மனித அழுத்தம் அதிகரிக்க, இமயமலை மோனால்கள் தங்கள் குரலையும் வாழிடத்தையும் மாற்றுகின்றன

மாறிவரும் மலை நிலப்பரப்புக்கு ஏற்ப எதிர்வினையாற்றும் பறவை

சுற்றுலா, சாலைகள், போக்குவரத்து இரைச்சல் மற்றும் வெப்பமடைந்து வரும் காலநிலை ஆகியவை இந்திய இமயமலையின் சில பகுதிகளை மாற்றியமைத்து வரும் நிலையில், இமயமலை மோனால்கள் வாழும் இடத்தையும் தொடர்புகொள்ளும் முறையையும் மாற்றி வருகின்றன என்று உத்தராகண்டைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் நடத்திய இரண்டு ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. கண்ணுக்குத் தெரியும் வாழிட இழப்பைத் தாண்டிய அழுத்தங்களையும் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன: பரபரப்பான ஒரு பள்ளத்தாக்கில், அமைதியான பகுதியில் உள்ள மோனால்களைவிட பறவைகள் அதிக சுருதியில் குரல் எழுப்புகின்றன; மேலும், 2100ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலத்தில் பொருத்தமான வாழிடங்கள் இடம்பெயர்வதையும் துண்டுகளாகப் பிரிவதையும் காலநிலை மாதிரிகள் கணிக்கின்றன.

இமயமலைப் பகுதிகளைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஒரு காட்டுக்கோழி இனமான மோனால், உத்தராகண்டின் மாநிலப் பறவையும் நேபாளத்தின் தேசியப் பறவையும் ஆகும். ஆண் பறவைகள் பச்சை, நீலம், செம்பு நிறங்களில் மின்னும் இறகுகளுக்காக அறியப்படுகின்றன. இந்த இனம் பருவகாலத்துக்கு ஏற்ப, காடுகள் நிறைந்த மலைச்சரிவுகளுக்கும் உயரமான ஆல்பைன் பகுதிகளுக்கும் இடையே இடம்பெயர்கிறது. இதனால், பல்வேறு உயரங்களில் நிலவும் சூழல்களின் நிலையை அறிய இது பயனுள்ள குறியீடாக விளங்குகிறது.

ஹேம்வதி நந்தன் பகுகுணா கர்வால் பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்களான முதன்மை ஆய்வாளர் ராஜீவ் லோச்சன், தினேஷ் குமார் ஷர்மா மற்றும் ஆனந்த் குமார் ஆகியோர் ஐந்து ஆண்டுகளாக இந்தப் பறவையை ஆய்வு செய்தனர். உத்தராகண்ட் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் காலநிலை மாற்றமும் மனித ஆக்கிரமிப்பும் வாழிடத்தை எவ்வாறு மாற்றக்கூடும் என்பதை ஒரு திட்டம் ஆய்வு செய்தது. போக்குவரத்தும் பார்வையாளர்களின் வருகையும் வெவ்வேறு அளவில் உள்ள கேதார்நாத் கஸ்தூரி மான் சரணாலயத்தின் இரண்டு பள்ளத்தாக்குகளில் மோனால்களின் குரல்களை மற்றொரு திட்டம் ஒப்பிட்டது.

மோனால்களின் எண்ணிக்கை மீளமுடியாத அளவுக்குக் குறைந்து வருகிறது என்றோ, குரலில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் இனப்பெருக்க வெற்றியைக் குறைத்துள்ளன என்றோ இந்த ஆய்வுகள் நிறுவவில்லை. இருப்பினும், உடல்ரீதியான இடையூறுகள் மற்றும் ஒலி சூழலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் என இரு வழிகளிலும் மனிதச் செயல்பாடு வனவிலங்குகளைப் பாதிக்கக்கூடும் என்பதை அவை காட்டுகின்றன.

இரு பள்ளத்தாக்குகளிலும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் என்ன கேட்டனர்?

ஒலி ஆய்வுக்காக, சாலைகளும் வழக்கமான போக்குவரத்தும் உள்ள, சுற்றுலாப் பயணிகளும் யாத்ரீகர்களும் அதிகம் செல்லும் இடமான சோப்தாவை, அமைதியான மத்மஹேஷ்வர் பள்ளத்தாக்குடன் குழுவினர் ஒப்பிட்டனர். ஏப்ரல் 2023இல் தொடங்கி ஓராண்டு காலத்தில் 700க்கும் மேற்பட்ட குரல்களைப் பதிவு செய்ய ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒலிவாங்கிகளையும் தானியங்கி பதிவுக் கருவிகளையும் பயன்படுத்தினர். பனி, மழை அல்லது பனிமூட்டம் போன்ற வானிலை காரணமாக கள ஆய்வுக்குச் செல்வது கடினமாகும் நேரங்களிலும், வனவிலங்குகளின் ஒலிகளைத் தொடர்ந்து பதிவு செய்ய இந்தத் தானியங்கிக் கருவிகள் உதவுகின்றன.

அதிக இரைச்சல் நிறைந்த சூழலில் உள்ள மோனால்கள், அமைதியான பள்ளத்தாக்கில் பதிவான பறவைகளைவிட அதிக உச்ச அதிர்வெண் கொண்ட குரல்களை எழுப்பியதாக ஆய்வுப் பகுப்பாய்வு கண்டறிந்தது. சோப்தாவில் உள்ள பறவைகள் குறுகிய நேரமே குரல் எழுப்பின என்றும் ஆய்வு முடிவுகள் தெரிவிக்கின்றன. பதிவுகளில் இந்த வேறுபாடுகளை அளவிட முடிந்தது; எனினும், அவற்றை மனிதர்கள் காதால் எளிதில் கவனிப்பது கடினமாக இருக்கலாம்.

இதற்கான சாத்தியமான விளக்கம் ஒன்று ஒலி மறைப்பு: போக்குவரத்து இரைச்சலும் பிற பின்னணி ஒலிகளும் விலங்குகளின் குரலைக் கேட்பதை கடினமாக்கலாம். அதிக சுருதியிலான குரலை, குறைந்த அதிர்வெண் கொண்ட சில இரைச்சல்கள் அவ்வளவாக மறைக்காமல் இருக்கலாம். இரைச்சல் நிறைந்த சூழலில் ஒலி எவ்வளவு தூரம் பரவுகிறது என்பதையும் குரலின் நீளம் பாதிக்கக்கூடும். இருப்பினும், இரண்டு இடங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டையே இந்த ஆய்வு பதிவு செய்கிறது; ஒவ்வொரு மாற்றமும் பறவைகளுக்கு எவ்வாறு உதவுகிறது என்பதைத் துல்லியமாக நிரூபிக்கவில்லை.

மோனாலின் குரலில் நிரந்தரமான அல்லது பரிணாம மாற்றம் ஏற்பட்டதாகக் கருதுவதைவிட, வெவ்வேறு ஒலி சூழல்களுக்கு ஏற்ப அதன் நடத்தை நெகிழ்வாக மாறுவதாக லோச்சன் விவரித்தார். இந்த வேறுபாடு முக்கியமானது. வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில் பறவைகள் தங்கள் குரலைச் சரிசெய்யக்கூடும் என்பதை முடிவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; இந்த இனம் புதிய குரல் அதிர்வெண்ணுக்குப் பரிணமித்துவிட்டது என்றோ, அந்தச் சரிசெய்தல் தலைமுறைகள் கடந்தும் தொடரும் என்றோ அவை காட்டவில்லை.

குரலில் ஏற்படும் மாற்றம் ஏன் முக்கியமாக இருக்கலாம்?

இணை தேடும் பறவைகளுக்கு இடையிலான தொடர்பு, போட்டிப் பறவைகளுக்கு இடையிலான பரிமாற்றம் உள்ளிட்ட சமூகச் செயல்பாடுகளுக்குத் தேவையான தகவல்களைப் பறவைகளின் குரல்கள் எடுத்துச் செல்கின்றன. இரைச்சல் காரணமாக ஒரு குரலைக் கண்டறிவது கடினமானால், குரல் எழுப்பும் பறவையின் ஒலி கேட்கும் தூரத்தில் இருந்தாலும் மற்ற பறவைகள் அதைப் பெறுவதில் சிரமம் ஏற்படலாம். சுருதி அல்லது குரலின் நீளத்தை மாற்றுவது உதவக்கூடும்; ஆனால், காணப்பட்ட வேறுபாடுகள் இணை சேர்தல், எல்லைப் பாதுகாப்பு நடத்தை அல்லது உயிர்வாழ்தல் ஆகியவற்றில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றனவா என்பதை ஆராய்ச்சியாளர்கள் இன்னும் நிறுவவில்லை.

இந்த ஒலி ஆய்வு தொடக்கநிலையிலானது. இரண்டு இடங்களை மட்டும் ஒப்பிடுவதால், குரல் எழுப்பும் நடத்தையைப் பாதிக்கக்கூடிய எல்லா காரணிகளையும் தனித்தனியாகக் கண்டறிய முடியாது. கூடுதல் இடங்களிலும் பருவங்களிலும் இரைச்சல் அளவுக்கும் குரல்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பையும், மற்ற மோனால்கள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகின்றன என்பதில் இந்த மாற்றங்கள் ஏற்படுத்தும் தாக்கத்தையும் சோதிக்க மேலும் ஆய்வு தேவை. ஆய்வை விரிவுபடுத்தத் திட்டமிட்டுள்ளதாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

வாழிட இடையூறை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது என்பதையும் இந்தக் கண்டுபிடிப்புகள் விரிவுபடுத்துகின்றன. மரங்கள், புல்வெளிகள், வனவிலங்குகள் தொடர்ந்து இருக்கும் ஓர் இடத்தில்கூட, வாகனப் போக்குவரத்து, கூட்டம் அல்லது பிற செயல்பாடுகளால் ஒலி சூழல் மாறக்கூடும். தொடர்புகொள்ள ஒலியைப் பயன்படுத்தும் விலங்குகளுக்கு, இவ்வாறு மாறிய ஒலிச்சூழலும் அவற்றின் வாழிடத்தின் மீதான அழுத்தத்தின் ஒரு பகுதியாக அமையலாம்.

மோனால்கள் ஏன் உயரமான பகுதிகளுக்குச் செல்லக்கூடும்?

இந்தப் பறவை பருவகால இடப்பெயர்வின்போது ஏற்கெனவே மலைச்சரிவுகளில் மேலும் கீழுமாக நகர்கிறது. கோடையில், இனப்பெருக்கப் பகுதிகள் உட்பட உயரமான இடங்களைப் பொதுவாகப் பயன்படுத்துகிறது. கடும் பனிப்பொழிவால் உணவையும் வாழிடத்தையும் அணுகுவது பாதிக்கப்படும்போது, குளிர்காலத்தில் தாழ்வான பகுதிகளுக்குச் செல்கிறது. வெப்பநிலை அதிகரிப்பதும், மழைப்பொழிவில் ஏற்படும் மாற்றங்களும், தாவரங்கள் இடம் மாறுவதும் பொருத்தமான சூழல்கள் எங்கு அமைகின்றன என்பதை மாற்றக்கூடும்.

மோனால்கள் எங்கெல்லாம் தென்பட்டுள்ளன என்ற பதிவுகளுடன் காலநிலைத் தகவல்களையும் பல்வேறு சூழல்களுக்கான கணிப்புகளையும் வாழிட ஆய்வு பயன்படுத்தியது. 2100ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலத்தில், குறிப்பாக உத்தராகண்ட் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசம் உள்ளிட்ட இந்திய இமயமலையின் சில பகுதிகளில் வாழிடப் பொருத்தம் எவ்வாறு மாறக்கூடும் என்பதை அது ஆய்வு செய்தது. இப்போது பொருத்தமாக உள்ள சில பகுதிகள் பின்னர் குறைவாகப் பொருத்தமானவையாக மாறக்கூடும்; அதேவேளை, வேறு இடங்களில் புதிய பொருத்தமான பகுதிகள் உருவாகக்கூடும் எனக் கணிப்புகள் தெரிவிக்கின்றன.

ஒவ்வொரு பறவையின் அல்லது பள்ளத்தாக்கின் எதிர்காலத்தையும் காலநிலை மாதிரிகள் உறுதியாகக் கணிப்பதில்லை. எதிர்கால காலநிலை குறித்த அனுமானங்களையும், அந்த இனத்துக்குத் தேவையான சூழல்கள் குறித்த அனுமானங்களையும் அவற்றின் முடிவுகள் சார்ந்துள்ளன. இருப்பினும், இந்தக் கணிப்புகள் மலைப்பகுதி வனவிலங்குகள் எதிர்கொள்ளும் அடிப்படைச் சவாலை எடுத்துக்காட்டுகின்றன: வெப்பநிலை மற்றும் தாவர மண்டலங்கள் மேல்நோக்கி நகரும்போது, உயரமான பகுதிகளில் நகர்வதற்கான இடவசதி குறைந்த உயிரினங்களுக்கு அவற்றின் வாழிடப் பரப்பு சுருங்கக்கூடும்.

மனித அழுத்தம் இந்தச் சவாலை மேலும் அதிகரிக்கிறது. சுற்றுலாவும் உள்கட்டமைப்பு மேம்பாடும் மலைப்பகுதிகளுக்கு வருகையாளர்களையும் செயல்பாடுகளையும் அதிகரிக்கின்றன; இதில் மோனால்கள் பயன்படுத்தும் ஆல்பைன் புல்வெளிகளும் அடங்கும். காலநிலை மாற்றத்தால் வாழிடங்கள் இடம் மாறுவதும், தற்போதுள்ள வாழிடங்களில் இடையூறுகள் ஏற்படுவதும் இணைந்தால், உணவு தேடவும், இனப்பெருக்கம் செய்யவும், பருவங்களுக்கு இடையே நகரவும் பறவைகளுக்குக் கிடைக்கும் இடங்கள் குறையக்கூடும்.

பொருத்தமான வாழிடங்கள் தனிமைப்படும்போது

காலநிலைக்கு ஏற்ற புதிய பகுதியை பறவைகளால் அடைய முடிந்தால்தான் அது பயனுள்ளதாக இருக்கும். சாலைகள், மேம்பாட்டுப் பணிகள் அல்லது பிற மாற்றங்கள் வாழிடங்களுக்கு இடையிலான பாதையைத் துண்டித்தால், பறவைக் கூட்டங்கள் சிறு பகுதிகளாகப் பிரிந்து தனிமைப்படக்கூடும். இதனால், குழுக்களுக்கு இடையிலான நகர்வு கட்டுப்படுவதுடன், பரந்த பறவைக் கூட்டத்தில் இனப்பெருக்கம் செய்வதற்கான வாய்ப்புகளும் குறையலாம்.

தனிமைப்படுதல் காலப்போக்கில் உள்ளூர் பறவைக் கூட்டங்களை மேலும் பாதிப்புக்குள்ளாக்கலாம்; இருப்பினும், குறிப்பிட்ட ஓர் கூட்டம் ஏற்கெனவே குறைந்துவிட்டதாக இந்த ஆய்வுகள் நிறுவவில்லை. வாழிடத் துண்டாக்கம், மாறிவரும் சூழல்களுக்கு ஏற்ப மோனால்கள் இடம்பெயர்வதைச் சிரமமாக்குவதுடன், நீண்டகால வீழ்ச்சி அல்லது உள்ளூர் அழிவின் அபாயத்தையும் அதிகரிக்கக்கூடும் என்பதே ஆராய்ச்சியாளர்களின் கவலை.

வாழிடத் திட்டுகளைப் பாதுகாப்பதுடன், அவற்றுக்கு இடையிலான தொடர்புகளையும் பாதுகாப்பதன் முக்கியத்துவத்தை லோச்சன் வலியுறுத்தியுள்ளார். பல்வேறு உயரங்களில் நகரும் ஓர் இனத்துக்கு, தனித்தனி இடங்களை மட்டும் பாதுகாப்பது போதாது; சூழல்கள் மாறும்போது பொருத்தமான பகுதிகளை அடையத் தேவையான வழித்தடங்களையும் காக்க வேண்டும்.

ஆல்பைன் புல்வெளிகள் பிற உயிரினப் பன்முகத்தன்மைக்கும் ஆதரவளிக்கின்றன; பருவகால மேய்ச்சலுக்கும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அவற்றின் நிலை மோனால்களைத் தாண்டியும் முக்கியமானது. எனவே, இந்த நிலப்பரப்புகள் மீதான அழுத்தம் சூழலியல் செயல்முறைகளையும் மனிதப் பயன்பாடுகளையும் ஒரே நேரத்தில் பாதிக்கக்கூடும்.

இனத்துக்கான இறுதித் தீர்ப்பு அல்ல, ஓர் எச்சரிக்கை

உலகளாவிய ஐயூசிஎன் சிவப்புப் பட்டியலில் இமயமலை மோனால், குறைந்த அக்கறைக்குரிய இனமாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த வகைப்பாடு, அந்த இனத்தின் வாழிடப் பரப்பு முழுவதிலும் உள்ள அழிவு அபாயத்தைப் பொதுவாக மதிப்பிடுகிறது. குறிப்பாக, உள்ளூர் பறவைக் கூட்டங்கள் குறித்த விரிவான தரவுகள் குறைவாக உள்ள இடங்களில், ஒவ்வொரு உள்ளூர் கூட்டமும் நிலையான நிலையில் உள்ளது என்பதற்கு இது உத்தரவாதமளிக்காது.

குறிப்பிட்ட பறவைக் கூட்டங்கள் சிக்கல்களை எதிர்கொள்கின்றனவா என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உள்ளூர் தகவல்கள் தேவை என்று லோச்சன் குறிப்பிட்டுள்ளார். உலகளவில் ஓர் இனம் ஒப்பீட்டளவில் பாதுகாப்பாக இருந்தாலும், சில உள்ளூர் கூட்டங்கள் வாழிட இழப்பு அல்லது பிற அழுத்தங்களைச் சந்திக்கலாம். இந்த இரண்டு ஆய்வுகளும் நடத்தை மாற்றங்கள் மற்றும் கணிக்கப்பட்ட வாழிடச் சூழல்கள் குறித்த சான்றுகளே தவிர, பறவைகளின் எண்ணிக்கைக் கணக்கெடுப்பு அல்ல.

தாழ்வான மலைக் காடுகளுக்கும் உயரமான ஆல்பைன் மண்டலங்களுக்கும் இடையில் மோனால் காணப்படுவதால், உணர்திறன் மிக்க சூழலியல் பரப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்களைக் கவனிக்க இது பயனுள்ளதாக உள்ளது. ஒப்பீட்டளவில் தகவமைத்துக்கொள்ளும் பறவையே தனது குரலைச் சரிசெய்து, வாழிட அழுத்தத்தையும் எதிர்கொள்கிறது என்பதால், அதிகம் பாதிக்கப்படக்கூடிய இனங்களுக்கும் ஆபத்து இருக்கலாம் என்று சுற்றுச்சூழல் செயல்பாட்டாளர் விஷால் சிங் இந்த ஆய்வை ஓர் எச்சரிக்கையாக விவரித்துள்ளார்; எனினும், இந்த ஆய்வுகள் பிற இனங்களை நேரடியாக அளவிடவில்லை.

வாழிடங்களைப் பாதுகாத்தபடி சுற்றுலாவை நிர்வகித்தல்

சுற்றுலாவை நிறுத்த வேண்டும் என்று இந்த ஆய்வு வலியுறுத்தவில்லை. சாலைகளும் பார்வையாளர்களுக்கான அணுகலும் இப்பகுதியில் பயணம், புனித யாத்திரை மற்றும் வாழ்வாதாரத்துக்கு ஆதரவளிக்கின்றன. உணர்திறன் மிக்க வாழிடங்களை மீறிய அளவில் பாதிக்காமலும், வனவிலங்குகளின் தொடர்பையும் நகர்வையும் சீர்குலைக்காமலும் செயல்பாடுகளை நிர்வகிப்பதே சவாலாகும்.

சூழலியல் ரீதியாக உணர்திறன் மிக்க பகுதிகளில் தவிர்க்கக்கூடிய இரைச்சலைக் குறைத்தல், பரபரப்பான காலங்களில் போக்குவரத்தையும் பார்வையாளர்களின் எண்ணிக்கையையும் நிர்வகித்தல், உள்கட்டமைப்புத் திட்டமிடலில் வனவிலங்கு வழித்தடங்களைச் சேர்த்தல் ஆகியவை சாத்தியமான நடவடிக்கைகளில் அடங்கும். இன்று பறவைகள் காணப்படும் இடங்களை மட்டும் மையமாகக் கொள்ளாமல், உயர நிலை மண்டலங்கள் இடையிலான நகர்வையும் வாழிடப் பாதுகாப்பு கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளலாம்.

குரல் மாற்றங்கள் நீடிக்கின்றனவா, வெவ்வேறு அளவுகளிலும் வகைகளிலும் உள்ள இரைச்சலுக்கு பறவைகள் எவ்வாறு எதிர்வினையாற்றுகின்றன, அந்த எதிர்வினைகள் இனப்பெருக்கம் அல்லது பிற நடத்தைகளில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றனவா என்பதைக் கண்டறியத் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு உதவும். ஒலிப் பதிவுகள் காலப்போக்கில் வனவிலங்குகளின் இருப்பைக் கண்காணிக்கக்கூடும்; கள ஆய்வுகளும் உள்ளூர் பறவைக் கூட்டங்களின் தரவுகளும் வாழிடப் பயன்பாடு மற்றும் எண்ணிக்கையில் ஏற்படும் மாற்றங்களை மதிப்பிட உதவும்.

மோனால்களின் குரலில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம் நுட்பமான ஒரு கண்டுபிடிப்பு; அது மட்டுமே நெருக்கடிக்கான சான்றல்ல. இருப்பினும், வாழிடக் கணிப்புகளுடன் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, பரபரப்பும் வெப்பமும் அதிகரிக்கும் மலை நிலப்பரப்பு, இரைச்சல், மனித ஆக்கிரமிப்பு, பொருத்தமான பகுதிகளுக்கு இடையிலான தொடர்பு குறைதல் எனப் பல வழிகளில் ஒரே நேரத்தில் வனவிலங்குகளைப் பாதிக்கக்கூடும் என்பதை இது காட்டுகிறது.

முக்கிய அம்சங்கள்

• அமைதியான மத்மஹேஷ்வர் பள்ளத்தாக்கில் இருந்த மோனால்களைவிட, இரைச்சல் மிகுந்த சோப்தாவில் இருந்த மோனால்கள் அதிக அதிர்வெண் கொண்ட குரல்களை எழுப்பின.
• சோப்தாவில் இருந்த பறவைகள் குறுகிய நேரமே குரல் எழுப்பின; ஆனால் அதன் சூழலியல் விளைவுகள் இன்னும் நிறுவப்படவில்லை.
• 2100ஆம் ஆண்டு வரையிலான காலத்தில் உத்தராகண்ட் மற்றும் இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் பொருத்தமான வாழிடங்கள் இடம்பெயரும் எனக் காலநிலை மாதிரிகள் கணிக்கின்றன.
• வாழிடத் துண்டாக்கம் பறவைக் கூட்டங்களைத் தனிமைப்படுத்தி, பருவகால இடப்பெயர்வைச் சிரமமாக்கக்கூடும்.
• இடையூறுகளைச் சிறப்பாக நிர்வகிப்பதுடன், மேலும் கண்காணிப்பையும் தொடர்புடைய வாழிடங்களைப் பாதுகாப்பதையும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் வலியுறுத்துகின்றனர்.