இந்தோனேசியப் பெண்கள் வன உணவுகளைப் புதிய வாழ்வாதாரமாகவும் வனப் பாதுகாப்புக்கான வழியாகவும் மாற்றுகின்றனர்

காட்டிலிருந்து உணவு மேசைக்கு, உள்ளூர் அறிவிலிருந்து புதிய சந்தைகளுக்கு

மழைக்காலத்தில் மட்டுமே கிடைக்கும் ஒரு காட்டு காளான், புளிப்புப் பழத்திலிருந்து தயாரிக்கப்படும் பாகு, இறால் விழுதைப் போலப் பரிமாறப்படும் புளிக்கவைக்கப்பட்ட வனக் கொட்டை ஆகியவை இந்தோனேசியக் கிராமங்களின் கதைகளை ஜகார்த்தா உணவு மேசைக்குக் கொண்டுவந்தன. பல விருந்தினர்களுக்கு அந்த உணவுகள் புதிதாக இருந்தன; ஆனால் அவற்றின் பின்னணியிலுள்ள அறிவு தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்டு வந்துள்ளது.

தெற்கு சுமத்ரா, வடக்கு கலிமந்தான், மேற்கு நுசா தெங்காரா ஆகிய பகுதிகளைச் சேர்ந்த ஏழு வனப் பாதுகாப்புப் பெண் செயற்பாட்டாளர்கள், 2026 செப்டம்பர் 30 அன்று தெற்கு ஜகார்த்தாவில் நடைபெற்ற புவான் ரிம்பா விருந்தில் அந்தப் பொருட்களை அறிமுகப்படுத்தினர். விருந்தில் காட்டு ஸ்ப்ளிட்கில் காளான்கள், பிரம்புத் தளிர்கள், வன மூலிகைகள், உள்ளூர் மீன், பயாங் என்றும் க்ளுவெக் என்றும் அழைக்கப்படும் கொட்டையிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட உணவுகள் இடம்பெற்றன. லோபி-லோபி அல்லது படோகோ பிளம் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்ட பானம், பெரும்பாலும் அறுவடை செய்யப்படாமல் விடப்படும் அல்லது அவற்றின் சொந்தப் பகுதிகளில் மட்டுமே உண்ணப்படும் பொருட்களுக்கு பெண்கள் எவ்வாறு புதிய பயன்பாடுகளைக் கண்டறிகிறார்கள் என்பதற்கான மற்றொரு எடுத்துக்காட்டாக அமைந்தது.

இந்த நிகழ்ச்சியை தி ஏசியா ஃபவுண்டேஷன், ஜவாரா மற்றும் இந்தோனேசிய உணவுக் கைவினைஞர்கள் சங்கம் இணைந்து ஏற்பாடு செய்தன. நீண்ட மேசை வடிவிலான விருந்து, ஒவ்வொரு உணவையும் அதன் பொருட்கள் விளையும் நிலப்பரப்புகள் மற்றும் சமூகங்களுடன் இணைத்தது. பெண்கள் வனப் பாதுகாவலர்கள் திட்டத்தில் பங்கேற்கும் இந்தப் பெண்கள், வன மேலாண்மை, கண்காணிப்பு மற்றும் வனப் பொருட்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட தொழில்கள் ஆகியவற்றில் தங்கள் பணியை முன்னெடுக்க ஆதரவு பெறுகின்றனர்.

இந்த முயற்சியின் அடிப்படையில் ஒரு நடைமுறைக் கருத்து உள்ளது: சமூகங்கள் காடுகளை நிலையான முறையில் நிர்வகித்து, அறுவடை செய்யும் பொருட்களின் மதிப்பில் அதிகப் பங்கைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முடிந்தால், காடுகள் அவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை ஆதரிக்க முடியும். வனங்கள் தொடர்பான முடிவெடுப்புகளில் பெண்களின் அறிவையும் தலைமைத்துவத்தையும் இது கொண்டுவருகிறது. அத்தகைய முடிவுகளில் முறையான பொறுப்புகள், தொழில் வளங்கள், சந்தைகள் ஆகியவற்றைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு பெண்களுக்கு பெரும்பாலும் குறைவாகவே இருந்துள்ளது.

கவனிக்கப்படாத பொருட்கள் எப்படிப் பண்டங்களாகின்றன

தெற்கு சுமத்ராவின் முவாரா எனிமைச் சேர்ந்த டெஸ்ஸா பிரனிஸ்தி, காடுகளில் உணவுப் பொருட்களைத் தேடும் ஆர்வத்தால் 2023ஆம் ஆண்டு பெண்கள் தலைமையிலான சமூக வனவியல் தொழில் குழுவான குப்ஸ் பாண்டான் இந்தாவில் இணைந்தார். அந்தக் குழு கிராம வனப் பகுதியில் செயல்படுகிறது; ஜாமுர் கெரிகிட் என உள்ளூரில் அழைக்கப்படும் காட்டு ஸ்ப்ளிட்கில் காளான்களைச் சேகரிப்பதுடன், காபி மற்றும் பழங்களைப் பதப்படுத்துகிறது. உணவு மற்றும் மருத்துவத் தாவரங்களை உறுப்பினர்கள் அடையாளம் காணும் வனக் கண்காணிப்புப் பணியிலும் டெஸ்ஸா பங்கேற்றுள்ளார்.

இந்தக் காளான் பருவகாலச் சிறப்புணவாகும்; இதைக் கண்டுபிடிப்பது கடினம், மழைக்காலத்தில்தான் பெரும்பாலும் கிடைக்கும். விருந்தின்போது, ஒரு கிலோகிராமுக்கு 1 மில்லியன் ரூபியா வரை விற்பனையாகும் என்று டெஸ்ஸா தெரிவித்தார். அதன் அரிதான தன்மை அதன் மதிப்பை விளக்குகிறது. மேலும், வனத்தின் நிலைமைகளைச் சார்ந்திருப்பது, உள்ளூர் உணவுகள் ஆரோக்கியமான சூழலியலை நம்பியுள்ளன என்பதை நினைவூட்டுகிறது.

பாண்டான் இந்தா உறுப்பினர்கள் வேறு பொருட்களையும் சந்தைக்குக் கொண்டுசென்றுள்ளனர். காட்டு கொய்யா பழத்திலிருந்து ஜாம் தயாரிக்கப்படுகிறது. முன்பு பதப்படுத்தப்படாத பச்சைக் கொட்டைகளாக விற்கப்பட்ட ரொபஸ்டா காபி, இப்போது வாடிக்கையாளர்களுக்காகப் பொட்டலமிடப்படுகிறது. அரைத்த காபி, வாசனைத் திரவியம், உடல் தேய்ப்புப் பொருட்கள், நறுமண மெழுகுவர்த்திகள் உள்ளிட்ட காபிப் பொருட்களையும் அந்தக் குழு உருவாக்கியுள்ளது. கண்காட்சிகள் மற்றும் கிராம நிகழ்ச்சிகளில் கிடைத்த விற்பனை, பொட்டலமிடுதல் உள்ளிட்ட தொழில் தேவைகளுக்கான குழு நிதியை உருவாக்க உதவியுள்ளது.

வடக்கு கலிமந்தானில், நோவியானா லிலிங் மற்றும் குப்ஸ் ஃபெமுங் ஹிமெட்டின் 19 உறுப்பினர்கள், வன உணவுப் பொருட்களை நீண்டகாலம் கெடாமல் வைத்திருக்கக்கூடிய பண்டங்களாக உருவாக்கி வருகின்றனர். பயாங் அல்லது க்ளுவெக் புளிக்கவைக்கப்பட்டு, இறால் விழுதுக்குப் பதிலாகப் பயன்படுத்தப்படும் அதிக நறுமணமுள்ள விழுதாக மாற்றப்படுகிறது. பெக்காய் இலைகள் உலர்த்திப் பொடியாக்கப்பட்டு, மோனோசோடியம் குளூட்டமேட்டுக்கு மாற்றாகவும் பயன்படுத்தப்படும் சுவையூட்டியாகின்றன. தேங்காய், நெசவு, பின்னல் பொருட்கள் ஆகியவற்றிலும் அந்தக் குழு பணியாற்றியுள்ளது. முன்பு அழுகி வீணாக விடப்பட்ட குயினி மாம்பழங்களை ஜாமாக மாற்றவும் அவர்கள் கற்றுக்கொண்டுள்ளனர்.

வடக்கு கலிமந்தானின் முதல் பெண்கள் மட்டுமே கொண்ட சமூக வனவியல் தொழில் குழுவாக 2025ஆம் ஆண்டு ஃபெமுங் ஹிமெட்டை நிறுவ நோவியானா உதவினார். ஒவ்வோர் உறுப்பினரும் வழங்கிய ஐந்து தேங்காய்கள் உள்ளிட்ட குறைந்த வளங்களுடன் அதன் உறுப்பினர்கள் பணியைத் தொடங்கினர். முன்பு எப்படிப் பதப்படுத்துவது என்று அறிந்திராத பொருட்களிலிருந்து தயாரிப்புகளை உருவாக்கப் பயிற்சி உதவியதாக அவர் கூறியுள்ளார். பொருள் மேம்பாடு என்பது வாங்குபவரைக் கண்டுபிடிப்பது மட்டுமல்ல என்பதை அந்தக் குழுவின் பணி காட்டுகிறது: பாதுகாப்பான தயாரிப்பு, சீரான தரம், பொட்டலமிடுதல், தொழில் திறன்கள் ஆகிய அனைத்தும் முக்கியம்.

உணவுப் பாரம்பரியங்கள் நிலத்தின் அறிவைத் தாங்குகின்றன

விருந்தின் உணவுப் பட்டியல், மூன்று பகுதிகளின் பொருட்களையும் சமையல் மரபுகளையும் ஒன்றிணைத்தது. புளிப்புச் சுவையுடன் பச்சையாக உண்ணப்படும் லோபி-லோபி பழத்தை, கையால் மென்மையாக்கும்போது இனிப்புச் சுவை அதிகரிக்கலாம்; அதிலிருந்து பாகும் தயாரிக்கப்படுகிறது. சமூகங்கள் தயாரிக்கும் பிற பொருட்களில் பலாப்பழம், அன்னாசி, வனக் கொய்யா, குயினி ஜாம் மற்றும் பொட்டலமிடப்பட்ட காபி ஆகியவை அடங்கும்.

உள்ளூர் உணவுகளில் பிரம்புத் தளிர் சூப், ஆவியில் வேகவைத்த காடுங் கிழங்குடன் காட்டு காளான், வன மூலிகை உலாம், பயாங் சேர்த்த சம்பல் ஆகியவை இடம்பெற்றன. சில உணவுகளைத் தயாரிக்கும்போது கவனம் தேவை. இந்தோனேசியாவின் சில பகுதிகளில் உண்ணப்படும் காடுங் கிழங்கைச் சரியாகப் பதப்படுத்த வேண்டும்; அதில் ஊறவைத்தல், உலர்த்துதல் ஆகியவையும் அடங்கும். ஏனெனில் அதைப் பச்சையாகவோ முறையாகப் பதப்படுத்தாமலோ உண்டால் கடுமையான நச்சுத்தன்மை ஏற்படலாம். பாரம்பரிய உணவு அறிவு என்பது சமையல் குறிப்புகளின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல என்பதை இந்த எடுத்துக்காட்டு வலியுறுத்துகிறது: உள்ளூர் தாவரங்களை எவ்வாறு அடையாளம் காண்பது, தயாரிப்பது, பாதுகாப்பாகப் பயன்படுத்துவது என்பதற்கான நடைமுறைப் புரிதலும் அதில் அடங்கும்.

பத்ஜாத்ஜரான் பல்கலைக்கழகத்தின் மானுடவியல் விரிவுரையாளரும் இந்தோனேசிய உணவுக் கைவினைஞர்கள் சங்கத்தின் இணை நிறுவனருமான ஹார்டியன் ஏகோ நுர்செத்தோ, வெவ்வேறு வனப் பகுதிகளில் அவற்றின் சூழலியலுக்கே உரிய பொருட்கள் உள்ளன என்றார். ஜாவாவின் ராவோனில் க்ளுவெக் நேரடியாகச் சுவையூட்டியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது; வடக்கு கலிமந்தானில் அது புளிக்கவைக்கப்பட்டு இறால் விழுதைப் போலப் பயன்படுத்தப்படலாம். தெற்கு சுமத்ராவில் துரியன் புளிக்கவைக்கப்பட்டு டெம்போயாக் தயாரிக்கப்படுகிறது.

உணவுப் பதப்படுத்தும் மரபுகள் மக்களுக்கும் அவர்களின் சுற்றுப்புறங்களுக்கும் இடையிலான உறவுகளையும் பாதுகாக்கின்றன. பொருட்கள் வெறும் வணிகப் பண்டங்களாகக் கருதப்படும்போது, கவனிக்கப்படாமல் போகக்கூடிய பருவகாலச் சுழற்சிகள், தாவரங்கள் குறித்த அறிவு, உள்ளூர் விருப்பங்கள் ஆகியவற்றை அவை வெளிக்கொணர்கின்றன. அதேவேளையில், இந்த உணவுகளைப் புதியவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துவது, அவை தோன்றிய கிராமங்களிலேயே அதிக வருமானத்தைத் தக்கவைக்கும் பொருட்களுக்கான தேவையை உருவாக்கலாம்.

இந்தோனேசிய உணவுப் பண்பாடு அதன் நிலப்பரப்புகளில் தொடங்குகிறது; அவையே உணவு வகைமையையும் சமையல் கலாசாரத்தையும் வடிவமைக்கின்றன என்று ஜவாரா நிறுவனர் ஹெலியாண்டி ஹில்மான் வலியுறுத்தியுள்ளார். பொருட்கள் அவற்றின் சொந்தச் சமூகங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட சந்தைகளில் வெற்றிபெற, நம்பகமான தரமும் நுகர்வோரைக் கவரும் சுவைகளும் தேவை என்றார் அவர். சந்தையில் உருவாகும் மதிப்பு, அவற்றின் பின்னால் உள்ள சமூகங்களுக்கும் கிராமங்களுக்கும் மீண்டும் சென்றடைய வேண்டும்.

சமூக வனவியல் சமூகங்களுக்கு வளர்ச்சிக்கான அடித்தளத்தை அளிக்கிறது

இந்தோனேசியாவின் சமூக வனவியல் திட்டம், கிராம வனத் திட்டங்கள் உள்ளிட்ட குறிப்பிட்ட வனப் பகுதிகளைச் சமூகங்கள் சட்டப்பூர்வமாக நிர்வகிக்க அனுமதிக்கிறது; இந்த அனுமதி 35 ஆண்டுகள் வரை நீடிக்கலாம். சமூகங்களின் உள்ளூர் வாழ்வாதாரத்தை ஆதரிக்கும் அதேவேளையில், அவர்கள் காடுகளை நிர்வகிக்கச் செய்வதே இதன் நோக்கம். இருப்பினும், அணுகல் கிடைப்பது மட்டுமே நிலையான தொழிலைத் தானாக உருவாக்கிவிடாது. குழுக்களுக்கு அமைப்பு சார்ந்த ஆதரவு, தொழில் திறன்கள், உபகரணங்கள், நிதி, சந்தையை அணுகும் வழிகள் ஆகியவையும் தேவை.

2025ஆம் ஆண்டுக்குள், நாடு முழுவதும் கிட்டத்தட்ட 16,000 சமூக வனவியல் தொழில் குழுக்களை உள்ளடக்கி, சுமார் 8.32 மில்லியன் ஹெக்டேர் சமூக வனத்தை நிர்வகிக்கச் சமூகங்களுக்கு வனத்துறை அமைச்சகம் அனுமதி வழங்கியிருந்தது. நான்கு மாகாணங்களில் 24,292 ஹெக்டேர் வனத்தை நிர்வகிப்பதில் பெண்கள் பங்கேற்பதாக தி ஏசியா ஃபவுண்டேஷனின் பெண்கள் வனப் பாதுகாவலர்கள் திட்டம் தெரிவிக்கிறது. 2026ஆம் ஆண்டுக்கான அதன் தரவுகளில் வருமானம் ஈட்டும் பெண்கள் தலைமையிலான 16 வனத் தொழில்கள், பெண்கள் தலைமையிலான 11 வனக் கண்காணிப்புக் குழுக்கள், விரிவடைந்த சந்தை அணுகலைப் பெற்ற 21 தொழில்கள் ஆகியவையும் இடம்பெற்றுள்ளன.

இந்தத் திட்டம், அமைப்பு மேம்பாடு, தலைமைத்துவம், வனக் கண்காணிப்பு, மரமல்லாத வனப் பொருட்களைப் பதப்படுத்துதல் ஆகியவற்றில் உள்ளூர் கூட்டாளிகளுடன் இணைந்து செயல்படுகிறது. பொருள் மேம்பாட்டுக்கும் சந்தை அணுகலுக்கும் இந்தோனேசிய உணவுக் கைவினைஞர்கள் சங்கம் ஆதரவளிக்கிறது. நிதி நடைமுறைகள் குறித்தும், வனச் சேதம், நிலச்சரிவுகள், சட்டவிரோத மரவெட்டுதல், மருத்துவத் தாவரங்கள் ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்ய உதவும் ஸ்மார்ட் பேட்ரோல் செயலி போன்ற கருவிகள் குறித்தும் குழுக்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த நடவடிக்கைகள் தொழிலையும் இயற்கை வளப் பாதுகாப்பையும் இணைக்கின்றன. கண்காணிப்பு, தாங்கள் நிர்வகிக்கும் பகுதிகளில் ஏற்படும் மாற்றங்களைச் சமூகங்கள் ஆவணப்படுத்த உதவும். உணவு மற்றும் மருத்துவத் தாவரங்கள் குறித்த அறிவு, எதைப் பாதுகாக்கிறார்கள் என்பதற்கு மேலதிக விவரங்களைச் சேர்க்கிறது. பதப்படுத்தப்படாத பண்டமாக அனைத்தையும் விற்பதற்குப் பதிலாக, பொருட்களை உள்ளூரிலேயே பதப்படுத்துவது சமூகத்துக்குள் தக்கவைக்கப்படும் வருமானத்தின் பங்கையும் உயர்த்தலாம்.

நான்கு மாகாணங்களிலும் தேசிய அளவிலும் வனப் பாதுகாப்புப் பணியில் 171 பெண்கள் செயல்படுவதாகவும், அவர்களில் 42 பேர் முடிவெடுக்கும் பொறுப்புகளில் இருப்பதாகவும் திட்டத்தின் ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன. கிராமத்துக்கு கிராமம் பெண்களின் பொறுப்புகள் மாறுபடுகின்றன: சிலர் தொழில் குழுக்களை வழிநடத்துகின்றனர்; மற்றவர்கள் காடுகளில் ரோந்துப் பணியில் ஈடுபடுகின்றனர், பாரம்பரிய வன நிறுவனங்களில் பொறுப்பு வகிக்கின்றனர் அல்லது கிராம மன்றங்களில் பங்கேற்கின்றனர். செமெண்டேவில், குடும்ப நிலம் மற்றும் வீட்டுடன் தொடர்புடைய பொறுப்புகளைக் கொண்ட மூத்த மகளான டுங்கு துபாங் என்ற பாரம்பரியப் பொறுப்பு டெஸ்ஸாவுக்கு உண்டு; இது வனப் பாதுகாப்புடன் அவருக்குள்ள தொடர்பின் ஒரு பகுதியாகும்.

அதிக வேலை மட்டுமல்ல, முடிவுகளில் குரலும் வேண்டும் எனப் பெண்கள் விரும்புகின்றனர்

வனத் தொழில்களில் பெண்கள் பங்கேற்பது மட்டுமே வன ஆளுகையில் அவர்களுக்கு செல்வாக்கு இருப்பதை உறுதிப்படுத்தாது. உள்ளூர் வளங்கள் குறித்த விரிவான அறிவு இருந்தாலும், சமூக உறுப்பினர்கள் கூட்டங்கள், தகவல்கள், நிதி ஆகியவற்றிலிருந்து விலக்கப்படலாம். ஏற்கெனவே உள்ள பொறுப்புகளுடன் ஊதியமில்லாத கூடுதல் வேலையைச் சேர்ப்பதற்குப் பதிலாக, அதிகாரமும் பலன்களும் கொண்ட அர்த்தமுள்ள பங்குகளைப் பெண்களுக்கு வழங்குவதே சவாலாகும்.

தி ஏசியா ஃபவுண்டேஷனின் சுற்றுச்சூழல் ஆளுகைத் திட்ட அதிகாரியான டோர்டா பர்தேடே, வனச் சமூகங்களைச் சேர்ந்த பெண்களுக்குத் தனித்துவமான அறிவு இருந்தாலும், தகவல், முடிவெடுக்கும் தளங்கள், தொழிலுக்கான வளங்கள் ஆகியவற்றில் அவர்களுக்கு சமமான அணுகல் இல்லை என்றார். நிறுவனங்களில் பெண்களின் நிலை, வனக் கண்காணிப்பு, வனத் தொழில்களின் நியாயமான மேலாண்மை ஆகியவற்றை மேம்படுத்தும் பணிகளை இந்தத் திட்டம் ஒன்றிணைக்கிறது என்றும் அவர் கூறினார்.

“வனச் சமூகங்களைச் சேர்ந்த பெண்களுக்குக் காடுகள் பற்றிய தனித்துவமான அறிவு உள்ளது. ஆனால் தகவல், முடிவெடுக்கும் தளங்கள், தொழில் நடத்துவதற்கான வளங்கள் ஆகியவற்றை அணுகுவதில் இன்னும் சமநிலை இல்லை,” என்று பர்தேடே கூறினார்.

பங்கேற்கும் மாகாணங்களின் எடுத்துக்காட்டுகள், உற்பத்தியைத் தாண்டியும் தலைமைத்துவப் பங்கு விரிவடைய முடியும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. தெற்கு சுமத்ராவில், ஆனி தஸ்ரியா பாரம்பரிய வன மேலாண்மை நிறுவனத்தின் செயலாளராகி, பெண்கள் தொழில் குழுவை நிறுவவும் உதவினார். மேற்கு நுசா தெங்காராவில், காபி மற்றும் உணவுப் பதப்படுத்தும் குழுவை வழிநடத்தும் மர்விதா, 2026ஆம் ஆண்டு கிராம ஆலோசனைக் குழுவுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இத்தகைய பொறுப்புகள் உள்ளூர் முடிவுகளில் பெண்களுக்கு முறையான இடத்தை வழங்குகின்றன; இருப்பினும் பிரதிநிதித்துவம் சீராக இல்லை.

வளர்ச்சிக்கு நடைமுறைத் தடைகளும் உள்ளன. சில குழுக்கள் இன்னும் கையால் இயக்கப்படும் உபகரணங்களையே நம்பியுள்ளன; நகரங்களுக்கான போக்குவரத்துச் செலவு பொருட்களை அனுப்புவதை அதிகச் செலவாக்கலாம். வன மேலாண்மைக் கூட்டங்களில் பெண்கள் பங்கேற்காமல் போகலாம். திட்ட ஆவணங்களில் மேற்கோள் காட்டப்பட்டுள்ள தரவுகளின்படி, 2025ஆம் ஆண்டில் நாடு முழுவதும் இருந்த 15,769 சமூக வனவியல் தொழில் குழுக்களில் 120 மட்டுமே மிக உயர்ந்த பிரிவில் மதிப்பிடப்பட்டன. மேம்பட்ட தொழில் தயார்நிலையை அடைய காலமும் தொடர்ச்சியான ஆதரவும் தேவை.

வன உணவுத் தொழில்கள் பாதுகாப்புச் சோதனையை எதிர்கொள்கின்றன

வன உணவுகளுக்கான பொருளாதார வாதத்துடன் வனப் பாதுகாப்பு குறித்த கவலையும் இணைந்துள்ளது. பாதுகாப்பு அமைப்பான அவுரிகா நுசந்தாராவுக்குச் சொந்தமான தரவுகளின்படி, 2025ஆம் ஆண்டில் இந்தோனேசியா 433,751 ஹெக்டேர் இயற்கை வனத்தை இழந்தது; இது முந்தைய ஆண்டைவிட 66 சதவீதம் அதிகம். மர உற்பத்தித் தோட்டங்கள், சுரங்கம், பாமாயில் ஆகியவற்றுக்காக வனங்கள் மாற்றப்படுவது குறிப்பிடப்படும் அழுத்தங்களில் அடங்கும். காடுகள் அழிக்கப்பட்டாலோ சீரழிந்தாலோ, சமூகங்கள் காட்டு உணவு ஆதாரங்களையும் உள்ளூர் அறிவைத் தாங்கும் சூழலையும் இழக்கக்கூடும்.

இந்தோனேசியாவில் 77க்கும் மேற்பட்ட வகை மாவுச்சத்து உணவு ஆதாரங்கள், 228 வகை காய்கறிகள், 389 வகை பழங்கள் உள்ளன என்று தேசிய உணவு முகமை தெரிவிக்கிறது. இந்தப் பன்மை பல்வேறு உணவுகளுக்கான பெரும் சாத்தியத்தைக் காட்டுகிறது; ஆனால் அது சூழலியலையும் அவற்றைப் பயன்படுத்தத் தெரிந்த சமூகங்களையும் சார்ந்துள்ளது. உலகளாவிய உணவு அமைப்புகளும் பசுங்குடில் வாயு வெளியேற்றத்துக்குக் கணிசமாகப் பங்களிக்கின்றன. வேளாண்மை உற்பத்திக்காக வன அழிப்பு, தீ, கரி நிலச் சேதம் ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய கணிசமான பங்கையும் சேர்த்து, மொத்த வெளியேற்றத்தில் கிட்டத்தட்ட மூன்றில் ஒரு பங்கு உணவு அமைப்புகளிலிருந்து வருகிறது என்று உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பு மதிப்பிட்டுள்ளது.

வனப் பொருட்கள் காட்டிலிருந்து கிடைக்கின்றன அல்லது உள்ளூரில் பெறப்படுகின்றன என்பதற்காக மட்டுமே அவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்ட தொழில்கள் தானாகவே நிலைத்தன்மை கொண்டவையாகிவிடாது. தேவையின் வளர்ச்சி, பொறுப்பான அறுவடை, பருவகாலக் கிடைப்பைக் கருத்தில் கொள்ளுதல், வளங்கள் குறைந்து போகாமல் தடுக்கும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றுடன் இணைந்திருக்க வேண்டும். அரிதான காளான்கள் போன்ற பொருட்களுக்கு அதிக விலை உள்ளூர் மதிப்பை அங்கீகரிக்க உதவலாம்; அதேவேளையில், கவனமான மேலாண்மையின் அவசியத்தையும் அதிகரிக்கிறது. வனக் கண்காணிப்பும் சமூக விதிகளும் வருமானத்தையும் வளத்தின் நீண்டகால நலத்தையும் சமநிலைப்படுத்த உதவும்.

இயற்கை வளங்களைப் பேணியும் சமூக அமைப்புகளை வலுப்படுத்தியும் வாழ்வாதாரம் ஈட்டுவதை இந்த முயற்சி மீளுருவாக்கப் பொருளாதாரம் என்று விவரிக்கிறது. நடைமுறையில், காடுகள் தாங்கக்கூடிய அளவைவிட அதிகமாக அறுவடை செய்யுமாறு அழுத்தம் கொடுக்காத நம்பகமான சந்தைகள் குழுக்களுக்குத் தேவை என்பதே இதன் பொருள். எதை உற்பத்தி செய்வது, எவ்வளவு சேகரிப்பது, வருவாய் எங்கு செல்கிறது என்பதற்கான முடிவுகளில் பெண்களும் பங்குகொள்ள வேண்டும் என்பதையும் இது குறிக்கிறது.

ஜகார்த்தாவிலிருந்து பாங்காக்குக்கு

புவான் ரிம்பா விருந்து உணவுக் கண்காட்சியைத் தாண்டிய நிகழ்வாகத் திட்டமிடப்பட்டது. வனச் சமூகங்களின் பொருட்களை நகர்ப்புற உணவுப் பிரியர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தியதுடன், ஒவ்வொரு உணவும் அவற்றைச் சேகரித்து, பதப்படுத்தி, கண்காணிக்கும் மக்களுடன் தொடர்புபடுத்தப்பட்டது. சில பொருட்கள் உள்ளூர் சந்தைகள் மற்றும் சமூக ஊடகங்கள் வழியாக விற்கப்படுகின்றன; மற்றவை திருவிழாக்கள், உணவகங்கள், உயர்தரக் கடைகள், ஹோட்டல்கள் ஆகியவற்றில் இடம்பெற்றுள்ளன. வடக்கு கலிமந்தானில் ஆற்றுப் பயணங்கள், மேற்கு நுசா தெங்காராவில் கிராமங்களில் உணவு வழங்குதல் உள்ளிட்ட சுற்றுச்சூழல் சுற்றுலாவுடனும் வன உணவுப் பண்பாடு இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

2026 அக்டோபர் 3 மற்றும் 4ஆம் தேதிகளில், ஏழு பெண்களும் தங்களின் அனுபவங்களையும் பொருட்களையும் பாங்காக் காலநிலை நடவடிக்கை வாரத்தில் அறிமுகப்படுத்தவுள்ளனர். “காட்டைக் கண்காணித்து, எதிர்காலத்தை வளர்த்தல்” என்ற தலைப்பிலான அவர்களின் நிகழ்ச்சியில், பெண்களின் தலைமைத்துவம், வனக் கண்காணிப்பு, வாதாடுதல், வனப் பொருட்களை அடிப்படையாகக் கொண்ட வாழ்வாதாரம் குறித்த கலந்துரையாடல்களுடன், பாங்காக்கில் அறிமுகப்படுத்தப்படும் இந்தோனேசியப் பொருட்களும் இடம்பெறவுள்ளன.

இந்தச் சர்வதேசப் பயணம், வன ஆளுகை குறித்தும் உணவு குறித்தும் பேசுவதற்கு பெண்களுக்கு ஒரு மேடையை வழங்குகிறது. அவர்களின் பொருட்கள் புதிய வாங்குபவர்களை ஈர்க்கலாம்; கிராம அளவிலான பணிகள் குறித்த அவர்களின் அனுபவங்கள், காலநிலை நடவடிக்கை நிலம், வாழ்வாதாரம், உணவு அமைப்புகள் ஆகியவற்றுடன் எவ்வாறு தொடர்புடையது என்பதை எடுத்துக்காட்டலாம். இந்த முயற்சியின் வெற்றி, கிடைக்கும் கவனம் நீடித்த சந்தை அணுகலுக்கும், அவர்களின் காடுகளை வடிவமைக்கும் முடிவுகளில் கூடுதல் செல்வாக்குக்கும் வழிவகுக்கிறதா என்பதைப் பொறுத்தது.

சுருக்கமாக

• தெற்கு சுமத்ரா, வடக்கு கலிமந்தான், மேற்கு நுசா தெங்காரா ஆகிய பகுதிகளைச் சேர்ந்த ஏழு பெண்கள், 2026 செப்டம்பர் 30 அன்று ஜகார்த்தாவில் நடந்த விருந்தில் வன உணவுகளையும் உள்ளூர் அறிவையும் அறிமுகப்படுத்தினர்.
• பெண்கள் தலைமையிலான குழுக்கள் பயாங், பெக்காய் இலைகள், காட்டு கொய்யா, பலாப்பழம், லோபி-லோபி போன்றவற்றைச் சுவையூட்டிகள், ஜாம், பாகு, பொட்டலமிடப்பட்ட காபி உள்ளிட்ட பொருட்களாக மாற்றி வருகின்றன.
• நான்கு மாகாணங்களில் 24,292 ஹெக்டேர் வனத்தை நிர்வகிப்பதில் பெண்கள் பங்கேற்பதாகவும், வருமானம் ஈட்டும் 16 தொழில்களும் பெண்கள் தலைமையிலான 11 கண்காணிப்புக் குழுக்களும் இருப்பதாகவும் பெண்கள் வனப் பாதுகாவலர்கள் திட்டம் தெரிவிக்கிறது.
• சந்தை வளர்ச்சி, பதப்படுத்தும் திறன்கள், தொழில் ஆதரவு, பொறுப்பான அறுவடை ஆகியவற்றைச் சார்ந்துள்ளது; அதேவேளையில், வளங்கள் மற்றும் முடிவெடுப்பில் நியாயமான அணுகலைப் பெறப் பெண்கள் தொடர்ந்து முயன்று வருகின்றனர்.
• ஏழு பிரதிநிதிகளும் 2026 அக்டோபர் 3 மற்றும் 4ஆம் தேதிகளில் பாங்காக் காலநிலை நடவடிக்கை வாரத்தில் தங்கள் பணியைப் பகிர்ந்துகொள்ள உள்ளனர்.