ஒவ்வொரு குடும்பத்துக்கும் கிடைக்கும் பலன் மாறுபடலாம்.

மலேசியா இதற்கு முன்பும் தனிநபர் வரி விகிதங்களை மாற்றியுள்ளது. RM35,000க்கு மேல், RM100,000 வரை வருமானம் கொண்ட குறிப்பிட்ட பிரிவுகளுக்கு இரண்டு சதவீதப் புள்ளி வரிக் குறைப்பு 2023இல் அமலுக்கு வந்தது. இந்தக் கட்டுரைக்காக வழங்கப்பட்ட பகுப்பாய்வின்படி, இதனால் சுமார் 2.4 மில்லியன் வரி செலுத்துபவர்கள் பயனடைந்தனர். ஆரம்பக் குழந்தைப் பருவக் கல்வி, கற்றல் குறைபாடுள்ள குழந்தைகளுக்கான சில சிகிச்சைகள், காப்பீடு மற்றும் தகாஃபுல் பங்களிப்புகள், முதல் வீடு வாங்குதல் உள்ளிட்ட சில செலவுகளுக்குத் தற்போதைய வரிச் சலுகைகள் பொருந்துகின்றன.

அந்தச் சலுகைகளின் வரம்புகள் தற்போதைய குடும்பச் செலவுகளுக்கு இன்னும் பொருந்துகின்றனவா என்பதையே அவற்றை மறுஆய்வு செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கைகள் வலியுறுத்துகின்றன. குழந்தைப் பராமரிப்பு, சுகாதாரம், கல்வி, சார்ந்திருக்கும் பெற்றோருக்கான ஆதரவு, ஓய்வுக்காலச் சேமிப்பு ஆகியவற்றை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என முன்மொழியப்பட்டுள்ளது. குடும்பங்களுக்கான ஆதரவையும் அரசின் வருவாய்த் தேவைகளையும் சமநிலைப்படுத்தும் வகையில் எந்தவொரு வரி மாற்றமும் இருக்க வேண்டும்.

தொடர்ச்சியான செலவுகளைக் குறைக்க நிவாரணம் இலக்கிடப்படலாம்

ரொக்க உதவி குடும்பங்களை விரைவாகச் சென்றடையலாம்; ஆனால் தொடர்ந்து அதிகரிக்கும் செலவுகளுக்கு அது தற்காலிக உதவியாக மட்டுமே இருக்கக்கூடும். ஒருமுறை வழங்கப்படும் தொகை, வாடகை, வீட்டுக் கடன் தவணை, குழந்தைப் பராமரிப்புக் கட்டணம், காப்பீடு அல்லது மருத்துவச் செலவுகளில் நீடித்த உயர்வை ஈடுசெய்யாது. எனவே, நேரடி உதவியுடன் மலிவான சேவைகளையும் மாதாந்திரச் செலவுக் கடமைகளைக் குறைப்பதையும் இணைக்க வேண்டும் எனப் பொருளாதார நிபுணர்களும் கொள்கை முன்மொழிவுகளும் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

வீடுகளின் விலை மட்டுமே வீட்டு வசதி மலிவாகக் கிடைப்பதைத் தீர்மானிப்பதில்லை. வீட்டுக் கடன் தவணைகள், பராமரிப்பு, பயன்பாட்டுக் கட்டணங்கள், வேலைக்குச் சென்று வருவதற்கான செலவுகள் ஆகியவையும் உரிமைச் செலவில் சேர்கின்றன. வேலைவாய்ப்பு மையங்களிலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள குறைந்த விலை வீடு, ஒரு குடும்பத்தின் போக்குவரத்துச் செலவையும் பயண நேரத்தையும் அதிகரிக்கக்கூடும். எனவே, பொதுப் போக்குவரத்துக்கும் வேலைவாய்ப்புகளுக்கும் அருகிலுள்ள மலிவான வீடுகளையும், அதிக வீடமைப்பு வரிச் சலுகைகளையும் கருத்துக் கணிப்பில் பங்கேற்றவர்கள் கோரினர்.

வீடுகள் தேவையைவிட அதிகமாகக் கட்டப்படுவது குறித்தும் பங்கேற்பாளர்கள் கவலை தெரிவித்ததுடன், மறுவிற்பனை வீடுகளை வாங்குவோருக்கு ஊக்கத்தொகை வழங்க வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தனர். இந்த முன்மொழிவுகள் சந்தையின் வெவ்வேறு அம்சங்களைத் தொடுகின்றன: கிடைக்கும் வீடுகள் தவறான இடங்களில் இருந்தாலோ குடும்பங்களின் செலவுத்திட்டத்துக்குப் பொருந்தாவிட்டாலோ, கூடுதல் வீடுகளைக் கட்டுவது மட்டுமே விலை மலிவை உறுதிசெய்யாது. ஏற்கெனவே உள்ள வீடுகளுக்கான ஆதரவு, வாங்குவோரின் தெரிவுகளை விரிவுபடுத்தலாம்.

சுகாதாரமும் முக்கியக் கவலையாக இருந்தது. மலிவான சுகாதாரக் காப்பீடும் மருத்துவப் பாதுகாப்பும் வேண்டும் எனப் பதிலளித்தவர்களில் கால் பங்கினர் விரும்பினர்; அரசு மருத்துவமனைகள் மற்றும் கிளினிக்குகளில் காத்திருக்கும் நேரத்தைக் குறைப்பதற்கு 22% பேர் முன்னுரிமை அளித்தனர். சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்கு மேம்பட்ட ஊதியம் வழங்கவும், மேலும் பொதுமருத்துவமனைகளை அமைக்கவும் சிலர் கோரினர். இந்தக் கோரிக்கைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்புடைய இரண்டு நெருக்கடிகளைப் பிரதிபலிக்கின்றன: சிகிச்சை பெறுவதற்கான செலவும், சேவைகளைப் பெறுவதற்குக் காத்திருக்க வேண்டிய நேரமும்.

மின்சாரக் கட்டணங்கள் அதிகமாக இருப்பதையும் பங்கேற்பாளர்கள் சுட்டிக்காட்டினர்; பயன்பாட்டுக் கட்டணங்களைக் குறைக்கவும் டீசல் மானியங்களை அதிகரிக்கவும் கோரினர். இருப்பிடம், போக்குவரத்துத் தேவை, எரிசக்திப் பயன்பாடு ஆகியவற்றைப் பொறுத்து இவற்றின் தாக்கம் குடும்பங்களுக்கு மாறுபடலாம். உண்மையான தேவைகளின் அடிப்படையில் நிவாரணத்தை இலக்கிடுவது, இந்தச் செலவுகளால் குறைவாகப் பாதிக்கப்படுபவர்களுக்கு அரசுப் பணம் செலவிடப்படுவதைத் தவிர்க்க உதவும்.

பிராந்தியச் செலவுகளும் சிறு வணிகங்களும் முக்கியம்

தீபகற்ப மலேசியாவின் நிலைமைகளை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு நடவடிக்கைகளை உருவாக்காமல், பிராந்திய வேறுபாடுகளைக் கணக்கில் கொண்டு பட்ஜெட் 2027 அமைய வேண்டும் என சரவாக் ஐக்கிய மக்கள் கட்சியின் கூச்சிங் கிளைச் செயல்பாட்டுச் செயலாளரும் இளைஞர் பிரிவுத் தலைவருமான நிக்கோலஸ் வுங் டுக் யிங் கோரியுள்ளார். சரவாக்கின் புவியியல் அமைப்பு, தளவாடச் செலவுகள், கல்வி, வேலை, மருத்துவச் சிகிச்சைக்காக விமானப் பயணத்தைச் சார்ந்திருப்பது ஆகியவை குடும்பச் செலவுகளை அதிகரிக்கக்கூடும் என அவர் குறிப்பிட்டார்.

போக்குவரத்து, தளவாடம், வீட்டுச் செலவுகள் தொடர்பான ஆதரவு உள்ளிட்ட, கிழக்கு மலேசியாவின் நடுத்தர வருமானத்தினருக்கான நிவாரணத் திட்டத்தை வுங் முன்மொழிந்தார். குடும்பங்கள் வசிக்கும் இடத்தைப் பொறுத்து, ஒரே பெயரளவு வருமானம் வெவ்வேறு அளவிலான வசதிகளையும் பாதுகாப்பையும் மட்டுமே வழங்கக்கூடும் என்பதே பிராந்திய வேறுபாடுகளைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கான காரணம். சேவைகளுக்கும் வேலைவாய்ப்புகளுக்கும் இடையிலான தொலைவு, வருமானப் பிரிவுகள் கணக்கில் கொள்ளாத செலவுகளை ஏற்படுத்தலாம்.

சிறு வணிகர்களும் சிறிய மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களும் வாடகை, தொழிலாளர் செலவு, மூலப்பொருள்கள், மின்சாரம் ஆகியவற்றின் அதிகரிப்பை எதிர்கொள்கின்றன. இந்த நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவாக வரிச் சலுகைகள், குறைந்த வட்டிக் கடனுதவி, டிஜிட்டல் மாற்றத்துக்கான மானியங்கள், வணிகப் பயிற்சி ஆகியவற்றை வுங் முன்மொழிந்தார். இந்நடவடிக்கைகள் குடும்பங்களுக்கு வழங்கப்படும் நேரடி நிதியுதவியிலிருந்து வேறுபட்டவை. எனினும், வணிகச் செலவுகள் வேலைவாய்ப்பு, விலைகள், சிறு நிறுவனங்களைச் சார்ந்திருக்கும் குடும்பங்களின் வருமான நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றைப் பாதிக்கலாம்.

பிராந்திய வளர்ச்சி இடைவெளிகள், வாழ்க்கைச் செலவு அழுத்தங்கள், முதலீட்டு வளர்ச்சி ஆகியவற்றை நிதி அமைச்சின் பட்ஜெட்டுக்கு முந்தைய அறிக்கை முன்னுரிமைகளாகக் குறிப்பிட்டுள்ளது. மேம்பட்ட தரவுகளையும் தெளிவான தகுதி விதிகளையும் பயன்படுத்தி, மானியங்களையும் உதவிகளையும் சிறப்பாக இலக்கிடத் திட்டமிட்டுள்ளதாகவும் அரசு தெரிவித்துள்ளது.

நிதிக் கட்டுப்பாடுகள் தெரிவுகளைப் பாதிக்கின்றன

குடும்பங்களுக்கு உதவவும் வளர்ச்சியைத் தக்கவைக்கவும் அதேவேளை, பொதுநிதியைத் திட்டமிட்ட பாதையில் வைத்திருக்க வேண்டிய அழுத்தங்களுக்கு மத்தியில் பட்ஜெட் 2027 தயாரிக்கப்படுகிறது. பரந்த ஊக்கத் திட்டம் இல்லாமல், இலக்கிடப்பட்ட நிவாரணத்துடன் மிதமான விரிவாக்கப் பட்ஜெட் அமையும் எனப் பகுப்பாய்வாளர்கள் எதிர்பார்த்துள்ளனர். நிதி ஒழுக்கம், மானியங்கள் மற்றும் சமூக உதவிகளுக்கான செலவு ஆகியவற்றில் அரசின் வெளிப்படுத்தப்பட்ட கவனம் இந்த மதிப்பீட்டுக்குக் காரணமாகும்.

அமெரிக்கா, இஸ்ரேல், ஈரான் ஆகிய நாடுகளை உள்ளடக்கிய மோதலுடன் தொடர்புடைய எண்ணெய் விலை உயர்வைத் தொடர்ந்து, மலேசியாவின் எரிபொருள் மானியச் செலவு 2026ஆம் ஆண்டில் RM40 பில்லியனை எட்டக்கூடும். இது 2026 பட்ஜெட்டில் ஒதுக்கப்பட்ட RM15 பில்லியனைவிட மிக அதிகம். 2027இல் எண்ணெய் விலை குறைந்தால் மானியச் செலவு குறைந்து, இலக்கிடப்பட்ட நிதி உதவிக்கு கூடுதல் நிதி கிடைக்கலாம் எனப் பகுப்பாய்வாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். எரிசக்தி விலைகளையும் ஏற்கெனவே உள்ள கடப்பாடுகளுக்கான செலவையும் பொறுத்தே இந்த எதிர்பார்ப்பு அமையும்.

2026ஆம் ஆண்டில் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியின் விகிதத்தில் நிதிப் பற்றாக்குறை 3.6% ஆக இருக்கும் எனவும் பகுப்பாய்வாளர்கள் கணித்துள்ளனர்; இது அரசின் 3.5% இலக்கைவிடச் சற்றே அதிகம். அரசு செலவினத்துக்கும் வருவாய்க்கும் இடையிலான இடைவெளியே நிதிப் பற்றாக்குறை எனப்படுகிறது. வருவாய் எதிர்பார்த்ததைவிடக் குறைந்தாலோ மானியச் செலவு ஒதுக்கீட்டைவிட அதிகமானாலோ, இந்த இடைவெளி பெரிதாவது புதிய கடப்பாடுகளுக்கான நிதி வாய்ப்பைக் குறைக்கலாம்.

பெரிய அளவிலான புதிய வரிகளை அறிமுகப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, வரி இணக்கம், நிர்வாகம், வருவாய் கசிவைக் குறைத்தல் ஆகியவற்றில் அரசு கவனம் செலுத்தும் எனப் பகுப்பாய்வு தெரிவிக்கிறது. அரசுக்குச் சொந்தமான எண்ணெய் நிறுவனமான பெட்ரோனாஸிடமிருந்து அதிக ஈவுத்தொகை கிடைப்பதும் வருவாயை உயர்த்துவதற்கான வழியாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இத்தகைய வருவாய் செலவினங்களுக்கு ஆதரவளிக்கலாம்; இருப்பினும், பண்டங்களுடன் தொடர்புடைய வருமானத்தைச் சார்ந்திருப்பது எண்ணெய்ச் சந்தை மாற்றங்களால் பட்ஜெட்டைப் பாதிக்கக்கூடும்.

குறைக்கடத்திகள், செயற்கை நுண்ணறிவு, டிஜிட்டல் உள்கட்டமைப்பு, எரிசக்தி மாற்றம் போன்ற துறைகளில் உயர்மதிப்பு முதலீடுகளுக்கும் பட்ஜெட் ஆதரவளிக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆண்டின் முதல் பாதியில் மலேசியப் பொருளாதாரம் 5.7% வளர்ந்தது. முழு ஆண்டுக்கான வளர்ச்சி சுமார் 5% இருக்கும் என மத்திய வங்கி கணித்துள்ளது; இது அதன் 4% முதல் 5% வரையிலான கணிப்பு வரம்பின் மேல்பகுதிக்கு அருகில் உள்ளது.

நீண்டகால நிவாரணம் வருமானத்தைச் சார்ந்தது

செலவுகளைக் குறைப்பதில் பல முன்மொழிவுகள் கவனம் செலுத்துகின்றன. ஆனால், குடும்பங்களின் வருமானம் ஈட்டும் திறனை உயர்த்த வேண்டியதன் அவசியத்தையும் பொருளாதார நிபுணர்கள் வலியுறுத்தியுள்ளனர். சிறந்த தரமுள்ள வேலைகள், திறன் மேம்பாடு, உற்பத்தித்திறன் அதிகரிப்பு, வலுவான ஊதிய வளர்ச்சி ஆகியவை நீடித்த நிவாரணத்துக்கு வழிவகுக்கும் என இதாம் குறிப்பிட்டார். தவிர்க்க முடியாத செலவுகளைவிட குடும்ப வருமானம் வேகமாக உயர வேண்டும் என்பதே நோக்கம்.

தொழில்நுட்ப மற்றும் தொழிற்கல்வி, பயிற்சி உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பத் துறைப் பயிற்சிகள், அதிக ஊதியம் வழங்கும் வேலைகளுக்குத் தகுதிபெறத் தொழிலாளர்களுக்கு உதவலாம். உற்பத்தித்திறனில் முதலீடு செய்வதும் நிறுவனங்கள் அதிக மதிப்பை உருவாக்கி மேம்பட்ட ஊதியத்தை வழங்க வழிவகுக்கும். ரொக்கப் பரிமாற்றம் அல்லது வரி மாற்றத்தைவிட இத்தகைய மாற்றங்களுக்கு அதிக காலம் தேவைப்படும்; எனவே இவை உடனடி உதவிக்கு மாற்றாக அல்ல, துணையாக அமைகின்றன.

வருமானத்தை உயர்த்துவது மட்டுமே குடும்பங்களின் எல்லா நெருக்கடிகளையும் நீக்காது. மலிவான வீடுகள், எளிதில் அணுகக்கூடிய சுகாதார சேவைகள், நம்பகமான போக்குவரத்து ஆகியவை அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்குக் குடும்பங்கள் செலவிட வேண்டிய வருமானப் பங்கைக் குறைக்கலாம். எனவே, குடும்பச் செலவுத்திட்டத்தின் இரு பக்கங்களையும் கொள்கைகளின் தொகுப்பு கவனிக்க வேண்டும்: மக்கள் எவ்வளவு சம்பாதிக்கிறார்கள், அடிப்படைப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்ற எவ்வளவு செலவிட வேண்டியுள்ளது என்பவை.

நிதி அமைச்சராகவும் உள்ள பிரதமர் டத்தோஸ்ரீ அன்வார் இப்ராகிம், M40 குடும்பங்களின் நிதிச் சுமையைக் குறைப்பது பரிசீலனையில் உள்ள முன்னுரிமைகளில் ஒன்று எனக் கூறியுள்ளார். தேர்தல் குறித்த ஊகங்கள் அரசியல் அவசரத்தை அதிகரிக்கும் நிலையில், பொதுநிதிக்கு நீடிக்க முடியாத அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தாமல் குடும்பங்களைச் சென்றடையும் நடவடிக்கைகளாக அந்த உறுதிமொழியை மாற்றுவதே சவாலாகும்.

தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை

• 700 வாசகர்களிடம் நடத்தப்பட்ட கருத்துக் கணிப்பில் குறைந்த வரிகள், மலிவான அத்தியாவசியப் பொருள்கள், M40 குடும்பங்களுக்கு அதிக உதவி ஆகியவற்றுக்கு வலுவான ஆதரவு இருந்தது.
• வருமான வரியைக் குறைக்க அல்லது வரிச் சலுகைகளை அதிகரிக்க வேண்டும் என 40% பேர் விரும்பினர்; அத்தியாவசியப் பொருள்களை மலிவாக்க வேண்டும் என 27% பேர் கோரினர்.
• செலவுகள் அதிகரித்து வரும் M40 குடும்பங்களுக்கு ஆதரவு மிகவும் தேவை என 37% பேர் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
• வரிச் சலுகைகளை மறுஆய்வு செய்தல், தொடர்ச்சியான செலவுகளைக் குறைத்தல், குடும்பத் தேவைகள் மற்றும் செலவழிக்கக் கூடிய வருமானத்தின் அடிப்படையில் உதவியை இலக்கிடுதல் ஆகியவை முன்மொழிவுகளில் அடங்கும்.
• பிராந்திய வாழ்க்கைச் செலவுகள், சுகாதார சேவைகளை அணுகுதல், சிறு வணிகங்களுக்கான ஆதரவு ஆகியவையும் பட்ஜெட் 2027 விவாதத்தின் பகுதிகளாக உள்ளன.
• நிதி அழுத்தங்கள் பரந்த செலவினங்களைக் கட்டுப்படுத்தக்கூடும்; நீண்டகாலத்தில் குடும்பங்களின் நிதி மீட்சித்திறனுக்கு அதிக ஊதியமும் உற்பத்தித்திறனும் ஆதாரமாகக் கருதப்படுகின்றன.