டிடிபி விவகாரத்தால் எல்லை மோதலும் ட்ரோன் தாக்குதல்களும் தீவிரமடைய, பாகிஸ்தான்–ஆப்கான் தலிபான் மோதல் ஆழமடைகிறது

எல்லை மோதல் விரிவடைந்து வரும் பிளவை வெளிப்படுத்துகிறது

அக்டோபர் 10, 2026 அன்று குர்ரம் மாவட்டத்துக்குள் ஊடுருவ முயன்றபோது, தெஹ்ரீக்-இ-தலிபான் பாகிஸ்தான் உறுப்பினர்கள் மற்றும் ஆப்கான் தலிபான் படையினர் 12 பேர் கொல்லப்பட்டதாகப் பாகிஸ்தான் ராணுவம் தெரிவித்தது. கில்கிட்-பல்திஸ்தானின் கிஸர் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த 40 வயதான நைப் சுபேதார் ஹிதாயத் அமான் என்ற பாகிஸ்தான் ராணுவ வீரரும் உயிரிழந்தார். ஊடுருவல் முயற்சிக்கு ஆதரவாக ஆப்கான் தலிபானின் எல்லைக் காவல் நிலையங்கள் பாகிஸ்தான் படையினர் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாக ராணுவம் குற்றம்சாட்டியது. இந்தக் குற்றச்சாட்டைச் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை.

மறுநாள், எல்லை வன்முறையும் மத்திய அரசுக்கும் அதன் மாகாண அரசியல் எதிர்ப்பாளர்களுக்கும் இடையிலான வளர்ந்து வரும் மோதலும் மையம் கொண்டுள்ள கைபர் பக்துன்க்வா மாகாணத்தில் அவசரநிலையைப் பாகிஸ்தானின் மத்திய அமைச்சரவை அங்கீகரித்தது. பாகிஸ்தான் அரசியலமைப்பின் 232 மற்றும் 234வது பிரிவுகளின்கீழ் இந்த முடிவுக்கு அதிபர் ஆசிஃப் அலி சர்தாரி ஒப்புதல் அளித்ததாக அதிபர் அலுவலகம் தெரிவித்தது.

2021 ஆகஸ்டில் தலிபான் மீண்டும் காபூலைக் கைப்பற்றியதைப் பாகிஸ்தான் வரவேற்றதிலிருந்து இருதரப்பு உறவு எந்த அளவுக்குச் சீர்குலைந்துள்ளது என்பதை இந்தச் சம்பவங்கள் காட்டுகின்றன. மூன்று தசாப்தங்களுக்கும் மேலாக நீடித்த கூட்டுறவு, வான்வழித் தாக்குதல்கள், ட்ரோன் தாக்குதல்கள், சர்ச்சைக்குரிய ஊடுருவல் முயற்சிகள் மற்றும் பாகிஸ்தான் தலிபான் என்று பொதுவாக அழைக்கப்படும் டிடிபி அமைப்பு தொடர்பான தோல்வியுற்ற பேச்சுவார்த்தைகள் என மாறியுள்ளது.

பாகிஸ்தானின் பாதுகாப்பு நெருக்கடியின் தீவிரம், காபூல் மீது அது அழுத்தம் கொடுப்பதற்கான காரணத்தை விளக்குகிறது. 2026ஆம் ஆண்டின் முதல் ஒன்பது மாதங்களில் பாகிஸ்தானில் 1,232 ஆயுதக் குழுத் தாக்குதல்கள் பதிவாகின; இது 2025ஆம் ஆண்டு முழுவதும் பதிவானதைவிட ஏற்கெனவே 169 அதிகம். ஆப்கானிஸ்தானில் சுமார் 6,000 டிடிபி போராளிகள் இருப்பதாக ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கண்காணிப்பாளர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர். பிற நாடுகளை அச்சுறுத்த ஆப்கான் நிலப்பரப்பு பயன்படுத்தப்படுவதாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டுகளை காபூல் நிராகரிக்கிறது.

எனவே, குர்ரமில் முதலில் யார் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர் என்பதைவிட இந்தப் பிரச்சினை பெரியது. ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து செயல்படும் ஆயுதக் குழுக்களுக்கு எதிராகச் சரிபார்க்கக்கூடிய நடவடிக்கைகளை இஸ்லாமாபாத் விரும்புகிறது. தலிபான் அதிகாரிகள் பாகிஸ்தானின் குற்றச்சாட்டுகளை மறுப்பதுடன், அவற்றைத் தீர்க்க ராணுவத் தலையீடு செய்வதையும் நிராகரிக்கின்றனர்.

முன்னாள் கூட்டாளிகளை டிடிபி ஏன் பிரித்தது

ஆப்கான் தலிபானும் டிடிபியும் தனித்தனி அமைப்புகள். ஆப்கான் தலிபான் ஆப்கானிஸ்தானை ஆள்கிறது; டிடிபி பாகிஸ்தான் அரசுக்கு எதிராக ஆயுதப் போராட்டம் நடத்துகிறது. இரு அமைப்புகளின் பெயர்களும் ஒரேபோல் இருப்பதால், டிடிபியின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையும் காபூலின் உத்தரவின்பேரில் நடக்கிறது என்று அர்த்தமல்ல. ஆப்கான் மண்ணில் ஆயுதக் குழுக்கள் இருப்பதைத் தாண்டிய ஆதாரங்கள் இல்லாமல், தலிபான் நேரடியாக உதவுவதாக பாகிஸ்தான் கூறும் குற்றச்சாட்டுகளை உறுதிப்படுத்த முடியாது.

இருப்பினும், தலிபான் அதிகாரிகள் டிடிபிக்கு அதிக சுதந்திரமும் ஆதரவும் அளிப்பதாக ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கண்காணிப்பாளர்கள் கூறுகின்றனர். இதனால் அந்தக் குழுவால் தாக்குதல்களைத் திட்டமிட்டு, எல்லையைக் கடந்து போராளிகளை நகர்த்த முடிகிறது என்று பாகிஸ்தான் வாதிடுகிறது. டிடிபி உறுப்பினர்களைப் பாகிஸ்தான் அகதிகளாகவே தலிபான் தலைவர்கள் கருதுகின்றனர்; அவர்களை ஆயுதக் குழுவினர் என வகைப்படுத்த மறுக்கின்றனர்.

இவ்வாறு வேறுபட்ட அணுகுமுறை இருப்பது, தனது பாதுகாப்புக் கவலைகளை முன்னாள் கூட்டாளி தீர்க்கும் என்ற பாகிஸ்தானின் எதிர்பார்ப்பைச் சீர்குலைத்துள்ளது. டிடிபி போராளிகளைப் பாகிஸ்தான் எல்லையிலிருந்து தொலைவான பகுதிகளுக்கு மாற்றுவதற்குத் தாம் முன்வந்துள்ளதாகக் காபூல் கூறியுள்ளது. பல வழித்தடங்களும் கடினமான நிலப்பரப்பும் எல்லையின் இருபுறமும் தொடர்புகளைக் கொண்ட சமூகங்களும் உள்ள எல்லையில், இடமாற்றம் மட்டும் போதாது என்று இஸ்லாமாபாத் கருதுகிறது.

ஆப்கான் நிலப்பரப்பை ஆயுதக் குழுக்கள் தாக்குதல்களைத் தொடங்கப் பயன்படுத்தாது என்பதற்கான எழுத்துப்பூர்வ உறுதிமொழிகளைப் பாகிஸ்தான் கோரியது. அந்தக் கோரிக்கையைத் தலிபான் நிராகரித்ததால், 2025 நவம்பரில் இஸ்தான்புல்லில் நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்தன. போராளிகள் அங்கு இருப்பது மட்டுமல்ல, அவர்களுக்கு எதிராகக் காபூல் என்ன செய்யத் தயாராக இருக்கிறது என்பதும் இந்த மோதலின் மையப் பிரச்சினையாகும்.

மோதல் வெளிப்படையான போரான விதம்

2025 அக்டோபரில் நடந்த உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்திய எல்லை மோதல்களைத் தொடர்ந்து தற்போதைய மோதல் உருவானது. அப்போது பாகிஸ்தான் முக்கிய எல்லைக் கடப்பிடங்களை மூடியது; இரு தரப்பும் உயிரிழப்புகள் குறித்து முற்றிலும் மாறுபட்ட தகவல்களை வெளியிட்டன. 2026இல் பெரிய அளவிலான மோதல் ஏற்படுவதற்கு முன்பே இருதரப்பு உறவு தீவிரமடையும் அபாயத்தில் இருந்ததை அந்தச் சம்பவம் காட்டியது.

பிப்ரவரியில், பாகிஸ்தானுக்குள் நடந்த ஆயுதக் குழுத் தாக்குதல்கள் ராணுவ பதிலடி கோரிக்கையைத் தீவிரப்படுத்தின. பிப்ரவரி 6 அன்று இஸ்லாமாபாத்தில் உள்ள மசூதியில் இஸ்லாமிக் ஸ்டேட் கொரசான் மாகாணத்தின் தற்கொலைத் தாக்குதலில் குறைந்தது 31 வழிபாட்டாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; சுமார் 170 பேர் காயமடைந்தனர். பிப்ரவரி 16 அன்று பஜாவூரில் உள்ள பாதுகாப்புக் காவல் நிலையம் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலில் 11 ராணுவ வீரர்களும் ஒரு குழந்தையும் கொல்லப்பட்டனர்; இதற்குப் பொறுப்பேற்பதாக டிடிபி கூறியது. பிப்ரவரி 21 அன்று பன்னுவில் நடந்த மற்றொரு தற்கொலைத் தாக்குதலில் இரண்டு ராணுவ வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

பிப்ரவரி 21 இரவு, ஆப்கானிஸ்தானில் ஆயுதக் குழுக்களின் முகாம்கள் எனச் சந்தேகிக்கப்பட்ட இடங்கள் மீது பாகிஸ்தான் தாக்குதல்களைத் தொடங்கியது. தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்ட அல்லது அவை அறிவிக்கப்பட்ட தேதியாக சில செய்திகள் பிப்ரவரி 22ஐயும் குறிப்பிடுகின்றன. நங்கர்ஹார், பக்திகா, கோஸ்ட் ஆகிய இடங்களில் இருந்த இலக்குகள் டிடிபி, அதனுடன் தொடர்புடைய குழுக்கள் மற்றும் இஸ்லாமிக் ஸ்டேட் கொரசான் மாகாணத்தைச் சேர்ந்தவை என்று பாகிஸ்தான் அடையாளம் காட்டியது. இலக்குகள் குறித்த பாகிஸ்தானின் கூற்றுகளை ஆப்கான் அதிகாரிகள் மறுத்ததுடன், பொதுமக்கள் வசிக்கும் இடங்கள் தாக்கப்பட்டதாகத் தெரிவித்தனர்.

ஆப்கான் தலிபான் படையினர் பாகிஸ்தான் எல்லைக் காவல் நிலையங்கள் மீது பதிலடி தாக்குதல் நடத்தினர். பின்னர், ‘ஆபரேஷன் கசப் லில் ஹக்’ நடவடிக்கையை அறிவித்த பாகிஸ்தான், தாக்குதல்களை காபூல், கந்தஹார், பக்தியா உள்ளிட்ட தலிபான் ராணுவக் கட்டமைப்புகள் மீதும் விரிவுபடுத்தியது. பிப்ரவரியில் போராகத் தீவிரமடைந்த இந்த மோதல், ஆயுதக் குழுக்களின் முகாம்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகள் எனக் கூறப்பட்ட தாக்குதல்களிலிருந்து, பாகிஸ்தானுக்கும் ஆப்கானிஸ்தானை ஆளும் படைகளுக்கும் இடையிலான நேரடி சண்டையாக மாறியதைக் குறித்தது.

பிப்ரவரி 27 அன்று பாகிஸ்தான் பாதுகாப்பு அமைச்சர் இந்தப் பிளவைப் பற்றிக் கூறினார்:

எங்களின் பொறுமை இப்போது முடிந்துவிட்டது. இனி எங்களுக்கிடையே வெளிப்படையான போர் நடைபெறுகிறது,

மோதலின் பரப்பளவு மாறியதை இந்த அறிவிப்பு எடுத்துக்காட்டியது. தலிபான் படைகளும் பாகிஸ்தான் ராணுவத்தினரும் நேரடியாகத் தாக்கத் தொடங்கியதும், டிடிபி முகாம்களை அழிப்பது மட்டுமே ராணுவத்தின் நோக்கமாக இருக்கவில்லை.

சண்டையைக் கட்டுப்படுத்த எடுக்கப்பட்ட தோல்வியுற்ற முயற்சிகளின் காலவரிசை

இராஜதந்திரத் தலையீடு, சில மோதல்களின் எண்ணிக்கையையும் தீவிரத்தையும் குறைத்துள்ளது. ஆனால் ஆயுதக் குழுக்களின் நடவடிக்கைகள் குறித்த சர்ச்சையை அது தீர்க்கவில்லை. சீனாவின் மத்தியஸ்தமும் கத்தார் ஏற்பாடு செய்த தற்காலிகப் போர் நிறுத்தங்களும் நீடித்த தீர்வைத் தராமல் இடைவேளைகளை மட்டுமே அளித்தன.

• 2025 அக்டோபர்: கடுமையான எல்லை மோதல்களுக்குப் பிறகு பாகிஸ்தான் முக்கிய எல்லைக் கடப்பிடங்களை மூடியது.
• 2025 நவம்பர்: ஆப்கான் நிலப்பரப்பிலிருந்து தாக்குதல்கள் நடத்தப்படாது என்பதற்கான எழுத்துப்பூர்வ உறுதிமொழிகள் குறித்த கருத்து வேறுபாட்டால் இஸ்தான்புல் பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்தன.
• 2026 பிப்ரவரி 21 முதல் 27 வரை: பாகிஸ்தான் தாக்குதல்கள், தலிபானின் பதிலடி, ‘ஆபரேஷன் கசப் லில் ஹக்’ ஆகியவை நேரடிப் போராக விரிவடைந்தன.
• 2026 ஏப்ரல்: சீனா உரும்சியில் முறைசாரா பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு ஏற்பாடு செய்தது; உடன்பாடு எட்டப்படாமல் அவை முடிவடைந்தன.
• 2026ஆம் ஆண்டில்: ஈதுல் பித்ர் மற்றும் ஈதுல் அத்ஹாவை முன்னிட்டு கத்தார் மத்தியஸ்தம் செய்த போர் நிறுத்தங்கள் நீடிக்கவில்லை.
• செப்டம்பர் 18 மற்றும் 26: கைபர் பக்துன்க்வாவில் நடந்த தாக்குதல்களில் சுமார் 44 பேர் கொல்லப்பட்டனர்; சுமார் 138 பேர் காயமடைந்தனர். அதைத் தொடர்ந்து பாகிஸ்தான் வான்வழித் தாக்குதல்களை நடத்தியது.
• அக்டோபர் 5: எட்டாவது மாஸ்கோ ஃபார்மேட் கூட்டம் கூட்டறிக்கை எதுவுமின்றி முடிவடைந்தது.
• அக்டோபர் 10 மற்றும் 11: குர்ரம் மோதல் குறித்து பாகிஸ்தான் தெரிவித்ததுடன், கைபர் பக்துன்க்வாவில் அவசரநிலைக்கும் ஒப்புதல் அளித்தது.

குர்ரம் பலமுறை மோதல் களமாகியுள்ளது. குர்ரமில் ஜூலையில் நடந்த சண்டையின்போது, ஆப்கான் படைகள் தங்கள் நிலைகள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதைத் தொடர்ந்து தலிபான் காவல் நிலையங்களைத் தாக்கியதாகப் பாகிஸ்தான் கூறியது. அந்தக் கள நிலவரக் கூற்றுகளும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் நடந்த மோதல்களில் பொறுப்பு யாருக்கு என்பது குறித்து மிகக் குறைந்த அளவிலேயே ஒருமித்த கருத்து எட்டப்பட்டுள்ளது என்பதை இது காட்டுகிறது.

ட்ரோன் தாக்குதல்கள் மோதலின் பரப்பை விரிவுபடுத்துகின்றன

ட்ரோன்கள் மோதலுக்கு இன்னொரு பரிமாணத்தைச் சேர்த்துள்ளன. செப்டம்பர் 23 அன்று எட்டு ட்ரோன்களைச் சுட்டு வீழ்த்தியதாகப் பாகிஸ்தான் தெரிவித்தது. அவற்றில் நான்கு தோர்கம் அருகிலும், மற்ற நான்கு கைபர் பக்துன்க்வாவின் கோஹாட் அருகிலும் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டன. ட்ரோன்களை ஏவவோ சேமிக்கவோ பயன்படுத்தப்பட்ட ஆப்கானிஸ்தானின் 10 இடங்களைத் தாக்கியதாகவும் பாகிஸ்தான் கூறியது.

மற்றொரு செய்தியில், எட்டு ட்ரோன்கள் குலிஸ்தான் பகுதியினுள் நுழைந்ததாகவும், அதைத் தொடர்ந்து குனார் மற்றும் ஹெல்மண்டில் பாகிஸ்தான் வான்வழித் தாக்குதல்கள் நடத்தியதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது செப்டம்பர் 23 அன்று இடைமறிக்கப்பட்ட ட்ரோன் சம்பவமே என்று அந்தச் செய்தி நிறுவவில்லை. வெவ்வேறு இடங்களில் நடந்த சம்பவங்களை உறுதிப்படுத்தப்பட்ட ஒரே நிகழ்வுத் தொடராக இணைத்துப் பார்க்கக் கூடாது.

பிப்ரவரி 27 முதல் மார்ச் 15 வரை கைபர் பக்துன்க்வா மற்றும் இஸ்லாமாபாத்தில் 15 ட்ரோன் தாக்குதல்களை நடத்தியதாக ஆப்கான் தலிபான் கூறியது. ஒவ்வொரு ட்ரோனும் இலக்கை அடைந்தது அல்லது சேதம் ஏற்படுத்தியது என்பதை இந்தக் கூற்றுகள் நிறுவவில்லை. ஆனால் உடனடி எல்லைப் பகுதிகளுக்கு அப்பாலும் தாக்குதல் நடத்தும் திறன் தமக்கிருப்பதாகத் தலிபான் கூறுவதை அவை காட்டுகின்றன.

ஹக்கானி வலையமைப்புடன் தொடர்புடைய தலிபானின் 313வது படைப்பிரிவு, இயக்குநர்களிடம் திரும்புவதற்குப் பதிலாக இலக்கைத் தாக்கி வெடிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்ட ட்ரோன்களைப் பயன்படுத்துவதாகக் கூறப்படுகிறது. கந்தஹார், நங்கர்ஹார், பக்தியா, பக்திகா ஆகியவை ட்ரோன் ஏவப்படும் இடங்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ட்ரோன்களை எதிர்கொள்ளும் நோக்கில் உருவாக்கப்பட்ட அமைப்புகளையும் தலிபான் படைகள் பெற்றுள்ளதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. கந்தஹாரின் 205வது படைப்பிரிவு மற்றும் ஸ்பின் போல்டக் அருகே அவற்றை நிலைநிறுத்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

சிறிய ட்ரோன்கள் கேமராக்களையோ வெடிபொருட்களையோ சுமந்து செல்லலாம்; மலைப்பாங்கான நிலப்பரப்பில் தாழ்வாகப் பறக்கும்போது அவற்றைக் கண்டறிவது கடினமாக இருக்கலாம். தலிபானின் நேரடி ட்ரோன் தாக்குதல்களையும், அதனுடன் தொடர்புடைய ஆயுதக் குழுக்கள் இதேபோன்ற தொழில்நுட்பத்தைப் பெறக்கூடிய சாத்தியத்தையும் பாகிஸ்தான் எதிர்கொள்கிறது. எனினும், டிடிபிக்கு அத்தகைய தொழில்நுட்பம் மாற்றப்பட்டதற்கான அளவு உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. ஒவ்வொரு ட்ரோன் சம்பவத்துக்கும் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட விளக்கமாக இதைக் கருதக் கூடாது.

அக்டோபர் சம்பவங்கள் குறித்த தகவல்கள் எதை நிறுவுகின்றன, எதைச் சர்ச்சைக்குரியதாக்குகின்றன

பாகிஸ்தான் ராணுவத்தின் ஊடகப் பிரிவான இன்டர் சர்வீசஸ் பப்ளிக் ரிலேஷன்ஸ், குர்ரமில் ஊடுருவ முயன்ற சம்பவம் அக்டோபர் 10 அன்று நடந்ததாகக் குறிப்பிட்டு, அக்டோபர் 11 அன்று தனது தகவலை வெளியிட்டது. ஊடுருவலுக்கு உதவ ஆப்கான் தலிபான் காவல் நிலையங்கள் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும், டிடிபி உறுப்பினர்கள் மற்றும் ஆப்கான் தலிபான் படையினர் என மொத்தம் 12 பேரை பாகிஸ்தான் படையினர் கொன்றதாகவும் அது கூறியது.

எல்லையைக் கடக்க முயன்ற 12 பேரும் ஆயுதக் குழுவினர் என்று சில செய்திகள் குறிப்பிடுகின்றன. மற்றவை, டிடிபி உறுப்பினர்கள் மற்றும் தலிபான் படையினர் என ராணுவம் கூறிய வேறுபாட்டை அப்படியே தெரிவிக்கின்றன. ஒவ்வொரு குழுவிலும் எத்தனை பேர் இருந்தனர் என்பதை நிறுவும் சரிபார்க்கப்பட்ட விவரம் எதுவும் இல்லை. ஹிதாயத் அமான் உயிரிழந்ததும் பாகிஸ்தானின் தகவல்களில் தொடர்ந்து இடம்பெறுகிறது.

ஆப்கான் நிலப்பரப்பிலிருந்து நடக்கும் தாக்குதல்களைத் தடுக்க காபூல் தவறி வருவதற்கான சான்றாக இந்தச் சம்பவத்தை ஐஎஸ்பிஆர் முன்வைத்தது. ராணுவம் தனது அறிக்கையில் கூறியது:

சர்வதேச பயங்கரவாத எதிர்ப்புக் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதில் ஆப்கான் தலிபான் ஆட்சி தொடர்ந்து தவறி வருகிறது.

இந்த அறிக்கைக்கு காபூல் உடனடியாக நேரடிப் பதிலளிக்கவில்லை. தனியாக, பக்தியாவின் தந்த் பட்டன் மாவட்டம் அருகே சண்டை நடந்ததாகவும், பாகிஸ்தான் படையினரே முதலில் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தியதாகவும் தலிபானின் 203 மான்சூரி படைப்பிரிவு தெரிவித்தது. அந்த மோதல் வெள்ளிக்கிழமை மாலை நடந்ததா, சனிக்கிழமை மாலை நடந்ததா அல்லது அக்டோபர் 11 அன்று தெரிவிக்கப்பட்டதா என்பதில் செய்திகளிடையே வேறுபாடு உள்ளது.

பாகிஸ்தான் 14 பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைகளையும் பல ட்ரோன்களையும் பயன்படுத்தியதாகவும் அந்தப் படைப்பிரிவு குற்றம்சாட்டியது. தனது படையினரிடையே உயிரிழப்புகள் இன்றி சண்டை முடிவடைந்ததாக அதன் செய்தித் தொடர்பாளர் அப்துல் ஹக் ஃபிதா கூறினார். இந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் தெரிவிக்கப்பட்ட நேரத்தில், அவற்றைக் குறித்து பாகிஸ்தான் பகிரங்கமாகப் பதிலளிக்கவில்லை.

எனவே, குர்ரம் உயிரிழப்புகள் குறித்த கூற்றையும் தந்த் பட்டன் சம்பவம் குறித்த தலிபானின் தகவலையும் முழுமையாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட ஒரே மோதலின் விவரங்களாகத் தானாகவே கருத முடியாது. ஏவுகணைகள் பயன்படுத்தப்பட்டதாகக் கூறப்படுவதும், சண்டையைத் தொடங்கியது யார் என்பது குறித்த மாறுபட்ட தகவல்களும் சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.

ராணுவக் கூற்றுகளுக்கு அப்பாலும் பொதுமக்கள் பாதிக்கப்படுகின்றனர்

அக்டோபர் 1 அன்று குனார் மற்றும் ஹெல்மண்டில் பாகிஸ்தான் நடத்திய தாக்குதல்களில் குறைந்தது 10 பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதாகவும் ஒன்பது பேர் காயமடைந்ததாகவும் ஆப்கானிஸ்தானுக்கான ஐக்கிய நாடுகள் உதவிப் பணி தெரிவித்தது. ஆயுதக் குழுக்களின் மறைவிடங்களைக் குறிவைத்ததாகப் பாகிஸ்தான் கூறியது; பொதுமக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளைத் தாக்கியதாக ஆப்கான் அதிகாரிகள் குற்றம்சாட்டினர்.

செப்டம்பர் 30 அன்று வெளியான மற்றொரு செய்தி, அதே மாகாணங்களில் அன்றைய தினம் பொதுமக்களின் வீடுகள் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களையும், அவற்றைத் தலிபான் நிர்வாகத்தின் துணைச் செய்தித் தொடர்பாளர், முன்னாள் அதிகாரிகள் மற்றும் குடியிருப்பாளர்கள் கண்டித்ததையும் விவரித்தது. தேதிகள் வேறுபடுவதால், அவை ஒரே தாக்குதல்களைக் குறிக்கின்றனவா அல்லது தனித்தனி தாக்குதல்களா என்பதை அந்தச் செய்திகள் நிறுவவில்லை.

அக்டோபர் எல்லைச் சண்டை குறித்த உள்ளூர் தகவல்களில் பக்தியாவின் ஆர்யோப் சாசி மாவட்டத்தில் கனரக ஆயுதத் துப்பாக்கிச் சூடு, கிராமங்கள் குறிவைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுவது, வீடுகளை விட்டு மக்கள் வெளியேறியது ஆகியவை இடம்பெற்றன. அங்கு ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய உயிரிழப்புகளின் எண்ணிக்கை தெளிவாகவில்லை.

பாகிஸ்தானின் தாக்குதல்களுக்கு எதிரான எதிர்ப்புக் குரல்கள் எல்லைப் பகுதிகளுக்கு அப்பாலும் வெளிப்பட்டன. அக்டோபர் தொடக்கத்தில் வெளியான காணொளியின்படி, பல மசூதிகளில் வெள்ளிக்கிழமை தொழுகைக்குப் பிறகு பாமியானில் மத அறிஞர்களும் குடியிருப்பாளர்களும் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தினர். சண்டை நடைபெறும் மாவட்டங்களுக்கு அப்பாலும் தாக்குதல்கள் குறித்த கோபம் பரவியிருப்பதை அந்தப் போராட்டங்கள் காட்டுகின்றன. எனினும், ஆப்கானிஸ்தான் முழுவதிலும் நிலவும் கருத்தின் அளவை அவை நிறுவவில்லை.

பாகிஸ்தானின் தாக்குதல்களை அண்டை நாடுகள் ஏன் ஆதரிக்கவில்லை

அக்டோபர் 5 அன்று நடைபெற்ற மாஸ்கோ ஃபார்மேட் கூட்டத்தில், ஆப்கானிஸ்தானின் அரசியல், பொருளாதார மற்றும் பாதுகாப்பு உறவுகளைக் கையாளும் பிரதிநிதிகள் பங்கேற்றனர். பயங்கரவாதம் தொடர்பான வாசகங்கள் குறித்து பாகிஸ்தான், ஆப்கான் பிரதிநிதிகள் இடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டதால் கூட்டறிக்கை எதுவும் வெளியிடப்படவில்லை. பயங்கரவாதத்தை ஆப்கானிஸ்தானுடன் தொடர்புபடுத்தும் குறிப்புகள் மீண்டும் மீண்டும் இடம்பெற்றதற்கு தலிபான் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தது.

ஆப்கானிஸ்தானுக்கான ரஷ்யாவின் சிறப்புத் தூதர் ஜமீர் கபுலோவ், முந்தைய ஆண்டில் ஆப்கான் பிரதிநிதிகள் இதேபோன்ற வாசகங்களை ஏற்றுக்கொண்டதாகக் கூறினார். பாகிஸ்தானுடனான உறவு மோசமடைந்ததே இம்முறை நிலைப்பாடு மாறியதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

பாகிஸ்தானின் வான்வழித் தாக்குதல்களுக்கு ஆப்கானிஸ்தானின் அண்டை நாடுகள் எதுவும் பகிரங்கமாக ஆதரவு தெரிவிக்கவில்லை. சீனா, ரஷ்யா, ஈரான் ஆகியவை நிதானத்தைக் கடைப்பிடிக்குமாறு அழைப்பு விடுத்து மத்தியஸ்தம் செய்ய முன்வந்தன; உஸ்பெகிஸ்தான் இராஜதந்திர வழியில் தீர்வு காணுமாறு வலியுறுத்தியது. ராணுவப் பதிலடியை ஆதரிக்காததால், ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து தொடங்கும் தாக்குதல்களை அவை ஏற்றுக்கொள்கின்றன என்று பொருளல்ல.

எல்லைப் புவியியல் அவர்களின் மாறுபட்ட மதிப்பீடுகளை விளக்குகிறது. பாகிஸ்தானின் எல்லை சுமார் 2,640 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ளதாகக் கூறப்படுகிறது. சீனாவின் எல்லை சுமார் 92 கிலோமீட்டரும் உஸ்பெகிஸ்தானின் எல்லை 144 கிலோமீட்டரும் ஆகும். இந்தக் கணக்கீடுகளின்படி, பாகிஸ்தானின் எல்லை சீனாவுடையதைவிட ஏறத்தாழ 29 மடங்கும் உஸ்பெகிஸ்தானுடையதைவிட 18 மடங்குக்கும் அதிகமாகவும் உள்ளது. முந்தைய தகவல்களில் பாகிஸ்தானின் எல்லை 2,611 கிலோமீட்டர் அல்லது சுமார் 2,600 கிலோமீட்டர் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது; அளவீடுகளில் தெரிவிக்கப்படும் வேறுபாடே இதற்குக் காரணம்.

சீனாவின் எல்லை, தொலைதூர வாகான் வழித்தடத்தில் அமைந்துள்ளது. உஸ்பெகிஸ்தானின் எல்லை பெரும்பாலும் அமு தர்யா நதியோரமாகச் செல்கிறது. கண்காணிப்புள்ள டெர்மெஸ் மற்றும் ஹைரத்தான் எல்லைக் கடப்பிடங்கள் வழியாகவே வழக்கமான போக்குவரத்து நடைபெறுகிறது. தஜிகிஸ்தானுக்கு இன்னும் சவாலான 1,374 கிலோமீட்டர் நீள எல்லை உள்ளது. 2025 நவம்பரில் ஆப்கானிஸ்தானின் பதக்ஷான் மாகாணத்திலிருந்து நடத்தப்பட்ட இரண்டு தாக்குதல்களில் தஜிகிஸ்தானில் ஐந்து சீனத் தொழிலாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

வடக்கு அண்டை நாடுகளைப் பாதித்த சில தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு, விசாரணைகளில் தலிபான் ஒத்துழைத்து சந்தேக நபர்களைக் கைது செய்துள்ளதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. கிழக்கு துர்கிஸ்தான் இஸ்லாமிய இயக்கத்தின் போராளிகளைச் சீன எல்லையிலிருந்து தொலைவான பகுதிகளுக்கு மாற்றியதாகக் கூறப்படுவதும், டிடிபி தொடர்பான பாகிஸ்தானுடனான சர்ச்சையும் வேறுபட்டவை. இத்தகைய வேறுபாடுகள், இஸ்லாமாபாத்தின் ராணுவ அணுகுமுறையை ஏற்காமல் மற்ற அரசுகள் பேச்சுவார்த்தைக்கு முன்னுரிமை அளிப்பதற்கான காரணத்தை விளக்குகின்றன.

பாதுகாப்பு நெருக்கடி உள்நாட்டுப் பிரச்சினையாக மாறுகிறது

அக்டோபர் 11 அன்று கைபர் பக்துன்க்வாவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட அவசரநிலை, தீவிரமடைந்து வரும் பாகிஸ்தானின் உள்நாட்டுப் பிரச்சினைக்குள் வெளிப்புற மோதலைக் கொண்டுவந்தது. பிரதமர் ஷெபாஸ் ஷெரீஃப் அமைச்சரவைக் கூட்டத்துக்குத் தலைமை தாங்கினார். பயங்கரவாதத்தை எதிர்த்துப் போராடும் முயற்சிகளிலிருந்து மாகாண அரசு வேண்டுமென்றே விலகிவிட்டதாக அதிகாரிகள் அப்போது குற்றம்சாட்டினர்.

பாகிஸ்தான் தெஹ்ரீக்-இ-இன்சாஃப் கட்சி இந்த மாகாணத்தை ஆள்கிறது. அதன் முதலமைச்சர் சோஹைல் அஃப்ரிடி, மத்தியத் தலைநகரை நோக்கிய போராட்டப் பேரணிக்குத் தலைமை தாங்கி வந்தார். ஆயுதக் குழுக்களுக்கு எதிராகப் போதிய நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை என்ற மத்திய அரசின் குற்றச்சாட்டு அரசியல் கூற்று மட்டுமே; பாதுகாப்பு நிலைமை சீர்குலைந்ததற்கான சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட விளக்கம் அல்ல.

வன்முறையின் அளவை எண்ணிக்கைகளால் அளவிட முடியும். பாகிஸ்தான் முழுவதும் செப்டம்பரில் 225 ஆயுதக் குழுத் தாக்குதல்கள் பதிவானதாக பாகிஸ்தான் மோதல் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆய்வு நிறுவனம் தெரிவித்தது. ஆகஸ்டில் இது 199 ஆக இருந்தது. அதாவது 26 தாக்குதல்கள் அல்லது சுமார் 13 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளன; தொடர்ந்து மூன்றாவது மாதமாக உயர்வு பதிவாகியுள்ளது.

ஜனவரி முதல் செப்டம்பர் வரையிலான 1,232 தாக்குதல்களிலிருந்து, 2025 முழுவதும் நடந்த தாக்குதல்களின் எண்ணிக்கை 1,063 எனக் கணக்கிடலாம்; தெரிவிக்கப்பட்ட 169 என்ற வித்தியாசத்தைப் பயன்படுத்தியே இந்த மதிப்பீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. எனவே, 2026ஆம் ஆண்டின் முதல் ஒன்பது மாதங்களிலேயே முந்தைய முழு ஆண்டின் எண்ணிக்கையைவிட சுமார் 16 சதவீதம் அதிகத் தாக்குதல்கள் பதிவாகியுள்ளன. இந்த தேசிய அளவிலான புள்ளிவிவரங்கள் பாகிஸ்தான் முழுவதிலும் நடந்த ஆயுதக் குழு வன்முறையை அளவிடுகின்றன; ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களின் சரிபார்க்கப்பட்ட எண்ணிக்கையை அல்ல.

குர்ரம் மோதலுக்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு, வடக்கு வசீரிஸ்தானில் நடந்த நடவடிக்கையில் ஏழு ஆயுதக் குழுவினரைக் கொன்றதாகப் பாகிஸ்தான் ராணுவம் தெரிவித்தது. பாகிஸ்தானுக்குள் ஆயுதக் கிளர்ச்சியாளர்களை எதிர்கொள்வதுடன், ஆப்கான் எல்லைக்கு அப்பாலிருந்து வரும் தாக்குதல்களுடன் போரிட்டு அவற்றைத் தடுப்பது என அதன் படைகளுக்கு ஒரே நேரத்தில் இருக்கும் இரட்டைச் சவால்களை இந்த நடவடிக்கை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

தீர்வு எட்டப்பட வேண்டுமெனில் இன்னும் தீர்க்க வேண்டியவை

ஆப்கான் மண்ணில் உள்ள ஆயுதக் குழுக்களுக்கு எதிராக தலிபான் அதிகாரிகள் சரிபார்க்கக்கூடிய நடவடிக்கை எடுக்கும் வரை தமது நடவடிக்கைகள் தொடரும் எனப் பாகிஸ்தான் கூறுகிறது. ஆப்கானிஸ்தான் மீது தாக்குதல் நடத்துவதற்குப் பதிலாக, பாதுகாப்புக் கவலைகளை அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் தீர்க்க வேண்டும் எனக் கூறி காபூல் குற்றச்சாட்டுகளை நிராகரிக்கிறது.

இரு தரப்புக்கும் இடையிலான இடைவெளி தெளிவானது. சரிபார்க்கக்கூடிய உறுதிமொழிகளை இஸ்லாமாபாத் விரும்புகிறது; எழுத்துப்பூர்வ உத்தரவாதங்களை காபூல் நிராகரித்து, இடமாற்றத்தை முன்வைத்துள்ளது. எல்லைப் பகுதியிலிருந்து போராளிகளை வேறு இடங்களுக்கு மாற்றுவது மட்டுமே ஆள்சேர்ப்பு, தாக்குதல் திட்டமிடல் அல்லது அவர்களின் நடமாட்டம் நிறுத்தப்பட்டுவிட்டதை நிரூபிக்காது.

நீடித்த உடன்பாட்டில், ஊடுருவல் முயற்சிகள் குறித்த குற்றச்சாட்டுகளை ஆராய்வது, ஆயுதக் குழுக்களின் நடவடிக்கையையும் நேரடி ராணுவ நடவடிக்கையையும் வேறுபடுத்துவது, சர்ச்சைக்குரிய சம்பவங்களின்போது தகவல் பரிமாறுவது ஆகியவற்றுக்கான வழிமுறை இடம்பெற வேண்டும். மீண்டும் மீண்டும் எழுந்துள்ள பிரச்சினைகள் சுட்டிக்காட்டும் தேவைகள் இவை; இரு தரப்பும் ஏற்கெனவே செயல்படுத்த ஒப்புக்கொண்ட நடவடிக்கைகள் அல்ல.

புதிய பேச்சுவார்த்தைத் தேதியோ காலக்கெடுவோ உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. தோல்வியடைந்த உரும்சி பேச்சுவார்த்தைகள், கூட்டறிக்கை இல்லாமல் முடிந்த மாஸ்கோ கூட்டம், தற்காலிகப் பண்டிகைக் காலப் போர் நிறுத்தங்கள் ஆகியவற்றுக்குப் பிறகும், அடுத்த தாக்குதல் மேலும் ஒரு மோதலைத் தூண்டுவதைத் தடுக்கக்கூடிய உறுதியான வழிமுறை இல்லை. தலிபானுடனான பாகிஸ்தானின் முந்தைய கூட்டுறவு வரலாற்றில் மறைந்துவிடவில்லை; ஆனால் ஒத்துழைப்புக்கான நம்பகமான அடிப்படையாக அது இப்போது இல்லை.

முக்கிய அம்சங்கள்

• அக்டோபர் 10 அன்று குர்ரமில் நடந்த மோதலில் டிடிபி உறுப்பினர்கள் மற்றும் ஆப்கான் தலிபான் படையினர் 12 பேர் கொல்லப்பட்டதாகப் பாகிஸ்தான் கூறியது; பாகிஸ்தான் ராணுவ வீரர் ஒருவரும் உயிரிழந்தார்.
• ஊடுருவல் முயற்சிக்கு தலிபான் காவல் நிலையங்கள் ஆதரவளித்ததாகக் கூறப்படும் குற்றச்சாட்டு சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை.
• பாதுகாப்பு மற்றும் அரசியல் பதற்றங்களுக்கு மத்தியில், அக்டோபர் 11 அன்று கைபர் பக்துன்க்வாவில் பாகிஸ்தான் அவசரநிலையை அங்கீகரித்தது.
• ஆப்கானிஸ்தானில் சுமார் 6,000 டிடிபி போராளிகள் இருப்பதாக ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கண்காணிப்பாளர்கள் மதிப்பிடுகின்றனர்.
• 2026ஆம் ஆண்டின் முதல் ஒன்பது மாதங்களில் பாகிஸ்தானில் 1,232 ஆயுதக் குழுத் தாக்குதல்கள் பதிவாகின; இது 2025ஆம் ஆண்டு முழுவதும் பதிவான எண்ணிக்கையைவிட 169 அதிகம்.
• ட்ரோன் தாக்குதல்களும் தலிபானின் ராணுவக் கட்டமைப்புகள் மீதான தாக்குதல்களும், சந்தேகத்துக்குரிய ஆயுதக் குழு முகாம்களுக்கு அப்பால் மோதலை விரிவுபடுத்தியுள்ளன.
• குனார் மற்றும் ஹெல்மண்டில் அக்டோபர் 1 அன்று நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களில் குறைந்தது 10 பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதாகவும் ஒன்பது பேர் காயமடைந்ததாகவும் ஆப்கானிஸ்தானுக்கான ஐக்கிய நாடுகள் உதவிப் பணி தெரிவித்தது.
• ஆயுதக் குழுக்களுக்கு எதிராகச் சரிபார்க்கக்கூடிய நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்ற பாகிஸ்தானின் கோரிக்கை தொடர்பாக, பிராந்திய மத்தியஸ்த முயற்சிகளால் உடன்பாட்டை எட்ட முடியவில்லை.